เล่ห์ลมลวง

by ธมธร

จู่ๆ พิมพ์พิชญา อดีตนักแสดงสาวที่มีข่าวว่าเบนโลจนต้องหนีไปอยู่ต่างประเทศ ก็บุกมาที่ไร่ชาของพ่อเลี้ยงสรัชพร้อมกับพาปวันวาต ลูกสาวอายุสี่ขวบมาตามหาพ่อ

“อย่าบอกนะว่าผมเมา คุณเมา แล้วเรามีอะไรกันจนคุณท้อง มันนิยายเกินไป ผมไม่เชื่อ!”
“ถูกทุกอย่างเลยค่ะ เรื่องของเรามันเป็นสูตรสำเร็จของนิยายยุคนี้เลย คุณเมา ฉันเมา เรามีอะไรกัน ฉันท้อง...”
“ไหนหลักฐาน คุณจะมาพูดลอยๆ แบบนี้ไม่ได้”
“นั่นไงคะหลักฐาน”

เด็กหญิงปวันวาตที่ใครๆ ต่างก็ลงความเห็นว่าหน้าคล้ายเขาไม่ผิดเพี้ยน ทำให้สรัชไม่เข้าใจว่ามันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น อยู่ๆ เขาก็มีลูกโตขนาดนี้โดยที่ไม่รู้ตัวมาก่อน

ปฏิบัติการค้นหาความจริงเมื่อห้าปีก่อนจึงเริ่มขึ้น และนั่นเองเป็นจุดที่ทำให้สรัชได้ค้นพบว่า...ณ ช่วงเวลาหนึ่ง เขาได้ทำบางสิ่งบางอย่างหล่นหาย บางสิ่งที่สำคัญและหลงลืมไปโดยไม่ได้ตั้งใจ

504 pages, Paperback

Published December 1, 2018

Reviews

[Moji Juf-Fuf · Rating 2 out of 5]

นิยายพล้อตธรรมดาที่เล่าเรื่องได้เอื่อยเฉื่อย ไม่มีดราม่า ไม่มีอุปสรรค ไม่ชวนให้พลิกอ่านหน้าถัดไป เป็น 504 หน้าที่แทบจะถอดใจอ่าน ไม่ถูกจริตเราเท่าไร

[Monaliz Juang · Rating 3 out of 5]

จุดเริ่มต้นของเรื่องราวเกิดขึ้นเมื่ออยู่ดีๆสรัชก็พบว่าตัวเองมีลูกสาวและมีภรรยาหนึ่งคนทั้งที่เขาไม่เคยแต่งงาน และเขาก็จำไม่ได้ว่าเขาไปรู้จักผู้หญิงที่ชือ พิมพ์พิชญา ได้ยังไง เรื่องราวต่อจากนั้นก็คือการตามหาอดีตที่เกิดขึ้น และจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ระหว่างพระนาง

ส่วนตัวคิดว่าเนื้อเรื่องเป็นแบบเบาๆสบายค่ะ ไม่ได้มีดราม่าหนักอะไรมากมาย ครอบครัวฝ่ายพระเอกเองก็น่ารัก และตลกโดยเฉพาะแม่พระเอกนี่น่ารักมาก ส่วนตัวพระเอกของเรื่องอ่านไปรู้สึกว่าพระเอกนิสัยยังเด็กอยู่เลย การกระทำหลายๆอย่างเหมือนเด็กยังไม่โตดี ในขณะที่นางเอกมีความเป็นผู้ใหญ่มากกว่า เลยขัดตรงนิสัยพระเอกตรงนี้ค่ะ แต่โดยรวมอ่านได้สนุกสนาน

[Mancho283 · Rating 4 out of 5]

เนื้อเรื่องน่ารัก ชอบคาแรคเตอร์นางเอก เป็นผู้หญิงที่เป็นผู้ใหญ่อ่ะ ชอบผู้หญิงสไตล์นี้ เข้มแข็ง และสิ่งที่สัมผัสได้คือ นางเอกเลี้ยงลูกมาดีมากๆ ถึงจะบอกว่าเรื่องอ่านได้เรื่อยๆ แต่ชอบนะ กลมกล่อม สนุก ถ้าใครสายฟีลกู๊ดแนะนำให้อ่านเรื่องนี้เลย เรื่องราวพาร์ทความรักระหว่างพระนางก็น่ารัก น่ารักมากๆ

spoiler: นางเอกตัดสินใจพาลูกมาหาพระเอก ซึ่งเป็นครั้งแรกที่พระเอกรู้ว่าตัวเองมีลูกสาว แต่พระเอกยังไม่ปักใจเชื่อว่าเป็นลูกตัวเองจริงๆ เพราะพระเอกจำไม่ได้เลยว่าไปทำผู้หญิงท้องตอนไหน ที่สำคัญคือจำนางเอกไม่ได้เลย และเชื่อว่าไม่เคยเจอนางเอก แต่ด้วยความที่นางเอกยืนยันว่าเป็นลูก ก็พากันไปตรวจดีเอ็นเอ ระหว่างรอผลตรวจ นางเอกกับลูกก็อยู่ที่บ้านไร่(ชา) โดยอยู่บ้านคนละหลัง(ติดกัน) ระหว่างนั้นก็ได้ใกล้ชิดและอยู่ด้วยกันตลอด พระเอกก็จะมีแกล้งนางเอกบ้างไปตามเรื่อง ซึ่งการที่นางเอกตัดสินใจมาหาพระเอก เพราะว่าครอบครัวโดนโกงธุรกิจ พ่อล้มป่วยจนเสียชีวิต เลยทำให้นางเอกไม่มีที่พึ่งแล้วสุดท้ายเลยตัดสินใจพาลูกมาหา นางเอกเก่งนะ เราว่านางเอกเลี้ยงลูกได้ดีมาตั้ง 4 ปี แต่ก็เพราะว่าพ่อนางเอกก็ดีด้วย ที่อยู่กับลูกในวันที่ไม่มีใคร

ส่วนเรื่องราวในอดีตระหว่างพระเอกนางเอก โอ้โหแหะ ชอบ เมื่อ 5 ปีก่อน พระเอกเจอนางเอกครั้งแรกบนรถไฟฟ้า ตอนนั้นนางเอกเป็นดาราเพิ่งแสดงซีรีย์เรื่องแรกก็ดังเลย พระเอกก็ตามหาาาาาว่าคนนี้เขาเป็นใคร ก็พอดีกับมีเพื่อนทำงานในวงการ แต่เพื่อนดันเข้าใจผิดคิดว่าพระเอกชอบอีกคนนึง(นางร้าย)ซึ่งแสดงในซีรีย์เรื่องเดียวกันนั้นละ พระเอกก็เลยตามไปงานวันเกิดเขา(นางร้าย)ที่เข้าใจผิดคิดว่าเป็นงานวันเกิดนางเอก ตอนที่เข้าไปในงาน ก็เจอนางเอกจูบกับคนอื่น แล้วก็รู้ว่ามีผู้ชายอีกคนนึงเป็นคู่หมั้นเลยเสียใจ ออกจากงานไปเมา ส่วนด้านนางเอกในงานวันนั้น บังเอิญได้เห็นเพื่อนตัวเอง(นางร้าย)จูบกับคู่หมั้นตัวเอง ก็เลยเสียใจที่โดนหักหลังเลยประชดโดนการจูบกับคนอื่น แล้วออกจากงานไปเมาเหล้า(จริงๆนางเอกไม่ได้รักคู่หมั้นแต่เสียใจที่โดนหักหลังจากคนที่ไว้ใจมากกว่า) ขึ้นไปนอนห้องพักที่จองไว้(เพราะคิดว่าคืนนี้น่าจะยาวเลยจองไว้เผื่อขึ้นมานอน) ก็ประจวบเหมาะกับพระเอกจองห้องไว้เหมือนกัน แต่ดันเข้าห้องผิดไปที่ห้องนางเอก(ที่เมาๆเข้ามาไม่ได้ล็อคห้อง) ก็เลย...อ่ะนะ เรียบร้อยกันไป ตื่นเช้ามา นางเอกก็รีบออกไปพระเอกก็วิ่งตาม นางเอกรีบเลยโดนรถเฉี่ยว พอพระเอกเห็นเลยจะรีบวิ่งเข้าไปช่วย โดยไม่ได้มองว่ามีรถวิ่งมาอีกคัน พระเอกเลยโดนชน(อาการหนัก) สุดท้ายตื่นขึ้นมาดันเลยจำเรื่องราว 5 ปีที่ผ่านมาไม่ได้ เอาจริงๆระหว่างที่ใช้ชีวิตใกล้ชิดกันพระเอกก็ชอบนางเอกแล้วล่ะ หลังจากที่จำความได้ก็ยิ่งรักเข้าไปใหญ่ เพราะผู้หญิงคนนี้คือรักเดียว นางเอกตอนที่มาหาพระเอก ก็ไม่เคยหวังนะว่าพระเอกจะมารักอะไร แค่คิดเพื่อลูกเท่านั้น ส่วนตัวเองจะหางานทำเอง ดูแลตัวเอง ซึ่งพระเอกก็ไม่พอใจนะ บอกให้นางเอกอยู่บ้านเลี้ยงลูก แต่เราเข้าใจนางเอกนะ จะอยู่ในสถานะอะไร แล้วถ้าวันหนึ่งพระเอกเจอคนที่ตัวเองรัก เรายังจะอยู่ให้เขาเลี้ยงไปแบบนี้ได้ไหม

[Saisamphan K. · Rating 2 out of 5]

ใช้เวลาในการอ่านนานพอสมควร (แวะไปอ่านเรื่องอื่นระหว่างทาง 555) ไม่ถึงกับเท ถึงแม้ไม่เร้าใจแต่ก็ดีงาม ผู้เขียนร้อยเรียงคำออกมาได้อย่างสวยงาม แม้ว่าพล็อตเรื่องอาจจะธรรมดา แต่ตัวละคร พีช-ลม ก็ดึงดูดให้อ่านได้จนจบ

ทำไมผ่านไป 5 ปี แล้วเพิ่งมาหาพ่อของวินดี้ สรุปคือนางไม่มีที่ไป สู้จนสุดท้ายล่ะ จึงกลับมาหาพระเอกของเรา ด้วยการที่เปิดเรื่องที่พีชพาวินดี้ลูกสาวมาหาพ่อลมที่ไร่ ผู้เขียนก็เล่าเรื่องแบบค่อย ๆ เฉลยไปเรื่อย ๆ ทิ้งช่วงให้มีเรื่องราวให้พีช-ลมได้พัฒนาความสัมพันธ์กันไป จนมาขมวดปมสุดท้ายที่ ทำไมลมลืมหมดทุกอย่าง คือ ลมประสบอุบัติเหตุ ความจำลบเลือนไปช่วงหนึ่ง ท้ายสุดลมก็ขอพีชแต่งงาน แต่นางตอบไม่แต่ง และตอบกลับได้ซึ้ง 'ความรู้สึกตอนนี้..พีชว่าเราก้าวผ่านจุดที่จะแต่งงานกันมาไกลแล้ว...พีชก็รักคุณลมเหมือนกัน'

นิยายเรื่องนี้สีขาวล้วนค่ะ ถึงแม้เรื่องราวดูจะไม่ขาว แต่การสื่อความออกมาได้ขาว ฟังนิทานกันเพลินเลย 555

ชอบหน้าปกออกแบบสวยและสื่อความในเรื่องได้ดี

เรื่องนี้มีน้องเหมียวด้วยนะ 'หนูมาลี'

[Parln · Rating 1 out of 5]

เป็นหนึ่งในนิยายหลายร้อยเรื่องที่อ่านช่วงนี้ แล้วต้องตัดใจ “เท”

จริตเราอาจไม่ใช่แนวนี้ก็ได้ค่ะ แล้วก็ช่วงนี้อ่านนิยายทุกวัน จนเมื่อเทียบกับเรื่องอื่นที่อ่าน รู้สึกเรื่องนี้เอื่อยเฉื่อยไป
พล็อตก็ไม่มีอะไรให้ลุ้นเท่าไหร่

ไว้มีเวลาว่างจริงๆ จะลองกลับมาเปิดอ่านใหม่นะคะ