What do you think?
Rate this book
Nouri: de belofte
Vanaf zijn negende jaar volgde journalist en schrijver Henk Spaan hem al. Hij is er zeker van dat Abdelhak Nouri de Europese top zou hebben bereikt als hij op 8 juli 2017 in een oefenwedstrijd tegen Werder Bremen niet in elkaar was gezakt, met ernstige hersenschade tot gevolg.
In Nouri probeert Henk Spaan een zo volledig mogelijk beeld te geven van de virtuositeit en de potentie van deze uitzonderlijke voetballer. Spaan zocht hiervoor alle mensen op die belangrijk zijn voor Appie: van zijn vader, broer Mo, eerste trainers, medespelers als Donny van de Beek, Léon Bergsma, Noussair Mazraoui en Stevie Bergwijn tot jeugdvriend Yassine Zakir.
Nouri en Spaan delen een gezamenlijke geschiedenis: beiden groeiden op in de Amsterdamse wijk Geuzenveld- Slotermeer, waar het straatvoetbal al meer dan vijftig jaar hoogtij viert en waar Nouri uitgroeide tot supertalent. Hij was niet alleen de jongen die alles met een bal kon, hij was door zijn warme persoonlijkheid 'de totale jongen'. Zijn uitzonderlijke gave maakte Nouri van iedereen.
Dit boek, tot stand gekomen met medewerking van de familie, moest er komen om de herinnering aan de voetballer Nouri levend te houden.
In Nouri probeert Henk Spaan een zo volledig mogelijk beeld te geven van de virtuositeit en de potentie van deze uitzonderlijke voetballer. Spaan zocht hiervoor alle mensen op die belangrijk zijn voor Appie: van zijn vader, broer Mo, eerste trainers, medespelers als Donny van de Beek, Léon Bergsma, Noussair Mazraoui en Stevie Bergwijn tot jeugdvriend Yassine Zakir.
Nouri en Spaan delen een gezamenlijke geschiedenis: beiden groeiden op in de Amsterdamse wijk Geuzenveld- Slotermeer, waar het straatvoetbal al meer dan vijftig jaar hoogtij viert en waar Nouri uitgroeide tot supertalent. Hij was niet alleen de jongen die alles met een bal kon, hij was door zijn warme persoonlijkheid 'de totale jongen'. Zijn uitzonderlijke gave maakte Nouri van iedereen.
Dit boek, tot stand gekomen met medewerking van de familie, moest er komen om de herinnering aan de voetballer Nouri levend te houden.
- GenresSportsNonfictionFootball
232 pages, Paperback
Published October 1, 2018
5 people are currently reading
51 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
Read
March 14, 2023Ik heb niet het idee dat ik door het lezen van dit boek een beter idee heb gekregen van wie Abdelhak Nouri was (of is). Spaan is lyrisch over zijn voetbalkwaliteiten, maar komt niet veel verder dan dat. Die lyriek zit hem zelfs hartstikke in de weg. Elke beschrijving van hoe Nouri voetbalde stikt van de superlatieven en overdrijvingen ('Appies steekbal was op zijn dertiende niet van die van Iniesta te onderscheiden'), waardoor ik niet voor me zag hoe dat jongetje nu écht voetbalde. En wat betreft zijn karakter buiten het veld komt hij ook niet verder dan dat het zo'n rustige, lieve, bescheiden jongen was. Er moet meer zijn, hij moet een completer karakter hebben gehad dan dat, maar ik heb er in dit boek geen aanwijzingen voor gevonden.
Spaan was liefhebber sinds hij een 9-jarige Nouri ooit zag spelen. Op momenten schrijft hij er mooi over, en hij spreekt in dit boek ongeveer tien anderen uit zijn omgeving, die ook vol liefde en genegenheid over de Marokkaanse Nederlander praten. De slothoofdstukken, over hoe iedereen die noodlottige dag in juli 2017 beleefde, zijn krachtig. De verhandelingen over Geuzenveld/Slotermeer, de buurt waar Spaan én Nouri (ongeveer een halve eeuw uit elkaar) opgroeiden, geven het soms wat kleur en zijn op andere plekken ten overvloede, maar dat kun je op de koop toe nemen.
Het probleem is vooral dat dat fan-zijn hem in de weg lijkt te zitten. De mensen bij Ajax die in Nouri nog niet meteen een basisspeler zagen omdat hij volgens hen fysiek nog niet zover was, schrijft Spaan vol rancune de grond in: dat was pesterij van mensen die er echt geen kijk op hebben. Dieptepunt is een hoofdstukje over Jaap Stam. In een stuk van de Volkskrant in maart 2016 stond dat Nouri een salaris van 250.000 euro kreeg. Dat was een verhaal over sportmarketingbureau Doyen, dat contracten voor jonge spelers regelt. Stam, toen jeugdtrainer van Ajax, zou er die dag bij de training een grapje over gemaakt hebben. En hij zou Nouri 'veel te weinig' speeltijd hebben gegeven omdat hij hem nog te licht vond.
Spaan doet er binnen een paar pagina's alles aan om het ongelijk en onrecht aan te tonen. 'Football Leaks had de computers gehackt van Doyen', schrijft hij, alsof het achterhalen van dat salaris al een misdaad was - terwijl Football Leaks altijd stellig heeft ontkend dat het clubs 'hackt' om aan informatie te komen, en Spaan het sowieso niet kan hardmaken. Stam wordt, naar aanleiding van die opmerking over Nouri's salaris, op de mouw gespeld dat hij de achttienjarige jongen pestte. Er volgt zelfs een totaal ongerelateerde alinea over twee jeugdtrainers bij Arsenal die in mei 2018 werden geschorst voor 'bullying'. Andere club, andere trainers, andere spelers. Waarom dit erbij halen? Om vervolgens de mening dat 'Appie' fysiek nog niet ver genoeg was proberen onderuit te halen met een stukje over Riyad Mahrez - want dat is ook een 'kleine en fysiek beperkte' speler, maar die is nu wel een topspeler die voor veel geld naar Manchester City ging. Andere speler, andere leeftijd, andere situatie. Nogmaals: waarom dit erbij halen? Dat Nouri goed was, geloven we allang. Het kielhalen van Ajax-mensen die iets meer geduld wilden hebben met Nouri's doorbraak, maakt dit boek echt niet beter.
Nouri was een uitzonderlijk talent - dat wist iedereen die het Nederlandse voetbal een beetje volgde, en zo wordt ook door meerdere mensen bevestigd in dit boek. En Henk Spaan was groot fan, dat is duidelijk. Maar een evenwichtiger en ronder beeld, met wat relativering en zonder anderen na te trappen, had hem meer eer gedaan.
Spaan was liefhebber sinds hij een 9-jarige Nouri ooit zag spelen. Op momenten schrijft hij er mooi over, en hij spreekt in dit boek ongeveer tien anderen uit zijn omgeving, die ook vol liefde en genegenheid over de Marokkaanse Nederlander praten. De slothoofdstukken, over hoe iedereen die noodlottige dag in juli 2017 beleefde, zijn krachtig. De verhandelingen over Geuzenveld/Slotermeer, de buurt waar Spaan én Nouri (ongeveer een halve eeuw uit elkaar) opgroeiden, geven het soms wat kleur en zijn op andere plekken ten overvloede, maar dat kun je op de koop toe nemen.
Het probleem is vooral dat dat fan-zijn hem in de weg lijkt te zitten. De mensen bij Ajax die in Nouri nog niet meteen een basisspeler zagen omdat hij volgens hen fysiek nog niet zover was, schrijft Spaan vol rancune de grond in: dat was pesterij van mensen die er echt geen kijk op hebben. Dieptepunt is een hoofdstukje over Jaap Stam. In een stuk van de Volkskrant in maart 2016 stond dat Nouri een salaris van 250.000 euro kreeg. Dat was een verhaal over sportmarketingbureau Doyen, dat contracten voor jonge spelers regelt. Stam, toen jeugdtrainer van Ajax, zou er die dag bij de training een grapje over gemaakt hebben. En hij zou Nouri 'veel te weinig' speeltijd hebben gegeven omdat hij hem nog te licht vond.
Spaan doet er binnen een paar pagina's alles aan om het ongelijk en onrecht aan te tonen. 'Football Leaks had de computers gehackt van Doyen', schrijft hij, alsof het achterhalen van dat salaris al een misdaad was - terwijl Football Leaks altijd stellig heeft ontkend dat het clubs 'hackt' om aan informatie te komen, en Spaan het sowieso niet kan hardmaken. Stam wordt, naar aanleiding van die opmerking over Nouri's salaris, op de mouw gespeld dat hij de achttienjarige jongen pestte. Er volgt zelfs een totaal ongerelateerde alinea over twee jeugdtrainers bij Arsenal die in mei 2018 werden geschorst voor 'bullying'. Andere club, andere trainers, andere spelers. Waarom dit erbij halen? Om vervolgens de mening dat 'Appie' fysiek nog niet ver genoeg was proberen onderuit te halen met een stukje over Riyad Mahrez - want dat is ook een 'kleine en fysiek beperkte' speler, maar die is nu wel een topspeler die voor veel geld naar Manchester City ging. Andere speler, andere leeftijd, andere situatie. Nogmaals: waarom dit erbij halen? Dat Nouri goed was, geloven we allang. Het kielhalen van Ajax-mensen die iets meer geduld wilden hebben met Nouri's doorbraak, maakt dit boek echt niet beter.
Nouri was een uitzonderlijk talent - dat wist iedereen die het Nederlandse voetbal een beetje volgde, en zo wordt ook door meerdere mensen bevestigd in dit boek. En Henk Spaan was groot fan, dat is duidelijk. Maar een evenwichtiger en ronder beeld, met wat relativering en zonder anderen na te trappen, had hem meer eer gedaan.
November 22, 2021
Er is maar één schrijver die dit boek mocht schrijven: Henk Spaan, die Abdelhak Nouri intensief volgde vanaf zijn negende jaar. Spaan vertelt het verhaal mooi, met voelbare liefde voor Appie en voetbal, ondertussen mijmerend over zijn eigen jeugd in Nieuw-West. Wat me erg aanstond: het boek is gevoelvol en betrokken geschreven, maar wordt nergens sentimenteel of melodramatisch.
In de eerste helft van het boek vond ik niet alle flashbacks naar Spaans eigen jeugd even relevant voor de vertelling. Bij het verwijt 'teveel Spaan, te weinig Nouri' kan ik me in die zin wel iets voorstellen, maar dat wordt - wat mij betreft - goedgemaakt door de prachtige, aangrijpende tweede helft, waarin dit boek echt is wat het moet zijn: een mooi, liefdevol monumentje voor Appie.
In de eerste helft van het boek vond ik niet alle flashbacks naar Spaans eigen jeugd even relevant voor de vertelling. Bij het verwijt 'teveel Spaan, te weinig Nouri' kan ik me in die zin wel iets voorstellen, maar dat wordt - wat mij betreft - goedgemaakt door de prachtige, aangrijpende tweede helft, waarin dit boek echt is wat het moet zijn: een mooi, liefdevol monumentje voor Appie.
December 14, 2025
Ik had dit boek al jaren in de kast maar ik vond het nog te moeilijk om te lezen.
Appie was echt ongekend goed. Toen hij in de A1 speelde fietste ik geregeld naar de toekomt om live naar hem te kijken. Dit deet ik daarvoor nooit. Later bij jong-Ajax keek ik op mijn laptop alle wedstrijden als hij speelde. Normaal gesproken komen er niet veel mensen naar jong-Ajax kijken maar toen hij speelde was het elke wedstrijd uitverkocht. Bij zijn debuut in Ajax 1 zat ik op de tribune en zag ik hem scoren.
Juli 2017 zat ik op de bank op de laptop naar de oefenwedstrijd te kijken toen hij in elkaar zakte.
Dus wat betreft de voetballer Nouri: in een team met Frenkie de Jong, van de beek, de Ligt en Cerny was Appie verreweg de beste voetballer. Ja, hij was lichter en kleiner en Ziyech stond op zijn plek dus hij moest geduld hebben. Maar dat als hij gezond zou blijven, uiteindelijk bij de absolute top zou belanden is geen twijfel over mogelijk.
Het boek zelf was oke. De verhalen over nieuw-west vond ik best leuk als Amsterdammer. Maar het was vooral een opsomming van gebeurtenissen. Niet bijzonder goed geschreven. Wel pijnlijk.
Appie was echt ongekend goed. Toen hij in de A1 speelde fietste ik geregeld naar de toekomt om live naar hem te kijken. Dit deet ik daarvoor nooit. Later bij jong-Ajax keek ik op mijn laptop alle wedstrijden als hij speelde. Normaal gesproken komen er niet veel mensen naar jong-Ajax kijken maar toen hij speelde was het elke wedstrijd uitverkocht. Bij zijn debuut in Ajax 1 zat ik op de tribune en zag ik hem scoren.
Juli 2017 zat ik op de bank op de laptop naar de oefenwedstrijd te kijken toen hij in elkaar zakte.
Dus wat betreft de voetballer Nouri: in een team met Frenkie de Jong, van de beek, de Ligt en Cerny was Appie verreweg de beste voetballer. Ja, hij was lichter en kleiner en Ziyech stond op zijn plek dus hij moest geduld hebben. Maar dat als hij gezond zou blijven, uiteindelijk bij de absolute top zou belanden is geen twijfel over mogelijk.
Het boek zelf was oke. De verhalen over nieuw-west vond ik best leuk als Amsterdammer. Maar het was vooral een opsomming van gebeurtenissen. Niet bijzonder goed geschreven. Wel pijnlijk.
January 9, 2021
Tragisch dat dit boek zo vroeg geschreven heeft moeten worden. Het is namelijk ook te vroeg met veel 'wat als'. Dit uit zich mede in de relatief lange passages over de wijk Slotermeer/Geuzenveld, die voor zo'n kort boek echt overbodig zijn.
January 16, 2019
Ik geef toe, ik ben geen groot voetbalfan maar ik woonde tijdens mijn studententijd in Amsterdam-Osdorp en daar was voetbal, net als in Geuzenveld-Slotermeer, ook overal, tot op het veldje voor mijn studentenflat aan toe. Ik kwam de moeder van Bryan Roy tegen bij de fysiotherapeut en als Ajax moest voetballen hingen de rood-witte vlaggen voor de ramen. Dit was begin jaren negentig, Nouri was nog niet eens geboren, en of ik wilde of niet, ook ik werd een beetje besmet met het Ajax-virus.
Dat Abdelhak "Appie" Nouri een groot voetbaltalent was had schrijver, presentator en commentator Henk Spaan al vroeg door. Dat ze beiden opgroeiden in het Amsterdamse Geuzenveld-Slotermeer zal ook zeker hebben bijgedragen aan Henks belangstelling voor de opgroeiende Nouri. Dat dit meteen een beetje een stoorzender wordt in het boek is jammer. Soms gaat het iets te veel over de kleine Henk Spaan die ook maar al te graag een groot voetballer was geworden maar dat niet werd. Gelukkig weet hij zijn betoog hierover uiteindelijk wel in te dammen en geeft hij de kortstondige voetbalcarrière van de jonge Appie Nouri bevlogen weer. En ook zijn verdriet en ontroering kruipen omhoog zodra hij uiteindelijk bij die vreselijke 8e juli 2017 aankomt waarop Appie tijdens een oefenwedstrijd in Zwitserland in elkaar zakt en buiten kennis met een helikopter afgevoerd wordt. Er volgen onzekere dagen, Appie is buiten levensgevaar maar al snel komt het bericht dat hij een ernstige hersenbeschadiging heeft opgelopen door zuurstoftekort en dat hij nooit meer de oude wordt, laat staan dat hij nog zal kunnen voetballen.
Henk Spaan moest dit eerbetoon aan de jonge Ajax speler schrijven. Met de zegen van Appies familie heeft hij veel mensen in de omgeving van Nouri kunnen spreken. Hieruit blijkt wat een aardige en verstandige jongen die Nouri was, hoe hij het hele team een positieve boost kon geven en hoe goed hij wel niet kon voetballen. Wonderbaarlijk voor zo'n kleine jongen uit Geuzenveld.
Luisteren naar Henk Spaan is niet altijd een feest, vooral als hij weer een van de vele wedstrijden opnieuw van commentaar gaat voorzien in het boek, dat wordt al snel saai. Maar al met al heeft hij een heel mooi eerbetoon aan de jonge Appie Nouri neergezet, recht uit zijn hart, waardoor je het ook voelt: Ik mis Nouri...
Dat Abdelhak "Appie" Nouri een groot voetbaltalent was had schrijver, presentator en commentator Henk Spaan al vroeg door. Dat ze beiden opgroeiden in het Amsterdamse Geuzenveld-Slotermeer zal ook zeker hebben bijgedragen aan Henks belangstelling voor de opgroeiende Nouri. Dat dit meteen een beetje een stoorzender wordt in het boek is jammer. Soms gaat het iets te veel over de kleine Henk Spaan die ook maar al te graag een groot voetballer was geworden maar dat niet werd. Gelukkig weet hij zijn betoog hierover uiteindelijk wel in te dammen en geeft hij de kortstondige voetbalcarrière van de jonge Appie Nouri bevlogen weer. En ook zijn verdriet en ontroering kruipen omhoog zodra hij uiteindelijk bij die vreselijke 8e juli 2017 aankomt waarop Appie tijdens een oefenwedstrijd in Zwitserland in elkaar zakt en buiten kennis met een helikopter afgevoerd wordt. Er volgen onzekere dagen, Appie is buiten levensgevaar maar al snel komt het bericht dat hij een ernstige hersenbeschadiging heeft opgelopen door zuurstoftekort en dat hij nooit meer de oude wordt, laat staan dat hij nog zal kunnen voetballen.
Henk Spaan moest dit eerbetoon aan de jonge Ajax speler schrijven. Met de zegen van Appies familie heeft hij veel mensen in de omgeving van Nouri kunnen spreken. Hieruit blijkt wat een aardige en verstandige jongen die Nouri was, hoe hij het hele team een positieve boost kon geven en hoe goed hij wel niet kon voetballen. Wonderbaarlijk voor zo'n kleine jongen uit Geuzenveld.
Luisteren naar Henk Spaan is niet altijd een feest, vooral als hij weer een van de vele wedstrijden opnieuw van commentaar gaat voorzien in het boek, dat wordt al snel saai. Maar al met al heeft hij een heel mooi eerbetoon aan de jonge Appie Nouri neergezet, recht uit zijn hart, waardoor je het ook voelt: Ik mis Nouri...
May 16, 2019
Dit is een hagiografie over iemand die nog leeft, maar waarvan het voelt alsof hij reeds overleden is. In zekere zin is het dan ook een loflied over dat deel dat wel degelijk niet meer terugkomt: met name het enorme voetbaltalent van Abdelhak Nouri, maar ook de sociale, verbindende Appie. Natuurlijk verbindt Nouri nog altijd, kijk maar naar elke 34e minuut waarin voor hem geklapt wordt, het clubrivaliteit overschrijdende respect dat wordt betuigd, of het 34e landskampioenschap dat door Ajax wordt opgedragen aan Appie; maar deze bladzijden getuigen dat het vooral een gevolg is van hoe sociaal hij altijd is geweest.
Het is een mooi boek, dat je eigenlijk zou moeten lezen met een laptop ernaast, om op te zoeken over welke wedstrijden en uitzendingen Spaan het heeft. De woorden hemelen Nouri op in hoe geweldig zijn acties waren, maar de beelden bevestigen dat woorden alleen geen recht doen aan zijn capaciteiten.
Ook Spaan besluit wedstrijden terug te kijken en mijmert (p.168): "kijkend naar deze wedstrijdbeelden vergat ik totaal dat Appie deze acties nooit meer zou maken - dat was het paradoxale van de situatie ... voordat ik het wist zat ik geconcentreerd te genieten van Appies bewegingen, zijn techniek en inzicht." Het roept, behalve bewondering, ook een wrang inzicht op (p.173): "Hoe meer van dit soort acties ik zag, des te onbegrijpelijker werd het conservatisme van Frank de Boer en na hem Peter Bosz om Appie niet meer kansen in het eerste te geven."
Het hele boek is een lofzang, om de wereld kenbaar te maken dat we niet de kans gekregen hebben optimaal van Nouri te genieten. Deze toon houdt aan tot de laatste hoofdstukken, waarin de dramatische 8 juli 2017 aan bod komt. Nous Mazraoui vertelt hoe hij in shock was toen hij de doodsangst in Nouri's ogen zag en een islamitisch gebed in Nouris haperende mond herkende. Het is heftig, emotioneel: kippenvel en tranen vechten hun weg naar voren terwijl ik doorlees.
Ik lees het boek uit op de dag dat Ajax voor de 34e keer kampioen wordt. Na afloop dragen de spelers een kampioensshirt, met op de mouw een beeltenis van Abdelhak Nouri en als rugnummer 34, zijn nummer. In alle feestvreugde is er plaats voor het besef dat hij er niet bij kan zijn: hun jeugdvriend en generatiegenoot. Misschien wel het grootste talent van allemaal, maar dat zullen we nooit weten.
Het is een mooi boek, dat je eigenlijk zou moeten lezen met een laptop ernaast, om op te zoeken over welke wedstrijden en uitzendingen Spaan het heeft. De woorden hemelen Nouri op in hoe geweldig zijn acties waren, maar de beelden bevestigen dat woorden alleen geen recht doen aan zijn capaciteiten.
Ook Spaan besluit wedstrijden terug te kijken en mijmert (p.168): "kijkend naar deze wedstrijdbeelden vergat ik totaal dat Appie deze acties nooit meer zou maken - dat was het paradoxale van de situatie ... voordat ik het wist zat ik geconcentreerd te genieten van Appies bewegingen, zijn techniek en inzicht." Het roept, behalve bewondering, ook een wrang inzicht op (p.173): "Hoe meer van dit soort acties ik zag, des te onbegrijpelijker werd het conservatisme van Frank de Boer en na hem Peter Bosz om Appie niet meer kansen in het eerste te geven."
Het hele boek is een lofzang, om de wereld kenbaar te maken dat we niet de kans gekregen hebben optimaal van Nouri te genieten. Deze toon houdt aan tot de laatste hoofdstukken, waarin de dramatische 8 juli 2017 aan bod komt. Nous Mazraoui vertelt hoe hij in shock was toen hij de doodsangst in Nouri's ogen zag en een islamitisch gebed in Nouris haperende mond herkende. Het is heftig, emotioneel: kippenvel en tranen vechten hun weg naar voren terwijl ik doorlees.
Ik lees het boek uit op de dag dat Ajax voor de 34e keer kampioen wordt. Na afloop dragen de spelers een kampioensshirt, met op de mouw een beeltenis van Abdelhak Nouri en als rugnummer 34, zijn nummer. In alle feestvreugde is er plaats voor het besef dat hij er niet bij kan zijn: hun jeugdvriend en generatiegenoot. Misschien wel het grootste talent van allemaal, maar dat zullen we nooit weten.
November 3, 2018
Vanaf zijn negende jaar volgde journalist en schrijver Henk Spaan hem al. Hij is er zeker van dat Abdelhak Nouri de Europese top zou hebben bereikt als hij op 8 juli 2017 in een oefenwedstrijd tegen Werder Bremen niet in elkaar was gezakt, met ernstige hersenschade tot gevolg.
Het is een mooi en aangrijpend boek. Het leest ook lekker vlot, een echte page- turner.
Je leert Nouri kennen als een talentvolle , slimme en sociale jongen kennen, je maakt zijn ontwikkelingen door in de verschillende elftallen, en het is zo beschreven alsof jezelf langs de zijlijn staat of op de tribune zit.
Aangrijpend is het ook, want we weten allemaal wat er 8 juli 2017 gebeurde, de verhalen van begeleiders/ Coach en spelers, ja je voelt hun verdriet en machteloosheid.
Het is een mooi en aangrijpend boek. Het leest ook lekker vlot, een echte page- turner.
Je leert Nouri kennen als een talentvolle , slimme en sociale jongen kennen, je maakt zijn ontwikkelingen door in de verschillende elftallen, en het is zo beschreven alsof jezelf langs de zijlijn staat of op de tribune zit.
Aangrijpend is het ook, want we weten allemaal wat er 8 juli 2017 gebeurde, de verhalen van begeleiders/ Coach en spelers, ja je voelt hun verdriet en machteloosheid.
November 8, 2018
Nouri - de belofte - is een mooi boek over de jonge voetballer Abdelhak, Appie Nouri. Journalist en Ajax-watcher Henk Spaan volgde hem 11 jaar van zijn voetballeven.
Nadat zijn carrière en leven een dramatische wending nemen, schrijft Spaan dit boek. Over de voetballer en de mens Nouri. Met wie hij zich niet alleen verbonden voelt vanwege zijn talent, maar ook omdat ze in dezelfde wijk opgroeien.
Nadat zijn carrière en leven een dramatische wending nemen, schrijft Spaan dit boek. Over de voetballer en de mens Nouri. Met wie hij zich niet alleen verbonden voelt vanwege zijn talent, maar ook omdat ze in dezelfde wijk opgroeien.
December 28, 2018
Henk Spaan heeft een werkelijk prachtig verhaal geschreven over de te korte voetbalcarrière van Appie Nouri. Hij trekt de parallellen met zijn eigen jeugd in Nieuw-West en deelt zijn emoties over zowel zijn oude buurt als het onrecht dat Nouri overkomen is met de lezer. Dat irriteert niet; sterker nog, ik heb grote delen van dit boek met tranen in de ogen zitten lezen. Ik mis Nouri ook, maar ik wou dat ik dat zo mooi kon verwoorden als Henk Spaan.
January 4, 2019
Ook ik heb als bezoeker van De Toekomst regelmatig Nouri zien voetballen. Wat een talent en wat een persoonlijkheid. Kon dit boek niet met droge ogen lezen. Waarom moest nou juist hem dit overkomen?
Wat ik jammer vind is dat Spaan zich zo laat kennen m.b.t. de mensen die niet zo enthousiast over Appie waren. Iedereen heeft recht op zijn eigen mening. Het boek moet een ode zijn aan Nouri, modder gooien hoort daar niet bij.
#staystrongappie
Wat ik jammer vind is dat Spaan zich zo laat kennen m.b.t. de mensen die niet zo enthousiast over Appie waren. Iedereen heeft recht op zijn eigen mening. Het boek moet een ode zijn aan Nouri, modder gooien hoort daar niet bij.
#staystrongappie
October 14, 2021
Abdelhak Nouri was een megatalent op het voetbalveld en is helaas op een verkeerde manier uitgegroeid tot een icoon ernaast. Jammer dat Henk Spaan dit boek gebruikt om allerlei vergezochte parallellen te maken met zijn eigen jeugd in A’dam-West. Spaan had beter zichzelf buiten het verhaal kunnen houden.
December 21, 2018
Small ‘biography’ of the still young Ajax football player Abdelhak Nouri, describing his character, virtuosity and tragic accident. Fine book with some wonderful anecdotes, but the author can’t seem to stop speaking about himself.
December 30, 2018
Ontroerend en liefdevol portret van Abdelhak ‘Appie’ Nouri, de beloftevolle Ajacied die zo jong in de knop is gebroken als gevolg van zijn hartaanval op een Oostenrijks trainingsveld. Als mens was Abdelhak bovendien een voorbeeld voor velen. Treurig.
January 2, 2019
Geweldig boek. Als je het leest weet je wat het een gemis is van een zo groot talent. Het brengt je terug naar de dag in Oostenrijk. Het doet je afvragen, wat als .... Topprestatie van Spaan
April 5, 2019
3-4 sterren voor het boek, 5 sterren voor Appie.
June 13, 2019
Een heel lief boek over de belofte van Ajax die nooit meer op de velden te zien zal zijn. Maar vooral zijn bijzondere persoonlijkheid wordt gemist.
July 22, 2019
Oneindig veel liefde voor Nouri, jammer dat Henk Spaan zoveel in het boek voorkomt.
December 14, 2021
Although I already knew how this would end, my heart still shattered 😪
April 17, 2023
Schrijver vindt zich zelf interessanter dan Nouri...
June 28, 2024
Super heftig. Wat een talent, wat een verlies. Prachtig geschreven. Wat had ik hem graag willen leren kennen.
June 8, 2019
Nouri is en blijft een emotioneel verhaal voor me, ook ik was al jaren vol verwachting vanwege de belofte. En dat dat verschrikkelijke moment, en de hele nasleep.
Ik was natuurlijk erg benieuwd naar het verhaal, en het heeft me weer gegrepen. Vooral de laatste hoofdstukken zijn natuurlijk moeilijk om te lezen, tegelijkertijd geeft het goed de wanhoop en tragedie weer.
Maar, en er is een maar want helaas wordt er naar mijn smaak te veel vergeleken met de eigen ervaringen van Henk Spaan zelf. Het is natuurlijk niet erg om het verhaal persoonlijk te maken, naar mijn smaak was het te veel en te vaak.
Dus een boek voor iedereen die Nouri en Ajax een warm hart toedraagt, waarschijnlijk niet voor een neutraal geïnteresseerde.
Ik was natuurlijk erg benieuwd naar het verhaal, en het heeft me weer gegrepen. Vooral de laatste hoofdstukken zijn natuurlijk moeilijk om te lezen, tegelijkertijd geeft het goed de wanhoop en tragedie weer.
Maar, en er is een maar want helaas wordt er naar mijn smaak te veel vergeleken met de eigen ervaringen van Henk Spaan zelf. Het is natuurlijk niet erg om het verhaal persoonlijk te maken, naar mijn smaak was het te veel en te vaak.
Dus een boek voor iedereen die Nouri en Ajax een warm hart toedraagt, waarschijnlijk niet voor een neutraal geïnteresseerde.
November 6, 2019
Voor de voetballiefhebber. Een kadootje van vrienden omdat ik ook een voetballiefhebber ben. Maar dat wil niet zeggen dat ik er over wil lezen. Mijn vrienden dachten van wel.
Duidelijk is dat een groot voetbaltalent verloren is gegaan. Het is fijn voor de liefhebbers en voor familie etc van Nouri dat hierover een boek is verschenen.
Duidelijk is dat een groot voetbaltalent verloren is gegaan. Het is fijn voor de liefhebbers en voor familie etc van Nouri dat hierover een boek is verschenen.
January 12, 2022
Heel mooi, lief en verdrietig boek als je weet hoe het nu natuurlijk met Nouri gaat. Maar behalve over Nouri, en het enorme voetbaltalent dat hij was gaat het boek ook enorm over opgroeien in Geuzenveld, de wijk Nieuw-West, Ajax, amateurvoetbal in Amsterdam en sowieso Amsterdam. Het is grappig geschreven en een enorme ode aan Appie Nouri. Bij het einde moet je sowieso huilen.
Displaying 1 - 24 of 24 reviews