Janneke woont samen met haar ouders, broers en zusje in een armoedig huisje in de Peel. Haar broer en vader zijn turfstekers die hard moeten werken voor een schamel loon. Janneke helpt haar moeder na schooltijd met huishoudelijke klusjes, maar zo vaak ze kan, trekt ze zich terug op haar favoriete plekje in de Peel, verscholen tussen berkenbomen. Daar ontmoet ze in het geheim haar vriendje Willem en heeft ze tijd om ongestoord te fantaseren over de Janneke droomt ervan om juf te worden en zo te ontsnappen aan het zware, uitzichtloze leven dat de meeste Peelbewoners leiden. Maar nare gebeurtenissen zorgen ervoor dat Jannekes droom steeds onbereikbaarder wordt. Janneke ziet nog maar één uitweg...
Heerlijk om dit verhaal over de rebelse Janneke nog eens te lezen, dat evenzeer over de strubbelingen tussen moeder en dochter gaat als over de uitbuiting van de arme bevolking, de eerste pogingen om een vakbond op te richten en de drang van de jongeren om het beter te hebben dan de vorige generatie.
A very educational book about the life of poor people in a Dutch region in the times when there were no unions to try to make their circumstances better. Seen through the eyes of a young, insecure girl, it gives the story a haunting character.
Toen ik een klein meisje was, en voor het eerst aan dit boek begon, vond ik het saai en heb het weggelegd. Nu heb ik het toch maar gelezen, en kon de maatschappijkritische toon wel waarderen. Zou het desniettemin de meeste kinderen niet aanraden. Ben bovendien niet zo dol op (semi) open eindes.
Ik heb dit boek vroeger meerdere keren gelezen, en het maakte destijds diepe indruk op me. Ik ben blij dat ik het opnieuw gelezen heb, want ik vind het nog steeds een mooi boek met een goede boodschap.
Het boek schetst een realistisch beeld van het leven in armoedige arbeidersgezinnen aan het begin van de vorige eeuw, en het is gek om me te realiseren dat dit nog maar zo kort geleden aan de orde van de dag was.
Janneke is een interessante hoofdpersoon met een sterke wil, en als lezer kon ik me goed inleven in haar. De andere personages zijn niet allemaal even goed uitgewerkt, maar ze zijn toch levendig genoeg om een band mee te krijgen als lezer. Een boek om later nog eens te herlezen en om aan te raden aan mijn brugklasleerlingen.
Heftig boek. Het doet echt wat met je. Uiteraard ben ik als christen niet zo’n fan van de negatieve afbeelding van het christendom, maar het valt ook niet te betwisten dat het christendom vaak is vervormd door machtige mensen voor hun eigen bestwil.
Waar Vriens heel goed in is, is je echt boos maken over ongerechtigheid. Tegelijkertijd is de relatie tussen Janne en haar moeder niet helemaal zwart-wit; je ziet echt de gefrustreerde vrouw achter de briesende moeder. Dat vond ik mooi. Het helpt je ook te realiseren hoe goed wij het eigenlijk tegenwoordig hebben, met alle keuzevrijheid en welvaart.