Misspharaoh703 reviews86 followersFollowFollowReadAugust 20, 2018ตอนพิเศษ ที่ที่จำเรื่องเต็มไม่ค่อยได้แล้วที่เห็นชัดๆคือ ความเยอะ ของหมออาดcomedy contemporary my-dear_doctor
Clairdenoon1,974 reviews403 followersFollowFollowAugust 24, 2018เพิ่งอ่านรอบ3ไปเมื่อเดือนที่แล้ว...ก็เลยอ่านได้อ่านดีตอนพิเศษ...ที่ยังคงไม่ได้แต่งงานกัน(แต่ใกล้ละ~ได้ฤกษ์แล้ว😌)หมออาดก็ยังคงความ”หมออาดใจร้าย”“ปากร้าย” "แสบ"“จนแต่หยิ่ง”เป็น“เขยขวัญแบบวร้ายๆๆ” ดูเกรี้ยวกราด ดูเรื่องเยอะด้วย555 ยังไงก็ตาม...เอาที่หมออาดสบายใจเลยค่ะ🤣ส่วนบัว..ก็ยังคงความใสๆ น่ารัก จิตใจดีงามวิ้งๆ ✨ดูเหมือนไม่มีอะไร..ดูเป็นอัพเดทชีวิตหมออาด เส้นทางความสัมพันธ์กับพ่อตา และเคสในร.พ.จุกๆจิกๆ ดูน่าหมั่นไส้บ้าง..ดูเอาแต่ใจบ้าง...ดูอ้อนแต่บัวบ้าง แต่ใจคนที่ชอบและรอตอนพิเศษมานานนนนอย่างเราก็รู้สึกว่าน่ารัก...เท่ห์อ่ะ..กร้าวใจ...😍มาแค่นี้ก็ดีแล้วน้อววว😌#เขาเป็นพระเอกหมอดาร์กๆในดวงใจเบอร์ต้นๆ#รีวิวด้วยความพินอบพิเทา#ประเคน5ดาวให้แบบไม่คิดค่ะ🙇🏿♂️😝
Kwon B. Beer98 reviews2 followersFollowFollowAugust 23, 2019ไ ฟ แ ค้ น แ ผ น ร้ า ย 👨⚕️/ อู้ววว์ เชี่ยยยแม่งงงขอรีวิวเรื่องนี้ด้วยภาษาหยาบคายหน่อยล่ะกันเพราะหมออาดแม่งได้ใจมากกก ร้ายกับทุกคนแต่ดีกับบัวคนเดียว ยิ่งรู้ตัวว่ารักบัวแล้วยิ่งโหดขู่นางร้ายแต่ละทีนี่อ่านแล้วกลัวเลย "อยากเห็นผมตบผู้หญิงไหม" "อยากตายในคุกรึเปล่า"เล่าเรื่องแบบไม่ย่อเลยละกัน นิพาดาอดีตลูกเลี้ยงผันตัวมาเป็นแม่เลี้ยงของบัวได้สำเร็จ จากเคยเกือบได้เป็นพี่น้องมีส่วนร่วมในกองมรดกกับต้องฝันสลายเพราะลูกอิจฉาอย่างบัวดันมาเกิดเสียก่อน นิพาดาจึงได้แต่เก็บงำความแค้นไว้เป็นสิบๆปี ครั้นพอหาทางได้เป็นเมียคุณพ่อได้คิดว่าบัวจะยอมโอนอ่อนแต่กลับไม่เป็นอย่างนั้น แม่เลี้ยงกับลูกเลยลงไม้ลงมือตบตีกันถึงขั้นบัวต้องเข้าห้องฉุกเฉินบัวจำหมออาดหมอเจ้าของไข้ป้าของเธอได้ดี สายตาเยือกเย็น คำพูดห้วนๆ ที่ผิดกับบุคคลิกหมอทั่วไปที่เคยต่อว่าเธอเมื่อนำเรื่องร้อนใจในบ้านมาเล่าให้ป้าฟังถึงเตียงคนไข้ จนทำให้คนไข้ในความดูแลเกือบช็อคเขาก็แค่ไม่อยากให้คนไข้ในความดูแลตายก็เท่านั้นอยากรีบรักษาให้กลับไปพักฟื้นที่บ้านได้จะได้พ้นมือเขาไปสักที หมอก็คนใช่ว่าจิตใจจะประเสริฐตลอดเวลาและการสังเกตสังกาของเขาจึงทำให้ได้รับรู้เรื่องราวที่ไม่อยากจะรู้เลยว่า...เธอถูกคนในบ้านรังแกกลางดึกคืนหนึ่งบัวถูกส่งมาห้องฉุกเฉินเพราะโดนน้ำร้อนลวก ดูจากแผลแล้วเธอคงไม่ได้ซุ่มซ่ามทำน้ำราดตัวเองหรอกต้องมีคนจงใจทำ "โดนเขาสาดน้ำร้อนใส่ ทำไมไม่สาดกลับล่ะ มานั่งร้องไห้ทำไม"บัวช็อคไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดแบบนี้จากคนเป็นหมอนอกจากนั้นเขายังสั่งยาตัวแพงสำหรับแผลไฟไหม้ให้เธอแม้พยาบาลจะพยายามห้ามเพราะราคามันแพงหูฉี่แล้วก็ตาม "เชื่อผม ว่าคนไข้จ่ายไหวแน่นอน"ไม่กี่วันบัวก็กลับมาที่ห้องฉุกเฉินอีกพร้อมกับแผลที่ปาก เยื่อบุฉีกต้องเย็บ ฟันโย้เกือบทั้งแถบ แก้มบวมตุ่ยเธอโดนตบอย่างแรงมาแน่นอน "ได้ตบเขาคืนรึเปล่า"คำตอบว่าไม่ค่ะของเธอทำเอาเขาหงุดหงิด ทำไมนะถึงไม่รู้จักสู้คน "ให้แจ้งตำรวจไหม แผลสาหัสอยู่นะ"คำพูดของหมออาดทำเอาบัวร้องไห้จนพยาบาลเข้ามาดูและขอให้หมอเลิกแกล้งคนไข้ หลังจากเย็บแผลเสร็จเขาก็ได้พูดกับเธอว่า "เวลาจะต่อยคนให้หาของขนาดพอดีมือมากำไว้ มันจะทำให้ประสิทธิภาพในการจู่โจมสูงขึ้น" หลายชั่วโมงต่อมานิพาดาก็ต้องถูกส่งตัวมาห้องฉุกเฉินในสภาพเลือดกลบปากและดั้งเกือบหักหมออาดพอใจที่สาวน้อยเริ่มรู้จักสู้คนแล้ว เขาดูแลแผลของนิพาดาแบบส่งๆแล้วให้พยาบาลรับช่วงต่อก่อนจะเดินมาให้ความสนใจกับรอยแตกที่นิ้วมือของบัวแล้วพาไปทำแผล "รอยโดนฟันขูด ถ้าไม่ล้างแผลระวังจะติดเชื้อโรคนะ" หมออาดเบาใจไปได้ไม่นาน วันหนึ่งพยาบาลก็วิ่งกระหืดหอบมาแจ้งเขาว่าคนไข้ที่หมอแกล้งจนร้องไห้คนที่ซื้อคุกกี้มาให้หมอน้องเค้าน่ะถูกยิงร่างของเขาชาวาบไปทั้งตัว อะไรกันถึงกับจะฆ่าแกงผู้หญิงตัวเล็กๆเชียวเหรอ . . . ใจนึกห่วงแต่ปากกลับพูดไปแค่ว่า "ไม่เป็นไรนี่" เมื่อเห็นว่าเธอถูกยิงเฉี่ยวแขน แต่สาวน้อยตรงหน้ากลับร้องไห้แล้วพูดว่า "ไม่เป็นไร โดนยิงรอบที่สองคงตาย ไม่ได้อยู่ให้หมอเห็นหน้าหรอก นี่กะว่ารอดไปได้จะหาซื้อปืนมาพกไว้ เผื่อเขายิงอีกรอบแล้วบัวไม่ตาย จะได้ยิงสวนไป" แค่นั้นกำแพงในใจของเขาก็พังลง เขาอยากปกป้องผู้หญิงคนนี้จากแม่เลี้ยงของเธอ "ขนาดบัวโดนยิงพ่อยังเข้าข้างนิพาว่ามันเป็นอุบัติเหตุ" นิพาดาผู้หญิงที่แย่งทั้งพ่อและคู่หมั้นของเธอไป บัวหลับตาลงอ่อนแรงก่อนจะรู้สึกได้ถึงริมฝีปากที่ทาบลงมา เขาจูบเธอ . . . หมออาดจูบเธอ เขาคือคนเดียวที่สอนให้เธอรู้จักลุกขึ้นสู้เมื่อบอกกับตัวเองว่าจะปกป้องเขาก็ต้องทำให้ดีที่สุดแม้ว่าอาจจะต้องขุดนิสัยที่ไม่ดีของตัวเองออกมาใช้"อย่ายุ่งกับบัวไม่งั้นคุณตาย" "อยากเห็นผมตบผู้หญิงไหม" "หรืออยากตายในคุก" แต่ใครเลยจะรู้ว่าเขาได้พาตัวเองเข้ามาอยู่ในอันตรายอย่างสมบูรณ์แบบห ลั ง อ่ า น ....เปิดมุมมองเกี่ยวกับนิสัยส่วนตัวของหมอมากกกกใครเคยไปตรวจแล้วได้กลิ่นบุหรี่จากตัวหมอบ้าง?นั่นแหละ มันขัดแย้งกันอย่างนั่นแหละ อ่านไปสงสารนางเอกไปอยากจะบุกไปตบอิแม่เลี้ยงซะเอง ฮ่าๆดีนะที่นางเริ่มจำคำสอนของหมออาดไปใช้ สะใจตอนนางย้อนว่าพ่อว่าไม่ยุติธรรมแล้วพรวดไปชกแม่เลี้ยงเลือดกลบปาก แล้วก็ต้องมาเสียน้ำตาตอนอ่านถึงฉากที่นางร้องไห้บนเตียงพูดกับหมออาดหลังถูกยิง วันนั้นยังได้รู้ความจริงอีกว่าแม่เลี้ยงเป็นชู้กับคู่หมั้นตัวเอง แม่งเอ้ยยยย ชีวิตบัดซบมากไปป่ะวะแต่พอได้หมออาดมาเคียงข้างชีวิตนางก็ดีขึ้นเยอะหมออาดนี่ถึงกับทุบกระปุกเอาเงินเก็บที่จะใช้เรียนต่อไปจ้างคนมาดูแลเก็บหลักฐานเอาไว้ฉะแม่เลี้ยงให้ยิ่งซีนที่บอกรักโดยไม่มีคำว่ารักนี่แบบกินใจเกิ้นนน"หมอเป็นหมอที่จนมาก ขนาดกุหลาบสักดอกยังซื้อให้ไม่ได้เลย" แต่นางเอกโนว์สนจ้าา ซื้อเป็นช่อใหญ่ให้หมอเองก็ได้ หมอนี่เดินถืออวดจากห้องตรวจไปยันประชาสัมพันธ์นี่ชอบตอนที่หมออาดรับช่อกุหลาบแล้วบอกให้บัวตั้งใจเรียนให้จบแล้ววันนั้���หมอจะมีของขวัญให้"ไม่รู้ว่าหมอให้ไปแล้วบัวจะเสียเปรียบรึเปล่านะ""ของขวัญอะไรคะ?" "ตัวหมอเอง" จิกหมอนจ้าาแต่เนื้อเรื่องตอนใกล้จบมันหน่วงไปนะ มันควรจะเริ่มแฮปปี้ได้แล้ว ยังเขียนให้หมออาดโดนอิแม่เลี้ยงที่เป็นเอดส์ฉุดไปข่มขืนอีก ถ้านี่เป็นนางเอกคงจะอยากตายวันละ 3 รอบ แต่ก็นะ...นี่มันนิยายอ่านเอาอรรถรส