Σπυρίδων: Ο άλλος Τρικούπης

by Λύντια Τρίχα

Φιλελεύθερος πολιτικός ευρωπαϊκού προσανατολισμού, διπλωμάτης και λόγιος, ο Σπυρίδων Τρικούπης (1788-1873) ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός της Ελλάδας και ο πρώτος πρεσβευτής της στο Λονδίνο. Ένας από τους ηγέτες του αγγλικού κόμματος, βαθύτατα συνταγματικός και θαυμαστής του βρετανικού πολιτεύματος, μύησε τον γιο του, τον Χαρίλαο Τρικούπη, στον κοινοβουλευτισμό και του ενέπνευσε τον σεβασμό προς το Σύνταγμα.
Ο Σπυρίδων έζησε τον φόβο του ραγιά στο Μεσολόγγι και στην Πάτρα, την ξεγνοιασιά του φοιτητή στη Νάπολη και στο Παρίσι, την αγωνία της Επανάστασης, τη χλιδή των αριστοκρατικών σαλονιών του Λονδίνου, την εύνοια και τη δυσμένεια του Όθωνα, την άσκηση της εξουσίας αλλά και την υποχρεωτική πολιτική απραξία.
Με μόρφωση σπάνια για την εποχή του και με σημαντική και εν πολλοίς άγνωστη δράση κατά την Ελληνική Επανάσταση, θεωρείται ο κατεξοχήν Έλληνας ιστοριογράφος της.

Genres: History, Biography

848 pages, Paperback

First published April 19, 2019

About the author

Η Λύντια Τρίχα σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Από το 1987 ασχολείται με την έρευνα της νεότερης ελληνικής ιστορίας και έχει επεξεργασθεί το αρχείο του Χαρίλαου Τρικούπη. Σήμερα είναι αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Παιδείας και Ευρωπαϊκού Πολιτισμού και τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στις βουλευτικές εκλογές του 19ου αιώνα και στη συγγραφή μιας βιογραφίας του Σπυρίδωνα Τρικούπη.

Το βιβλίο της Δικηγορείν εν Αθήναις: Μια διαδρομή στουν 19ο αιώνα (Αθήνα, 2003) βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών το 2004.

Reviews

[Yiannis]

Εξαιρετική βιογραφία του Σπυρίδωνος Τρικούπη. Διαβάζεται μονορούφι, δεν θα το πιστέψετε. Και εκτυλίσσεται μπρος στα μάτια του αναγνώστη όλη η πολιτική και διπλωματική ιστορία της Ελλάδας από το 1820 μέχρι το 1875.

[Panagiotis]

Εξαιρετική έκδοση από όλες τις απόψεις. Must read

[Panikoval500]

Ευανάγνωστο, λεπτομερές και ακριβές ταξίδι στη ζωή του ανδρός αλλά και στην πολιτική ιστορία αυτού του πολύπαθου τόπου που ζει τις ιδιες διαμάχες και εμφυλιακές συγκρούσεις από τότε. Οι παραλληλισμοί είναι αναπόφευκτοι.
Πολύ ενδιαφέρων ο επικήδειος λόγος για τον Λόρδο Βύρωνα που δημοσιεύεται αυτούσιος στο τέλος του βιβλίου που ήταν και το πρώτο επίσημο κείμενο του Σ.Τρικούπη που δημοσιευόταν. Εκτός από το περιεχόμενο και τον συμβολισμό, ιδιαίτερη αξία έχει και η προσωπική γλώσσα που θέλησε να χρησιμόποιήσει ο Τρικούπης, ένα είδος εκλαϊκευμένης καθαρεύουσας για να ειναι όσο το δυνατόν πιο κατανοητό στο λαό.

Μου έλειψαν όμως οι φωτογραφίες και το οπτικό υλικό. Αυτά που υπάρχουν στο βιβλίο είναι ελάχιστα.

[Fotini Streltsof]

https://www.piop.gr/el/anakoinoseis/I...