What do you think?
Rate this book
Το Ναυάγιο της Καράντρα
Ο Αρσίκ είναι ένας πρώην θαλασσοπόρος που ορκίστηκε να μην πεθάνει στη θάλασσα. Αποσύρθηκε στη νήσο Σάραπορτ όπου γεννήθηκε και πέρασε το μεγαλύτερο κομμάτι της στεριανής ζωής του, ένα μέρος που είναι γνωστό ως ένα από τα πιο εμπορικά λιμάνια του Νότου καθώς επίσης και ένα από τα πιο επικίνδυνα πειρατικά λημέρια. Ο Αρσίκ έζησε αρκετούς τρόμους σε ταξίδια που δούλεψε ως μισθοφόρος, ναύτης, σωματοφύλακας, βοηθός καπετάνιου, ληστής και ό,τι άλλο θέλησαν οι Θεοί για αυτόν και έτσι, αποφάσισε να παραμείνει στη στεριά και στα καταγώγια που νιώθει πως του αρμόζουν.
Όσοι τον ξέρουν, γνωρίζουν για τον ευέξαπτο χαρακτήρα του, τον θυμό που μαζεύεται σαν τρίγωνο στο μέτωπό του και οδηγεί το αδύναμο και ασθενικό σκαρί του σε απεχθείς πράξεις πρωτόγνωρης βίας –μια φωτιά μέσα του που σβήνει μόνο προσωρινά από το ρούμι που τον συντροφεύει σε όλη τη διάρκεια της ημέρας. Η μοίρα, όμως, επιφυλάσσει ένα τουλάχιστον ακόμα ταξίδι για τον Αρσίκ. Σύντομα θα ανακαλύψει ότι η θάλασσα κρύβει πολλά περισσότερα μυστικά από όσα μπορούσε να φανταστεί και ένα κάλεσμα θα τον τραβήξει σε πρωτόγνωρες φουρτούνες, εσωτερικές και μη.
Όσοι τον ξέρουν, γνωρίζουν για τον ευέξαπτο χαρακτήρα του, τον θυμό που μαζεύεται σαν τρίγωνο στο μέτωπό του και οδηγεί το αδύναμο και ασθενικό σκαρί του σε απεχθείς πράξεις πρωτόγνωρης βίας –μια φωτιά μέσα του που σβήνει μόνο προσωρινά από το ρούμι που τον συντροφεύει σε όλη τη διάρκεια της ημέρας. Η μοίρα, όμως, επιφυλάσσει ένα τουλάχιστον ακόμα ταξίδι για τον Αρσίκ. Σύντομα θα ανακαλύψει ότι η θάλασσα κρύβει πολλά περισσότερα μυστικά από όσα μπορούσε να φανταστεί και ένα κάλεσμα θα τον τραβήξει σε πρωτόγνωρες φουρτούνες, εσωτερικές και μη.
300 pages, Paperback
Published August 26, 2019
3 people are currently reading
73 people want to read
About the author
Angelos Kyprianos
27 books43 followersAngelos Kyprianos was born in Athens, Greece, in 1985 and grew up on the island of Spetses. He is a musician, singer and songwriter known with the stage name “Remi and the Road”, with 6 records of American folk music and countless performances in Greece and abroad.
He is also the founder of the group “Theanivar”, a project about ambient music of particular themes.
He is the writer of the musical play “Legenda” and the movie “I dreamt about this”, and also the creator of the role-playing strategy game “Meteor Tales”.
His first book, “The House of Veremon”, came out in Greece in 2018, by Pigi Publications. His second book, “Karadra’s Shipwreck”, came out in 2019 by the same publishing house. It is the first story taking place in Vitallia, the world he’s created for the game of “Meteor Tales”.
Both books are written in Greek, but they will soon be published in English at Amazon.com, so keep an eye out for them! Many more stories will follow, both in the world of Vitallia and in exciting new settings. In the meantime, feel free to contact Angelos at a.kyprianos.author@gmail.com
He is also the founder of the group “Theanivar”, a project about ambient music of particular themes.
He is the writer of the musical play “Legenda” and the movie “I dreamt about this”, and also the creator of the role-playing strategy game “Meteor Tales”.
His first book, “The House of Veremon”, came out in Greece in 2018, by Pigi Publications. His second book, “Karadra’s Shipwreck”, came out in 2019 by the same publishing house. It is the first story taking place in Vitallia, the world he’s created for the game of “Meteor Tales”.
Both books are written in Greek, but they will soon be published in English at Amazon.com, so keep an eye out for them! Many more stories will follow, both in the world of Vitallia and in exciting new settings. In the meantime, feel free to contact Angelos at a.kyprianos.author@gmail.com
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 27 of 27 reviews
August 7, 2020
Αρχικά θα πρέπει να πω την μεγάλη μου αλήθεια. Η μόνη μου επαφή με τον πειρατικό κόσμο ήταν ο Τζακ Σπάροου και ο Μαύρος Πειρατής. Με βάση το δεύτερο καταλαβαίνετε πόσο ψηλές προσδοκίες είχα για το βιβλίο του Άγγελου. (Αστειεύομαι! Περίπου...)
Όπως και να έχει, η ιστορία δεν με απογοήτευσε καθόλου. Αντίθετα, μπήκα στον μαγικό κόσμο του Άγγελου χθες το απόγευμα και στην μία το βράδυ είχα ολοκληρώσει την ανάγνωση. Δεν μπορούσα να αφήσω το βιβλίο στην άκρη, γιατί έπρεπε να μάθω την επόμενη περιπέτεια του Αρσίκ, έπρεπε να γνωρίσω τον κόσμο του, έπρεπε να δω πού θα τον οδηγούσαν οι ατελείωτες φουρτούνες του -κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Αυτό που χάρηκα ιδιαίτερα στο Ναυάγιο της Καράντρα ήταν τα ψυχογραφήματα των χαρακτήρων, καθώς και το ότι ο πρωταγωνιστής ήταν πολύπλευρος και έρμαιο των παθών του. Έχω μια αδυναμία στους κατεστραμμένους τύπους, οπότε ήταν αναμενόμενο να αγαπήσω τον Αρσίκ. Όσον αφορά την κοσμογονία του βιβλίου, δεν μου έλειψε καμία πληροφορία. Μπορεί να είναι μόλις 294 σελίδες, αλλά ο συγγραφέας καταφέρνει να σου δώσει όλες τις γνώσεις που χρειάζεσαι για το χωροχρόνο του βιβλίου. Εκτίμησα επίσης τα τραγούδια που ο ίδιος συνέθεσε και μας έδωσε στο σύγγραμμα του, σε στιγμές μάλιστα που η καρδιά μου είχε μεθύσει από την αλμύρα και το ρούμι, με αποτέλεσμα να νιώσω κάθε στίχο μέσα στην παραζάλη μου.
Αν λοιπόν θέλετε ένα βιβλίο με περιπέτεια, φαντασία, μαγεία και έξυπνες, χιουμοριστικές ατάκες, το Ναυάγιο της Καράντρα είναι αυτό ακριβώς που χρειάζεστε!
Και μην ξεχάσετε το ηθικό δίδαγμα του βιβλίου: Φροντίζουμε πάντα την οδοντοστοιχία μας!
Όπως και να έχει, η ιστορία δεν με απογοήτευσε καθόλου. Αντίθετα, μπήκα στον μαγικό κόσμο του Άγγελου χθες το απόγευμα και στην μία το βράδυ είχα ολοκληρώσει την ανάγνωση. Δεν μπορούσα να αφήσω το βιβλίο στην άκρη, γιατί έπρεπε να μάθω την επόμενη περιπέτεια του Αρσίκ, έπρεπε να γνωρίσω τον κόσμο του, έπρεπε να δω πού θα τον οδηγούσαν οι ατελείωτες φουρτούνες του -κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Αυτό που χάρηκα ιδιαίτερα στο Ναυάγιο της Καράντρα ήταν τα ψυχογραφήματα των χαρακτήρων, καθώς και το ότι ο πρωταγωνιστής ήταν πολύπλευρος και έρμαιο των παθών του. Έχω μια αδυναμία στους κατεστραμμένους τύπους, οπότε ήταν αναμενόμενο να αγαπήσω τον Αρσίκ. Όσον αφορά την κοσμογονία του βιβλίου, δεν μου έλειψε καμία πληροφορία. Μπορεί να είναι μόλις 294 σελίδες, αλλά ο συγγραφέας καταφέρνει να σου δώσει όλες τις γνώσεις που χρειάζεσαι για το χωροχρόνο του βιβλίου. Εκτίμησα επίσης τα τραγούδια που ο ίδιος συνέθεσε και μας έδωσε στο σύγγραμμα του, σε στιγμές μάλιστα που η καρδιά μου είχε μεθύσει από την αλμύρα και το ρούμι, με αποτέλεσμα να νιώσω κάθε στίχο μέσα στην παραζάλη μου.
Αν λοιπόν θέλετε ένα βιβλίο με περιπέτεια, φαντασία, μαγεία και έξυπνες, χιουμοριστικές ατάκες, το Ναυάγιο της Καράντρα είναι αυτό ακριβώς που χρειάζεστε!
Και μην ξεχάσετε το ηθικό δίδαγμα του βιβλίου: Φροντίζουμε πάντα την οδοντοστοιχία μας!
November 2, 2019
Το ρούμι είναι το μόνο πράγμα που καταλαγιάζει το θυμό του ευέξαπτου Αρσίκ, του πρώην θαλασσοπόρου που έχει ορκιστεί να μην πεθάνει στη θάλασσα. Η μοίρα όμως έχει αλλά σχέδια γι'αυτόν. Ένα ακόμα ταξίδι σε ένα πειρατικό πλοίο με μια πολύ ξεχωριστή αποστολή.
Μια ευφάνταστη και διασκεδαστική πειρατική περιπέτεια που ταξιδεύει και γεμίζει τον αναγνώστη με συναισθήματα.
Διαβάστε περισσότερα στο blog μου.
Μια ευφάνταστη και διασκεδαστική πειρατική περιπέτεια που ταξιδεύει και γεμίζει τον αναγνώστη με συναισθήματα.
Διαβάστε περισσότερα στο blog μου.
April 5, 2020
2 μέρες και ένα υπέροχο ταξίδι στον μαγικό κόσμο του συγγραφέα.
"Το ναυάγιο της Καράντρα" είναι ένα από τα βιβλία που αξίζει να διαβαστεί όχι μόνο για την πειρατική περιπέτεια, αλλά κυρίως για τα βαθιά μηνύματα που περνάει.
Πίστη, ηθική, αγάπη και μίσος δοκιμάζονται και αναμετριούνται σε μια μάχη που αφήνει μόνο σπασμένες καρδιές και πτώματα πίσω τους.
Νομίζω στο 1/4 του βιβλίου έκλαιγα. Μπορεί και στο 1/2, δεν είμαι σίγουρη. Αλλά τα συναισθήματα που μου δημιούργησαν οι λέξεις του συγγραφέα, μαζί με τις εικόνες, με λύγισαν και θρηνούσα για τους χαρακτήρες και τις αδικίες που έζησαν και ακόμα ζουν όσοι επιζούν.
Δυνατό, με γλώσσα της θάλασσας χωρίς υπερβολές και φανφάρες, ζωντανές εικόνες, μεγάλη έρευνα από πίσω και έντονα συναισθηματικό.
Νομίζω από τα καλύτερα μυθιστορήματα που έχω διαβάσει μέσα στο 2020.
"Το ναυάγιο της Καράντρα" είναι ένα από τα βιβλία που αξίζει να διαβαστεί όχι μόνο για την πειρατική περιπέτεια, αλλά κυρίως για τα βαθιά μηνύματα που περνάει.
Πίστη, ηθική, αγάπη και μίσος δοκιμάζονται και αναμετριούνται σε μια μάχη που αφήνει μόνο σπασμένες καρδιές και πτώματα πίσω τους.
Νομίζω στο 1/4 του βιβλίου έκλαιγα. Μπορεί και στο 1/2, δεν είμαι σίγουρη. Αλλά τα συναισθήματα που μου δημιούργησαν οι λέξεις του συγγραφέα, μαζί με τις εικόνες, με λύγισαν και θρηνούσα για τους χαρακτήρες και τις αδικίες που έζησαν και ακόμα ζουν όσοι επιζούν.
Δυνατό, με γλώσσα της θάλασσας χωρίς υπερβολές και φανφάρες, ζωντανές εικόνες, μεγάλη έρευνα από πίσω και έντονα συναισθηματικό.
Νομίζω από τα καλύτερα μυθιστορήματα που έχω διαβάσει μέσα στο 2020.
January 14, 2021
Δείτε επίσης και στο Chill and read
Για πείτε μου αλήθεια, εσείς δε θα θέλατε να ταξιδέψετε στις άγνωστες θάλασσες πάνω σε ένα πειρατικό καράβι, παρέα με μάγους, ξωτικά και ότι άλλο περίεργο θα μπορούσε να προσφέρει ένας περίεργος και διαφορετικός τόπος; Δε θα θέλατε να βρεθείτε σε λημέρια πειρατικά, εκεί που κυβερνά ο νόμος των πειρατών και που μπορεί να χάσεις και ένα δυο δάχτυλα αν βρεθείς στο δρόμο τίποτα ανθρωποφάγων; Δε θα θέλατε να εξερευνήσετε την άγρια ζούγκλα, να τα βάλετε με μυθικά πλάσματα, να βγείτε νικητές αλλά και πάλι με κάποιο τρόπο να είστε χαμένοι; Καλά, αυτό το τελευταίο μπορεί να μην το θέλετε. Όλα αυτά κι ακόμα περισσότερα ζει ο Αρσίκ, ο ήρωας του Άγγελου Κυπριανού στο βιβλίο του «Το Ναυάγιο της Καράντρα».
Ο Αρσίκ λοιπόν είναι ένας θαλασσοπόρος που έχει φάει τη θάλασσα με το κουτάλι και έχει ορκιστεί να μην πεθάνει στα χέρια της. Για να το πετύχει, αποσύρθηκε στη νήσο Σάραπορτ, όπου και είχε περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Όμως ο συγκεκριμένος τόπος δεν είναι κανένα ήσυχο νησάκι στα μέσα του πελάγους που κατοικείται από καλοσυνάτους ανθρώπους. Είναι λημέρι πειρατών και αυτό σημαίνει ότι εκτός από τους λίγους και μάλλον άτυχους που του έμελλε να ζήσουν εκεί χωρίς να ανήκουν στο πειρατικό συνάφι, όλοι οι υπόλοιποι είναι άνθρωποι της θάλασσας και ανήκουν σε μία από τις τέσσερις πειρατικές συμμορίες που ελέγχουν το νησί αλλά και ολόκληρη τη θάλασσα στο βασίλειο.
Ο Αρσίκ λοιπόν που είναι από τη φύση του ευέξαπτος χαρακτήρας δεν περνάει και τόσο όμορφα στο Σάραπορτ. Όταν περιτριγυρίζεσαι από πειρατές ξέρεις ότι κάποια στιγμή θα μπλέξεις κάπου, θα σου τη φέρουν και τότε θα πρέπει να κρατήσεις την ψυχραιμία σου και να φανείς αντάξιος των περιστάσεων. Δυστυχώς για τον ίδιο, ό ήρωάς μας δεν είναι πολύ καλός στο να κρατάει την ψυχραιμία του και με τη βοήθεια του ρουμιού που ρέει πλέον στις φλέβες του αντί για αίμα, μπαίνει συχνά σε μπελάδες. Την τελευταία φορά καταφέρνει να μπλέξει τόσο άσχημα που πρέπει να καταφύγει στη ζούγκλα Σάραθορν, στην άλλη πλευρά του νησιού. Τότε είναι που πραγματικά αρχίζουν τα βάσανά του.
Οι περιπέτειες του Αρσίκ λαμβάνουν χώρα στη Βιτάλια, ένα κόσμο πλασμένο με τη φαντασία του συγγραφέα, χτισμένο πάνω σε μεσαιωνικά θεμέλια και εμπλουτισμένο με φυλές φανταστικών και μυθολογικών πλασμάτων, θεούς άγνωστους σε εμάς και επηρεασμένους από το δωδεκάθεο, τη μαγεία και την επιστημονική φαντασία. Παρά τη μεγάλη γκάμα από την οποία εμπνεύστηκε ο συγγραφέας, κατάφερε να τα δέσει όλα τόσο αρμονικά μεταξύ τους και να συστήσει τον κόσμο του στον αναγνώστη με τέτοιο τρόπο που να μην το φανεί ξένος ή υπερβολικός, αλλά ούτε και κουραστικός. Γιατί, παρόλο που θα περίμενε κανείς η κοσμοπλασία να πιάνει τουλάχιστον 200 σελίδες, ολόκληρο το βιβλίο δεν είναι πάνω από 300 και παρ’ όλα αυτά καταφέρνει να δώσει ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα και έναν απολύτως κατανοητό κόσμο! Και όχι μόνο αυτό.
Οι χαρακτήρες του βιβλίου, γιατί πέρα από τον Αρσίκ γνωρίζουμε και μερικούς ακόμα, δένουν αρμονικά με το κείμενο, έχουν φωνή και υπόσταση και είναι ένα κερδισμένο στοίχημα για το συγγραφέα έχω να πω. Καθένας τους τόσο διαφορετικός και μοναδικός που δεν υπάρχει περίπτωση να μπερδευτείς για το ποιος μιλάει! Και αν λάβει κανείς υπόψη του γρήγορη ροή του κειμένου που κυλάει όπως το νερό στο αυλάκι, τότε το αποτέλεσμα μόνο καλό μπορεί να είναι και φυσικά σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!
Για πείτε μου αλήθεια, εσείς δε θα θέλατε να ταξιδέψετε στις άγνωστες θάλασσες πάνω σε ένα πειρατικό καράβι, παρέα με μάγους, ξωτικά και ότι άλλο περίεργο θα μπορούσε να προσφέρει ένας περίεργος και διαφορετικός τόπος; Δε θα θέλατε να βρεθείτε σε λημέρια πειρατικά, εκεί που κυβερνά ο νόμος των πειρατών και που μπορεί να χάσεις και ένα δυο δάχτυλα αν βρεθείς στο δρόμο τίποτα ανθρωποφάγων; Δε θα θέλατε να εξερευνήσετε την άγρια ζούγκλα, να τα βάλετε με μυθικά πλάσματα, να βγείτε νικητές αλλά και πάλι με κάποιο τρόπο να είστε χαμένοι; Καλά, αυτό το τελευταίο μπορεί να μην το θέλετε. Όλα αυτά κι ακόμα περισσότερα ζει ο Αρσίκ, ο ήρωας του Άγγελου Κυπριανού στο βιβλίο του «Το Ναυάγιο της Καράντρα».
Ο Αρσίκ λοιπόν είναι ένας θαλασσοπόρος που έχει φάει τη θάλασσα με το κουτάλι και έχει ορκιστεί να μην πεθάνει στα χέρια της. Για να το πετύχει, αποσύρθηκε στη νήσο Σάραπορτ, όπου και είχε περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Όμως ο συγκεκριμένος τόπος δεν είναι κανένα ήσυχο νησάκι στα μέσα του πελάγους που κατοικείται από καλοσυνάτους ανθρώπους. Είναι λημέρι πειρατών και αυτό σημαίνει ότι εκτός από τους λίγους και μάλλον άτυχους που του έμελλε να ζήσουν εκεί χωρίς να ανήκουν στο πειρατικό συνάφι, όλοι οι υπόλοιποι είναι άνθρωποι της θάλασσας και ανήκουν σε μία από τις τέσσερις πειρατικές συμμορίες που ελέγχουν το νησί αλλά και ολόκληρη τη θάλασσα στο βασίλειο.
Ο Αρσίκ λοιπόν που είναι από τη φύση του ευέξαπτος χαρακτήρας δεν περνάει και τόσο όμορφα στο Σάραπορτ. Όταν περιτριγυρίζεσαι από πειρατές ξέρεις ότι κάποια στιγμή θα μπλέξεις κάπου, θα σου τη φέρουν και τότε θα πρέπει να κρατήσεις την ψυχραιμία σου και να φανείς αντάξιος των περιστάσεων. Δυστυχώς για τον ίδιο, ό ήρωάς μας δεν είναι πολύ καλός στο να κρατάει την ψυχραιμία του και με τη βοήθεια του ρουμιού που ρέει πλέον στις φλέβες του αντί για αίμα, μπαίνει συχνά σε μπελάδες. Την τελευταία φορά καταφέρνει να μπλέξει τόσο άσχημα που πρέπει να καταφύγει στη ζούγκλα Σάραθορν, στην άλλη πλευρά του νησιού. Τότε είναι που πραγματικά αρχίζουν τα βάσανά του.
Οι περιπέτειες του Αρσίκ λαμβάνουν χώρα στη Βιτάλια, ένα κόσμο πλασμένο με τη φαντασία του συγγραφέα, χτισμένο πάνω σε μεσαιωνικά θεμέλια και εμπλουτισμένο με φυλές φανταστικών και μυθολογικών πλασμάτων, θεούς άγνωστους σε εμάς και επηρεασμένους από το δωδεκάθεο, τη μαγεία και την επιστημονική φαντασία. Παρά τη μεγάλη γκάμα από την οποία εμπνεύστηκε ο συγγραφέας, κατάφερε να τα δέσει όλα τόσο αρμονικά μεταξύ τους και να συστήσει τον κόσμο του στον αναγνώστη με τέτοιο τρόπο που να μην το φανεί ξένος ή υπερβολικός, αλλά ούτε και κουραστικός. Γιατί, παρόλο που θα περίμενε κανείς η κοσμοπλασία να πιάνει τουλάχιστον 200 σελίδες, ολόκληρο το βιβλίο δεν είναι πάνω από 300 και παρ’ όλα αυτά καταφέρνει να δώσει ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα και έναν απολύτως κατανοητό κόσμο! Και όχι μόνο αυτό.
Οι χαρακτήρες του βιβλίου, γιατί πέρα από τον Αρσίκ γνωρίζουμε και μερικούς ακόμα, δένουν αρμονικά με το κείμενο, έχουν φωνή και υπόσταση και είναι ένα κερδισμένο στοίχημα για το συγγραφέα έχω να πω. Καθένας τους τόσο διαφορετικός και μοναδικός που δεν υπάρχει περίπτωση να μπερδευτείς για το ποιος μιλάει! Και αν λάβει κανείς υπόψη του γρήγορη ροή του κειμένου που κυλάει όπως το νερό στο αυλάκι, τότε το αποτέλεσμα μόνο καλό μπορεί να είναι και φυσικά σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!
October 26, 2025
Επιτέλους ήρθε η στιγμή για μια ακόμα πιο βαθιά βουτιά στον κόσμο της Βιτάλλια και στα σκοτεινά νερά της Βεσπίας θάλασσας.
Μετά το «21 Γλάροι» και το «Πέτρινο Κράκεν», ήρθε η σειρά για το «Ναυάγιο της Καράντρα» και -μα τους 10 θεούς και το Σέντινελ- βυθίστηκα στις σελίδες του και δεν ήθελα να βγω στην επιφάνεια.
Ετοιμαστείτε να γνωρίσετε τον Αρσίκ, έναν θερμοκέφαλο θαλασσοπόρο που παλεύει με τα πάθη, τους φόβους και τους δαίμονές του, γνωρίζει την αγάπη και τελικά έρχεται αντιμέτωπος με αδιανόητες μαγικές δυνάμεις. Όμως, στο ταξίδι αυτό δεν είναι μόνος. Λήσταρχοι, μάγοι, δράκοι, ξωτικά, ένα πλήρωμα ζηλευτό και ένα απόκοσμο... βιολί υφαίνουν μια ιστορία άκρως απολαυστική, που ξεδιπλώνεται μέσα από τους χαρακτήρες και τις επιλογές τους.
Χαρακτήρες καλογραμμένοι, με τα ξεσπάσματα, τις αδυναμίες και τα κρυμμένα μυστικά που κουβαλά ο καθένας, σε κάνουν να μπαίνεις στο πετσί τους και να αγωνιάς για την κατάληξή τους.
Η γραφή του Άγγελου Κυπριανού λυρική αλλά και περιγραφική· ατμοσφαιρική αλλά και ωμή -όπου χρειάζεται, σε βάζει στο κλίμα της περιπέτειας και σε μεταφέρει στην καρδιά των γεγονότων.
Ελευθερία, εξιλέωση και εκδίκηση είναι μερικά απ'τα ιδανικά για τα οποία παλεύουν οι πρωταγωνιστές μας, γεγονός που με έκανε να δεθώ ακόμα περισσότερο μαζί τους και να ανυπομονώ για την εξέλιξη και το τέλος της ιστορίας.
Από εμένα είναι ΝΑΙ!! 🔱
Ψάξτε όλα τα βιβλία του συγγραφέα από τον κόσμο της Βιτάλλια και... θα με θυμηθείτε!
Υ/Γ: Ένα τερααααστιο ΝΑΙ πηγαίνει στο out of this world εξώφυλλο του βιβλίου και στον καλλιτέχνη που το φιλοτέχνησε 💯⚓
Μετά το «21 Γλάροι» και το «Πέτρινο Κράκεν», ήρθε η σειρά για το «Ναυάγιο της Καράντρα» και -μα τους 10 θεούς και το Σέντινελ- βυθίστηκα στις σελίδες του και δεν ήθελα να βγω στην επιφάνεια.
Ετοιμαστείτε να γνωρίσετε τον Αρσίκ, έναν θερμοκέφαλο θαλασσοπόρο που παλεύει με τα πάθη, τους φόβους και τους δαίμονές του, γνωρίζει την αγάπη και τελικά έρχεται αντιμέτωπος με αδιανόητες μαγικές δυνάμεις. Όμως, στο ταξίδι αυτό δεν είναι μόνος. Λήσταρχοι, μάγοι, δράκοι, ξωτικά, ένα πλήρωμα ζηλευτό και ένα απόκοσμο... βιολί υφαίνουν μια ιστορία άκρως απολαυστική, που ξεδιπλώνεται μέσα από τους χαρακτήρες και τις επιλογές τους.
Χαρακτήρες καλογραμμένοι, με τα ξεσπάσματα, τις αδυναμίες και τα κρυμμένα μυστικά που κουβαλά ο καθένας, σε κάνουν να μπαίνεις στο πετσί τους και να αγωνιάς για την κατάληξή τους.
Η γραφή του Άγγελου Κυπριανού λυρική αλλά και περιγραφική· ατμοσφαιρική αλλά και ωμή -όπου χρειάζεται, σε βάζει στο κλίμα της περιπέτειας και σε μεταφέρει στην καρδιά των γεγονότων.
Ελευθερία, εξιλέωση και εκδίκηση είναι μερικά απ'τα ιδανικά για τα οποία παλεύουν οι πρωταγωνιστές μας, γεγονός που με έκανε να δεθώ ακόμα περισσότερο μαζί τους και να ανυπομονώ για την εξέλιξη και το τέλος της ιστορίας.
Από εμένα είναι ΝΑΙ!! 🔱
Ψάξτε όλα τα βιβλία του συγγραφέα από τον κόσμο της Βιτάλλια και... θα με θυμηθείτε!
Υ/Γ: Ένα τερααααστιο ΝΑΙ πηγαίνει στο out of this world εξώφυλλο του βιβλίου και στον καλλιτέχνη που το φιλοτέχνησε 💯⚓
December 18, 2021
Παρότι το fantasy δεν είναι το αγαπημένο μου είδος, ο συγγραφέας κατάφερε να μου κρατήσει το ενδιαφέρον μιας και το παντρεύει με την πειρατική περιπέτεια - κάτι που εγώ τουλάχιστον δεν έχω δει συχνά σε ελληνικό έργο. Ο ήρωας του είναι βρώμικος και κάθαρμα όπως μου αρέσει, ενώ τα φονικά είναι κοφτά και αιματηρά. Θα ήθελα λίγο περισσότερη δράση και προς το τέλος θεωρώ πως κλιμακώνεται λίγο απότομα σε κάποια σημεία. Είναι το 1ο βιβλίο του συγγραφέα που διαβάζω και θα ήθελα να δω και τα υπόλοιπα.
May 8, 2024
Μου αρέσει πολύ η φαντασία του Άγγελου. Όλα τα προηγούμενα βιβλία του τα απόλαυσα, και περίμενα να βρεθώ στο κατάλληλο mood για να πιάσω back to back τα έργα του που καταπιάνονται με το πειρατικό σέτινγκ του κόσμου της Βιτάλλια.
Θυμάμαι να καλοβλέπω το Ναυάγιο της Καράντρα από τότε που είχε κυκλοφορήσει, αρχικά λόγω του πανέμορφου εξωφύλλου, και στη συνέχεια διαβάζοντας τις πρώτες κριτικές.
Το βιβλίο είναι πολύ καλό, αξίζει 100% τον χρόνο ανάγνωσης. Έχει εκείνο το ρομαντικό dnd στοιχείο που είναι σήμα κατατεθέν του Άγγελου, διαθέτει ρυθμό, δράση, συναίσθημα και λυρικότητα, διακρίνει κανείς στοιχεία εξαιρετικής γραφής. Όλα είναι σε σωστές δόσεις, όλα είναι ισορροπημένα και καλοδουλεμένα. Δεν με απογοήτευσε στιγμή, ήταν ακριβώς αυτό που ήλπιζα και επιθυμούσα να διαβάσω τη δεδομένη χρονική στιγμή. Ο Αρσίκ δεν ήταν αυτό που λέμε το είδος του αρχετυπικού ήρωα, ωστόσο ήταν απόλυτα ταιριαστός με το είδος της συγκεκριμένης διήγησης.
Αν θέλετε να διαβάσετε μια ιστορία με λήσταρχους και θαλασσοπόρους, με επικίνδυνα τέρατα και απέθαντους μάγους, με στοιχειωμένες θάλασσες και λησμονημένους θρύλους, μην ψάχνετε αλλού' το Ναυάγιο της Καράντρα είναι μια αξιόλογη περιπέτεια που θα σας ταξιδέψει και θα σας ψυχαγωγήσει, που θα σας προσφέρει στιγμές γνήσιας διασκέδασης, αρκεί να αφεθείτε στον ρυθμό του άσματος του Βάρδου που με τόσο μεράκι και αγάπη συνέθεσε για όλους εκείνους που αγαπούν το κλασικό φάνταζι.
Θυμάμαι να καλοβλέπω το Ναυάγιο της Καράντρα από τότε που είχε κυκλοφορήσει, αρχικά λόγω του πανέμορφου εξωφύλλου, και στη συνέχεια διαβάζοντας τις πρώτες κριτικές.
Το βιβλίο είναι πολύ καλό, αξίζει 100% τον χρόνο ανάγνωσης. Έχει εκείνο το ρομαντικό dnd στοιχείο που είναι σήμα κατατεθέν του Άγγελου, διαθέτει ρυθμό, δράση, συναίσθημα και λυρικότητα, διακρίνει κανείς στοιχεία εξαιρετικής γραφής. Όλα είναι σε σωστές δόσεις, όλα είναι ισορροπημένα και καλοδουλεμένα. Δεν με απογοήτευσε στιγμή, ήταν ακριβώς αυτό που ήλπιζα και επιθυμούσα να διαβάσω τη δεδομένη χρονική στιγμή. Ο Αρσίκ δεν ήταν αυτό που λέμε το είδος του αρχετυπικού ήρωα, ωστόσο ήταν απόλυτα ταιριαστός με το είδος της συγκεκριμένης διήγησης.
Αν θέλετε να διαβάσετε μια ιστορία με λήσταρχους και θαλασσοπόρους, με επικίνδυνα τέρατα και απέθαντους μάγους, με στοιχειωμένες θάλασσες και λησμονημένους θρύλους, μην ψάχνετε αλλού' το Ναυάγιο της Καράντρα είναι μια αξιόλογη περιπέτεια που θα σας ταξιδέψει και θα σας ψυχαγωγήσει, που θα σας προσφέρει στιγμές γνήσιας διασκέδασης, αρκεί να αφεθείτε στον ρυθμό του άσματος του Βάρδου που με τόσο μεράκι και αγάπη συνέθεσε για όλους εκείνους που αγαπούν το κλασικό φάνταζι.
October 24, 2019
Πιστεύω πως, όλοι μας μεγαλώνοντας θέλαμε κάποια στιγμή να γίνουμε πειρατές. Το οποίο είναι λίγο παράδοξο, γιατί ουσιαστικά κανείς δεν ήθελε να γίνει παράνομος κακοποιός, μα απλά να ζήσει μια περιπέτεια απόλυτης ελευθερίας σε ένα καράβι με ένα πλήρωμα. Όπου φυσικά, θα είμαστε καπετάνιοι.
Και πλέον έχουμε την ευκαιρία να μπούμε στις ζωές ενός πληρώματος με καπετάνιο τον Άγγελο Κυπριανό, μέσω του πρώτου ελληνικού μυθιστορήματος πειρατικής φαντασίας.
Κάθε λέξη του υπότιτλου επαληθεύται μέσα στο βιβλίο. Θα κρατήσω όσα πω περιεκτικά και χωρίς spoil, μιας και το βιβλίο είναι ήδη μικρό στο μέγεθος. Όχι τόσο εξαιτίας των σελίδων, μα της ροής και του βηματισμού. Δεν είναι κάτι το εξεζητημένο σε ζήτημα γραφής, τεχνικής ή παρουσίας, μα δεν χρειάζεται να είναι.
Καταφέρνει να είναι μια περιπέτεια απόλυτα συνυφασμένη με το θέμα και το πλαίσιο του βιβλίου. Είναι ένα έργο που διαβάζεται εύκολα και ευχάριστα. Είναι εύπεπτο, ο λόγος είναι γρήγορος, κοφτός και στρωτός και η πλοκή κυλάει αστραπιαία. Νιώθω ότι περνάμε από την αρχή στη μέση και την κλιμάκωση της ιστορίας δίχως να το καταλάβεις. Αυτό δεν σημαίνει πως λείπουν μερικές ενδιαφέρουσες εξελίξεις, ζωηροί χαρακτήρες και άπλετη δράση. Είναι μια απλή θα έλεγα ιστορία, χωρίς αυτό να την κάνει απλοϊκή και σε καμία περίπτωση δεν υποβαθμίζει αυτό το περιεχόμενο. Πέρασα καλά διαβάζοντας τα καμώματα του Αρσίκ. Και του Σέντρικ. Εμένα μου άρεσε ο Σέντρικ, δεν ξέρω.
Η φαντασία του Κυπριανού είναι κάτι το ιδιαίτερο και μπορεί να σε απασχολήσει ευχάριστα για όσο κρατάει η ιστορία. Θέλω να σταθώ σε κάτι που εγώ βρήκα προσωπικά ενδιαφέρον: Με έναν τρόπο, το βιβλίο αποπνέει μια μουσικότητα. Δεν μπορώ να το εξηγήσω ακριβώς, μα πειρατικά άσματα φαίνεται να συντροφεύουν την ανάγνωση. Ή τουλάχιστον εγώ θέλω να το σκέφτομαι έτσι. Έχει μια μυρωδιά αλατιού και αλκοόλ επίσης να σου υπενθυμίζει πού βρίσκεσαι. Είναι αρκετά πειστικό στο ατμοσφαιρικό κλίμα που θέλει να περάσει χωρίς να προσπαθεί επιτηδευμένα. Επίσης ενδιαφέρον έχουν μερικά αναπάντεχα στοιχεία του φανταστικού που εισάγονται, τα οποία δεν θα αποκαλύψω. Μα ήταν καλοδεχούμενη νότα το κάτι επιπλέον που εμφανίζεται μέσα απ' τους χαρακτήρες, τους διαλόγους, τις απορίες και γενικά μέσα απ' τη σποραδική ανακάλυψη του κόσμου που ζουν, ειδικά μιας και ταίριαξε με τους πειρατές.
Είναι απογοητευτικό που δεν ακούς sea shanties να παίζουν ξεφυλλίζοντας, αλλά πόσα να ζητήσεις κι εσύ από ένα έντυπο έργο; Κάνει όλα τα υπόλοιπα σωστά τουλάχιστον και νιώθεις πειρατής, όπως φανταζόσουν όταν ήσουνα μικρός. Έστω για λίγο.
Και πλέον έχουμε την ευκαιρία να μπούμε στις ζωές ενός πληρώματος με καπετάνιο τον Άγγελο Κυπριανό, μέσω του πρώτου ελληνικού μυθιστορήματος πειρατικής φαντασίας.
Κάθε λέξη του υπότιτλου επαληθεύται μέσα στο βιβλίο. Θα κρατήσω όσα πω περιεκτικά και χωρίς spoil, μιας και το βιβλίο είναι ήδη μικρό στο μέγεθος. Όχι τόσο εξαιτίας των σελίδων, μα της ροής και του βηματισμού. Δεν είναι κάτι το εξεζητημένο σε ζήτημα γραφής, τεχνικής ή παρουσίας, μα δεν χρειάζεται να είναι.
Καταφέρνει να είναι μια περιπέτεια απόλυτα συνυφασμένη με το θέμα και το πλαίσιο του βιβλίου. Είναι ένα έργο που διαβάζεται εύκολα και ευχάριστα. Είναι εύπεπτο, ο λόγος είναι γρήγορος, κοφτός και στρωτός και η πλοκή κυλάει αστραπιαία. Νιώθω ότι περνάμε από την αρχή στη μέση και την κλιμάκωση της ιστορίας δίχως να το καταλάβεις. Αυτό δεν σημαίνει πως λείπουν μερικές ενδιαφέρουσες εξελίξεις, ζωηροί χαρακτήρες και άπλετη δράση. Είναι μια απλή θα έλεγα ιστορία, χωρίς αυτό να την κάνει απλοϊκή και σε καμία περίπτωση δεν υποβαθμίζει αυτό το περιεχόμενο. Πέρασα καλά διαβάζοντας τα καμώματα του Αρσίκ. Και του Σέντρικ. Εμένα μου άρεσε ο Σέντρικ, δεν ξέρω.
Η φαντασία του Κυπριανού είναι κάτι το ιδιαίτερο και μπορεί να σε απασχολήσει ευχάριστα για όσο κρατάει η ιστορία. Θέλω να σταθώ σε κάτι που εγώ βρήκα προσωπικά ενδιαφέρον: Με έναν τρόπο, το βιβλίο αποπνέει μια μουσικότητα. Δεν μπορώ να το εξηγήσω ακριβώς, μα πειρατικά άσματα φαίνεται να συντροφεύουν την ανάγνωση. Ή τουλάχιστον εγώ θέλω να το σκέφτομαι έτσι. Έχει μια μυρωδιά αλατιού και αλκοόλ επίσης να σου υπενθυμίζει πού βρίσκεσαι. Είναι αρκετά πειστικό στο ατμοσφαιρικό κλίμα που θέλει να περάσει χωρίς να προσπαθεί επιτηδευμένα. Επίσης ενδιαφέρον έχουν μερικά αναπάντεχα στοιχεία του φανταστικού που εισάγονται, τα οποία δεν θα αποκαλύψω. Μα ήταν καλοδεχούμενη νότα το κάτι επιπλέον που εμφανίζεται μέσα απ' τους χαρακτήρες, τους διαλόγους, τις απορίες και γενικά μέσα απ' τη σποραδική ανακάλυψη του κόσμου που ζουν, ειδικά μιας και ταίριαξε με τους πειρατές.
Είναι απογοητευτικό που δεν ακούς sea shanties να παίζουν ξεφυλλίζοντας, αλλά πόσα να ζητήσεις κι εσύ από ένα έντυπο έργο; Κάνει όλα τα υπόλοιπα σωστά τουλάχιστον και νιώθεις πειρατής, όπως φανταζόσουν όταν ήσουνα μικρός. Έστω για λίγο.
Read
May 5, 2023Σε αυτό το βιβλίο, ο Άγγελος Κυπριανός καταθέτει την ψυχή του. Όσα θεωρώ πως έλειπαν από τον Οίκο των Βέρεμον σχετικά με τους χαρακτήρες, τα αναπληρώνει εδώ και με το παραπάνω.
Μιας και διαβάζω και μια συλλογή διηγημάτων σχετικά με χαρακτήρες καθάρματα (και πολλά είναι forced εκεί), να πω ότι ο Αρσίκ είναι ειλικρινές κάθαρμα. Ένα κάθαρμα χτισμένο σωστά, χωρίς καμία προσπάθεια να κρυφτεί κάτι. Κι αυτό του δίνει τόσο ενδιαφέρον.
Θα χώριζα το βιβλίο σε τρία μέρη. Το πρώτο θα το ονόμαζα Μαύρο. Μαζί με τη γνωριμία με τον κόσμο και τον πρωταγωνιστή μας, υπάρχει γνήσια αγωνία για τον Αρσίκ και την τύχη του. Τραβάει τα μύρια όσα, δικαίως καταριέται τη μοίρα του και η μεταχείρισή του από τον συγγραφέα θυμίζει ξένη λογοτεχνία.
Όσο για τους ληστές και τον λήσταρχο, ο Κυπριανός (για λόγους που δε θέλω να ξέρω) φαίνεται να γνωρίζει καλά την ψυχολογία και τη συμπεριφορά τους.
Οι ιθαγενείς και το δικό τους αρκ μας δίνει πολλά για την ιδιαιτερότητά του και για το όπλο του.
Το δεύτερο μέρος θα το ονόμαζα λευκό. Βλέπουμε την άλλη όψη του Αρσίκ, χάρη στην επαφή του με πρόσωπα που έχουν ποιότητα και βγάζουν τα καλά του στοιχεία. Πολύ ενδιαφέρον το κρου, με διακριτούς χαρακτήρες και ξεχωριστές δυνάμεις (να πού βοηθάει η ενασχόληση με τα RPG!)
Στο τέλος του β' μέρους υπάρχει και μια ναυμαχία την οποία λάτρεψα, καθώς ανάμεσα στους αγώνες ανθρώπων υπήρξαν εικόνες και σκηνές βγαλμένες από επική φαντασία.
Το τρίτο μέρος θα το ονόμαζα γκρίζο.
Η κατάληξη ενδιαφέρουσα, η πορεία πιο πολύ βασισμένη στη φιλοσοφία και την κοσμοπλασία παρά στην πλοκή. Ας είναι. Ήταν ικανοποιητικό επιστέγασμα όλων των προηγούμενων.
Άλλα σημεία:
-Η κοσμοπλασία δόθηκε πολύ οργανικά και ο τρόμος, τα μυστήρια, η μαγεία και οι θρύλοι με άγγιξαν με τη μεγαλοπρέπειά τους.
-Ως μουσικός (είναι η τρίτη ιδιότητα του συγγραφέα) αποδίδει τα πάντα με ωραίες ηχητικές εικόνες. Το είχε κάνει και στον Οίκο των Βέρεμον, το κάνει κι εδώ. Ο πλούτος αυτός σε περιγραφές ήχων, θορύβων και μουσικών προσθέτει στο έργο. Φυσικά δε λείπει και η ιδιαιτερότητα στη μουσική και τη μαγεία του βιολιού.
Συνολικά το προτείνω. Αν και παρουσιάζεται σαν πειρατική περιπέτεια, δεν είναι. Μην περιμένετε παπαγάλους, γάντζους και γιο-χο. Εντάξει, υπάρχει ένας χαρακτήρας που εκπροσωπεί κι αυτό, αλλά μέχρι εκεί.
Θα περιέγραφα το βιβλίο ως την περιπέτεια ενός απελπισμένου, ενός ανθρώπου που δεν ανήκει πουθενά και δεν του ανήκει τίποτα, αλλά οδηγείται στον σκοπό του χάρη στην αλύγιστη επιθυμία του για επιβίωση. Όλα τα υπόλοιπα, για σημεία και τέρατα, τυλίγονται γύρω από τον κεντρικό αυτόν κορμό.
Μιας και διαβάζω και μια συλλογή διηγημάτων σχετικά με χαρακτήρες καθάρματα (και πολλά είναι forced εκεί), να πω ότι ο Αρσίκ είναι ειλικρινές κάθαρμα. Ένα κάθαρμα χτισμένο σωστά, χωρίς καμία προσπάθεια να κρυφτεί κάτι. Κι αυτό του δίνει τόσο ενδιαφέρον.
Θα χώριζα το βιβλίο σε τρία μέρη. Το πρώτο θα το ονόμαζα Μαύρο. Μαζί με τη γνωριμία με τον κόσμο και τον πρωταγωνιστή μας, υπάρχει γνήσια αγωνία για τον Αρσίκ και την τύχη του. Τραβάει τα μύρια όσα, δικαίως καταριέται τη μοίρα του και η μεταχείρισή του από τον συγγραφέα θυμίζει ξένη λογοτεχνία.
Όσο για τους ληστές και τον λήσταρχο, ο Κυπριανός (για λόγους που δε θέλω να ξέρω) φαίνεται να γνωρίζει καλά την ψυχολογία και τη συμπεριφορά τους.
Οι ιθαγενείς και το δικό τους αρκ μας δίνει πολλά για την ιδιαιτερότητά του και για το όπλο του.
Το δεύτερο μέρος θα το ονόμαζα λευκό. Βλέπουμε την άλλη όψη του Αρσίκ, χάρη στην επαφή του με πρόσωπα που έχουν ποιότητα και βγάζουν τα καλά του στοιχεία. Πολύ ενδιαφέρον το κρου, με διακριτούς χαρακτήρες και ξεχωριστές δυνάμεις (να πού βοηθάει η ενασχόληση με τα RPG!)
Στο τέλος του β' μέρους υπάρχει και μια ναυμαχία την οποία λάτρεψα, καθώς ανάμεσα στους αγώνες ανθρώπων υπήρξαν εικόνες και σκηνές βγαλμένες από επική φαντασία.
Το τρίτο μέρος θα το ονόμαζα γκρίζο.
Η κατάληξη ενδιαφέρουσα, η πορεία πιο πολύ βασισμένη στη φιλοσοφία και την κοσμοπλασία παρά στην πλοκή. Ας είναι. Ήταν ικανοποιητικό επιστέγασμα όλων των προηγούμενων.
Άλλα σημεία:
-Η κοσμοπλασία δόθηκε πολύ οργανικά και ο τρόμος, τα μυστήρια, η μαγεία και οι θρύλοι με άγγιξαν με τη μεγαλοπρέπειά τους.
-Ως μουσικός (είναι η τρίτη ιδιότητα του συγγραφέα) αποδίδει τα πάντα με ωραίες ηχητικές εικόνες. Το είχε κάνει και στον Οίκο των Βέρεμον, το κάνει κι εδώ. Ο πλούτος αυτός σε περιγραφές ήχων, θορύβων και μουσικών προσθέτει στο έργο. Φυσικά δε λείπει και η ιδιαιτερότητα στη μουσική και τη μαγεία του βιολιού.
Συνολικά το προτείνω. Αν και παρουσιάζεται σαν πειρατική περιπέτεια, δεν είναι. Μην περιμένετε παπαγάλους, γάντζους και γιο-χο. Εντάξει, υπάρχει ένας χαρακτήρας που εκπροσωπεί κι αυτό, αλλά μέχρι εκεί.
Θα περιέγραφα το βιβλίο ως την περιπέτεια ενός απελπισμένου, ενός ανθρώπου που δεν ανήκει πουθενά και δεν του ανήκει τίποτα, αλλά οδηγείται στον σκοπό του χάρη στην αλύγιστη επιθυμία του για επιβίωση. Όλα τα υπόλοιπα, για σημεία και τέρατα, τυλίγονται γύρω από τον κεντρικό αυτόν κορμό.
October 9, 2019
Μεγάλη ΘΕΑΝΙΒΑΡ βοήθησέ με να γράψω αυτή την κριτική.....
Νιώθω απίστευτα σοφός και τυχερός που υπέκυψα στην επιθυμία να αποκτήσω το συγκεκριμένο βιβλίο χωρίς περαιτέρω αναβολές, όπως αυτό κείτονταν προκλητικά μπροστά μου, όση ώρα υπέγραφα το δικό μου πόνημα στην πρόσφατη γιορτή Φαντασίας. Με το που άνοιξα λοιπόν με ενδιαφέρον και περιέργεια τις σελίδες του, ΜΕ ΚΑΤΑΠΙΕ αμέσως η αλμύρα και ο ιδρώτας της περιπέτειας σε απίστευτο βαθμό. Κυρίες και κύριοι, το Ναυάγιο της Καράντρα, για μένα πρέπει να ενταχθεί στα ΒΙΒΛΙΑ-ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ για το πως πρέπει να γράφονται οι περιπέτειες φαντασίας προκαλώντας εθισμό και πνευματικό ταξίδι, γράφοντας απλά αλλά άκρως περιγραφικά και γλαφυρά χωρίς να κουράζει στιγμή. Για να σταθώ λίγο παραπάνω στην γλαφυρότητα των περιγραφών του συγγραφέα, θα πω μόνο πως είναι από τις λίγες φορές που διαβάζω βιβλίο και ενεργοποιείται ακόμα και η αίσθηση της όσφρησης και της γεύσης. Μόλις το τελείωσα έκανα μπάνιο για να διώξω την μπόχα από ρούμι και ιδρώτα από πάνω μου και έφαγα 5 κιλά καραμέλες βουτύρου για να μου φύγει η αλμύρα και η σαπίλα από το στόμα.
Σεμινάριο λογοτεχνίας επίσης για το πως πρέπει να γράφουμε/χτίζουμε έναν πρωταγωνιστή με πλούσιο ρεπερτόριο συναισθημάτων και εξελικτικής ροής χωρίς να εξειδανικεύεται...αλλα να τον "ζούμε" όπως πρέπει να είναι αψηφώντας τα καλαίσθητα στάνταρτς.
Σεμινάριο για το ΑΡΙΣΤΟ 'exposition' της υπόθεσης και του Φανταστικού Κόσμου της Βιτάλια, εμβόλιμα και σκόρπια μέσω των πρωταγωνιστών και των γνήσιων αποριών τους και όχι σαν μια κουραστική και πομπώδης πιθανώς αφηγηματικής εισαγωγής, που συχνά αποτελεί την εύκολη λύση για έναν συγγραφέα που θέτει την ιστορία του σε δικό του κόσμο. Έτσι μαζί με τον Αρσίκ μαθαίναμε και οι δύο ΑΚΡΩΣ ενδιαφέρουσες πληροφορίες, από κοσμογονία έως μακρινούς θρύλους και γεγονότα.
Σεναριακά επίσης μπορούμε να πούμε πως τα έχουμε όλα εδώ σε ισορροπία. Βαύνασο ξυλίκι, Gore καταστάσεις, σκηνές από Αμερικανικό Horror με θέμα τις μαγειρικές δεξιότητες καποιων, έρωτα, αγάπη, περιπέτεια, τρόμο, συγκίνηση, δράμα.
Τέλος, να πω πως πάντα χαίρομαι όταν ένας συγγραφέας παρουσιάζει τους όρους "πειρατής" και "πειρατεία", ακόμα και σε φανταστικό σύμπαν, ακόμα και εμποτισμένους με γενναιότητα, δίψα για περιπέτεια και πηγές αμέτρητων τραγουδιών....ως εν τέλει αυτό που ήταν(είναι)....Μάστιγα. Αδίστακτοι ληστές και δολοφόνοι που μετρούσαν τα ματωμένα χρυσάφια τους μέχρι να βρουν και αυτοί παρόμοιο τέλος με τα θύματά τους, και όχι τους κινηματογραφικούς γοητευτικούς και κωμικούς ήρωες που ξεκίνησε άθελά του να δημιουργεί το Νησί των Θησαυρών του Stevenson.
Θα έπρεπε να αναφερθώ σε αρνητικά; Ίσως, αλλά αν αυτά υπάρχουν, είναι σίγουρα αμελητέα και δεν με χάλασαν καθόλου συνολικά. Περισσότερο απογοητεύτηκα για τις 300 μόνο σελίδες του. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ, το Ναυγάγιο της Καράντρα, είναι MUST.
(Ακολουθούν SPOILERS)
ΥΓ: Αρσίκ=Κατσαρίδα....ο τύπος θα επιβίωνε και απο τον αντιδραστήρα στο Chernobyl.
YΓ2:Εξαιρετική ιδέα του συγγραφέα να αναδείξει παράλληλα και την μουσική χροιά του βιβλίου
ΥΓ3: Είχα κόψει τα βαριά ποτά αλλά θα(ξανα)ξεκινήσω Ρούμι για χάρη του ήρωα μας.
Υ.Γ4: Από ένα σημείο και έπειτα το σκηνικό μου θύμισε έντονα Witcher και Conan The Destroyer μαζί, if you know what I mean.
Υ.Γ5: Πιστεύω πως το παρεάκι του Αρσίκ άνετα θα κολλούσε με το παρεάκι του Ίβαρ του Νεκρού Πολεμιστή(Αρκεί να μην είχε πολύ ζέστη). Ο Τάαρουμ θα έχανε από ημίχρονο.
Νιώθω απίστευτα σοφός και τυχερός που υπέκυψα στην επιθυμία να αποκτήσω το συγκεκριμένο βιβλίο χωρίς περαιτέρω αναβολές, όπως αυτό κείτονταν προκλητικά μπροστά μου, όση ώρα υπέγραφα το δικό μου πόνημα στην πρόσφατη γιορτή Φαντασίας. Με το που άνοιξα λοιπόν με ενδιαφέρον και περιέργεια τις σελίδες του, ΜΕ ΚΑΤΑΠΙΕ αμέσως η αλμύρα και ο ιδρώτας της περιπέτειας σε απίστευτο βαθμό. Κυρίες και κύριοι, το Ναυάγιο της Καράντρα, για μένα πρέπει να ενταχθεί στα ΒΙΒΛΙΑ-ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ για το πως πρέπει να γράφονται οι περιπέτειες φαντασίας προκαλώντας εθισμό και πνευματικό ταξίδι, γράφοντας απλά αλλά άκρως περιγραφικά και γλαφυρά χωρίς να κουράζει στιγμή. Για να σταθώ λίγο παραπάνω στην γλαφυρότητα των περιγραφών του συγγραφέα, θα πω μόνο πως είναι από τις λίγες φορές που διαβάζω βιβλίο και ενεργοποιείται ακόμα και η αίσθηση της όσφρησης και της γεύσης. Μόλις το τελείωσα έκανα μπάνιο για να διώξω την μπόχα από ρούμι και ιδρώτα από πάνω μου και έφαγα 5 κιλά καραμέλες βουτύρου για να μου φύγει η αλμύρα και η σαπίλα από το στόμα.
Σεμινάριο λογοτεχνίας επίσης για το πως πρέπει να γράφουμε/χτίζουμε έναν πρωταγωνιστή με πλούσιο ρεπερτόριο συναισθημάτων και εξελικτικής ροής χωρίς να εξειδανικεύεται...αλλα να τον "ζούμε" όπως πρέπει να είναι αψηφώντας τα καλαίσθητα στάνταρτς.
Σεμινάριο για το ΑΡΙΣΤΟ 'exposition' της υπόθεσης και του Φανταστικού Κόσμου της Βιτάλια, εμβόλιμα και σκόρπια μέσω των πρωταγωνιστών και των γνήσιων αποριών τους και όχι σαν μια κουραστική και πομπώδης πιθανώς αφηγηματικής εισαγωγής, που συχνά αποτελεί την εύκολη λύση για έναν συγγραφέα που θέτει την ιστορία του σε δικό του κόσμο. Έτσι μαζί με τον Αρσίκ μαθαίναμε και οι δύο ΑΚΡΩΣ ενδιαφέρουσες πληροφορίες, από κοσμογονία έως μακρινούς θρύλους και γεγονότα.
Σεναριακά επίσης μπορούμε να πούμε πως τα έχουμε όλα εδώ σε ισορροπία. Βαύνασο ξυλίκι, Gore καταστάσεις, σκηνές από Αμερικανικό Horror με θέμα τις μαγειρικές δεξιότητες καποιων, έρωτα, αγάπη, περιπέτεια, τρόμο, συγκίνηση, δράμα.
Τέλος, να πω πως πάντα χαίρομαι όταν ένας συγγραφέας παρουσιάζει τους όρους "πειρατής" και "πειρατεία", ακόμα και σε φανταστικό σύμπαν, ακόμα και εμποτισμένους με γενναιότητα, δίψα για περιπέτεια και πηγές αμέτρητων τραγουδιών....ως εν τέλει αυτό που ήταν(είναι)....Μάστιγα. Αδίστακτοι ληστές και δολοφόνοι που μετρούσαν τα ματωμένα χρυσάφια τους μέχρι να βρουν και αυτοί παρόμοιο τέλος με τα θύματά τους, και όχι τους κινηματογραφικούς γοητευτικούς και κωμικούς ήρωες που ξεκίνησε άθελά του να δημιουργεί το Νησί των Θησαυρών του Stevenson.
Θα έπρεπε να αναφερθώ σε αρνητικά; Ίσως, αλλά αν αυτά υπάρχουν, είναι σίγουρα αμελητέα και δεν με χάλασαν καθόλου συνολικά. Περισσότερο απογοητεύτηκα για τις 300 μόνο σελίδες του. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ, το Ναυγάγιο της Καράντρα, είναι MUST.
(Ακολουθούν SPOILERS)
ΥΓ: Αρσίκ=Κατσαρίδα....ο τύπος θα επιβίωνε και απο τον αντιδραστήρα στο Chernobyl.
YΓ2:Εξαιρετική ιδέα του συγγραφέα να αναδείξει παράλληλα και την μουσική χροιά του βιβλίου
ΥΓ3: Είχα κόψει τα βαριά ποτά αλλά θα(ξανα)ξεκινήσω Ρούμι για χάρη του ήρωα μας.
Υ.Γ4: Από ένα σημείο και έπειτα το σκηνικό μου θύμισε έντονα Witcher και Conan The Destroyer μαζί, if you know what I mean.
Υ.Γ5: Πιστεύω πως το παρεάκι του Αρσίκ άνετα θα κολλούσε με το παρεάκι του Ίβαρ του Νεκρού Πολεμιστή(Αρκεί να μην είχε πολύ ζέστη). Ο Τάαρουμ θα έχανε από ημίχρονο.
October 25, 2025
1,5 αστέρια.
Ήθελα τόσο πολύ να είναι καλογραμμένο πριν το διαβάσω, διότι το ελληνικό fantasy χρειάζεται απεγνωσμένα ποιοτικά έργα, αλλά δυστυχώς απογοητεύτηκα. Το βιβλίο χρειάζεται μία πολύ γερή δόση επιμέλειας, μιας και έχει ένα σωρό μικρά ή μεγάλα προβλήματα, με τα κυριότερα να είναι τα εξής:
-Το πρώτο 1/3 της ιστορίας δεν έχει καμία σχέση με τα υπόλοιπα 2/3. Το πρόβλημα είναι τέτοιο, που αν κάποιος ξεκινήσει να διαβάζει από τη σελίδα 95 αγνοώντας οτιδήποτε έχει προηγηθεί, δεν θα έχει κανένα πρόβλημα να ακολουθήσει την εξέλιξη της πλοκής ως το τέλος. Είναι λες και ο συγγραφέας ξεκίνησε να γράφει μία ιστορία, την άφησε για μήνες και, όταν επέστρεψε σε αυτήν, ξέχασε που ήθελε να το πάει.
-Οι διάλογοι κυμαίνονται από μέτριοι ώς κάκιστοι. Πρώτον, το ύφος των ομιλητών αλλάζει συνεχώς στην εξέλιξη του διαλόγου, δίχως να έχει ειπωθέι κάτι που να δικαιολογεί την αλλαγή. Δεύτερον, οι αποκρίσεις των χαρακτήρων συχνά είναι εντελώς παράλογες ως προς αυτό που μόλις έχουν ακούσει.
-Οι πληροφορίες που λαμβάνουμε για τον κόσμο που βρισκόμαστε δεν έρχονται σε εμάς οργανικά και σποραδικά μέσα από την εξέλιξη της πλοκής και κάποιων ρεαλιστικών διαλόγων, αλλά μέσα από συχνά και εκτενή κομμάτια infodumping μεσω εκτενών εσωτερικών μονολόγων και διαλόγων.
-Ο αφηγητής αλλάζει που και που, ιδιαίτερα στο τελευταίο τρίτο, και γίνεται εν μέσω σκηνής από κλειστός τριτοπρόσωπος σε παντογνώστης.
-Οι ονομασίες που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας δεν έχουν πολιτισμική συνοχή, καθώς κάποιες είναι λέξεις που εμφανέστατα εχει επινοήσει ο ίδιος, ενώ άλλες είναι απλά αγγλικές λέξεις με ελληνικούς χαρακτήρες, όπως Λητς, Εβεργκρέηβ κτλ. Αυτό, για εμένα τουλάχιστον, καταστρέφει το immersion και σε βγάζει απότομα από τον κόσμο που βρίσκεσαι.
-Κάποιοι από τους χαρκτήρες, με αποκορύφωμα τον Σεντρικ, συμπεριφέρονται εντελώς αλλοπρόσαλλα από τη μία σκηνή στην άλλη, έτσι που σου δίνεται η εντύπωση οτι ο συγγραφέας δεν ήξερε τι ήθελε να τους κάνει.
Το βιβλίο λανσάρεται ως ''το πρώτο ελληνικό μυθιστόρημα πειρατικής φαντασίας'', αλλά δεν έχει απολύτως καμία σχέση με πειρατική φαντασία. Οι χαρακτήρες δεν είναι πειρατές, δεν πειρατεύουν, ούτε έρχονται αντιμέτωποι με πειρατές. Το βιβλίο δεν περιέχει καν ναυτική ορολογία, παρότι ένα μεγάλο κομμάτι του διαδραματίζεται εν πλω. Μεγάλο φάουλ, μιας και εγώ το αγόρασα ελπίζοντας ότι θα διαβάσω αυτό που περιγράφει το εξώφυλλο. Γενικά δεν είναι άθλιο, έχει κάποιες καλές ιδέες, αλλά φαίνεται οτι δεν το επιμελήθηκε κανείς πριν βγει στα ράφια. Σου δίνει την εντύπωση οτι κάποιος έπαιξε ένα μεγάλο campaign στο DND με τους φίλους του και μετά αποφάσισε να το μετεφέρει στις σελίδες ενός βιβλίου, δίχως να το συμμαζέψει. Ελπίζω να είναι μία κακή εξαίρεση ανάμεσα στο έργο του συγγραφέα!
Ήθελα τόσο πολύ να είναι καλογραμμένο πριν το διαβάσω, διότι το ελληνικό fantasy χρειάζεται απεγνωσμένα ποιοτικά έργα, αλλά δυστυχώς απογοητεύτηκα. Το βιβλίο χρειάζεται μία πολύ γερή δόση επιμέλειας, μιας και έχει ένα σωρό μικρά ή μεγάλα προβλήματα, με τα κυριότερα να είναι τα εξής:
-Το πρώτο 1/3 της ιστορίας δεν έχει καμία σχέση με τα υπόλοιπα 2/3. Το πρόβλημα είναι τέτοιο, που αν κάποιος ξεκινήσει να διαβάζει από τη σελίδα 95 αγνοώντας οτιδήποτε έχει προηγηθεί, δεν θα έχει κανένα πρόβλημα να ακολουθήσει την εξέλιξη της πλοκής ως το τέλος. Είναι λες και ο συγγραφέας ξεκίνησε να γράφει μία ιστορία, την άφησε για μήνες και, όταν επέστρεψε σε αυτήν, ξέχασε που ήθελε να το πάει.
-Οι διάλογοι κυμαίνονται από μέτριοι ώς κάκιστοι. Πρώτον, το ύφος των ομιλητών αλλάζει συνεχώς στην εξέλιξη του διαλόγου, δίχως να έχει ειπωθέι κάτι που να δικαιολογεί την αλλαγή. Δεύτερον, οι αποκρίσεις των χαρακτήρων συχνά είναι εντελώς παράλογες ως προς αυτό που μόλις έχουν ακούσει.
-Οι πληροφορίες που λαμβάνουμε για τον κόσμο που βρισκόμαστε δεν έρχονται σε εμάς οργανικά και σποραδικά μέσα από την εξέλιξη της πλοκής και κάποιων ρεαλιστικών διαλόγων, αλλά μέσα από συχνά και εκτενή κομμάτια infodumping μεσω εκτενών εσωτερικών μονολόγων και διαλόγων.
-Ο αφηγητής αλλάζει που και που, ιδιαίτερα στο τελευταίο τρίτο, και γίνεται εν μέσω σκηνής από κλειστός τριτοπρόσωπος σε παντογνώστης.
-Οι ονομασίες που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας δεν έχουν πολιτισμική συνοχή, καθώς κάποιες είναι λέξεις που εμφανέστατα εχει επινοήσει ο ίδιος, ενώ άλλες είναι απλά αγγλικές λέξεις με ελληνικούς χαρακτήρες, όπως Λητς, Εβεργκρέηβ κτλ. Αυτό, για εμένα τουλάχιστον, καταστρέφει το immersion και σε βγάζει απότομα από τον κόσμο που βρίσκεσαι.
-Κάποιοι από τους χαρκτήρες, με αποκορύφωμα τον Σεντρικ, συμπεριφέρονται εντελώς αλλοπρόσαλλα από τη μία σκηνή στην άλλη, έτσι που σου δίνεται η εντύπωση οτι ο συγγραφέας δεν ήξερε τι ήθελε να τους κάνει.
Το βιβλίο λανσάρεται ως ''το πρώτο ελληνικό μυθιστόρημα πειρατικής φαντασίας'', αλλά δεν έχει απολύτως καμία σχέση με πειρατική φαντασία. Οι χαρακτήρες δεν είναι πειρατές, δεν πειρατεύουν, ούτε έρχονται αντιμέτωποι με πειρατές. Το βιβλίο δεν περιέχει καν ναυτική ορολογία, παρότι ένα μεγάλο κομμάτι του διαδραματίζεται εν πλω. Μεγάλο φάουλ, μιας και εγώ το αγόρασα ελπίζοντας ότι θα διαβάσω αυτό που περιγράφει το εξώφυλλο. Γενικά δεν είναι άθλιο, έχει κάποιες καλές ιδέες, αλλά φαίνεται οτι δεν το επιμελήθηκε κανείς πριν βγει στα ράφια. Σου δίνει την εντύπωση οτι κάποιος έπαιξε ένα μεγάλο campaign στο DND με τους φίλους του και μετά αποφάσισε να το μετεφέρει στις σελίδες ενός βιβλίου, δίχως να το συμμαζέψει. Ελπίζω να είναι μία κακή εξαίρεση ανάμεσα στο έργο του συγγραφέα!
September 9, 2019
Τα μάτια μου κατάπιναν αμάσητες τις σελίδες.. Έκανα άθλο για να καταφέρω να μη το τελειώσω σε 2 μέρες... Αλλά με συνεπείρε τόσο που δεν μπορούσα να αφήσω κάτω το βιβλίο. Το σκηνικό για μένα ό,τι έπρεπε.. Θάλασσα και ταραχή! Οι χαρακτήρες φίλοι μου, ζούσα μαζί τους. Γέλασα πολύ και δυνατά με τον Αρσίκ λες κ ήταν δίπλα μου στο σαλόνι.. Αγχώθηκα και στενοχωρήθηκα, χάρηκα και αγωνιούσα. Ένιωθα ό,τι ένιωθαν! Βούτηξα κυριολεκτικά στο καράβι αυτό!
Ωραίες λέξεις, όμορφες εικόνες χωρίς περιττή περιγραφή. Είμαι απολύτως ικανοποιημένη.
Καλά βιβλιοταξίδια!
Ωραίες λέξεις, όμορφες εικόνες χωρίς περιττή περιγραφή. Είμαι απολύτως ικανοποιημένη.
Καλά βιβλιοταξίδια!
March 24, 2025
Το λάτρεψα! Είναι από τα λίγα βιβλία που έχω διαβάσει πάνω από δύο φορές. Ελπίζω να κυκλοφορήσει και δεύτερο.
January 12, 2023
Το Ναυάγιο της Καράντρα αποτελεί μια εξαιρετική πειρατική ιστορία που διαδραματίζεται στον Φανταστικό Κόσμο της Βιτάλια. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες ο συγγραφέας στήνει αριστοτεχνικά το σκηνικό καθώς και το σκοτεινό ύφος στο οποίο κυμαίνεται η ιστορία. Ο αναγνώστης ακολουθεί τις περιπέτειες του Αρσίκ, ενός πρώην θαλασσοπόρου που προσπαθεί να βρει τη θέση και το ρόλο του στην στεριά. Όμως οι καταστάσεις που βιώνει, σε συνδυασμό με τον χαρακτήρα και τη μοίρα του, θα τον οδηγήσουν σε ένα διαφορετικό μονοπάτι. Δεν θέλω να αναφερθώ περαιτέρω στην πλοκή ώστε να έχετε την ευκαιρία να την ανακαλύψετε οι ίδιοι με τον ενθουσιασμό που την ανακάλυψα και εγώ ξεφυλλίζοντας λαίμαργα τις σελίδες.
Η γραφή είναι τόσο ατμοσφαιρική που σε "αιχμαλωτίζει". Δεν ήμουν ποτέ λάτρης του συγκεκριμένου ύφους, πάντα προτιμούσα κάτι πιο άμεσο, αλλά στην προκειμένη περίπτωση οι περιγραφές είναι τόσο δυνατές που κάθε μια είναι σαν γροθιά στο στομάχι, σαν ο συγγραφέας να θέλει να μας κάνει να αισθανθούμε ακριβώς όπως και ο πρωταγωνιστής του -σταδιακώς αποδυναμωμένοι- και να μας ξυπνήσει το αρχέγονο ένστικτο της επιβίωσης, αλλά και την θέληση να σταθούμε στα πόδια μας και να συνεχίσουμε με το κεφάλι και τις γροθιές υψωμένες. Επίσης, ένα άλλο κομμάτι που μου έκανε μεγάλη εντύπωση είναι το πως ανακαλύπτει ο αναγνώστης, παρέα με τον Αρσίκ, τις διάφορες λεπτομέρειες σχετικά με την μυθολογία της Βιτάλια. Δεν υπάρχει η κλασική αφηγηματική εισαγωγή που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι, αντίθετα ο Αρσίκ είναι όσο χαμένος όσο και εμείς και σταδιακά ��αθαίνει όλο και περισσότερα μέσω των ερωτημάτων που του δημιουργούνται από την φυσική πορεία που ακολουθεί (εξαιρετική εξέλιξη χαρακτήρα). Δυνατό και πρωτότυπο κομμάτι της ιστορίας αποτελεί και η προσθήκη τραγουδιών, τα λεγόμενα sea shanties, που συχνά συντρόφευαν τους θαλασσοπόρους στα ταξίδια τους και που ο συγγραφέας έχει επιμεληθεί με αγάπη και μεράκι, τόσο για την ιστορία του όσο και για τους χαρακτήρες του. Φυσικά από ένα βιβλίο σαν και αυτό δεν επιτρέπεται να λείπει η δράση και η περιπέτεια, η συνεχής αίσθηση του κινδύνου, οι ερωτικές αναζητήσεις, η αλμύρα της θάλασσας και το δυνατό ρούμι.. και όχι μόνο δεν λείπουν όλα αυτά, αλλά υπάρχουν σε αφθονία!
Κλείνοντας, πιστεύω πως το Ναυάγιο της Καράντρα είναι μια εξαιρετική προσθήκη στον κόσμο του Φανταστικού, τόσο για τα Ελληνικά όσο και για τα διεθνή δεδομένα. Έντονες συγκρούσεις, επικές καταστάσεις, μαγεία από διάφορες διαστάσεις και ανθρώπινα συναισθήματα με τα οποία ούτε ο πιο σκληρόπετσος δεν θα μπορούσε να μην ταυτιστεί είναι λίγα από τα πολλά μυστικά που βρίσκονται σε κάθε γωνιά των θαλασσών που ταξιδεύει η Καράντρα. Θα χάσετε την ευκαιρία να μπαρκάρετε;
Η γραφή είναι τόσο ατμοσφαιρική που σε "αιχμαλωτίζει". Δεν ήμουν ποτέ λάτρης του συγκεκριμένου ύφους, πάντα προτιμούσα κάτι πιο άμεσο, αλλά στην προκειμένη περίπτωση οι περιγραφές είναι τόσο δυνατές που κάθε μια είναι σαν γροθιά στο στομάχι, σαν ο συγγραφέας να θέλει να μας κάνει να αισθανθούμε ακριβώς όπως και ο πρωταγωνιστής του -σταδιακώς αποδυναμωμένοι- και να μας ξυπνήσει το αρχέγονο ένστικτο της επιβίωσης, αλλά και την θέληση να σταθούμε στα πόδια μας και να συνεχίσουμε με το κεφάλι και τις γροθιές υψωμένες. Επίσης, ένα άλλο κομμάτι που μου έκανε μεγάλη εντύπωση είναι το πως ανακαλύπτει ο αναγνώστης, παρέα με τον Αρσίκ, τις διάφορες λεπτομέρειες σχετικά με την μυθολογία της Βιτάλια. Δεν υπάρχει η κλασική αφηγηματική εισαγωγή που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι, αντίθετα ο Αρσίκ είναι όσο χαμένος όσο και εμείς και σταδιακά ��αθαίνει όλο και περισσότερα μέσω των ερωτημάτων που του δημιουργούνται από την φυσική πορεία που ακολουθεί (εξαιρετική εξέλιξη χαρακτήρα). Δυνατό και πρωτότυπο κομμάτι της ιστορίας αποτελεί και η προσθήκη τραγουδιών, τα λεγόμενα sea shanties, που συχνά συντρόφευαν τους θαλασσοπόρους στα ταξίδια τους και που ο συγγραφέας έχει επιμεληθεί με αγάπη και μεράκι, τόσο για την ιστορία του όσο και για τους χαρακτήρες του. Φυσικά από ένα βιβλίο σαν και αυτό δεν επιτρέπεται να λείπει η δράση και η περιπέτεια, η συνεχής αίσθηση του κινδύνου, οι ερωτικές αναζητήσεις, η αλμύρα της θάλασσας και το δυνατό ρούμι.. και όχι μόνο δεν λείπουν όλα αυτά, αλλά υπάρχουν σε αφθονία!
Κλείνοντας, πιστεύω πως το Ναυάγιο της Καράντρα είναι μια εξαιρετική προσθήκη στον κόσμο του Φανταστικού, τόσο για τα Ελληνικά όσο και για τα διεθνή δεδομένα. Έντονες συγκρούσεις, επικές καταστάσεις, μαγεία από διάφορες διαστάσεις και ανθρώπινα συναισθήματα με τα οποία ούτε ο πιο σκληρόπετσος δεν θα μπορούσε να μην ταυτιστεί είναι λίγα από τα πολλά μυστικά που βρίσκονται σε κάθε γωνιά των θαλασσών που ταξιδεύει η Καράντρα. Θα χάσετε την ευκαιρία να μπαρκάρετε;
September 3, 2020
Το ναυάγιο της Καράντρα
Ή αλλιώς : "Πως να χάσεις τον υπνο σου απο ενα εξαιρετικό μυθιστόρημα πειρατικής φαντασίας."
Ας ξεκινήσουμε απο τον συγγραφέα. Το επιτραπέζιο παιχνίδι ρόλων και στρατηγικής του με τίτλο Meteor Tales διαδραματίζεται στον φανταστικό κόσμο της Βιτάλλια. Αυτο ήταν η απα��χή για να γράψει την πρώτη ιστορία ,βασισμένη σε αυτόν τον κόσμο.
Επίσης και η έμπνευση να γράψει δυο τραγούδια,που μας τα δίνει με QR code στο τέλος του βιβλίου.
https://m.youtube.com/watch?v=xXdQAjT...
Θεανιβάρ,θέα του ταξιδιού let the journey begin σαν να μας λέει.
(από το οπισθόφυλλο)
Ο Αρσικ είναι ένας πρώην θαλασσοπορος που ορκιστηκε να μην πεθάνει στην θάλασσα. Αποσύρθηκε στην νήσο Σαραπορτ όπου γεννήθηκε και πέρασε το μεγαλύτερο κομμάτι της στεριανης ζωής του,ενα μέρος που είναι γνωστό ως ένα απο τα πιο εμπορικά λιμάνια του Νότου καθώς επίσης και ενα από τα πιο επικίνδυνα πειρατικά λημέρια.
Όσοι τον ξέρουν,γνωρίζουν για τον ευεξαπτο χαρακτήρα του,τον θυμό που μαζεύεται σαν τρίγωνο στο μέτωπό του και οδηγεί το αδύναμο και ασθενικο σκαρί του σε απεχθεις πράξεις πρωτόγνωρης βίας.
Η άποψή μου τώρα....
Ξεκινώντας να γνωρίζουμε τον πρωταγωνιστή αρχικά τον αντιπαθουμε και θέλουμε να του ρίξουμε δυο χαστούκια. Ξεπεσμένος,ξερακιανος,ξεδοντιαρης. Το μονο που τον νοιάζει είναι να βρει το ρούμι του,που τον ξορκιζει απο την υποβοσκουσα οργή του,που δεν θέλει και πολυ να ξεσπάσει και να τον βάλει σε μπελάδες.
Οι πρώτες 40 σελίδες κύλησαν για μένα ζόρικα και meeeh ,μέχρι να αρχίσει να μας ξεδιπλώνει την ιστορία του.
Απο ιθαγενείς,μυθικά πλάσματα (όπως η Μέδουσα) στον αρχιλησταρχο που τον κάνει παιχνιδάκι του. Και αυτά είναι μονο η αρχή. Όσο κλιμακώνεται η ιστορία,καταλήγει σε ενα παραταιρο κουιντέτο που αποτελείται απο αυτόν ,έναν ναύαρχο με μια τηλεπαθητικη γυναίκα,δρακανθρωπο και ενα ξωτικό,οχι όμως από αυτά που ίσως έχετε στο μυαλό σας. Αρχαίοι θεοί,μάγοι ,γκαργκουλ ανακατεύονται χωρίς όμως να κουράσει αυτο το μείγμα.
Αν και μόλις 300 σελίδες,μας περιγράφει τον κόσμο του ο συγγραφέας,ψυχογραφει τους χαρακτήρες του επαρκώς και μας προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα,ζώντας τα μέσω αυτών.
Η γλώσσα δεν είναι περίτεχνη,ορισμένες φορές είναι σαν να μιλάς με τον φιλο σου χύμα,αυτο όμως είναι και η μαγεία και η αμεσότητα του,που σε βάζει μέσα στην ιστορία χωρίς να την κάνει "Α,ο γιος μου θα μπορούσε να το είχε γράψει στην έκθεση".
Οι δυο μέρες που μου πήρε να το τελειώσω ήταν υπερβολικές. Όταν το πιάσεις δεν σε αφήνει να το αφήσεις.
Ακολουθεί ημι*SPOILER*
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Εκεί που μας συστήνει τον Μπερζεργκερ,τον δαίμονα του θυμού που τον έχει κάνει ξενιστή του,στο κεφάλι μου "τραγουδιοταν" η λεξη έτσι :
https://m.youtube.com/watch?v=pdlAZj5...
Ή αλλιώς : "Πως να χάσεις τον υπνο σου απο ενα εξαιρετικό μυθιστόρημα πειρατικής φαντασίας."
Ας ξεκινήσουμε απο τον συγγραφέα. Το επιτραπέζιο παιχνίδι ρόλων και στρατηγικής του με τίτλο Meteor Tales διαδραματίζεται στον φανταστικό κόσμο της Βιτάλλια. Αυτο ήταν η απα��χή για να γράψει την πρώτη ιστορία ,βασισμένη σε αυτόν τον κόσμο.
Επίσης και η έμπνευση να γράψει δυο τραγούδια,που μας τα δίνει με QR code στο τέλος του βιβλίου.
https://m.youtube.com/watch?v=xXdQAjT...
Θεανιβάρ,θέα του ταξιδιού let the journey begin σαν να μας λέει.
(από το οπισθόφυλλο)
Ο Αρσικ είναι ένας πρώην θαλασσοπορος που ορκιστηκε να μην πεθάνει στην θάλασσα. Αποσύρθηκε στην νήσο Σαραπορτ όπου γεννήθηκε και πέρασε το μεγαλύτερο κομμάτι της στεριανης ζωής του,ενα μέρος που είναι γνωστό ως ένα απο τα πιο εμπορικά λιμάνια του Νότου καθώς επίσης και ενα από τα πιο επικίνδυνα πειρατικά λημέρια.
Όσοι τον ξέρουν,γνωρίζουν για τον ευεξαπτο χαρακτήρα του,τον θυμό που μαζεύεται σαν τρίγωνο στο μέτωπό του και οδηγεί το αδύναμο και ασθενικο σκαρί του σε απεχθεις πράξεις πρωτόγνωρης βίας.
Η άποψή μου τώρα....
Ξεκινώντας να γνωρίζουμε τον πρωταγωνιστή αρχικά τον αντιπαθουμε και θέλουμε να του ρίξουμε δυο χαστούκια. Ξεπεσμένος,ξερακιανος,ξεδοντιαρης. Το μονο που τον νοιάζει είναι να βρει το ρούμι του,που τον ξορκιζει απο την υποβοσκουσα οργή του,που δεν θέλει και πολυ να ξεσπάσει και να τον βάλει σε μπελάδες.
Οι πρώτες 40 σελίδες κύλησαν για μένα ζόρικα και meeeh ,μέχρι να αρχίσει να μας ξεδιπλώνει την ιστορία του.
Απο ιθαγενείς,μυθικά πλάσματα (όπως η Μέδουσα) στον αρχιλησταρχο που τον κάνει παιχνιδάκι του. Και αυτά είναι μονο η αρχή. Όσο κλιμακώνεται η ιστορία,καταλήγει σε ενα παραταιρο κουιντέτο που αποτελείται απο αυτόν ,έναν ναύαρχο με μια τηλεπαθητικη γυναίκα,δρακανθρωπο και ενα ξωτικό,οχι όμως από αυτά που ίσως έχετε στο μυαλό σας. Αρχαίοι θεοί,μάγοι ,γκαργκουλ ανακατεύονται χωρίς όμως να κουράσει αυτο το μείγμα.
Αν και μόλις 300 σελίδες,μας περιγράφει τον κόσμο του ο συγγραφέας,ψυχογραφει τους χαρακτήρες του επαρκώς και μας προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα,ζώντας τα μέσω αυτών.
Η γλώσσα δεν είναι περίτεχνη,ορισμένες φορές είναι σαν να μιλάς με τον φιλο σου χύμα,αυτο όμως είναι και η μαγεία και η αμεσότητα του,που σε βάζει μέσα στην ιστορία χωρίς να την κάνει "Α,ο γιος μου θα μπορούσε να το είχε γράψει στην έκθεση".
Οι δυο μέρες που μου πήρε να το τελειώσω ήταν υπερβολικές. Όταν το πιάσεις δεν σε αφήνει να το αφήσεις.
Ακολουθεί ημι*SPOILER*
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Εκεί που μας συστήνει τον Μπερζεργκερ,τον δαίμονα του θυμού που τον έχει κάνει ξενιστή του,στο κεφάλι μου "τραγουδιοταν" η λεξη έτσι :
https://m.youtube.com/watch?v=pdlAZj5...
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 3, 2020
Καλογραμμένο και με μπόλικη κοσμοπλασία, αλλά παντελώς παγωμένο σ’ ότι αφορά ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Δεν υπάρχει κάποιος που να σου τραβάει το ενδιαφέρον γιατί είναι όλοι τους αρχέτυπα και η πλοκή ασχολείται με το να χτίζει τον κόσμο και τις παραδόσεις παρά με το να αναπτύξει τους ανθρώπους που ζούνε μέσα του. Οπότε διαβάζεται άνετα αλλά στην τελική μόνο η ατμόσφαιρα του κόσμου έχει ενδιαφέρον. Η πλοκή και οι χαρακτήρες είναι κρύα σούπα. Όσο κι αν ο πρωταγωνιστής λέει ότι έχει νεύρα, δε θα τον συμπονέσεις ούτε τόσο δα.
Επίσης βρίσκω άστοχη την περιγραφή της ιστορίας ως «η πρώτη ελληνική πειρατική περιπέτεια φαντασίας». Λες και είναι κάτι τόσο σπουδαίο που αξίζει να κάνει πασαρέλα στο εξώφυλλο, ενώ είναι μια αδιάφορη λεπτομέρεια. Πρώτον, δεν είναι καν η πρώτη ελληνική περιπέτεια φαντασίας με πειρατές γιατί υπάρχει από το 2000 Το Κόκκινο Ρόδο (εκδόσεις Ψυχογιός). Δεύτερον, δεν είναι καν οι πειρατές στο επίκεντρο, μιας που οι περιπέτειες είναι χερσαίες και μπορούνε να γίνουνε από οποιαδήποτε κλάση (κλέφτη, βάρβαρο, ιππότη, τέτοια πράματα). Τρίτον, αν δηλαδή γραφτούνε άλλες εκατό καλύτερες ιστορίες με πειρατές, τι αξία θα έχει αυτήν επειδή απλά βγήκε πρώτη;
Επίσης βρίσκω άστοχη την περιγραφή της ιστορίας ως «η πρώτη ελληνική πειρατική περιπέτεια φαντασίας». Λες και είναι κάτι τόσο σπουδαίο που αξίζει να κάνει πασαρέλα στο εξώφυλλο, ενώ είναι μια αδιάφορη λεπτομέρεια. Πρώτον, δεν είναι καν η πρώτη ελληνική περιπέτεια φαντασίας με πειρατές γιατί υπάρχει από το 2000 Το Κόκκινο Ρόδο (εκδόσεις Ψυχογιός). Δεύτερον, δεν είναι καν οι πειρατές στο επίκεντρο, μιας που οι περιπέτειες είναι χερσαίες και μπορούνε να γίνουνε από οποιαδήποτε κλάση (κλέφτη, βάρβαρο, ιππότη, τέτοια πράματα). Τρίτον, αν δηλαδή γραφτούνε άλλες εκατό καλύτερες ιστορίες με πειρατές, τι αξία θα έχει αυτήν επειδή απλά βγήκε πρώτη;
January 10, 2020
Brace yourselves. Great book ahead!
Πρωτότυπο, καταιγιστικό και haunting. Δεν είναι άλλη μία ελαφριά περιπετειούλα, μανουβράρει και σε πάει σε απρόσμενα και καλουδεχούμενα dark νερά. Από τα αγαπημένα μου του 2019!
Για περισσότερη ανάλυση, visit this lovely place: https://www.thematofylakes.gr/to-navagio-tis-karantra/
Πρωτότυπο, καταιγιστικό και haunting. Δεν είναι άλλη μία ελαφριά περιπετειούλα, μανουβράρει και σε πάει σε απρόσμενα και καλουδεχούμενα dark νερά. Από τα αγαπημένα μου του 2019!
Για περισσότερη ανάλυση, visit this lovely place: https://www.thematofylakes.gr/to-navagio-tis-karantra/
October 16, 2020
Με το βιβλίο αυτό ξεκίνησα το ταξίδι μου στα άγνωστα για εμένα νερά της φανταστικής λογοτεχνίας. Δε θα μπορούσα να κάνω ομορφότερη αρχή, λοιπόν! Η πλοκή είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, μιας και δεν περιορίζεται σε μια απλή περιπέτεια ηρώων, πειρατών (και όχι μόνο...). Η αγωνία κορυφώνεται εκεί που πρέπει, τα συναισθήματα εναλλάσσονται και ποικίλλουν και το τέλος δεν το φαντάζεσαι και σου γεννά μια τεράστια επιθυμία να συνεχίσεις το ταξίδι αυτό. Οι εικόνες που ζωντανεύουν μέσα από τις εμπνευσμένες περιγραφές του συγγραφέα σου δίνουν την εντύπωση πως ο ίδιος τα έχει βιώσει στην πραγματικότητα όλα αυτά. Σε ταξιδεύει χωρίς να το καταλάβεις σε άλλον κόσμο! Τα πορτραίτα των ηρώων του είναι άρτια καμωμένα, λες και πρόκειται για ανθρώπους με τους οποίους έχει συμβιώσει. Ένα βιβλίο που αναμφίβολα θα μπει στη λίστα με τα αγαπημένα σου και όπου σίγουρα θα βρεις έναν ήρωά του για να ταυτιστείς!
March 3, 2024
My two cents - Issue #1
Έχω αποκομίσει την αίσθηση ότι στην κοινότητα του goodreads τα τρία αστέρια θεωρούνται φτωχή βαθμολογία. Γι' αυτό τον λόγο ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη από τον συγγραφέα, ο οποίος μοιάζει να είναι ένας πολυπράγμων, ανήσυχος και ταλαντούχος καλλιτέχνης! Για εμένα τα τρία αστέρια δηλώνουν ότι είναι πολύ πιθανό, κάποια στιγμή, να ξαναδιαβάσω το συγκεκριμένο βιβλίο. Πριν προχωρήσω στους λόγους για τους οποίους δίνω αυτή τη βαθμολογία, θα ήθελα ν' αναφέρω ότι το βιβλίο διαθέτει ένα πολύ όμορφο κι ατμοσφαιρικό εξώφυλλο, κάτι που νομίζω αποτελεί σήμα κατατεθέν του εκδοτικού οίκου (Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή). Όσον αφορά το ίδιο το μυθιστόρημα, έχω να πω πως ευχαριστήθηκα την ανάγνωσή του, δίχως όμως να καταφέρω να βυθιστώ στον εξωτικό κόσμο του. Η γραφή είναι αρκετά στρωτή, γεγονός που εξυπηρετεί τον σχετικά γρήγορο ρυθμό της ιστορίας. Τα μικρά, ευκολοδιάβαστα κεφάλαια πετυχαίνουν το ίδιο. Οι περισσότερες περιγραφές διαθέτουν χάρη κι ερεθίζουν θετικά το μάτι της φαντασίας, δίχως να το μπουκώνουν με κουραστικές πληροφορίες. Με λίγα λόγια, ο συγγραφέας επιδεικνύει μια οικονομία στις λέξεις που για εμένα είναι μεγάλο συν. Αν θα έπρεπε ν' αναφέρω κάτι που δεν μου άρεσε, αυτό μάλλον είναι το ύφος των διαλόγων. Σε πολλά σημεία υπάρχει μια χαλαρότητα, ένα απλοϊκό ύφος που ναι μεν διαθέτει φυσικότητα, αλλά αφαιρεί στοιχεία από την ατμόσφαιρα. (πχ σελ. 68). Στο κάτω-κάτω, πρόκειται για ένα έργο ηρωικής φαντασίας. Χρειάζεται νομίζω κι ένα δράμι πάθους/τραγικότητας στον τρόπο που εκφράζονται οι χαρακτήρες, σωστά; Ο συγγραφέας έχει χωρίσει την ιστορία σε τρία μέρη. Χονδρικά, στο πρώτο μέρος παρακολουθούμε τις περιπέτειες του απρόβλεπτα οξύθυμου πρωταγωνιστή που όμως δρα μόνος, στο δεύτερο μέρος οι αποφάσεις του (ή το πεπρωμένο) τον οδηγούν να συμπορευτεί με μια ομάδα άλλων χαρακτήρων και στο τρίτο μέρος εξιστορείται η κοινή τους προσπάθεια για να φέρουν εις πέρας τον σκοπό τους. Τα αναφέρω όλα αυτά γιατί θέλω να διευκρινίσω πως αν το πρώτο μέρος (που είναι για εμένα το πιο αδύναμο) διέθετε τη μαγεία και τη ροή των άλλων δύο (ειδικά του τρίτου), τότε θ’ άνοιγα το πορτοφόλι μου και θα έδινα μετά χαράς εκείνο το τέταρτο αστεράκι. Όπως και να έχει, πέρασα όμορφα με το βιβλίο και μου άνοιξε την όρεξη να εξερευνήσω μελλοντικά και τις υπόλοιπες δουλειές του Άγγελου Κυπριανού.
Έχω αποκομίσει την αίσθηση ότι στην κοινότητα του goodreads τα τρία αστέρια θεωρούνται φτωχή βαθμολογία. Γι' αυτό τον λόγο ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη από τον συγγραφέα, ο οποίος μοιάζει να είναι ένας πολυπράγμων, ανήσυχος και ταλαντούχος καλλιτέχνης! Για εμένα τα τρία αστέρια δηλώνουν ότι είναι πολύ πιθανό, κάποια στιγμή, να ξαναδιαβάσω το συγκεκριμένο βιβλίο. Πριν προχωρήσω στους λόγους για τους οποίους δίνω αυτή τη βαθμολογία, θα ήθελα ν' αναφέρω ότι το βιβλίο διαθέτει ένα πολύ όμορφο κι ατμοσφαιρικό εξώφυλλο, κάτι που νομίζω αποτελεί σήμα κατατεθέν του εκδοτικού οίκου (Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή). Όσον αφορά το ίδιο το μυθιστόρημα, έχω να πω πως ευχαριστήθηκα την ανάγνωσή του, δίχως όμως να καταφέρω να βυθιστώ στον εξωτικό κόσμο του. Η γραφή είναι αρκετά στρωτή, γεγονός που εξυπηρετεί τον σχετικά γρήγορο ρυθμό της ιστορίας. Τα μικρά, ευκολοδιάβαστα κεφάλαια πετυχαίνουν το ίδιο. Οι περισσότερες περιγραφές διαθέτουν χάρη κι ερεθίζουν θετικά το μάτι της φαντασίας, δίχως να το μπουκώνουν με κουραστικές πληροφορίες. Με λίγα λόγια, ο συγγραφέας επιδεικνύει μια οικονομία στις λέξεις που για εμένα είναι μεγάλο συν. Αν θα έπρεπε ν' αναφέρω κάτι που δεν μου άρεσε, αυτό μάλλον είναι το ύφος των διαλόγων. Σε πολλά σημεία υπάρχει μια χαλαρότητα, ένα απλοϊκό ύφος που ναι μεν διαθέτει φυσικότητα, αλλά αφαιρεί στοιχεία από την ατμόσφαιρα. (πχ σελ. 68). Στο κάτω-κάτω, πρόκειται για ένα έργο ηρωικής φαντασίας. Χρειάζεται νομίζω κι ένα δράμι πάθους/τραγικότητας στον τρόπο που εκφράζονται οι χαρακτήρες, σωστά; Ο συγγραφέας έχει χωρίσει την ιστορία σε τρία μέρη. Χονδρικά, στο πρώτο μέρος παρακολουθούμε τις περιπέτειες του απρόβλεπτα οξύθυμου πρωταγωνιστή που όμως δρα μόνος, στο δεύτερο μέρος οι αποφάσεις του (ή το πεπρωμένο) τον οδηγούν να συμπορευτεί με μια ομάδα άλλων χαρακτήρων και στο τρίτο μέρος εξιστορείται η κοινή τους προσπάθεια για να φέρουν εις πέρας τον σκοπό τους. Τα αναφέρω όλα αυτά γιατί θέλω να διευκρινίσω πως αν το πρώτο μέρος (που είναι για εμένα το πιο αδύναμο) διέθετε τη μαγεία και τη ροή των άλλων δύο (ειδικά του τρίτου), τότε θ’ άνοιγα το πορτοφόλι μου και θα έδινα μετά χαράς εκείνο το τέταρτο αστεράκι. Όπως και να έχει, πέρασα όμορφα με το βιβλίο και μου άνοιξε την όρεξη να εξερευνήσω μελλοντικά και τις υπόλοιπες δουλειές του Άγγελου Κυπριανού.
October 8, 2024
Original Fantasy that's great.
Great Original fantasy that everyone should read. I lived this book and can't wait for more! Read 21 Seagulls if you haven't yet.
Great Original fantasy that everyone should read. I lived this book and can't wait for more! Read 21 Seagulls if you haven't yet.
October 11, 2019
https://dominicamat.blogspot.com/2019...
Βαθμολογία 4.5/5
Έχοντας διαβάσει καί μείνει ικανοποιημένη από το προηγούμενο βιβλίο (Ο οίκος των Βέρεμον) του συγγραφέα κυρίου Άγγελου Κυπριανού,δεν γινόταν να μην αναζητήσω καί διαβάσω το νέο του βιβλίο με τίτλο '' Το Ναυάγιο της Καράντρα''.
Ένα βιβλίο με εμφανή την βελτίωση της γραφής του συγγραφέα που αποτυπώνει μία πιο μεστή καί πολύπλευρη ιστορία διακοσμημένη στον υπέρτατο βαθμό με φαντασία,περιπέτεια καί δράση. Καθόλου κουραστικό αλλά με γρήγορη ροή καί σύγχρονο λόγο,είμαι σίγουρη ότι θα σας αρέσει στον ίδιο βαθμό που άρεσε κι εμένα. Εγώ το διαβάσα μέσα σε λίγες ώρες. Είναι ευκολοδιάβαστο καί προσιτό.
''TO ΠΡΩΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΠΕΙΡΑΤΙΚΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ'' ο υπότιτλός του κι αμέσως ιντριγκάρει κι εξάπτει την φαντασία των αναγνωστών για το τι πρόκειται να ανακαλύψουν μέσα στις σελίδες του βιβλίου διαβάζοντάς το.
Πρόκειται για μία από τις πιο πρωτότυπες ιστορίες βιβλίων που έχω διαβάσει από Έλληνα συγγραφέα καί αυτό με χαροποίησε ιδιαίτερα,γιατί αποδεικνύει πως στην χώρα μας έχουμε πολλές καί πολλούς ταλαντούχους ανερχόμενους ή μη συγγραφείς,που βάζουν τα θεμέλια για το είδος της φανταστικής λογοτεχνίας.
Οι ήρωες αρκετοί καί τοποθετημένοι έντεχνα από τον συγγραφέα μέσα στην ιστορία για να μπορέσουν κι εκείνοι με την σειρά τους να βοηθήσουν στην εξέλιξη της πλοκής. Από απλούς ''καθημερινούς'' ανθρώπους έως ξωτικά καί άτομα με υπερφυσικές δυνάμεις,όλοι τους θα σας κρατήσουν πολύ καλή παρέα σε αυτό το μαγικό ταξίδι. Ένα ταξίδι γεμάτο μυστήριο καί ανατροπές που μέχρι το τέλος του δεν θα υπάρξει στιγμή που θα θελήσετε να το σταματήσετε.
Εμένα,όπως καταλάβατε,μου άρεσε πολύ καί σας το προτείνω.
Καλά σας αναγνώσματα!
Βαθμολογία 4.5/5
Έχοντας διαβάσει καί μείνει ικανοποιημένη από το προηγούμενο βιβλίο (Ο οίκος των Βέρεμον) του συγγραφέα κυρίου Άγγελου Κυπριανού,δεν γινόταν να μην αναζητήσω καί διαβάσω το νέο του βιβλίο με τίτλο '' Το Ναυάγιο της Καράντρα''.
Ένα βιβλίο με εμφανή την βελτίωση της γραφής του συγγραφέα που αποτυπώνει μία πιο μεστή καί πολύπλευρη ιστορία διακοσμημένη στον υπέρτατο βαθμό με φαντασία,περιπέτεια καί δράση. Καθόλου κουραστικό αλλά με γρήγορη ροή καί σύγχρονο λόγο,είμαι σίγουρη ότι θα σας αρέσει στον ίδιο βαθμό που άρεσε κι εμένα. Εγώ το διαβάσα μέσα σε λίγες ώρες. Είναι ευκολοδιάβαστο καί προσιτό.
''TO ΠΡΩΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΠΕΙΡΑΤΙΚΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ'' ο υπότιτλός του κι αμέσως ιντριγκάρει κι εξάπτει την φαντασία των αναγνωστών για το τι πρόκειται να ανακαλύψουν μέσα στις σελίδες του βιβλίου διαβάζοντάς το.
Πρόκειται για μία από τις πιο πρωτότυπες ιστορίες βιβλίων που έχω διαβάσει από Έλληνα συγγραφέα καί αυτό με χαροποίησε ιδιαίτερα,γιατί αποδεικνύει πως στην χώρα μας έχουμε πολλές καί πολλούς ταλαντούχους ανερχόμενους ή μη συγγραφείς,που βάζουν τα θεμέλια για το είδος της φανταστικής λογοτεχνίας.
Οι ήρωες αρκετοί καί τοποθετημένοι έντεχνα από τον συγγραφέα μέσα στην ιστορία για να μπορέσουν κι εκείνοι με την σειρά τους να βοηθήσουν στην εξέλιξη της πλοκής. Από απλούς ''καθημερινούς'' ανθρώπους έως ξωτικά καί άτομα με υπερφυσικές δυνάμεις,όλοι τους θα σας κρατήσουν πολύ καλή παρέα σε αυτό το μαγικό ταξίδι. Ένα ταξίδι γεμάτο μυστήριο καί ανατροπές που μέχρι το τέλος του δεν θα υπάρξει στιγμή που θα θελήσετε να το σταματήσετε.
Εμένα,όπως καταλάβατε,μου άρεσε πολύ καί σας το προτείνω.
Καλά σας αναγνώσματα!
May 16, 2020
Εξαιρετική γραφή! Δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα μυθιστορήματα φαντασίας ξένων συγγραφέων. Οι ήρωες, απόλυτα ρεαλιστικοί, γίνονται τόσο αγαπητοί που ταυτίζεσαι αμέσως μαζί τους. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα!
October 1, 2021
Καλογραμμένο, όμορφη κοσμοπλασία, ωραία πλοκή. Όμορφες εικόνες που σε ταξιδεύουν στον κόσμο του συγγραφέα.
Το εξώφυλλο και το ότι ήταν πειρατικό μυθιστόρημα, μου δημιούργησε τεράστιες προσδοκίες, οι οποίες όμως όσο το διάβαζα ξεφούσκωναν. Οι σελίδες διαδέχονταν η μία την άλλη και εγώ έψαχνα να βρω την σύνδεση με την μαύρη σημαία και το Jolly Roger. Τα λατρεμένα τραγούδια των πειρατών (sea shanties) πάνω στα πλοία δεν υπάρχουν. Επιθέσεις σε άλλα πλοία, φρούρια, πόλεις δεν υπάρχουν. Πλιάτσικο δεν υπάρχει. Γενικότερα πράξεις που να χαρακτηριστούν πειρατικές δεν υπάρχουν.
Κάτι που μου έλειψε επίσης ήταν και η ανυπαρξία ναυτικής ορολογίας στο μυθιστόρημα. Σίγουρα θα του έδινε χαρακτήρα.
Μια όμορφη, επική ιστορία φαντασίας που δεν έχει ανάγκη τον χαρακτηρισμό πειρατική.
Το εξώφυλλο και το ότι ήταν πειρατικό μυθιστόρημα, μου δημιούργησε τεράστιες προσδοκίες, οι οποίες όμως όσο το διάβαζα ξεφούσκωναν. Οι σελίδες διαδέχονταν η μία την άλλη και εγώ έψαχνα να βρω την σύνδεση με την μαύρη σημαία και το Jolly Roger. Τα λατρεμένα τραγούδια των πειρατών (sea shanties) πάνω στα πλοία δεν υπάρχουν. Επιθέσεις σε άλλα πλοία, φρούρια, πόλεις δεν υπάρχουν. Πλιάτσικο δεν υπάρχει. Γενικότερα πράξεις που να χαρακτηριστούν πειρατικές δεν υπάρχουν.
Κάτι που μου έλειψε επίσης ήταν και η ανυπαρξία ναυτικής ορολογίας στο μυθιστόρημα. Σίγουρα θα του έδινε χαρακτήρα.
Μια όμορφη, επική ιστορία φαντασίας που δεν έχει ανάγκη τον χαρακτηρισμό πειρατική.
April 21, 2024
Ευκολοδιάβαστο με ενδιαφέρουσα πλοκή που θέλεις να δεις πως θα πάει. Απλοί διάλογοι που προχωράνε την ιστορία και δείχνουν την προσψπικότητα των χαρακτήρων.
Ένα υπέροχο μπόνους ήταν ο σύνδεσμος στο τέλος του βιβλίου με τα τραγούδια που γράφτηκαν για το βιβλίο. Απλά απίστευτα!
Ένα υπέροχο μπόνους ήταν ο σύνδεσμος στο τέλος του βιβλίου με τα τραγούδια που γράφτηκαν για το βιβλίο. Απλά απίστευτα!
January 1, 2022
Έχω ένα κουσούρι, όπως το λένε πολλοί.. Να μην αφήνω ποτέ βιβλίο στη μέση! Αν το κάνω, η ιστορία του κλωθογυρίζει σαν σουσουράδα συνέχεια στο μυαλό μου, μέχρις ότου να φτάσω στο τέλος της, ολοκληρώνοντας το βιβλίο. Η συνήθειά μου αυτή με έχει ανταμείψει πολλές φορές. Το Ναυάγιο της Καράντρα ήταν μια από αυτές.
Πρέπει, αρχικά, να σημειωθεί ότι δεν πρόκειται για μια καθαρά πειρατική περιπέτεια, όσο μάλλον για μία με κάποια, ομολογουμένως λίγα, πειρατικά στοιχεία. Δεν έπαψε πάντως, για μένα τουλάχιστον, να είναι μια απολαυστικότατη περιπέτεια!
Το πρώτο 1/4 κομμάτι του βιβλίου φάνηκε λίγο ασύνδετο με το υπόλοιπο της ιστορίας, παρ'ό,τι συντέλεσε στον σκοπό ως εισαγωγή. Παρ'όλα αυτά, η ιστορία συνεχίζει έχοντας αρκετό ενδιαφέρον και ιδιαιτερότητες. Κάποια στοιχεία, μάλιστα, από την αρχή της ιστορίας βγάζουν νόημα πολύ αργότερα. Γενικά, ήταν ένα βιβλίο που με ταξίδεψε. Μια απλή μεν, ατμοσφαιρική δε ιστορία με ενδιαφέροντες και παράξενους χαρακτήρες.
Δε θέλω να πλατιάσω, γι'αυτό θα αναφερθώ μόνο σε ένα χαρακτήρα. Ο πρωταγωνιστής, ένας πρώην θαλασσοπόρος με μαύρα δίχως δόντια ούλα, ήταν ένας από αυτούς τους χαρακτήρες που πραγματικά σιχαίνομαι με όλη μου τη ψυχή! Και που παρ'όλα αυτά, θέλω να τους ακολουθήσω στις περιπέτειές τους. Αυτό θεωρώ είναι δύσκολο να το πετύχει κάποιος- να κάνεις, δηλαδή, τον αναγνώστη να μισεί έναν χαρακτήρα,αλλά και να θέλει να παρακολουθήσει την πορεία του.
Τέλος, ο κόσμος του βιβλίου ήταν καλοφτιαγμένος, μου έλειψε, όμως ένας μεγαλύτερος χάρτης, αφού αυτός που είχαμε κάλυπτε μόνο ένα μικρό κομμάτι της ιστορίας.
Πρέπει, αρχικά, να σημειωθεί ότι δεν πρόκειται για μια καθαρά πειρατική περιπέτεια, όσο μάλλον για μία με κάποια, ομολογουμένως λίγα, πειρατικά στοιχεία. Δεν έπαψε πάντως, για μένα τουλάχιστον, να είναι μια απολαυστικότατη περιπέτεια!
Το πρώτο 1/4 κομμάτι του βιβλίου φάνηκε λίγο ασύνδετο με το υπόλοιπο της ιστορίας, παρ'ό,τι συντέλεσε στον σκοπό ως εισαγωγή. Παρ'όλα αυτά, η ιστορία συνεχίζει έχοντας αρκετό ενδιαφέρον και ιδιαιτερότητες. Κάποια στοιχεία, μάλιστα, από την αρχή της ιστορίας βγάζουν νόημα πολύ αργότερα. Γενικά, ήταν ένα βιβλίο που με ταξίδεψε. Μια απλή μεν, ατμοσφαιρική δε ιστορία με ενδιαφέροντες και παράξενους χαρακτήρες.
Δε θέλω να πλατιάσω, γι'αυτό θα αναφερθώ μόνο σε ένα χαρακτήρα. Ο πρωταγωνιστής, ένας πρώην θαλασσοπόρος με μαύρα δίχως δόντια ούλα, ήταν ένας από αυτούς τους χαρακτήρες που πραγματικά σιχαίνομαι με όλη μου τη ψυχή! Και που παρ'όλα αυτά, θέλω να τους ακολουθήσω στις περιπέτειές τους. Αυτό θεωρώ είναι δύσκολο να το πετύχει κάποιος- να κάνεις, δηλαδή, τον αναγνώστη να μισεί έναν χαρακτήρα,αλλά και να θέλει να παρακολουθήσει την πορεία του.
Τέλος, ο κόσμος του βιβλίου ήταν καλοφτιαγμένος, μου έλειψε, όμως ένας μεγαλύτερος χάρτης, αφού αυτός που είχαμε κάλυπτε μόνο ένα μικρό κομμάτι της ιστορίας.
March 25, 2023
Χμ, δεν ξετρελάθηκα. Στην αρχή μπορώ να πω ότι μου άρεσε ολίγον τι, είχε κάποια ωραία σκηνικά, καλή ατμόσφαιρα και αρκετό ενδιαφέρον ο πρωταγωνιστικός χαρακτήρας, μετά όμως σαν κάτι να άλλαξε, η ιστορία πήγε αλλού και από ένα σημείο και μετά θα έλεγα ότι έχασα το ενδιαφέρον μου με όλο αυτό το infodumping (που λένε και στο χωριό μου), που ήρθε μέσω αφηγήσεων και όχι οργανικά μέσω της εξέλιξης της πλοκής. Διάφορες ονομασίες, διάφορες πληροφορίες, χωρίς ιδιαίτερο βάθος και χωρίς τον απαραίτητο χώρο για να αναπτυχθούν πλήρως και έτσι να δημιουργηθεί ένας κόσμος, ένα σύμπαν με συνοχή και βάθος. Επίσης, μια πειρατική περιπέτεια χρειάζεται πειρατές, χρειάζεται πειρατικά πλοία, χρειάζεται και μια κάποια ναυτική ορολογία, αλλά δεν συνάντησα και πολλά τέτοια πράγματα μέσα στο βιβλίο. Τέλος, δεν ένιωσα σχεδόν τίποτα για τους χαρακτήρες, σαν να μην είχαν και αυτή συνοχή, σαν να συμπεριφέρονταν κάπως αλλοπρόσαλλα γενικά. Πάντως μου άρεσε η ατμόσφαιρα, κάποια σκηνικά εδώ κι εκεί, και σε ένα βαθμό η γραφή, αν και νομίζω ότι είχε ένα θεματάκι με τους διαλόγους. Γενικά, ούτε κρύο ούτε ζέστη, ίσως να φταίει κιόλας που τα τελευταία χρόνια έχω ξεσυνηθίσει να διαβάζω fantasy, αλλά μπορεί και όχι...
January 7, 2022
Αρχικά, να πω πως ο κόσμος στον οποίο βρίσκονται οι χαρακτήρες είναι καλοδουλεμένος και αυτό φαίνεται από τις πρώτες σελίδες. Νησιά, βασίλεια κλπ, όλα στημένα όμορφα και ωραία. Από αυτό και μόνο το βιβλίο διαβάζεται εύκολα. Μαθαίνεις για την κουλτούρα και τις συνήθειες των ανθρώπων.
Χαρακτήρες: ο πρωταγωνιστής ένας τύπους που συνέχεια έχει νεύρα - το οποίο εξυπηρετεί το στήσιμο της πλοκής, αλλά γενικά αδιάφορο σαν γεγονός. Ένοιωσα πως κάποιους του πετούσε συνέχεια εμπόδια και πέτρες μέχρι να έρθει στα όριά του - σωματικά και ψυχικά. Ως ένα σημείο οκ. Θεωρώ πως ο ατσαλάκωτος, υπεργοητευτικός χαρακτήρας που βλέπαμε στο james bond κάποτε δεν είναι και τόσο αληθοφανές. Ίσως και αυτό να είναι ο κύριος λόγος που άφησα το βιβλίο λίγο πριν τη μέση. Μια άλλη αίσθηση που είχα είναι πως βρισκόμαστε σε ένα τραπέζι και παίζουμε dnd. Τελείωνε η μια περιπέτεια/πλοκή και άρχιζε μιαν άλλη, χωρίς να δένονται μεταξύ τους, χωρίς να εξυπηρετούν κάτι. Οι υπόλοιποι χαρακτήρες/διάλογοι έμοιαζαν αρκετά «ξύλινοι», σαν στερεοτυπικοί.
Πειρατική φαντασία - not. Το διαφημιστικό τρικ του εξώφυλλου έπιασε σε εμένα και όταν έφτασε πια ο χαρακτήρας να πατήσει σε πλοίο - που δεν είχε καν πειρατές - η απογοήτευσή μου είχε διογκωθεί. Τέλος, η απουσία επιμέλειας γίνεται αισθητή από τις πολλές επαναλήψεις και από πολλά ρήματα που μπορούσαν να λείπουν. Κάτι που ίσως έδινε ένα άρωμα θαλασσοπόρου στο έργο είναι ναυτική ορολογία, την οποία θα χρησιμοποιούσε συνέχεια ένας έμπειρος ναυτικός.
Χαρακτήρες: ο πρωταγωνιστής ένας τύπους που συνέχεια έχει νεύρα - το οποίο εξυπηρετεί το στήσιμο της πλοκής, αλλά γενικά αδιάφορο σαν γεγονός. Ένοιωσα πως κάποιους του πετούσε συνέχεια εμπόδια και πέτρες μέχρι να έρθει στα όριά του - σωματικά και ψυχικά. Ως ένα σημείο οκ. Θεωρώ πως ο ατσαλάκωτος, υπεργοητευτικός χαρακτήρας που βλέπαμε στο james bond κάποτε δεν είναι και τόσο αληθοφανές. Ίσως και αυτό να είναι ο κύριος λόγος που άφησα το βιβλίο λίγο πριν τη μέση. Μια άλλη αίσθηση που είχα είναι πως βρισκόμαστε σε ένα τραπέζι και παίζουμε dnd. Τελείωνε η μια περιπέτεια/πλοκή και άρχιζε μιαν άλλη, χωρίς να δένονται μεταξύ τους, χωρίς να εξυπηρετούν κάτι. Οι υπόλοιποι χαρακτήρες/διάλογοι έμοιαζαν αρκετά «ξύλινοι», σαν στερεοτυπικοί.
Πειρατική φαντασία - not. Το διαφημιστικό τρικ του εξώφυλλου έπιασε σε εμένα και όταν έφτασε πια ο χαρακτήρας να πατήσει σε πλοίο - που δεν είχε καν πειρατές - η απογοήτευσή μου είχε διογκωθεί. Τέλος, η απουσία επιμέλειας γίνεται αισθητή από τις πολλές επαναλήψεις και από πολλά ρήματα που μπορούσαν να λείπουν. Κάτι που ίσως έδινε ένα άρωμα θαλασσοπόρου στο έργο είναι ναυτική ορολογία, την οποία θα χρησιμοποιούσε συνέχεια ένας έμπειρος ναυτικός.
Displaying 1 - 27 of 27 reviews