เป็นเช่นข้าสิ...คืองาม

by Jiu Lu Fei Xiang, 九鹭非香, จิ่วลู่เฟยเซียง

หลี่หยวนหยวนเป็นองค์หญิงในสมัยราชวงศ์ถังที่ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในโลกปัจจุบันหลังตกจากหน้าผาพร้อมกับองครักษ์ประจำตัวชื่อเยี่ยนซือเฉิง เมื่อฟื้นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองกลายเป็นหญิงงามล่มเมืองที่รูปร่างอ้วนท้วนสมบูรณ์แบบ ซึ่งเจ้าของร่างก็มีชื่อว่าหลี่หยวนหยวนเช่นเดียวกับเธอ

ไม่นานหลี่หยวนหยวนก็พบกับเยี่ยนซือเฉิงที่หลุดเข้ามาอยู่ในสมัยปัจจุบันเช่นกัน เขาเลือกที่จะอยู่คอยคุ้มกันและทำหน้าที่รับใช้หลี่หยวนหยวนเท่าที่เธอเคยได้รับการปรนนิบัติมาก่อนเธอพบว่าอาศัยอยู่ในยุคปัจจุบันก็มีความสุขดี สามารถทำในสิ่งที่ตอนเป็นองค์หญิงทำไม่ได้ ที่สำคัญเธอเข้ามาอยู่ในร่างกายที่สุขภาพแข็งแรง สามารถกินอาหารทุกอย่างได้ตามใจต้องการ แม้การเป็นคนอ้วนในสมัยนี้ถือว่าเป็นคนไม่สวยก็ตามทีแต่หลี่หยวนหยวนก็พอใจกับรูปร่างตัวเองในตอนนี้มาก เยี่ยนซือเฉิงเห็นเธอมีความสุข ก็ตกลงปลงใจที่จะดูแลเธอแบบนี้ตลอดไป

Genres: China, Novels, Fantasy, Contemporary

374 pages, Paperback

Published May 14, 2019

About the author

Associated Names:
* Jiu Lu Fei Xiang (English)
* 九鹭非香 (Chinese)
* จิ่วลู่เฟยเซียง (Thai)

Reviews

[Ning · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายรัก ข้ามยุคจากอดีตมาปัจจุบัน
พล็อตไม่ค่อยมีอะไรมากมาย คนโบราณพยายามปรับตัวให้เข้ากับยุคปัจจุบัน
ไม่มีอะไรหวือหวา หรือ รันทดมากมาย


แต่ด้วยความที่ตัวละคร น่ารัก น่าเอาใจช่วย ไม่มีง๊องแง๊ง ไม่งอนไปงอนมา ก็เลยอ่านได้เพลิน ๆ ไม่มีอะไรขัดใจ
รวมๆ ประมาณ 3 ดาว แต่เพราะเป็นจิ่วลู่ เลยบวกให้อีก 1 ดาว

[Wduffsnk - ดัฟฟ์ · Rating 5 out of 5]

#เป็นเช่นข้าสิคืองาม
By จิ่วลู่เฟยเซียง
.
ไม่ได้อ่านงานเจ๊จิ่วมาสักพักใหญ่ ๆ แล้วเหมือนกัน แต่ต้องยอมรับเลยว่า อ่านงานของจิ่วลู่เฟยเซียงทีไร เรามักจะมีอมยิ้ม และสนุกสนานกับเล่มนั้นเสมอ
และเล่มนี้ก็เช่นกัน เป็นเช่นข้าสิคืองาม หรือชื่อภาษาจีน 以胖为美 ที่แปลตามเราเข้าใจว่า ”ความอ้วนสิคืองาม” นั่นแหละ แค่เห็นชื่อก็อยากรู้ว่าเนื้อเรื่องจะเป็นไง
.
เรื่องราวเล่าถึง องค์หญิงแห่งยุคต้าถังกับองครักษ์หนุ่มคู่ใจที่ได้ข้ามมิติมาในยุคอนาคต เมื่อถูกโลกจับเหวี่ยงมาอยู่ในร่างนักศึกษา ในยุคที่ไม่มีชนชั้น แถมทัศนคติในหลาย ๆ เรื่องต่างจากเมื่อพันกว่าปีก่อนตั้งมากมาย โดยเฉพาะเรื่องความงามระหว่างสองยุคเนี่ย!! สองนายบ่าวจะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไร…
.
เห็นปกแล้วตลกมากก
พออ่านเนื้อเรื่องแล้วยิ่งตลกยิ่งกว่า แต่มันเป็นความตลกแบบอมยิ้มขันกับความน่ารักของทั้งนางเอก และพระเอกเลย เป็นการข้ามมิติมาแบบที่นางเอกของเรา #หลี่หยวนหยวน จากสาวขี้โรคร่างผอมบาง ก่อนตกเหวกลายเป็นสาวเจ้าเนื้ออ้วนจ้ำม่ำ
หากเป็นคุณ…จะหดหู่ใจไหมเมื่อมีร่างกายแบบนี้
แต่สำหรับหยวนหยวน คำตอบคือ ไม่!!
เจ้าเนื้อสิดี สวยงามอวบอิ่มดูสุขภาพดี ถ้าทัดดอกหมู่ตานสีแดงเข้าไปอีกหน่อยคือเริ่ดดด นี่แหละร่างกายที่นางใฝ่หา~~ ซึ่งพอต่อมาภายหลังถึงเธอจะรู้ว่า ทัศนคติความงามยุคต้าถัง กับปัจจุบันแตกต่างกันมาก แต่เธอก็คิดว่าตัวเองงามอยู่แล้ว!!
ส่วนองครักษ์หนุ่ม #เยี่ยนซือเฉิง ก็มาอยู่ในร่างของคนชื่อเดียวกัน แต่มีฐานะเป็นหนุ่มหล่อเฟี้ยวเฟรชชี่ประจำปีหนึ่ง เมื่อมาอยู่ในยุคที่ไม่คุ้นเคย แถมต้องปกป้ององค์หญิง เขาเลยต้องศึกษาโลกยุคใหม่อย่างถ่องแท้เพื่อรับมือกับมัน
เรียกได้ว่าเป็นสุดยอดองครักษ์พิทักษ์องค์หญิงผู้แสนดี แถมยังน่าเอ็นดูสุด ๆ คอยตามสาวอ้วนต้อย ๆ จนคนทั้งมหาลัยคิดว่าหนุ่มหล่อนี่ท่าจะเพี้ยน
ด้วยความที่ทั้งสองคนผูกพันกันมาตั้งแต่เด็ก ผูกพันกันมาเป็นสิบปี แต่ความรักที่จะเกิดขึ้นนี้ ทั้งสองจะก้าวข้ามเส้นฐานะที่เคยขีดกันไว้ตั้งแต่ยุคก่อนได้หรือไม่
.
สิ่งที่ประทับใจมากเลยในเรื่องนี้คือการเล่าเรื่อง และแอคชั่นของคนที่ข้ามมาอนาคต ดีเทลยิบย่อยหลาย ๆ อย่างค่อนข้างสมจริง ตอนแรกเราก็รู้สึกเฉยๆ คือตอนอ่านก็เกิดคำถามแหละ แต่ก็คิดว่าเอ้อ ประเด็นเล็กน้อย ไม่เป็นไรหรอก พออ่านไปจิ่วลู่ก็ใส่ดีเทลจุดนั้นที่เข้ามา เราเลยรู้สึกว่า อื้ม เรียลดีนะ
ตัวละคร น่ารักค่ะ ทั้งพระนางเลย นางเอกเป็นองค์หญิง พอมาอยู่ในร่างสาวอ้วนก็ไม่ส่งผลต่อความคิด เพราะทัศนคติที่แตกต่างระหว่างยุคนั่นเอง และด้วยเธอเป็นคนมั่นใจ สุภาพเรียบร้อย แต่ไม่หัวอ่อน ไม่โดนบงการหรือแหยง่าย พออยู่ๆไปคนรอบข้างก็จะรู้สึกเกรงใจ และรู้สึกเห็นว่าตัวผู้หญิงคนนี้ ถึงเขาจะอ้วน แต่ความอ้วนไม่ไดกลบสิ่งที่เขาเป็นจากข้างในเลย
ส่วนพระเอก ดีงามมม พระรามแปด เป็นคนที่จะอยู่เคียงข้างเธอ แม้สถานะจะไม่ใช่ผู้ชายคนนั้นของเธอก็ตาม โง้ยยพ่อคุณของบ่าววว เอาใจไปเลยล้านกะโหลก
เราจะไม่รีวิวผู้ชายคนนี้มาก แต่อยากให้ไปอ่านเองแล้วจะพบกับความดีงามที่เราก็อยากได้มาครอบครองเป็นผู้ของตัวเองบ้าง ถถถถ
.
เรื่องนี้สำหรับสนุกมากค่ะ แต่แอบสั้นอ่ะ ไม่ใช่ว่าอ่านแล้วไม่อิ่มนะ แต่เราอยากให้มีภาคหลังเรียนจบไปอีก หรือมีตอนพิเศษแถมเพิ่มอีกก็ยังดี เพราะในเรื่องขอบอกเลยว่ารักกันใสๆ ใจว้าวุ่น คนใจวุ่นลุ้นnc ไม่มีเด้ออ ไม่ต้องพลิกหาให้เก้อ แหะๆ //รู้เลยว่าเป็นคนแบบไหน ถถถ
อยากหาเรื่องน่ารัก ๆ อ่าน อย่าเพิ่งมองข้ามเพราะหน้าปก (ซึ่งความจริงปกก็น่ารักหวานๆดีแหละ) ลองอ่านดูนะคะ ถึงจะเป็นเรื่องที่ไม่หนักหน่วงอะไร แต่ก็สามารถทำให้ยิ้มอ่ะ
.
.
03.06.19
Wduffsnk

[Polyj · Rating 3 out of 5]

เยี่ยนซือเฉิง vs หลี่หยวนหยวน


พระเอกนางเอกข้ามเวลาจากยุคอดีต มาอยู่ในโลกปัจจุบัน
พวกเขามาอยู่ในร่างของคนชื่อเดียวกับตัวเอง แต่รูปร่างหน้าตานั้นเปลี่ยนไป ก็ดีนะ คนอ่านจะได้ไม่สับสน ไม่ต้องจำชื่อเยอะดี ฮี่ๆ

เราชอบพล็อตและแก่นเรื่องที่ผู้เขียนต้องการจะสื่อค่ะ

อย่างแรกเลยคือ เรื่องทัศนะความงามของคนต่างยุคสมัย
นางเอกที่ในอดีตเคยผอมแห้ง ดูเป็นคนไม่แข็งแรง และไม่สวยในยุคอดีตที่ตนจากมา พอมากลายเป็นสาวเจ้าเนื้อ ก็รู้สึกดีใจว่าตัวเองสวยสมบูรณ์ขึ้นมา ... แต่คนรอบข้างกลับดูถูกนางหาว่าอ้วนขี้เหร่
ตอนแรกนางก็ไม่สนใจ คิดแต่ว่า ต้องอ้วนแบบนี้สิถึงจะงาม ... เราเห็นด้วยในเรื่องของความมั่นใจ คนเราจะรูปร่างยังไงถ้ามีความมั่นใจในตัวเองก็ไม่เห็นต้องแคร์ ... แต่ อ้วนมันดีจริง ๆ เหรอ ~~ ในจุดนี้ นักเขียนได้จุดประกายความคิด และเปิดมุมมองให้แก่ตัวละครด้วยว่า อ้วนเกินไปมันก็ไม่ดี มันต้องมีสุขภาพแข็งแรงด้วยสิ ... เลยนางเอกเริ่มออกกำลังกายและคุมอาหาร ไม่ต้องผอมเพรียวก็ได้ แต่ต้องแข็งแรงนะ ... ชอบอะ

ประเด็นที่สอง คือเรื่องของการปรับตัวเข้ากับโลกใหม่ และการพยายามทำให้พระเอกเห็นคุณค่าในตัวเอง ยอมรับเรื่องความเสมอภาคของทั้งคู่ในปัจจุบัน
เนื่องจากเขาเป็นองครักษ์ให้นางมาตั้งแต่เด็ก ก็เลยยอมดูแลแบบถวายหัว ไม่ยอมจะตีตัวเสมอนายเด็ดขาด องค์หญิงว่าไง ซือเฉิงก็มีแต่ยอมตาม
ใครทำร้ายองค์หญิง เขาก็ต้องตามไปจัดการไม่มีทางปล่อยให้รอด
หายใจเข้าหายใจออกแทบจะเป็นองค์หญิงทั้งหมด งานบ้าน งานครัว เป็นหน้าที่เขาหมด ให้แบกเดินขึ้นเขาก็ไม่เคยบ่น แม้นางจะอ้วนกลมแค่ไหนก็ตาม
พระเอกงานดีขนาดนี้ โอ๊ยยยยย ขอก้อปปี้ไว้เยอะๆ เลยได้ไหม

บรรยากาศของเรื่องเป็นชีวิตเด็กมหาวิทยาลัย มีเพื่อนๆ มีกิจกรรมโน่นนี่
อ่านแล้วก็เหมือนได้ย้อนอดีตไปนึกถึงวัยนั้นอะนะ ชีวิตเด็กมหาวิทยาลัยนี่ก็คงคล้ายๆ กันหมดไม่ว่าชาติไหน เราว่าเป็นช่วงที่สนุกสุดละ

สรุปว่าเรื่องนี้สนุกดีค่ะ

[M · Rating 4 out of 5]

เป็นงานน่ารักๆ ไม่เครียด ไม่แก่งแย่งชิงดี
มันเป็นงานรู้ใจตัวเองของสองคนจากยุคโบราณ��ี่มีบรรดาศักดิ์มาขวางกั้น มีความเคยชินมาคอยกลบเกลื่อน
ต่างคนต่างต้องก้าวข้ามอุปสรรคของตัวเอง หลักๆ เป็นของฝ่ายองค์รักษ์ 555 ร��ยนี้เกิดมาเพื่อปกป้ององค์หญิง ดูแลองค์หญิง แต่โดยปกติเค้าไม่จำเป็นต้องให้องค์หญิง "มีความสุข" หรอกมั้งคะ

เล่มนี้นางเอกลำบากในส่วนของการ "กระตุ้น" ความรู้สึกของพระเอก อึ้งทึ่งช็อคไปกับความตรงไปตรงมาของพ่อองค์รักษ์ขมองอิ่ม ที่แค่เล่านิยายเรื่ององค์รักษ์ชอบเจ้าหญิงแล้วถามความเห็น กลับได้คำตอบมาว่า ถ้าเป็นตัวเองจะปาดคอตายเพื่อไม่ให้องค์หญิงทำผิดจารีต....ฟังเสร็จนี่สงสารนางเอกเลยนะ 55555

แต่แน่นอนในความถูกขนบจารีตประเพณี มันก็ยังมีความฮาของการที่คนสองคนเหมือนค่อยๆ เรียนรู้เรื่องความรักกันไป ก็มีทั้งฮาบ้าง ซึ้งบ้าง แล้วยังมีเรื่องนิยามความสวยในสมัยปัจจุบัน VS สมัยต้าถัง อันนี้ฮา นางเอกชอบร่างอวบอิ่มมาก (ซึ่งเข้าใจว่าขนาดร่างของนางในปัจจุบันคือเกิน XL) แต่สุดท้ายก็ต้องลดความอ้วนหน่อยนะ เพราะมีศัตรูหัวใจ 5555555 ฆ่าได้หยามไม่ได้ว้อยย

ในส่วนงานซึ้ง ก็คือซึ้งตอนที่พระเอกพูดประมาณว่าเค้ามีชีวิตอยู่เพื่อปกป้องนางเอก มันเป็นอะไรที่อบอุ่นใจดีนะ แล้วเอาจริงๆ พระเอกแทบไม่ได้ดูร่างอ้วนของนางเอกเลย เพราะอินเนอร์มีแต่เห็นนางเอกผอมแห้งอ่อนแอสมัยเป็นองค์หญิง พอเห็นนางเอกมีความสุข นางก็ยอมทุกอย่าง พ่อขมองอิ่มเอ้ยยย พีคคือการเป็นองค์รักษ์สมัยโบราณ จึงกลายเป็นโคตรพ่อโคตรแม่หล่อเฟี้ยวเท่ห์สุดๆ ในยุคปัจจุบัน อะไรคือการกระโดดลงจากหน้าผาไปหาแฟน #งานสตั๊นในหนังแอคชั่นคัมทูไลฟ์ อะไรคือการแบกแฟนอ้วนขึ้นเขา #งานอปป้าอบอุ่นก็มา

สรุปก็คือ การทะลุมิติมาอนาคต ดูแล้วจะเรียบง่ายและไม่ซับซ้อนเท่ากันย้อนเวลากลับไปสิงร่างคนในอดีตนะ นางเอกที่เคยเป็นองค์หญิง ต้องมาใช้ชีวิตนักเรียน ดูเรียบง่ายไปเลย

[Fonfoniny · Rating 3 out of 5]

เป็นเช่นข้าสิ...คืองาม

นิยายfeel good เนื้อเรื่องหวานละมุน มีมุกตลกแทรกบ้างนิดหน่อย เกี่ยวกับองค์หญิงและองครักษ์ที่ทะลุมิติมาปัจจุบัน

นางเอกเป็นองค์หญิงที่ฮ่องเต้ไม่โปรดจึงมีนิสัยยอมคน สุขุมเยือกเย็น แต่พระเอกจะค่อนข้างเลือดร้อน ใครหาเรื่ององค์หญิง ซือเฉิงพร้อมสู้!

อุปสรรคความรักของทั้งคู่มีอย่างเดียวคือ การมองตัวเองต่ำต้อยของพระเอก เขามองว่าตัวเองไม่คู่ควรเป็นความคิดที่ฝังลึกถึงกระดูก นางเอกก็เลยต้องเหนื่อยหน่อยในการกระชับความสัมพันธ์ ทำให้พระเอกเห็นว่าเขามีสิทธ์ที่จะรักองค์หญิงได้นะ

[Thanchanok V · Rating 4 out of 5]

ต้องยอมรับว่า ชอบนักเขียนคนนี้นะคะ
แม้ว่าแนวที่เค้าเขียนจะไม่ค่อยตรงกับแนวที่มิ้นท์ชอบ
แต่เท่าที่อ่านผลงานก็รู้สึกชอบแนวการเขียนตัวละครที่มีมิติ มีความตลกหน้าตาย อ่านแล้วยิ้มตลอด
อ่ะ เข้าเรื่องกันดีกว่า
เรื่องนี้มันตรงแนวสายสุขนิยมอย่างเรามาก เลยไม่ลังเลที่จะหามาอ่าน
เมื่ออ่านแล้วว่า ทำไมมันสั้นอย่างเน้ๆๆๆๆๆ 555 ไม่อยากให้จบเลย
หยวนหยวนเป็นผู้หญิงที่น่ารักมาก คือ นางเป็นองค์หญิงที่ร่างเดิมร่างกายอ่อนแอ
แต่จิตใจนางไม่ได้อ่อนแอ พอมาอยู่ในยุคปัจจุบันจึงมีโอกาสได้แสดงความคิดหลายๆเรื่องที่ทำให้เราชื่นชม
โดยเฉพาะตอนที่นางบอกว่า คนยุคนี้จิตใจคับแคบในเรื่องของความสวย(ผอมคือสวย มีเนื้อหนังอ้วนท้วมเหมือนเจ้าของร่างเก่าคือไม่สวย) แต่จริงๆแล้วคนที่คับแคบคือตัวนางเองต่างหาก เพราะมัวยึดติดกับความคิดเก่าๆตามยุคสมัยตัวเอง
โห คือ นางเป็นคนยุคโบราณจริงไหม ทำไมมองการณ์ไกล วิสัยทัศน์ดีแบบนี้
ส่วนพระเอก เยี่ยนซือเฉิง มีความพ่อบ้านสูงมาก ปกป้องนางเอกไม่พอ ยังจัดบ้าน ทำความสะอาด
ทำกับข้าว คอยดูแลนางเอกแบบยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอมสุดๆ แต่ปมเรื่อง ฐานะ สถานะทางสังคมขององครักษ์กับองค์หญิง
ทำให้พระเอกเหมือนไม่กล้าที่จะรักหยวนหยวน และกว่าซือเฉิงจะก้าวผ่านจุดนั้นมาก็แอบลุ้นนิดๆ
อ่านมาจนบทท้ายๆแอบคิดว่า สั้นไปหน่อยค่ะ คือบทจะจบก็จบซะงั้นเลย 555 ยังไม่ฟิน อยากจะให้มีต่ออีกหน่อย
ให้ 4.5 ดาว หักครึ่งดาวเพราะสั้นเกินไป 55

[Patrawan Dear]

# เป็นเช่นข้าสิ... คืองาม / จิ่วลู่เฟยเซียง

เล่มนี้มาแนวกลับด้าน คือ เป็นเรื่องขององค์หญิงสมัยโบราณที่ข้ามเวลามาเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยในยุคปัจจุบัน แถมยังหนีบเอาองครักษ์หนุ่มข้ามเวลามาด้วยอีกคน ทั้งคู่มาอยู่ในร่างของนักศึกษาที่มีชื่อเดียวกัน แต่ว่ารูปร่างหน้าตาไม่ได้เหมือนเดิม คือ องค์หญิงไม่ได้ผอมแห้งแรงน้อยอย่างเดิมแล้ว

ทั้งสองต้องปรับตัวเพื่อเรียนรู้ทุกสิ่งอย่างในโลกใหม่ ซึ่งอะไร ๆ ก็ไม่เหมือนเดิม ไม่ว่าจะเป็นชีวิตประจำวัน อาหารการกิน เงินทอง เครื่องใช้อุปกรณ์ ชนชั้น ที่เน้น ๆ คือ ทัศนคติเกี่ยวกับความอ้วนที่ผู้เขียนกล่าวถึงและให้บทสรุปไว้แบบน่าสนใจ รวมไปถึงการก้าวข้ามจารีตและความเชื่อฝังหัวในการเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ระหว่างพระนาง

แม้จะมีสีสันน้อยกว่าเรื่องอื่น ๆ ของผู้เขียน แต่กลับมีรายละเอียดเยอะดี ทำให้อ่านได้แบบไม่ติดขัด ไม่มีช่วงน่าเบื่อ สมกับเป็นงานของผู้เขียนที่เรารอคอยค่ะ :)

[Nim Ritt · Rating 5 out of 5]

อ่านนิยายจิ่วลู่ฯ มากี่เรื่องๆ คือ โหดร้ายกับพระเอก นางเอกม๊าก งอมพระรามกันไปทุกเรื่อง มีเรื่องนี้แหละเบาๆ ใสๆ สุดละ เราชอบมากที่สุดด้วยค่ะ ไม่มีดราม่า พระเอก นางเอก ดี๊ดี อ่านได้เพลินๆ สบายๆ (แอบเสียดายที่มีแค่เล่มเดียว)

[Nuna Imruetai · Rating 4 out of 5]

อ่านได้เรื่อยๆ พลอตแปลกใหม่ดีมาก แต่ไร้จุดพีคของอารมณ์

[Kat Sira · Rating 5 out of 5]

สุขนิยมจ๋ามาก

เนื้อเรื่องเบาๆ แทบไม่มีอะไรเลย… แต่อ่านไปอมยิ้มไปตลอดเล่ม คลายเครียดได้ดีจริงๆ เป็นหนึ่งในเรื่องของจิ่วลู่ที่เราชอบที่สุด

[Or_O · Rating 4 out of 5]

เห็นปกครั้งแรกนี่แบบ... หา เอาจริงดิ แล้วองค์ประกอบภาพมันประหลาดด้วยไง จะมีภาพของหวานก็ภาพของหวานสิ ทำไมมีตัวการ์ตูนจิ๋วลอยอยู่ตรงนั้น.. พอจับหนังสือจริง ได้พิจารณาใกล้ ๆ ถึงพอเข้าใจแนวคิด เขาต้องการให้เจ้าจ���๋วนั่นปักอยู่บนไอศกรีม อารมณ์พวกแท่งที่ปักขนมน่ะ แต่คราวนี้จิบิตัวใหญ่กว่าถ้วย เลยดูไม่สมดุล แล้วลายเส้นก็ไม่ค่อยไปด้วยกันกับแนวนี้ด้วยเลยไปกันใหญ่
.
กลับมาที่เนื้อหานิยาย เรื่องนี้เป็นแนวทะลุมิติอีกแล้วค่ะ แต่จะกลับกับกระแสหลักทั่วไป คือเอาตัวละครจากอดีตทะลุข้ามเวลามาปัจจุบันแทน แถมไม่ได้มาแค่คนเดียว แต่มาเป็นแพ็กคู่ คือองค์หญิงกับองครักษ์ของเจ้าหล่อน ในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย จิตของทั้งคู่ก็เปลี่ยนมาอยู่ในร่างของคนที่ชื่อเดียวกันในยุคปัจจุบัน ซึ่งเจ้าของร่างเดิมก็เป็นนักศักษาอยู่ในมหาวิทยาลัยเดียวกัน
.
แน่นอนว่าพอมีอะไรที่ผิดที่ผิดทางมันก็จะมีความป่วนตามมาด้วยเสมอ สองหัวย่อมดีกว่าหัวเดียว แต่เรื่องชวนหัวที่เกิดก็จะยกกำลังตามไปด้วย
.
เดิมหลี่หยวนหยวนเป็นองค์หญิงที่ร่างกายไม่แข็งแรง จะกินโน่นก็ถูกห้าม ทำนี่ก็โดนห้าม นางเลยยินดีมากที่เข้ามาอยู่ในร่างกายของหญิงสาวที่แข็งแรง และอุดมสมบูรณ์มากคนหนึ่ง
.
ค่ะ องค์หญิงกลายเป็นหญิงอ้วนไปแล้ว แต่นางภูมิใจกับร่างกายตนเองมาก
.
ส่วนซือเฉิงองค์รักษ์นั้น เมื่อองค์หญิงว่าดี เขาก็เห็นดีด้วยไปหมด
.
องค์รักษ์ย่อมไม่ยอมห่างจากเจ้านาย ซือเฉิงตามติดหลี่หยวนหยวนเป็นเงาตามตัว ทุกคนที่รู้จักจึงเข้าใจว่าทั้งคู่เป็นแฟนกัน
.
เลยกลายเป็นภาพที่หนุ่มหล่อมาดดี ทูนหัวทูนเกล้าหญิงอ้วนหน้าตาไม่โดดเด่นคนหนึ่งให้ทุกคนตะลึง
.
เรื่องเปิดมาตลกนะคะ แต่โอว่าแนวหลักเป็นแนวโรแมนติกมากกว่า เป็นความหวานแบบไม่ฉูดฉาด ไม่มีฉากหวือหวาให้ตื่นตา องค์หญิงอยากทำอะไร องครักษ์ก็พยายามทำตามพระประสงค์ทุกอย่าง
.
และองค์หญิงอาจดูเป็นตัวโจ๊กในช่วงแรก แต่ตัวตนของนางก็ยังคงเป็นองค์หญิงคนหนึ่ง มองโลกอย่างคนเหนือกว่า ชินชากับการโดนประคบประหงม เท่าทันมารยาคน ตื่นตากับโลกกว้างใหญ่ที่ไม่เคยพบ
.
ซึ่งสิ่งเหล่านี้เมื่อมาอยู่ในโลกปัจจุบันก็มีทั้งคุณและโทษ หลี่หยวนหยวนจึงต้องค่อย ๆ เรียนรู้และปรับตัว เช่นเดียวกับซือเฉิง แรกเริ่มหลี่หยวนหยวนแค่ไม่ต้องการโดนมองแปลก ๆ ต่อมาจึงค่อย ๆ เข้าใจช่องว่างที่พวกเขาสองคนเหลื่อมล้ำกัน และนางก็พยายามลดช่องว่างของความไม่เท่าเทียมนี้ลง แม้องครักษ์อย่างซือเฉิงจะไม่เต็มใจแม้แต่น้อย
.
ระหว่างสองคนนี้จริง ๆ มีเรื่องราวมากมายที่บ่มเพาะกันมานาน แต่ต่างคนต่างไม่รู้ ต่างไม่สนใจ เมื่อมาอยู่ในโลกปัจจุบัน กลายเป็นว่าความรู้สึกที่เคยอยู่ลึกมาก ๆ นั้น เริ่มเติบโตให้เห็น
.
เรื่องก็จะมีความละเอียดอ่อนซ่อนอยู่ตรงนั้นตรงนี้ จะเนิบ ๆ หวานนวล ๆ
.
ฉากในเรื่องเป็นช่วงมหาวิทยาลัย มีชมรม มีเพื่อนนักศึกษา การเรียน การสอบ กิจกรรม มีช่วงวัยที่เต็มไปด้วยสีสันและไม่มีความรันทดอะไรนักค่ะ
.
โดยรวมโอก็ชอบค่ะ เป็นเรื่องที่อ่านได้สบาย ๆ และก็รู้สึกดีเรื่องหนึ่งเลย แต่ตัวโอเองอาจจะติดประเด็นเรื่องที่ซือเฉิงเป็นองครักษ์ที่ทำทุกอย่างให้องค์หญิงจนดูเหมือนความเป็นตัวของเขามันจางไป มันยังมีช่องว่างที่โอมองว่าองค์หญิงยังสามารถพยายามเพื่อซือเฉิงได้มากกว่านี้ อย่างตอนที่ซือเฉิงเทียวไปเทียวมาหลายชั่วโมงเพื่อองค์หญิง หรือที่เขาแบกองค์หญิง แต่ก็ไม่ใช่ว่าองค์หญิงไม่ดีนะคะ หลี่หยวนหยวนเป็นคนที่ดีคนหนึ่งเลย นางก็พยายามปรับตัว และหลายเรื่องมันไม่ใช่ว่าบอกจะเปลี่ยนก็จะเปลี่ยนได้ทันที มันเป็นเรื่องต้องใช้เวลา ต้องใช้ความเข้าใจ นับจากตอนแรกถึงตอนท้าย ทั้งสองคนมีพัฒนาการการที่ดี โดยรวมโอพอใจนะ
.
3.5 ดาว

[Doco · Rating 4 out of 5]

หลังจากผิดหวังกับสามีฟ้าประทาน เรื่องนี้ถือเป็นเรื่องกอบกู้ความรู้สึกดีกับงานจิ่วลู่กลับมาได้ประมาณนึงเลย

เนื้อเรื่องไม่มีอะไรมากแต่ก็น่ารักดี เป็นเรื่องขององค์หญิงกับองค์รักษ์ที่ทะลุมิติมาปัจจุบัน (เมื่อไหร่นิยายจีนจะเลิกทะลุมิติ) ทั้งสองคนต้องปรับตัวให้เข้ากับยุคปัจจุบัน ต้องไปเรียนมหาลัย อ่านแล้วคิดถึงสมัยเรียน อาจด้วยความที่เป็นเรื่องของเด็กมหาลัยเลยไม่ได้มีเหตุการณ์เชือดเฉือนหักเหลี่ยมระทึกใจอะไรเท่าไหร่ พล็อตก็เลยเบาๆออกแนวฟีลกู้ด มีประเด็นเรื่องชนชั้นนิดหน่อยแต่ไม่ได้ขยี้มากมาย เอาเป็นว่าอ่านได้เรื่อยๆเพลินๆ อมยิ้มเล็กๆ

พระเอกงานดีสไตล์จิ่วลู่ แต่ก็ชอบนางเอกนะ นางเป็นตัวของตัวเองดี...อ้วนสิสวยสมชื่อเรื่องเลย

[Vyll · Rating 3 out of 5]

เป็นนิยายข้ามภพจากในอดีต มายุคปัจจุบัน ข้ามมาทั้งพระเอกองครักษ์และ นางเอกเจ้าหญิง ต้องมาปรับตัวเข้ากับชีวิตเด็กมหาลัย ไม่มีอุปสรรคด้านความรักมากมาย มีเพียงแต่ไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองตอนแรกๆ หลังจากนั้นก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้เริ่มรู้สึกว่าเรารักใคร พระเอกช่วยเหลือทำตามนางเอกทุกอย่าง อ่านไปได้เรื่อยๆ ไม่หวือหวา สะเทือนอารมณ์ อ่านได้จนจบเพราะสงสัยว่าจะข้ามผ่านกำแพงชนชั้นในใจยังไง คิดว่าส่วนตัวชอบแนวย้อนยุคจากปัจจุบันไปอดีตมากกว่า

[Mari · Rating 4 out of 5]

แงงง ผิดหวังอะ หวังว่ามันจะดีกว่านี่ เราชอบจักรวาลเทพเซียนของจิ่งลู่ฯมาก แต่พอไม่ได้เกี่ยวกับเทพเซียนแล้วเรารู้สึกว่าจิ่วลู่ฯทำได้ไม่ค่อยดี เธอน่าจะทำได้ดีกว่านี้อะ หรือเป็นเพราะยุคปัจจุบันก็ไม่รู้ มีบางอย่างในหนังสือที่เป็นคนที่ข้ามภพมาน่าจะเอะใจแต่ก็ไม่ได้แตะตรงนี้ ส่วนใหญ่เล่าเกี่ยวกับชีวิตประจำวันของสองตัวละครมากกว่า

[Suwisa Khunsakda · Rating 4 out of 5]

ชอบความมีเหตุมีผลของตัวละคร หวานปนซึ้ง ปนฮา สมเป็นจิ่วลู่เฟยเซียงจ้า

[Giyongchy · Rating 4 out of 5]

เป็นแนวสุขนิยมตามแบบฉบับของท่านจิวลู่ ชอบความคิดสร้างสรรค์ตัวละครของจิวลู่ เนื้อเรื่องเบาๆ อ่านแล้วยิ้มไปตลอดทั้งเล่ม ความดีงามของพระเอกเป็นที่สุด เป็นผู้ที่น่ารัก ใสซื่อ (เฉพาะกับนางเอก)

[Celeste · Rating 5 out of 5]

น่ารักมากกก ❤️ ไม่มีช่วงน่าเบื่อสักนิดอ่านรวดเดียวจบ องค์หญิงช่างเท่อะไรเช่นนี้ ไม่ถอยหลังไม่ยึดติด ไม่ได้อ่านเรื่องที่ให้ความสุขตั้งแต่ต้นจนจบแบบนี้มานานมากแล้วค่ะ^^ เป็นเช่นข้าสิคืองาม อย่างแท้จริง

[Kaeka Peyanon · Rating 5 out of 5]

ปกติชอบผลงานจิ่วลู่เฟยเซียงอยู่แล้ว พอมาอ่านเรื่องนี้แนวใหม่ของนักเขียน แล้วหลงรักเลยค่ะ ชอบ

[Pitchayapa Siridejakul · Rating 4 out of 5]

ละเมียดละไม

[Anida · Rating 4 out of 5]

สนุกสนาน & น่ารักมากๆ เล่มนี้แหวกแนวของจิ้วลู่นะ เพราะไม่มีเทพเซียนไรเลย แถมเป็นเรื่องเกี่ยวกับยุคปจบ แต่เนื้อเรื่องก็ยังซาบซึ้งตรึงใจสไตล์จิ้วลู่อ่ะนะ

[Natt · Rating 4 out of 5]

ข้ามมิติมายุคปัจจุบันบ้าง สนุกดี... ลุ้ยให้ราชองค์รักษ์บอกรักองค์หญิงไม่ได้ เลยต้องลุ้นให้องค์หญิงกล้าบอกรัก
หวานปนฮา ไม่ใช่หวานเลี่ยน

[Ahgase · Rating 3 out of 5]

อืมมม เรื่อยๆไม่ถึงกับเอื่อย
สงสัยแต่เยี่ยนซื่อเฉิงตัวจริงไปไหนอะ?
ในเมื่อร่างพระเอกตายตั้งแต่ตกหน้าผาแล้ว

[ppsk ᙏ̤̫]

สนุก น่ารักกกกก สมเป็นงานเขียนเจ๊จิ่ว ชอบที่ไม่ยืดเรื่อง รู้สึกพอดีมาก ๆ ไม่สั้นเกินไม่ยาวเกิน (แต่ถ้ามีตอนพิเศษนิดหน่อยหลังแต่งงานงี้น่าจะดี แต่แค่นี้ก็ชอบแล้วว🤍)

[Lily 百合花 · Rating 3 out of 5]

ชื่อเรื่อง – เป็นเช่นข้าสิ...คืองาม (以胖为美)
ผู้แต่ง – จิ่วลู่เฟยเซียง (九鹭非香) เขียน อาจือ แปล


ตัวละคร
หลี่หยวนหยวน
เยี่ยนซือเฉิง อายุมากกว่า 5 ปี (ในอดีต)


รีวิวหลังอ่าน

จริงๆ ดองเล่มนี้มานานหลายปีแล้ว แรกเริ่มเดิมทีอยากอ่านมากเพราะเป็นแฟนคลับของจิ่วลู่เฟยเซียง แต่แล้วก็มีช่วงเวลาที่ไม่ได้ตามอ่านอีกเลย ก็ดองไว้ยาวๆ นอกจากนี้หน้าปกเห็นแล้วรู้สึกรกไปหน่อย ก็เลยยิ่งไม่มีแรงใจในการอ่าน รวมถึงอ่านคำโปรยแล้วยังไม่ได้อยากอ่านอะไรแนวนี้ เลยดองยาวนานมากเลย

แต่พอได้เริ่มอ่านก็รู้สึกว่ามันก็สนุกดีนะ แต่ก็สนุกแบบไม่สุด บอกไม่ถูกอะ คือพล็อตเรื่องดีมากเลย แต่เพราะการเล่าเรื่องแบบที่ค่อยๆ เล่าไป มันไปเรื่อยๆ และจริงๆ เราเข้าใจว่าทำไมตอนแรกเยี่ยนซือเฉิงถึงเป็นแบบนั้น แบบไม่กล้าที่จะรักองค์หญิง แต่อ่านแล้วก็อึดอัดใจแทนหลี่หยวนหยวนอะ บอกไม่ถูกอะ

ก็เลยอ่านไปได้เรื่อยๆ แต่ในใจก็จะแบบว่าเมื่อไหร่จะจบนะ กว่าจะอินกับตัวละครมากขึ้นหน่อยก็ตอนใกล้จบแล้ว ที่จะมีเรื่องราวชวนลุ้นว่าสุดท้ายจะเป็นยังไง ดูมหัศจรรย์พันลึกมากเลยแหละ

ตัวละครก็มีการพัฒนาในช่วงหลัง จนทำให้รู้สึกเหมือนได้เติบโตไปพร้อมๆ กับหลี่หยวนหยวนและเยี่ยนซือเฉิง ตอนที่ทั้งสองสามารถปรับตัวกับการใช้ชีวิตปัจจุบันได้แล้ว เราเองก็รู้สึกว่าอ่านได้ลื่นไหลมากขึ้น แต่ก็เข้าใจนะว่าจากอดีตเวลาหลายพันปี มาสู่ปัจจุบัน อะไรๆ มันเปลี่ยนแปลงไปมากกว่าระยะเวลาหลักสิบปีอย่างแน่นอนอะ

รวมถึงเรื่องค่านิยมความงามด้วย เลยเป็นที่มาของชื่อเรื่องนั่นเอง ค่านิยมความงามสมัยก่อนก็คือเป็นสาวอวบอ้วนมีน้ำหนักถึงจะเป็นคนงาม ซึ่งสมัยต้าถังองค์หญิงร่างกายอ่อนแอผอมแห้งแรงน้อย แต่เมื่อได้เป็นหลี่หยวนหยวนในปัจจุบันที่น้ำหนักไม่น้อย เธอเลยพึงพอใจในความงามนี้ และทำให้ Enjoy Eating กว่าเดิมไปอีก

อีกอย่างเราเองอาจจะยังไม่ชินกับแนวปัจจุบันของจิ่วลู่เฟยเซียงด้วย เพราะเรื่องที่ชอบมากๆ ก็เป็นแนวอดีตและเทพเซียนทั้งนั้นเลย คือ “สามชาติผูกพัน แม่น้ำลืมเลือน”, “ปฐพีไร้พ่าย”, “เจ็ดชาติภพ หนึ่งปรารถนา” แต่โดยรวมก็คิดว่าพล็อตดีนะ แต่แค่คิดว่าการเล่าเรื่องถ้าเล่าได้สนุกกว่านี้จะดีงามมากเลย อันนี้เหมือนไม่ค่อยสุดสักเท่าไหร่

แต่ถ้าใครอยากหาอะไรอ่านเพลินๆ คั่นเวลา อ่านไปก็อาจจะแอบหิวไปด้วย และคอยลุ้นว่าความรักระหว่างองค์หญิงและองครักษ์ที่ต้องมาใช้ชีวิตในยุคปัจจุบันด้วยกันนั้น จะเป็นยังไงนั้น ก็ลองหาอ่านดูกันเลยนะคะ

Start 23.11 น. Tue 31 Oct 2023
End 20.20 น. Sun 5 Nov 2023
Review Date 15.02 น. Sat 11 Nov 2023

[Rintea W · Rating 5 out of 5]

องค์หญิงและองครักษ์ประจำตัวหนึจากคนร้ายและตกลงไปในเหวด้วยกัน ซึ่งทำให้ทั้งคู่ทะลุมิติมาอยู่ในโลกยุคปัจจุบัน
องครักษ์ผู้ภักดีก็ทำหน้าที่ได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ดูแลองค์หญิงเป็นองค์หญิงจริงๆในรั้วมหาวิทยาลัย แต่ไม่ละเลยที่จะคำนึงถึงสถานภาพความเป็นทาสของตัวเองที่แตกต่าง ช่วงแรกสองคนมีความผูกพันฐานะนายบ่าวและนางเอกมองพระเอกเหมือนพี่ชาย แต่เมล็ดพันธ์ุแห่งความรักที่ไม่เคยรู้ว่ามีอยุ่ในหัวใจตั้งแต่เมื่อไหร่ก็งอกเงยขึ้นมาตามสถานการณ์ มีความหวาน ความน่ารักที่ไม่หวือหวามาเป็นระยะๆ

การดำเนินเรื่องคือการปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมที่หลุดเข้ามา ซึ่งขอบอกว่าทำได้ดีมาก สมเหตุสมผลใช้ได้ อ่านแล้วไม่ติดขัด
ปมใหญ่ของเรื่องคือการที่หัวหน้าองครักษ์อย่างพระเอกจะต้องก้าวข้ามความผิดจารีตที่ฝังลึกในกระดูกของตัวเองให้ได้เพื่อที่จะได้รักองค์หญิงอย่างที่ส่วนลึกในหัวใจต้องการ
นางเอกเป็นคนที่เข้าใจโลกปรับตัวเก่ง ค่อยๆปรับทั้งตัวเองและพระเอกให้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่แปลกไปอย่างไม่ติดขัด เราก็สงสัยนะว่าตกลงตอนแรกนางเอกอ้วนสักแค่ไหน เสื้อไซส์ XL ก็ยังไม่ค่อยไหวเหรอ แล้วนางเอกจะมั่นอ้วนได้จนจบหรือเปล่า สุดท้ายก็ไม่สุดแหละ มันหาซื้อเสื้อสวยยากอะนะก็เข้าใจ แถมยังมีสาวหุ่นดีมาชอบพระเอกอีก อย่างนี้มันยอมกันได้อย่างไร

จริงๆคือเนื้อเรื่องไม่มีปมขัดแย้งหรือความตื่นเต้นอะไร แต่ก็ทำให้เราอ่านได้แบบรวดเดียวจบภายในวันเดียวได้อยู่ดี เพราะมันละมุนไง จบแบบแฮปปี้งแต่งงานกัน ซึ่งรู้สึกได้เลยว่าคู่นี้อีกสิบปีก็คงเป็นอย่างนี้แหละ พระเอกเล่นยอมนางเอกทุกอย่างซะขนาดนี้

ในที่สุดก็เก็บผลงานของ จิ่วลู่เฟยเซียง ครบทุกเล่ม แต่เล่มนี้ออกจะแปลกไปสักหน่อย ไม่มีมุกตลกๆแบบที่นักเขียนขอบสอดแทรกเข้ามา แต่ก็ยังมีโมเม้นท์ให้ยิ้มได้

[이 고은 · Rating 5 out of 5]

เป็นผลงานของจิ่วลู่ สั้นๆ เบาๆ เรียบง่าย ไม่มาม่า ไม่มีปมมากมาย อ่านได้เรื่อยๆพร้อมอมยิ้มน้อยๆ เรื่องราวขององค์หญิงกับองครักษ์ในยุคต้าถัง1000ปีก่อน ดันเกิดเหตุไม่คาดคิดข้ามเวลามายุคปัจจุบัน ชื่อเรื่องเช่นข้าสิคืองาม ก็มีความเป็นมาจากค่านิยมความงามของผู้สสาวสมัยก่อนกับผู้สาวสมัยนี้ ในอดีตใครอวบใครอ้วนมีพุง นี่แหละสวย พอข้ามมา คนผอม หุ่นดีกลายเป็นค่านิยมใหม่ แต่องค์หญิงกลับอวบอ้วน แถมแรกๆมั่นมาก เลยขำ ก็ต้องปรับเปลี่ยนหลายๆอย่างให้เข้ากับยุคสมัย ส่วนในเรื่องความรักก็ไม่มีอะไรมาก เขาอยู่ด้วยกันมา10กว่าปี เลยแค่ต้องก้าวผ่านเส้นคำว่าองค์หญิงกับองครักษ์ให้ได้เท่านั้น ชอบคำบรรยายความรู้สึกที่มีต่อกันมาก เป็นความรักที่ไม่ได้ต้องการครอบครอง แต่ถ้าเขาอยากได้อะไร ก็พร้อมจะให้ทุกอย่าง ขอแค่เขามีความสุข นี่แหละที่มันเกินกว่าคำว่ารักทั่วไป 7/10

[Saicharot · Rating 3 out of 5]

ชอบประโยคนึงขององค์หญิง
ข้าจะต้องรีบเรียนรู้ภาษาอังกฤษเพื่อไม่ให้ถูกครหาว่าเป็นหญิงแพศยา ตล๊กก555555

ฮาหน้าตาย เอกลักษณ์ของจิ่วลู่ ได้อยู่

เรื่องนี้จะกลับแนวกับพวกปัจจุบันย้อนไปอดีต
พอคนอดีตย้อนมาปัจจุบัน ก็จะไม่มีเรื่องรบสู้ กู้บ้านเมือง ชีวิตรันทดใดๆ
จะมีก็แต่ ใช้อินเทอร์เน็ตอย่างไร ให้เนียนไปกับคนยุคปัจจุบัน 5555
ก็แปลกใหม่ดี
ดูคนคู่นี้เค้าค่อยๆสำรวจจิตใจตัวเอง

[Nancy · Rating 4 out of 5]

เบาสุดในบรรดางานของจิ่วลู่ที่เคยอ่านมาเลย และ อ่านจบไวมากกก เป็นเรื่องข้ามเวลาแพคคู่มาทั้งพพระเอกนางเอก จิ่วลู่ยังคงเก่งที่ทำให้เราค่อยๆตกหลุมรักตัวละครของเขา แต่ด้วยความเล่มเดียวจบเรื่องนี้จึงให้ความรู้สึกไม่พอสำหรับเรา ออ เรื่องนี้ที่ขาดไปก็คือโซนเค้นน้ำตาของจิ่วลู่ มีเหตุให้สงสารตัวละคร แต่ก็ไม่พีค แต่ก็สามารถอ่านได้เพลินๆ เรียกได้ว่าเป็นฟีลกู๊ดที่แท้ ฟีลกู๊ดสุดๆ ของจิ่วลู่ละมั้ง ดีจ้ะ ชอบๆ

[Hammu · Rating 4 out of 5]

เนื้อเรื่องน่ารัก เป็นแนว feel good ให้ความรู้สึกดี อ่านได้เพลินๆ ได้เห็นถึงพัฒนาการหลายๆ อย่างของพระนาง ตั้งแต่เรื่องของการปรับตัวจากยุคอดีตมาใช้ชีวิจในโลกปัจจุบัน รวมไปถึงเรื่องของการพัฒนาความคิด พัฒนาความสัมพันธ์ จากองค์หญิง-องครักษ์ มาเป็นเพื่อน เพื่อนรู้ใจ และคนรักในที่สุด

[Ple Suthasinee · Rating 3 out of 5]

เป็นเช่นข้าสิ...คืองาม
โดย จิ่วลู่เฟยเซียง

นิยายวัยรุ่นที่ค่อยๆเรียนรู้กันและค่อยๆรักกัน
พระเอกนางเอกทะลุมิติมาอนาคต องค์หญิงกับองครักษ์ น่ารักดี

เนื้อเรื่องไม่มีอะไรตื่นเต้น อ่านเพลินๆ ไม่มีตัวร้ายมาสร้างความร้าวฉานได้ มีแต่พระเอกนางเอกสับสนใจตัวเอง ให้คนอ่านลุ้นว่าเมื่อไหร่จะบอกรักกัน😌😌