What do you think?
Rate this book
De Orde van de Gouden Leeuw #1
De Orde van de Gouden Leeuw
Mythologie, middeleeuwen en magie
De Orde van de Gouden Leeuw is het eerste deel van een veelbelovende nieuwe fantasyserie.
In paniek rennen Lucy en haar moeder door de straten van Amsterdam, op de vlucht voor duistere figuren. Ze kunnen niet bij elkaar blijven, en haar moeder duwt Lucy een mysterieus boek in handen. Lucy moet naar een geheime grot onder de brug gaan en daar het boek direct openen. Ze doet wat haar moeder zegt en belandt voor ze het weet in een andere wereld: het Rijk.
Daar ontmoet ze Alfred, Sam en Milstone. Zij leiden haar rond in het Gewest waar ze wonen en beloven haar te helpen haar moeder terug te vinden. Maar er gebeuren mysterieuze dingen in het Rijk. Er komen steeds meer signalen dat er angstaanjagende krachten aan het werk zijn en ze ontdekken dat Lucy de enige is die het Rijk kan redden. Ze moet zes Onnavolgbare Opdrachten uitvoeren om te voorkomen dat de gevaarlijke Schaduwheer Jaldabaz al het leven in het Rijk vernietigt.
240 pages, Kindle Edition
Published June 13, 2019
4 people are currently reading
54 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
July 4, 2019
Kun je een boek mooi vinden als er nog geen smaragdgroen kaft omheen zit wanneer je het mag lezen? Als het nog geen gouden letters op het omslag en beeldschone landkaart op het schutblad heeft?
Jep. Dat kan.
Denk aan de avonturen van J.K. Rowling, Cassandra Clare en John Stephens. En beeld je dan een vluchtscène in langs de Amsterdamse gracht, waarna een opengeslagen boek hoofdpersoon Lucy in een magische wereld brengt. Een stenen tafel met vloeibaar gouden letters, een ondergrondse verzetsbeweging en - yes! - een opdracht... Nou, dan denk je er dat prachtige omslag en geïllustreerde schutblad gewoon even bij.
Boek van de Week bij De Kinderboekwinkel:
https://youtu.be/vyi2_sqp7zo
Jep. Dat kan.
Denk aan de avonturen van J.K. Rowling, Cassandra Clare en John Stephens. En beeld je dan een vluchtscène in langs de Amsterdamse gracht, waarna een opengeslagen boek hoofdpersoon Lucy in een magische wereld brengt. Een stenen tafel met vloeibaar gouden letters, een ondergrondse verzetsbeweging en - yes! - een opdracht... Nou, dan denk je er dat prachtige omslag en geïllustreerde schutblad gewoon even bij.
Boek van de Week bij De Kinderboekwinkel:
https://youtu.be/vyi2_sqp7zo
December 22, 2021
*2 stars
Prima boek, het was niet een heel speciaal fantasie boek en de karakters vond ik ook wel matig. De cover is wel ontzettend mooi. Prima boek voor kinderen oftewel future fantasy lovers!
Prima boek, het was niet een heel speciaal fantasie boek en de karakters vond ik ook wel matig. De cover is wel ontzettend mooi. Prima boek voor kinderen oftewel future fantasy lovers!
June 9, 2024
Mwe veelbelovend begin, geen veelbelovend einde...
March 25, 2020
Had wel zin in zo'n fantasiewereld, maar het grijpt me niet echt. Het is prima, maar zit nou niet direct te springen om de andere delen. De stijl van schrijven helpt ook niet echt mee. Toch 3 reten.
August 23, 2019
Goh... Ja... En deels ook nee.
Ik heb een paar positieve en een paar negatieve puntjes bij dit boek.
Waar ik in elk geval enthousiast over ben, zijn de knipogen en kwinkslagen naar... wel, van alles en nog wat, eigenlijk. De hele wereld van het Rijk zit vol verwijzingen naar andere verhalen en teksten, naar auteurs en mythen, naar rare wezens die wij ook kennen. Ik heb er heel wat opgemerkt en er zijn er waarschijnlijk nog een heel deel door de mazen van mijn net geglipt. Dat is altijd geweldig, als een auteur dat soort dingen in een boek weet te krijgen. Je moet constant opletten, want voor je 't weet heb je weer een grappige verwijzing gemist. En ik moest wel lachen met de opdeling van het rijk, want dat doet toch erg denken aan de Districten in De Hongerspelen. Of het toeval is of niet, dat laten we in het midden, maar het is in elk geval een leuke extra. De worldbuilding op zich - zonder de verwijzingen mee te tellen - getuigt ook al van een knap staaltje verbeelding.
En het leest heel erg snel. 220 bladzijdes, en ik had het op ongeveer een uur en drie kwartier uit.
Maar aan de andere kant... Er zaten relatief weinig vernieuwing in. Het is een redelijk standaard fantasy-verhaal met de gewoonlijke tropes, zonder al te veel poespas. Aan de andere kant: dit is geen YA maar een kinderboek, dus om als een tien- à twaalfjarige in het genre te stappen, is dit misschien wel het goede niveau. Dat kan ik niet beoordelen.
Helaas lieten ook de personages en het verhaal op zich een beetje te wensen over. Vooral de eerste helft van het boek leek het me nog redelijk standaard, alsof de Rooy er zelf nog wat moest in komen. Daarna wordt er iets meer aandacht aan de personages besteedt, en ook het verhaal zelf krijgt meer diepgang. Maar dan nog lijkt er wel iets te mankeren.
De tekeningen aan het begin van elk hoofdstuk zijn wel de moeite, maar goed. We hebben het hier over Sophie Pluim (die ik ondertussen ook al ken van de Wereldklassiekers van Blossom Books), en zij maakt écht knappe dingen. Een heel eigen en herkenbare stijl! Het had niet beperkt moeten blijven tot die kleine tekeningen.
Op zich een goed begin, en het is ook een debuut geloof ik, maar er zijn toch een paar puntjes waar verbeteringen hadden aangebracht kunnen worden.
6/10
Ik heb een paar positieve en een paar negatieve puntjes bij dit boek.
Waar ik in elk geval enthousiast over ben, zijn de knipogen en kwinkslagen naar... wel, van alles en nog wat, eigenlijk. De hele wereld van het Rijk zit vol verwijzingen naar andere verhalen en teksten, naar auteurs en mythen, naar rare wezens die wij ook kennen. Ik heb er heel wat opgemerkt en er zijn er waarschijnlijk nog een heel deel door de mazen van mijn net geglipt. Dat is altijd geweldig, als een auteur dat soort dingen in een boek weet te krijgen. Je moet constant opletten, want voor je 't weet heb je weer een grappige verwijzing gemist. En ik moest wel lachen met de opdeling van het rijk, want dat doet toch erg denken aan de Districten in De Hongerspelen. Of het toeval is of niet, dat laten we in het midden, maar het is in elk geval een leuke extra. De worldbuilding op zich - zonder de verwijzingen mee te tellen - getuigt ook al van een knap staaltje verbeelding.
En het leest heel erg snel. 220 bladzijdes, en ik had het op ongeveer een uur en drie kwartier uit.
Maar aan de andere kant... Er zaten relatief weinig vernieuwing in. Het is een redelijk standaard fantasy-verhaal met de gewoonlijke tropes, zonder al te veel poespas. Aan de andere kant: dit is geen YA maar een kinderboek, dus om als een tien- à twaalfjarige in het genre te stappen, is dit misschien wel het goede niveau. Dat kan ik niet beoordelen.
Helaas lieten ook de personages en het verhaal op zich een beetje te wensen over. Vooral de eerste helft van het boek leek het me nog redelijk standaard, alsof de Rooy er zelf nog wat moest in komen. Daarna wordt er iets meer aandacht aan de personages besteedt, en ook het verhaal zelf krijgt meer diepgang. Maar dan nog lijkt er wel iets te mankeren.
De tekeningen aan het begin van elk hoofdstuk zijn wel de moeite, maar goed. We hebben het hier over Sophie Pluim (die ik ondertussen ook al ken van de Wereldklassiekers van Blossom Books), en zij maakt écht knappe dingen. Een heel eigen en herkenbare stijl! Het had niet beperkt moeten blijven tot die kleine tekeningen.
Op zich een goed begin, en het is ook een debuut geloof ik, maar er zijn toch een paar puntjes waar verbeteringen hadden aangebracht kunnen worden.
6/10
June 29, 2024
Leuk idee. Het lijkt een crossover van verhalen die ik al las in het verleden. Het leest vlot en het is voor zeer jonge kinderen geschreven. Heel weinig extra vlees aan het verhaal (1 rode draad- weinig vertakking).
Ik heb de rest ook geleend van de bibliotheek maar ik moet wel zeggen dat ik hoop dat de schrijfstijl verbeterd en ook het verhaal iets voller wordt. Het is zeer recht toe recht aan wat zorgt voor een zeer rechtlijnig en niet echt spannend verhaal.
Ik mis wat drijfveer en sfeer. Het begin is niet slecht maar het verhaal ligt dun verspreid...
Ik heb de rest ook geleend van de bibliotheek maar ik moet wel zeggen dat ik hoop dat de schrijfstijl verbeterd en ook het verhaal iets voller wordt. Het is zeer recht toe recht aan wat zorgt voor een zeer rechtlijnig en niet echt spannend verhaal.
Ik mis wat drijfveer en sfeer. Het begin is niet slecht maar het verhaal ligt dun verspreid...
August 19, 2020
Voor alle liefhebbers van fantasy en een fijne queeste. Lucy blijkt de Meister te zijn en moet 6 Onnavolgbare Opdrachten uitvoeren in het Rijk. Haar moeder heeft ze moeten achterlaten in 'onze' wereld terwijl ze door een portal gevlucht is naar het Rijk waar zij zelf het bestaan niet van wist. Haar moeder blijkt veel meer te weten, maar helaas heeft ze dat allemaal niet aan Lucy meegegeven. Op naar deel 2.
Voor jongens en meisjes vanaf 10 jaar
Voor jongens en meisjes vanaf 10 jaar
August 17, 2019
Het deed me erg aan Narnia en Drakendal denken, maar heb er van genoten. Ik ben benieuwd naar deel 2.
October 12, 2019
Een goed debut met vele elementen die vergelijkbasr zijn met Narnia en de Grijze Jagers. Heel erg tof voor het voorlezen en zelf lezen van kinderen van 9-12 jaar
June 8, 2020
Wat een fijn geschreven en ontzettend spannend boek! Ik kan niet wachten het tweede deel te gaan lezen.
July 12, 2020
Erg mooi verhaal, zit goed in elkaar en fijn voorgelezen (luisterboek).
August 6, 2020
Fijn geschreven, spannend boek! De wereld, wezens en situaties worden zo goed beschreven dat je heel makkelijk in de wereld van Lucy belandt en door wil blijven lezen! Nu al benieuwd naar deel 2!
March 8, 2023
Het is wel echt een kinderlijk boek, het eindigt met een heel onduidelijk einde, er is waarschijnlijk een vervolg maar ik ga niet verder lezen
November 10, 2024
Als ik een kind was zou ik dit boek echt leuk hebben gevonden
June 23, 2025
Een onvervalste queeste in een magische wereld geschreven door een Nederlandse auteur. Dat zie je niet zo vaak. Ik was dan ook meteen nieuwsgierig. Het maakte mij daarbij niet uit dat het hier om een kinderboek met een jeugdige hoofdpersoon ging (ik voel me niet zo snel ergens te oud voor). Immers, boeken als Harry Potter, Neil Gaiman’s The Graveyard Book en Coraline, en Philip Pullman’s His Dark Materials trilogie hebben allang bewezen dat dit soort fantasy leeftijd-overschrijdend kan zijn.
Het eerste hoofdstuk zet er meteen goed de vaart in. Lucy en haar moeder zijn in Amsterdam op de vlucht voor mysterieuze belagers. Om te vluchten krijgt Lucy een boek mee van haar moeder die een portaal opent naar een magische wereld: het Rijk. Na dit sterke begin duurt het wel even voordat het boek de juiste vertelstem weet te vinden. Het boek begint namelijk met het perspectief strak op Lucy (derde persoon limitatief). Dat past aanvankelijk bij de verwondering die Lucy ervaart in de nieuwe wereld. Echter, dat limitatieve perspectief begint een beetje in de weg te zitten als de schrijfster ons meer over de wereld wil vertellen. Dat wordt gelukkig vrij snel opgelost. Zodra Lucy haar queeste start weet het boek de juiste stem te vinden, waarin de verteller vaak net iets meer lijkt te weten dan Lucy zelf. De reizen en avonturen die daarna volgen zijn pakkend geschreven met een interessante wereld waarin telkens weer iets nieuws is te ontdekken.
De setting is rijk aan ideeën, met verschillende culturen, wezens en een goed uitgewerkte historie en geografie. Je krijgt bovendien het gevoel dat we nog maar het topje van de ijsberg gezien hebben en dat we nog lang niet alles weten. Hier ligt de kracht van het boek. De verzonnen taal valt ook positief op. Naast grappige Nederlands-klinkende namen en fantasiewoorden worden soms ook ‘nep-anglicismen’ gebruikt, zoals ‘baelord’ en ‘alteren’. Slim bedacht. Het mooiste nieuwe woord was wat mij betreft echter ‘antroponiet’ (zij die niet leven / een niet-mens).
De toon van het boek is bijzonder licht. Het is dan ook een echt kinderboek. Het verhaal wordt op een rustige, knusse en gezellige wijze verteld. Dat betekent overigens niet dat de thematiek even licht is. Het boek gaat over verlies, vriendschap het belang van herinneringen, en uiteraard de strijd tussen goed en kwaad. Het lijkt dan ook onvermijdelijk dat deze serie naarmate het verhaal vordert een stuk donkerder gaat worden.
Het boek is verder een prachtige uitgave. Het heeft een mooie groene kaft met gouden letters en elk hoofdstuk begint met een eenvoudige, maar beeldende illustratie, die een hint geeft naar wat komen gaat.
Een paar punten van kritiek zijn er echter ook wel te vinden. Plaats en tijd leken niet altijd helemaal consistent te zijn. Zo neemt de reis van Biedelberg (in Kennis) naar de Donkere Rivier (in Steen) minder dan drie dagen in beslag (wat overeenkomt met een flink stuk op de landkaart). Hierdoor had ik aanvankelijk het idee had dat de Gewesten heel klein waren. Later blijkt echter dat je wel degelijk een paar weken nodig hebt om een Gewest door te reizen. Wellicht treft de landkaart hier de blaam (bij de uitleg dat er door Cultuur moest worden gereisd om naar Hout te komen was er bij mij ook enige verwarring). Ook het woord 'stonde' leidt tot verwarring. De definitie achterin het boek stelt dat dit gelijk is aan een etmaal, maar soms lijkt het ook naar een uur of een dagdeel te verwijzen. Verder vond ik de actie soms wat urgentie missen door de kalme manier waarop deze gebracht wordt. Zo stapt Lucy bijvoorbeeld op een bepaald moment op een takje als ze zich wil verstoppen. Daarop volgt een paragraaf gewijd aan hoe rot iedereen zich hierover voelt. Pas in de alinea daarna draaien de antroponieten ‘onmiddellijk’ hun hoofd richting Lucy.
En helaas viel het einde mij ook wat tegen. Het boek heeft uiteraard een open einde, wat geen probleem is bij een serie. Echter, ook een climax ontbreekt, en dat is jammer. Het boek eindigt noch op een cliffhanger, noch op een natuurlijk rustpunt, en geeft verder ook op geen enkele wijze een nieuwe draai aan het verhaal. Het laatste hoofdstuk lijkt zodoende op een willekeurig hoofdstuk middenin een boek waaraan nog een alinea is toegevoegd om het idee van een einde te wekken. Dat had echt beter gekund.
Desalniettemin heb ik me erg vermaakt met dit boek. Als het nieuwe deel uitkomt zal ik het zeker gaan lezen. En wie weet lees ik het ook wel aan mijn dochters voor als ze wat ouder zijn.
Het eerste hoofdstuk zet er meteen goed de vaart in. Lucy en haar moeder zijn in Amsterdam op de vlucht voor mysterieuze belagers. Om te vluchten krijgt Lucy een boek mee van haar moeder die een portaal opent naar een magische wereld: het Rijk. Na dit sterke begin duurt het wel even voordat het boek de juiste vertelstem weet te vinden. Het boek begint namelijk met het perspectief strak op Lucy (derde persoon limitatief). Dat past aanvankelijk bij de verwondering die Lucy ervaart in de nieuwe wereld. Echter, dat limitatieve perspectief begint een beetje in de weg te zitten als de schrijfster ons meer over de wereld wil vertellen. Dat wordt gelukkig vrij snel opgelost. Zodra Lucy haar queeste start weet het boek de juiste stem te vinden, waarin de verteller vaak net iets meer lijkt te weten dan Lucy zelf. De reizen en avonturen die daarna volgen zijn pakkend geschreven met een interessante wereld waarin telkens weer iets nieuws is te ontdekken.
De setting is rijk aan ideeën, met verschillende culturen, wezens en een goed uitgewerkte historie en geografie. Je krijgt bovendien het gevoel dat we nog maar het topje van de ijsberg gezien hebben en dat we nog lang niet alles weten. Hier ligt de kracht van het boek. De verzonnen taal valt ook positief op. Naast grappige Nederlands-klinkende namen en fantasiewoorden worden soms ook ‘nep-anglicismen’ gebruikt, zoals ‘baelord’ en ‘alteren’. Slim bedacht. Het mooiste nieuwe woord was wat mij betreft echter ‘antroponiet’ (zij die niet leven / een niet-mens).
De toon van het boek is bijzonder licht. Het is dan ook een echt kinderboek. Het verhaal wordt op een rustige, knusse en gezellige wijze verteld. Dat betekent overigens niet dat de thematiek even licht is. Het boek gaat over verlies, vriendschap het belang van herinneringen, en uiteraard de strijd tussen goed en kwaad. Het lijkt dan ook onvermijdelijk dat deze serie naarmate het verhaal vordert een stuk donkerder gaat worden.
Het boek is verder een prachtige uitgave. Het heeft een mooie groene kaft met gouden letters en elk hoofdstuk begint met een eenvoudige, maar beeldende illustratie, die een hint geeft naar wat komen gaat.
Een paar punten van kritiek zijn er echter ook wel te vinden. Plaats en tijd leken niet altijd helemaal consistent te zijn. Zo neemt de reis van Biedelberg (in Kennis) naar de Donkere Rivier (in Steen) minder dan drie dagen in beslag (wat overeenkomt met een flink stuk op de landkaart). Hierdoor had ik aanvankelijk het idee had dat de Gewesten heel klein waren. Later blijkt echter dat je wel degelijk een paar weken nodig hebt om een Gewest door te reizen. Wellicht treft de landkaart hier de blaam (bij de uitleg dat er door Cultuur moest worden gereisd om naar Hout te komen was er bij mij ook enige verwarring). Ook het woord 'stonde' leidt tot verwarring. De definitie achterin het boek stelt dat dit gelijk is aan een etmaal, maar soms lijkt het ook naar een uur of een dagdeel te verwijzen. Verder vond ik de actie soms wat urgentie missen door de kalme manier waarop deze gebracht wordt. Zo stapt Lucy bijvoorbeeld op een bepaald moment op een takje als ze zich wil verstoppen. Daarop volgt een paragraaf gewijd aan hoe rot iedereen zich hierover voelt. Pas in de alinea daarna draaien de antroponieten ‘onmiddellijk’ hun hoofd richting Lucy.
En helaas viel het einde mij ook wat tegen. Het boek heeft uiteraard een open einde, wat geen probleem is bij een serie. Echter, ook een climax ontbreekt, en dat is jammer. Het boek eindigt noch op een cliffhanger, noch op een natuurlijk rustpunt, en geeft verder ook op geen enkele wijze een nieuwe draai aan het verhaal. Het laatste hoofdstuk lijkt zodoende op een willekeurig hoofdstuk middenin een boek waaraan nog een alinea is toegevoegd om het idee van een einde te wekken. Dat had echt beter gekund.
Desalniettemin heb ik me erg vermaakt met dit boek. Als het nieuwe deel uitkomt zal ik het zeker gaan lezen. En wie weet lees ik het ook wel aan mijn dochters voor als ze wat ouder zijn.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews