What do you think?
Rate this book
Het Tippelteefje
32 korte verhalen
104 pages, Hardcover
First published August 26, 2018
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
October 4, 2018
Dit is een verhalenbundel met 32 korte verhaaltjes.
Het is voor mij de eerst kennismaking met Theo van Rijn. Dit is zijn vierde verhalenbundel.
Het eerste wat opvalt , is dat het een hardcover is, in een vrij donkere kleurstelling. Ik vind het wel mooi en de cover heeft betrekking op een van de verhalen in het boek.
De verhalen gaan over diverse dingen en onderwerpen, deels fictie en deels autobiografisch. Je kan je makkelijk verplaatsen in de hoofdpersonen omdat de auteur het zo beschrijft dat je het voor je ziet hoe die persoon handelt. De verhalen hebben niks met elkaar te maken maar toch krijg je dat idee soms. Bepaalde onderwerpen komen dan weer terug, zoals het verhaal Bolus en het Tippelteefje dat beide over een hond gaat en zes over de Olympisch Spelen. De verhaaltjes zijn kort, meestal maximaal drie pagina’s. Je leest ze hierdoor makkelijk weg. Het ene verhaal is humoristisch , een ander is juist weer meer beladen of emotioneel. De auteur laat zien dat hij over de nodige zelfspot en droge humor beschikt. Hij geeft op eigen scherpzinnige wijze een kijkje in het leven van de hoofdpersoon van dat verhaal.
Ik heb er van genoten .
Het is voor mij de eerst kennismaking met Theo van Rijn. Dit is zijn vierde verhalenbundel.
Het eerste wat opvalt , is dat het een hardcover is, in een vrij donkere kleurstelling. Ik vind het wel mooi en de cover heeft betrekking op een van de verhalen in het boek.
De verhalen gaan over diverse dingen en onderwerpen, deels fictie en deels autobiografisch. Je kan je makkelijk verplaatsen in de hoofdpersonen omdat de auteur het zo beschrijft dat je het voor je ziet hoe die persoon handelt. De verhalen hebben niks met elkaar te maken maar toch krijg je dat idee soms. Bepaalde onderwerpen komen dan weer terug, zoals het verhaal Bolus en het Tippelteefje dat beide over een hond gaat en zes over de Olympisch Spelen. De verhaaltjes zijn kort, meestal maximaal drie pagina’s. Je leest ze hierdoor makkelijk weg. Het ene verhaal is humoristisch , een ander is juist weer meer beladen of emotioneel. De auteur laat zien dat hij over de nodige zelfspot en droge humor beschikt. Hij geeft op eigen scherpzinnige wijze een kijkje in het leven van de hoofdpersoon van dat verhaal.
Ik heb er van genoten .
September 13, 2018
Recensie volgt op mijn blog
August 27, 2018
Genre: Verhalenbundel
Uitgeverij: LetterRijn
ISBN: 9789491875601
Aantal pagina’s: 104
Uitvoering: hardcover
Verschijningsdatum: augustus 2018
Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar.
Over de auteur
Theo van Rijn werd geboren in Leidschendam.
Hij organiseerde verhalenwedstrijden en gaf boeken in eigen beheer uit.
Theo was columnist bij volnieuws, recenseerde met enige regelmaat voor toneelblog.nl en was freelancer voor Noordwijk Exclusief. Daarnaast is hij eigenaar van uitgeverij LetterRijn. Deze uitgeverij richtte hij in 2012 op. In eerste instantie om het laatste werk van zijn eerder dat jaar overleden broer Adriaan Bontebal uit te geven. Inmiddels heeft de uitgever circa vijfentwintig auteurs onder zijn hoede. Het Tippelteefje is Theo zijn vierde verhalenbundel.
Inhoud
Het boek bundelt tweeëndertig korte verhalen waarin de lezer wordt uitgenodigd te onderzoeken en te bepalen waar de grens tussen autobiografisch en fantasie ligt. Ieder verhaal heeft een eigen titel en het boek heeft een hardcover omslag.
Mijn mening
Het Tippelteefje en andere verhalen is een in hardcover vormgegeven boek met een omslag die direct de aandacht trekt en een glimlach op mijn gezicht tovert. De prikkelende titel van deze verhalenbundel en de illustratie op de voorkant zijn een pakkende combinatie. Ze maken mij extra nieuwsgierig naar de inhoud. Alle verhalen in deze bundel heb ik achter elkaar gelezen. Er viel niet te stoppen met lezen en er viel zo nu en dan evenmin te stoppen met lachen.
De verhaaltjes lopen overigens qua opgeroepen emotie sterk uiteen. Ze zijn soms kolderiek en dan weer vertederend. En de beschreven situaties verkennen het gehele spectrum tussen herkenbaar en beschamend.
De auteur is bij ieder verhaal in staat om middels een paar openingszinnen een perfect beeld neer te zetten van de setting waarin we ons bevinden. Zo is de foto snel gemaakt en de sfeer bepaald. Over de schouder van de auteur kijken we mee naar zijn en andermans gedragingen. En bij het beschrijven van het sociaal en soms ook asociaal gedrag kan hij vertrouwen op een uitermate sterk observatievermogen. Dit talent weet hij te koppelen aan zijn schrijverstalent. Zijn schrijfstijl ademt een no-nonsense gedachte uit, geen literaire hoogstandjes maar een sterke mate van echtheid. Een uit het leven gegrepen situatie leidt geregeld naar een hilarisch slotakkoord. En bij een ander verhaal weet hij de lezer weer het gevoel te geven dat je overal in dit land iets bijzonders kunt meemaken. En dat is de kracht: het is zo gewoon, dat het precies dat is wat het speciaal maakt.
De laatste zes verhalen in deze bundel gaan over de Olympische Spelen. Hij schreef deze als column voor ‘Sportvolgers Den Haag’. Mooi en herinneringen genererend voor mij als sportliefhebber. Wanneer je als lezer niets hebt met schaatssport, raad ik je aan met de laatste zes verhaaltjes te starten.
Eindoordeel
Daar waar ik alleen startte met lezen, begon ik al snel verhalen voor te lezen aan mijn gezinsleden. Ik kreeg de innerlijke behoefte anderen te laten meegenieten. Ik word er blij van.
Op verschillende momenten moest ik denken aan ‘Kronkels’ en ‘Rokjesdag’. Aan Simon Carmiggelt en Martin Bril. Omdat er raakvlakken zijn. En in vergelijking met deze auteurs, brengt dit boek vertwijfeling. Vertwijfeling over hoe moeilijk het nu kan zijn om ook zelf korte verhalen te schrijven. Dit is de verdienste van Theo van Rijn. Zo dicht bij de lezer kunnen niet veel auteurs komen. En hoewel mijn moeder mij al leerde dat ‘lekker maar één vinger lang is’, had ik liefst nog wat meer verhalen gehad. Ik geef dit boek vier sterren.
Peter van Bavel - recensent De Perfecte Buren
Mijn persoonlijke songtekst
“Then he smiled and finished his story
He said, "Will you pass it on for me?"
(Storyteller)
I'll tell that tale for you
(Storyteller)
Somehow I'll get your message through”
(Ray Davies – The Storyteller)
Uitgeverij: LetterRijn
ISBN: 9789491875601
Aantal pagina’s: 104
Uitvoering: hardcover
Verschijningsdatum: augustus 2018
Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar.
Over de auteur
Theo van Rijn werd geboren in Leidschendam.
Hij organiseerde verhalenwedstrijden en gaf boeken in eigen beheer uit.
Theo was columnist bij volnieuws, recenseerde met enige regelmaat voor toneelblog.nl en was freelancer voor Noordwijk Exclusief. Daarnaast is hij eigenaar van uitgeverij LetterRijn. Deze uitgeverij richtte hij in 2012 op. In eerste instantie om het laatste werk van zijn eerder dat jaar overleden broer Adriaan Bontebal uit te geven. Inmiddels heeft de uitgever circa vijfentwintig auteurs onder zijn hoede. Het Tippelteefje is Theo zijn vierde verhalenbundel.
Inhoud
Het boek bundelt tweeëndertig korte verhalen waarin de lezer wordt uitgenodigd te onderzoeken en te bepalen waar de grens tussen autobiografisch en fantasie ligt. Ieder verhaal heeft een eigen titel en het boek heeft een hardcover omslag.
Mijn mening
Het Tippelteefje en andere verhalen is een in hardcover vormgegeven boek met een omslag die direct de aandacht trekt en een glimlach op mijn gezicht tovert. De prikkelende titel van deze verhalenbundel en de illustratie op de voorkant zijn een pakkende combinatie. Ze maken mij extra nieuwsgierig naar de inhoud. Alle verhalen in deze bundel heb ik achter elkaar gelezen. Er viel niet te stoppen met lezen en er viel zo nu en dan evenmin te stoppen met lachen.
De verhaaltjes lopen overigens qua opgeroepen emotie sterk uiteen. Ze zijn soms kolderiek en dan weer vertederend. En de beschreven situaties verkennen het gehele spectrum tussen herkenbaar en beschamend.
De auteur is bij ieder verhaal in staat om middels een paar openingszinnen een perfect beeld neer te zetten van de setting waarin we ons bevinden. Zo is de foto snel gemaakt en de sfeer bepaald. Over de schouder van de auteur kijken we mee naar zijn en andermans gedragingen. En bij het beschrijven van het sociaal en soms ook asociaal gedrag kan hij vertrouwen op een uitermate sterk observatievermogen. Dit talent weet hij te koppelen aan zijn schrijverstalent. Zijn schrijfstijl ademt een no-nonsense gedachte uit, geen literaire hoogstandjes maar een sterke mate van echtheid. Een uit het leven gegrepen situatie leidt geregeld naar een hilarisch slotakkoord. En bij een ander verhaal weet hij de lezer weer het gevoel te geven dat je overal in dit land iets bijzonders kunt meemaken. En dat is de kracht: het is zo gewoon, dat het precies dat is wat het speciaal maakt.
De laatste zes verhalen in deze bundel gaan over de Olympische Spelen. Hij schreef deze als column voor ‘Sportvolgers Den Haag’. Mooi en herinneringen genererend voor mij als sportliefhebber. Wanneer je als lezer niets hebt met schaatssport, raad ik je aan met de laatste zes verhaaltjes te starten.
Eindoordeel
Daar waar ik alleen startte met lezen, begon ik al snel verhalen voor te lezen aan mijn gezinsleden. Ik kreeg de innerlijke behoefte anderen te laten meegenieten. Ik word er blij van.
Op verschillende momenten moest ik denken aan ‘Kronkels’ en ‘Rokjesdag’. Aan Simon Carmiggelt en Martin Bril. Omdat er raakvlakken zijn. En in vergelijking met deze auteurs, brengt dit boek vertwijfeling. Vertwijfeling over hoe moeilijk het nu kan zijn om ook zelf korte verhalen te schrijven. Dit is de verdienste van Theo van Rijn. Zo dicht bij de lezer kunnen niet veel auteurs komen. En hoewel mijn moeder mij al leerde dat ‘lekker maar één vinger lang is’, had ik liefst nog wat meer verhalen gehad. Ik geef dit boek vier sterren.
Peter van Bavel - recensent De Perfecte Buren
Mijn persoonlijke songtekst
“Then he smiled and finished his story
He said, "Will you pass it on for me?"
(Storyteller)
I'll tell that tale for you
(Storyteller)
Somehow I'll get your message through”
(Ray Davies – The Storyteller)
August 30, 2018
Een heerlijke bundel. Ik hou wel van zijn humor. Ik vond het jammer dat ik het zo snel al uitlas. Enorm genoten van dit boek.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews