სამგვარი სიყვარული

by Akaki Tsereteli

რამდენი სახე აქვს სიყვარულს? პასუხი შეიძლება იყოს ასეთი: არც ერთი! და ასეთიც: უამრავი! ანდა... სამი განსხვავებული ასაკი, სამი განსხვავებული ქალი და სიყვარულის სამი ამბავი, რომელსაც თვით ქართული სიტყვის დიდოსტატი აკაკი წერეთელი გვიყვება. „სამგვარი სიყვარული“ გამორჩეული მოთხრობაა საინტერესო სიუჟეტებითა და კვანძის გახსნის მოულოდნელობებით. თუმცა, ამავე დროს, ეს არის ნაწარმოები, რომელშიც უმთავრესი ადამიანის გრძნობები, სურვილები და განცდებია. ამას კი ავტორი თამამი ინტერპრეტაციებით გვიყვება, რაც მოთხრობას განსაკუთრებულ ინტრიგასა და ხიბლს მატებს.

48 pages, Paperback

Published January 1, 2017

About the author

Prince Akaki Tsereteli (Georgian: აკაკი წერეთელი; June 9, 1840-January 26, 1915) was a prominent Georgian poet and national liberation movement figure.

Born in the village of Skhvitori (Imereti region of western Georgia) on June 9, 1840, to a prominent Georgian aristocratic family; his father was Prince Rostom Tsereteli; his mother, Princess Ekaterine, was a daughter of Ivane Abashidze and a great-granddaughter of King Solomon I of Imereti. Following an old family tradition, Akaki Tsereteli spent his childhood years living with a peasant’s family in the village of Savane. He was brought up by peasant nannies, all of which made him feel empathy for the peasants’ life in Georgia.

He graduated from the Kutaisi Gymnasium in 1852 and the University of Saint Petersburg Faculty of Oriental Languages in 1863.
Prince Akaki Tsereteli was a close friend of Prince Ilia Chavchavadze, a Georgian progressive intellectual youth leader. The young adult generation of Georgians during the 1860s, led by Chavchavdze and Tsereteli, protested against the Tsarist regime and campaigned for cultural revival and self-determination of the Georgians.

He is an author of hundreds of patriotic, historical, lyrical and satiric poems, also humoristic stories and autobiographic novel. Akaki Tsereteli was also active in educational, journalistic and theatrical activities.
The famous Georgian folk song Suliko (full English version[1]) is based on Akaki Tsereteli’s lyrics.
He died on January 26, 1915 and was buried at the Mtatsminda Pantheon in Tbilisi.

Reviews

[Jax Teller]

პირველი ნაწილი კარგია. მეორე ნაწილი ნორმალური. ხოლო ბოლო ნაწილი საშინელებაა მე თუ მკითხავთ. მოძალადე მაუპატიურებელი აკაკი წერეთლის რომანტიკული მასტურბაციაა მთელი 48 გვერდი.

[Niakunka 33]

არსებობს სამგვარი სიყვარული:
1)პირველი სიყვარული,რომელშიც ცოტას უმართლებს. უმეტესად ეს ახალგაზრდული ვნებაა,რომელიც დიდხანს არ გრძელდება.
2)ნაჩქარევი ,დაუფიქრებელი გადაწყვეტილების შედეგი, გულუბრყვილო ყმაწვილის სიყვარული,რომელიც მანიპულაციით იწყება და მთავრდება.
3)ნამდვილი სიყვარული,რომელსაც ,ხშირ შემთხვევაში, უნდა დაელოდო და ერთადერთხელ მოდის ცხოვრებაში(ალბათ).
*სამწუხაროდ,თუ საბედნიეროდ, ეს გრძნობა ჯერ არ გამომიცდია და მაპატიეთ,თუ რამე უზუსტობა მომივიდა,მხოლოდ თეორიულად ვსაუბრობბ.

[Tako Mamadashvili]

"ვითომ მწვანე კიტრი მეჭირა ხელში, უცბად დამიმჟავდა და გამივარდა... იქ ერთი ღორი იდგა, იმან მოავლო პირი და გაიქცა!" *------*

[Ruskka]

ცოტა პედოფილია რატომ იგრძნობა მესამე ნაწილში? 🤡

2 ვარსკვლავი უბრალოდ იმიტომ, რომ აკაკია.

[Pomegranatemoomin]

ბოლო ნაწილი ძალიან დებილურია, დანარჩენი კარგი იყო

[Elene Amashukeli]

ორი ვარსკვლავიც ზედმეტია…

[Babi Bao]

აკაკი წერეთლის “სამგვარი სიყვარული” მკითხველს აცნობს, თუ რაოდენ ბევრი სახე შეიძლება ჰქონდეს სიყვარულს. აღსანიშნავია, რომ მთავარ პერსონაჟს არ აქვს სახელი. იგი თავისი ცხოვრების განმავლობაში ხვდება სამ სიყვარულს, რომელთა მიხედვითაც წიგნი სამ ნაწილად არის დაყოფილი. პირველი ნაწილი დასათაურებულია სიტყვით “გამოუცდელი.” თინათინის წყალობით მთავარი პერსონაჟი სიყვარულის გემოს იგებს, გულით მოქმედებს და ახალ გრძნობას ეზიარება. მეორე ნაწილი “ჟინი,” გულისხმობს მის სურვილსა და გონების კარნახით ცხოვრებას, როდესაც პერსონაჟს მათიკოსგან, მეორე სიყვარულისგან, განშორება უჭირს და ძლიერი სურვილის დაკმაყოფილება სურს. წიგნის მესამე ნაწილი წარმოდგენილია როგორც “ნამდვილი”, ე.წ. მასკა. მესამე სიყვარული ნამდვილი და მარადიულია, რომელიც მთავარ პერსონაჟს ელიკოს სახით ევლინება. წიგნი მკითხველს ასწავლის, რომ სიყვარულის ძიების დროს ადამიანმა უნდა იპოვოს არა თინათინი, რომელიც გულის სიყვარულია, არა მათიკო, რომელიც გონების სიყვარულია, არამედ ელიკო, ის ჭეშმარიტი ადამიანი, რომელიც “კი სულ სხვა არის! მხოლოდ იგრძნობს მას რჩეული,
თანასწორად როცა შესტრფის როგორც თავი, ისე გული.”