Ματάμπρε

by Σοφία Μπραϊμάκου

Unknown Binding

Reviews

[foteini_dl · Rating 3 out of 5]

[3,5*]

Δεκαέξι ιστορίες με φόντο μαγειρικές συνταγές (και τι συνταγές! Γεμιστά, κοτόσουπα, γιουβαρλάκια, μωσαϊκό κ.α.) για ανθρώπους φοβισμένους και θυμωμένους που έχουν κολλήσει στο παρελθόν και εγκλωβίζονται στο παρόν. Οι μέρες και τα χρόνια περνάνε και οι ίδιοι μένουν ακίνητοι παρατηρητές της ζωής που φεύγει μέσα απ' τα χέρια τους.

Όμορφη γραφή από την Μπραϊμάκου, ωμή γλώσσα και ιστορίες που σου ανοίγουν την όρεξη για να διαβάσεις σύγχρονη ελληνική πεζογραφία. Είμαι περίεργη για το επόμενο βήμα της συγγραφέα. Ελπίζω πως κάτι καλό θα ψήνεται. Πάντως, στο διπλανό διαμέρισμα κάτι καλό μαγειρεύει η γειτόνισσα, μυρίζω αρνί με πατάτες στο φούρνο.

[Zoe · Rating 5 out of 5]

Υπάρχουν κάποια βιβλία που γράφονται για πάντα στην ψυχή σου. Και το "Ματάμπρε" ειναι για μένα το βιβλίο που με έσωσε, που μου κράτησε το κεφάλι έξω από το νερό όταν αισθανόμουν ότι πνιγόμουν. Είναι ειλικρινές, βίαιο σε κάποια σημεία, γλυκό, αλλά σε καμία περίπτωση γλυκανάλατο. Εξαιρετική γραφή από έναν άνθρωπο που έτυχε να πρωτοδιαβάσω κείμενά της πριν χρόνια μέσα από το μπλογκ που διατηρούσε τότε. Διαβάστηκε ή μάλλον ρουφήχτηκε μέσα σε δωμάτια νοσοκομείων και όταν τελείωσε μου προκάλεσε κάτι που λίγα βιβλία καταφέρνουν: να προκαλέσουν λύπη που δεν έχει κι άλλο να διαβάσεις. Εκτός από δικό μου σωσίβιο σωτηρίας είναι και ένα από τα πολύ λίγα βιβλία Ελλήνων συγγραφέων που αποκατέστησαν στο μυαλό μου την αξία τους και περιέργως τα δύο βιβλία που το προκάλεσαν αυτό είναι γραμμένα από γυναίκες. Just saying.

[Lina Alsagient · Rating 4 out of 5]

Τα καλά ελληνικά διηγήματα δεν τα αλλάζω όμως με τίποτα ρε συ! Ένα σκληρό βιβλίο που δεν σκότωσε αλλά άνοιξε την πείνα μου για τετοια βιβλία!!

[xazogomenos laertis · Rating 4 out of 5]

Κάποιες φορές ανιαρό σαν τηλεφώνημα με την μάνα σου που δεν λέει να τελειώνει, κάποιες φορές μαχαίρι στη καρδιά. Ακόμα και στις κακές στιγμές του, όμως, καλογραμμένο. Προς τα τελειώματα, βαράει αδιανόητα γκάζια και σχεδόν σου ξεπληρώνει.

Αν αγαπάς την μαμά σου, αν μαλώνεις πού και πού (ή πολύ) με την μαμά σου, αν γενικά έχεις μαμά, αυτό το βιβλίο θα βρει κάποιον τρόπο να σου ματώσει την καρδιά επειδή όλο το βιβλίο έχει να κάνει με το πιο πρωτόγονο και δύσκολο θέμα: Την μαμά.

Νομίζω με έκανε να κλάψω μες στο αστικό. Που δεν είναι δύσκολο να κλάψω οπουδήποτε, οκέι, αλλά είναι και αυτό που είναι, οπότε +1 αστεράκι.

Θα διαβάσω και το επόμενο βιβλίο της και θέλω να την βλέπω να γράφει όλο και πιο κουλ πράγματα. Δεν είναι σημάδι ότι κάνεις κάτι πολύ σωστά όταν κάνεις κι έναν άσχετο αναγνώστη να θέλει να σε παρακολουθεί με μαμαδίσια περηφάνια;