De Bocht van Berkhey

by Boudewijn Büch

Het dorp van Winkler Brockhaus' jeugd, Oppidum, ligt in een kom, omsloten door land en zee. Op dit afgebakende stukje grond hebben de dingen plaatsgevonden waardoor Winkler voor altijd het spoor bijster is geraakt.
Het leven dat Büch in een aantal romans geschetst heeft, is eindelijk op papier voltooid. De centrale figuur kende steeds slechts één ideaal: zijn eigen leven ontraadselen. In De Bocht van Berkhey graaft Winkler als het ware de geestgrond - het bollenland waar hij opgroeide - tot op grote diepte af, om te ontdekken dat er achter raadsels en geheimen weer andere raadsels en geheimen steken. Waarom verdween zijn vader ineens? Het antwoord op deze vraag bepaalt niet alleen de loop van Winklers leven maar ook van deze emotionele roman, waarin de sfeer van de jaren vijftig op meesterlijke wijze wordt opgeroepen.

Genres: Dutch Literature

170 pages, Paperback

First published January 1, 1996

About the author

Boudewijn Maria Ignatius Büch was een Nederlandse dichter, schrijver en televisiepresentator.

Reviews

[Moira Macfarlane · Rating 3 out of 5]

Nog eentje in de serie Winkler Brockhaus. Lang geleden dat ik een boek van Boudewijn Büch las, ik vind hem nog steeds prettig schrijven en ik was vergeten dat er ook momenten om te grinniken in zaten.

Het uitzichtloze van het onuitroeibare verlangen.

[Lili Bammens · Rating 4 out of 5]

Het eerste boek dat ik van deze auteur las beviel me erg. Ik hou wel van verhalen over gekwetste en daardoor gestoorde figuren als deze Winkler die niet los geraakt van zijn al lang overleden vader.

[Winnie · Rating 4 out of 5]

Büch heeft een mooie manier van schrijven en dat maakt het dat ik elke keer weer zijn boeken wil lezen die met name gaan over Winkler en zijn strubbelingen.

Dit boek neemt je mee in de melancholische kant van Winkler Brockhaus en het geheim wat hij met zich meedraagt en zijn relatie met zijn vader. Het hele boek krijg je glimpsen van wat dat geheim mogelijk is en hoe de relatie was tussen Winkler en zijn vader. Maar op geen enkel moment lees je het heel direct. En dat is allemaal te danken aan de kunst van Büchs schrijfstijl.
Je gaat mee in de worstelingen die hij voelt als tiener, twintiger en ouder en hoe het zijn relaties met andere beïnvloed heeft.

Mensen zeggen dat Boudewijn Büch een fantast was, dat hij zijn boeken autobiografisch zou schrijven, maar dat het allemaal verzonnen ellende is geweest en niet uit zijn eigen leven kwam.
Dat maakt me allemaal niet uit.. Waar of niet waar. Hij was een meester in vertellen en je meeslepen in het verhaal.. Of het nou de waarheid was of niet...