What do you think?
Rate this book
Όσα αστέρια δεν φοβήθηκαν το ξημέρωμα
Τέσσερις ιστορίες. Τέσσερις βαθιές βουτιές, με μία μόνο ανάσα, στον ψυχισμό μας, όπου συναντάμε όλες τις χάρες του κόσμου τούτου μα και τους χειρότερους εφιάλτες του. Τέσσερις άνθρωποι αποδεικνύουν με τις ζωές τους πως υπάρχουν αστέρια που δεν φοβούνται το ξημέρωμα.
228 pages, Paperback
Published January 1, 2018
2 people want to read
About the author
Αλέξανδρος Δαμουλιάνος
6 books12 followersΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Ο Αλέξανδρος Δαμουλιάνος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1990. Είναι απόφοιτος του τμήματος φιλολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 2007 στο πρώτο διεθνές φεστιβάλ Αθηνών, EMOTION PICTURES: «Ντοκιμαντέρ και Αναπηρία», προβλήθηκε η μικρού μήκους ταινία με τίτλο “Θεός στον ορίζοντα”, δικού του σεναρίου και σκηνοθεσίας Λένας Βουδούρη, η οποία ταξίδεψε σε πολλά μέρη της Ελλάδας και του εξωτερικού. Το 2010 συμμετείχε στο διεθνές συνέδριο Ted ex Athens 2010. Αρθρογραφεί στο blog ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ και στο κοινωνικό δίκτυο για τα βιβλία και τους αναγνώστες BOOKIA. Έχει εκδώσει επτά ποιητικές συλλογές, ένα παιδικό παραμύθι, ένα ανάγνωσμα για εφήβους και ενήλικες και μία συλλογή διηγημάτων. Ποιήματα του έχουν συμπεριληφθεί σε πολλές ανθολογίες και λογοτεχνικά περιοδικά. Άρθρο του με θέμα «ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ» έχει δημοσιευτεί στην εφημερίδα «Τα Νέα». Άρθρο του για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση με τίτλο “[ΝΕΟ[ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ” έχει δημοσιευτεί στο protothema.gr. Άρθρα του με τίτλο “ΠΟΛΙΤΙΚΗ-ΙΣΤΟΡΙΑ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ” και “Μίκης Θεοδωράκης: Ρόδο μας αμάραντο” έχουν δημοσιευτεί στο NewPost.gr. Το 2017 βραβεύτηκε από την UNESCO Δήμου Αμαρουσίου Περιφέρειας Αττικής. με έπαινο για το σύνολο της δουλειάς του. Το 2019 στα πλαίσια της ετήσιας συνάντησης συγγραφέων που διοργανώνει η βιβλιοφιλική ομάδα ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ της Γιούλης Τσακάλου του απενεμήθη από την Λότη Πέτροβιτς τιμητική πλακέτα σε αναγνώριση της προσφοράς του στα Ελληνικά Γράμματα και στον Πολιτισμό. Το 2019 του απενεμήθη τιμητική πλακέτα από τον Όμιλο για την Unesco για την Εκπαίδευση, την Επιστήμη και τον Πολιτισμό για την 12ετή παρουσία και πολύτιμη προσφορά του στα Γράμματα και τον Πολιτισμό. Το 2020 στα Βραβεία Βιβλίου του Λογοτεχνικού Περιοδικού Κέφαλος 2000-2019 απέσπασε για «Τα επτά βασίλεια της Ελευθερίας” Βραβείο εφηβικής λογοτεχνίας και για το «Ζητιάνος Παράδεισος” Α’ Βραβείο προσωπικής ποιητικής συλλογής. Το μυθιστόρημά του “Οι κληρονόμοι της θυσίας” είναι το ενδέκατό του βιβλίο και τέταρτο που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πνοή.
Ο Αλέξανδρος Δαμουλιάνος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1990. Είναι απόφοιτος του τμήματος φιλολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 2007 στο πρώτο διεθνές φεστιβάλ Αθηνών, EMOTION PICTURES: «Ντοκιμαντέρ και Αναπηρία», προβλήθηκε η μικρού μήκους ταινία με τίτλο “Θεός στον ορίζοντα”, δικού του σεναρίου και σκηνοθεσίας Λένας Βουδούρη, η οποία ταξίδεψε σε πολλά μέρη της Ελλάδας και του εξωτερικού. Το 2010 συμμετείχε στο διεθνές συνέδριο Ted ex Athens 2010. Αρθρογραφεί στο blog ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ και στο κοινωνικό δίκτυο για τα βιβλία και τους αναγνώστες BOOKIA. Έχει εκδώσει επτά ποιητικές συλλογές, ένα παιδικό παραμύθι, ένα ανάγνωσμα για εφήβους και ενήλικες και μία συλλογή διηγημάτων. Ποιήματα του έχουν συμπεριληφθεί σε πολλές ανθολογίες και λογοτεχνικά περιοδικά. Άρθρο του με θέμα «ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ» έχει δημοσιευτεί στην εφημερίδα «Τα Νέα». Άρθρο του για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση με τίτλο “[ΝΕΟ[ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ” έχει δημοσιευτεί στο protothema.gr. Άρθρα του με τίτλο “ΠΟΛΙΤΙΚΗ-ΙΣΤΟΡΙΑ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ” και “Μίκης Θεοδωράκης: Ρόδο μας αμάραντο” έχουν δημοσιευτεί στο NewPost.gr. Το 2017 βραβεύτηκε από την UNESCO Δήμου Αμαρουσίου Περιφέρειας Αττικής. με έπαινο για το σύνολο της δουλειάς του. Το 2019 στα πλαίσια της ετήσιας συνάντησης συγγραφέων που διοργανώνει η βιβλιοφιλική ομάδα ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ της Γιούλης Τσακάλου του απενεμήθη από την Λότη Πέτροβιτς τιμητική πλακέτα σε αναγνώριση της προσφοράς του στα Ελληνικά Γράμματα και στον Πολιτισμό. Το 2019 του απενεμήθη τιμητική πλακέτα από τον Όμιλο για την Unesco για την Εκπαίδευση, την Επιστήμη και τον Πολιτισμό για την 12ετή παρουσία και πολύτιμη προσφορά του στα Γράμματα και τον Πολιτισμό. Το 2020 στα Βραβεία Βιβλίου του Λογοτεχνικού Περιοδικού Κέφαλος 2000-2019 απέσπασε για «Τα επτά βασίλεια της Ελευθερίας” Βραβείο εφηβικής λογοτεχνίας και για το «Ζητιάνος Παράδεισος” Α’ Βραβείο προσωπικής ποιητικής συλλογής. Το μυθιστόρημά του “Οι κληρονόμοι της θυσίας” είναι το ενδέκατό του βιβλίο και τέταρτο που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πνοή.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
February 2, 2019
Όσα αστέρια δεν φοβήθηκαν το ξημέρωμα - Αλέξανδρος Δαμουλιάνος | Εκδόσεις ΠΝΟΗ
Διαβάζοντας το νέο βιβλίο του Αλέξανδρου Δαμουλιάνου ο αναγνώστης αρχικά, εισέρχεται αβίαστα σε έναν κόσμο απλών, καθημερινών ηρώων. Ο συγγραφέας πραγματευόμενος το ζήτημα των ανθρώπινων σχέσεων δοκιμάζει αυτούς τους ήρωες σε πρωτοφανείς περιπέτειες που οδηγούν σε μια ξεχωριστή αναγνωστική εμπειρία.
Ο Αλέξανδρος Δαμουλιάνος κατασκευάζει χαρακτήρες, οι οποίοι ενώ φαινομενικά ζουν συνήθεις ζωές, υποβάλλονται σε συνθήκες κοινωνιολογικού πειραματισμού υπό τη σκιά των δύσκολων συγγενικών δεσμών (προβληματική σχέση με γονείς, υπονόμευση πατρικής φιγούρας). Είναι εμφανείς οι επιρροές από το λογοτεχνικό κόσμο του Γκουστάβ Φλωμπέρ και η υποσυνείδητη σύμπλευση με τις θέσεις του για την οικογένεια. Ο Αλέξανδρος Δαμουλιάνος αποτυπώνει την αμφιθυμία των ηρώων εστιαζόμενος στη σχέση των ψυχικών και κοινωνικών συνιστωσών, οι οποίες εν τέλει καθορίζουν τις αμφιταλαντεύσεις τους. Με απλά λόγια, οι ήρωες των διηγημάτων διακρίνουν στο πρόσωπο των ανθρώπων που τους έλκουν, στοιχεία των συγγενών τους, στοιχεία τα οποία τούς οδηγούν σε «ανακλαστικές», αυθόρμητες πράξεις, συνειδητές ή υποσυνείδητες αποφάσεις. Η ρίζα της αμφιθυμίας ακουμπά άλλες φορές στο ρόλο της μητέρας και άλλες στους ίδιους τους πρωταγωνιστές των ιστοριών. Η μητέρα έχει υποκαταστήσει την πατρική μορφή και έχει μεταθέσει στο γιο όλες τις φιλοδοξίες για κοινωνική αποκατάσταση, ενώ η ίδια παραπαίει συναισθηματικά μεταξύ παρελθόντος και παρόντος. Οι ήρωες μεταθέτουν την αγάπη που τρέφουν για τους συγγενείς τους σε εκείνους που ερωτεύονται και τελικά εναποθέτουν σε αυτούς τις ελπίδες τους για τη λύτρωσή τους.
Ένας άκρατος ηδονισμός διατρέχει τα εν λόγω διηγήματα. Η ένταση και ο πλούτος των συναισθημάτων, η έκφανση του πάθους, η εξύμνηση της σχέσης ψυχής και σάρκας γίνονται απόλυτα αντιληπτά χάρη στην περιγραφική δεινότητα του συγγραφέα.
Λέξεις, φράσεις, περιγραφές των διηγημάτων δίνουν μια γοτθική φυσιογνωμία στο βιβλίο, μιας και οι ψυχολογικές μεταπτώσεις, τα αδιέξοδα των ηρώων, ο φόβος του θανάτου αλλά και η παρουσία του είναι στοιχεία των ιστοριών. Οι έντονες περιγραφές βίαιων σκηνών που επηρεάζουν την πλοκή και αποτελούν τα σημεία αιχμής των τεσσάρων κειμένων είναι ψήγματα αυτής της περιόδου.
Ο λόγος του Αλέξανδρου Δαμουλιάνου είναι ένας σύγχρονος λόγος που αγγίζει τον αναγνώστη. Η μοναδικότητα της γραφής του εδράζεται σε αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό : μια ιδιαίτερη χρήση των λέξεων που συνιστά μια ξεχωριστή γραφή και έναν λόγο απαλλαγμένο από ευτελείς κοινοτοπίες. Ένα λυρικό σύνολο που εξυπηρετεί άλλωστε και τον προαναφερθέντα ηδονισμό.
Στα τέσσερα διηγήματα οι ήρωες ισορροπούν άλλες φορές επιτυχώς και άλλες ανεπιτυχώς σε ένα τεντωμένο σκοινί, χωρίς υπερβολές και φλυαρία αλλά με μεστά νοήματα από σύγχρονες ιστορίες φιλίας, έρωτα, πολιτικής, πάθους, θανάτου, ζωής. Η συγχρονικότητα αυτή βασίζεται στο γεγονός ότι οι ήρωες είναι δυνητικά γνωστοί -γείτονες, φίλοι, συγγενείς- στον κοινό αναγνώστη, μοιράζονται παρόμοια προβλήματα με αυτόν, ανησυχίες και ζουν στο ίδιο κοινωνικό πλαίσιο, γίνονται και αυτοί μέρος του πειράματος, της κοινωνιολογικής συνθήκης που επινόησε ο συγγραφέας.
Δεν λείπει δε, το στοιχείο της ανατροπής και της έκπληξης όσο και αν με μαεστρία ο συγγραφέας προσπαθεί με προμηνύματα να αποφορτίσει τον αναγνώστη, ώστε να μεταδώσει επιτυχώς το μήνυμα πως υπάρχουν τελικά πολλά αστέρια που δεν φοβήθηκαν το ξημέρωμα.
Πάνος Αντωνόπουλος
https://www.envivlio.com/asteria
Διαβάζοντας το νέο βιβλίο του Αλέξανδρου Δαμουλιάνου ο αναγνώστης αρχικά, εισέρχεται αβίαστα σε έναν κόσμο απλών, καθημερινών ηρώων. Ο συγγραφέας πραγματευόμενος το ζήτημα των ανθρώπινων σχέσεων δοκιμάζει αυτούς τους ήρωες σε πρωτοφανείς περιπέτειες που οδηγούν σε μια ξεχωριστή αναγνωστική εμπειρία.
Ο Αλέξανδρος Δαμουλιάνος κατασκευάζει χαρακτήρες, οι οποίοι ενώ φαινομενικά ζουν συνήθεις ζωές, υποβάλλονται σε συνθήκες κοινωνιολογικού πειραματισμού υπό τη σκιά των δύσκολων συγγενικών δεσμών (προβληματική σχέση με γονείς, υπονόμευση πατρικής φιγούρας). Είναι εμφανείς οι επιρροές από το λογοτεχνικό κόσμο του Γκουστάβ Φλωμπέρ και η υποσυνείδητη σύμπλευση με τις θέσεις του για την οικογένεια. Ο Αλέξανδρος Δαμουλιάνος αποτυπώνει την αμφιθυμία των ηρώων εστιαζόμενος στη σχέση των ψυχικών και κοινωνικών συνιστωσών, οι οποίες εν τέλει καθορίζουν τις αμφιταλαντεύσεις τους. Με απλά λόγια, οι ήρωες των διηγημάτων διακρίνουν στο πρόσωπο των ανθρώπων που τους έλκουν, στοιχεία των συγγενών τους, στοιχεία τα οποία τούς οδηγούν σε «ανακλαστικές», αυθόρμητες πράξεις, συνειδητές ή υποσυνείδητες αποφάσεις. Η ρίζα της αμφιθυμίας ακουμπά άλλες φορές στο ρόλο της μητέρας και άλλες στους ίδιους τους πρωταγωνιστές των ιστοριών. Η μητέρα έχει υποκαταστήσει την πατρική μορφή και έχει μεταθέσει στο γιο όλες τις φιλοδοξίες για κοινωνική αποκατάσταση, ενώ η ίδια παραπαίει συναισθηματικά μεταξύ παρελθόντος και παρόντος. Οι ήρωες μεταθέτουν την αγάπη που τρέφουν για τους συγγενείς τους σε εκείνους που ερωτεύονται και τελικά εναποθέτουν σε αυτούς τις ελπίδες τους για τη λύτρωσή τους.
Ένας άκρατος ηδονισμός διατρέχει τα εν λόγω διηγήματα. Η ένταση και ο πλούτος των συναισθημάτων, η έκφανση του πάθους, η εξύμνηση της σχέσης ψυχής και σάρκας γίνονται απόλυτα αντιληπτά χάρη στην περιγραφική δεινότητα του συγγραφέα.
Λέξεις, φράσεις, περιγραφές των διηγημάτων δίνουν μια γοτθική φυσιογνωμία στο βιβλίο, μιας και οι ψυχολογικές μεταπτώσεις, τα αδιέξοδα των ηρώων, ο φόβος του θανάτου αλλά και η παρουσία του είναι στοιχεία των ιστοριών. Οι έντονες περιγραφές βίαιων σκηνών που επηρεάζουν την πλοκή και αποτελούν τα σημεία αιχμής των τεσσάρων κειμένων είναι ψήγματα αυτής της περιόδου.
Ο λόγος του Αλέξανδρου Δαμουλιάνου είναι ένας σύγχρονος λόγος που αγγίζει τον αναγνώστη. Η μοναδικότητα της γραφής του εδράζεται σε αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό : μια ιδιαίτερη χρήση των λέξεων που συνιστά μια ξεχωριστή γραφή και έναν λόγο απαλλαγμένο από ευτελείς κοινοτοπίες. Ένα λυρικό σύνολο που εξυπηρετεί άλλωστε και τον προαναφερθέντα ηδονισμό.
Στα τέσσερα διηγήματα οι ήρωες ισορροπούν άλλες φορές επιτυχώς και άλλες ανεπιτυχώς σε ένα τεντωμένο σκοινί, χωρίς υπερβολές και φλυαρία αλλά με μεστά νοήματα από σύγχρονες ιστορίες φιλίας, έρωτα, πολιτικής, πάθους, θανάτου, ζωής. Η συγχρονικότητα αυτή βασίζεται στο γεγονός ότι οι ήρωες είναι δυνητικά γνωστοί -γείτονες, φίλοι, συγγενείς- στον κοινό αναγνώστη, μοιράζονται παρόμοια προβλήματα με αυτόν, ανησυχίες και ζουν στο ίδιο κοινωνικό πλαίσιο, γίνονται και αυτοί μέρος του πειράματος, της κοινωνιολογικής συνθήκης που επινόησε ο συγγραφέας.
Δεν λείπει δε, το στοιχείο της ανατροπής και της έκπληξης όσο και αν με μαεστρία ο συγγραφέας προσπαθεί με προμηνύματα να αποφορτίσει τον αναγνώστη, ώστε να μεταδώσει επιτυχώς το μήνυμα πως υπάρχουν τελικά πολλά αστέρια που δεν φοβήθηκαν το ξημέρωμα.
Πάνος Αντωνόπουλος
https://www.envivlio.com/asteria
February 11, 2019
Στο νέο του βιβλίο ο Αλέξανδρος Δαμουλιάνος γράφει για αστέρια που δεν φοβήθηκαν το ξημέρωμα. Τέσσερις ιστορίες, τέσσερα υπέροχα διηγήματα για την αγάπη και την φιλία. Είναι από αυτές τις ιστορίες που θα μπορούσαν να έχουν γραφτεί για τον καθένα, σε λίγο πιο υπερβολική δόση, ένεκα και βιβλίο.
Ο συγγραφέας γράφει με το ιδιαίτερο στυλ του μέσα από τις σελίδες του βιβλίου διαφαίνεται αργά ή γρήγορα το αισιόδοξο μήνυμα που θέλει να περάσει μέσα από το βιβλίο του.
Ίσως είναι η πρώτη φορά μα δεν μπόρεσα να ξεχωρίσω κάποιο ώστε να πω πως μου άρεσε περισσότερο ή λιγότερο διότι μου άρεσαν και οι τέσσερις εξίσου το ίδιο. Λόγω του ότι οι ιστορίες του έχουν ένα κάπως βαρύ περιεχόμενο προσπαθεί να το ελαφρύνει κάπως με σκόρπιες δόσεις χιούμορ στους διαλόγους,
Ένα στοιχείο που μου άρεσε ιδιαίτερα είναι η τελευταία φράση κάθε διηγήματος.
Ο συγγραφέας γράφει με το ιδιαίτερο στυλ του μέσα από τις σελίδες του βιβλίου διαφαίνεται αργά ή γρήγορα το αισιόδοξο μήνυμα που θέλει να περάσει μέσα από το βιβλίο του.
Ίσως είναι η πρώτη φορά μα δεν μπόρεσα να ξεχωρίσω κάποιο ώστε να πω πως μου άρεσε περισσότερο ή λιγότερο διότι μου άρεσαν και οι τέσσερις εξίσου το ίδιο. Λόγω του ότι οι ιστορίες του έχουν ένα κάπως βαρύ περιεχόμενο προσπαθεί να το ελαφρύνει κάπως με σκόρπιες δόσεις χιούμορ στους διαλόγους,
Ένα στοιχείο που μου άρεσε ιδιαίτερα είναι η τελευταία φράση κάθε διηγήματος.
July 6, 2021
Τέσσερα διηγήματα που τελειώνουν με τη φράση "Πάντα θα υπάρχουν αστέρια που δεν φοβούνται το ξημέρωμα".
Στα διηγήματά του ο Αλέξανδρος Δαμουλιάνος έχει χτίσει ήρωες που αφυπνίζουν τον αναγνώστη. Άνθρωποι απλοί, καθημερινοί που με την αισιοδοξία του συγγραφέα καταφέρουν να σπάσουν την άσχημη ρουτίνα της καθημερινότητας. Μοιάζουν με εμένα με εσένα και με την πλειοψηφία των ανθρώπων που ξέρουμε.
Η διαφορά με τους χαρακτήρες του Αλέξανδρου είναι αυτό το "κρακ". Η ρωγμή που τους κάνει να πάρουν τη μεγάλη απόφαση να ξεβολευτούν και να ζήσουν με ρίσκο ψάχνοντας να υλοποιήσουν τα όνειρά τους. Είναι άνθρωποι του σήμερα που κρίνουν την κοινωνία και τα λάθη των προηγούμενων γενεών και προσπαθούν να κάνουν τη διαφορά.
Πόσο εύκολα μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο; πόσο εύκολα παίρνεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου;
Με αληθοφάνεια και γλώσσα που ρέει αβίαστα ο Αλέξανδρος μας χαρίζει 4 υπέροχα διηγήματα που εγώ προσωπικά θα ήθελα να είναι τέσσερα διαφορετικά βιβλία. Όταν τελείωνε κάθε διήγημα ένιωθα ότι ήθελα κι άλλο από την ίδια ιστορία. Και έπειτα ξεκινούσε μία ακόμη το ίδιο καλή. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια από τα τέσσερα γιατί μου άρεσαν εξίσου.
Τα αστέρια δεν φοβούνται το ξημέρωμα. Το αποδεικνύουν οι ήρωες του Αλέξανδρου Δαμουλιάνου. Αισθάνομαι πολύ τυχερή που διάβασα αυτό το βιβλίο.
Πολλά συγχαρητήρια στον συγγραφέα!!!
Στα διηγήματά του ο Αλέξανδρος Δαμουλιάνος έχει χτίσει ήρωες που αφυπνίζουν τον αναγνώστη. Άνθρωποι απλοί, καθημερινοί που με την αισιοδοξία του συγγραφέα καταφέρουν να σπάσουν την άσχημη ρουτίνα της καθημερινότητας. Μοιάζουν με εμένα με εσένα και με την πλειοψηφία των ανθρώπων που ξέρουμε.
Η διαφορά με τους χαρακτήρες του Αλέξανδρου είναι αυτό το "κρακ". Η ρωγμή που τους κάνει να πάρουν τη μεγάλη απόφαση να ξεβολευτούν και να ζήσουν με ρίσκο ψάχνοντας να υλοποιήσουν τα όνειρά τους. Είναι άνθρωποι του σήμερα που κρίνουν την κοινωνία και τα λάθη των προηγούμενων γενεών και προσπαθούν να κάνουν τη διαφορά.
Πόσο εύκολα μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο; πόσο εύκολα παίρνεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου;
Με αληθοφάνεια και γλώσσα που ρέει αβίαστα ο Αλέξανδρος μας χαρίζει 4 υπέροχα διηγήματα που εγώ προσωπικά θα ήθελα να είναι τέσσερα διαφορετικά βιβλία. Όταν τελείωνε κάθε διήγημα ένιωθα ότι ήθελα κι άλλο από την ίδια ιστορία. Και έπειτα ξεκινούσε μία ακόμη το ίδιο καλή. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια από τα τέσσερα γιατί μου άρεσαν εξίσου.
Τα αστέρια δεν φοβούνται το ξημέρωμα. Το αποδεικνύουν οι ήρωες του Αλέξανδρου Δαμουλιάνου. Αισθάνομαι πολύ τυχερή που διάβασα αυτό το βιβλίο.
Πολλά συγχαρητήρια στον συγγραφέα!!!
March 27, 2021
4 διαφορετικές ιστορίες, με διαφορετικά μηνύματα η κάθε μία και την απόλυτη βουτιά στα συναισθήματα των ηρώων.
March 5, 2025
Μου άρεσαν και οι 4 ιστορίες του βιβλίου. Μέσα από τα αδιέξοδα, τα μπερδεμένα συναισθήματα, η βουτιά στο σκοτάδι και η πάλη να βγουν στο φως και να τολμήσουν να ζήσουν τη ζωή που επιθυμούν οι πρωταγωνιστές της κάθε ιστορίας, που για κάποιον λόγο τους συμπαθείς, τους συμπονείς, αγωνιάς να δεις πώς ο συγγραφέας θα τους δώσει ένα λυτρωτικό 'τέλος'...συν το φινάλε και το διδακτικό της κάθε ιστορίας που πέφτει η αυλαία με τη φράση "Πάντα θα υπάρχουν αστέρια που δεν φοβούνται το ξημέρωμα" σου προσφέρει το μήνυμα ζωής που σου στέλνει στο τέλος της ημέρας.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews