法律、立法与自由（第一卷）：规则与秩序

Law, Legislation and Liberty #1

by Friedrich A. Hayek

三卷本的《法律、立法与自由》由“规则与秩序”、“社会正义的幻象”和“自由社会的政治秩序”三部分组成。本书是第一卷。尽管哈耶克费了很大的力气探讨法律与立法的关系，本书却并非是一部专业的法律学著作。他的法律理论是以解决个人自由与社会秩序之关系的问题为旨归的。同时，法律理论在哈耶克的著作当中又成了理解个人自由与社会治学之关系的重要途径和基本前提。

哈耶克对于组织持悲观态度。他认为，所谓的秩序其实可分为“自生自发的秩序”与“组织秩序”，而这两种秩序是完全不同的。它们分别由内部规则与外部规则来支配。既然社会规则主要体现在法律，那么也就有自由的法律与立法的法律的区别。通常我们所说的“社会的”或者分配的正义，只是在组织秩序中才具有意义。而它在自生自发的秩序中，也就是亚当・斯密所说的“大社会”或者卡尔・波普尔所谓的“开放社会”当中，则毫无疑义且与之完全不相容。值得注意和警惕的是，即使自由民主制度模式占据支配地位，因为代议机构（比如议会）既制定正当行为规则（如立法）又指导或管理政府，而必定导致自由社会的自生自发秩序逐渐转变成一种服务于有组织的利益集团联盟的全权性体制。正是这样，民主体制一步一步远离了它最可靠地保障个人自由的初衷。

在第一卷当中，哈耶克建构起他的自由理论，他重点论证了自由为什么是一个重要价值的问题，自由在哈耶克的整个社会哲学中具有支配性的地位。哈耶克指出，自由就是不受制于不正当的强制，这样，个人在社会当中必须具有确实地获得保障的领域。而法律就是自由的基础。

但是有组织秩序的法律，也有自生自发秩序的法律。即所谓的公法与私法。为了防止混淆公法与私法，就得把法律与立法区别开来。它在学理上建构起了社会秩序规则的二元观，把内部规则与外部规则区分开来。肯定了“私益”的价值。

Genres: Politics, Economics, Philosophy, Law, Nonfiction, Society, History

280 pages, Paperback

First published October 1, 1973

About the author

Friedrich August von Hayek CH was an Austrian and British economist and philosopher known for his defense of classical liberalism and free-market capitalism against socialist and collectivist thought. He is considered by some to be one of the most important economists and political philosophers of the twentieth century. Hayek's account of how changing prices communicate signals which enable individuals to coordinate their plans is widely regarded as an important achievement in economics. Hayek also wrote on the topics of jurisprudence, neuroscience and the history of ideas.

Hayek is one of the most influential members of the Austrian School of economics, and in 1974 shared the Nobel Memorial Prize in Economics with Gunnar Myrdal "for their pioneering work in the theory of money and economic fluctuations and for their penetrating analysis of the interdependence of economic, social and institutional phenomena." He also received the U.S. Presidential Medal of Freedom in 1991 from president George H. W. Bush.

Hayek lived in Austria, Great Britain, the United States and Germany, and became a British subject in 1938.

Reviews

[Navid]

همه‌ی ایدئولوژی‌های سیاسیِ تاریخ بشری با شعار خوشبختی و پیشرفت انسان و سایر وعده‌های قشنگ مطرح و مشهور شده‌اند. از کثیف‌ترین دیکتاتوری‌های توتالیتر، تا نظام‌های فاشیستی، سوسیالیستی و لیبرال، همه حداقل در شعار، حرف‌های زیبایی می‌زنند.
جناب فردریش فون‌هایک که در کتاب «خصوصی سازی پول» معرفی کوتاهی برایش نوشتم، سه‌گانه‌ای نوشته به نام «قانون، قانون‌گذاری و آزادی».
در این سه‌گانه او علاوه بر تشریح قوانین لیبرال برای مردمِ آزاد، به صورت زیربنایی و از نظر تئوریک بیان می‌کند که چرا از دیدگاه او، آزادی باید در اولویت انسان‌ها برای تشکیل جامعه‌ی موفق قرار گیرد، چرا لازم است به مردم در مورد انحرافاتی که تهدیدی برای آزادی هستند هشدار دهیم و چرا لیبرالیسم در معنای کلاسیکِ آن (و نه در معنایی که امروزه در کشورهایی مثل آمریکا به کار می‌رود)، راه حل مناسبی برای کشورهاست.
در زمان هایک، سوسیالیسم همچنان بزرگترین رقیب فکری لیبرالیسم محسوب می‌شد و هنوز بعضی از روشنفکران از آن حمایت می‌کردند. بنابراین ارجاعات و دفاعیات هایک، بیشتر خطاب به سوسیالیسم است. اما نادرست است اگر کتاب را فقط در تقابل با سوسیالیسم بدانیم، پیام نویسنده مخالفت با هر نوع نظام مداخله‌گر و محدودکننده‌ی آزادی است. هایک آمده تا خط بطلانی بر نظام‌های سوسیالیستی، کمونیستی، فاشیستی، و دیکتاتوری‌های اقتدارگرا بکشد.

جلد اول: قواعد و نظم
جلد اول شش بخش دارد، اما از لحاظ محتوا می‌شود این جلد را به طور خلاصه به دو نیمه تقسیم کرد:
نیمه‌ی اول: نظم خودجوش در برابر نظم دستوری
در جوامع اولیه که حکومت‌ها و دولت‌ها به شکل امروزی وجود نداشتند، روابط افراد جامعه با یکدیگر، به جامعه نظمی خودجوش می‌داد. بسیاری از سنت‌ها طی یک جریان تحولیِ طولانی و در فرآیند سازگاری انسان با محیط طبیعی و اجتماعی شکل گرفتند و نظم خودجوش نتیجه‌ی عقل و خرد تمامی افراد جامعه در ارتباط با یکدیگر بود. حاصل میلیون‌ها و میلیاردها آزمون و خطا بود تا بهترین نتیجه‌ی ممکن پدید آید، چیزی شبیه به نظریه‌ی تکاملی داروین در زیست‌شناسی که هر موجود زنده در حال هزاران آزمون و خطاست تا سازگارترین حالت‌های ممکن و سازگارترین موجودات زنده بقا یابند(survival of the fittest)
مثلا از زاویه‌ی اقتصادی، قیمت یک کالای مشخص در بازار آزاد نتیجه‌ی عرضه و تقاضای هزاران فروشنده و هزاران خریدار آن کالا بود، نه محاسبه‌ی سیستم حکومت.
با ظهور خردگراییِ دکارتی، به تدریج این توهم در ذهن روشنفکران و حاکمان پدید آمد که می‌شود با تصمیم یک یا چند نفر از حاکمان یا نخبگان تصمیمات بهتری برای جامعه گرفت و مردم را در مسیری هدف‌گذاری شده هدایت کرد و جامعه‌ای بهتر ساخت. (توهمِ دانایی+اشتیاق به کنترل مردم)
پس به جای نظم خودجوشی که حاصل خردگراییِ تکاملی(evolutionary rationalism) بود، خردگراییِ ساخت‌گرا پدید آمد (constructivist rationalism). حاکمان و روشنفکران معتقد بودند مصلحت شهروندان و جامعه را بهتر از خودشان می‌دانند، پس می‌توانند برای شهروندان (بخوانید: رعیتشان!) تصمیم بگیرند. اینجاست که نظم خودجوش تبدیل می‌شود به نظم دستوری و اینجاست که «قانون» در واقع تبدیل می‌شود به «دستور حکومتی».
با چنین وضعیتی، هایک در این جلد به ما نشان می‌دهد که هر سیستمی از حکومت که به خود اجازه‌ی مداخله در زندگی و تصمیمات شهروندان را دهد، هر سیستمی که در بازار آزاد دخالت کند و «قانون‌گذاری» را به «دستور دادن» تبدیل کند، در مقایسه با جامعه‌ی آزاد و در مقایسه با نظم خودجوش، کارایی ندارد و محکوم به شکست است. (می‌توانید مثال معروف «کشتن گنجشک‌ها در چین» را گوگل کنید)
یکی از دلایل مهم این مسئله این است که جامعه‌ی انسانی بسیار پیچیده‌تر از آن است که یک یا چند نفر یا یک حزب خاص بتواند بهترین تصمیم‌ها را برای پیشرفت آن جامعه بگیرد، درست مثل قیمت‌گذاری دستوری که حکومت نمی‌تواند بهتر از فروشنده و خریدار و نظام بازار آزاد، قیمت یک کالای خاص را محاسبه کند.
در مقابل، در یک جامعه‌ی آزاد و یک نظم لیبرال، همه‌ی مردم در هر لحظه با استفاده از خرد جمعی در حال ایجاد یک نظم خودجوش‌اند. اصطلاح «دست نامرئی» که آدام اسمیت برای توضیح برتری بازار آزاد به کار می‌برد، برای نظم خودجوش جامعه در بسیاری از مسائل قابل استفاده است. این دست نامرئی خرد جمعی همه‌ی مردم است که بیشترین کارایی را برای پیشرفت جامعه فراهم می‌کند نه دستورات گروهی از حاکمان یا روشنفکرنماها.
نیمه‌ی دوم: مفهوم قانون و قانون‌گذاری
شاید به تازگی این جمله را زیاد شنیده باشید که «چون فلان چیز قانون شده است، همه‌ی مردم باید رعایت کنند».
پرسش اینجاست که مفهوم قانون چیست و چه کارکرد و هدفی باید داشته باشد و چه فرقی با «دستور» دارد.

این اندیشه که هر قانونی می‌تواند و باید محصول ابداع آزادانه‌ی قانون‌گذار باشد، تصوری که امروزه به طور گسترده رواج دارد، واقعا غلط است، این اندیشه، محصولِ اشتباهِ خردگراییِ ساخت‌گراست.

اگرچه هایک و سایر اندیشمندان مکتب اتریشی خواستار کاهش دخالت‌های دولت/حکومت در زندگی شهروندان و اقتصاد هستند، اما آن‌ها به هیچ وجه خواستار از بین رفتن دولت و ایجاد آنارشی نیستند. آن‌ها برای نهاد دولت/حکومت نقش‌های خاص و محدودی قائلند تا شرایط لازم برای ایجاد نظم خودجوش فراهم شود. مثلا «مالکیت خصوصی» را دارای کارکرد ضروری برای حفظ نظم خودجوش جامعه می‌دانند و از نظر آن‌ها وظیفه‌ی قانون باید حفاظت از حقوق اساسی و آزادی افراد باشد.

انسان‌ها فقط زمانی می‌توانند بدون تنازع با یکدیگر از اطلاعاتشان جهت رسیدن به اهدافشان استفاده کنند که بتوان مرزهای روشنی بین قلمروهای مربوط به عمل آزادانه‌ی آنها ترسیم کرد. این مفهوم شالوده‌ی هر تمدن شناخته‌شده‌ای است. مالکیت به مفهوم وسیع کلمه دربرگیرنده‌ی نه تنها اشیای مادی، بلکه (همچنان که جان لاک آن را تعریف می‌کرد) «زندگی، آزادی و دارایی» هر فرد است. این مفهوم از مالکیت، تنها راه حلی است که انسان‌ها برای مسئله‌ی آشتی دادنِ آزادیِ فردی با وضعیت صلح‌آمیز، تاکنون کشف کرده‌اند. قانون، آزادی، و مالکیت سه گانه‌ای تفکیک‌ناپذیرند.

هایک برای «حاکمیت قانون» و «تفکیک قوا» اهمیت زیادی قائل است و معتقد است قانون نباید تبدیل به وسیله‌ای برای اعمال قدرت گردد، بلکه باید سدی در برابر هرگونه قدرت باشد.

لیبرالیسم، کنترل عامدانه‌ی نظم کل جامعه را محدود به اِعمال قواعدِ کلی‌ای می‌کند که جهت شکل‌گیری نظمِ خودجوش لازمند. نظمی که جزئیاتش قابل پیش‌بینی نیست.

از دیدگاه هایک، در یک جامعه‌ی رشد یافته، آزادی باید به عنوان یک اصل کلی پذیرفته شود و به بهانه‌هایی مثل «مصلحت‌اندیشی» کسی نتواند آن را از بین ببرد.

ایرادات و انتقادات
کتاب نسبتاً زیربنایی به موضوعات مطرح شده می‌پردازد. نویسنده از اصطلاحات حقوقی و سیاسی تخصصی در متن استفاده کرده است. این وضعیت کمی به کتاب حالت تئوریک و سخت‌خوان داده است. این سخت‌خوان بودن متن اصلی را بگذارید در کنار ترجمه‌ی نه چندان روانِ مترجمان کتاب که باعث شده خواندن کتاب سخت‌تر و خسته‌کننده‌تر هم بشود. در نتیجه نمی‌توانم کتاب را جز به علاقه‌مندان به این‌گونه مباحث پیشنهاد کنم.(برای شروع مطالعه درباره‌ی لیبرالیسم هم این مجموعه را پیشنهاد نمی‌کنم)
دیگر اینکه به نظرم نویسنده میتوانست بیش از این به مسائلی مثل «محدودیت‌های آزادی» و «حقوق اساسی افراد در قانون» بپردازد و جای چنین بحث‌هایی در کتاب خالی است.
دیگر اینکه همانطور که در بررسی کتاب «لیبرالیسم» نوشتم، در زمان نویسندگانی همچون هایک و میزس، داده‌های اقتصادی و سیاسی به فراوانی امروز در دسترس نبود.
با داده‌های امروزی، ساده‌تر و زیباتر می‌توان پیشرفت جوامع لیبرال را در مقایسه با سایر جوامع نشان داد.

امیدوارم جلد‌های بعدی این سه‌گانه، هم ساده‌خوان‌تر باشد و هم با کیفیت بهتری در ترجمه.

پی‌نوشت: برای نوشتن این یادداشت، من تعدادی از اصطلاحات کتاب را آن‌طور که به نظرم روانتر و قشنگتر بود ترجمه کردم، چون ترجمه‌ی بعضی از اصطلاحات را نپسندیدم، پس اگر کتاب را با همین ترجمه‌ی آقای غنی‌نژاد و خانم معیری خواندید و بعضی از اصطلاحات را متفاوت از ریویوی من یافتید، تعجب نکنید.

[Eli Za]

نمی‌شود منتقد نولیبرالیسم باشیم و هیچ کدام از آثار نظریه‌پردازان عمده نولیبرالیسم را نخوانیم. یکی از نکات قابل توجه در مطالعه آثار این نظریه‌پردازان این است که عقاید آن‌ها نه از جانب مخالفانشان که از جانب طرفدارانشان تا چه حد مورد دستکاری قرار می‌گیرد تا برای عموم مورد پذیرش باشد.
اعتقاد هایک به بازار آزاد، چیزی شبیه یک اعتقاد دینی است. او مخاطبان را به شکلی از ایمان بی‌چون و چرای مذهبی به بازار آزاد، فرا می‌خواند که آن‌ها را وامی‌دارد تحت هر شرایطی، حتی زمانی که نسبت به تبعات ناگوار اجرای سیاست‌های بازار آزادی آگاهی دارند، دست از ایمان خود نکشند.

«بنابراین دفاعی کارآمد از آزادی باید جزمی باشد و هیچ‌گاه نباید تسلیم مصلحت‌اندیشی شد، حتی در مواقعی که آثار مفید مصلحت‌اندیشی معلوم باشد، اما نتوان نشان داد زیر پا گذاشتن اصول  چه نتایج زیانبار مشخصی در پی خواهد داشت.»

دفاع جزمی از «آزادی» به معنای بازار آزادی آن، حتی در شرایطی که نتایج زیانبار آن مشخص باشد، آن چیزی است که هایک ما را بدان فرا می‌خواند، چون باید ایمان داشته باشیم که نظام بازار آزاد، بی‌چون و چرا برایمان بهتر است. ما باید به این آیین تن بسپریم و تسلیم آن شویم.

هایک با نوعی تفسیر سطحی از داروینیسم و انتقال آن به جامعه انسانی ادعا می‌کند که وضعیت موجود، بهترین وضعیت ممکنی است که در اثر تکامل می‌توانست برای انسان‌ها ایجاد شود و ه‍رگونه دخالت آگاهانه برای تغییر آن را رد می‌کند، مگر دخالت‌هایی که برای قوام نظام بازار آزاد باشد. در بخش‌هایی از کتاب سخنان هایک به گونه‌ای است که گویی او تنها با آگاهی و تغییرات آگاهانه مخالف است، گویی که از جهالت طرفداری می‌کند. تنها آن تغییراتی در نظام فعلی قابل قبول است که نه از سر آگاهی برای دستیابی به شرایط زندگی بهتر برای انسان‌ها، بلکه از روی جهالت و ناآگاهانه باشد تا به زعم هایک اصل خودانگیختگی نفی نشود، چون باز هم ما باید به این برداشت سطحی از داروینیسم، در خدمت نظام بازار آزاد ایمان داشته باشیم که آنچه برایمان به ارمغان می‌آورد، بهترین چیزی است که می‌توانست وجود داشته باشد. او صراحتا از ایدئولوژی دفاع می‌کند و آن‌ را محصول تکامل بشری می‌داند. عجیب نیست که نولیبرال‌ها در سراسر جهان با محافظه‌کاری و بازگشت به ایده‌های ارتجاعی، اقلیت‌ستیزی، دینداری افراطی، وجوه ارتجاعی خانواده و امثالهم پیوند دارند و هژمون شدن نولیبرالیسم همواره با رشد این گرایش‌های ارتجاعی همراه بوده است. 

[Ivan]

Two and a half stars.


As Facebook and Goodreads ate up all my updates, I'll reiterate in my review.

The book itself has a naturalistic or other kinds of fallacy on every page of it, in essence, one is shocked that at some point in time its contents were considered anything but creative fiction.

Hayek, as any second-tier philosopher remains prisoner of his time, upbringing, and personal history, thus considering the ideas of rules and justice through a personal lens of a child of the well-off parents who experienced a breakdown of an empire first-hand without understanding the premises of this breakdown.

The books contains only 3 worthwhile ideas, unfortunately none of which are original in their nature - the first, being that rules create unintended consequences and that the behavior of a complex system depends as much on those unintended consequences, as on the intended ones, which is well-known in the domain of systems engineering and is truly the only novel idea, the second idea being that the judiciary and the attorneys serve to interpret and modify the rules and law in order to attain desired outcome without breaking the tacit order too much, so the order they create is not of thse 'public' or institutional nature, something which was known to the Greeks and any civilisation which had formalised law before, and unsurprising coming from Hayek who was a legal sholar, also something which is well-studied and formalized now in the domain of metagaming, and some mitigation attempts have been made by using a source code version control system as a consistency check for the existing legislatures and precedents, in Belgium and Germany. The third idea being that the natuaral private law arose as a minimal set of rules for the social functioning, which is again true.

On the other hand , everything else in the book, is false and dogmatic, false and fantasy-induced or just plain wrong.

"Natural" laws and the human rights are something precious and fundamental precisely because they are not axiomatic, but theorematic - they are fundamentally provable both empirically and logically (the opposite of Hayek's assumptions).

The private property is not "sacred" because of some wisdom of ages or divine providence or because it is better than common property - and that's where Hayek fails to follow his own logic - it is, the most optimal structure of property considering the degree of advancement of the human society and the degree of evolution of the human ape at the time of invention of the private property - common property is ideal, but simply not for humans as they are now - the people, as a whole of Mankind, are very simply not resource-intelligent enough to understand the need to balance the equation of the biosphere . Therefore - the private property is the lesser of evils (the alretnative being for the most poor, uneducated and unorganized people - unlimited proliferation and the destruction of the commons), for the time being. Same goes for the special group interests - all legislature is made in name of the special groups, simply because we live in a society which identifies by groups (again because we are apes), so consequently the struggle for or against legislatures is in 99% of cases - the struggle of the special groups against each other, which includes the dearest to Hayek "natural" property owners. Again, he does not follow his own logic to the end here.
The rest of the book can be subsumed as just bad science fiction writing. As is, I would say that Hayek has done more harm than good both for liberalism and mankind, by achieving notoriety.
I really hope that in the Age of Big Data, this kind of writing will be relegated to the past.

[Nick]

This is pretty much the core of Hayek's awesomeness. Discusses the development of common law, and how it differs from legislation or royal law. Basically common law (or "real" law) is generated through a discovery process. Successful and widespread norms get codified by reputable arbitrators or "judges", and crappy norms are phased out, or stricken down. Of course there are some issues with this. It is inherently slow, like all evolution, but I'm sure you can imagine some creative ways of solving that problem. He claims that legislation was initially supposed to be just bylaws or internal regulations of state administration. Over time through "mission creep" and through ideological subversion of the idea of "law", that has changed.

Thats the stuff which is fresher in my memory since It comes later. However this is all built from very abstract philosophical premises which occupy the first part of the book. There he goes into the distinction between constructivist/cartesian/naive rationalism, and his position of "critical" rationalism (you can tell he made up these terms). Basically the constructivists believe that all knowledge can be derived via rational deduction. Any institutions or traditions which cannot be derived in such a manner ought to be tossed out. This is a "Jacobin" sort of attitude towards old institutions, contrasted with the almost Burkean prudence of Hayek's position. Hayek says that we should presume that traditions and institutions exist because they've survived an evolutionary process of selection which made them fit for a given environment. Granted, conditions may have changed and change might be necessary, but the burden of proof should be on us to prove why the Old Thing should be gotten rid of. They might exist for reasons inscrutable to us because we can NOT deductively ascertain all knowledge.

In between the aforementioned two points also talks about the difference between emergent and constructed orders and how they are interlayered, but that seems pretty obvious and is less interesting to me so I'm not going to write about it okbye.

[Truls Ljungström]

Intressant genomgång av lagar och rättsteori, ur ett historiskt perspektiv. Det är en elegant beskrivning, som påpekar ett antal samband som inte är självklara, framförallt vad gäller skillnaden mellan spontan organisation och skriven lag, och hur det förra måste tillåtas dominera det senare. Min gamla favorit Hobbes får sig en känga, utifrån ett slags kommunitarianistisk ingång.

Hayek argumenterar i princip i tre steg:
1. Samhället föregår staten.
2. Samhällets normer legitimerar lagen - skiljer sig dessa, så kommer normerna överleva och staten dö.
3. Det liberala idékomplexet reflekterar dessa realiteter, genom att skydda möjligheten till arenor säkra från statliga övergrepp, och till förutsägbarhet.

Utmärkt skrivet!

[Arianne X]

Tyranny is the Sure Wages of Anarchy, a Lawless People Can Only Give Rise to a Lawless Leader

F.A. Hayek is nothing less than brilliant. In this volume he cuts through the many anachronistic cliches of contemporary legal and political philosophy to demonstrate how rules of order develop in an evolutionary manner.

F.A. Hayek formed the view, which he articulates in Law, Legislation and Liberty, that the social order is produced by a complex array of institutions and behavioral norms, which have evolved and endure because they work. The Fatal Conceit of modern planners is to presume that the social order could be easily rearranged; but in fact the rationality of human planners is far more limited than the evolutionary ‘wisdom' that inheres in the complex rules of the free society.

[Amelia Feiner]

This man cray. Why do I love it?

“But the near-universal acceptance of a belief does not prove that it is valid or meaningful any more than the general belief in witches or ghosts proved the validity of these concepts. What we have to deal with in the case of ‘social justice’ is simply a quasi -religious superstition of the kind which we should respectfully leave in peace so long as it merely makes those happy who hold it, but which we must fight when it becomes the pretext of coercing other men. And the prevailing belief in ‘social justice’ is at present probably the gravest threat to most other values of free civilization”

[Claire Iverson]

Philosophically interesting, but Hayek promotes a conservative ideology that is fundamentally harmful to our society. Can’t give this any more than two stars because I can’t support someone who would rather accumulate wealth than ensure that the most vulnerable members of our population have their most basic needs met.

[Iassen Lazarov]

Hayek is an important author both for classic liberals and libertarians. In this book he examines the origins of laws in human societies and opposes the constructionist approaches in the legal theory. In many ways, if we are able remove the lens of self-righteousness that we are so inclined to use today, we'll see many objective merits in this philosophical essay.

[Reza]

جلد ۱ کتاب خیلی طوفانی شروع می‌کنه و چیزهایی مطرح می‌کنه که واقعا بحث برانگیزن و شاید خیلی راحت قابل قبول نباشن ولی دلایل خوبی برای قبول کردنشون میاره. در کل حرف حسابش اینه که دو نوع قانون داریم، قانونی که تکامل پیدا کرده و کشف شده و قانونی که ابداع شده و پیش‌زمینه نداشته و اولی از دومی بهتر و موندگارتره.

[Simon Semelin]

"En liberal tänkare som menar att människan fungerar bäst vid total frihet. Man ska inte vara styrd av en stat som inte vet vad som är bäst för en. Ett katalitistiskt sätt ska man eftersträva (ekonomiskt och bra)
"

[ص مصطفی]

اندیشه‌ای جذاب با ترجمه‌ای افتضاح

[Blake Brawner]

The nomos v thesis distinction is so helpful for understanding what law is

[Daniel]

I never imagined the foundations of liberalism to be this deep. Hayek starts with the origin of law and order and different conceptions of it among liberals and non-liberals (the European meaning of liberals). He claims that law is much older than the conscious design of legal norms (legislation), and even older than language. Consider the example of male animals that delineate territories to reduce fighting and other forms of wasteful behaviour. This is an order based on unwritten rules. Hayek argues that human societies have also been based on unwritten rules that we are often unaware of but still behave in accordance with them. Orders have developed and improved in an evolutionary way and only later been modified by legislation and politics, introducing rules and norms that work best if they don't contradict with the established order. This is the evolutionary or critical rationalist conception of institutions that is the foundation of Hayek's liberal ideology. Political measures in the form of commands are doomed to failure if they are at odds with the order, including many norms that may not be written down or that we may not even be aware of, or only people on the ground would be aware of. This is Hayek's argument against interference. He does not, however, argue, that there is nothing we can do to change institutions.
The opposite conception of the origin of institutions is constructivist or naive realism, a theory that he says is obviously wrong but appeals to human vanity. According to this view we can basically fully comprehend institutions and legal orders, know their origins, deliberately design them, have specific goals in mind and know how to achieve them. This view results in very different ideas on how to explain and alter legal orders, generally a much larger belief in the ability of governments to bring about even far-reaching change without disturbing the order.
I think that this framework is very interesting and very useful in making sense of different political ideologies. Unfortunately the style of writing is not easy, but I think it is worth it to work your way through at least the first half of the book.

[Otto Lehto]

Hayek's 3-volume "LLL" is his last major work, and one he worked on for many decades. Too bad that it is exceedingly badly written: more repetitive than Hegel and even drier than Kant.

Volume 1 deals with the cultural evolution of the spontaneous order and the law of justice. This part is the driest and the most repetitive, but it also contains some of the most fascinating material. The difference between "nomos" and "thesis", or between law proper and law in the legislative sense, is introduced: the former (and limited government) is defended against the latter (and unlimited government). Abstract and general rules of justice are defended as the best source of protection for individual freedom and the progressive flourishing of the complex society ("The Great Society"). The notion of law that no one has invented; and that some rules should be obeyed "blindly"; and the impossiblity of trying to rationally invent a new system; are fascinating and enduring insights. The book is badly written and would have benefitted from an editor, however.

It has perhaps the best ideas - and the most original ideas - of all the three volumes. But it is also the worst written. Honestly: an editor could have cut it down to a half its current length.

[Eugene Kernes]

The author is a very powerful thinker in pointing out trends in society that many claim are supposed to fix problems, but are actually the cause of the problem or creating many more problems. The main theme of the book is the dispersal of knowledge and how law is created. As there are many details of society that we cannot vocalize, there is a type of spontaneous order that arises that helps the society grow. Creating a 'law' used to be just finding out how to vocalize the proper actions that describe the spontaneous order. It is only relatively recently that humans began to create law which change the way people can behave. The only major drawback of the book is that it takes a few pages to get acquainted with what the author is trying to explain, and even then there are still difficulties in reading some parts of the book. This is a great book.

[Abuhatem]

A wonderful modern defense of the philosophy of law of which liberal democracy is based, defends the common law and the Rule of Law as being "discovered" general principles based in each persons natural rights rather than "legislation" which are complex laws made by legislatures often to oppress minorities.

[Ken Silva]

This was the first book I read that talked in depth about group selection and the evolution of institutions. It's amazing how much intellectual work has been built off of this book, from fringe Austrians to mainstream intellectuals like Steven Pinker.

[Judge]

I'm a Hayek worshipper, so of course I loved it. Though I guess I still his main work is The Constitution of Liberty.

[Todd Zywicki]

My favorite book by my favorite thinker.

[Calvin]

My introduction to Hayek's idea of spontaneous order. Most of my understanding of Hayek is through his disciples, but reading the source has value. Not empirical, but he makes up for that in style.

[Neil Rempel]

Important