ในครึ่งที่ยังว่างของกระเป๋าเดินทางสีฟ้า

by Fumie Kondō, กนกวรรณ เกตุชัยมาศ (translator)

มามิ ยามากุชิ พนักงานห้างสรรพสินค้าวัยยี่สิบเก้า ผู้ไม่เคยเดินทางออกนอกประเทศมาก่อน ตัดสินใจตามฝันไปเที่ยวนิวยอร์กคนเดียวแม้จะขัดใจสามี การตัดสินใจของมามิเกิดจากความบังเอิญที่เธอไปพบกระเป๋าสีฟ้าสไตล์คลาสสิกทำด้วยหนัง วางขายที่ตลาดฟลีมาร์เก็ต เธอซื้อกระเป๋าใบนั้นทันทีราวกับมีแรงดึงดูดบางอย่าง

ต่อมากระเป๋าสีฟ้าใบนี้ได้กลายเป็นกระเป๋าที่มามิและเพื่อนสาวอีกสามคนของเธอใช้ในการท่องเที่ยวไปยังเมืองต่างๆ ตั้งแต่นิวยอร์ก ฮ่องกง อาบูดาบี ไปจนถึงปารีส ไม่เพียงแต่เรื่องราวระหว่างทางของพวกเธอเท่านั้น แต่กระเป๋าเดินทางที่พวกเธอคิดว่าเป็น “กระเป๋านำโชค” ใบนี้ ยังมีที่มาเชื่อมโยงถึงผู้คนที่เกี่ยวข้องคนอื่นๆ ซึ่งมีวิถีชีวิต วิธีมองโลก และเส้นทางชีวิตแตกต่างกัน

เรื่องเล่าจากประสบการณ์หลากหลายเหล่านี้ อาจช่วยผลักดันและเป็นแรงบันดาลใจให้คุณหยุดพักแล้วออกเดินทางไปพบกับโลกกว้าง หรือช่วยมอบพลังใจให้คุณสู้ต่อ ในช่วงเวลาเหนื่อยล้า ท้อแท้ หรือรู้สึกแปลกแยกจากสังคมหรือผู้คนรอบข้าง

Genres: Fiction, Literature, Japanese Literature, Japan, Contemporary

320 pages, Paperback

Published March 1, 2020

About the author

also known as:
Japaneses Profile: 近藤 史恵

Reviews

[Tuyet Lan · Rating 5 out of 5]

Nhờ cuốn sách này mà thời gian chờ đợi chuyến bay trễ của mình không bị lãng phí :))
Sách cuốn hút đến nỗi mình quên cả ồn ào lẫn mệt mỏi ở sân bay. Đọc vèo một cái từ ở sảnh chờ đến hạ cánh - cũng là lúc gấp sách lại.

Đây là một cuốn sách rất đáng yêu, rất gần gụi. Dường như ai cũng có thể tìm thấy bản thân mình phản chiếu trong trong số những nhân vật của truyện - một cô gái trẻ rụt rè chưa bao giờ dám rời không gian sống quen thuộc; một cô nàng bình dân tích cóp tiền cả năm để đổi lại ba ngày được nâng giấc như tiểu thư; một người ham xê dịch đang băn khoăn với lối sống của mình khi sắp 30; lại có cả bà lão nhân từ, anh sinh viên bất đắc chí, cô phóng viên mất hi vọng về tương lai, người mẹ đơn thân và đứa con gái muốn bay khỏi vòng tay bao bọc...

Những mảnh đời tách biệt ấy được kết nối với nhau một cách kì lạ qua chiếc vali màu xanh da trời tuyệt đẹp. Chiếc vali xanh màu ước vọng ấy đánh thức những mơ ước ấp ủ, vượt qua những trở ngại tâm lý và truyền động lực cho họ thử thay đổi, nắm lấy những cơ hội dẫu là mơ hồ. Mạch truyện nhẹ nhàng, chuyển tiếp rất tự nhiên từ câu chuyện của người này sang cuộc đời của người khác. Và kha khá bất ngờ thú vị giữa những mối nhân duyên cũng được hé lộ.

Đọc truyện xong thấy cảnh trời mưa hôm nay cũng không quá thảm thiết. Lại cảm giác như vừa được ân cần động viên. Trên tay còn có hành lí để xách luôn lên đường nữa, khá vui:)

[Makmild · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้ยิ่งย้ำเตือนเราเรื่องหนังสือที่ดีคือหนังสือที่มาถูกจังหวะมากจริงๆๆๆๆๆๆ คือคนโดะนี่สารภาพตามตรงเลยว่าอ่านมาน่าจะเกือบหมดแล้ว

เริ่มต้นด้วยเซ็ทปามาล เพราะไปดูซีรี่ย์มาก่อน แล้วเทดูซีรี่ย์ไม่จบ หนังสือดีกว่า 555 แต่ก็ยังไม่ได้ชอบเซ็ทปามาลอะไรมากนักจนแบบพาลจะไม่อ่านเล่มอื่นของคนโดะไปเสีย (แต่ตามเซ็ทปามาลครบสามเล่มนะจ้ะ) จนมิตรสหายแบบ ลองคาเฟ่ลูสก่อนมั้ย คือหลายคนเชียร์มากๆๆ เราเลยอะ โอเค มาคาเฟ่ลูส แล้วเราก็พบว่า โห คาเฟ่ลูสนี่ดีมากๆๆๆ คือคนโดะเล่าเรื่องผ่านมุมมองผู้หญิงได้ดีกว่ามากจริงๆ มันแบบ น้ำเสียงเขาคือความอัดอั้นของหญิงสาวในยุคปัจจุบันที่เหมือนจะมีชีวิตที่มีอิสระแต่ก็ยังเต็มไปด้วยพันธะของสังคม ปัญหาเล็กๆ น้อยๆ ที่เราเจอในชีวิตประจำวันกับทางออกที่แต่ละคนมีให้กับตัวเอง เราเลยแบบ โอเค คนโดะ เล่มที่เหลือเราต้องเจอกันแล้วล่ะ

ในครึ่งที่ว่างฯ เนี่ยเราซื้อมาตั้งแต่ปีที่แล้วละ แต่ยังไม่ได้ฤกษ์อ่านสักที ปีนี้เพิ่งกลับมาจากไปเที่ยวต่างประเทศมาด้วยความ blue travel UuU เราเลยหยิบเล่มนี้มาอ่านซึ่งแบบ ปลอบใจเรามากๆ คือเวลาเราไปเที่ยวแล้วเรากลับมาเล่าให้คนอื่นฟังเราจะก็แบบ เอ๋ หรือที่เราไปเที่ยวมันไม่เหมือนคนอื่นนะ คือแล้วเราต้องไปเที่ยวแบบไหนหรอ จริงๆ แค่การไปเที่ยวก็สนุกพออยู่แล้ว แต่เวลามาเล่าให้คนอื่นฟังมาดันตะขิดตะขวงใจซะอย่างนั้น พอเรามาอ่านเล่มนี้ที่พูดถึงการไปเที่ยวของสาวๆ แต่ละคน พร้อมกระเป๋าสีฟ้าที่ว่านำโชค เราเลยแบบ โห อย่างนี้นี่เอง คือใครๆ ก็เป็นกันเนอะ ใครๆ ก็มีเรื่องกลุ้มใจทั้งนั้นแหละ คนที่ดูเหมือนว่าจะพร้อมพรั่งก็ยังมีปัญหาแบบตัวเอง เราเลยรู้สึกรีเลทกับเล่มนี้มากๆ มันเหมือนแบบ ไม่เป็นอะไรนะ มันเป็นธรรมดาแหละที่ทุกข์ใจ และทุกคนก็มีแนวทางเป็นของตัวเอง

เป็นเล่มที่แบบเพื่อนหญิงพลังหญิงที่ไม่กดดัน ไม่เฟมินิสต์จ๋า แต่เป็นน้ำเสียงที่เข้าอกเข้าใจถึงปัญหาต่างๆ ที่สาวๆ เจอทุกๆ วันคือ โอโห อะไรจะเล่าเก่งขนาดนี้ น้ำเสียงที่คนโดะเล่าก็คือเล่าเรื่องทั่วไป ท้องฟ้าสีฟ้าจัง ไปตลาดสนุกมั้ยจ๊ะ ของแพงขึ้นเนอะ อะไรแบบนี้อะ แต่บับ เอ้อ อารมณ์มาเต็ม ไปตลาดไม่สนุกจ้ะ ของแพงก็หาเงินไม่ทันใช้จ้ะ y_y อ้อ ไม่เกี่ยวกับหนังสือ นั่นแหละๆๆ คือแบบ เป็นเรื่องสั้นเก้าเรื่องที่เราค่อยๆ อ่านมากๆ ไม่อยากให้จบ เรื่องของฮารุนะและแม่คือเราร้องไห้เลย อิน 555 ส่วนเรื่องแรกคือเราแบบ โอโห เปิดมาก็เล่นแบบนี้เลยหรอ ดีจัดๆ

แล้วแต่ละเรื่องก็ร้อยเรียงกันผ่านกระเป๋าใบสีฟ้าที่เราได้แต่สงสัยว่า เอ๋ มันมีที่มายังไงนะ ต่อไปกระเป๋าใบนี้จะพาเราไปเจอเรื่องแบบไหนกันนะ คนอ่านก็คงเป็นความรู้สึกกระเป๋าเดินทางที่ได้อ่านเรื่องราวของเจ้าของในช่วงเวลานั้นๆ สินะ เห้อม เป็นเรื่องที่ดีจริงๆ

[ดินสอ สีไม้ · Rating 4 out of 5]

เริ่มเรื่องอย่างเนิบๆ ถ้าเทียบกับคาเฟ่ลูสฯ
ผู้เขียนวางพล็อตละเอียดลออ
เติมเต็มทุกแง่มุมที่เกี่ยวข้องกับกระเป๋าเดินทางสีฟ้าใบนี้ได้อย่างสมบูรณ์

ตอนเริ่มต้นและระหว่างเรื่องเฉยๆ นะ แต่ตอนจบก็อิ่มดี
มันค่อยๆ ไล่ระดับความชอบเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
ความรู้สึกมาพีคเอาตอนท้ายๆ

[Seamonkey · Rating 5 out of 5]

กับคาเฟ่ลูสเหมือนตัวละครออกเดินทางไปแล้วกลับมายังสถานที่แห่งนี้ แต่ละคนโคจรอยู่รอบคาเฟ่ แต่กับเรื่องนี้เหมือนกระเป๋าออกเดินทางไปพร้อมกับตัวละครแต่ละตัว กับการเดินทางที่ไม่ซ้ำคน และทุกคนต่างมีเรื่องราวของตัวเอง กระเป๋าและตัวละครโคจรอยู่รอบกันและกัน เกิดเป็นสายสัมพันธ์ระหว่างเรื่องราวของแต่ละคน ย้อนรอยไปถึงกระทั่งที่มาและจุดกำเนิดของตัวกระเป๋าเอง

อ่านแล้วรู้สึกชอบมากกว่าคาเฟ่ลูสอีกนะ เหมือนหนังสือบอกกับเรากลายๆ ว่า สิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว สิ่งนั่นย่อมดีเสมอ และสงครามยังไม่จบอย่าเพิ่งนับศพทหาร คาเฟ่ลูสว่าฟีลกู๊ดแล้ว เรื่องนี้ฟีลกู๊ดยิ่งกว่า

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

เรืองนี้พาเราไปรู้จัดผู้คนที่เกี่ยวข้องกับกระเป๋าเดินทางสีฟ้า กระเป๋าใบเดียวแต่บรรจุเรื่องราวของผู้คนต่างๆไว้มากมาย

เล่มนี้ฟีลกู๊ดแต่ไม่ได้ชอบมาก เริ่มเรื่องจากกลุ่มเพื่อนสาววัยสามสิบสี่คน เล่าไปทีละคน การเล่าเรื่องเนิบๆเรื่อยๆ แต่ละคนต่างมีปมในใจเป็นของตัวเอง ที่ไม่กล้าบอกใคร แล้ววนเวียนซึมเศร้ากับปมนั้นซ้ำๆ ส่วนที่ไม่ค่อยชอบคือตัวละครมีความคิด negative กับตัวเองตลอดเวลา กังวลในสิ่งที่มาไม่ถึง กังวลว่าคนอื่นจะคิดยังไงกับตัวเอง

ส่วนที่ชอบคือทุกคนสามารถก้าวผ่านเรื่องราวที่เป็นปมในใจ ได้ออกมาจากวังวนและกล้าที่จะเริ่มต้นใหม่ โดยมีกระเป๋าเดินทางนำโชคร่วมอยู่ในเหตุการณ์

ส่วนที่ชอบอีกอย่างคือการร้อยเรียงผู้คนเข้ากับกระเป๋าสีฟ้าจนเรื่องราวครบลูปในที่สุด

[gam s (Haveyouread.bkk) · Rating 4 out of 5]

★★★★☆ ปัดเป็นสี่ดาว น่ารักมากๆ

อาจจะชอบเล่มนี้มากกว่าคาเฟ่ลูสฯด้วยซ้ำ เพราะอ่านแล้วมีประโยคจี๊ดๆให้บันทึกไว้เต็มไปหมด โดนใจคนชอบเดินทางในทุกรูปแบบอย่างเรา 💞🥺 เล่มนี้เป็นเรื่องของกลุ่มเพื่อน ที่ถึงแม้จะไม่ได้ตัวติดกันหรือเข้าใจปัญหาชีวิตของกันขนาดนั้น แต่เพราะใช้กระเป๋าเดินทางใบเดียวกัน สิ่งดีๆเลยเกิดขึ้นกับทุกๆคนยามเดินทางเสมอ

[ก่อนอ่านนึกถึงเรื่อง the sisterhood of the traveling pants แต่เปลี่ยนจากกางเกงยีนส์เป็นกระเป๋าเดินทาง :) ]

เล่มนี้เป็นเรื่องสั้นที่ต่อกันเป็นเรื่องยาว เราชอบความพลังหญิงแบบมีจิตสาธารณะ คือไม่ก้าวก่ายล่วงล้ำชีวิตของตัวละครมากเกินไปอะไรทำนองนี้ จริงๆปัญหาที่ทุกคนเผชิญก็เป็นปัญหาชีวิตที่แท้จริง (เช่นเรื่องงาน หรือเรื่องคู่) แต่มันก็ดูจะคลี่คลายไปได้แบบความเสี่ยงต่ำ จบง่าย และไม่มีอะไรให้ใจเต้นแรง คนไม่ดีก็ปล่อยมันไปไม่เก็บมาเป็นอารมณ์ให้รกสมอง อ่านแล้วโคตรสบายใจ โคซี่ แปบๆก็จบเล่ม

เราชอบที่หนังสือยก pain points ของการเที่ยวในรูปแบบต่างๆ (โดยเฉพาะสำหรับผู้หญิง) ขึ้นมาเป็นประเด็นในแบบที่ทำให้รู้สึกว่า เอ้อ คนที่คิดว่ามันเป็นประเด็นได้นี่โลกแคบชิบเป๋ง — เช่น การที่ผู้หญิงวัย 30+ ยังชอบผจญภัย เที่ยวโลคอล และนอนโฮสเทล มันจะทำไม่ได้ได้ยังไง (งง????) หรือมันจะหนักหัวใครถ้าแค่อยากจะไปฮ่องกงเพื่อนอน รร หรูๆ (ก็สะดวกแบบนี้ เพื่อนสนิทเรายังเคยบินไปแฟรงเฟิร์ต แค่ 2 วันเพื่อไปกินเบียร์กับไส้กรอกได้เลย (เพราะโกลเด้นวีคไม่ได้หยุดยาวเหมือนชาวบ้านเขา) — กิมมิคจากการเที่ยวที่เป็นค.ทรงจำไม่เหมือนใคร มันตลกจะตาย 😆)

ก็นั่นแหละ สำหรับเราที่เป็นคนที่ชอบทั้งเที่ยวคนเดียวมากๆ และเที่ยวกับเพื่อนที่รู้ใจ การอ่านเล่มนี้คือแฮปปี้มาก เพราะ 1) รีเลทได้กับปมในใจของตัวละครหลายคน อ่านแล้วคิดถึงเพื่อน :) และ 2) แค่ได้เห็นคนอื่นไปเปิดโลกก็แฮปปี้แทนจะแย่แล้ว ดีใจและสนุกแทน

เราเข้าใจทั้งมามิที่ไม่กล้าเที่ยวคนเดียว (แต่สุดท้ายก็กล้า I'm so proud of you, girlie), เข้าใจยูริกะที่ชอบผจญภัยมากจนโดนหาว่าไม่รู้จักโต/ จะสนุกกับฌลกกว้างก็มาโดนพวกชายแท้ด่าว่าอวดเก่ง??? (แต่สุดท้ายก็โนแคร์), เข้าใจชิโอริที่อยากอยู่ปารีสเพราะไม่มีจริตยึดโยงกับบ้านเกิด, ลุ้นให้ฮารุนะได้ไปเรียนต่อที่เยอรมนีเถอะสาธุจะได้เปิดโลกเปิดกะลา, ร่วมรำคาญไอ้พวกผชหำเล็กเอเนอจี้ ที่ดูจะมีปัญหากับ independent women เหลือเกิน — รวมๆคืออ่านแล้วสัมผัสได้ว่าคนโดะเซนเซย์น่าจะเป็นคนที่ well-traveled เดินทางไปหลายที่ เป็นสตรีปลดแอกมั่น/บียอนเซ่ในระดับนึง ไม่งั้นข้อความบนหน้ากระดาษมันคงไม่กระแทกใจขนาดนี้

สุดท้ายคือแอบซึ้งปนเศร้ากับ backstory ของจุนกระเป๋า ถ้าความฝันสูงสุดของกระเป๋าเดินทางคือการได้ถูกใช้ นี่เชื่อว่าคุณสีฟ้าคงมีช่วงเวลาที่ดีตลอดอายุขัยอย่างแน่นอน

**เล่มนี้อ่านวนกันในกลุ่มบุ๊คคลับ ก็คงเป็นการเดินทางในอีกรูปแบบนึงเช่นกัน :)

[Ottoshi Intel · Rating 4 out of 5]

ในช่วงที่ออกไปเที่ยวไหนไม่ได้ หนังสือน่ารัก อ่านเพลินๆ ได้พลังเติมเต็มหัวใจ
รอคอยการเดินทางไปต่างประเทศในเร็ววัน
เนื้อเรื่องความสัมพันธ์ของเพื่อน 4 คนกับกระเป๋าเดินทางสีฟ้าอ่านเพลินๆตามสไตล์ของนักเขียน
เต็มอิ่ม ฟีลล์กูด เติมพลัง รอคอย

[nananatte · Rating 5 out of 5]

คุณคนโด ฟุมิเอะยังคงรักษามาตรฐานงานเขียนของตนเองไว้ได้เป็นอย่างดี
มุมมองของหญิงสาว น้ำเสียงเรียบง่าย ชีวิตสโลว์ไลฟ์ และความชื่นชอบการเดินทาง
ทั้งที่ในเล่มไม่มีการใช้คำฟูมฟาย แต่อารมณ์ของหญิงสาวแต่ละคนกลับมาระเบิดในหัวขณะอ่าน

"ในครึ่งที่ยังว่างของกระเป๋าเดินทางสีฟ้า" เป็นรวมเรื่องสั้น 9 เรื่อง จบในตอน
ตัวประกอบในเรื่องแรก จะกลายไปเป็นตัวเอกในเรื่องถัดไป วนอย่างนี้ไปเรื่อยๆ
ช่วงต้นเล่มจะเป็นเรื่องราวของแก๊งเพื่อนสี่สาว ก่อนเรื่องราวจะขยายวงออกไปไกลลลล....
โดยมี "กระเป๋าเดินทาง" เป็นจุดเชื่อมหลัก
ตลอดทั้งเล่ม จึงอุดมไปด้วยเรื่อราวของหญิงสาว+การเดินทางไปต่างประเทศ

เราชอบที่ แม้สาวๆ ในเล่มจะพากันไปต่างประเทศ
แต่รสนิยมและพฤติกรรมการท่องเที่ยวของพวกเธอไม่มีใครเหมือนใครเลย

-คนหนึ่งเลือกพักโรงแรมชั้นเลิศใจกลางเมือง
-อีกคนกลับเลือกไปค้างบ้านเพื่อนเวลาไปต่างประเทศ ไม่ก็นอนโฮสเทล
-บางคนขี่มอเตอร์ไซค์ เป็นแฟนกับหนุ่มท้องถิ่น ตะลุยเที่ยวเมืองที่ไม่รู้จักเอง
-อีกคนกลับซื้อแต่ทัวร์เท่านั้น

คนเค้าว่ากันว่าเล่มนี้ สนุกมาก อ่านแล้วติดพัน แป๊บเดียวก็จบแล้ว แต่เรานี่ทำกลับกันกับคนอื่นเลยค่ะ
คือเราจงใจอ่านให้ช้ามากกกก...
คืออยากเก็บไว้อ่านนานๆ อ่านวันละ 1 เรื่อง
เพราะอยากค่อยๆ ไปเที่ยวกับตัวละครทีละเมืองมากกว่า ก็มันสนุก ไม่อยากให้รีบจบ

ระหว่างอ่านเล่มนี้ คิดอยู่แค่เรื่องเดียว คือ ต้องท่องจำชื่อนักเขียนคนนี้ไว้ "ฟุมิเอะ คนโด"
ชอบงานเขียนสไตล์นี้มากเลย ตอนแรกว่าจะให้ 4.5/5.0 แต่จบดีและซึ้งจนน้ำตารื้น ก็ให้ 5 ดาวไปเลยค่ะ

[Araya Pichitkul · Rating 5 out of 5]

ชอบมากกกกกก อ่านวางไม่ลงเลย เพลิดเพลินเจริญใจ
ไม่อยากให้จบ
ชอบมากกว่าคาเฟ่ลูส คือคาเฟ่ลูสก้อเขียนดีนะ แต่เล่มนี้ถูกจริตเรามากกว่า อาจเพราะเป็นเรื้องราวของการเดินทาง อ่านแล้วอยากไปเที่ยว ต้องชมผู้แปลด้วย คือแปลภาษาได้สละสลวยจนไม่รู้สึกเลยว่ากำลังอ่านนิยายแปล

ปล. จัดกระเป๋ายังไงให้เหลือที่ว่าง อันนี้แหละที่ยากกก

[Namo · Rating 5 out of 5]

*4.75/5
ชอบมากๆ เรื่องนี้ดีงามสมกับเป็นนิยายญี่ปุ่น มีความอบอุ่นใจเวลาอ่าน ให้ข้อคิดกับชีวิต

[Mo Melody · Rating 4 out of 5]

อ่านเพลิน ช่วงแรกอาจจะเนือยๆไปนิด แต่หนังสือของฟูมิเอะ คนโดะยังคงเล่าเรื่องได้อย่างมีเสน่ห์เสมอ รู้สึกว่าหากผู้อ่านอายุ 20 กว่าๆ ขึ้นไปน่าจะอินกับหนังสือได้ง่าย เพราะความคิดของเพื่อนสาว 4 คนที่ได้ไปผจญกับกระเป๋าสีฟ้า มันเบ่าถึงความคิดความอ่าน ความกังวลใจต่างๆในชีวิตที่คนเราจะได้เจอ โดยรวมชอบนะ แม้ว่าจะไม่ใช่แนว cosy mystery เหมือนคาเฟ่ลูส แต่ก็อิ่มเอมใจเช่นกัน ☺️

[Harmish]

ครึ่งที่ยังว่างของกระเป๋าเดินทางสีฟ้าคือดราม่าของเหล่าชะนีน้อย

เป็นหนังสือที่ทำให้ได้สัมผัสอาการ "ติดหนังสือ" อีกครั้ง มันเฟรนด์ลี่มาก เรียบง่ายใช้คำน้อยๆ เนื้อเรื่องเข้าถึงได้ ทุกบททุกตอนนำไปสู่บทสรุปที่น่าพึงพอใจ เหมือนเพื่อนสาวชาวญี่ปุ่นพูดเพราะ ผมม้า นุ่งกระโปรงทรงเอ ดื่มชาคาโมมายล์มานั่งเล่าเรื่องให้ฟัง เป็นเรื่องราวชวนฝันของแก๊งสาววัยยี่สิบปลายๆ กับกระเป๋าเดินทางสีฟ้าที่จับพลัดจับผลูได้เปลี่ยนมือเปลี่ยนเจ้าของเดินทางไปยังประเทศต่างๆ โดยเปลี่ยนตัวละครนำไปในแต่ละตอน คนอ่านก็จะสนุกตรงจะรอดูว่าบทต่อไปคนเขียนจะเล่ายังไงให้เกี่ยวกับกระเป๋าใบนี้อีก

ในความละมุน ความเข้าใจง่ายแบบไม่ได้คาดหวังความซับซ้อนใดๆ แต่กราฟความฝันหวานมันค่อยๆ สโลปต่ำลงเรื่อยๆ รู้ตัวอีกทีก็กำลังอ่านเรื่องที่มันน่าเศร้าขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ มันดูเป็นหนังสือเกี่ยวกับการท่องเที่ยว แต่เกี่ยวกับความเป็นคนญี่ปุ่น ความคิดว่าผู้หญิงเที่ยวคนเดียวไม่ปลอดภัย ความคิดไม่ทันสมัยต่างๆ ที่ติดตัวตัวละครไปทุกประเทศต่างหาก

อ่านไปก็ได้ภาพหนังญี่ปุ่นแบบ Our Little Sisters หรือ Shoplifters เข้ามาในหัว เลยนึกขึ้นได้ว่าตัวเองแยกความเมโลดราม่าไว้สำหรับหนัง และเอาความหนักสมองมาไว้ในหนังสือมาตลอด หนังสือเล่มนี้เหมาะจริงๆ กับการอ่านเพลินๆ เพื่อปลอดประโลมชีวิตในยามบ่ายวันเสาร์อาทิตย์หลังจากทำงานหนักมาทั้งสัปดาห์แหละ

[Reading With Mark · Rating 5 out of 5]

Sau khi đọc mấy cuốn trinh thám giết chóc, phá án, plot twist quay cuồng thì mình quyết định tìm đến cuốn sách nhẹ nhàng này. Mình vừa đọc xong cuốn sách này hôm qua và trong lòng mình cảm thấy rất bình yên, chữa lành hệt như khi ngắm chiếc bìa cực xinh xắn của nó vậy

Dù câu chuyện không có gì đặc biệt, hầm hố, chỉ cơ bản xoay quanh một chiếc vali màu xanh da trời rất bắt mắt được một cô gái mua ở chợ đồ cũ. Chính cô cũng không hiểu sao mình lại bị thu hút đến thế bởi chiếc vali đơn giản, chẳng phải hàng hiệu, mà chỉ là một món đồ di vật, nhưng lại còn rất mới

Cô gái không ngờ, khi mua chiếc vali về, đó lại chính là bước ngoặt của cuộc đời mình. Cô quyết tâm lên đường đi du lịch cùng chiếc vali. Rồi kể từ đó, chiếc vali được truyền tay những người bạn của cô, cũng như những người tưởng chừng như không liên quan, nhưng rốt cuộc lại có một mối quan hệ nào đó với một trong các nhân vật, kết nối họ lại với nhau

Đến với “Một Nửa Chiếc Vali”, không chỉ là những câu chuyện kể đơn giản, mình không ngờ ở những câu chuyện lại có gì đó lôi cuốn mình đến mức đó, cứ lật tiếp các trang mãi không thôi, để rồi khi đóng sách lại, chợt thấy hơi hẫng vì sao đã hết rồi.

Hãy cùng bước vào hành trình của các nhân vật cùng chiếc vali xanh da trời, dù trông chỉ như vali bình thường, nhưng mỗi khi nó được chuyển đến tay ai dùng để đi du lịch, dường như người đó sẽ gặp chuyện may mắn. Không chỉ vậy ta còn được cùng các nhân vật đặt chân đến những địa danh nổi tiếng như New York, Hong Kong, Abu Dhabi, Pháp, Đức,… nha

[Minh Trang · Rating 4 out of 5]

Cuộc đời cũng giống như một lòng bàn tay vậy. Nếu muốn nắm bắt được cái gì đó thì phải chấp nhận buông thứ đang giữ ra.

Một cuốn sách thật dễ thương, với nhân vật chính là một chiếc vali màu xanh xinh đẹp. Là một món quà tặng xuất phát từ trái tim chân thành, chiếc vali đã đem lại may mắn cho những người từng đồng hành với nó. Người thì mạnh mẽ bước ra khỏi vùng an toàn của bản thân, người lại tìm thấy tình yêu đích thực của đời mình, người thì nhận ra bản thân đã sống vội thế nào, từ giờ hãy nên chậm lại để tận hưởng cuộc sống tuyệt vời này.

Trót yêu một nơi hệt như sa vào tình yêu với một người, bị một vùng đất hớp hồn như thể bị ai đó làm cho mê mệt.

Một câu chuyện thật dễ thương nằm trong một cuốn sách thật đẹp, đây là thứ xứng đáng được bạn đặt trong vali đem theo đi du lịch đấy hehe 😁
-----
Btw, bạn nào muốn mua sách đẹp với giá hợp lý thì ghé page mình xem nha :")
facebook.com/hieusachcuaGaby ❤

[Supon Jirasoonthornchai · Rating 5 out of 5]

อ่านแล้วอยากเที่ยว

[Runz Sama · Rating 5 out of 5]

|ในครึ่งที่ยังว่างของกระเป๋าเดินทางสีฟ้า:Suitcase no hanbun wa

ต่อเนื่องกับไปจาก ร้านขนมฯ เล่มนี้ ก็ยังเป็นนิยายที่มีตอนสั้นๆ ที่เล่าเรื่องราวการเดินทางท่องเที่ยวของกลุ่มเพื่อน4คนและผู้เกี่ยวข้องผ่านกระเป๋าเดินทางสีฟ้า

วัยของตัวละครในเรื่องทำให้เราอิน วัยที่ผ่านช่วงวัยรุ่นและจะเข้าเลขสาม ทัศนะ แนวคิด รสนิยมกับการเดินทาง และการทำงานที่ต่างกันของทั้ง4 ทำให้เห็นมุมมองแนวคิดที่หลากหลายดี ยังรวมถึงคนอื่นๆ โดยเฉพาะคู่แม่ลูก ยูมิ ฮารุนะ ก็ได้ฟิลความสัมพันธ์ในครอบครัว ,เป็นหนังสือฟิลกู๊ด นอกจะสร้างแรงบรรดาใจเล็กๆในการเดินทางแล้ว เรื่องราวในแต่ละตอนก็อ่านแล้วอบอุ่นใจ

เราเคยอ่านหนังสือของ ฟูมิเอะ คนโดะ มาแล้ว ชอบคาเฟ่ลูส มาก คิดว่าเรื่องนี้ไม่ผิดหวัง (และก็จริง) อ่านไปก็เกิดอยากแพ็คกระเป๋าเที่ยวซะเดี๋ยวนี้! 55555 เอาจริงนี่ชอบกว่า คาเฟ่ลูส นิดนึงตรงที่ว่า เล่าเรื่องได้กว้างขึ้น เหมือนอ่านแล้วเราได้เดินทางไปเที่ยวได้ด้วย ไม่ใช่แค่ชิมขนมในคาเฟ่อย่างเดียว..🤣🤣

/กว่าจะจบ ต้องรอตัวเล็กหลับในวันหยุด5555

#ในครึ่งที่ยังว่างของกระเป๋าเดินทางสีฟ้า #SuitcaseNoHanbunWa #fumiekondo

[Aom Tungkananukulchai · Rating 5 out of 5]

4.5 / 5

[Juve Sasithorn · Rating 5 out of 5]

อ่านจบแล้วอบอุ่น มีน้ำรื้นหน่อยๆ ผูกเรื่องสนุก ประทับใจมากเลยค่ะ

[Som · Rating 4 out of 5]

หนังสือรวมเรื่องสั้นที่มีตัวเอกเป็นผู้หญิงทั้งหมด การเดินทางของพวกเธอมีกระเป๋าเดินทางสีฟ้าเป็นจุดร่วมกัน

นักเขียนหยิบความรู้สึกที่อยู่ในใจหลาย ๆ คนออกมาถ่ายทอดได้ดีและจี้ใจดำเป็นที่สุด

แม้จะเป็นอย่างนั้นแต่ก็ปลอบประโลมเราไปในที

โดยรวมแล้วดีมาก ๆ

[ManyMilds · Rating 5 out of 5]

หนังสือคุมธีมให้เรื่องสั้นแต่เรื่องมีศูนย์กลางเป็นกระเป๋าเดินทางสีฟ้าที่ทำหน้าเป็นเหมือนตัวละครเอกที่มีเสน่ห์อย่างเหลือเชื่อ ในฐานะผู้หญิงวัยใกล้สามสิบซึ่งเป็นตัวละครส่วนใหญ่ในเรื่อง เราค่อนข้างประทับใจและเข้าใจความรู้สึกตัวละครมากทีเดียว ชอบมากค่ะ

[petit poisson · Rating 4 out of 5]

*** sách của NN phát hành nhưng mình đọc ebook free, ok

Sau khi đọc xong mấy cuốn nào là trinh thám, historical fiction, duology fantasy có war and death đủ cả thì mình pick cuốn này cho nó chữa lành nhẹ nhàng.
Sách đúng chuẩn chữa lành luôn ấy, từ văn phong cho tới câu chuyện. Chiếc vali đã thay cho chủ nhân của nó đi khắp thế gian, đi cùng 1 người chưa bao giờ ra nước ngoài, 1 người đi du lịch như cơm bữa, 1 người chẳng bao giờ nghĩ tới việc nghỉ phép đi du lịch, một du học sinh...Mỗi nhân vật trong cuốn sách đều có những vấn đề của riêng mình, những vấn đề rất đời thường nên đọc thấy chạm. Chuyện thứ 9 mình hơi rơm rớm tí xíu.
Chuyện thứ 3 hơi lấn cấn chỗ ông người yêu tự nhiên thay đổi 360 độ thành 1 tên red flag, khá weird.
Chuyện thứ 5: 'dù chẳng có mấy việc nhưng tăng ca vẫn là điều đương nhiên, nhanh nhảu giải quyết xong việc rồi về đúng giờ thì kiểu gì cũng sẽ bị cấp trên chì chiết.' - tác giả lại có thể thẳng thắn đến vậy về thực trạng lao động ở Nhật Bản 😯

'mami rất ghét mỗi khi muốn làm gì đó mà phải lệ thuộc vào quyết định của người khác, để rồi mọi chuyện cứ lững lờ ở đấy mãi, chẳng đi đến đâu.'

'vốn tiếng anh đă chẳng đâu vào đâu mà còn đòi đi xem biểu diễn nhạc kịch trực tiếp, hỏi có phải là quá ham hố rồi không? thay vì cố sống cố chết vươn tới những thứ xa tầm với, chi bằng cứ hài lòng với những việc vừa sức mình.'

'quyết định không làm bao giờ cũng vạn phần đơn giản hơn là bắt tay vào làm.'

'dù đang là mùa hè nhưng chiều đến lại có gió mát thổi hiu hiu. vào những hôm như này mà có thể nhâm nhi bia ngoài trời thì quả là một phần thưởng tuyệt vời trong cuộc đời tuyệt đẹp này.' (chuẩn chữa lành ghê ko)

'so với bất cứ đâu, thành phố nơi có bạn bè sinh sống vẫn tạo cảm giác gần gũi, gắn bó hơn hẳn.'

'mùa đông ở đức khắc nghiệt đến nỗi nhật chẳng có cửa mà so. haruna tới đức vào đúng đợt lạnh nhất mùa, cái lạnh khủng khiếp tới độ cảm tưởng như xương va vào nhau lập cập. dù có đắp lên người bao nhiêu lớp áo thì sâu bên trong cơ thể vẫn cứ thấy rét cóng như thưởng.' (mình đã đến đức vào một ngày tháng 12, và sau đó thì...ko có sau đó nữa :p)

'và giờ cô không tài nào ngăn nổi cảm giác lo sợ, rằng bỏ ra chừng đó tiền bạc và thời gian rồi có thu lại được thành quả gì chăng.' (nỗi niềm chung của du học sinh)

'cư xử có phần xấu tính là đặc quyền chỉ dành riêng cho người bị người khác vượt lên phía trước.'

[Le Quynh Huong · Rating 5 out of 5]

Năm nay có vẻ là một năm nhiều duyên lành của mình với văn học Nhật, dù mình chưa bao giờ là fan của nền văn học này cả. Cả 2 tác phẩm mà mình đã đọc, trong đó có quyển này, thực sự đã đem lại cho mình sự nhẹ nhõm hơn bao giờ hết.

Một nửa chiếc va li là hành trình của một chiếc vali da "màu xanh dịu mát hệt như nền trời hôm nay vậy" cùng với 9 mẩu chuyện với sự đồng hành của các nhân vật khác nhau trên những chuyến đi đến vô vàn vùng đất khác nhau. Quả là một chiếc vali may mắn. Mỗi một nhân vật là mỗi một nỗi niềm, những nỗi khổ tâm riêng mang theo trên những bước chân đi của họ, để đến cuối cùng gặp gỡ nhau ở những điểm ngẫu nhiên trong đời đủ kì lạ và kì diệu.

Mình thấy quyển này có mang một chút màu sắc và concept của một tác phẩm rất được yêu thích: Điều kỳ diệu của tiệm tạp hóa Namiya, mà mình tự gọi vui là connecting the dot. Nghĩa là mọi mấu chốt, tình tiết của câu chuyện, bằng một cách nào đó đều có sự kết nối và gặp gỡ với nhau ở một điểm đến của tác phẩm. Mình luôn cảm thấy thú vị trước cách dẫn chuyện này, bởi vì ôi cha trái đất thật tròn và nhân sinh đầy ngẫu hứng làm sao.

Quyển sách cũng có đề cập khá sâu đến những chuyến đi và cách mà mỗi nhân vật tận hưởng chuyến đi của họ theo những cách rất khác biệt. Cá nhân mình thấy điểm này cuốn hút mình vì mình cũng là một người thích dịch chuyển cực, và lại khiến mình muốn bỏ hết để nhảy lên một chuyến bay hay chuyến xe nào đó đến một vùng đất xa xôi. Có mỗi một thắc mắc nho nhỏ là, tại sao lại là một nửa chiếc vali nhỉ?...

Dông dài một chút, nhưng thật vui vì lại có một quyển sách chữa lành để đắm chìm vào một cuối tuần.

[neverblossom · Rating 4 out of 5]

3.5/5, có vẻ tác giả từng đi du lịch VN và có trải nghiệm không tốt tại nước mình hay sao ấy nhỉ? Vì có 2-3 chi tiết tác giả có đề cập đến mặt tối của du lịch VN, là chèo kéo khách du lịch và có câu thì nói đến việc khách du lịch bị gái VN trộm tiền. Nhưng về cơ bản thì đây là cuốn sách bao gồm nhiều mẩu truyện nhỏ nhẹ nhàng, dễ đọc, tác giả dường như cũng thuộc tuýp người mê xê dịch.

Điều mình thích nữa là dù bao gồm nhiều truyện nhỏ, song, tất cả các nhân vật xuất hiện trong cuốn sách đều dây mơ rễ má với nhau, và nguồn gốc của chiếc vali cũng sẽ được nhắc tới thôi, nên cứ bình tĩnh đọc đến cuối nhé.

[Luk-Wa · Rating 4 out of 5]

เราอ่านแล้วอินมากเลย รู้สึกเหมือนตัวละครในเรื่อง ชอบเดินทางท่องเที่ยวต่างประเทศ ชอบการไปเจอสภาพแวดล้อมใหม่ๆ ได้เจอผู้คนและวัฒนธรรมหลากหลาย รู้สึกได้ผจญภัย และออกจากเซฟโซน ยิ่งเดินทางคนเดียวทำให้เรารู้สึกตื่นตัว และได้ใช้ความคิดอยู่กับตัวเองมากขึ้นแบบสาวๆในเรื่องเลย

อ่านจบแล้ว รับประกันเลยว่า ต้องอยากรีบไปซื้อกระเป๋าเดินทางใบใหม่และแพคกระเป๋า เตรียมออกเดินทางซักทริปแน่นอน
"ขอให้โชคดีจงมีแด่การเดินทางของคุณ"

------------------------------------------------------------------
เรื่องราวของกระเป๋าเดินทางสีฟ้ากับกลุ่มเพื่อนสาว4คน ที่ดลบันดาลให้แต่ละคนได้พบกับเส้นทางการเดินทางในแบบของตัวเอง

-ตั้งแต่วันที่มามิซื้อกระเป๋าใบนี้มา ทำให้เธอตัดสินใจเดินทางไปนิวยอร์กด้วยตัวเองคนเดียว
-ฮานาเอะ รักการไปพักผ่อนที่ฮ่องกงทุกปี ความสุขในการเดินทางของเธอคือ การเข้าพักในรร.สุดหรู นอนบนเตียงนุ่มๆ และเข้าสปา
-ยูริกะ สาวนักเดินทางสไตล์แบคแพคเกอร์ รักการออกเดินสำรวจตามตรอกซอกซอย พักในโฮสเทลราคาประหยัด ได้คุยกับคนแปลกหน้า
-ยูโกะ สาวที่หลงใหลปารีสจนถึงกับยอมจ่ายค่าตั๋ว ที่พักเอง เพื่อมาเก็บข้อมูลร้านเบเกอรี่เพื่อเขียนลงนิตยสารที่เป็นงานของเธอ
และก็มีเนื้อเรื่องเพิ่มเติมความเป็นมาของกระเป๋าสีฟ้าใบนั้น

[K.T. ♡ · Rating 5 out of 5]

cuốn sách nhẹ nhàng và sâu lắng, đặc biệt dành cho người đọc theo chủ nghĩa xê dịch.

bonus bìa sách đẹp nên được làm tròn lên năm sao :>

[Linh Đỗ · Rating 4 out of 5]

Cuốn truyện nhẹ nhàng, dễ chịu. Sự chuyển tiếp giữa các nhân vật đồng hành cùng chiếc vali và cả các câu chuyện đằng sau sự trăn trở của họ đều khiến mình đồng cảm.

[Meez Estella · Rating 4 out of 5]

ชอบการผูกเรื่องราว​ ความเรียบง่าย​ อ่านแล้วอมยิ้ม​ ประทับใจ

[Isara · Rating 4 out of 5]

ติดตามนักเขียนคนนี้มาจากเรื่อง คาเฟ่ลูส เมนูที่รักจากการเดินทาง
เล่มนี้ไม่ได้มี mystery อย่างในเรื่องคาเฟ่ลูสมากนัก แต่ยังคงความอบอุ่น cozy ไว้เหมือนเดิมเลย

เป็นเรื่องราวของผู้คนมากมายที่เชื่อมโยงกันผ่านตัวละคร สี่สาวเพื่อนสนิทสมัยมหาวิทยาลัย แม่ลูกคู่หนึ่ง และชายผู้รักการเดินทางอีกหนึ่งคน

อ่านจบแล้วจะรู้สึกอบอุ่นหัวใจ และอยากหาซื้อกระเป๋าเดินทางสีฟ้ามาเพื่อนไปท่องโลก และหวังว่ากระเป๋าใบนั้นจะให้โชคดีกับเราเหมือนกัน

[Fern Kopkan · Rating 5 out of 5]

รักหนังสือเล่มนี้ ทั้งเรื่องราวการเดินทางและเติบโตทางความคิดของหญิงสาวหลายวัย สำนวนเขียนยังกระชับ เรียบง่าย ลื่นไหลเหมือนคาเฟ่ลูส อ่านจบแล้วต้องขอเป็นแฟนคลับคุณฟุมิเอะ คนโดเลย

[Cam · Rating 5 out of 5]

Tác giả Kondo Fumie- một cái tên khá mới mẻ ở Việt Nam, mình đoán thế vì khi mình tìm kiếm trên mạng thì có duy nhất tác phẩm " Một nửa chiếc vali" được dịch sang tiếng Việt. Bác là một tác giả có tiếng tăm ở nền văn học xứ sở anh đào với nhiều tác phẩm đoạt giải thưởng như: Kogoreu shima( hòn đảo băng), Sakurifaisu( Vật hy sinh). Tác phẩm chính của chúng ta- Một nửa chiếc va li, cũng giành được giải thưởng danh giá Ekinaka Shoten lần thứ 13 ( mình đã search nhưng không ra thông tin về giải thường này). Cuốn sách được chắp búp và xuất bản năm 2015, được Công ty Văn hóa và truyền thông Nhã Nam xuất bản lần đầu năm 2022 do dịch giả Phương Dung dịch sang tiếng Việt.
Việc mình mua cuốn sách này là một sự tình cờ và thật tình cờ là nhân vật xuất hiện đầu tiên xuất hiện trong cuốn sách- Mami, cũng gặp và mua được chiếc vali- thứ sẽ đồng hành cùng mình xuyên suốt chín câu chuyện trong sách hết sức tình cờ. Đó là một chiếc vali màu xanh xa trời bắt mắt và xinh xắn, nó khơi nguồn cho chuyến đi của người chủ đầu tiên và người chủ sau, sau nữa...Ban đầu từ một chiếc vali mới toanh, qua nhiều chuyến đi thân hình nó chai sạn, đầy vết xước, mình thích cái vẻ " phong trần" ấy hơn. New York, Hồng Kông, Abu Dhabi, Pháp- mỗi chuyến đi chiếc vali không chỉ được chứng kiến phong cảnh đẹp mà còn là nhân chứng cho những câu chuyện đặc biệt của những người chủ. Chúng ta có Mami, một người khá nhút nhát chưa bao giờ đi du lịch một mình với mong ước được đến New York xem hòa nhạc . Chúng ta có Hanae, một cô gái phù hiếm làm cật lực hằng năm để có một dịp được nghỉ tại khách sạn cao cấp bậc nhất tại Hồng Kông. Chúng ta còn có Yurika, cô gái " có khả năng xoay sở tốt" đã đến Abu Dhabi cùng một anh chàng mới quen và bị bỏ lại điểm du lịch. Còn có Yuko, Shiori- những người tìm kiếm một cuộc sống mơ ước tại Paris để rồi vật vã với thực tế phũ phàng. Ngoài ra, chiếc vali còn gắn kết với câu chuyện của một chủ của hàng đáng mến, anh chàng sinh viên Kuzushi và bà lão tốt bụng Kanako,..Chín mẩu chuyện trong cuốn sách nói về những tâm tư, nỗi niềm và câu chuyện riêng biệt nhưng lại tình cờ kết nối với nhau nhờ chiếc vali màu xanh da trời. Những con người bình thường xuất hiện trong chuyện- đại diện cho phần nào đó trong mỗi chúng ra: sự phù phiếm, không dám bước ra khỏi vùng an toàn, những mơ mộng viển vông và mục đích sống, trên hết là tình người, sự đối đãi tử tế giữa người với người...
Mình đặc biệt ấn tượng một đoạn ở câu chuyện thứ hai của cô nàng phù phiếm Hanae. Cô làm việc tại bộ phận vệ sinh, tuy là quản lí ấy thế mà có những lúc cô vẫn phải tự thân lau chùi dọn dẹp. Hằng năm cô sẽ để dành một khoản để đi du lịch Hồng Kông, " Hanae yêu thành phố này", vì vẻ lộng lẫy và vì ở đây ít người Nhật nên cô có thể thong thả tận hưởng phố xá. Ở Hồng Kông cô nghỉ tại một khách sạn cao cấp bậc nhất- một nơi mà cô biết không phù hợp với điều kiện của mình để được " đối xử tử tế", để quên đi hết những điều không vui ở công việc,..." Giac mơ" ấy chỉ tồn tại trong ngắn ngủi nhưng cô rất hài lòng, song cũng xấu hổ về bản thân mình, về sự phù phiếm của mình. Thế nhưng nỗi niềm ấy của cô lại được xoa dịu trong lần tình cờ bắt gặp cậu đồng nghiệp Katsuragi trong chuyến đi Hồng Kông:
" Ừm, tôi thích cảm giác được người khác trân trọng."
...
" Nhưng mà nghĩ kỹ thì như thế cũng đáng thương nhỉ. Việc phải trả tiền để được đối đãi tử tế ấy."
Katsuragi liền đáp lại:
" Không có chuyện như thế đâu. Trên đời có lắm kẻ chẳng chịu cư xử tử tế với ai, cũng chẳng chịu bỏ tiền ra nhưng suốt ngày phàn nàn rằng không ai chịu trân trọng mình mà. Thể loại ấy mới thực là đáng thương, chỉ biết trông chờ sự nuông chiều từ người khác."
...
" Thế nên nếu chịu Kanao cảm thấy vui vẻ, bỏ ra chừng ấy cũng là cái giá rất rẻ rồi."
Đọc xong đoạn đối thoại ngắn ấy, mình hẫng lại một nhịp. Trên đời này không thiếu người như Hanae Kanao, mình từng biết rất nhiều người như thế, trong đó bản thân mình đôi khi cũng biểu hiện tương tự vậy. Nhưng suy nghĩ như Katsuragi chẳng có mấy người, mình đã bất ngờ khi đọc đến câu trả lời của anh chàng. Sự phiếm của Kanae xét về mặt nào đó lại không phải là xấu, thật vậy! Có những lúc mình không ngừng than vãn vì chẳng được ai trân trọng, yêu thương như mình kỳ vọng. Nhưng nhìn lại thì chắc gì mình đã từng đối xử thật tốt với những người xung quanh, ấy thế mà còn ngồi than vãn và phán xét những người dùng tiền để có những cuộc vui, những mối quan hệ...Có lẽ trong lòng mình đã từng thầm ghen tị với họ ấy chứ! Vậy nên, mình đã nghĩ là: từ nay mình sẽ thật ngưỡng mộ những người xây dựng được những mối quan hệ tốt, có những cuộc vui xa hoa, tiêu xài những thứ đắt đỏ,...Mình cũng không than vãn nữa, phải đối xử tốt hơn với mọi người và tự tạo niềm vui cho bản thân.
" Một nửa chiếc va li" của Kondo Fumie đã để lại trong mình những ấn tượng tốt. Khi khép cuốn sách lại mình có cảm giác như vừa trải qua một chuyến đi dài, gặp rất nhiều con người thú vị và đọng lại những suy nghĩ, bài học đáng trân trọng. Song nếu không xét đến những vẫn đề như giá trị, bài học, triết lí... thì đây cũng là một cuốn sách đáng yêu để mình có thể " tận hưởng" sau một tuần học tập căng thẳng.
Không biết nữa, mình chỉ yêu nó!