چاپ بیروت

by علی داودی

قسم به زیتون

قسم به خاکِ مقدّس

به ناله های زنان

قسم به خون

به حمّامِ خون و

به استخرِ خونِ کودکان



گفتند سلاح پنهان شده

ما در پیِ سلاح بودیم

گفتند ما چاره‌ای نداشتیم



صلح تهدید می‌شود

و صلح تانکِ مرکاوا بود

و گنبد آهنی!

و صلح غولِ بیابان بود



گفتند سلاح پنهان شده

در بیمارستان

در پارک

در شادیِ کودکان

در قلبِ زنان و مردانِ عاشق!

سلاح در اشکِ عروسک‌های یتیمی بود که مادرانشان را خاک برده بود

سلاح در فریاد بود

و روزی از حنجره و قلبِ این‌همه آدم بیرون خواهد زد

و میزهای مذاکره را درهم خواهد شکست

سلاح در شعرِ عرب بود و در قرآن

آن‌جا که به زیتون سوگند یاد می‌کند و

به اسب‌ها و زنبور عسل!

آن‌ها

دنبالِ چاهِ جمکران بودند

می‌دانستند چاه‌های نفت خالی‌ست

و می‌دانند در چاهِ کوفه هم سلاح ذخیره شده

برای آن روزی که نخواهند بود

سلاح

در منقارِ پرندگانی‌ست که در راه‌اند

84 pages

Published January 1, 2018

About the author

علی داودی طراح، گرافیست، شاعر و پژوهشگر کشورمان، متولد 1352 از همدان است وی تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی در رشته گرافیک و کارشناسی ارشد را در رشته ادبیات گذرانده است.

علی داودی تا به حال چندین کتاب خود را با عناوین و موضوعات مختلف به چاپ رسانده است . این شاعر همچنین در چندین جشنواره به عنوان نفر برگزیده انتخاب شده است.

Reviews

[Nastaran Masoomi]

"جنگ که بیاید
تو عکسی می‌شوی بر دیوار
من دراز می‌کشم وسط خانه و سرم فرسنگ‌ها می‌پوسد
سال‌ها بعد
درخت توتی از سینه‌ام ریشه می‌کند
تا نسیم
شعرهای نگفته‌ام را به جهان برساند
عزیزم
گاه جنگ قصه‌های شیرین‌تری دارد..."

[حسام آبنوس]

روشن و غیرروشنفکری

این مجموعه را دومرتبه خواندم
امیدبخش، جذاب و غیرروشنفکری!(مرادم از غیرروشنفکری نحوه بازنمایی است، در اغلب آثار روشنفکری سیاهی و تلخی موج می زند ولی داوودی سعی کرده اینطور نباشد.)
با شعر سپید ارتباط برقرار نمی‌کنم ولی اشعار این مجموعه را دوست دارم و هربار می‌خونم کشف تازه‌ای برایم دارد.
مجموعه‌ای دوست داشتنی!

[Mostafa Vosogh Kia]

چقدر کتاب خوبی بود این چاپ بیروت
علی داوودی حس خوبی به مخاطب منتقل می کنه
هم سفرنامه هم مقاومت نامه هم خیال شاعرانه

[Amirmahna]

اولین مجموعه شعر سپیدی بود که توانستم بخوانم و خوشم بیاید
کتاب مجموعه ای است از عاشقانه های مردم لبنان
چاپ بیروت میتوانست موشکی باشد به قلب اسرائیل
اما شاعر ترجیح داده با تصویرسازی مردم لبنان و توع زیستشان، از راه دیگری به قلب دشمن بکوبد
حالا اینکه شدنی هست یا نه، الله اعلم

[مجید اسطیری]

راستش من مجموعه نیمایی های استاد داوودی با نام "گاهی حواست نیست" را بیشتر دوست داشتم چون هم زبان شسته رفته تر بود و هم به نظرم بیشتر بر اساس کشف شکل گرفته بود. اینجا به نظرم گرچه جنون شاعرانه بیشتری میبینیم اما شعرها کمی بی ساختار هستند
چند شعر بلند انتهای کتاب بسیار زیبا و خواندنی هستند

[Mohammad Mahdi Safi]

شعرهایش را بارها باید خواند و در رودهای عشق بیروت جاری شد...