رویین پاکباز، مورخ هنر، مدرس، منتقد و نقاش برجسته معاصر است. او از آغاز دهه ۱۳۵۰ تدريس تاريخ هنر را در دانشكده هنرهاى زيبا آغاز كرد و از بنيانگذاران تدريس اين رشته در ايران بود. پاكباز از آن زمان تاكنون به تدريس تاريخ هنر، تأليف و ترجمه كتب بنيادى و پژوهش و تاريخنگارى در باب هنر ايران پرداخته است. كتب تاليفى او از جمله دائرةالمعارف هنر (۱۳۷۸) از کتابهای مرجع رشته هنر هستند.
کتاب جامع و خوبی بود، چیزی بود که من خودم میخواستم در نتیجه بخاطر خلاصه بودن خیلی از مباحث بهش ستاره کم نمیدم. در کل، اگه میخواید با هنر تصویری ایرانی از آغازی که رو دیوار ها کشیده میشدن تا زمانی که تبدیل به نگارگری شدن اطلاعات خوبی داشته باشید، این کتاب رو پیشنهاد میکنم. گرچه معتقد هستم هر ایرانی باید این کتاب رو بخونه، چون خیلی پایه ست و اصلا وارد حوضه های خیلی تخصصی نمیشه و خوبه که با هنر ایران آشنا بشیم، و بفهمیم که چقدر ایرانی عاشق رنگ بوده! و زندگی های امروزمون رو در تضاد باهاش ببینیم و بخشی از مشکل رو پیدا کنیم! شهر های خاکستری با دود های سفید و مشکی. من همیشه وقتی میخوام درباره تاریخ هنر مطالعه داشته باشم، برای مهم نیست اون کشور کجاست، که بخوام بر اساس علاقه شخصی حرف بزنم، ایران هم یکی از اون هاست، با توجه به چیزی که توی نگارگری های ایران دیدم، شایسته اهمیت هست و توی خیلی از آثار مدرن میتونم بازتاب همین نگارگری ها رو ببینم، شوخی های زیادی رو توی این نگارگری ها دیدم که ترجیح دادم بهشون بخندم چون معتقد هستم برای لبخند به لب اومدن کشیده شدن، وقتی چنین چیزی توی نگارگری ها دیدم یاد بعضی از تابلو های علی اکبر صادقی هم افتادم. تصاویر کتاب رنگی بودن که یه امتیاز مثبته، فقط ایکاش کیفیت بالاتری داشتن، در کنار تاریخ هنر تصویری، کمی هم از تاریخ حکومت های ایران توی کتاب خوندم، در کل، به هر هنرمندی، به خصوص دانشجو ها، پیشنهادش میکنم!