What do you think?
Rate this book
Σίλβερεϊκ
Στην πόλη της Σίλβερεϊκ, ένα αγόρι περιπλανιέται εγκαταλελειμμένο. Ο Άλεν, πέφτοντας στα χέρια του υποκόσμου, θα μάθει με τον πιο άσχημο τρόπο τη σκληρότητα των ανθρώπων και το βάρος που φέρουν τα συμφέροντα των ισχυρών. Έτσι, θα «εμπλουτιστεί» με τρομακτικές εμπειρίες και, ταυτόχρονα, θα γίνει μέλος μιας ιδιότυπης οικογένειας. Θα καταφέρει ο Άλεν να φτιάξει τη ζωή του ή θα τον στοιχειώνουν, για πάντα, τα φαντάσματα του παρελθόντος του;
- GenresFantasy
370 pages, Paperback
Published May 31, 2019
23 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 20 of 20 reviews
August 15, 2020
Αυτό το βιβλίο ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη για μένα. Το ξεκίνησα με χαμηλές προσδοκίες και αρχικά περίμενα ότι δε θα τις ξεπεράσει. Εξεπλάγην ευχάριστα όταν είδα τις θεματικές που αναπτύσσονταν. Ας τα πιάσω ένα-ένα:
1) Η βασική σύγκρουση στο βιβλίο είναι η αθωότητα με τη σκληρότητα. Η πένα της συγγραφέως ακροβατεί ανάμεσα στο λευκό της παιδικής ψυχής και στο μαύρο του υποκόσμου. Το οπισθόφυλλο δε λέει ψέματα: ο υπόκοσμος αποκαλύπτεται σε όλες του τις εκφάνσεις, χωρίς ωραιοποίηση.
2) Η δεύτερη σύγκρουση είναι ανάμεσα στα ίδια τα πρόσωπα και τις αποφάσεις τους. Σ' αυτόν τον σκληρό κόσμο, όπου η επιβίωση απαιτεί αποφασιστικότητα, ο αναγνώστης άλλο περιμένει κι άλλο βλέπει. Πάντα ελπίζει στο καλύτερο, αλλά δεν είναι πάντα αυτό που λαμβάνει.
3) Αυτό με οδηγεί στο τρία. Το θάρρος της συγγραφέως να δώσει στο έργο τόσες σκοτεινές οπτικές, οι οποίες λείπουν από τη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία. Δεν υπάρχει μετριότητα στο βιβλίο: με ό,τι καταπιάνεται το περιγράφει με λεπτομέρειες, συχνά σοκαριστικές.
4) Τα ευαίσθητα θέματα που αγγίζει το βιβλίο ταλαιπωρούν σε βάθος τους χαρακτήρες. Οι διάλογοι είναι ρεαλιστικοί και ανταποκρίνονται σε αυτά που απασχολούν τον αναγνώστη, οδηγώντας τον σε διλήμματα, συμπάθειες, αντιπάθειες και ταύτιση με τους χαρακτήρες. Σίγουρα η πλοκή δεν τον αφήνει αδιάφορο σε κανένα σημείο.
5) Το ζήτημα της κοσμοπλασίας δε με τράβηξε ιδιαίτερα. Όχι επειδή ήταν κακή, αλλά επειδή δεν πρόσφερε κάτι ουσιαστικό. Οι κανόνες/νόμοι του κόσμου προσιδιάζουν τόσο στον δικό μας, που θα μπορούσε να αναφέρεται σε πραγματικές πόλεις και χώρες χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα. Επίσης, επειδή στην πλοκή υπήρχαν τόσο σημαντικά ζητήματα για να νοιαστώ, οι έννοιες "Πρώτη/Δεύτερη/Τρίτη Ήπειρος" δεν ήταν το σημείο στο οποίο ήθελα να αφιερώσω την προσοχή μου.
6) Σε πολλά σημεία, η στίξη και η αφήγηση δίπλα στους διαλόγους με μπέρδευε καπως. Η υπερβολική χρήση των κομμάτων και γενικώς της στίξης ήταν το αρνητικό στοιχείο του βιβλίου. Αυτό φυσικά δείχνει ότι το έργο από άποψη πλοκής ήταν πολύ καλό κι ότι σε μια δεύτερη έκδοση θα γίνει ακόμα καλύτερο.
7) Μου θύμισε κλασικά αναγνώσματα της εφηβείας, όπως Δαβιδ Κόπερφιλντ, τις περιπέτειες του Χακ Φιν, την Καλύβα του μπαρμπα-Θωμά και Τις Μικρές Κυρίες. Ένας σκληρός κόσμος μέσα από τα μάτια ενός βασανισμένου πρωταγωνιστή.
Συνολικά, μετά από τόσα και τόσα αναγνώσματα στα οποία οι συγγραφείς μεγαλοπιάνονται, χωρίς να μπορούν να υποστηρίξουν έμπρακτα αυτές τις θεματικές, αλλά μόνο αγγίζοντάς τες επιφανειακά, δεν μπορώ παρά να θαυμάσω το θάρρος της συγγραφέως, ειδικά με δεδομένο ότι είναι το πρώτο της βιβλίο. Αξίζει να διαβαστεί, το δίχως άλλο.
1) Η βασική σύγκρουση στο βιβλίο είναι η αθωότητα με τη σκληρότητα. Η πένα της συγγραφέως ακροβατεί ανάμεσα στο λευκό της παιδικής ψυχής και στο μαύρο του υποκόσμου. Το οπισθόφυλλο δε λέει ψέματα: ο υπόκοσμος αποκαλύπτεται σε όλες του τις εκφάνσεις, χωρίς ωραιοποίηση.
2) Η δεύτερη σύγκρουση είναι ανάμεσα στα ίδια τα πρόσωπα και τις αποφάσεις τους. Σ' αυτόν τον σκληρό κόσμο, όπου η επιβίωση απαιτεί αποφασιστικότητα, ο αναγνώστης άλλο περιμένει κι άλλο βλέπει. Πάντα ελπίζει στο καλύτερο, αλλά δεν είναι πάντα αυτό που λαμβάνει.
3) Αυτό με οδηγεί στο τρία. Το θάρρος της συγγραφέως να δώσει στο έργο τόσες σκοτεινές οπτικές, οι οποίες λείπουν από τη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία. Δεν υπάρχει μετριότητα στο βιβλίο: με ό,τι καταπιάνεται το περιγράφει με λεπτομέρειες, συχνά σοκαριστικές.
4) Τα ευαίσθητα θέματα που αγγίζει το βιβλίο ταλαιπωρούν σε βάθος τους χαρακτήρες. Οι διάλογοι είναι ρεαλιστικοί και ανταποκρίνονται σε αυτά που απασχολούν τον αναγνώστη, οδηγώντας τον σε διλήμματα, συμπάθειες, αντιπάθειες και ταύτιση με τους χαρακτήρες. Σίγουρα η πλοκή δεν τον αφήνει αδιάφορο σε κανένα σημείο.
5) Το ζήτημα της κοσμοπλασίας δε με τράβηξε ιδιαίτερα. Όχι επειδή ήταν κακή, αλλά επειδή δεν πρόσφερε κάτι ουσιαστικό. Οι κανόνες/νόμοι του κόσμου προσιδιάζουν τόσο στον δικό μας, που θα μπορούσε να αναφέρεται σε πραγματικές πόλεις και χώρες χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα. Επίσης, επειδή στην πλοκή υπήρχαν τόσο σημαντικά ζητήματα για να νοιαστώ, οι έννοιες "Πρώτη/Δεύτερη/Τρίτη Ήπειρος" δεν ήταν το σημείο στο οποίο ήθελα να αφιερώσω την προσοχή μου.
6) Σε πολλά σημεία, η στίξη και η αφήγηση δίπλα στους διαλόγους με μπέρδευε καπως. Η υπερβολική χρήση των κομμάτων και γενικώς της στίξης ήταν το αρνητικό στοιχείο του βιβλίου. Αυτό φυσικά δείχνει ότι το έργο από άποψη πλοκής ήταν πολύ καλό κι ότι σε μια δεύτερη έκδοση θα γίνει ακόμα καλύτερο.
7) Μου θύμισε κλασικά αναγνώσματα της εφηβείας, όπως Δαβιδ Κόπερφιλντ, τις περιπέτειες του Χακ Φιν, την Καλύβα του μπαρμπα-Θωμά και Τις Μικρές Κυρίες. Ένας σκληρός κόσμος μέσα από τα μάτια ενός βασανισμένου πρωταγωνιστή.
Συνολικά, μετά από τόσα και τόσα αναγνώσματα στα οποία οι συγγραφείς μεγαλοπιάνονται, χωρίς να μπορούν να υποστηρίξουν έμπρακτα αυτές τις θεματικές, αλλά μόνο αγγίζοντάς τες επιφανειακά, δεν μπορώ παρά να θαυμάσω το θάρρος της συγγραφέως, ειδικά με δεδομένο ότι είναι το πρώτο της βιβλίο. Αξίζει να διαβαστεί, το δίχως άλλο.
January 22, 2020
Η άποψή μου όπως αναρτήθηκε στο site Θεματοφύλακες λόγω τεχνών.
https://www.thematofylakes.gr/silvere...
https://www.thematofylakes.gr/silvere...
May 13, 2020
Το Σίλβερεϊκ είναι ένα ακόμη από τα βιβλία που ήθελα καιρό να διαβάσω καθώς πάντοτε έπεφτε το μάτι μου πάνω του σε φεστιβάλ. Χαίρομαι που έφτασε η ώρα να μοιραστώ τις σκέψεις μου πάνω στην ιστορία της Αναστασίας Σκούλη.
Συνήθως αποφεύγω να διαβάζω οπισθόφυλλα πέραν από 2-3 γραμμές αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση είχα μερικά hints για το τι πραγματεύεται το βιβλίο πριν φτάσει στα χέρια μου. Ο Άλεν, ένα 10χρονο αγόρι, εγκαταλείπεται στην πόλη της Σίλβερεϊκ και πρέπει να βρει τρόπο να επιβιώσει. Το μέρος είναι όσο αφιλόξενο θα μπορούσε μπροστά στα μάτια ενός παιδιού αλλά από τις πρώτες κιόλας μέρες καταλαβαίνουμε πως η πόλη κρύβει ακόμα περισσότερο κακό. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για το τι συμβαίνει στον Άλεν, είναι καλύτερα να ανακαλύψετε τα πάντα μόνοι.
Ο Άλεν περνάει ένα συναισθηματικό και σωματικό roller coaster που σε βάζει σε διάφορες σκέψεις σχετικά με τον κόσμο που ζει το παιδί αλλά και σχετικά με τον δικό μας κόσμο. Ποιον μπορείς να εμπιστευτείς, ποιος θα σε βοηθήσει χωρίς αντάλλαγμα, ποιος δεν θα προσπαθήσει να σε εκμεταλλευτεί με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο;
Τα σημεία όπου ο Άλεν μαθαίνει από πρώτο χέρι τι εστί να είσαι μόνος στον κόσμο, χωρίς βοήθεια από κανέναν, είναι αμέτρητα και τα περισσότερα τόσο κοντά στην πραγματικότητα που μοιάζουν ακόμη πιο τρομερά. Θα ήθελα κάποια σημεία να είναι πιο περιγραφικά αλλά υποθέτω πως η συγγραφέας δεν ήθελε να το παρουσιάσει όσο graphic περίμενα εγώ. Το μεγαλύτερο βάρος πέφτει στον αντίκτυπο που έχουν οι πράξεις μέσα στον Άλεν, τι στίγματα άφησαν και πόσο τον αλλάζουν σαν άνθρωπο. Όλες οι εμπειρίες του ξεδιπλώνονται ξανά στο βιβλίο όταν καλείται να τις αντιμετωπίσει, να τις παλέψει, ώστε να αποκτήσει κάτι νέο, κάτι καλό. Η πάλη που δίνει για να πετάξει από πάνω του το αίμα και να καταφέρει να χωρέσει στην ασφαλή γωνία που αποζητάει είναι απίστευτη.
Ένα από τα κυριότερα θέματα που με απασχόλησαν κατά την ανάγνωση ήταν η συμπεριφορά του Σέιν, του πατέρα του Άλεν. Από την αρχή βλέπουμε πως οι δυο τους θα βρεθούν ξανά. Κουβαλούσα αυτή τη σκηνή καθ’ όλη την ανάγνωση και περίμενα να δω τι ακριβώς σκόπευε αυτός ο άνδρας να κάνει έπειτα από τόσα χρόνια. Τα τελευταία κεφάλαια του βιβλίου επιστρέφουν σε εκείνη τη σκηνή και την εξελίσσουν μέχρι να επιλυθεί αυτό το μεγάλο θέμα της εγκατάλειψης. Βλέπουμε τον πραγματικό Άλεν, τον έφηβο που πέρασε την παιδική του ηλικία υπό απάνθρωπες συνθήκες, και τον τρόπο που ειλικρινά φέρεται σε εκείνους τους δυο ανθρώπους που φταίνε για τα πάθη του. Δεν μπορείς παρά να βάλεις τον εαυτό σου στη θέση του Άλεν και να σκεφτείς εσύ τι θα έλεγες στην προκειμένη περίπτωση και πώς θα αντιδρούσες. Προσωπικά, θα είχαν την αντίθετη συμπεριφορά από τον Άλεν αλλά ο τρόπος που έχει εξελιχθεί σαν χαρακτήρας σου δίνει να καταλάβεις ότι είναι πάντοτε ειλικρινής, ότι δεν βγαίνει ψεύτικη λέξη από τα χείλη του και δεν μπορείς παρά να δεχτείς την απόφασή του.
Το στοιχείο του φανταστικού είναι αρκετά ελαφρύ για τα δικά μου γούστα αλλά έπειτα από τα πρώτα κεφάλαια μπήκα στο κλίμα της ιστορίας και έπαψα να το αποζητώ μιας και άλλα στοιχεία/θέματα μπήκαν στη θέση του. Εκείνο, όμως, το μοναδικό στοιχείο παραμένει μαζί μας μέχρι το τέλος και προσδίδει κάτι ιδιαίτερο στην εξέλιξη του βιβλίου. Θα προτιμούσα οι περιγραφές του συναισθηματικού κόσμου του Άλεν να είναι μικρότερες σε έκταση καθώς με τραβούσε λιγάκι έξω από τα δρώμενα. Καταλαβαίνω πως μέσα στο κεφάλι ενός δεκάχρονου αγοριού τα πράγματα είναι μπερδεμένα και οι σκέψεις επαναλαμβάνονται μόνο και μόνο από τον τρόμο που οι πράξεις του προκαλούν αλλά κάποιες φορές θα ήθελα να μην υπάρχουν, να κλείνει η σκηνή με ένα απλό μούδιασμα.
Ένα από τα πράγματα που αποκόμισα από το βιβλίο μοιάζει να βρίσκεται έξω από τις σελίδες, μέσα στις σκέψεις μου, και να με κάνει να θέλω να συζητήσω για τις ανθρώπινες συμπεριφορές, για την εγκατάλειψη, για τις υποχρεώσεις ενός γονέα, για τις απάνθρωπες πράξεις που συμβαίνουν στο όνομα της επιβίωσης, για το ποια είμαι εγώ και τι λένε οι πράξεις μου για μένα, για το αν υφίσταται η έννοια της εξιλέωσης και ένα σωρό άλλα θέματα. Αλλά το σημαντικότερο από όλα είναι για μένα το αίσθημα της ελπίδας που είχα μέσα μου καθώς έκλεινα το βιβλίο για τελευταία φορά.
Συνήθως αποφεύγω να διαβάζω οπισθόφυλλα πέραν από 2-3 γραμμές αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση είχα μερικά hints για το τι πραγματεύεται το βιβλίο πριν φτάσει στα χέρια μου. Ο Άλεν, ένα 10χρονο αγόρι, εγκαταλείπεται στην πόλη της Σίλβερεϊκ και πρέπει να βρει τρόπο να επιβιώσει. Το μέρος είναι όσο αφιλόξενο θα μπορούσε μπροστά στα μάτια ενός παιδιού αλλά από τις πρώτες κιόλας μέρες καταλαβαίνουμε πως η πόλη κρύβει ακόμα περισσότερο κακό. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για το τι συμβαίνει στον Άλεν, είναι καλύτερα να ανακαλύψετε τα πάντα μόνοι.
Ο Άλεν περνάει ένα συναισθηματικό και σωματικό roller coaster που σε βάζει σε διάφορες σκέψεις σχετικά με τον κόσμο που ζει το παιδί αλλά και σχετικά με τον δικό μας κόσμο. Ποιον μπορείς να εμπιστευτείς, ποιος θα σε βοηθήσει χωρίς αντάλλαγμα, ποιος δεν θα προσπαθήσει να σε εκμεταλλευτεί με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο;
Τα σημεία όπου ο Άλεν μαθαίνει από πρώτο χέρι τι εστί να είσαι μόνος στον κόσμο, χωρίς βοήθεια από κανέναν, είναι αμέτρητα και τα περισσότερα τόσο κοντά στην πραγματικότητα που μοιάζουν ακόμη πιο τρομερά. Θα ήθελα κάποια σημεία να είναι πιο περιγραφικά αλλά υποθέτω πως η συγγραφέας δεν ήθελε να το παρουσιάσει όσο graphic περίμενα εγώ. Το μεγαλύτερο βάρος πέφτει στον αντίκτυπο που έχουν οι πράξεις μέσα στον Άλεν, τι στίγματα άφησαν και πόσο τον αλλάζουν σαν άνθρωπο. Όλες οι εμπειρίες του ξεδιπλώνονται ξανά στο βιβλίο όταν καλείται να τις αντιμετωπίσει, να τις παλέψει, ώστε να αποκτήσει κάτι νέο, κάτι καλό. Η πάλη που δίνει για να πετάξει από πάνω του το αίμα και να καταφέρει να χωρέσει στην ασφαλή γωνία που αποζητάει είναι απίστευτη.
Ένα από τα κυριότερα θέματα που με απασχόλησαν κατά την ανάγνωση ήταν η συμπεριφορά του Σέιν, του πατέρα του Άλεν. Από την αρχή βλέπουμε πως οι δυο τους θα βρεθούν ξανά. Κουβαλούσα αυτή τη σκηνή καθ’ όλη την ανάγνωση και περίμενα να δω τι ακριβώς σκόπευε αυτός ο άνδρας να κάνει έπειτα από τόσα χρόνια. Τα τελευταία κεφάλαια του βιβλίου επιστρέφουν σε εκείνη τη σκηνή και την εξελίσσουν μέχρι να επιλυθεί αυτό το μεγάλο θέμα της εγκατάλειψης. Βλέπουμε τον πραγματικό Άλεν, τον έφηβο που πέρασε την παιδική του ηλικία υπό απάνθρωπες συνθήκες, και τον τρόπο που ειλικρινά φέρεται σε εκείνους τους δυο ανθρώπους που φταίνε για τα πάθη του. Δεν μπορείς παρά να βάλεις τον εαυτό σου στη θέση του Άλεν και να σκεφτείς εσύ τι θα έλεγες στην προκειμένη περίπτωση και πώς θα αντιδρούσες. Προσωπικά, θα είχαν την αντίθετη συμπεριφορά από τον Άλεν αλλά ο τρόπος που έχει εξελιχθεί σαν χαρακτήρας σου δίνει να καταλάβεις ότι είναι πάντοτε ειλικρινής, ότι δεν βγαίνει ψεύτικη λέξη από τα χείλη του και δεν μπορείς παρά να δεχτείς την απόφασή του.
Το στοιχείο του φανταστικού είναι αρκετά ελαφρύ για τα δικά μου γούστα αλλά έπειτα από τα πρώτα κεφάλαια μπήκα στο κλίμα της ιστορίας και έπαψα να το αποζητώ μιας και άλλα στοιχεία/θέματα μπήκαν στη θέση του. Εκείνο, όμως, το μοναδικό στοιχείο παραμένει μαζί μας μέχρι το τέλος και προσδίδει κάτι ιδιαίτερο στην εξέλιξη του βιβλίου. Θα προτιμούσα οι περιγραφές του συναισθηματικού κόσμου του Άλεν να είναι μικρότερες σε έκταση καθώς με τραβούσε λιγάκι έξω από τα δρώμενα. Καταλαβαίνω πως μέσα στο κεφάλι ενός δεκάχρονου αγοριού τα πράγματα είναι μπερδεμένα και οι σκέψεις επαναλαμβάνονται μόνο και μόνο από τον τρόμο που οι πράξεις του προκαλούν αλλά κάποιες φορές θα ήθελα να μην υπάρχουν, να κλείνει η σκηνή με ένα απλό μούδιασμα.
Ένα από τα πράγματα που αποκόμισα από το βιβλίο μοιάζει να βρίσκεται έξω από τις σελίδες, μέσα στις σκέψεις μου, και να με κάνει να θέλω να συζητήσω για τις ανθρώπινες συμπεριφορές, για την εγκατάλειψη, για τις υποχρεώσεις ενός γονέα, για τις απάνθρωπες πράξεις που συμβαίνουν στο όνομα της επιβίωσης, για το ποια είμαι εγώ και τι λένε οι πράξεις μου για μένα, για το αν υφίσταται η έννοια της εξιλέωσης και ένα σωρό άλλα θέματα. Αλλά το σημαντικότερο από όλα είναι για μένα το αίσθημα της ελπίδας που είχα μέσα μου καθώς έκλεινα το βιβλίο για τελευταία φορά.
March 14, 2020
Παρά την αρχική επιφυλακτικότητα πολλών εκδοτικών οίκων απέναντι στην ελληνική λογοτεχνία του φανταστικού, τα τελευταία χρόνια δίνεται όλο και συχνότερα η ευκαιρία σε έργα Ελλήνων συγγραφέων αυτού του είδους να δουν το φως της δημοσιότητας και να βρεθούν στα ράφια των βιβλιοπωλείων. Ένα από αυτά τα βιβλία είναι και το Σίλβερεϊκ της Αναστασίας Σκούλη, το οποίο καίτοι δυστοπικό εύκολα διαβάζεται ως ένα contemporary ανάγνωσμα. Πρόκειται για μια ιστορία διόλου μακριά από την πραγματικότητα. Ο Άλεν ένα 10χρονο αγόρι πέφτει θύμα πρώτα της ανημποριάς και της ανέχειας της δικής του οικογένειας και στη συνέχεια της σκληρότητας και της μοχθηρίας των λοιπών ανθρώπων. Καθώς εξελίσσεται η ιστορία του και παρά τα ανεξίτηλα σημάδια που αφήνει η μοίρα πάνω του, κατορθώνει να ανακαλύψει ότι πέρα από το σκοτάδι υπάρχει και η φωτεινή, ευγενής πλευρά των ανθρώπων.
June 10, 2021
Well, αυτό ήταν κάτι που δεν περίμενα να ��ιαβάσω ούτε φέτος ούτε γενικά για αρκετό καιρό. Μπορεί ο εκδοτικός οίκος να το έχει κατατάξει στα δυστοπικά μυθιστορήματα αλλά το συγκεκριμένο ήταν ένα βιβλίο κοινωνικού περιεχομένου. Μπορεί ο κόσμος να μοιάζει δυστοπικός αλλά στο μυαλό μου το είχα σαν να γυρίζεται στην εποχή του 1850. Δεν έχω ιδέα γιατί. 😅
Η ιστορία γυρνά γύρω από ένα μικρό αγόρι, τον Άλεν, ο οποίος εγκαταλείπεται στην πόλη Σίλβερεϊκ. Θα πέσει με τα μπούνια στον υπόκοσμο και θα μάθει με τον δύσκολο τρόπο την ανηθικότητα του κόσμου. Στην συνέχεια, θα βρεθεί σε ένα απρόσμενο σπίτι όπου θα κληθεί να αντιμετωπίσει τους δαίμονες του παρελθόντος του.
Οφείλω να ομολογήσω πως υπό άλλες συνθήκες, δεν θα ήταν κάτι που θα απολάμβανα να διαβάζω. ΑΛΛΑ καθώς ήξερα περί τίνος πρόκειται, επέλεξα την ώρα και την στιγμή που θα το διαβάσω ώστε να μπορώ να το κρίνω αντικειμενικά. Ας πω λοιπόν και σε οποι@ διαβάσει αυτή την κριτική κι εσείς θα κρίνετε αν αποφασίσετε να δώσετε μια ευκαιρία σε τούτο το βιβλίο. Το «Σίλβερεϊκ» είναι ένα υπέροχο βιβλίο γεμάτο συναισθήματα αποτυπωμένα με ώριμη γραφή που δεν ξεφεύγει πουθενά. Δεν έχει δράση. Δεν έχει αυτή την ένταση που έχουν τα δυστοπικά μυθιστορήματα. Έχει όμως σκέψεις, εικόνες και εμπειρίες που δεν διαβάζει κανείς συχνά. Η ιστορία ασχολείται με την αποδοχή, την αίσθηση της καλοσύνης, τα ψυχικά τραύματα, την αισιοδοξία και θίγει το ζήτημα της κατάλληλης οικογένειας.
Το βιβλίο είναι γραμμένο εξ ολοκλήρου (εκτός από τον πρόλογο) γραμμένο σε τρίτο πρόσωπο. Κατά το μεγαλύτερο μέρος βλέπουμε την ιστορία από την οπτική του Αλέν αλλά σε μερικές παραγράφους παρατηρούμε τι σκέφτονται και τα άλλα άτομα που συμμετέχουν.
Η γλώσσα της συγγραφέως όπως προανέφερα είναι ώριμη και συνάμα απλή. Ήταν ένα αρκετά ευκολοδιάβαστο βιβλίο παρά το περιεχόμενό του που ίσως φανεί σκληρό σε κάποια άτομα. Οι περιγραφές είναι ομοιόμορφες ενώ οι διάλογοι αρκετά φυσικοί.
Θεωρώ πως η Αναστασία Σκούλη μπόρεσε να αποτυπώσει τις σκέψεις ενός δεκάχρονου παιδιού με επιτυχία. Ο Αλεν, δηλαδή, για αυτά που τον είδαμε να περνάει, μου φάνηκε αρκετά ρεαλιστικός. Όσον αφορά τους υπόλοιπους χαρακτήρες, θεωρώ πως θα μπορούσε να γίνει καλύτερη σκιαγράφηση.
Μου άρεσε πολύ που παρόλο που δεν είδα κάποιον εντυπωσιακό κόσμο, το βιβλίο με αιχμαλώτισε και με κράτησε ως το τέλος. Σίγουρα θα ήθελα να δω περισσότερα από αυτόν αλλά εφόσον δεν ήταν αυτό το ζητούμενο, είμαι ικανοποιημένη.
Από την άλλη πλευρά, υπήρχαν ένα τρία αρνητικά που με εμποδίζουν από το να του βάλω υψηλότερη βαθμολογία. Δεν είναι τόσο σημαντικά αλλά θεωρώ πως οφείλω να τα αναφέρω. 1) Υπήρχαν αρκετές επαναλήψεις φράσεων, 2) Ένα πράγμα που πέρασε ο Άλεν μου φάνηκε εκτός λογικής και δεν έβγαζε καν νόημα, 3) Υπήρχε το στοιχείο της περιττολογίας (όχι πολύ αλλά ναι).
Αυτά είχα να πω πάνω κάτω. Για εμένα σίγουρα αξίζει να διαβαστεί σε όσα άτομα θέλουν να διαβάσουν κάτι διαφορετικό.
Η ιστορία γυρνά γύρω από ένα μικρό αγόρι, τον Άλεν, ο οποίος εγκαταλείπεται στην πόλη Σίλβερεϊκ. Θα πέσει με τα μπούνια στον υπόκοσμο και θα μάθει με τον δύσκολο τρόπο την ανηθικότητα του κόσμου. Στην συνέχεια, θα βρεθεί σε ένα απρόσμενο σπίτι όπου θα κληθεί να αντιμετωπίσει τους δαίμονες του παρελθόντος του.
Οφείλω να ομολογήσω πως υπό άλλες συνθήκες, δεν θα ήταν κάτι που θα απολάμβανα να διαβάζω. ΑΛΛΑ καθώς ήξερα περί τίνος πρόκειται, επέλεξα την ώρα και την στιγμή που θα το διαβάσω ώστε να μπορώ να το κρίνω αντικειμενικά. Ας πω λοιπόν και σε οποι@ διαβάσει αυτή την κριτική κι εσείς θα κρίνετε αν αποφασίσετε να δώσετε μια ευκαιρία σε τούτο το βιβλίο. Το «Σίλβερεϊκ» είναι ένα υπέροχο βιβλίο γεμάτο συναισθήματα αποτυπωμένα με ώριμη γραφή που δεν ξεφεύγει πουθενά. Δεν έχει δράση. Δεν έχει αυτή την ένταση που έχουν τα δυστοπικά μυθιστορήματα. Έχει όμως σκέψεις, εικόνες και εμπειρίες που δεν διαβάζει κανείς συχνά. Η ιστορία ασχολείται με την αποδοχή, την αίσθηση της καλοσύνης, τα ψυχικά τραύματα, την αισιοδοξία και θίγει το ζήτημα της κατάλληλης οικογένειας.
Το βιβλίο είναι γραμμένο εξ ολοκλήρου (εκτός από τον πρόλογο) γραμμένο σε τρίτο πρόσωπο. Κατά το μεγαλύτερο μέρος βλέπουμε την ιστορία από την οπτική του Αλέν αλλά σε μερικές παραγράφους παρατηρούμε τι σκέφτονται και τα άλλα άτομα που συμμετέχουν.
Η γλώσσα της συγγραφέως όπως προανέφερα είναι ώριμη και συνάμα απλή. Ήταν ένα αρκετά ευκολοδιάβαστο βιβλίο παρά το περιεχόμενό του που ίσως φανεί σκληρό σε κάποια άτομα. Οι περιγραφές είναι ομοιόμορφες ενώ οι διάλογοι αρκετά φυσικοί.
Θεωρώ πως η Αναστασία Σκούλη μπόρεσε να αποτυπώσει τις σκέψεις ενός δεκάχρονου παιδιού με επιτυχία. Ο Αλεν, δηλαδή, για αυτά που τον είδαμε να περνάει, μου φάνηκε αρκετά ρεαλιστικός. Όσον αφορά τους υπόλοιπους χαρακτήρες, θεωρώ πως θα μπορούσε να γίνει καλύτερη σκιαγράφηση.
Μου άρεσε πολύ που παρόλο που δεν είδα κάποιον εντυπωσιακό κόσμο, το βιβλίο με αιχμαλώτισε και με κράτησε ως το τέλος. Σίγουρα θα ήθελα να δω περισσότερα από αυτόν αλλά εφόσον δεν ήταν αυτό το ζητούμενο, είμαι ικανοποιημένη.
Από την άλλη πλευρά, υπήρχαν ένα τρία αρνητικά που με εμποδίζουν από το να του βάλω υψηλότερη βαθμολογία. Δεν είναι τόσο σημαντικά αλλά θεωρώ πως οφείλω να τα αναφέρω. 1) Υπήρχαν αρκετές επαναλήψεις φράσεων, 2) Ένα πράγμα που πέρασε ο Άλεν μου φάνηκε εκτός λογικής και δεν έβγαζε καν νόημα, 3) Υπήρχε το στοιχείο της περιττολογίας (όχι πολύ αλλά ναι).
Αυτά είχα να πω πάνω κάτω. Για εμένα σίγουρα αξίζει να διαβαστεί σε όσα άτομα θέλουν να διαβάσουν κάτι διαφορετικό.
July 1, 2021
★★★★½
Περίπου στα δεκαοκτώ της χρόνια η Αναστασία Σκούλη ολοκλήρωσε το πρώτο της μυθιστόρημα, το «Σίλβερεϊκ» (που διαβάζοντάς το αναρωτιόμουν, τι της έκαναν η θεία Γεωργία και ο θείος Γρηγόρης και τους το αφιέρωσε; Τρομάζω). Κι ετούτο εδώ είναι παράξενο βιβλίο αν σκεφτεί κανείς την ηλικία της Αναστασίας: παραμέληση και εγκατάλειψη ανηλίκου, τράφικινγκ, κακοποίηση, εκτελέσεις… Κι αυτά σε μια κοινωνία φτιαχτή, επιφανειακά καλλιεργημένη και άμεμπτη αλλά βαθιά ενδεής και δυσλειτουργική, όχι ιδιαίτερα διαφορετική από την επικρατούσα πραγματικότητα του σήμερα.
Η κατάχρηση των σημείων στίξης είναι, κατά την γνώμη μου, το μοναδικό μειονέκτημα του βιβλίου. Η προσεγμένη γλώσσα της Αναστασίας, που την χειρίζεται ώριμα και την προσαρμόζει με μαεστρία στην σκέψη και την έκφραση του μικρού παιδιού, και η διακριτική κοσμοπλασία που είναι όμως αρκετή για να δώσει καθαρά την εικόνα της πόλης Σίλβερεϊκ και ευρύτερα των Ηπείρων και της λειτουργίας τους, σχηματίζουν καθαρά το προβληματικό πλαίσιο στο οποίο ξεδιπλώνεται αυτό το ιδιαίτερο ψυχογράφημα. Γιατί πιστεύω ότι περισσότερο περί ψυχογραφήματος πρόκειται και λιγότερο περί μυθιστορήματος φαντασίας, εφόσον παρακολουθούμε εν μέρει αναδρομικά την επώδυνη ιστορία του Άλεν, που υποφέρει από μεγάλα ψυχικά τραύματα και αναπτύσσεται γύρω τους προσπαθώντας να τα επουλώσει, τρεκλίζοντας προς την εφηβεία συναισθηματικά προσκολλημένος στην παιδική ηλικία και την λογική της και βιώνοντας συχνά –και αρκετά εύστοχα, να προσθέσω– συμπεριφοριστικούς παλιμπαιδισμούς. Η έρευνα και η ωριμότητα με την οποία αντιμετωπίζεται η πορεία του Άλεν, αρκετά ωμά αλλά χωρίς περιγραφές που μοναδικός τους στόχος είναι να προκαλέσουν την φρίκη, και η τόσο ακριβής και λεπτομερής σκιαγράφηση του εσωτερικού κόσμου ενός παιδιού τόσο διαφορετικού από την συγγραφέα, με εξέπληξαν και με εντυπωσίασαν. Θα την παρακολουθώ πιστά την Αναστασία, εν πολλοίς, και ανυπομονώ να την δω να με εντυπωσιάζει ξανά στο μέλλον!
Περίπου στα δεκαοκτώ της χρόνια η Αναστασία Σκούλη ολοκλήρωσε το πρώτο της μυθιστόρημα, το «Σίλβερεϊκ» (που διαβάζοντάς το αναρωτιόμουν, τι της έκαναν η θεία Γεωργία και ο θείος Γρηγόρης και τους το αφιέρωσε; Τρομάζω). Κι ετούτο εδώ είναι παράξενο βιβλίο αν σκεφτεί κανείς την ηλικία της Αναστασίας: παραμέληση και εγκατάλειψη ανηλίκου, τράφικινγκ, κακοποίηση, εκτελέσεις… Κι αυτά σε μια κοινωνία φτιαχτή, επιφανειακά καλλιεργημένη και άμεμπτη αλλά βαθιά ενδεής και δυσλειτουργική, όχι ιδιαίτερα διαφορετική από την επικρατούσα πραγματικότητα του σήμερα.
Η κατάχρηση των σημείων στίξης είναι, κατά την γνώμη μου, το μοναδικό μειονέκτημα του βιβλίου. Η προσεγμένη γλώσσα της Αναστασίας, που την χειρίζεται ώριμα και την προσαρμόζει με μαεστρία στην σκέψη και την έκφραση του μικρού παιδιού, και η διακριτική κοσμοπλασία που είναι όμως αρκετή για να δώσει καθαρά την εικόνα της πόλης Σίλβερεϊκ και ευρύτερα των Ηπείρων και της λειτουργίας τους, σχηματίζουν καθαρά το προβληματικό πλαίσιο στο οποίο ξεδιπλώνεται αυτό το ιδιαίτερο ψυχογράφημα. Γιατί πιστεύω ότι περισσότερο περί ψυχογραφήματος πρόκειται και λιγότερο περί μυθιστορήματος φαντασίας, εφόσον παρακολουθούμε εν μέρει αναδρομικά την επώδυνη ιστορία του Άλεν, που υποφέρει από μεγάλα ψυχικά τραύματα και αναπτύσσεται γύρω τους προσπαθώντας να τα επουλώσει, τρεκλίζοντας προς την εφηβεία συναισθηματικά προσκολλημένος στην παιδική ηλικία και την λογική της και βιώνοντας συχνά –και αρκετά εύστοχα, να προσθέσω– συμπεριφοριστικούς παλιμπαιδισμούς. Η έρευνα και η ωριμότητα με την οποία αντιμετωπίζεται η πορεία του Άλεν, αρκετά ωμά αλλά χωρίς περιγραφές που μοναδικός τους στόχος είναι να προκαλέσουν την φρίκη, και η τόσο ακριβής και λεπτομερής σκιαγράφηση του εσωτερικού κόσμου ενός παιδιού τόσο διαφορετικού από την συγγραφέα, με εξέπληξαν και με εντυπωσίασαν. Θα την παρακολουθώ πιστά την Αναστασία, εν πολλοίς, και ανυπομονώ να την δω να με εντυπωσιάζει ξανά στο μέλλον!
May 21, 2020
Το Σίλβερεϊκ είναι ένα δυστοπικό μυθιστόρημα που έχει να κάνει με τις κακουχίες που περνάει ο βασικός πρωταγωνιστής, ο Άλεν, μετά την εγκατάλειψή του απ' τον πατέρα του, Σέιν, στη μέση μιας αφιλόξενης μεγαλούπολης.
Από αυτή τη σύντομη περιγραφή προκύπτει και το δυνατότερο, για εμένα, στοιχείο του βιβλίου: Η δυναμική του Άλεν και του Σέιν, η οποία μάλιστα καταφέρνει και αναπτύσσεται χωρίς οι δυο τους να είναι μαζί. Ο Σέιν ζει μέσα απ' τον Άλεν, καθώς όλα τον θυμίζουν και πολλές καταστάσεις προκαλούν ένα ταξίδι στις αναμνήσεις. Ο λόγος που ένας πατέρας εγκαταλείπει το 10χρονο παιδί του δεν γίνονται άμεσα προφανείς, μα ήδη ο πρόλογος μας προϊδεάζει για μια μελλοντική κορύφωση πάνω στο ζήτημα.
Από κει και πέρα, ο μικρός Άλεν αναγκάζεται να βρει τρόπους να επιβιώσει μόνος σε μια περίεργη, βρόμικη, διεφθαρμένη και αφιλόξενη κοινωνία. Γνωρίζει πολλά άτομα και περνάει από πολλά δεινά που θα τον σημαδέψουν και είναι ένας απ' τους βασικούς άξονες του βιβλίου το αν θα καταφέρει να βρει κάπως, κάποτε την ευτυχία. Παράλληλα εξετάζονται άλλοτε σε επιφάνεια και άλλοτε σε βάθος ζητήματα εμπιστοσύνης, ηθικής, ανθρώπινων σχέσεων και πού μπορεί κάποιος να ανήκει.
Μπορεί να ακούγεται ως ένα σκληρό βιβλίο, μα δεν θα έλεγα ότι είναι απαραίτητα. Δεν είναι, για τα δικά μου δεδομένα, πολύ γραφικό, τροματικό ή σοκαριστικό. Θα έλεγα πως θα προτιμούσε να ήταν αυξημένα ένα επίπεδο παραπάνω αυτά τα στοιχεία στις περιγραφές και τις αφηγήσεις, μιας και θεωρώ ότι θα ταίριαζε στον γρήγορο και κοφτό λόγο του κειμένου και θα τον εμπλούτιζε παραπάνω αν ήταν πιο graphic εν γένει. Όπως και να 'χει, αυτά είναι γούστα και δεν χρειάζεται να σταθούμε εκεί. Απλά θα ήθελα να επισημάνω πως παρότι κυριαρχεί μια μουντή και ζοφερή ατμόσφαιρα, το βιβλίο έχει τις διασκεδαστικές και όμορφες στιγμές του και δεν σε ψυχοπλακώνει μόνο και μόνο επειδή θα μπορούσε.
Μπορεί να πρόκειται για ένα έργο τοποθετημένο σε φανταστικό κόσμο, όμως το στοιχείο της φαντασίας έχει δεύτερη θέση στην πλοκή. Αυτό κάνει το Σίλβερεϊκ φιλικό ακόμη και σε κάποιον που δεν διαβάζει φαντασία ή δεν θέλει να διαβάσει φαντασία - πάνω απ' όλα, στα δικά μου μάτια, είναι περισσότερο ένα κοινωνικό/δραματικό αφήγημα με δυστοπικά στοιχεία που δίνει έμφαση στην ανάπτυξη της προσωπικότητας του Άλεν, δηλαδή κάποιου που έχει χάσει τα πάντα.
Πώς θα σταθεί στα πόδια του; Θα βρει μια οικογένεια; Πόσα ψυχολογικά θα αποκτήσετε παρέα με τους ήρωες του βιβλίου κι εσείς; Όλα αυτά θα τα ανακαλύψετε στις σελίδες του βιβλίου και προτείνω να το κάνετε. Σίγουρα πρόκειται να νιώσετε πράγματα και ίσως να σκεφτείτε ορισμένα θέματα που δεν είχατε συχνά θεωρήσει, όπως το να μπείτε στη θέση κάποιου άλλου ή να κρίνετε διαφορετικά καλούς, κακούς και γκρίζους χαρακτήρες γιατί τελικά κανείς δεν είναι άγιος στο Σίλβερεϊκ...
Από αυτή τη σύντομη περιγραφή προκύπτει και το δυνατότερο, για εμένα, στοιχείο του βιβλίου: Η δυναμική του Άλεν και του Σέιν, η οποία μάλιστα καταφέρνει και αναπτύσσεται χωρίς οι δυο τους να είναι μαζί. Ο Σέιν ζει μέσα απ' τον Άλεν, καθώς όλα τον θυμίζουν και πολλές καταστάσεις προκαλούν ένα ταξίδι στις αναμνήσεις. Ο λόγος που ένας πατέρας εγκαταλείπει το 10χρονο παιδί του δεν γίνονται άμεσα προφανείς, μα ήδη ο πρόλογος μας προϊδεάζει για μια μελλοντική κορύφωση πάνω στο ζήτημα.
Από κει και πέρα, ο μικρός Άλεν αναγκάζεται να βρει τρόπους να επιβιώσει μόνος σε μια περίεργη, βρόμικη, διεφθαρμένη και αφιλόξενη κοινωνία. Γνωρίζει πολλά άτομα και περνάει από πολλά δεινά που θα τον σημαδέψουν και είναι ένας απ' τους βασικούς άξονες του βιβλίου το αν θα καταφέρει να βρει κάπως, κάποτε την ευτυχία. Παράλληλα εξετάζονται άλλοτε σε επιφάνεια και άλλοτε σε βάθος ζητήματα εμπιστοσύνης, ηθικής, ανθρώπινων σχέσεων και πού μπορεί κάποιος να ανήκει.
Μπορεί να ακούγεται ως ένα σκληρό βιβλίο, μα δεν θα έλεγα ότι είναι απαραίτητα. Δεν είναι, για τα δικά μου δεδομένα, πολύ γραφικό, τροματικό ή σοκαριστικό. Θα έλεγα πως θα προτιμούσε να ήταν αυξημένα ένα επίπεδο παραπάνω αυτά τα στοιχεία στις περιγραφές και τις αφηγήσεις, μιας και θεωρώ ότι θα ταίριαζε στον γρήγορο και κοφτό λόγο του κειμένου και θα τον εμπλούτιζε παραπάνω αν ήταν πιο graphic εν γένει. Όπως και να 'χει, αυτά είναι γούστα και δεν χρειάζεται να σταθούμε εκεί. Απλά θα ήθελα να επισημάνω πως παρότι κυριαρχεί μια μουντή και ζοφερή ατμόσφαιρα, το βιβλίο έχει τις διασκεδαστικές και όμορφες στιγμές του και δεν σε ψυχοπλακώνει μόνο και μόνο επειδή θα μπορούσε.
Μπορεί να πρόκειται για ένα έργο τοποθετημένο σε φανταστικό κόσμο, όμως το στοιχείο της φαντασίας έχει δεύτερη θέση στην πλοκή. Αυτό κάνει το Σίλβερεϊκ φιλικό ακόμη και σε κάποιον που δεν διαβάζει φαντασία ή δεν θέλει να διαβάσει φαντασία - πάνω απ' όλα, στα δικά μου μάτια, είναι περισσότερο ένα κοινωνικό/δραματικό αφήγημα με δυστοπικά στοιχεία που δίνει έμφαση στην ανάπτυξη της προσωπικότητας του Άλεν, δηλαδή κάποιου που έχει χάσει τα πάντα.
Πώς θα σταθεί στα πόδια του; Θα βρει μια οικογένεια; Πόσα ψυχολογικά θα αποκτήσετε παρέα με τους ήρωες του βιβλίου κι εσείς; Όλα αυτά θα τα ανακαλύψετε στις σελίδες του βιβλίου και προτείνω να το κάνετε. Σίγουρα πρόκειται να νιώσετε πράγματα και ίσως να σκεφτείτε ορισμένα θέματα που δεν είχατε συχνά θεωρήσει, όπως το να μπείτε στη θέση κάποιου άλλου ή να κρίνετε διαφορετικά καλούς, κακούς και γκρίζους χαρακτήρες γιατί τελικά κανείς δεν είναι άγιος στο Σίλβερεϊκ...
March 10, 2020
Το ολοκλήρωσα χθες το βράδυ (σήμερα το πρωί βασικά γύρω στις 2:30) και από την εξάντληση δεν είχα το κουράγιο να γράψω κριτική οπότε το κάνω τώρα. Το διάβασα μέσα σε μια μέρα. Πρόκειται για ένα βιβλίο διαφορετικό από τα άλλα και σίγουρα θέλεις γερό στομάχι για να το διαβάσεις.
Ο πατέρας του Άλεν, του δεκάχρονου πρωταγωνιστή του βιβλίου, τον εγκαταλείπει σε μια πόλη μακριά από το χωριό όπου μένουν. Σε αυτόν τον ξένο και εγωιστικό κόσμο, είναι μοιραίο το παιδί να μην καταφέρει να επιβιώσει μόνο του και τα πράγματα πολύ γρήγορα πάνε από το κακό στο χειρότερο, αφού ο Άλεν πέφτει στα χέρια σωματέμπορων, που θα τον μετατρέψουν σε σκλάβο.
Αν και το κείμενο είναι γραμμένο σε τρίτο πρόσωπο, ένοιωσα πως μου μιλούσε ο ίδιος ο Άλεν και συχνά είχα την ανάγκη να τον αγκαλιάσω, να που δώσω λίγο από την ζεστασιά που έχασε σε τόσο μικρή ηλικία. Πρόκειται για ένα σκληρό βιβλίο, δεδομένων των όσων περνάει ο πρωταγωνιστής, δοσμένο μέσα από τα μάτια ένας παιδιού που δεν είχε άλλη επιλογή από το να μεγαλώσει με τον χειρότερο τρόπο. Δηλαδή η γλώσσα του είναι απλή, παρά το ιδιαίτερο θέμα και αυτό είναι που μου αρέσει γιατί δίνει την αίσθηση πως ο αφηγητής μπορεί να είναι και η ενήλικη εκδοχή του Άλεν.
Δεν πρόκειται να το ξεχάσω για πολύ καιρό ακόμα.
Ο πατέρας του Άλεν, του δεκάχρονου πρωταγωνιστή του βιβλίου, τον εγκαταλείπει σε μια πόλη μακριά από το χωριό όπου μένουν. Σε αυτόν τον ξένο και εγωιστικό κόσμο, είναι μοιραίο το παιδί να μην καταφέρει να επιβιώσει μόνο του και τα πράγματα πολύ γρήγορα πάνε από το κακό στο χειρότερο, αφού ο Άλεν πέφτει στα χέρια σωματέμπορων, που θα τον μετατρέψουν σε σκλάβο.
Αν και το κείμενο είναι γραμμένο σε τρίτο πρόσωπο, ένοιωσα πως μου μιλούσε ο ίδιος ο Άλεν και συχνά είχα την ανάγκη να τον αγκαλιάσω, να που δώσω λίγο από την ζεστασιά που έχασε σε τόσο μικρή ηλικία. Πρόκειται για ένα σκληρό βιβλίο, δεδομένων των όσων περνάει ο πρωταγωνιστής, δοσμένο μέσα από τα μάτια ένας παιδιού που δεν είχε άλλη επιλογή από το να μεγαλώσει με τον χειρότερο τρόπο. Δηλαδή η γλώσσα του είναι απλή, παρά το ιδιαίτερο θέμα και αυτό είναι που μου αρέσει γιατί δίνει την αίσθηση πως ο αφηγητής μπορεί να είναι και η ενήλικη εκδοχή του Άλεν.
Δεν πρόκειται να το ξεχάσω για πολύ καιρό ακόμα.
July 15, 2020
Το "Σίλβερεϊκ" είναι ένα βιβλίο που διάβασα στα πλαίσια της προώθησης του (book tour).
Θα ήθελα, αρχικά να ευχαριστήσω την συγγραφέα και την Βιβή από το fancyowl, για την ευκαιρία που μου έδωσαν, και μου έστειλαν να διαβάσω αυτό το βιβλίο.
Είναι η ιστορία ενός μικρού αγοριού, του Άλεν, ο οποίος πρέπει με επιβιώσει μόνος.
Ένα παιδί που το πετάνε άποτομα στον κόσμο των ενηλίκων.
Ένα παιδί που μαθαίνει για την σκληρότητα των ανθρώπων, ενώ θα έπρεπε να ζει ξέγνοιαστα και να παίζει.
Ένα παιδί που θυσίασε την αθωότητα του για να σώσει την ζωή του.
Οι περιγραφές σε αφήνουν να δεις τον κόσμο του βιβλίου, να καταλάβεις την ιστορία του και να αγαπήσεις ή να μισήσεις τους ανθρώπους του.
Σου δείχνει την διαφορά που κάνει στην ψυχή ενός παιδιού η συναναστροφή και με τις δύο όψεις της ζωής.
Ένα υπέροχο βιβλίο που θα μου μείνει αξέχαστο.
Θα ήθελα, αρχικά να ευχαριστήσω την συγγραφέα και την Βιβή από το fancyowl, για την ευκαιρία που μου έδωσαν, και μου έστειλαν να διαβάσω αυτό το βιβλίο.
Είναι η ιστορία ενός μικρού αγοριού, του Άλεν, ο οποίος πρέπει με επιβιώσει μόνος.
Ένα παιδί που το πετάνε άποτομα στον κόσμο των ενηλίκων.
Ένα παιδί που μαθαίνει για την σκληρότητα των ανθρώπων, ενώ θα έπρεπε να ζει ξέγνοιαστα και να παίζει.
Ένα παιδί που θυσίασε την αθωότητα του για να σώσει την ζωή του.
Οι περιγραφές σε αφήνουν να δεις τον κόσμο του βιβλίου, να καταλάβεις την ιστορία του και να αγαπήσεις ή να μισήσεις τους ανθρώπους του.
Σου δείχνει την διαφορά που κάνει στην ψυχή ενός παιδιού η συναναστροφή και με τις δύο όψεις της ζωής.
Ένα υπέροχο βιβλίο που θα μου μείνει αξέχαστο.
April 15, 2022
Πρόκειται για ένα δυστοπικό μυθιστόρημα που δε βρίσκεται και πολύ μακριά από την πραγματικότητα. Η ιστορία του 10χρονου Άλεν σε κάνει να σκεφτείς καθώε βλέπεις τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει για να επιβιώσει. Είναι γραμμένο πολύ όμορφα και σε κάνει να μπεις μέσα στον κόσμο του ΄Λλεν και να βιώσεις όσα του συμβαίνουν.
March 17, 2020
“Πόση δύναμη μπορεί να κρύβει η ψυχούλα ενός δεκάχρονου αγοριού; Πόση θέληση να ζήσει παρά την τρομακτικά επικίνδυνη πραγματικότητα που αντιμετωπίζει; Η ιστορία του Άλεν, όχι μακριά από τη δική μας πραγματικότητα, θα σε καθηλώσει. Θα σε βάλει σε σκέψεις. Και ίσως, να σε κάνει να αναθεωρήσεις τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα.”
Με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου μέσα από τη δράση του FancyOwl.gr έλαβα το βιβλίο από την συγγραφέα σε ηλεκτρονική μορφή προς ανάγνωση αφήνοντας στο τέλος την ειλικρινή μου κριτική.
Με το Σίλβερεϊκ, ένα δυστοπικό, εφηβικό μυθιστόρημα, αποφασίζει να κάνει το ντεμπούτο της η συγγραφέας Αναστασία Σκουλή και να ξεδιπλώσει μπροστά στα μάτια μας μια δυνατή ιστορία που μιλά για την επιβίωση και την απόκτηση μιας πολυπόθητης ευτυχίας.
Book rates: 5stars
Plot: 5stars
Characters: 5starts
Writing: 5stars
Pacing: 5stars
Cover: 5+ stars
Η ιστορία του Άλεν Γκάλλαγκερ, του δεκάχρονου ήρωά μας, ξεκινάει με ένα ταξίδι μαζί με τον πατέρα του στη Σίλβερεϊκ. Ένα ταξίδι μακρινό και απροσδόκητο. Ένα ταξίδι που θα τον φέρει αντιμέτωπο με τον ίδιο τον θάνατο. Σκοπός του ήταν να αφήσει το παιδί στο Σίλβερεϊκ και να γυρίσει πίσω. Τόσο απλά. Έτσι αποφάσισε κι έτσι έπραξε. Κι έτσι απλά, η φτωχική ζωή που μέχρι πρότινος ζούσε ο Άλεν με τον πατέρα του μετατράπηκε σε έναν εφιάλτη από τον οποίο δεν μπορούσε να ξυπνήσει.
Μοναξιά, σκοτάδι, απόγνωση. Πείνα, κούραση, κρύο. Φιλία, φόβος, βία. Trafficking. Επιβίωση. Οικογένεια. Ευτυχία.
Η συγγραφέας αφηγείται με εξαιρετικό τρόπο την ιστορία της. Παρά τη χρήση του τρίτου προσώπου στην αφήγησή της, ένιωσα τα δυνατά συναισθήματα που επεδίωκε η ίδια να γεννηθούν στον αναγνώστη, ένιωσα την αμεσότητα όλων των χαρακτήρων και ταυτίστηκα τόσο εύκολα με τον Άλεν, παρά το νεαρό της ηλικίας του. Η ιστορία του Άλεν παρουσιάζει με ωμό τρόπο στις περισσότερες των σκηνών τη σκληρότητα που βιώνουν τα παιδιά μέσα από το δουλεμπόριο. Όσο η αφήγηση προχωράει τόσο ξεδιπλώνεται το κουβάρι αυτό με τη δράση και το σασπένς να χτυπάνε κόκκινο και τον φόβο του αναγνώστη πως όλα τελικά θα τελειώσουν άδοξα, για τον μικρό μας ήρωα, να φουντώνει. Παράλληλα, η χρήση πλούσιων περιγραφών στα τοπία της περιοχής, σε κάθε ευκαιρία, φώτιζαν περισσότερο τις σκηνές κάνοντάς τες ακόμα πιο ζωντανές και αληθοφανείς. Φτάνοντας στο τέλος της ιστορίας του Άλεν, ήταν πλέον ξεκάθαρο για μένα πόσο καλοδουλεμένη ήταν και με πόση αγάπη η συγγραφέας την αποτύπωσε στο χαρτί. Για αυτό το λόγο, σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να την διαβάσετε.
Μέχρι την επόμενη βιβλίο "κριτική"... καλές αναγνώσεις!!
Βιβή
Με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου μέσα από τη δράση του FancyOwl.gr έλαβα το βιβλίο από την συγγραφέα σε ηλεκτρονική μορφή προς ανάγνωση αφήνοντας στο τέλος την ειλικρινή μου κριτική.
Με το Σίλβερεϊκ, ένα δυστοπικό, εφηβικό μυθιστόρημα, αποφασίζει να κάνει το ντεμπούτο της η συγγραφέας Αναστασία Σκουλή και να ξεδιπλώσει μπροστά στα μάτια μας μια δυνατή ιστορία που μιλά για την επιβίωση και την απόκτηση μιας πολυπόθητης ευτυχίας.
Book rates: 5stars
Plot: 5stars
Characters: 5starts
Writing: 5stars
Pacing: 5stars
Cover: 5+ stars
Η ιστορία του Άλεν Γκάλλαγκερ, του δεκάχρονου ήρωά μας, ξεκινάει με ένα ταξίδι μαζί με τον πατέρα του στη Σίλβερεϊκ. Ένα ταξίδι μακρινό και απροσδόκητο. Ένα ταξίδι που θα τον φέρει αντιμέτωπο με τον ίδιο τον θάνατο. Σκοπός του ήταν να αφήσει το παιδί στο Σίλβερεϊκ και να γυρίσει πίσω. Τόσο απλά. Έτσι αποφάσισε κι έτσι έπραξε. Κι έτσι απλά, η φτωχική ζωή που μέχρι πρότινος ζούσε ο Άλεν με τον πατέρα του μετατράπηκε σε έναν εφιάλτη από τον οποίο δεν μπορούσε να ξυπνήσει.
Μοναξιά, σκοτάδι, απόγνωση. Πείνα, κούραση, κρύο. Φιλία, φόβος, βία. Trafficking. Επιβίωση. Οικογένεια. Ευτυχία.
Η συγγραφέας αφηγείται με εξαιρετικό τρόπο την ιστορία της. Παρά τη χρήση του τρίτου προσώπου στην αφήγησή της, ένιωσα τα δυνατά συναισθήματα που επεδίωκε η ίδια να γεννηθούν στον αναγνώστη, ένιωσα την αμεσότητα όλων των χαρακτήρων και ταυτίστηκα τόσο εύκολα με τον Άλεν, παρά το νεαρό της ηλικίας του. Η ιστορία του Άλεν παρουσιάζει με ωμό τρόπο στις περισσότερες των σκηνών τη σκληρότητα που βιώνουν τα παιδιά μέσα από το δουλεμπόριο. Όσο η αφήγηση προχωράει τόσο ξεδιπλώνεται το κουβάρι αυτό με τη δράση και το σασπένς να χτυπάνε κόκκινο και τον φόβο του αναγνώστη πως όλα τελικά θα τελειώσουν άδοξα, για τον μικρό μας ήρωα, να φουντώνει. Παράλληλα, η χρήση πλούσιων περιγραφών στα τοπία της περιοχής, σε κάθε ευκαιρία, φώτιζαν περισσότερο τις σκηνές κάνοντάς τες ακόμα πιο ζωντανές και αληθοφανείς. Φτάνοντας στο τέλος της ιστορίας του Άλεν, ήταν πλέον ξεκάθαρο για μένα πόσο καλοδουλεμένη ήταν και με πόση αγάπη η συγγραφέας την αποτύπωσε στο χαρτί. Για αυτό το λόγο, σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να την διαβάσετε.
Μέχρι την επόμενη βιβλίο "κριτική"... καλές αναγνώσεις!!
Βιβή
March 14, 2020
Χαίρομαι πολύ που μου δόθηκε η ευκαιρία μέσα από τη συνεργασία με το fancy owl να γνωρίσω το συγκεκριμένο βιβλίο και τη συγγραφέα καθώς ομολογώ πως διαφορετικά δεν θα το τολμούσα. Άξιζε όμως!
Το δυστοπικό αυτό εφηβικό μυθιστόρημα πραγματεύεται καταστάσεις που δυστυχώς δεν απέχουν ιδιαίτερα από τον ρεαλιστικό κόσμο. Καταστάσεις απάνθρωπες, δύσκολες να τις συλλάβει ο κοινός νους. Κάθε γεγονός στη ζωή του μικρού Άλεν, του ήρωα της ιστορίας, πλημμυρίζει τον αναγνώστη με έντονα συναισθήματα.
Αν και υπήρχαν αρκετοί αναχρονισμοί στο κείμενο και ήταν δύσκολο να τοποθετήσω την ιστορία σε ένα ξεκάθαρο χρονικό πλαίσιο, η ανάγνωση του βιβλίου με έκανε να νιώσω τεράστια συμπόνια για τον ήρωα μας, απέραντη θλίψη για τις εξελίξεις στη ζωή του και τρομερή απέχθεια για τους ανθρώπους που υπάρχουν εκεί έξω δίχως ίχνος ανθρωπιάς και ηθικής, με μόνο σκοπό το κέρδος.
Το συγγραφικό ντεμπούτο της Αναστασίας Σκούλη είναι αξιόλογο και μας δίνει δείγματα ότι σίγουρα θα δούμε καλύτερες δουλειές από την ίδια καθώς θα ωριμάζει συγγραφικά.
Το δυστοπικό αυτό εφηβικό μυθιστόρημα πραγματεύεται καταστάσεις που δυστυχώς δεν απέχουν ιδιαίτερα από τον ρεαλιστικό κόσμο. Καταστάσεις απάνθρωπες, δύσκολες να τις συλλάβει ο κοινός νους. Κάθε γεγονός στη ζωή του μικρού Άλεν, του ήρωα της ιστορίας, πλημμυρίζει τον αναγνώστη με έντονα συναισθήματα.
Αν και υπήρχαν αρκετοί αναχρονισμοί στο κείμενο και ήταν δύσκολο να τοποθετήσω την ιστορία σε ένα ξεκάθαρο χρονικό πλαίσιο, η ανάγνωση του βιβλίου με έκανε να νιώσω τεράστια συμπόνια για τον ήρωα μας, απέραντη θλίψη για τις εξελίξεις στη ζωή του και τρομερή απέχθεια για τους ανθρώπους που υπάρχουν εκεί έξω δίχως ίχνος ανθρωπιάς και ηθικής, με μόνο σκοπό το κέρδος.
Το συγγραφικό ντεμπούτο της Αναστασίας Σκούλη είναι αξιόλογο και μας δίνει δείγματα ότι σίγουρα θα δούμε καλύτερες δουλειές από την ίδια καθώς θα ωριμάζει συγγραφικά.
Read
October 10, 2020DNF σελίδα 85
Καλή γραφή, ενδιαφέρουσα ιστορία, όμως ότι κάτι που αντέχω να διαβάσω αυτήν τη στιγμή. Το κρατάω για μια άλλη, που να μπορώ να αντιμετωπίσω την ανθρώπινη κακία. Το μόνο που δεν μου άρεσε ήταν, ομολογουμένως, η κοσμοπλασία. Αν το είχε τοποθετήσει στην Αγγλία του 1900, δεν θα είχε (ως το σημείο που διάβασα) καμιά διαφορά.
Καλή γραφή, ενδιαφέρουσα ιστορία, όμως ότι κάτι που αντέχω να διαβάσω αυτήν τη στιγμή. Το κρατάω για μια άλλη, που να μπορώ να αντιμετωπίσω την ανθρώπινη κακία. Το μόνο που δεν μου άρεσε ήταν, ομολογουμένως, η κοσμοπλασία. Αν το είχε τοποθετήσει στην Αγγλία του 1900, δεν θα είχε (ως το σημείο που διάβασα) καμιά διαφορά.
May 15, 2022
Οφειλω να πω πως διαβαζεται ευκολα! Η υποθεση κυλαει .. και συ δε μπορεις να αντισταθεις! Ειλικρινά.. οσα περνα αυτο το παιδι.. σε πληγωνουν..μα δυστυχως συμβαινουν..αχχχχ δε θελω να πω κάποιο σποιλερ!!! αξιζει να το διαβασετε .. αυτο κρατειστε!!!
December 15, 2020
3,5/5
Διαβάστε την άποψή μου στο blog μου.
Διαβάστε την άποψή μου στο blog μου.
December 26, 2020
Δεν το βαρέθηκα στιγμή. Η συγγραφέας έχει ταλέντο και αυτό φαίνεται από την πλοκή και από τις περιγραφές των καταστάσεων. Δεν θα πω περισσότερα. Δε θέλω να κάνω spoiler για ένα τέτοιο βιβλίο. Διαβάστε το!
March 11, 2020
Ένα πολύ καλογραμμένο βιβλίο με εξαιρετικό (και δύσκολο) θέμα.
Η συγγραφέας έχει πιάσει μια σκληρή ιστορία με δυσκολίες και κακουχίες.
Αλλά (spoiler alert) δεν έχει κακό τέλος!
Το κείμενο ρέει πολύ ωραία και δυσκολεύεσαι να το αφήσεις (κύριος γιατί φοβάσαι για τον καημένο τον πρωταγωνιστή)
Η συγγραφέας έχει πιάσει μια σκληρή ιστορία με δυσκολίες και κακουχίες.
Αλλά (spoiler alert) δεν έχει κακό τέλος!
Το κείμενο ρέει πολύ ωραία και δυσκολεύεσαι να το αφήσεις (κύριος γιατί φοβάσαι για τον καημένο τον πρωταγωνιστή)
August 1, 2020
Πολύ καλή προσπάθεια! Θα ήθελα οι διάλογοι να ήταν λίγο πιο αληθινοί, όμως η ιδέα είναι δυνατή και όχι πολύ μακριά από την πραγματικότητα, οι χαρακτήρες ενδιαφέροντες και η πλοκή γρήγορη και ευκολοδιάβαστη.
February 25, 2020
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!
January 29, 2022
🌆Είναι ένα σκοτεινό δυστοπικό μυθιστόρημα που εκτυλίσσεται σε έναν φανταστικό κόσμο.
🌆Ο Σέιν εγκαταλείπει το γιο του, Άλεν, κι έτσι το παιδί αναγκάζεται να κάνει ο,τι μπορεί για να επιβιώσει στο Σίλβερεϊκ. Κανείς δε φαίνεται να νοιάζεται για το παρατημένο παιδί.
🌆Μέσα από τις δυσκολίες κ τις δοκιμασίες που περνά ο Άλεν, θίγονται πολλά σοβαρά κοινωνικά ζητήματα, όπως η παιδική σκλαβιά κ ο ρόλος της εμπιστοσύνης (ή της έλλειψης της) μεταξύ ανθρώπων με αντικρουόμενα συμφέροντα.
🌆Είναι πολύ ενδιαφέρων ο τρόπος που προσεγγίζει η συγγραφέας την παιδική μετατραυματική ψυχολογία. Πιθανολογώ πως έχει κάνει ενδελεχή έρευνα κ' αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα.
🌆Ιδιαίτερα ενδιαφέρον ήταν επίσης το πως καταφέρνει η συγγραφέας να μας γνωρίσει βαθύτερα τον Σέιν μέσα από τις αναμνήσεις του Άλεν.
🌆Η καρδιά μου έσπασε πολλές φορές διαβάζοντας το βιβλίο, μαζί με την καρδιά του Άλεν, τον οποίο συμπόνεσα βαθιά. Παρατηρούμε μια ραγδαία εξέλιξη της προσωπικότητάς του.
🌆 Τέλος, μου άρεσε πολύ- κ θεωρώ πως έπαιξε σημαντικό ρόλο στο χτίσιμο του κόσμου αλλά και της ψυχολογίας του αναγνώστη, η συνεχής αντίθεση της αθώας παιδικής οπτικής με τη βιαιότητα κ τη σαπίλα του υποκόσμου. Και εδώ βρίσκεται κ η μόνη ένστασή μου για το βιβλίο, γιατί προσωπικά θα ήθελα να δω σκληρότερες εικόνες, συνυφασμένες με τη διαλυμένη ψυχολογία του πρωταγωνιστή μας. Παράλληλα όμως κατανοώ κ την πλευρά εκείνων που δε θα το άντεχαν.
🌆Αυτό το βιβλίο θα σας ταρακουνήσει, θα σας ξεβολεψει κ θα σας βάλει να σκεφτείτε.
🌆Ο Σέιν εγκαταλείπει το γιο του, Άλεν, κι έτσι το παιδί αναγκάζεται να κάνει ο,τι μπορεί για να επιβιώσει στο Σίλβερεϊκ. Κανείς δε φαίνεται να νοιάζεται για το παρατημένο παιδί.
🌆Μέσα από τις δυσκολίες κ τις δοκιμασίες που περνά ο Άλεν, θίγονται πολλά σοβαρά κοινωνικά ζητήματα, όπως η παιδική σκλαβιά κ ο ρόλος της εμπιστοσύνης (ή της έλλειψης της) μεταξύ ανθρώπων με αντικρουόμενα συμφέροντα.
🌆Είναι πολύ ενδιαφέρων ο τρόπος που προσεγγίζει η συγγραφέας την παιδική μετατραυματική ψυχολογία. Πιθανολογώ πως έχει κάνει ενδελεχή έρευνα κ' αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα.
🌆Ιδιαίτερα ενδιαφέρον ήταν επίσης το πως καταφέρνει η συγγραφέας να μας γνωρίσει βαθύτερα τον Σέιν μέσα από τις αναμνήσεις του Άλεν.
🌆Η καρδιά μου έσπασε πολλές φορές διαβάζοντας το βιβλίο, μαζί με την καρδιά του Άλεν, τον οποίο συμπόνεσα βαθιά. Παρατηρούμε μια ραγδαία εξέλιξη της προσωπικότητάς του.
🌆 Τέλος, μου άρεσε πολύ- κ θεωρώ πως έπαιξε σημαντικό ρόλο στο χτίσιμο του κόσμου αλλά και της ψυχολογίας του αναγνώστη, η συνεχής αντίθεση της αθώας παιδικής οπτικής με τη βιαιότητα κ τη σαπίλα του υποκόσμου. Και εδώ βρίσκεται κ η μόνη ένστασή μου για το βιβλίο, γιατί προσωπικά θα ήθελα να δω σκληρότερες εικόνες, συνυφασμένες με τη διαλυμένη ψυχολογία του πρωταγωνιστή μας. Παράλληλα όμως κατανοώ κ την πλευρά εκείνων που δε θα το άντεχαν.
🌆Αυτό το βιβλίο θα σας ταρακουνήσει, θα σας ξεβολεψει κ θα σας βάλει να σκεφτείτε.
Displaying 1 - 20 of 20 reviews