کتاب مصور حاضر، داستاني تخيلي است که با زباني ساده و روان براي گروههاي سني (الف) و (ب) نگاشته شده است. در اين داستان گوريل آبي هميشه عصباني است و براي همين هيچ دوستي ندارد. اما او يک روز موزي را ميبيند که ميخندد و او را تغيير ميدهد. در داستان ميخوانيم:«موز ميخنديد و دوست داشت تمامروز را بازي کند. صبح روز بعد بازي موز و گوريل شروع شد. گوريلهاي ديگر به دوستي گوريل آبي با موز حسوديشان ميشد. گوريل آبي دوستش را برداشت و به يک جاي دور رفت».
حمیدرضا شاه آبادی (زاده ۱۳۴۶، تهران) پژوهشگر تاریخ، داستاننویس و نمایشنامهنویس معاصر است. وی از نویسندگان در حوزه ادبیات نوجوان و بزرگسال و یکی از مدیران با سابقه در نشر با تجربه مدیریت بر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و مؤسسه نشر بینالمللی الهدی است.
چهار ستاره به خاطر ایده ی دوست داشتنی و خنده دارش که باعث شده ما هر بار با لذت و خنده ی بیشتری موز بخوریم! اما این نقاشی های آقای موسوی یک جوری اند. بعضی قسمت هایش -مثلاٌ کلّه ی آدم ها در "مشت زن" یا گوریل ها در همین کتاب- آدم و بالاخص بچّه را می ترسانَد...
کتاب تصاویر خیلی خوبی داشت اما متن بسیار خشک بود. جایگاه متن در کتاب اصلاً مشخص نبود و خیلی مکانیکی و ماشینی متنهایی روی تصویر اومده بود اما نمیشد اسمش رو قصهگویی گذاشت. این ماجرا خصوصاً در پایان کتاب بهشدت آزاردهنده بود از نظر مضمون هم مطمئن نیستم باهاش موافق باشم