What do you think?
Rate this book
ตระกูลศุษิระ #1
ใต้ร่มไม้เลื้อย
"พัทธ์ขาดโอกาส แต่พัทธ์ก็ยังโชคดี
ที่มีทั้งหัวใจ และความคิดอิสระ
ฉันซึ่งมีโอกาสอยู่เต็มกระเป๋า
แต่หัวใจและความคิดของฉัน
ไม่ใช่ตัวของฉันเอง..."
เธอเป็นดั่งไม้เลื้อย
สุดที่ใครจะจับไปพาดพันไว้ที่ไหน
เขาเป็นเสมือนไม้ใหญ่
ที่ไม่เคยโอนอ่อนไปตามแรงลม
และไม้ใหญ่อย่างเขา
ก็เติบโตขึ้นใต้ร่มไม้เลื้อยนี้เอง
ใต้ร่มไม้เลื้อย
ความสัมพันธ์อันสูงค่าระหว่างคนสองคน
คือความรักและมิตรภาพ
ที่มีทั้งหัวใจ และความคิดอิสระ
ฉันซึ่งมีโอกาสอยู่เต็มกระเป๋า
แต่หัวใจและความคิดของฉัน
ไม่ใช่ตัวของฉันเอง..."
เธอเป็นดั่งไม้เลื้อย
สุดที่ใครจะจับไปพาดพันไว้ที่ไหน
เขาเป็นเสมือนไม้ใหญ่
ที่ไม่เคยโอนอ่อนไปตามแรงลม
และไม้ใหญ่อย่างเขา
ก็เติบโตขึ้นใต้ร่มไม้เลื้อยนี้เอง
ใต้ร่มไม้เลื้อย
ความสัมพันธ์อันสูงค่าระหว่างคนสองคน
คือความรักและมิตรภาพ
496 pages, Paperback
First published January 1, 1994
2 people are currently reading
49 people want to read
About the author
ปิยะพร ศักดิ์เกษม
32 books56 followersปิยะพร ศักดิ์เกษม เป็นนามปากกาของ นันทพร ศานติเกษม
เป็นธิดาของ นายชวน สุนทรส และ นางช้อย (บุปผเวส) สุนทรส
คู่สมรสคือ นายปิยะศักดิ์ ศานติเกษม
ปิยะพร ศักดิ์เกษม เริ่มสนใจงานเขียนมาตั้งแต่วัยเด็ก โดยมีพื้นฐานจากการรักการอ่าน ได้รับการส่งเสริมจากบิดามารดา สนใจและรักหนังสือทุกประเภทโดยเฉพาะนวนิยายและวรรณคดี เมื่อเรียนจบจากคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2521 ได้ทดลองเขียนเรื่องสั้นส่งไปลงตามนิตยสารต่างๆ เช่น สกุลไทย ขวัญเรือน ดิฉัน...และได้รับการคัดเลือกให้ลงพิมพ์เรื่อยมา จนกระทั่งคุณสุภัทร สวัสดิรักษ์บรรณาธิการนิตยสารสกุลไทย เปิดรับนวนิยายของนักเขียนหน้าใหม่จึงได้ทดลองเขียนนวนิยายซึ่งเป็นงานที่ถนัดและสนใจมากที่สุดส่งไปทางไปรษณีย์ เมื่อนวนิยายเรื่องแรกคือเรื่อง "ตะวันทอแสง"ได้ลงพิมพ์ในปี พ.ศ. 2533 ก็ได้เขียนนวนิยายลงพิมพ์นิตยสารสกุลไทยและอื่นๆ มาตลอด
ปิยะพร ศักด์เกษม มีหลักในการทำงานเขียนนวนิยายว่า ต้องให้คุณธรรมความรู้ และให้แง่คิดกับชีวิต สอดแทรกอยู่ในความบันเทิงด้วย
เป็นธิดาของ นายชวน สุนทรส และ นางช้อย (บุปผเวส) สุนทรส
คู่สมรสคือ นายปิยะศักดิ์ ศานติเกษม
ปิยะพร ศักดิ์เกษม เริ่มสนใจงานเขียนมาตั้งแต่วัยเด็ก โดยมีพื้นฐานจากการรักการอ่าน ได้รับการส่งเสริมจากบิดามารดา สนใจและรักหนังสือทุกประเภทโดยเฉพาะนวนิยายและวรรณคดี เมื่อเรียนจบจากคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2521 ได้ทดลองเขียนเรื่องสั้นส่งไปลงตามนิตยสารต่างๆ เช่น สกุลไทย ขวัญเรือน ดิฉัน...และได้รับการคัดเลือกให้ลงพิมพ์เรื่อยมา จนกระทั่งคุณสุภัทร สวัสดิรักษ์บรรณาธิการนิตยสารสกุลไทย เปิดรับนวนิยายของนักเขียนหน้าใหม่จึงได้ทดลองเขียนนวนิยายซึ่งเป็นงานที่ถนัดและสนใจมากที่สุดส่งไปทางไปรษณีย์ เมื่อนวนิยายเรื่องแรกคือเรื่อง "ตะวันทอแสง"ได้ลงพิมพ์ในปี พ.ศ. 2533 ก็ได้เขียนนวนิยายลงพิมพ์นิตยสารสกุลไทยและอื่นๆ มาตลอด
ปิยะพร ศักด์เกษม มีหลักในการทำงานเขียนนวนิยายว่า ต้องให้คุณธรรมความรู้ และให้แง่คิดกับชีวิต สอดแทรกอยู่ในความบันเทิงด้วย
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
August 3, 2020
เรื่องราวความสัมพันธ์ของคนคู่หนึ่ง ที่ผู้เขียนบอกว่าได้ประกายความคิดมาจากประโยคหนึ่งของเรื่อง ดาวตก ผีเสื้อ กระบี่ ที่แปลโดย น.นพรัตน์ ที่ว่า "กุหลาบเพียงหนึ่งเดียวที่ไร้หนาม คือความรักระหว่างมิตร"
เป็นนิยายที่พูดถึงมิตรภาพระหว่างเพื่อนต่างเพศ ที่เกิดขึ้นนับแต่วัยเด็ก และผูกพันสานต่อกันมาจนถึงวัยเติบใหญ่ถึงแม้จะอยู่ห่างไกลกัน ฝ่ายชายเปรียบเสมือนไม้ใหญ่ที่ทำหน้าที่หยัดยอดและหยั่งราก ทะเยอทะยาน เข้มแข็ง และพร้อมจะก้าวพุ่งไปยังอนาคตที่สูงขึ้นๆ และฝ่ายหญิงก็เปรียบเสมือนไม้เลื้อย ที่ดูอ่อนแอเปราะบาง แต่กลับสามารถถักเถาเพื่อให้เงาที่ร่มครึ้มและเยือกเย็น เพราะเธอเกิดมาเพื่อเสียสละ และคอยเผื่อแผ่ให้ความรักและความสงบสุขกับผู้คนทั่วไปได้อย่างน่าชื่นชม
เป็นการพูดถึงความทะเยอทะยานของฝ่ายหนึ่ง กับความอ่อนน้อมและเยือกเย็นของอีกฝ่ายหนึ่งได้น่าติดตามมาก และแม้จะเป็นเรื่องที่แทบไม่มีความหวานระหว่างคู่พระนางเลย แต่กลับทำให้เรารู้สึกประทับใจไปกับความรักของทั้งคู่ เป็นความจับใจในความผูกพันของตัวละคร และสามารถฝากความลึกซึ้งของอารมณ์ไว้ได้แม้เมื่ออ่านจบไปแล้วก็ตาม เป็นเรื่องที่ทำให้ร้องไห้และซาบซึ้งไปกับความรู้สึกของตัวละครได้ทุกครั้งที่หยิบขึ้นมาอ่านจริงๆ
เป็นนิยายที่พูดถึงมิตรภาพระหว่างเพื่อนต่างเพศ ที่เกิดขึ้นนับแต่วัยเด็ก และผูกพันสานต่อกันมาจนถึงวัยเติบใหญ่ถึงแม้จะอยู่ห่างไกลกัน ฝ่ายชายเปรียบเสมือนไม้ใหญ่ที่ทำหน้าที่หยัดยอดและหยั่งราก ทะเยอทะยาน เข้มแข็ง และพร้อมจะก้าวพุ่งไปยังอนาคตที่สูงขึ้นๆ และฝ่ายหญิงก็เปรียบเสมือนไม้เลื้อย ที่ดูอ่อนแอเปราะบาง แต่กลับสามารถถักเถาเพื่อให้เงาที่ร่มครึ้มและเยือกเย็น เพราะเธอเกิดมาเพื่อเสียสละ และคอยเผื่อแผ่ให้ความรักและความสงบสุขกับผู้คนทั่วไปได้อย่างน่าชื่นชม
เป็นการพูดถึงความทะเยอทะยานของฝ่ายหนึ่ง กับความอ่อนน้อมและเยือกเย็นของอีกฝ่ายหนึ่งได้น่าติดตามมาก และแม้จะเป็นเรื่องที่แทบไม่มีความหวานระหว่างคู่พระนางเลย แต่กลับทำให้เรารู้สึกประทับใจไปกับความรักของทั้งคู่ เป็นความจับใจในความผูกพันของตัวละคร และสามารถฝากความลึกซึ้งของอารมณ์ไว้ได้แม้เมื่ออ่านจบไปแล้วก็ตาม เป็นเรื่องที่ทำให้ร้องไห้และซาบซึ้งไปกับความรู้สึกของตัวละครได้ทุกครั้งที่หยิบขึ้นมาอ่านจริงๆ
October 22, 2018
หากพูดถึงนิยายของปิยะพร ศักดิ๋เกษมแล้ว เนื้อเรื่องอาจจะไม่หวือหวา ตื่นเต้น บู๊แอคชั่นมันส์กระจาย แต่รับรองได้ว่าทุกเรื่องนั้นภาษาสละสลวย อ่านแล้วอิ่มเอมใจแน่นอน สำหรับเรื่องนี้ “ใต้ร่มไม้เลื้อย” พูดถึงเพื่อนต่างเพศ “พัทธ์” และ “อรพิม” สองคนที่รักผูกพันกันมาตั้งแต่เกิดเนื่องจากบ้านอยู่รั้วติดกัน แต่เหตุการณ์ได้พลิกผันทำให้ทั้งสองต้องแยกจากกัน ต่างคนต่างเติบโตและใช้ชีวิตต่างกันไป แต่สิ่งที่คล้องทั้งสองเอาไว้คือจดหมายที่ส่งหากันตลอดระยะเวลาที่เติบโตมา แม้สังคมและเรื่องราวต่างๆในชีวิตจะทำให้พัทธ์สร้างเปลือกภายนอกที่ดูแข็งกระด้างเอาไว้เพื่อห่อหุ้มตนเอง แต่อรพิมดูจะเป็นคนเดียวที่เข้าใจและเข้าถึงอารมณ์ที่แท้จริงของเค้าเสมอมา ความรักความหวังดีและมิตรภาพที่เพื่อนอย่างแท้จริงมีให้กันและกันทำให้ทั้งสองได้กลับมาพบหน้าและเจอกันอีกครั้ง แต่ในครั้งนี้เหตุการณ์ต่างๆทำให้ความรักที่ทั้งสองคิดเสมอว่าคือมิตรภาพฉันท์เพื่อนได้เปิดเปลือยออหมาจากแก่นแท้ของใจทั้งสองดวงว่ามันคือรัก รักที่เพื่อนแท้และคนรักอย่างชายหญิงจะมีให้กันได้จนลมหายใจสุดท้าย...
หลังจากอ่านจบแล้วรู้สึกอิ่มมากก อิ่มใจ ซาบซึ้ง ผู้เขียนเขียนอย่างไม่ใช่บุคคลที่สามเล่าเรื่อง แต่เล่าผ่านความคิดความอ่านอารมณ์และความรู้สึกของตัวละคร มันทำให้เราได้เห็นได้เข้าใจถึงความคิดในเบื้องลึกของมนุษย์จริงๆที่มันทั้งดี ทั้งเลว ทั้งละลายใจ ทั้งอิจฉา เหมือนเปิดเปลือยความรู้สึกนั้นๆออกมาให้ผู้อ่านได้รับรู้อย่างแท้จริง ได้ข้อคิดและมุมมองที่ดีมากๆจากเรื่องนี้ เป็นอีกเรื่องที่อยากแนะนำให้คนที่อยากเดินให้ช้าลงอย่างที่อรพิมเคยกล่าวไว้กับพัทธ์เสมอๆได้ลองอ่าดูค่ะ
หลังจากอ่านจบแล้วรู้สึกอิ่มมากก อิ่มใจ ซาบซึ้ง ผู้เขียนเขียนอย่างไม่ใช่บุคคลที่สามเล่าเรื่อง แต่เล่าผ่านความคิดความอ่านอารมณ์และความรู้สึกของตัวละคร มันทำให้เราได้เห็นได้เข้าใจถึงความคิดในเบื้องลึกของมนุษย์จริงๆที่มันทั้งดี ทั้งเลว ทั้งละลายใจ ทั้งอิจฉา เหมือนเปิดเปลือยความรู้สึกนั้นๆออกมาให้ผู้อ่านได้รับรู้อย่างแท้จริง ได้ข้อคิดและมุมมองที่ดีมากๆจากเรื่องนี้ เป็นอีกเรื่องที่อยากแนะนำให้คนที่อยากเดินให้ช้าลงอย่างที่อรพิมเคยกล่าวไว้กับพัทธ์เสมอๆได้ลองอ่าดูค่ะ
March 28, 2012
ชอบ..อิน..อ่านแล้วสงสารความรักของทั้งคู่...
November 9, 2015
4.5
ดีมากชอบความสัมพันธ์พระ-นางมาก
แต่เสยดายที่อยู่ด้วยกันน้อยไป
ดีมากชอบความสัมพันธ์พระ-นางมาก
แต่เสยดายที่อยู่ด้วยกันน้อยไป
July 9, 2024
รักทุกเรื่องในเรื่องนี้ ดูแบบมีเหตุผลในการกระทำดี รักความสัมพันธ์ของพระนางมากๆ นางเอกดีเกินไป555
May 2, 2023
รักทุกตัวละคร และสงสารทุกตัวละคร
ชอบ แต่ไม่คิดจะหยิบมาอ่านซ้ำ
ชอบ แต่ไม่คิดจะหยิบมาอ่านซ้ำ
Displaying 1 - 6 of 6 reviews