Political Writings

by Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Lawrence Dickey (Editor), H.B. Nisbet (Editor)

With a full chronology, general introduction, explanatory annotation, glossary and bibliography, this volume seeks to give students with no specialist knowledge access to both the practical and metaphysical aspects of Hegel's political thought. This collection gathers together for the first time in English translation Hegel's most important political writings, other than the Philosophy of Right, and provides insights into how Hegel's educational and religious views conflicted with the political values around which Prussian authorities organized their authoritarian regime.

Genres: Philosophy, Politics

416 pages, Paperback

First published January 1, 1964

About the author

Georg Wilhelm Friedrich Hegel (1770-1831) was a German philosopher and one of the founding figures of German Idealism. Influenced by Kant's transcendental idealism and Rousseau's politics, Hegel formulated an elaborate system of historical development of ethics, government, and religion through the dialectical unfolding of the Absolute. Hegel was one of the most well-known historicist philosopher, and his thought presaged continental philosophy, including postmodernism. His system was inverted into a materialist ideology by Karl Marx, originally a member of the Young Hegelian faction.

Reviews

[Mehrzad · Rating 2 out of 5]

محمد مهدی اردبیلی به معنای واقعی کلمه ((می‌اندیشد))، از شنا برخلاف جهت جریان آب نمی‌هراسد، نقد پذیر است، برای شهروند ایرانی می‌کوشد اما قلمش ثقیل است! این انتقادی است که من به همه روشن فکران ایرانی دارم! ثقیل نوشتن مخاطبان رو محدود و فهم را سخت می‌کند!
اردبیلی سردمدار نسل جدید هگلی‌های ایران است و انتخاب مقالات برای این کتاب هوشمندانه است اما مسئله ((ایران)) با صرف تقلید از فلاسفه و اندیشمندان غربی به بیراهه رفتن است. بیراهه‌ای که بعد از صد سال کشور را دچار گسل‌های قومیتی کرده است. هر نوع ((ملت-دولت سازی)) در ایران بدون در نظر گرفتن تنوع فرهنگی-زبانی در این کشور به بیراهه رفتن است. مانند ملت-دولت سازی پهلوی اول نه تنها باعث همگرایی نشده که بیشتر به مرکز گریزی و واگرایی می‌انجامد. من به احمد زیدآبادی هم این مورد را اشاره کردم اما از جواب دادن طفره رفت.
در هر نوع ارتباطی بین دولت و ملت در ایران نه تنها تفاوت‌های فرهنگی و زبانی که تفاوت‌های مذهبی هم وجود دارد. جمعیت بزرگی از اهل سنت با نادیده گرفته شدن و تجمیع تفاوت‌های قومی و مذهبی دچار یک مرکز گریزی شدید خواهند شد.
برای ((مسئله ایران)) علاوه بر کمک گرفتن از تجارب بین‌المللی و تاریخی ملل دیگر باید به صد سال قبل هم برگردیم. چگونه بود که ((ممالک محروسه ایران)) در سیستم شبه فدرالی دارای ملتی با تعلق خاطر بالا بود؟ چرا ما از تاریخ ایران فقط توهم باستانی را می‌بینیم؟ چرا همزیستی مسالمت آمیز هزاران ساله اتنیک‌ها هرگز مورد مداقه قرار نمی‌گیرد؟!

[James Richardson · Rating 3 out of 5]

Interesting......... I think of Hegel as a teacher or a professor who makes me think! & ask questions and argue about the answers.... I can see the zig zag theory of history which so enamored Karl Marx along with the genesis of the dialectic which Marx would run with.

[Amirhossian]

امتیازی نمی دم
چون نفهمیدم
این فلسفه خوانی هم داستانی دارد