هتل پناهجویان

by Carmen Aguirre, مازیار نیستانی (Translator)

Two events gave birth to this play: the 1998 arrest of Augusto Pinochet by the Spanish courts and the 1995 death of Aguirres attempt to give voice to refugee communities from all corners of the globe.

Genres: Plays, Read For School, Canada

154 pages, Paperback

First published August 15, 2010

About the author

Carmen Aguirre is a Vancouver-based theatre artist who has worked extensively in North and South America. She has written and co-written twenty-one plays, including Chile Con Carne, The Trigger, The Refugee Hotel, and Blue Box. Her first non-fiction book, Something Fierce: Memoirs of a Revolutionary Daughter, was published in 2011 by Douglas & McIntyre in Canada and Granta/Portobello in the United Kingdom and is now available in Finland and Holland, in translation. Something Fierce was nominated for British Columbia’s National Award for Canadian Non-Fiction, the international Charles Taylor Prize for Literary Non-Fiction, was a finalist for the 2012 BC Book Prize, was selected by the Globe and Mail, Quill & Quire, and the National Post as one of the best books of 2011, was named Book of the Week by BBC Radio in the United Kingdom, won CBC Canada Reads 2012, and is a number-one national bestseller. Aguirre has more than sixty film, TV, and stage acting credits, is a Theatre of the Oppressed workshop facilitator, and an instructor in the acting department at Vancouver Film School. She received the Union of B.C. Performers 2011 Lorena Gale Woman of Distinction Award, the 2012 Langara College Outstanding Alumnae Award, and has been nominated for the Jessie Richardson Theatre Award, the Dora Mavor Moore Award, and the prestigious Siminovitch Prize. Aguirre is a graduate of Studio 58.

Reviews

[Salar.Khoshkhu · Rating 5 out of 5]

•
#هتل_پناه‌جویان نمایشنامه‌ای است در دو پرده و یک موخره که به موضوع مهاجرت، آن هم از نوع اجباری می‌پردازد. هتل پناهجویان از کودتای پینوشه علیه آلنده شروع می‌شود و مهاجرت گروهی از انقلابیون به کانادا. کتاب مملو از تضادهایی است که بتواند کمدی سیاه حاکم بر آن را شکل دهد، تضاد بین شیلی و کانادا، پینوشه و آلنده، حتی تضاد بین دو انقلابی که زن و شوهرند، یکی شجاع و دیگری ترسو.هتل پناهجویان کمدی سیاهی است در مورد پناهجویان شیلیایی که در سال۱۹۷۴به ونکوور کانادا مهاجرت می‌کنند و در مدرن‌ترین هتل آنجا اقامت می‌کنند. کتاب نگاهی است بی‌محابا به مسائلی هم‌چون تبعید، شکنجه، گناه و خیانت.هتل پناهجویان نمایشی است در باب عشق و قدرت التیام‌بخشش که این ایده‌ی نویسنده در موخره‌ی کتاب متلبور می‌شود، موخره‌ای که انقلابیون به دو بخش تقسیم می‌شوند، نجات‌یافتگان به خاطر عشق و مضمحلینی که عشق را درک نکرده‌اند، در کتاب بارها و بارها با لحظاتی مواجه می‌شویم که وادار می‌کند درباره‌ی چیستی هستی و حقیقت ذات انسان تامل کنیم ، انسانی که انسان دیگر را شکنجه می‌کند، تبعید می‌کند و در ابعاد بزرگتر سیستم سرمایه‌داری که کشوری را مورد هجمه قرار می‌دهد تا آن‌چه برایش نظم جهانی است و این خود یک کمدی سیاه است برقرار کند، در جایی از کتاب یکی از شخصیت‌ها می‌گوید،" سوختگی با سیگار. سوختگی با مشعل. شوک با برق. ضربه‌های زیاد به سر. نارسایی قلبی. به هوش آوردن. کشیدن ناخن. تجاوز توسط مردها. تجاوز توسط سگ‌ها. شوک به لثه‌ها. شوک به چشم‌ها. شوک به زبان. شوک به مقعد. شوک به بیضه‌ها. گرسنگی. از دست رفتن آب بدن. کاهش غیرطبیعی دمای بدن. سلول انفرادی. ضربه به سر، خیلی، خیلی، خیلی. و این که هنوز زنده‌ام." و این دقیقا چیزی است که این نمایش به دنبال آن است. ما هنوز زنده‌ایم و آنچه قرار است بماند توده‌ است. شاید باید به این جمله بیشتر فکر کنیم که، هر آنچه سخت و استوار است دود می‌شود و به هوا می‌رود. این کتاب را #مازیار_نیستانی ترجمه کرده و در #مانیاهنر منتشر شده است.

[Sebastian Quintero M. · Rating 5 out of 5]

“It takes courage to remember, it takes courage to forget. It takes a hero to do both.”

I am still crying after I read that. This was such a beautiful play. I usually have a hard time READING plays, but this one flowed so easily for me. The way each character was portrayed, each one with so much pain and regret. This play truly depicted the rough truth about war, about power and about the abuse of those in powerful positions. There are so many things we could say about the play, but right now all I feel is sadness. Sadness because it is a relevant truth to our society now, and has always been a truth since forever. The corruption of the systems and the abuse the people go through every day, the price of speaking up for women and men alike, for children! Truly one of my favourite plays because it is not afraid to speak up just like the Chilean people.

[Sally Simpson · Rating 5 out of 5]

I thoroughly enjoyed this thought provoking play.

[risa · Rating 4 out of 5]

3.5/5

[Sarah Marika · Rating 4 out of 5]

Clear, clarity for now.

[Suhani · Rating 4 out of 5]

It was pretty good. I really liked the way every character was portrayed so that each character was distinct and had their own story and struggles to tell.

[Sahar Khoshghadam · Rating 3 out of 5]

پر از شخصیت هایی که شبیهشون رو در گوشه کنار زندگیمون و حتی درون خودمون بسیار دیدیم، با بار دردها و تصمیماتی از سر استیصال. از ترجمه ی خوب و روان کتاب هم نباید ساده گذشت و البته اشتباهات تایپی که اگر نبودند خوندن این کتاب دلچسب تر می‌شد.

[نیما فردوسی · Rating 4 out of 5]

چقدر پناهجویان در همه دنیا شبیه همند. استعاره‌ای که در حال خواندن این کتاب به ذهن من می‌رسید حیوانات اگزاتیکی بودند که به سرزمینی کهملا متفاوت آورده می‌شوند و هر آنچیزی که در سکونت قبلی و فعلی آنان را برآشفته می‌کرد، حالا موضوع تماشا و دلسوزی می‌شود