Een mooi geschreven boek over een jongen die een leugen verteld en hoe die leugen hem achterna komt, als een olifant op zijn rug zit. Ik vond het erg mooi gedaan hoe de leugen eerst nog een bolletje was (die Lars probeerde weg te jagen gegeven de eindpagina's) maar met de stress en schuldgevoel die Lars ervoer steeds groter werd en uiteindelijk een olifant vormde en dus steeds op zijn rug of in zijn buurt zat. Ik ben blij dat Lars dapper en moedig was aan het einde.
Alleen die vader vond ik jammer, je zoon is de voetballer, je weet dat hij hard kan schoppen en toch geloof je hem meteen als hij naar zijn zusje wijst. Lekker hoor. Misschien volgende keer eens wat meer aandacht geven en diep in de ogen van je kinderen kijken voordat je straf uitdeelt?
Ik vond de tekeningen erg goed gedaan, een erg leuke stijl.