Ο αιώνας της Ροζίτας, δεύτερο βιβλίο

Ο αιώνας της Ροζίτας #2

by Ροζίτα Σώκου

Κριτικός κινηματογράφου και θεάτρου που επί 50 χρόνια γύρισε όλα τα φεστιβάλ του κόσμου και γνώρισε τις μεγαλύτερες προσωπικότητες της τέχνης του 20ού αιώνα, η Ροζίτα Σώκου έγινε γνωστή στο πανελλήνιο από μια... τηλεοπτική εκπομπή. Παράλληλα, είναι ένας άνθρωπος που το μεγαλύτερό του ταλέντο ήταν στη φιλία. Μέσα απ' αυτήν την αφήγηση περνάει ένας αιώνας Ελλάδας, η ζωή στην Αθήνα που ελάχιστοι πια ζουν για να θυμούνται. Περνάει ο ελληνικός κινηματογράφος και οι πρωταγωνιστές του. Οι εγχώριοι και διεθνείς σταρ. Αλλά και όλοι οι ξεχωριστοί άνθρωποι, είτε διάσημοι είτε όχι, που έπαιξαν ρόλο στη ζωή της.

440 pages, Paperback

First published November 1, 2017

About the author

H Pοζίτα Σώκου ήταν κόρη του δημοσιογράφου, θεατρικού συγγραφέα και εκδότη Γεωργίου Σώκου από το Αιτωλικό και της Τιτίκας Μιχαηλίδου από τη Σμύρνη. Γεννήθηκε το 1923 στην Πλάκα της Αθήνας και μεγάλωσε στο Ψυχικό, όπου και τελείωσε το Αρσάκειο Γυμνάσιο Θηλέων. Φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών, μαθήτευσε κοντά στον Γιάννη Τσαρούχη, παρακολούθησε τη Δραματική Σχολή Βασ. Ρώτα –ενώ εργαζόταν ήδη ως μεταφράστρια και καθηγήτρια ξένων γλωσσών– και, μετά την Aπελευθέρωση, σπούδασε Λογοτεχνία του 20ού αιώνα στην Οξφόρδη.

Από τις πρώτες γυναίκες δημοσιογράφους της Ελλάδας, άρχισε να ασχολείται επαγγελματικά με την κινηματογραφική κριτική το 1947: στο περιοδικό Χόλλυγουντ, στην εφημερίδα Οι καιροί (1948-50), στην Ανεξαρτησία (1949), στη Βραδυνή (1949-55), και συγχρόνως στην αγγλική Athens News (1952-80), καθώς και στην Καθημερινή (1953-67), στη Μεσημβρινή (1961-65), στην Ακρόπολι (1967-76), στο Έθνος της Κυριακής και από το 1968 στην Απογευματινή.

Έχει μεταφράσει πολλά βιβλία (κυρίως για τις εκδόσεις «Γαλαξίας», αλλά και άλλες κατά καιρούς): Σενάρια του Μπέργκμαν, Ο μεγαλοφυής και η θεά, Εγώ το ρομπότ, Ανθολογία επιστημονικής φαντασίας, Σολάρις, Κυβεριάδα, τη σειρά του Κόρτο Μαλτέζε κ.ά. Από το 1974 άρχισε η ενασχόλησή της με το θέατρο, διασκευάζοντας θεατρικά το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι και τον Λεντς για το Θέατρο Έρευνας.

Reviews

[Νίκος Vitoliotis) · Rating 4 out of 5]

4+. Τελείωσε και ο δεύτερος τόμος. Απολαυστικοί και χορταστικοί αμφότεροι, ρίχνουν φως σε γεγονότα και πρόσωπα του χώρου του πολιτισμού για το μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα και για τις αρχές του 21ου. Κυρίως όσον αφορά την εγχώρια σκηνή, αλλά και με αρκετές, πλούσιες αναφορές και στα διεθνή, συμπεριλαμβάνοντας πρόσωπα όπως ο Νουρέγιεφ και ο Μπράντο, ο Ιαννης Ξενάκης, ο Κακογιάννης, ο Δαλιανίδης και η Μελίνα.
Φυσικά, όλα αυτά μέσα από το βλέμμα και την προσωπική εμπειρία της Ροζίτας. Σε κάποια σημεία διακρίνονται πάθη αλλά όχι εμπάθειες, κάπου είναι πιο αυστηρή, κάπου πιο επιεικής, όμως έτσι είναι κάθε γραπτό, δεν γίνεται ο δημιουργός να είναι πλήρως αποστασιοποιημένος. Το ύφος, αν και μοιάζει δημοσιογραφικό (τι άλλο;) δεν κουράζει και μπορεί κάποιος να συγχωρέσει μερικές επαναλήψεις, που μάλλον ξέφυγαν της επιμέλειας. Κυρίως δεν είναι κουτσομπολίστικο ή σκανδαλοθηρικό.
Μιλά έξω από τα δόντια για πολλά κι ενδιαφέροντα, που ανήκουν στον χώρο του σινεμά, του θεάτρου, του χορού αλλά και της μουσικής και της λογοτεχνίας.
Η Ροζίτα δεν κομπάζει για τις γνωριμίες της. Τη λατρεύεις για την τόλμη της, μια γυναίκα εκείνης της εποχής να οργώνει την Ευρώπη. Τη θαυμάζεις για το οξύ της πνεύμα και μελαγχολείς με τις τελευταίες σελίδες. Είναι κατάρα να ζεις περισσότερο από τους αγαπημένους σου;
Για τους 40 και κάτω, ίσως το όνομα της Ροζίτας δεν λέει κάτι, όμως αυτό δεν είναι δικαιολογία για να μη διαβάσουν τα απομνημονεύματά της. Σίγουρα θα μάθουν πολλά, πολύ περισσότερα αν ψάξουν (βλ. γκουγκλάρουν) την πληροφορία που δίνει απλόχερα. Συστήνεται ανεπιφύλακτα.
ΥΓ: σε δεύτερη, διαγώνια ανάγνωση θα καταγράψω τις ταινίες που αναφέρει κι όσες δεν έχω δεί, θα τις ψάξω να τις δω.

[Chris Koul · Rating 5 out of 5]

Για όσους ενδιαφέρονται, έγραψα την άποψη μου πρώτο βιβλίο. Τα ίδια θα έγραφα και για το δεύτερο.