The Secret Heart of the Clock

by Elias Canetti, Joel Agee (Translator)

From one of the preeminent intellectual figures of the twentieth century, a highly personal testimonial of what Canetti himself chooses to term "notations," bits and notes, aphorisms, fragments. Taken together, they present an awesomely tender, guiltily gloomy meditation on death and aging.

Genres: Philosophy, Nonfiction, Bulgaria, Diary, German Literature, Essays

160 pages, Hardcover

First published January 1, 1987

About the author

Awarded the 1981 Nobel Prize in Literature "for writings marked by a broad outlook, a wealth of ideas and artistic power."

He studied in Vienna. Before World War II he moved with his wife Veza to England and stayed there for long time. Since late 1960s he lived in London and Zurich. In late 1980s he started to live in Zurich permanently. He died in 1994 in Zurich.

Author of Auto-da-Fé, Party in the Blitz, Crowds and Power, and The Voices of Marrakesh: A Record of a Visit

Reviews

[Tatyana · Rating 5 out of 5]

"The wound became a wonder."

"Hopes, dried up into warts."

"Let them take pleasure in your misfortune, everyone, all of them, as long as you don’t take pleasure in theirs, under no condition, ever."

"Forgive less, it isn’t good for them. They should be allowed to feel ashamed."

"How can I be bored as long as I know words ?"

"Your bloodless life. How, with so much fear ?"

"To write in daggers or breaths ?"

"Don’t sharpen your thoughts to a point. Break them off in their nakedness."

"Pessimists are not boring. Pessimists are right. Pessimists are superfluous."

"It would be beautiful to disappear. Nowhere to be found. It would be beautiful to be the only one to know that you have disappeared."

"There the people are most alive while dying."

"Pains, too, can be mistaken."

"Where are you, friend to whom I could tell the truth without plunging you into despair ?"

"A bad night. I don’t want to read what I wrote during those hours. No doubt it was weak, it was not permissible, but it calmed me.
How much may one tell oneself for the sake of calming the mind, and what are its continuing effects ?"

"Every decision is liberating, even if it leads to disaster. Otherwise, why do so many people walk upright and with open eyes into their misfortune ?"

"One is free only if one wants nothing. What does one want to be free for ?"

"Sometimes, under special circumstances, it is right to suffocate."

"How many lives would one have to live to begin to make sense of death ?"

"How much one loves, and how much one loves in vain, that is the essential thing."

"Too much past, suffocating.
But how marvelous the past was when it began."

"A better way of listening: listen to the unexpected, no longer knowing what one is listening to."

"A day that remain entangled in its first hour. It never ends."

"Oh, to be a book, a book that is read with such passion !"

"To know someone for a lifetime and keep him secret"

"Such good people – looking at others as if they were air."

"Now the stars shine as victims; now they are no longer anything without us."

"He who has too many words can only be alone."

"One can only live by often enough not doing what one has intended.
The trick is to choose the right things for no-doing."

"Turning the heart inside out until it no longer wants to count for something."

"Danger of a long life: forgetting what one has lived for."

"He no longer wants thoughts that bite. He wants thoughts that make it easier to breathe."

"He no longer learns anything. He only learns to forget better."

"I love writers who limit themselves, who write beneath their intelligence, as it were, who seek refuge from their own cleverness, ducking low, but without throwing it away or losing it. Or those for whom their cleverness is new, something they acquired or discovered very late."

"So many people whom you couldn’t take seriously wished you well, and how many whom you did take seriously didn’t want anything to do with you !"

"And if there were no death, what would replace the pain of loss ? Is that the only thing that speaks in favor of death: that we need this greatest pain, that without it we would not be worthy of being called human beings ?"

"An evening of sorrow and herbs; in front of the window an egret."

"You are not the only one who does not forget. How many equally sensitive people have you hurt, who will never get over it."

[Hebdomeros · Rating 4 out of 5]

Nebesa žele da budu proniknuta i podsećaju čoveka na to svojim munjama.

Sve što je telesno lepo, doživljavamo najpre posmatrajući životinje. Kada ne bi bilo životinja, niko više ne bi bio lep.

Ničeov ton ima u sebi nečeg od Kurana.

Razbijaću se sve dotle dok ne postanem celina.

Moralna kvadratura kruga.

[Andrew]

Aphoristic writing is hard to sum up. Part of me thinks it's just a clever way of evading any criticisms or allegations that you don't know what you're talking about or simply can't organize your thoughts. But Canetti has demonstrated himself to be a powerful thinker in his other works, and so these act as an addendum. As is to be expected, some of his observations are clunkers, but as is also to be expected, others are pure gold.

[Jonathan Alvarez · Rating 5 out of 5]

Es difícil calificar un libro de aforismos. Sin embargo, Canetti siempre llena las expectativas. Me gustó notar la evolución año tras año de su pensamiento. Asimismo, valoro el desarrollo aporético de sus sentencias. Me llevo un montón de epígrafes para mis propios textos.

[Kittaroo · Rating 3 out of 5]

Mi piace Canetti. Ma questi sono appunti sparsi, pensierini, a volte di un solo rigo. Indubbiamente bella scrittura, ma da raccogliere in un libro? Solo per compilatori di tesi...

[Yeliz Ö.]

Elias Canetti (1905-1994) 1981 Nobel Edebiyat Ödülü

Kitabın orijinal baskısı Die Geheimherz der Uhr 1987 yılında basılmış. Türkçede ilk baskısı 2006 yılında çıkmış. Yazarın 1973-1985 yılları arasında tuttuğu notları bu şekilde basılan ikinci kitabı. İlki 1942-1972 arası notlarını içeren İnsanın Taşrası’ymış. Arka kapakta yazar bu notları alma süreci hakkında şöyle diyor: “Eğilim ve yeteneklerinin çokyönlülüğüne boyun eğip, kafasından geçenleri hiçbir ayıklama yapmaksızın kağıda dökmek. Sanki hiçbir yerden gelmiyormuş, hiçbir yere de götürmüyormuş gibi çıkmalıdır bunlar ve yazılanlar çoğunlukla kısa, ani, denetimden uzak, işlenmemiş, iddiasız ve amaçsız olacaktır.” Yazarın aklına geleni yazdığı notlarının konuları arasında en öne çıkanı ölüm konusu. Ölüm nasıl karşılanır, nasıl kabul edilir, ne demektir gibi konular üzerinde dönüp dolaşıyor. Ölümün hayata, insana bir katkı sağlamadığı düşüncesinde ki bu üzerine tartışılabilecek bir konu. Ölümün varlığı, ara ara kendini hatırlatması insanların davranışlarını etkileyen bir durum. Diğer konular tanıdığı ya da takdir ettiği yazarlar, hayat, yaşamak, yaşlılık, inanç, insanlar, toplum. Yazar kendine mi, kendi hakkında mı konuşuyor yoksa başka birine, başka birinin hakkında mı yazıyor diye düşündürtüyor. Kitabın başında çevirmenin önsözü var. Önsözde Ahmet Cemal’i Canetti ile Oğuz Atay’ın tanıştırdığını öğreniyoruz. Kitabın sonuna adı geçen kişilerin bir dizini eklenmiş.

Çeviri iyi, anlaşılır. Gerekli görülen yerlere notlar eklenmiş.

“…onun temel amacı, hep birbirinden kopuk öyküler gözüyle değil, fakat bir nehir-roman gözüyle baktığı yaşamın bütününden süzülme düşünsel deneyimleri kaleme almak, ya da ayrıntılardan yola çıkıp düşünce dünyasında böyle bir bütünü oluşturmaktır.” (10)

“Elias Canetti’nin karşı olduğu şey, ister inançların, ister alışkanlıkların etkisiyle olsun, herhangi bir biçimde ölüm düşüncesinin yaşamı belirlemesidir.” (11)

“Yabancı sorular çarpıtır; insan kendini onlara uydurur; aslında ne pahasına olursa olsun kaçınılması gereken sözcükleri ve kavramları benimser.” (15)

“Tanrı ölmüş olsun ya da olmasın: Onca zaman var olduğu için, hakkında susabilmek olanaksız.” (16)

“Herkes, belli sayıda karakteri içinde taşır, bunlar, o insanın deneyimler hazinesini oluşturur ve o insanın insanlığa ilişkin oluşturduğu resmi belirler.” (26)

“Çok sayıda hayvan gibi karakterler de nesillerinin tükenmesi tehlikesiyle karşı karşıyadır.” (27)

“İnsan ancak hiçbir şey istemediği zaman özgürdür. O halde neden özgür olmak ister?” (28)

“Meraklı ruh, hafiftir, gerçek bilgi yalnızca kanatların aracılığıyla kazanılabilir; …” (29)

“Hiçbir yaşamı ayrıntılı olarak kurgulayamadığından, kendininkini yazıyor.” (33)

“Dünyaya getirdiği yani bağlamlar için kefaret borcu.” (35)

“Her hayata şaşırmak: Merhamet denilen, bu mu?” (43)

“Rusçuk: “Stambol” sözcüğü.” (48) Rusçuk - Bulgaristan kenti

“Tanrının işi insanlarca yarıda bırakıldı.” (50)

“Başka zamanlarda yürüyen sözcükler, müzikte yüzerler. Ben sözcüklerin yürüyüşünü, yollarını, duraklarını, istasyonlarını severim, akışlarından ise kuşku duyarım.” (62)

“En hızlı yaşlanan şey, kitaplarla gerçekleştirilen sınırlandırmalardır.” (66)

“Daha çok yolculuk yapmış olsaydın, daha az şey bilirdin.” (68)

“Anılar da bozulur. Acele et!” (70)

“İçinde yaşamış olduğu bir odadan vazgeçemeyen bir insan, — nasıl bir insandan vazgeçebilir ki?” (72)

“İnsanın boşuna yaşayıp yaşamamış olduğu, dünyanın ne olduğuna bağlıdır. Dünya kendini yutarsa eğer, insan da onunla birlikte yutulur. Buna karşılık kendini kurtarırsa, o zaman insan da bu kurtuluşa katkıda bulunmuş demektir.” (77)

“Sanki hep aynı kalma yükümlülüğü altına girmişlercesine, başkalarını farklılıkla suçlamak.” (88)

“Çocukların geleceğinin daha fazlasını görebilmek isterler. Çocukları kendileriyle aynı kıldıklarında, onların ne olacağını da bileceklerini düşünürler.
Oysa gerçekte her şey olabilir, çünkü çocuğun ilerde içersinde yaşayacağı dış koşullardan hiçbiri bilinemez.” (94)

“Okumanın düzensizliği olmadan yazar da olmaz.
Yazarın alçakgönüllü görevi, sonunda onun belki de en önemli görevidir: Okunanların başkalarına iletilmesi.” (110)

“En kötü olana saygı duyan, onun dönüşüme uğrayabileceğine inanıyor demektir.” (117)

“Yanlış umut etmiş olduğuna göre, — yanlış da korkmuş olmasın?” (129)

“Geleneğin yıkıcısı, onun korunmasına en çok katkıda bulunan kişi.” (138)

“Hoşgörü dilemiyor, çokgörü diliyor.” (145)

“”Kitle ve İktidar’ın biçimi, gittikçe onun gücüne dönüşecek. Sürdürseydin, bu kitabı umutlarınla berbat edecektin. Şimdiki haliyle ise okurları, kendi umutlarını aramaya zorluyorsun.” (147)

“Saatin gizli yüreği kimsece bilinmemekte.” (153)

“Gökyüzü pahalı bilgilerle gürlüyor.” (165)

Yurtsamak - yurdunu özlemek (175)

“Kendini kendinden kurtarıyor ve rahat bir soluk alıyor.” (190)

[Ivana Maksić · Rating 5 out of 5]

This book is incredible! Real revelation!

[Pino Sabatelli · Rating 3 out of 5]

Tre stelle e mezza

[Robert Costic · Rating 1 out of 5]

I couldn't find a single aphorism in this book that struck me as particularly insightful.

[Richard Anderson · Rating 4 out of 5]

Aphorisms, many illuminating, but I prefer it when C can elaborate his thought at greater length.

[Frieantpieaggio · Rating 3 out of 5]

"Just declare something to be a memory and it will be taken seriously"

[Maurizio Manco]

"Pensa molto. Leggi molto. Scrivi molto. Di’ la tua opinione su tutto, ma tacendo." (p. 85)