Miasteczko zbrodni. Dlaczego zginęła Iwona Cygan?

by Monika Góra

Kto stoi za wstrząsającym zabójstwem Iwony Cygan?

Dwadzieścia lat temu sprawą zabójstwa Iwony Cygan ze Szczucina żyła cała Polska. W dziennikarskim śledztwie Monika Góra powraca do tego tematu i zastanawia się też, jak to się stało, że sympatyczna uczennica liceum została brutalnie zamordowana przez swoich sąsiadów, znajomych rodziców, ojców jej koleżanek? Czy sprawcy chcieli ją wywieźć, żeby pracowała jako prostytutka w Austrii? A może dowiedziała się o ich nielegalnych narkotykowych interesach? Czy może tej nocy była wystawiona jakiemuś wysoko postawionemu politykowi? Reporterka szuka odpowiedzi na pytanie, dlaczego przez tyle czasu lokalna policja i prokuratura nie były w stanie wskazać winnych tej zbrodni. Jak to się stało, że bezkarnie podmieniano ślady biologiczne, ginęły dowody i mordowani byli świadkowie? Jak wysoko sięgał układ polityczno-biznesowo-towarzyski w Szczucinie, który wyciszył sumienia ludzi na dwadzieścia lat?



źródło opisu: Strona Grupy wydawniczej Foksal

Genres: Nonfiction, True Crime, Audiobook, Crime, Polish Literature

368 pages, Paperback

First published June 5, 2019

Reviews

[Klaudia_p · Rating 5 out of 5]

Ta książka jest kolejnym dowodem na to, że polski system sprawiedliwości jest ułomny i zamiast chronić ofiary, chroni oprawców. Smutne i boleśnie prawdziwe.

[Trzcionka · Rating 4 out of 5]

Całkiem spójnie przedstawiona historia tego morderstwa i wszystkich powiązanych z nim zdarzeń. Proces toczy się dopiero od dwóch lat, wiec sprawa jest jeszcze nie rozwiązana, ale rzeczywiście wszystko wskazuje na to, że mogło się to potoczyć tak jak domniemuje autorka. Oczywiście wiele luk to duże pole do domysłów i momentami zalatuje teoriami spiskowymi. Da się jednak to przeżyć.
Jest ciekawie, z sensem, bez lania wody. Początek trochę powolny, ale potem jest coraz lepiej. Jak ktoś nie zna losów Iwony Cygan i wszystkiego co działo się po jej śmierci na pewno przeczyta z zainteresowaniem.

[Agnieszka Kalus · Rating 4 out of 5]

Jprd w głowie się nie mieści...

[Klaudyna Maciąg · Rating 4 out of 5]

To niewiarygodne, że przez ponad 20 lat rodzina brutalnie zamordowanej Iwony Cygan nadal nie doczekała się sprawiedliwości. O tym, dlaczego tak się dzieje, opowiada reportaż Moniki Góry - niezwykle zajmujący i wstrząsający opis układów i układzików, w które zamieszani są politycy, biznesmeni, policjanci, całe grupy przestępcze i cholera jedna wie, kto jeszcze.

Lektura "Miasteczka zbrodni" jest frustrująca - co chwilę giną świadkowie, co chwilę ktoś zmienia zeznania, co chwilę, gdy już wydaje się, że sprawa zostanie rozwiązana - znowu okazuje się, że sprawiedliwość to ostatnie, czego można oczekiwać od tej sprawy. Monika Góra dotarła do mnóstwa osób, dowodów i materiałów i stworzyła z tego świetny reportaż, przy okazji kreśląc interesujący portret Polski przełomu wieków i problemów, z jakimi wciąż się boryka.

Jedynym minusem książki pozostaje to, że z czasem liczba postaci zamieszanych w tę historię jest tak duża, że człowiek zaczyna się w tym wszystkim gubić. No ale to już nie wina autorki, że sprawa jest tak zawiła ;)

Polecam przeczytanie, chociaż tematyka ciężka, a po wszystkim zostaje się z poczuciem bezsilności i ogromną irytacją w sercu.

[Polianna (moze_booka) · Rating 4 out of 5]

Bardzo dobrze napisany reportaż, bez lania wody i innych domysłów. Choć, chyba 3 razy mamy identyczne zdania dotyczące jakiegoś powtarzającego się wątku. Sprawa opisana w miarę chronologicznie, choć nie zawsze się dało, bo oprócz śmierci Iwony, mamy też inne, mniej lub bardziej powiązane, co często utrudnia przestawienie sprawy. Najważniejsze dla mnie źródła znajdują się na końcu oraz w posłowiu.

[Iwona · Rating 5 out of 5]

Przeraża mnie ta książka, przeraża mnie ogrom matactw jakie miały miejsce wokół sprawy tego morderstwa a także to, że nadal nie ma wyjaśnień co się dokładnie stało a także, że nadal nie wiadomo dlaczego i komu tak bardzo zależało na uciszeniu sprawy. Tyle osób musiało z tego powodu stracić życie... Przerażające...

[Karolina · Rating 4 out of 5]

Aktualnie mam 🤯🤯🤯🤯

[kasia · Rating 5 out of 5]

Ciężko mi cokolwiek powiedzieć o tej książce na świeżo po przeczytaniu.
To było coś przerażającego.

[Natalia · Rating 4 out of 5]

Bardzo solidny reportaż, autorka wykonała naprawdę kawał roboty, żeby zebrać te infromacje. Czasami jednak czuć, że mocno idzie się w stronę teorii konspiracyjnych, ale takie gdybanie nad różnymi hipotezami jest chyba nieuniknione, bo jednak sprawa się nie skończyła. Trochę irytują też powtarzające się kilkukrotnie fragmenty i lekka chaotyczność.

[mardently | Marta · Rating 4 out of 5]

Niezwykle ciekawy reportaż. Opisuje zbrodnię, za którą stoi mnóstwo ludzi, a zagadka dalej nie jest rozwiązana! Polecam!

[DziwakLiteracki · Rating 4 out of 5]

Często, gdy mówi się o głośnych morderstwach towarzyszy temu pewne specyficzne określenie - ,,zbrodnia, którą żyła cała Polska’’. W przypadku Iwony Cygan tak powiedzieć nie można, ponieważ ktoś przez długie lata robił wszystko, by sprawę wyciszyć, a prawda nigdy nie wyszła na jaw.
Szczucin. Nieduże miasto niedaleko Tarnowa. Jest rok 1998, upalne lato, noc z 13/14 sierpnia. W miejscowości Łęka Szczucińska w brutalny sposób zamordowano nastolatkę. Na wpół rozebrana, skrępowana, z drutem kolczastym owiniętym wokół szyi, leżała nieopodal rzeki. Ciało odnalazł mieszkaniec wsi.
Tymczasem rodzina szaleje z niepokoju, bo Iwonka nie wróciła do domu. Poszukiwania zaczynają się bladym świtem. Zaniepokojony ojciec sprawdza wszystkie miejsca, w których mogła przebywać córka, jednak tej ani śladu. Trzeba zgłosić oficjalne zaginięcie.

Iwona w czerwcu tego samego roku skończyła 17 lat. Była wesoła, niezwykle przyjacielska, sympatyczna i ogólnie lubiana, miała więc wielu przyjaciół. Od zawsze marzyła, by zostać przedszkolanką, bo kochała dzieci. Uczyła się dobrze, nie sprawiała kłopotów ani w szkole, ani w domu. Wychowywała się z dwiema siostrami w wspaniałej rodzinie. Dziewczyna miała marzenia, cele do zrealizowania i plany na przyszłość. Życie przed nią stało otworem. Aż do sierpnia ’98.

Wtedy właśnie dochodzi do makabrycznej zbrodni. Nikt nic nie widział, nie słyszał… nikt nic nie wie. A jeśli nawet, to boi się mówić. Już od samego początku w sprawie Iwony coś było nie tak. Zaczyna się niepozornie, na komendzie nie chcą przyjąć zgłoszenia o zaginięciu. Policjant dyżurujący tłumaczy, że to jeszcze nastolatka, że może gdzieś zabalowała albo została na noc u koleżanki, że za wcześnie na poszukiwania. Siadać i czekać, w końcu się znajdzie. Co jest w tym wszystkim najgorsze? Funkcjonariusz już wtedy WIEDZIAŁ, że córka Cyganów nie żyje, choć ciała oficjalnie jeszcze nie znaleziono. Hiobowa wieść dociera do rodziny dopiero o 14;30 tego samego dnia.

Jak to się więc stało, że od rana na komendzie w Szczucinie prawie każdy policjant wiedział o morderstwie, ale patrol został wysłany nad Wisłę dopiero o 14? Czemu nikt nie powiadomił rodziny? Dlaczego miejsce zbrodni nie zostało w ogóle zabezpieczone? Na te i jeszcze wiele innych pytań przez długi czas nikt nie potrafił odnaleźć odpowiedzi. Każdą sensowną informację skrzętnie ukrywano, zwłaszcza przed Cyganami. Oficjalnie nie było świadków, a jeśli już ktoś się pojawiał, to szybko go uciszano.
Sfałszowane notatki, znikające dowody oraz przedmioty należące do ofiary, powiązane morderstwa, przekupstwa, kłamstwa, mataczenie… To zaledwie wierzchołek góry lodowej. Dla rodziny Iwony gehenna dopiero się zaczyna i będzie trwać jeszcze przez ponad 20 lat.

Reportaż Moniki Góry to naprawdę kawał dobrej roboty. Niełatwo pracuje się przy tak ciężkiej sprawie, niełatwo pozbierać w sensowną całość strzępki informacji. Nie łatwo pytać, gdy w mieście panuje zmowa milczenia, a mordercy nadal przebywają na wolności. Autorce się to wszystko jednak udało. Z uporem docieka, drąży, bada. Wnikliwie analizuje każde zdarzenie, ujawnia wszystkie tajemnice, ale jednocześnie nie snuje domysłów. W ręce czytelnika oddaje ,,Miasteczko zbrodni’’, które nie jest jedynie pobieżnie spisaną historią. To świadectwo zrozpaczonej rodziny, wspomnienie brutalnie zamordowanej nastolatki i jednocześnie śledztwo przeprowadzone na kartach książki. Prawda wreszcie ujrzała światło dzienne.

[mrzokonimow · Rating 4 out of 5]

Solidny reportaż śledczy dotyczący jednej z najgłośniejszych spraw kryminalnych we współczesnej historii Polski.

Monika Góra wykonała kawał roboty, by zbliżyć się do odpowiedzi na pytanie o to, dlaczego zginęła Iwona Cygan; na pytanie, które przez ponad dwadzieścia lat pozostaje otwarte.

Wstrząsająca jest sama zbrodnia, brutalna, nieludzka i ze wszech miar obrzydliwa, ale na drugim i trzecim planie tej historii także dzieją się sceny oburzające i porażające: zachowanie policji, sąsiadów Iwony, wreszcie czuła przyjaźń wymiaru sprawiedliwości i środowisk przestępczych.

"Miasteczko zbrodni" to jedna z tych książek, które w takim samym stopniu odrzucają i nie pozwalają o sobie zapomnieć.

[Katarzyna Nowicka · Rating 4 out of 5]

Szczucin, małe nadwiślańskie miasteczko koło Tarnowa. To tu rozegrał się dramat i najbardziej zagadkowe morderstwo ostatniego 25-lecia.
17letnia Iwona Cygan niemal na oczach mieszkańców i pod nosem policji była katowana, a następnie skrępowana i wywieziona na wały wiślane, gdzie oprawcy udusili ją drutem kolczastym owiniętym wokół jej szyi.
To dopiero początek tego dramatu, który toczy się już ponad 20 lat ujawniając co raz bardziej szokujące fakty.
Szemrane interesy, pranie brudnych pieniędzy, handel młodymi dziewczynami, układziki lokalnych bandytów - biznesmenów, policji i prokuratury, a może i jeszcze wyżej. Do tego tajemnicze, niewyjaśnione zgony i samobójstwa wsród świadków i osób, które odważyły się mówić.
Wszystko to wydaje się tak nieprawdopodobne, niewyobrażalnie złe. Szczucin to miasteczko zbrodni, które ogarnęła zmowa milczenia i zmowa bojaźni.
Tutejsza policja skuteczna jest jedynie w umarzaniu każdej sprawy i w zacieraniu dowodów i niewygodnej prawdy.
Przerażające jest to, że tuż po zbrodni wiadomo było, kto może być odpowiedzialny za ten bestialski czyn i potrzeba było aż dwudziestu lat, aby wreszcie ktoś wystawił akt oskarżenia.
Reportaż Moniki Góry czytałam z zainteresowaniem ale z każdą stroną co raz bardziej otwierałam oczy z niedowierzenia. Napisany ciekawie, rzetelnie, bez zbędnego lania wody, 👍 choć nadal nie otrzymałam odpowiedzi dlaczego zgineła Iwona Cygan?

[KotKulturowa · Rating 4 out of 5]

3.75
Chciałabym znów być niewinnym człowiekiem, wierzącym że państwo i policja przestrzegają prawa, a mi nic nie szkodzi dopóki jestem uczciwym obywatelem.

Życie w negacji jest takie łatwe.

[Rebeka Mierzewicz · Rating 5 out of 5]

Straszna jest ta historia

[marysia]

nie oceniam bo jak takie coś oceniać. strasznie to wszystko jest smutne.

[Ula Kołodziejczyk · Rating 5 out of 5]

Włos się jeży

[Ewa Orłowska · Rating 3 out of 5]

3, bardzo mocno naciągana. Niestety, ale książka mnie rozczarowała, a szkoda, bo zachęcona dominującymi pozytywnymi opiniami zarwałam dla niej noc. Rzeczywiście, jest bardzo wciągająca, a autorka wykonała ogrom pracy przy zbieraniu materiału. Skala dramatu jaki przeżywa wciąż rodzina Cyganów jest niewyobrażalna i absolutnie nie neguje tego, ze należy się im sprawiedliwość w postaci skazania mordercy. Problem jaki mam z reportażem Moniki Góry leży w sposobie narracji, jaki przyjmuje autorka - z jej książki wyłania się obraz historii chyba nieco momentami podkoloryzowanej, według której Szczucin jest punktem pośrednim w wielkiej międzynarodowej mafijno-gangsterskiej układance, w której uczestniczą lokalni politycy, przedstawiciele kościoła, a wszystkim tym zarządzają m.in. pracownicy budowlani mieszkający na codzień poza Polską. Oczywiście, na etapie śledztwa (wielokrotnie zamykanego i wznawianego) było sporo nieścisłości o czym doskonale dzisiaj wszyscy wiedzą, szkoda jednak, ze pewne rozbieżności w zeznaniach i relacjach dotyczących tej tragedii zostały przez autorkę zupełnie pominięte.

Dla jasności - absolutnie nie twierdze, ze wszyscy mieszkańcy Szczucina jak i związani z gospodarką i lokalną polityką ludzie są krystalicznie czyści. Niestety, tragedia ta wydarzyła się w niedużej społeczności, gdzie wszyscy doskonale się znają, wiedza o różnych swoich grzeszkach i niekoniecznie legalnych przedsięwzięciach. Zasiadający na ławie oskarżonych zapewne w mniejszym bądź większym stopniu doprowadzili do śmierci dziewczyny, po ponad 20 latach od morderstwa Iwony zapewne wciąż funkcjonują zręby pewnych układów i powiązań, zaś błędy popełnione na wczesnych etapach dochodzenia sprawiają, że proces nie należy do najłatwiejszych w rozstrzygnięciu, czego zdecydowanie nie ułatwiają emocje towarzyszące najbliższych rodzin osób zaangażowanych w tę sprawę

[Lucas Lata · Rating 4 out of 5]

Dużo ciekawych informacji, które nie były udostępniane opinii publicznej. Warta przeczytania.

[nela · Rating 3 out of 5]

3.5

[natalia · Rating 3 out of 5]

3.5

[Madalam · Rating 2 out of 5]

Coż, rozczarowanie. Owszem, doceniam mrówczą pracę autorki, niemniej jednak po przeczytaniu tego reportażu wiem o zbrodni, której ofiarą padła Iwona Cygan, niewiele więcej, niż wiedziałam wcześniej. W dalszym ciągu nie znam motywów nie tylko samego zabójstwa, ale i (przedstawionych w akcie oskarżenia) zachowań poszczególnych oskarżonych na każdym jego stadium. Mówiąc kolokwialnie, nic mi nie styka. Nie mogę się także oprzeć wrażeniu, że gdzieś tak od połowy książki autorka nadmiernie popuściła wodze może nie tyle fantazji, co wyobraźni, doprowadzając do sytuacji, że jedna teoria spiskowa goni drugą, a przedmiotowe zabójstwo, niczym kamień wrzucony do jeziora, zatacza coraz to szersze kręgi, obejmujące coraz to nowe osoby, coraz "poważniej" ustosunkowane. Absolutnie nie twierdzę, że sugestie autorki nie mają nic wspólnego z prawdą. Niemniej jednak, poprzez zabieg łączenia wszystkich samobójstw i nieszczęśliwych wypadków z zabójstwami, wiążącymi się ze sprawą Iwony Cygan, autorka zaciemnia obraz, zamiast go rozjaśniać. Faktem jest, że ilość "wypadków", dotykających mieszkańców Szczucina i najbliższych okolic, znacznie wykracza poza średnią krajową, jednakowoż nie oznacza to, że wszystkie się ze sobą wiążą. Poza tym w jednym z rozdziałów reporterka opisuje, jak w drodze do Szczucina została zatrzymana przez Policję z uwagi na przekroczenie prędkości. Nie przyjęła mandatu, więc sprawę skierowano do sądu. Wysłała do sądu pisemne wyjaśnienia, lecz nie wzięto ich pod uwagę i wydano wyrok nakazowy, nie wzywając jej na rozprawę. W tym zdarzeniu autorka upatruje potwierdzenia swoich teorii o naczyniach połączonych, zwłaszcza, że wyrok nakazowy wydała sędzia, wielokrotnie w reportażu wspomniana (i to nie ze względu na swoje zasługi na polu "dochodzenia do prawdy"). Przykro mi to pisać, ale wygląda to dość niepoważnie i niestety, poddaje w wątpliwość pozostałe wywody, każąc zastanawiać się nad ich rzetelnością. Miło by było, gdyby autorka, zanim przystąpiła do pracy, zapoznała się - choć w pewnym zakresie - z procedurą karną (chociażby za pośrednictwem "wujka google'a"). Może wpadłyby jej wówczas w oko takie instytucje, jak wyrok nakazowy, czy postępowanie mandatowe i - w efekcie - nie upatrywałaby przejawów gnębienia w zwyczajnym dla takich spraw przebiegu postępowania. A co do sędzi, do której referatu trafiła sprawa autorki - cóż, w sytuacji gdy w wydziale karnym rzeczonego sądu rejonowego świadczy pracę jedynie troje sędziów, prawdopodobieństwo "trafienia" na tę a nie inną osobę jest dość duże i bez zewnętrznej (czy wewnętrznej) ingerencji :-p

[Agata · Rating 1 out of 5]

Zacznijmy od tego, że wyrok jeszcze nie zapadł, a autorka od pierwszych stron bardzo silnie forsuje jedną hipotezę, której wydaje się być pewna – dla mnie to jednak etycznie wątpliwe, bo od reportażu oczekuję przede wszystkim rzetelności – i pomija wszystko, co do niej nie pasuje.
Góra robi z zamordowanej nastolatki praktycznie świętą, sugerując, że każde słowo, które temu przeczy, wynika z nieczystego sumienia głoszącego. A prawie każdą smierć, która się wydarzyła od tamtego czasu (a trochę ich było), wiąże ze śmiercią Iwony – co wydaje się trochę za daleko idącym wnioskiem. W tej relacji Szczucin jawi się jako zagłębie zła, w którym jeden człowiek, i to wcale nie bardzo wysoko postawiony, trzyma w garści nie tylko miejską policję, ale i pół prokuratury. Być może rzeczywiście tak było, być może korzenie tej zbrodni sięgają aż tak głęboko – ale w takim wypadku oczekuję silniejszych dowodów niż „ktoś słyszał, że”, „mówiło się”, „krążą pogłoski o”.
Rozczarowanie, bo spodziewałam się porządnego reportażu, a dostałam sensacyjną historyjkę. W dodatku autorka nie odpowiada na to najważniejsze pytanie: „dlaczego?” i motywy tej zbrodni dalej pozostają niejasne.

[Magdalena Sośnierz · Rating 5 out of 5]

Brak słów... Po prostu przerażające. I mimo ogromu nazwisk, faktów i bardzo suchej sprawozdawczej formy nie sposób się oderwać.

[Martyna · Rating 4 out of 5]

Przydałaby się miejscami porządna korekta bo powtórzenia i błędy bywają straszliwe, ale jednak fascynująca historia się broni.

[Miku · Rating 4 out of 5]

Wstrząsająca historia. Tymi dwoma słowami można wszystko podsumować.

Morderstwo Iwony Cygan od samego początku było skrzętne zamiatane pod dywan. Policja wiedziała, że doszło do morderstwa, ale opóźniała działania o kilka godzin. Świadkowie pojawiali się i znikali (lub umierali), a jak nie znikali to dostawali nagłej amnezji. Ogólna zmowa milczenia powoduje, że w zasadzie wymiar sprawiedliwości oraz przestępcy mogą sobie przybić solidarnie sztamę.

Najbardziej wstrząsające jest to, że od tego minęło już ponad 20 lat.. a sprawa nadal jest niezamknięta. Nie wyobrażam sobie co musi przeżywać rodzina.

Autorka stworzyła solidny reportaż, w który włożyła ogrom pracy. Nie ma lania wody, dygresji, a opisane sytuacje powodują, że można zwątpić w sprawiedliwość. Jedyne co to zauważyłam, że autorka próbuje niepotrzebnie przepchnąć swoje hipotezy rozwiązujące zagadkę. Dopóki nie zapadnie wyrok jest tylko i wyłącznie domysł, a nie coś pewnego. Jednak rozumiem, bo takie nierozwiązane sprawy zostawiają szeroko otwartą furtkę do tworzenia teorii. To samo dotyczy drugiej głośnej sprawy, związanej z Iwoną Wieczorek.

[Aellirenn Czyta · Rating 5 out of 5]

Dwadzieścia lat temu o sprawie zabójstwa Iwony Cygan było głośno. Sprawa jednak przycichła i już wiemy, że ktoś o to zadbał. Autorka w swoim dziennikarskim śledztwie otwiera puszkę pandory.

Przesłuchałam tę książkę. Realizacja świetna. A sama książka? Powiem kolokwialnie - zryła mi beret. Nie chcę tutaj przytaczać żadnych faktów, bo to po prostu trzeba przeczytać. Mogę tylko powiedzieć o emocjach. Dla mnie to był jeden z najbardziej mrożących krew w żyłach tytułów, z jakim miałam do czynienia w swoim życiu. Przeraża mnie to, że ktoś, kto ma kasę i stanowisko może absolutnie wszystko. Przeraża mnie, że twarze, które znamy to tylko maski kryjące zło. Czasem słuchamy różnych teorii spiskowych i śmiejemy się pod nosem, bo tak nonsensowne są te pomysły. Historia Iwony Cygan brzmi jak taka teoria właśnie, tylko że nią nie jest. To jest straszne. Trudno było mi spać po tym, co przeczytałam. To jest naprawdę fantastyczny reportaż, ale nie do końca jestem przekonana czy dobrze zrobiłam łapiąc za tego audiobooka. Ta sprawa mnie po prostu przerosła.

[Kami · Rating 5 out of 5]

Długo zbierałam się, aby napisać coś o tej książce. Musiałam odczekać parę tygodni, zanim napięcie wywołane opisaną w niej historią zelżeje. Autorka rozprawia się z potężną kryminalną aferą - zabójstwem młodej dziewczyny w małym miasteczku, opanowanym przez zmowę milczenia. Tragiczna historia, tragiczni jej wszyscy bohaterowie, od niewinnej ofiary, po zdeprawowanych oprawców i pozostałych mieszkańców miasteczka, zmuszonych do milczenia i zastraszonych realnymi groźbami mafii. W zasadzie trudno oceniać bohaterów tej książki. Włos jeży się na głowie na myśl, że to nie jest fikcja literacka, ale rzetelnie zrealizowany reportaż. Zastanawiam się, czy autorka jest bezpieczna po opisaniu szczegółów tej niewyobrażalnej historii. Bezradność budzi nieuniknioność losów ofiar (bo było ich więcej), pewna niezwykle banalna przypadkowość śmierci. Ta książka bardzo mną wstrząsnęła. Na pewno jeszcze będę do niej wracać.

[patrycja polczyk · Rating 2 out of 5]

Dwie, może dwie i pół gwiazdki. Szok i niedowierzanie, bo wszędzie zachwyty. A ja się nie zachwyciłam. Ba, ja się z lekka wynudziłam i okrutnie się męczyłam w trakcie czytania. Sama historia okropna - cała ta zbrodnia i jej otoczka jest po prostu złem. Całe to matactwo, kłamstwa, kolejne dziwne śmierci powodują kręcenie głową z niedowierzaniem. Jednak słabo się to czyta, trochę jak książkę telefoniczną - nazwiska, ksywki, miejsca, daty. Mam wrażenie, że autorka miota się pomiędzy chęcią napisania reportażu a chęcią pyknięcia powieści kryminalnej. Dodam, że nie oczekiwałam definitywnej odpowiedzi na tytułowe pytanie, ale na końcu książki wiedziałam niewiele więcej niż na początku. Równie dobrze mogłam sobie darować całość.

[Leszek · Rating 5 out of 5]

Tytaniczna, wieloletnia praca reporterska skompresowana do książki, która opisuje porażający układ lokalnych bandytów, policji, prokuratury, którzy w zmowie przez 20 lat ukrywali zbrodnie popełnioną na nastolatce, która wiedziała coś, czego nie powinna nigdy wiedzieć. Czyta się jednym tchem, przeplatanym pustym śmiechem albo niedowierzaniem w to jak polskie prawo (nie)działało w latach 90-tych i jak zbudowane wtedy biznesy i układy trwają do dzisiaj, i będą trwały dopóki nie poumierają ludzie, którzy je tworzyli. Pozycja obowiązkowa dla chcących zrozumieć dlaczego w Polskiej polityce i wymiarze sprawiedliwości jest jak jest.