İki Şiirin Arasında

by Yekta Kopan

Yaşamın uzamış anlarından kurduğu öykülerini okura emanet eden bir yazar Yekta Kopan. Ruhumuza nereden sızdığını bilmediğimiz yüzleşmelerin izdüşümleri onun kaleminden bize ulaştığında kendi hesaplaşmalarımıza dönüşür. Farkına bile varmadığımız küçük anlarımız, yaşamımıza dağılır, genişler, sonra da hep sürer. Ya bir Yekta Kopan öyküsüdür onlar artık ya da unutulmuş bir yerde yazarlarını beklemişlerdir. Zam çok fena bir şey. Babam her sabah, "Allah belalarını versin, yine zam yapmışlar şerefsizler!" diyor. Sinirle atıyor gazeteyi yere. "Düzgün koysana şunu!" diyor annem, yerden kaldırıp katlıyor. Ona kalsa boş yere para veriyoruz bu kâğıt parçalarına, zaten hep insanın içini karartan haberler veriyorlar. "Bir zevkim var şu yalan dünyada, ona da karışma kadın!" diyor babam. Annem yeleğinin eteklerini çekiştiriyor. Öyle işte, dünya yalan.

Genres: Audiobook, Turkish Literature, Fiction

144 pages, Paperback

First published September 1, 2014

About the author

Yekta Kopan (d. 1968, Ankara), Türk yazar, seslendirme sanatçısı ve televizyon sunucusudur.
Sesi Jim Carrey, Michael J. Fox, çizgi film karakteri Sylvester ve Buz Devri (film) animasyon karakteri Sid ile özdeşlemiş bir seslendirmecidir.
Aşk Mutfağından Yalnızlık Tarifleri adlı öykü kitabı 2002 Sait Faik Hikaye Armağanı'na, Bir de Baktım Yoksun adlı öykü kitabi ise 2010'da hem Haldun Taner Öykü Ödülü’ne, hem de Yunus Nadi Öykü Ödülü'ne değer görülmüş bir öykücüdür.
NTV televizyon kanalında her gün yayınlanan “Gece Gündüz” adlı kültür-sanat programının sunuculuğunu yapmaktadır.

Reviews

[Koray · Rating 5 out of 5]

Herkesin bir başkasının öyküsünün peşinde olduğu 'Daha Önce Tanışmış mıydık' öyküsü epey zevkliydi.
"... Belki de bazı insanların hayatları yazsam roman olur diyecek kadar renkli, ama yazmaya kalkınca tek bir satırda bitecek kadar tekdüze..."
"... 'Hayatımı yazsam roman olur' Yazmanın, harflerin dünyasından bir bütün yaratmanın bu kadar kolay olduğuna inanan düşünce yapısı tüylerimi diken diken eder..."

[Beyza · Rating 3 out of 5]

Yekta Kopan'ı çok severim. Bu öykülerini de sevdim. Bir çırpıda okunan, hayatınızın pek hatırlamak istemediğiniz kısımlarını çaktırmadan hatırlatan, bu nedenle de duygulandıran öyküler aslında. Sadece bir süre sonra aynı öyküleri okuduğumu hissetmeye başladım, öykülerin arasına günler girse bile. Yine de "Öğretmen" isimli öyküsüne, okuyanların hemen anlayacağı nedenlerden dolayı bayıldığımı belirtmek isterim.

Tabii bir de ithaf sayfalarına ne kadar düşkün olduğumu hatırlatarak, bu kitabın ithafını da not almazsam olmaz.

"Anneme. Hafıza yüktür, birlikte taşımazsak."

[Adem Yüce · Rating 4 out of 5]

"Okumazdım eskiden. Günün birinde, bir abim Mahalle Kahvesi'ni tutuşturdu elime. Okuyunca aklım başımdan gitti. O kahvedekilerin tümü bizim mahallede yaşıyordu. Demek ki ben de bir kitabın içinde yaşıyordum. O günden sonra kitapların içinden asla çıkmamaya karar verdim. Orada dövüştüm, orada seviştim, orada evlendim, orada baba oldum orada da yaşanacağım."

Öğretmen adlı öyküden .

[Özgür Baltat · Rating 2 out of 5]

Tamamen öznel bir yorum, karamsar öyküleri sevmiyorum.

[cansung · Rating 3 out of 5]

Yekta Kopan'ın kalemiyle yeni tanıştım. Üyesi olduğum birkutukitap diye bir oluşum sayesinde hiç okumadığım, okuma listeme girmesi çok olası olmayan kitaplrla tanışıyorum ve bu beni mutlu ediyor. İnsan okumak için asla yeterince zamana sahip değil, bu zamanı da başkalarının seçtiği belki de çok kötü kitapları okuyarak kaybetmemeli diye düşünülebilir. Ben de bazen 'hayat kötü kitaplar okumak için çok kısa' diye düşünüyorum, bazen de 'hayır, kötü kitaplar da görmeli, tanımalı insan kendi zihin tadını böyle keşfeder.' diye düşünüyorum.
Kitaba dönecek olursam 11 kısa öyküden oluşan kitap 2 bölüme ayrılmış. Kitapta yer alan iki öykü 'Şarkılar Seni Söyler' ve kitaba adını veren 'İki Şiirin Arasında' ilk kez yayınlanmış. Tüm öykülerde merkez erkek karakterler. Yazarı cinsiyetçilikle eleştireceğimden değil tabii ama dikkatimi çekti sadece. Öyküler insan psikolojisi odaklı olmasına rağmen yine de eksik kaldığını düşünüyorum. Özellikle Dostoyevski okumalarından sonra olay örgüsünün tamamlanması bende tamamlanmışlık hissi uyandırmıyor. Muhakkak karakterin ruhundaki en karanlık dehlizlere inilmesini bekliyorum, umut ediyorum bulamayınca da ufak çaplı bir hayal kırıklığı yaşıyorum. Buna Dostoyevski Sendromu II adını verdim eğer daha önce verilmediyse. Tanımı da aşağıya bırakıyorum :)

Not: Dostoyevski Sendromu II: Kişinin, içinde insan psikolojisinin tüm katmanlarının yer aldığı bir kitap okuduğunda hissettiği doygunluk hissi ve kendinden geçme hali.

Edit: Dostoyevski Sendromu diye bir şey varmış. Yazma isteği, sanata düşkünlük, dini algılamada değişiklik, ahlak ve yargı anlayışındaki üstünlük, yaşamı farklı imgeleme ve betimleme gücü imiş. Neyse benimki de Syndrome II olsun :)

Keyifli okumalar.

[Cemile · Rating 2 out of 5]

Öykü okuru olmadığımı her çeşit platformda defalarca kez söylemiş olmalıyım. Son iki senede bu durum değişmeye başladı sanırım, öykü okumanın güzelliğini yeni yeni kavriyorum. Bu durum Türk edebiyatı için de geçerli. Daha önce hiç Yekta Kopan okumamistim. Bir arkadaşım vesilesiyle ilk kez bu kitabı okudum. Sıradan insanın hayatını anlatan samimi öyküler var, dili akıcı, kitap hızla okutuyor kendini ama bana kalırsa ne yazık ki bir sonraki öykü için okuru yeteri kadar heyecanlandıramiyor. Bakalım diğer kitapları nasıl

[huzeyfe · Rating 5 out of 5]

Yorum gelecek.

[nur ö. · Rating 3 out of 5]

Bu sene içerisinde okuduğum üçüncü Yekta Kopan kitabıydı. Diğer okuduklarımdan farklı olarak yazar bu sefer, öykücü yanıyla karşımdaydı. Öykülerin her biri kendi içinde hesaplaşan, geçmişini araklayan, içsel yolculuklara çıkan, yaşanmamışlıklarla boğuşan insanlarla bezeliydi. Özetle insan ve insanın farklı yanları desem daha doğru olur. Ancak, bazı öykülerin birbirinin tekrarı gibi olduğunu düşünüyorum. Bu durum da beni biraz üzdü haliyle.

[Can Eryürek · Rating 1 out of 5]

aynı minvalde yüzlerce kitap var piyasada... Yekta Kopan'dan daha ezber bozan bir kurgu beklerdim...

[Elif · Rating 1 out of 5]

Benlik bir yazar değilmiş. Bu kitaptaki öykülerden bir tanesini bile beğenmedim. Çağdaş öyküler bana çoğunlukla hitap etmiyor Yekta Kopan'ın seveni çok diye denemek istemiştim ama ne yazık ki sevemedim. Olsun...

[Seren · Rating 3 out of 5]

Kitabın 133.sayfasındaki bir cümle ile bu kitabı yorumlamak istiyorum. “Uzun ama çok güzel bir öyküydü, bir solukta okudum yalnız ne yazık ki bitirdiğimde aklımda hiçbir şey kalmamıştı. “

[Yasemin Ilkay · Rating 3 out of 5]

Yekta Kopan bayağı sevdiğim bir yazardı ve uzun zamandır okumamıştım bu yüzden storytel’de kitabını görünce heyecanla dinlemeye başladım ancak hayal kırıklığına uğradım. ‘Bir de Baktım Yoksun’ kitabında ustalıkla ele aldığı kayıp izleğini ve kaybetmenin ardından yaşanan o hayattan elini eteğini çekmenin depresif ruh halini öyle sıradan öyle çok tekrarlamış ki bunaldım. Kopan’dan daha sürprizli daha derinlikli öyküler beklediğimden belki de..

Öyküler ve karakterler bir şekilde birbirine bağlanmış,
genelde orta yaşlı orta sınıf amaçsız erkeğin açmazını hikayeleştirmiş. Öykülerde izini sürdüğümüz ‘mektup’ biçimi ve ‘yazar olma hali’ bir de evcil hayvan beslemenin karakterlere içkin hale getirilmesi yer yer hoşuma gitti ama yine de dil ne kadar akıcı da olsa metinleri vasat buldum. Uzun uzun anlatmış göstermemiş gibi hissettim; ve sonunda “eee yani?” demekten kendimi alamadım. ‘Öğretmen’ ve ‘Giriş Cümlesi’ öyküleri beni biraz heyecanlandırdı. Bir de şimdi öykünün adını hatırlayamıyorum ama bir grup erkeğin gümüşlükte teleskopla Satürn’e baktıkları Kardak adasından söz ettikleri öykünün atmosferi ve karakterler arası muhabbet hoşuma gitti. Ki orada da babasını kaybetmiş bir anlatıcı karakterimiz vardı. İşte böyle.. Yekta Kopan’ın daha iyi kitapları var bana kalırsa. Önce onları okuyun sonra buna bakın derim.

[Emrah Yılmaz · Rating 4 out of 5]

“ Aşk sayesinde “ diyor . “ çok seviyorum . Sırt çantalarımızı alalım ,bilmediğimiz diyarlara gidelim , yürüyelim dağlar dereler boyunca ve dünyanın sınırına geldiğimize inandığımız bir anda sarılalım, öpüşelim istiyorum . Eğer böyle çok sevmeseydim onu , Fuentes affetmezdi beni . Aşkımı böyle yüksek sesle söylemeseydim evdeki kitapların yüzüne bakamazdım artık . Kitapları sevdiğim kadar seviyorum , kitaplardan damıttıklarımla seviyorum “

[Bercem · Rating 3 out of 5]

Bu yazarın okuduğum ikinci kitabı. İlki "fildişi karası" idi. İlk kitabındaki öykülerin daha karanlık olmasını sevmiştim, bundakiler ise daha güncel hayattan daha sıradandı.

İki kitabın dili de hem anlaşılması basit hem de seni hikayenin içinde tutacak şekilde.

Diğer kitapta da beğendiğim 1 öykünün içine birden çok hikayeyi kısa anlatılarla sıkıştırma ve iyi yedirme yeteneği bu kitapta da kendini gösteriyor.

[Evren Erarslan · Rating 4 out of 5]

Kopan'ın o güzel samimi anlatımının en güzel örneğinden biri. Öykülerden kötü olana rastlamadım. Hepsi birbirinden güzeldi, akılda kalacak bir iki hikaye var. Öykülere kısaca göz atarsak.

1-Şarkılar Seni Söyler : Bir rakı masasında arkadaşlarıyla oturan bir adamın babasıyla olan ilişkisi hakkında sorgulamasını sağlayacak muhabbetler dönmektedir.
2-Aşkın Ne Olduğunu Bilmiyorsun : Yazarlığa adım atan bir adamın bugüne kadar ki ezilmiş biçimde gerçekleştirdiği yaşama tutunma çabasını anlatıyor. Anlatım yer yer sertti, beğendim.
3-Tommiks Gelse Kurtaramaz Bizi : İki arkadaş ezan okunasıya kadar muhabbet etmektedir. Çocukluk paylaşımları içerir. Çok güzel noktalar vardı.
4-Öğretmen : Öğrencilerine yazarların ağzından mektup yazarak onları mektubu sevdirmeye alıştıran bir öğretmenin hayıflanmasını anlatıyor. Çok kısa bir hikaye. Gezi olaylarına gönderme var.
5-İki Şiirin Arasında : Adam, karısıyla ilgili bir ayrıntıyı iki şiir kitabı arasında bulur ve geçmişi sorgulamaya başlar.
6-Bir Sarı Yolculuk : Uzun süredir bir sırrı saklayan adamın, yazar olan amca oğlu hakkında sırrını açığa etmesi hikayesi.
7-Amcamın Yaşama Çabası : İcatları ile kahraman olarak gözüken amcasını anlatan bir adamın hikayesi.
8-Daha Önce Tanışmış mıydık? : Otobüse yanınıza oturan insanların çok konuşmasından mustaripseniz bu hikayeyi seversiniz ya da tam tersi gıcık olursunuz.
9-Şerbetçi : Yaptığı ilaç ile dertlere deva olan bir şerbetçinin peşinden giden adamın hikayesi.
10-Güneşi Son Olarak Phra Keo'da Gördüm : Yaptığı bir yolculuk ile hayatı değişen adamın hikayesi.
11-Giriş Cümlesi : Gördüğü her şeyden öykü çıkarmaya çalışan bir adamın öyküsü.

[Ebru Çökmez · Rating 3 out of 5]

Bir kitap, bir sinema filmi yada genel olarak bir sanat eserinin okuyucudaki etkisi,
okuyucunun o dönemki durumuyla çok yakından ilgili. Yekta Kopan'ın iki bölümde toplam 11 öyküden oluşan bu derlemesini muhtemelen hayatımın daha erken bir döneminde okuyamazdım. Tam zamanında, tam kıvamında bu olsa gerek. Son derece bana hitap eden metinler. Çok kişisel bir yorum oldu değil mi? şimdi kişisel durumumu filan anlatmam gerekecek. Onu boşverip, daha nesnel ve herkese hitap edecek görüşlerimi ikinci paragrafta aktarayım o zaman.

Kitaptaki öyküler genel olarak büyükşehrin beyaz yakalı erkek kahramanlarına odaklanmış. İki başlık altında sınıflandırılmış öykü başlıkları çok çekici. Hemen hepsinde kahramanlar bir şekilde yazma ve yazarlıkla ilintili. "Daha Önce Tanışmış mıydık?" ve "Giriş Cümlesi" adlı bu kapsamdaki öyküler çok başarılı. Hikaye dili akışkan ama düz değil. Özellikle mektup tarzında yazılmış öykülerde yazarın içtenliği çarptı beni. (Son cümlem yine kişisel oldu, affola).

Özet olarak benim gibi öykü türüne mesafeli (fanatik romancıyım) bir okuru çekti içine bu kitap.

[Meltem17 · Rating 4 out of 5]

Daha önceden bir dergi de yayınladığı, ve daha sonra e-kitap olarak sunduğu"daha önce tanışmış mıydık?" Adlı öykü kitabı ile birleştirilmiş. Ben okumuştum e-kitap formatını, bu kitaba eklediğini farketmeden aldım,tekrar okumak da güzeldi. Farklı 2 bölümden oluşuyor aslında. Yani üslub olarak çok değişiklik gösteriyor,2.kısım biraz daha sıcak,1. Kısım ise daha çok okuyucuya bırakılmış, karakterlerin geçmiş-şimdiki zaman geçişleri sık sık rastlanıyor. Öykü severlere tavsiye ederim,yekta kopan candır.

[Okan Bayındır · Rating 5 out of 5]

Bugün başlayıp, bugün bitirdiğim kitaptır.

İki Şiirin Arasında, Öğretmen, Tommiks Gelse Kurtaramaz Bizi, Amcamın Yaşama Çabası adlı öyküleri özellikle çok beğendim. Hemen hemen her öyküdeki karakterlerin kedi, köpek gibi evcil hayvan beslemeleri de ufak bir ayrıntı olsun. Okumaya başladığınız anda, bitirmek isteyeceğiniz kitaptır efenim.

[Özgün · Rating 3 out of 5]

Çok tanıdık ve üzgün hikâyeler. Bazen garip bir öfke ile bırakmak istedim, bırakamadım, bir nefeste bitirdim.

Tam da bu alıntı gibi:

"Hayat dediğin, bir cümleye yenik düşmek. Bir kelimeye. Bir heceye."




Her gün kaç cümleye, kelimeye, heceye yenik düşüyoruz?

[Janeite · Rating 1 out of 5]

İlk kez Yekta Kopan okudum ve ne yazık ki tam bir hayal kırıklığı oldu benim için. Her öyküde argo bir dil vardı ve hepsi birbirinin aynısı karakterler ve olaylardan oluşuyordu. Etkileyicilikten çok uzak bir kitaptı.

[Semih Doğan · Rating 4 out of 5]

Yekta Kopan'ın okuduğum 3. kitabı oldu. Açıkçası Aile Çay Bahçesi ve Kediler Güzel Uyanır kadar beğenmedim bu kitabı; ama yine de okunmaya değer.

Kitap 2 bölümden oluşuyor. "Biraz Konuşabilir Miyiz?" isimli ilk bölümde 5 hikaye, "Daha Önce Tanışmış Mıydık?" isimli ikinci bölümde ise 6 hikaye yer alıyor. İlk bölümde yer alan 5 hikayeyi de ayrı ayrı beğendim. İkinci bölümdeki 6 hikayeyi ise bayağı savruk buldum. Sanki taslak haline getirilmiş de son hali verilmemiş gibiydi.

Her ne kadar bütün hikayeler birbirinden bağımsız olarak görünse de bazı konuları hemen hemen bütün hikayelerin içerisinde buldum. Ben mi cımbızla içerilerinden çektim bilemiyorum; ama genel olarak bütün hikayelerde içki, ölüm, baba ve küfür konularına yer verilmişti. Yazarın daha önce iki kitabını daha okumuş olduğum için diğer kitaplarında da rastladığım içki(genellikle rakı), aile(genellikle baba) üzerine yazılar yazdığını biliyorum. Fakat bu kitapta ise, iki farklı temasına daha rastladım. Bunlardan ilki ölüm idi. Bilirsiniz, yazarların işlemekten keyif aldığı bir konudur. Özellikle kitaptaki hikayelerden birinde, bir adamın ölen karısına yazdığı mektubu okurken duygulanmamak mümkün değildi...

Yazarın küfür içeren cümleleri bu kadar rahatlıkla yazması ise beni biraz rahatsız etti. Evet günlük hayatta kullanıyor olabilir, hatta biz de kullanıyor olabiliriz. Ama edebi bir eserin içerisinde açık açık küfürlü cümlelerin yer almasını şahsen ben kabul edemiyorum. Bu arada argo kelimelerden bahsetmiyorum, yanlış anlaşılma olmasın. Tamamen küfürden bahsediyorum.

Sonuç itibarıyla, Yekta Kopan'ı seviyorum. Genellikle hikayeler üzerine yazılar yazdığını da biliyorum ve bu konuda kendisini destekliyorum. Hiç yormayan ve 11 kısa hikayeden oluşan bu eserini de sizlere tavsiye ediyorum. Baş ucu kitabı olarak veya ağır bir kitabın yanında çerez niyetine okunan ikinci kitap olarak değerlendirebilirsiniz. Ama mutlaka Yekta Kopan'ı değerlendirmelisiniz.

[okumadan_olmaz · Rating 4 out of 5]

Türk öykücülüğü adına son yıllarda gerçekten güzel eserler ortayı çıkıyor ve okuduklarım beni tatmin ediyor.
İki Şiirin Arasında, iki başlık altında toplanmış 11 öyküden oluşan ve her bir öyküsünden ayrı keyif aldığım bir kitap oldu. Özellikle kitaba adını veren İki Şiirin Arasında öyküsü öylesine naif ve güzeldi ki...Bayılarak okudum.
Bunun yanında Bir Sarı Yolculuk ve Amcamın Yaşama Çabası adlı öyküler ise okuyup en sevdiklerim arasında yer aldı.
Öykülerin başrollerinde özellikle erkeklerin yer alması ve erkeklerin hayallerinin, kalp kırıklarının, çatışmalarının gerçekçi bir dille yazılması kitabın, okuyucuya alışılmışın dışında bir okuma deneyimi yaşamasını sağlıyor.
İki Şiirin Arasında, öykü okumayı sevenlere gönül rahatlığıyla tavsiye edebileceğim bir kitap oldu benim için

[Mehmet · Rating 3 out of 5]

Sesli kitap versiyonunu dinledim. Bazı öyküler devam etsin istiyorsunuz, devamı gelmiyor. Bu, iyi bir şey de olabilir, fakat yazarın yarım kalmış hikayeler not defterini okuduğum hissinden pek kurtulamadım. Can Yayınları'nın seslendirmeleri diğer yayınevlerine göre hafif bir cızırtı eşliğinde; arkaplanda hep mekanik bir ton var. Teknik bir sebebi vardır muhakkak. Bu kitap özelinde ise, yer yer fazla süratli, anlaşılamayacak şekilde okunduğunu söyleyebilirim. Yine de renkli, neşeli bir seslendirme.

[mahbub dilan · Rating 5 out of 5]

Çok kolay okunan akıcı bir öykü kitabı. Yekta Kopan dili çok akıcı kullanmış.Bazı öyküler birbirinin devamı şeklinde yazılmış. Daha çok baba oğul ilişkisi, karıları tarafından terk edilen yalnız bırakılan erkeklerin ortak nokta olduğunu düşünmekteyim.En sevdiğim iki öykü ise Şerbetçi ve Daha Önce Tanışmış mıydık oldu

[Dilek · Rating 3 out of 5]

11 öyküden oluşan kitapta "iki şiirin arasında" hikayesinde bir adamın ölen eşine yazdığı mektup yer alıyor. Eşinin eski nüfus cüzdanını "Yer Çekimli Karanfil" kitabının arasında bulan bir eş. Kitaptaki diğer hikayeleri de keyifliydi.

[Öykü Coşkun · Rating 5 out of 5]

özellikle yaz aylarında öykü okumak çok başka bir zevk bence. hele ki hayat zorsa, dünya yanıyorsa ve sen artık her şeyden çok yorulmuşsan hoş bir mola oluyor.
Yekta Kopan da hikaye konusunda çok çok iyi bence. Hiç düşünmeden okuyacağım biri.

[Terss · Rating 4 out of 5]

Bazı öyküleri o kadar güzeldi ki kısa kesip bitirildiği için çok üzüldüm.
Kitaptaki tüm öyküler insanın empati yeteneğini geliştiriyor ayrıca. Yazar öyle yalın bir dil kullanmış ki okurken istemsizce öyküdeki kahramanlardan biri oluveriyor okur.

[Sevim · Rating 3 out of 5]

Amcamın yaşama çabası ve şerbetçi öykülerini sevdim.
Kitaba adını veren hikaye ise maalesef bana da çok yapay geldi.
2,5 yıldızdan 3

[maMbo jamBo · Rating 2 out of 5]

sevemedim.. pek bir uzak geldi..

[Oya Özceçelik · Rating 5 out of 5]

"iki şiir arasında"en fazla , sonrasında "Güneşi son olarak Phra Keo'da gördüm ve " Amcamın yaşama çabası" en çok beğendiğim öyküler.