天帝妖狐

by Otsuichi, 乙一, 王華懋 (Translator)

「我為你做的，真的是好事嗎？」
「像妳一樣會替他人哭泣的，能有多少呢？」

我曾是渴望永生，讓家人悲傷，並傷害旁人的愚昧小孩。
如今我是在無盡時間中流浪，受詛咒的一頭半獸人。
走過漫漫長路，找不到棲身之所，終於疲憊倒下。

我是在學校裡格格不入的女孩，與朋友之間彷彿有道透明的牆。
那天，一名全身纏著繃帶，散發墳墓氣味的青年，蜷縮在我的腳邊。
就算隔著衣物，心底也不斷吶喊「住手」，
但我仍壓下來自靈魂深處的警告，輕輕伸出了手……

Genres: Fiction, Horror

224 pages, Paperback

First published January 1, 2001

About the author

Otsuichi (乙一, Otsuichi?), also known as Eiichi Nakata and Asako Yamashiro, is the pen-name of Hirotaka Adachi (安達 寛高), born 1978.

He is a Japanese writer, mostly of horror short stories. He made his debut with Summer, Fireworks, and My Corpse while still in high school.

Major works include the novel Goth, which was made into a manga, and the short story collection Zoo, which was made into a movie.

Tokyopop has released his short story collection Calling You, and will release Goth in November. His short story F-Sensei's Pocket appears in the English language edition of Faust.


Associated Names:
* Otsuichi
* 乙一 (Japanese Profile)
* โอตสึ อิจิ (Thai Profile)

Reviews

[Phu · Rating 3 out of 5]

3.5

Gồm Hai câu chuyện : "A MASKED BALL" - một nam sinh phát hiện trên tường nhà vệ sinh hình vẽ graffity "Không được vẽ bậy" thế là cậu ta, rồi thêm những người giấu mặt khác bắt đầu để lại cho nhau những tin nhắn trên tường nhà vệ sinh. Mình không thực sự thích Truyện này, dù có hơi bí ẩn nhưng mình không thích nó. Nên mình sẽ nói "khá" chi tiết về Truyện mà mình thích nhất trong Hai truyện - "Cáo quỷ" .

"Mặc kệ ai, tôi thường cô đơn và lặng lẽ ẩn mình trong bóng tối với sự cô đơn. Thay vì bị nhìn thấy, sợ tiếp cận, hoặc bị từ chối vì ghê tởm, nó ít nhất khiến tôi cảm thấy mình là một con người."

Trên đường về nhà, Kyoko bắt gặp được Yagi - chàng trai kỳ lạ với băng gạt băng bó khắp người. Với lòng tốt, Kyoko đã mời Yagi ở lại nhà của cô ấy.

Với cách kể xen kẽ giữa hai lời kể và cho mình biết diễn biến ở Hiện tại, và những gì ở Quá khứ đã xảy ra với Yagi - khiến anh ấy không muốn bất kì ai nhìn thấy khuôn mặt của mình. Otsuichi tạo nên được sự ma quái và hồi hộp cho câu chuyên khi yếu tố tâm linh vẫn là một bí ẩn. Càng về sau diễn biến càng trở nên cao trào và kịch tính. Đồng thời sự cô đơn và khốn khổ của Yagi khiến mình chạnh lòng. Kể cả sự ấm áp mà Kyoko mang đến cho Yagi thật đẹp đẽ.

"Trái tim tôi như địa ngục. [...] Trong lúc chìm sâu vô tận vào bóng tối không đáy của hư vô, tôi chỉ có thể chạm vào tia sáng đó, giống như một phép màu. Lòng nhân hậu của Chúa thật ấm áp. Nếu tôi là con người, tôi muốn ở bên cạnh em mãi mãi. Tạm biệt, cảm ơn em, người sẵn sàng chạm vào tôi."

[Makmild · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้แบ่งออกเป็นเรื่องสั้นสองเรื่อง

เรื่องแรกเซตติ้งโรงเรียน (หลักๆ แล้วในห้องน้ำชาย) โดยมีพระเอกของเราเขียนบนกำแพงห้องน้ำตอบโต้กับใครก็ไม่รู้ไปมา กับสาวสวยสองบุคลิก และสืบหาเรื่องเพี้ยนๆ ที่เหล่ามือบอนเขียนกันบนพนังห้องน้ำ เสียดายที่เป็นเรื่องสั้น มีหลายตัวละครที่น่าสนใจและมีปูมหลังที่รู้สึกว่าถ้าเอามาทำเป็นเรื่องยาว (โดยเฉพาะแบบมังง) คงจะสนุกน่าดู พล็อตทวิสไปมา มีกลิ่นอายแบบสืบสวนนิดๆ รักหน่อยๆ อ่านแล้วเพลินมากๆ

เรื่องที่สองคือกลลวงเทพจิ้งจอกที่ตอนแรกอ่านตอนกลางคืนแล้วหลอน เพราะกกคุริ อารมณ์ประมาณผีถ้วยแก้วหรือผีเหรียญบาทของไทยเรานี่แหละ น่ากลัวจัดๆ พระเอกดันทำผิดวิธี (ก่อนเล่นต้องมีบทสวดอะไรใช่ปะ นั่นแหละ มึงไม่สวดไง โดนเลย) เลยกลายเป็นวิญญาณพยาบาทตามมา โดยที่ไม่รู้ด้วยว่าวิญญาณตนนี้คืออะไร ทำไมมีจิตแข็งแกร่งขนาดนี้ (ก็เรื่องสั้นอะเนอะ บางเรื่องที่ไม่จำเป็น "ขนาดนั้น" ก็เลยไม่ได้ใส่มา) วิธีการดำเนินเรื่องจะสลับไปมาระหว่างอดีตของพระเอกและปัจจุบันที่มีนางเอก (?) เป็นคนดำเนินเรื่อง จริงๆ เรื่องนี้ปริศนาเยอะแต่ไม่ค่อยน่าติดตามเท่าไร คงเพราะตัวละครอาจจะไม่ลักษณะที่เราชอบนักด้วยเลยค่อนข้างเฉยๆ กับเรื่องนี้ แต่ต้องยอมรับว่าสร้างบรรยากาศความน่ากลัวตอนเล่นผีถ้วยแก้วได้น่าขนลุกมากๆ จนไม่กล้าอ่านตอนกลางคืนต่อ (เป็นคนขี้กลัวอยู่แล้วอะ)

ประเด็นคือ ไอ้เราก็ไม่ค่อยรู้ว่าเทพจิ้งจอกมันเป็นยังไงอะนะ แต่จากที่อ่านๆ มา ก็ไม่คิดว่าเป็นเทพชั่วร้ายอะไร แต่พอมาอ่านเล่มนี้เราจะเห็นเลยว่าเทพจิ้งจอกเล่มนี้เจ้าเล่ห์ (สไตล์หมาจิ้งจอกอะแหละ) และล่อลวงเก่งตามชื่อ พร้อมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ตัวเองอยากได้ เลยแบบ เอ้อ เทพจิ้งจอกมุมนี้ก็มีเนอะ

โดยรวมแล้วก็เป็นเล่มของโอตสึอิจิที่ทำได้ดี สนุกเช่นเคย (แค่เรื่องหลังไม่ถูกจริต จบ)

[Mook · Rating 4 out of 5]

รวมสองเรื่องสั้นของโอตสึอิจิอีกเล่มที่ปน ๆ ความแฟนตาซีหน่อย ๆ ค่ะ ทั้งสองเรื่องมีแก่นที่เหมือนกันคือการใช้ความสองบุคลิกเป็นจุดพลิกเรื่อง
(3/5) A Masked Ball
(4/5) กลลวงเทพจิ้งจอก
กลลวงเทพจิ้งจอกจะคลุกเคล้าหลากอารมณ์ทั้งเหงา เศร้า ขยะแขยง สยอง น่ากลัว และสงสาร บรรยากาศเค้นความรู้สึกคนอ่านออกมาได้ค่อนข้างดี อ่านจบแล้วยังค้างเติ่งอยู่นิด ๆ หน่อย ๆ ค่ะ

[kunaom · Rating 4 out of 5]

รู้สึกชอบทั้งสองเรื่องสั้นที่มีอยู่ในเล่ม (ปกติอ่านงานโอตสึ จะมีเรื่องที่ชอบบ้าง เฉยๆบ้าง)

เรื่องแรกชวนลุ้น ชวนค้นหาดี ว่าใครกันนะ จะเป็นตัวการทำเรื่องร้ายๆ ใครกันในกลุ่มคนที่สื่อสารผ่านผนังห้องน้ำ และจุดจบไม่จำเป็นต้องเป็นไปตามสูตรสำเร็จ คนที่เราเดาว่าจะเป็นใครยังไง อาจไม่ใช่ใครที่ไหนเลยก็ได้...

เรื่องที่สอง เป็นอะไรที่ชวนเศร้า ชวนหดหู่มากกก สงสารผู้ชานคนนั้น คนต้องคำสาป คนที่ต้องกลายไปเป็นอะไรในที่สุด T-T (นึกถึง District 9 เลย)

[Chontiwat Udomsiripat · Rating 3 out of 5]

กลลวงเทพจิ้งจอก - รวมเรื่องสั้น 2 เรื่องโดยโอตสึอิจิคนดีคนเดิม ในกลลวงเทพจิ้งจอกนี้ทำออกมาในธีมสะเทือนขวัญผสมกับความโดดเดี่ยวเปลี่ยวเหงา ที่ห้วงเวลาหนึ่งเราสองคนเคยยืนอยู่ข้างกัน เรื่องสั้นทั้ง 2 เรื่องนั้นได้แก่

1. A MASKED BALL เมื่อการเขียนข้อความในห้องน้ำของสิงห์อมควันกับบุคคลปริศนา จากข้อความธรรมดาบนกำแพงห้องน้ำ สู่เหตุการณ์ปริศนาระทึกขวัญ เราชอบเรื่องนี้มาก เสียหายตรงที่จุดพีคมันไม่พีค แต่ก็สนุกนะ เรื่องนี้น่าเอามาทำมังงะหรือซีรีส์ 1 ตอนมาก ๆ
2. กลลวงเทพจิ้งจอก เรื่องนี้ชวนให้ผู้อ่านเข้าใจความโดดเดี่ยวเปลี่ยวเหงาของตัวเอกในเรื่อง จากความไร้เดียงสาที่อยากจะมีชีวิตยืนยาวสู่คำสาปอันน่าสะพรึงกลัว อารมณ์ประมาณ wolverine ฉบับโดดเดี่ยวอ่ะ

โดยรวมแล้วถือว่าสนุกดีเลย มันมีประเด็นคนสองบุคลิกด้วย ถ้าขยี้ดีกว่านี้ต้องสนุกมากแน่ ๆ

[nananatte · Rating 4 out of 5]

ครึ่งเล่มแรก เป็นเรื่องสั้น 'การปรากฎและหายตัวของสิงห์อมควัน'​ เรื่องราวการเขียนผนังห้องน้ำชายในปีกตึกที่ไม่ค่อยมีครูหรือนักเรียนเข้าไปใช้

ตัวเอกเป็นนักเรียนม.ปลายที่เวลาเบื่อจะหนีไปดูดบุหรี่ในห้องน้ำที่อยู่ไกลสายตา ห้องน้ำสะอาดและบรรยากาศสงบ สถานที่เหมาะเจาะแก่การสงบใจ

แต่แล้ววันหนึ่งก็มีคนเริ่มเขียนผนังห้องน้ำ เขาจึงเขียนตอบ ผู้คนทยอยเข้ามาเขียน จนแทบจะเป็นกระดานข้อความ

และแล้วก็มีข้อความว่า 'โรงเรียนนี้ชักจะมีกระป๋องมากเกินไปแล้ว ต้องกำจัด'​ จากนั้น วันต่อมา เครื่องหยอดเหรียญขายน้ำทั้งโรงเรียนก็ถูกทำลาย

ตัวเอกไม่โอเคกับการใช้ความรุนแรง จึงไปเขียนตำหนิ แต่ก็มีคนชื่นชมในความกล้าหาญของผู้ลงมือ

เจ้าของข้อความรุนแรง เริ่มเขียนเป้าหมายใหม่ และของที่เขาหมายตาก็ถูกทำลายในวันต่อมาจริงๆ

จวบจนกระทั่ง มันเริ่มไม่ใช่สิ่งของ เมื่อข้อความนั้นเขียนชื่อนักเรียนคนหนึ่งลงมาว่าต้องถูกกำจัด ตัวเอกทนอยู่เฉยไม่ได้แล้ว แต่จะให้เขาทำยังไง จะบอกใครก็ไม่ได้ว่ารู้ข่าวมาจากผนังห้องน้ำ

เรื่องนี้สนุกและแปลกใหม่ ตื่นเต้นดี มีความสืบคดี แต่มันดูไม่ค่อยโอตสึอิจิเท่าไรโดยเฉพาะช่วงคลี่คลายปม แต่อ่านแล้วสดใหม่ดี คิดไม่ถึงว่าสามารถเล่าเรื่องแนวโรงเรียนออกมาแบบนี้ได้ด้วย!


ส่วนครึ่งเล่มหลังเป็นเรื่องสั้น 'กลลวงเทพจิ้งจอก' ฉีกแนวไปอีกทาง

ยางิเป็นเด็กป่วย เกิดในครอบครัวที่พ่อแม่ทะเลาะกันเสมอ เขาป่วยกระเสาะกระแสะ ไม่ค่อยได้ไปโรงเรียน แต่ถึงไปโรงเรียนก็ไม่มีเพื่อน เพราะไม่ค่อยได้ใช้เวลาที่นั่นเท่าไร อยู่ที่บ้าน เขาก็อยู่คนเดียว

เขาเห็นเพื่อนๆ ที่โรงเรียนเล่นผีถ้วยแก้ว เลยกลับมาเล่นเองคนเดียวที่บ้าน ครั้งแรกที่เล่นขนลุกซู่ ผีตอบกลับมาว่าชื่อซานาเอะ เขาคุยกับซานาเอะทุกวัน

ซานาเอะทำนายเรื่องอนาคตแม่นยำ พรุ่งนี้ฝนจะตกไหม ลมจะแรงรึเปล่า ถามอะไรก็ถูกเสมอ เตือนให้เขาพกร่มไปด้วย

แต่แล้วซานาเอะก็ทักว่า เพื่อนของเขาคนหนึ่งจะตายในวันพรุ่งนี้ ยางิคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ ซานาเอะทำนายถูกก็จริง แต่ทั้งหมดเป็นแค่ลมฟ้าอากาศ เพื่อนเขาร่าเริงแข็งแรงดี จะตายได้ยังไงกัน

แต่วันรุ่งขึ้น ครูประจำชั้นก็ประกาศว่า เพื่อนของเขาเสียชีวิตแล้วจากการพลัดตกสะพานลงไปในแม่น้ำ

ยางิไม่ได้เสียใจที่เพื่อนตาย แต่กลัวว่าวันหนึ่งตัวเองก็จะตายเช่นกัน เขาจึงถามซานาเอะว่า ตัวเขาจะตายเมื่อไร?

ซานาเอะว่า อีก 4 ปีเขาจะตาย และตายอย่างทรมาน

เด็กชายไม่อยากตาย เขากลัวมาก ร้องไห้วิงวอนซานาเอะให้ช่วยเขา อะไรก็ได้ที่ช่วยทำให้เขาไม่ต้องตาย

ซานาเอะจึงว่า งั้นเธอมาเป็นลูกของฉันไหม?

เด็กชายตอบตกลง หลังจากวันนั้น เขาแข็งแรงขึ้น ไม่เจ็บไม่ป่วยใดๆ และซานาเอะเองก็หายไปด้วย

ในชั่วโมงงานประดิษฐ์ เด็กชายแกะสลักไม้พลาด สิ่วพลาดไปเฉือนนิ้วมือจนเล็บหลุด เลือดไหลท่วม น่าแปลกที่เขาไม่เจ็บ ครูห้องพยาบาลทำแผลและส่งเขาไปหาหมอ เลือดหยุดไหลตั้งนานแล้ว และหมอก็พันนิ้วเขาไว้เฉยๆ

เช้าวันต่อมา เขาแกะผ้าพันแผลออกก็ตกใจ แผลหายสนิท และเล็บที่งอกขึ้นมาใหม่เป็นเล็บแบบกรงเล็บสัตว์สีสนิมเกรอะกรัง เขารีบพันผ้าปิดซ่อนไว้

นับแต่นั้น ยางิพยายามหลีกเร้นการมีชีวิตร่วมกับคนอื่น ไม่อยากให้ใครเห็นใต้ผ้าพันแผล ถ้าเตะฟุตบอลกับเพื่อนแล้วล้ม อวัยวะที่พังก็จะงอกขึ้นมาเป็นเนื้อของสัตว์

เขาซ่อนร่างไว้ใต้ผ้าพันแผลที่ยิ่งมากขึ้นๆ อยู่ถึง 4 ปีจนถึงม.ปลาย จนกระทั่งตกบันไดหินที่ศาลเจ้าล้มหัวฟาด ซี่โครงหักทั้งตัว มันไม่เจ็บหรอก แต่พอลุกขึ้นมา โหนกนูนในร่างกายก็ไม่คล้ายมนุษย์แล้ว

ยางิคิดว่าตนตายไปตั้งแต่วันนั้น ไม่อาจกลับคืนสู่สภาพมนุษย์ได้อีก เขาตัดสินใจหนีออกจากบ้าน ขโมยเงินแม่ และหนีออกไปใช้ชีวิตในป่ากับพวกสัตว์ ถ้าคิดถึงมนุษย์ ก็จะพันผ้า และลงมาออกเดินในเมือง แต่ไม่อาจใช้ชีวิตในสังคม และถึงอยู่กับสัตว์ป่า ถูกฉีกทึ้งร่างเท่าไรก็ไม่ตาย อวัยวะใหม่สีสนิมก็จะงอกขึ้นมาทดแทน

เรื่องของยางิ เป็นงานเขียนที่เหงาที่สุด ว้าเหว่ที่สุดของโอตสึอิจิที่เราเคยอ่านมาค่ะ โอตสึอิจิสื่อสารความเหงาออกมาได้โดยไม่มีการใช้คำว่าเหงาเลย

4.5/5.0

[Thitima KT · Rating 5 out of 5]

เป็นสองเรื่องสั้น สองบุคลิก ตามสไตล์ของโอตสึ อิจิ อ่านจบแล้วก็ทิ้งความรู้สึกค้างเติ้งในใจเอาไว้

A MASKED BALL การปรากฏและหายตัวของสิงห์อมควัน เป็นเรื่องฮาๆ น่ารักๆ แบบตลกร้าย ส่วนตัวค่อนข้างชอบกับงานสไตล์นี้ของโอตสึ (เหมือนเรื่อง ฉันหายไปในวันหยุด) มันดูเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ เข้าถึงได้ง่าย แต่ก็แฝงความกดดันแบบหลอนๆ เอาไว้ ให้รู้สึกลุ้นไปกับ ‘อุเอมุระ’ ตัวเอกของเรื่อง......แถมตอนจบนี่ ทำเอาอึ้งได้อีกต่างหาก

ส่วนเรื่อง กลลวงเทพจิ้งจอก ก็เป็นอารมณ์เหงาๆ เศร้าๆ ผลจากวัยที่ไม่ประสีประสา ก่อเกิดเป็นโชคชะตาอันโดดเดี่ยวไปชั่วนิจนิรันดร์ ทำเอาเรารู้สึกเหงา เศร้า และโดดเดี่ยวไปพร้อมกับ ‘ยางิ’ เขาเลยแหละ รู้สึกสงสารยางิมาก อีกทั้งความรู้สึกที่เหมือนถูกชักจูงให้เกิดความอยากแก้แค้นตามยางิเอย โอ๊ยยยย มันเศร้าสะเทือนใจจริงๆ

จากเล่มแปล : กลลวงเทพจิ้งจอก

[Jessada Karnjana · Rating 4 out of 5]

ชอบสไตล์การสร้างตัวละครและสถานการณ์ของโอตสึ อิจิ ยังไม่เคยมีเรื่องไหนทำให้ผิดหวังหรือรู้สึกว่าธรรมดาเลยสักเรื่อง เรื่องการปรากฏและหายตัวของสิงห์อมควัน ถ่ายถอดเรื่องราวของเด็กหนุ่มมัธยมแอบสูบบุหรี่ในห้องน้ำชายกับการใช้ปากกาเขียนระบายและสื่อสารระหว่างผู้ใช้ห้องน้ำนั้น สร้างความสัมพันธ์อันแปลกประหลาด นำไปสู่การเก็บกวาดที่ชวนระทึกขวัญ สำหรับเรื่องสั้นกลลวงเทพจิ้งจอก ความเศร้า ความโดดเดี่ยว ผสมผสานเหตุการณ์เหนือจริงเกิดขึ้นกับเด็กหนุ่มนามยางิ ภายในจิตใจของเขาเป็นทั้งสนามต่อสู้และสถานที่หลอมรวมกันอย่างกลมกลืนระหว่างสองด้านของความแค้นอาฆาตกับความอ่อนโยน เมื่ออ่านจบ อดไม่ได้ที่คุณจะรู้สึกสงสารในโชคชะตาของยางิจากก้นบึ้งของจิตใจ และถ้าตั้งคำถามว่าหากต้องตกอยู่ในสภาพเดียวกันจะทำอย่างไร สิ่งมีชีวิตสุดท้ายในเอกภพหรือ ความอ้างว้างอย่างที่สุดก็ไม่แน่ว่าจะใช้เป็นคำตอบได้

[Plan · Rating 4 out of 5]

คำนำสำนักพิมพ์ได้สรุปไว้ถูกต้อง: มุมมองฉีกแนว พล็อตเรื่องน่าทึ่ง ความธรรมดาที่ถูกบอกเล่าเป็นสิ่งพิเศษ และการเอาอารมณ์ต่างสุดขั้วมาผสมอย่างกลมกล่อม ไม่ว่าจะเป็นอารมณ์ขันในบรรยากาศน่าระทึก และความเศร้าหม่นบนความสยดสยอง รวมถึงมีความละเอียดอ่อนในการล้วงลึกถึงเงาหม่นมืดในใจคนมาเรียงเป็นตัวอักษรให้เสพได้ด้วยตา

Not often you will feel amused enough in a situation of life-and-death or feel heartwreckingly sorrowful when reading a detailed description of torture and monstrous appearances. He did it. This is some interesting storytelling mastery.

[Tohkittipong · Rating 4 out of 5]

กลลวงเทพจิ้งจอก อีกหนึ่งผลงานของโอตสึ อิจิ

เล่มนี้เป็นเรื่องสั้นสองเรื่องคือเรื่องการปรากฏและหายตัวของสิงห์อมควัน และเรื่องกลลวงเทพจิ้งจอก ทั้งสองเรื่องไม่เกี่ยวข้องกัน สองเรื่องสองสไตล์

อ่านจบสนุกครับ ทั้งสองเรื่อง พล็อตเรื่องที่น่าสนใจ มีความธรรมดาสามัญมาเล่าให้เกิดสิ่งพิเศษในเรื่องแรก และยังมีทั้งอารมณ์ขันในสถานการณ์น่าระทึกใจ หรือความเศร้าหม่นเหงาๆ ปนความสยดสยองอันเป็นงานถนัดของโอตสึ อิจิ ในเรื่องที่สอง

[bluebae · Rating 3 out of 5]

a masked ball การปรากฏและหายตัวของสิงห์���มควัน - ลึกลับแบบมึนมัว
กลลวงเทพจิ้งจอก - เศร้า หน่วง เหงา แต่ก็แอบอบอุ่น เป็นเรื่องสั้นที่มีดีเทลที่ชัดเจนทำให้มีอารมณ์ร่วมไปกับทุกตัวอักษรบนหน้าหนังสือ รู้ตัวอีกทีก็น้ำตาซึมเสียแล้ว

[ppanicha · Rating 5 out of 5]

สนุกมากครับ.ถ้าไม่เกี่ยงแนวของหนังสือ แนะนำให้ลองอ่านงานของท่านโอตสึอิจิครับ

[Qi · Rating 3 out of 5]

Two stories both colored with myths. It feels nostalgic to read story purely for the mysterious chillings.

[LookPla · Rating 5 out of 5]

ง่า นิยายโอตสึ อิจิ ทำให้อารมณ์ค้างอีกแล้วค่ะ
คือค้างเติ่งจากเรื่องถึงแม้จะอ่านจบไปแล้ว
เรื่องแรก ชวนขนลุก และหลอนเล็กๆ ค่ะ
นั่งอ่านบนรถเมล์ แต่กลับรู้สึกเหมือนขนคอลุก ทั้งๆ ที่ไม่ใช่เรื่องผี
ตื่นเต้นตอนใกล้เฉลยความจริง ลุ้นมากว่าใครคือตัวต้นเหตุ
ของเหตุการณ์ระทึกขวัญทั้งหมดที่เกิดขึ้น
แถมพอเฉลย...เล่นเอาอึ้งอีกตะหาก


เรื่องที่สอง อ่านจบแล้วความเหงายังลอยอ้อยอิ่งอยู่ในอารมณ์
จะเหงาและเศร้าแค่ไหน ถ้าร่างกายเราบิดเบี้ยวไม่เหมือนเดิม
กลิ่นอายของตัวก็เหมือนกลิ่นลางร้าย กลิ่นเหมือนสุสานเก่า
ต้องปกปิดห่อหุ้มร่างกายด้วยผ้าพันแผล
มันคงเป็นตัวตลก หรือดูน่ารังเกียจสำหรับสังคม
จนทำให้ต้องแยกตัวไปอยู่โดดเดี่ยวอย่างเดียวดาย
อ่านแล้วเศร้าอ่ะค่ะ เรื่องนี้
เป็นเรื่องที่ชัดเจนกับคำสอนที่ว่าคนเราตัดสินกันที่ภายนอกไม่ได้มาก

อ่านงานของโอตสึ อิจิทีไร ...อารมณ์ของเรื่องมันเข้าเกาะกุมใจได้ทุกที
โดยเฉพาะอารมณ์เหงา และเศร้าที่สร้างความหดหู่ให้หัวใจ
ไม่แนะนำเลยสำหรับคนที่อยู่ในภาวะหมองหม่นเป็นทุนเดิม
เพราะเราว่ามันคงยิ่งดึงให้อารมณ์นั้นดำดิ่งลึกขึ้น

[Koy SParachatri · Rating 5 out of 5]

เศร้าปนสยอง .. มันต้องงี้เซ่ โอตสึ !!!

[Car Mint · Rating 4 out of 5]

เปิดเรื่องเร็ว จบทิ้งคำถามให้ใคร่ครวญไปอีกนาน

[G. · Rating 5 out of 5]

ตอนจบแอบเสียน้ำตาเบาๆ สงสารยางิ ;______;

[Benz Latthanan · Rating 4 out of 5]

ในเรื่องนี้รวมสองเรื่องสั้นไว้ครับ
เรื่องแรกผมชอบวิธีการที่ตัวละครสื่อสารกันมาก มันแปลกดี ใจจดใจจ่อกับตรงส่วนนี้เลยครับ ่ในช่วงท้ายผมว่าดร็อปลงไปนิดนึง แต่ทิ้งทายตอนจบได้ดีมากครับ ตามสไตล์นักเขียนคนนี้เลย
ส่วนเรื่องที่สอง ถ้าในบรรดาเรื่องสั้นของนักเขียนคนนี้ที่เคยอ่านมา ผมให้เรื่องนี้อยู่ในระดับต้นๆเลยครับ ระหว่างอ่านรู้สึกถึงบรรยากาศของความเศร้าและความเหงาได้ตลอด รู้สึกสงสารตัวเอกที่มีโชคชะตาแบบนั้น เพียงแต่ตอนจบผมคิดว่าค่อนข้างทำได้ราบเรียบมากไปหน่อย แต่โดยรวมทั้งเรื่องแล้วดีมากครับ
เรื่องแรกให้ 6/10 ส่วนเรื่องสองให้7/10 ครับ