في رواية بهذا القطع الصغير تنجح "ليان اللول" إلى أبعد حد ممكن في توصيل معاناة بطلتها، ليست معاناتها الغذائية، والتي ستصل بها للأعراض الحادة لمرض "فقدان الشهية"، فحسب، ولكن معاناتها الإنسانية بشكل أكثر شمولًا ودقة وحساسية، معاناة التكيّف مع الوجود ذاته، بالمستحدثات التي أصبح يفرضها العصر في كل ثانية، لتتضخم النظرة العالمية العامة لمعطيات الشكل والحجم والمقاس. تتكرر المرادفات لمعنى خاو يضغط بقسوة على النفسية الهشة لمراهقة في الريف المالطي، فينكّب هوسها على كل "جرام" من الشحوم تراه زائدًا في جسدها. رواية "جرام" عمل نسائي إنساني ليس متمحورًا حول حبيب يأتي ويرحل. لكنه ببساطة دراما حية، عبر صوتي البطلة الراوية وضميرها المعاتب، الوخز المستمر عن ذنب لم تقترفه بشحوم جسدها الزائدة، وهوسها العام حول النحافة، وحول الهوس ذاته، مع توالي الفصول تنجح الكاتبة والتي يبدو أنها أخضعت عملها إلى مراحل قوية من التحرير في نحت الشخصيات سطرًا بسطر، لتتسارع وتيرة الحدث/ اللغة/ البناء بما يرفع من متعة القارىء، والتماس المباشر مع إحساسه بالوجود.
هي جميلة لأنها نحيلة .. جملة استوقفتني كتير كنت ف البداية اعتقد أن البطلة سمينة ولكن مع الوقت فهمت أنها نحيلة وتعاني من اضطراب في الطعام أول مرة اقرأ رواية عن الموضوع ده الترجمة حلوة اوي عجبتني 😌
البطلة مزعجة جدًا أمها كائن بغيض..مش ممكن على القهر!! لا يوجد فرق في الكتاب الصوتي بين الحوار الداخلي والحوار مع الآخرين سوى انخفاض طفيف في الصوت في مقاطع صوت العقل النهاية جاءت بسرعة وعلى عجل كان يمكن تناول موضوع السمنة والاضطراب النفسي بشكل أفضل وأقل مهانة ففي النهاية،الاضطرابات النفسية التي تؤدي بالمراهقين لكراهية الطعام تحتاج لتركيز في التناول والعرض
"كيف تشعرين؟ لم يسألني أحد هذا السؤال من قبل، كلنا لم يسألنا أحد هذا السؤال، ليس من المفترض أن نشعر، لا يُسمح لكِ بالشعور!"
رواية مستفزة وموجعة وجعلتني في حيرة من أمرى هل أحببتها أم لا! لكن الأكيد أني تعاطفت مع البطلة "أناليزا" وعشت معها معاناتها ومشاعرها السلبية تجاه وزنها الزائد وما مرت به حتى تخسر هذا الوزن وحتى يقبلها الآخرين.
الكثير من المشاعر والمواقف المذكورة في هذه الرواية أقرب للواقع منها للخيال فهناك الكثير من الأشخاص يؤثر وزنهم الزائد على حياتهم وتنعدم لديهم الثقة بالنفس والقدرة على التعامل مع الآخرين وللأسف أغلبنا يُصدر أحكام أو ينطق بعض الكلمات الغير محسوبة مما قد يُدمر حياة شخص بأكملها..
Forget stars - this gets a numerical rating of 7/10
Food: I think we all have some sort of relationship with it. Some don't care and eat to survive, others make a fuss about it. Sometimes it can dominate our lives. Obviously I am just speaking about it generally. On a personal level though, I've always had a strange relationship.
When I was young I caught Diphtheria, which made me lose interest in food, then on vacation in 1987 when I was 9, I discovered that it tasted so good and I wanted more, thus evolving into a fat kid, only to lose it all when I was 14 up until my mid 20's and from there my weight constantly fluctuates, usually bouncing between 86 - 93kg. Although just before the pandemic hit I was 79kg due to a rigorous exercise regime I was going through.
The thing is when one constantly wants to lose weight food becomes an obsession. One thinks about numbers, becomes conscious of skinny models, sees food everywhere and thinks about the meals sacrificed in order to shed a few kilos.
Leanne Ellul's Gramma (Gram) focuses on this topic; The main protagonist, tween Analiża, is overweight and is trying to lose 14kg. In the process she goes through the same fixations that I mentioned above. One such example is a visit to Madam Tussaud's museum and gazing at the skinny celebrities. Analiża yo-yo's between gaining and losing and in the process is slowly losing her mind. Will she get out of her cycle of losing/gaining/obsessing?
Gramma captures the mania that weight loss can create but I also saw it at how being skinny is a passport into being accepted by society. Although we talk about fat shaming, plus size models and the beauty of being big, nothing gives people an ego boost than weight loss. I can see Gramma as book that young adults will like, there's one scene where Analiża takes a laxative, something that was commonplace in senior school when I was a student. It's realistic depictions make it relatable.
Aside from the themes Gramma also has a lot of wordplay, the main character's name is similar to the word analyse and the short form of her name can be found in foods such as banana. Elsewhere there's food related puns and metaphors.
That being said this does feel like a first novel. It is quite solid but one feels that little bit extra would help, Put in food terms think of it as a meal that just needed a sprinkle of salt and a couple of twists from a pepper grinder to make it better.
Safejn il-memorja ma tqarraqx bija ħadd qabel, fil-letteratura Maltija almenu, ma affronta t-tema delikata tal-anoressija u l-bulimja. U Leanne Ellul tagħmel hekk b'rakkont mill-isbaħ imma fl-istess nifs iebes, harrowing u jġagħlek tifhem kemm din il-kundizzjoni hija fuq kollox marda mentali ta' persuna li qed tiddiżentegra quddiem għajnejna bla ma nistgħu nagħmlu xejn.
Kull kelma ta' Gramma imqiegħda f'postha b'ħila kbira, kull sentenza tikxef biċċa mill-karattru kumpless t'Analiża, u kull kapitlu jiżvela rokna tad-dinja li ftit ftit qiegħda tagħlaqha ġo univers intern tant ċkejken li qed jhedded li jitfiha . . . l-internal monologue użat b'mod perfett tant li huwa karattru ieħor fl-istorja. Prosit Leanne!
هذا الكتاب أشبه بحوار يتسم بالهذيان يدور في ذهن مراهقة في السادسة عشرة من عمرها ، بينها و بين شخصية أخرى سنعرف لاحقا أنها شخصية متخيلة .
رواية قصيرة جدا تركز حول مدى تأثر الشابات بمفهوم الوزن و الجمال الجسدي و ما يتعلق به و الذي أوصل بطلة الرواية إلى مستوى عال من الهوس بمقدار السعرات التي يجب عليها حرقها ، أو عدم تناولها البتة .
طوال الرواية تصف لنا آنا مقدار سمنتها و عدم رضاها عن وزنها لنكتشف في الجزء الأخير من الرواية أنها مصابة بمرض فقدان الشهية .
أحببت موضوع الرواية و لكن بناء الرواية المرتكز على حوار مضطرب جدا شوش ذهني كثيرا ، و كذلك كان الأداء الصوتي فقد كنت عاجزة عن التمييز بين صوتي المحاورتين .
رواية خفيفة تحكي عن معاناة فتاة في سن ال١٤ بسبب وزنها الزائد، الذ يجعلها تكره نفسها ولا تري أي شيء في الحياة الا بالجرامات والسعرات الحرارية..قصة عن تقدير الذات وتأثير الآخرين عليك.. تدعو للتفكير
According to WHO “A mental disorder is characterized by a clinically significant disturbance in an individual’s cognition, emotional regulation, or behaviour.” From the point of view of a writer this presents a challenge: how do you use language to convey the inner rhythm of a person experiencing mental health challenges whilst keeping an interesting narrative flow? How do you go around the problem that a truthful exposition of mental disorder needs disorder and a functioning plot needs order? I think Ms Ellul tackled this problem admirably and Gramma is a fantastic work of Maltese literature. Consider this segment:
Il-bidu ta’ kollox kien meta kelli 10 snin. 10 grammi ħafna. L-2010. Minn 20 tnaqqas 10 jifdal 10, u għedtlek 10 grammi ħafna. Mela ma tismax? It-13 ta’ Lulju. Anke 13 ħafna. Niftakar għax fit-13. Niftakar għax kont sejra ma’ sħabi l-baħar u ntbaħt li għax sirt mara ma nistax immur.
This short segment from Gramma shows how the novel has to function simultaneously on at least three seperate levels: 1) It has to simulate the toil of coexisting with the distructive inner voice of mental illness ; 2) It has to reproduce the voice of a young teenager experiencing drastic change in her life; 3) It has to carry the plot forward and keep it interesting.
Ms Ellul uses short, punchy sentences and an obsessive use of numbers - in all their permutations and linkages with food, dates, people, idioms, traditions and life experiences - to recreate the blended feeling of obsession and reality. Scenes don’t feel as if they are set for us like in traditional novels (descriptions of setting and character interplay are rarely in detail) and this forces us to remain entrapped within the guilt-ridden labyrinth that is Analiża’s mind. The book is also effective in isolating Analiża, and hence the reader, from any meaningful relationship. This next segment efficiently portrays the grip the illness has on Analiża and how much painful it has become for her to even enjoy an outing with her family.
Sakemm il-ma toħroġ il-kejk u ngħidilha li jien m’iniex tifla żgħira, ġejja bil-kejk. Żgħira fl-eta u kbira fid-daqs. U nibki, u nibki u ma nistax nieqaf nibki. Mill-Miżieb għall-miżien, naħseb. U naħrab niġri u kollox qisu ġebel u kollox qisu trab u kollox qisu niexef u iebes.
This splendid segment shows not only how intensely claustrophobic and lonely it keeps getting in Analiża’s mind but also the author’s ability in using a dab of poetry to keep the going interesting despite the heavy themes; in the hands of a less-talented writer this important novel could have deteriorated quickly into a borefest. I have used the word “Important” to refer to this novel not only because the themes are important but also because of the clever approach to language chosen by Ms Ellul that will set a benchmark. I will not be surprised if this novel remains a reference not just for the YA category but also for Maltese Literature in general.
Rakkont li jolqot fil-laħam il-ħaj, ix-xaħam u l-għadam, l-istonku u l-labirint imwiegħer ta' moħħ il-protagonista fejn in-numri jfissru grammi, kaloriji u telf ta' piż mixtieq. Ktieb kuraġġuż u li jitfa' dawl fuq il-kundizzjonijiet tal-eating disorders, il-'ħarsien fil-mera' (self-esteem) u n-nuqqas ta' komprensjoni minn dawk li suppost li l-iktar jifhmuk.
الرواية مكتوبة أسلوب المذكرات على لسان البطلة لندخل معها عالمها نتعرف على عائلتها وأصدقائها لكن هناك ما يفسد حياة آناليزا وهو مرض تعاني منه الكثير من المراهقات وهو مرض فقدان الشهية من خلال الرواية نعرف معاناة المصابين بالمرض مهما فقد من وزن لازال يرى نفسه سميناً قصة جميلة لكن يعيب عليها بعض المرض بالعموم أنصح بالرواية
Personalment hu wieħed mill-aqwa kotba hawn Malta li jirnexxilu joħroġ tema daqstant sensittiva b'mod li jħallik tirrifletti. It-temi sekondarji u l-għażla tan-narratur jagħtu xeħta u perspettiva tajba mmens minn naħa taż-żgħażagħ. Madanakollu, l-għażla tal-kliem u d-deskrizzjonijiet jikkumplimentaw l-istil u jagħtuh xeħta moderna. Ktieb li kulħadd messu jaqra!
رواية جميلة أحاطت بشكل مبهر موضوع فقدان الشهية المفرط بحيث يعاني اصحاب هذا المرض من انفصام في الشخصية (أو على الأقل كما تطرح الرواية ) فنجد شخصية آناليزا و آنا، و قد كنت أريد ان ابحث في هذا الموضوع لكن هذه الرواية كانت أفضل لأنها جعلتني أعيش حالة هؤلاء الذين يعانون من هذا المرض. مع أنني لست من جماهير الأسلوب العصري في الكتابة و ادخال بعض المصطلحات فقط لكي يبدو الكاتب (عصريا) عارفا بمواضيع الساعة الا انه لم يكن سيئا في هذا الكتاب بل كان نقطة ايجابية. في النهاية فان هذا الكتاب و رغم قصره فانه استطاع و بطريقة ما أن يحسسني بحالة هوس مراقبة الوزن و كيف يمكن أن تؤثر سلبا على حياة الشخص و المحيطين به.
رواية بتكلم عني بشكل ما، فتاة من صغرها كل خطياها بالنسبة للي حواليها أنها بتحب الاكل وعندها وزن زيادة بتبدأ مشكلتها من هنا لحد بتوصل لهوس النحافة اللي بيخليها تصاب بفقدان الشهية كل أكل بيدخل معدتها بتحسه خطيئة لازم تكفر عنها برياضة مهلكة أو جري لمسافات طويلة أو بتقيؤ ما أكلته ، يراها الجميع هيككل عظمي متحرك وهي ترى نفسها سمينة كتلة دهون فقط. أننا لا نرى أنفسننا بدون تدخلات مؤثرات من حولنا فكل كلمة تقال لنا من صغرنا على أنفسنا أجسادنا مهما كانت هزار والمقصود بها استخفاف دم مش موجودة ستشكل جزء كبير من رؤيتنا لنفسنا وقد تصبح حاجزكبير بيننا وبين حقيقتنا
Nammetti qrajtu-xkumajtu bil-hatfa fil-hanut imma tassew ghogobni il-fatt li Ellul irnexxhiela tikteb dwar persuni shah bla ma taqa' fin-nasba tal-patologizzazzjoni u s-sensazzjonalizmu. Serrah rasek ir-rakkont huwa minn ghajnejn tfajla tad-demm u l-laham u mhux case study minn textbook tal-psikjatrija. Ir-referenzi brikkuni u attwali ghal aspetti tal-esperjenza socjokulurali Maltija (Miss V.P., Xekkek, it-tabib Fern [sic]) jigbdulek tbissima zgur. Nixtieq nara iktar minn din il-kittieba.
Gramma huwa rumanz qalbieni, għall-fatt li jitratta tema b'kuraġġ mill-perspettiva psikoloġika tal-protagonista. Leanne Ellul hija awtriċi promettenti fil-ġeneru tal-letteratura kuxjenxjuża, letteratura b'tema profonda b'Malti pjuttost mexxej, kultant forsi żżejjed. Id-duwaliżmu kontinwu li hemm għaddej bejn Analiża u Ana huwa wieħed interessanti.
4 and a half stars. A great read with excellent rhythm - you feel as helpless as the protagonist while you're reading. Quite a terrifying read, when it boils down to it. Can't wait to read more by Leanne.
An extremely good book which deals with such a sensitive and realistic issue. It's written in such a down to earth kind of way which a youngster can associate with, thus absorbing the message the book actually conveys.
This book is amazing, and provides a detailed picture of someone who suffers from anorexia and what they go through in their daily lives. Highly recommend :)
Rakkont uniku miktub b'reqqa kbira. Kultant ironiku u kultant sarkastiku ukoll.
Għalkemm jien skoprejt dal-ktieb ftit tal-ġimgħat ilu, nammetti li kont sorpriż ferm u huwa wieħed mill ftit kotba li qrajt din is-sena li kemm waqt li kont qiegħed naqrah u anke wara, bqajt naħseb mhux ftit fuq dan is-suġġett daqshekk sensittiv u li għandna bżonn iktar nitkellmu fuqu. Bħal kull tip ta' mard relatat mas-saħħa mentali wara kollox.
"Il-Malti ma jdejjaqnix, imma għalija please u thank you Maltin daqs mara bl-għonnella tmexmex il-fenek u tixrob l-aniżetta."
4/5 stilel
Dan huwa wieħed mill-aktar kotba emozzjonanti bil-Malti li qatt qrajt. B'mod perfett u profond, Ellul iġġib lill-qarrejja konxji dwar kemm hi kiefra u iebsa l-marda tal-anoressja, u kif ukoll kemm hi faċli teqirdek.
M'għandix aktar xi ngħid ħlief li dan huwa ktieb li tassew ħalla impatt ġewwa fiha!
My first Maltese read in a long while and so glad I chose this book. A heart-breaking topic but such a great page-turner. Definitely not my last by this author.
مخيب للآمال، الكتاب يتكلم عن اضطرابات الأكل وفقدان الشهية كنت متحمسه له من فترة طويلة لكن ما اعتقد ناقش الموضوع بشكل واضح ونقاشات البطلة الجانبية كانت مزعجة نوعًا ما.
رواية مملة و مفيهاش احداث و كلها بتدور في إطار واحد رتيب و ممل و اسلوب السرد مفيهوش اي حاجة تحمس ...الموضوع البتناقشه الرواية مهم جدا لكن كان ممكن يتقدم بطريقة افضل من وجهة نظري ....النجمة للغلاف الرائع فقط