تحلیلهای سیاسی و تاریخی و الهیاتیش خوب و جالب و نسبتاً دقیق بود ولی اصرارش به زورچپون کردن تحلیل اقتصادی مارکسیستی خیلی نچسب بود (کاری به صحت تحلیلش البته ندارم، صرفا تو بافت متن طوری بود که یهو انگار داری یه کتاب دیگه میخونی).
جنبش محمدعلی باب، پیشینه اعتقادی، حوادث و عاقبت آن در این کتاب به تفصیل بررسی شده است. چیزی که برای من تازگی داشت پلی بود که بین اعتقادات بابیان با عملکرد آنها زد. این جنبش در واقع یک جنبش اجتماعی در برابر ظلم بود و اعتقادات آنها آیینهای از طرز فکر زمانشان است. هر چند رویکرد فشاهی به جریان بابیه با رویکرد احمد کسروی فرق اساسی دارد ولی فکر میکنم عنوان کتابش را تحت تاثیر تفسیر کسروی از این جنبش انتخاب کرده است که البته شاید تنها نکته به یاد ماندنی جزوه بهائیگری کسروی باشد. به هر حال، بهائیگری کسروی را ول کنید و این کتاب را بخوانید