What do you think?
Rate this book
เงาของเมฆ
หนังสือเล่มนี้เหมือนการเปิดเข้าไปข้างในความทรงจำ ความคิดถึง ความห่างไกล การจากลา ตัวตนที่เริ่มจะละลายหายไป เสียงเล่าของมหาสมุทร เลิศฯ เดินทางผ่านการมองเห็นด้วยภาพถ่าย ตัวอักษร กระดาษ บันทึก จดหมาย ถ้อยคำสั้นๆ เหล่านั้นผ่านห้วงคำนึงด้วยท่วงทำนองของบทกวีที่ทำให้คุณสั่นไหว
128 pages
Published January 1, 2018
1 person is currently reading
19 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
October 17, 2018
สวยงามแต่เศร้า เหมือนเวลาเราหลงใหลดวงดาวท่ามกลางความมืด แต่จู่ๆเราก็นึกขึ้นมาได้ว่าดาวดวงนั้นอาจแตกดับไปนานแล้ว เหลือเพียงแค่แสงที่เดินทางข้ามกาลเวลามา มันสวยและเศร้าแบบนั้น
เปิดมาเจอจดหมายลาบทแรกแรกก็ชะงักงัน ‘ฉันเสียใจ’
“ เมื่อฉันบอกว่าฉันรักคุณ มันหมายความตามนั้นในตอนนั้น หมายความตามนั้นอย่างรุนแรงและล้นเกิน แต่ความรักระเหยหายไปได้ นานนับนานโดยที่เราไม่อาจรู้ ฉันเสียใจ
ฉันเสียใจถ้าคุณยังมองเห็นมัน ดุจดังมองเห็นแสงของดวงดาวซึ่งแตกดับ ฉันเสียใจเพราะฉันรู้ฉันไม่ได้โกหกในตอนนั้น ฉันยังคงสัมผัสได้ถึงมันอย่างแผ่วจางแม้ในขณะนี้ แต่อย่างที่คุณรู้มันผ่านเราไปแล้ว “ หน้า 11
เปิดมาเจอจดหมายลาบทแรกแรกก็ชะงักงัน ‘ฉันเสียใจ’
“ เมื่อฉันบอกว่าฉันรักคุณ มันหมายความตามนั้นในตอนนั้น หมายความตามนั้นอย่างรุนแรงและล้นเกิน แต่ความรักระเหยหายไปได้ นานนับนานโดยที่เราไม่อาจรู้ ฉันเสียใจ
ฉันเสียใจถ้าคุณยังมองเห็นมัน ดุจดังมองเห็นแสงของดวงดาวซึ่งแตกดับ ฉันเสียใจเพราะฉันรู้ฉันไม่ได้โกหกในตอนนั้น ฉันยังคงสัมผัสได้ถึงมันอย่างแผ่วจางแม้ในขณะนี้ แต่อย่างที่คุณรู้มันผ่านเราไปแล้ว “ หน้า 11
April 22, 2019
คิดถึงผมบ้าง อย่างน้อยก็รู้เถิดว่าผมคิดถึงคุณ นอกจากนั้นขอให้เป็นเพียงสิ่งซึ่งล่องลอยอยู่รอบๆ เราโดยไม่ต้องกล่าวออกมา-
คำโปรยด้านหลังปกบอกว่าเป็นเสมือนการเปิดเข้าไปในความทรงจำ ความคิดถึง ความห่างไกล ผ่านบทกวี จดหมาย บันทึก ภาพถ่าย อ่านมาสักพักจึงตระหนักว่า ทั้งหมดเป็นเรื่องของคู่รักคู่หนึ่ง ที่เหมือนต่อยอดมาจากเรื่องสั้น "ในห้วงรัก" ของเล่มจักรวาลแห่งการมอดไหม้ พูดถึงคู่รักที่กำลังจะปล่อยความสัมพันธ์ที่เหน็ดเหนื่อยและห่างไกลให้จบสิ้นลง คล้ายว่าผู้เขียนน่าจะขยายความโดยเพิ่มเรื่องให้ทั้งสองฝ่ายติดต่อกันทางจดหมาย และมีบทกวีต่างๆ ขั้นเป็นระยะ
เราไม่มีปัญหากับเนื้อความในจดหมายที่ตัวละครเขียนหากัน หรือกับบันทึกต่างๆ ที่รวบรวมมาไว้ แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าความน่าเบื่อหน่อยๆ ของเล่ม คือ เหล่าบทกวี ที่ถูกสื่อออกมาด้วยสัญลักษณ์ที่ค่อนข้างคลิเช่ อย่าง แสงอาทิตย์ ดอกไม้ คลื่น ทะเล นกบิน ลมหนาว และมันก็น่าตลกนะ เราเป็นเจ้าของเล่มนี้เพื่อควานหาความเศร้าสวยๆ ที่ผู้เขียนมักยกปรากฏการณ์ธรรมชาติมาเปรียบเปรย ทั้งเงาของเมฆ แสงพราวจากดวงดาวที่ดับสูญไปแล้ว พอมาเจอมากเข้า กลับรู้สึกอิ่มจนแน่นไปซะงั้น
อย่างไรก็ตาม เชื่อว่าเล่มนี้จะเฉาไปทันทีหากขาดบทกวี บทกวีเติมเต็มเรื่องราว เหมือนความสัมพันธ์ที่ทั้งเข้าใจและไม่เข้าใจ เหมือนคนเขียนอาลัยความรัก จึงสร้างถ้อยคำที่พาล่องลอยไปถึงไหนต่อไหน มีบางจุดที่อ่านแล้วยินดีที่ได้อ่าน บางจุดที่อ่านแล้วไม่ตรงตามความรู้สึกเท่าไร แต่ก็เป็นตามธรรมชาติของการอ่านงานประเภทนี้ ที่จะเข้าถึงได้หรือไม่ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ของแต่ละคน ส่วนตัวเราค่อนข้างประทับใจกับการกล่าวผ่านจดหมายถึงความงดงามของความเศร้า ความหลงใหลในความโดดเดี่ยว จนถึงความตายที่โรแมนติคเป็นที่จดจำเหมือน 5 สาวลิสบอนใน The Virgin Suicides (1999) หรือวูล์ฟและหินในกระเป๋าเสื้อของเธอ มหาสมุทรแทรกความปรารถนาถึงเรื่องราวเหล่านี้ไว้เป็นระยะ และก็มียั้งไว้เป็นระยะเช่นกัน
อาทิ
เราจะฝันถึงกันหรือเปล่า เราอย่าพบกันแบบนั้นเลยนะ ในความฝัน ผมอยากให้คุณได้เป็นอิสระและฝันถึงสิ่งอื่นๆ
ส่วนผมจะฝันถึงแม่น้ำเงียบเชียบของคุณ
..
(ชอบการสร้างความขัดแย้งทางความรู้สึกที่ผิดจากปกตินิยม 'ไม่อยากให้คนรักฝันถึงตนเอง' การเปรยถึงความเศร้า หรืออาจจะเป็น 'วูล์ฟ' ผ่านสัญลักษณ์ แม่น้ำ จนถึงวิธีการใช้คำว่า 'นะ' มายั้งอารมณ์ด้านลบจากความนัยทั้งหมดได้อย่างมีรสนิยมด้วย)
คำโปรยด้านหลังปกบอกว่าเป็นเสมือนการเปิดเข้าไปในความทรงจำ ความคิดถึง ความห่างไกล ผ่านบทกวี จดหมาย บันทึก ภาพถ่าย อ่านมาสักพักจึงตระหนักว่า ทั้งหมดเป็นเรื่องของคู่รักคู่หนึ่ง ที่เหมือนต่อยอดมาจากเรื่องสั้น "ในห้วงรัก" ของเล่มจักรวาลแห่งการมอดไหม้ พูดถึงคู่รักที่กำลังจะปล่อยความสัมพันธ์ที่เหน็ดเหนื่อยและห่างไกลให้จบสิ้นลง คล้ายว่าผู้เขียนน่าจะขยายความโดยเพิ่มเรื่องให้ทั้งสองฝ่ายติดต่อกันทางจดหมาย และมีบทกวีต่างๆ ขั้นเป็นระยะ
เราไม่มีปัญหากับเนื้อความในจดหมายที่ตัวละครเขียนหากัน หรือกับบันทึกต่างๆ ที่รวบรวมมาไว้ แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าความน่าเบื่อหน่อยๆ ของเล่ม คือ เหล่าบทกวี ที่ถูกสื่อออกมาด้วยสัญลักษณ์ที่ค่อนข้างคลิเช่ อย่าง แสงอาทิตย์ ดอกไม้ คลื่น ทะเล นกบิน ลมหนาว และมันก็น่าตลกนะ เราเป็นเจ้าของเล่มนี้เพื่อควานหาความเศร้าสวยๆ ที่ผู้เขียนมักยกปรากฏการณ์ธรรมชาติมาเปรียบเปรย ทั้งเงาของเมฆ แสงพราวจากดวงดาวที่ดับสูญไปแล้ว พอมาเจอมากเข้า กลับรู้สึกอิ่มจนแน่นไปซะงั้น
อย่างไรก็ตาม เชื่อว่าเล่มนี้จะเฉาไปทันทีหากขาดบทกวี บทกวีเติมเต็มเรื่องราว เหมือนความสัมพันธ์ที่ทั้งเข้าใจและไม่เข้าใจ เหมือนคนเขียนอาลัยความรัก จึงสร้างถ้อยคำที่พาล่องลอยไปถึงไหนต่อไหน มีบางจุดที่อ่านแล้วยินดีที่ได้อ่าน บางจุดที่อ่านแล้วไม่ตรงตามความรู้สึกเท่าไร แต่ก็เป็นตามธรรมชาติของการอ่านงานประเภทนี้ ที่จะเข้าถึงได้หรือไม่ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ของแต่ละคน ส่วนตัวเราค่อนข้างประทับใจกับการกล่าวผ่านจดหมายถึงความงดงามของความเศร้า ความหลงใหลในความโดดเดี่ยว จนถึงความตายที่โรแมนติคเป็นที่จดจำเหมือน 5 สาวลิสบอนใน The Virgin Suicides (1999) หรือวูล์ฟและหินในกระเป๋าเสื้อของเธอ มหาสมุทรแทรกความปรารถนาถึงเรื่องราวเหล่านี้ไว้เป็นระยะ และก็มียั้งไว้เป็นระยะเช่นกัน
อาทิ
เราจะฝันถึงกันหรือเปล่า เราอย่าพบกันแบบนั้นเลยนะ ในความฝัน ผมอยากให้คุณได้เป็นอิสระและฝันถึงสิ่งอื่นๆ
ส่วนผมจะฝันถึงแม่น้ำเงียบเชียบของคุณ
..
(ชอบการสร้างความขัดแย้งทางความรู้สึกที่ผิดจากปกตินิยม 'ไม่อยากให้คนรักฝันถึงตนเอง' การเปรยถึงความเศร้า หรืออาจจะเป็น 'วูล์ฟ' ผ่านสัญลักษณ์ แม่น้ำ จนถึงวิธีการใช้คำว่า 'นะ' มายั้งอารมณ์ด้านลบจากความนัยทั้งหมดได้อย่างมีรสนิยมด้วย)
August 15, 2018
“ผมเคยบอกรักคุณหรือเปล่านะ ผมไม่แน่ใจว่าเคย แต่หากว่าผมพูดกับคุณ ผมโกหก”
_________________________
เงาของเมฆ
มหาสมุทร เลิศฯ เขียน
สำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรม
_________________________
การอ่านงานของนักเขียนที่มีวัยไล่เลี่ยกับเรา มันมีข้อดีตรงที่มีบางประสบการณ์ร่วมที่เกิดขึ้นกับตัวละครในหนังสือมันซ้อนทับกับ ชีวิตจริง ของเรา
ดังนั้นจึงไม่แปลกที่อ่านแล้วเราจะอินกับความรู้สึกบางช่วง บางตอน บางบทกวี บนหน้ากระดาษหนังสือเล่มนี้ แล้วจะซึบซับมันผ่านความทรงจำในอดีตของเรากับใครคนหนึ่ง
เมื่อเราอ่านจบหน้าสุดท้าย...เวลา ณ ปัจจุบันมันจะเตือนให้เรารู้ตัวเองว่าใช่...กับใครคนนั้น มันจบลงแล้วจริง ๆ
_________________________
เงาของเมฆ
มหาสมุทร เลิศฯ เขียน
สำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรม
_________________________
การอ่านงานของนักเขียนที่มีวัยไล่เลี่ยกับเรา มันมีข้อดีตรงที่มีบางประสบการณ์ร่วมที่เกิดขึ้นกับตัวละครในหนังสือมันซ้อนทับกับ ชีวิตจริง ของเรา
ดังนั้นจึงไม่แปลกที่อ่านแล้วเราจะอินกับความรู้สึกบางช่วง บางตอน บางบทกวี บนหน้ากระดาษหนังสือเล่มนี้ แล้วจะซึบซับมันผ่านความทรงจำในอดีตของเรากับใครคนหนึ่ง
เมื่อเราอ่านจบหน้าสุดท้าย...เวลา ณ ปัจจุบันมันจะเตือนให้เรารู้ตัวเองว่าใช่...กับใครคนนั้น มันจบลงแล้วจริง ๆ
January 20, 2021
ให้ 3.5/5 คือตอนแรกไม่ชอบเพราะไม่ชินกับการเขียนแบบ fragments แบบทั้งเล่ม แถมมาทั้งบทกวีและเรื่องสั้นที่ดูแยกกัน
แต่ก็หลอมรวมเป็นเรื่องเดียวกันได้ แต่พอชินแล้วก็อ่านสนุกดี
เล่มนี้เล่าเรื่องราวความรักของคนสองคนที่ภายนอกพยายามแสดงออกถึงความมั่นคง แต่ข้างในสึกกร่อนและผุพัง คนสองคนที่คิดถึงกันอย่างท้วมท้นในความสัมพันธ์ที่เบาบาง คนสองคนที่ไขว่คว้าและโหยหากันและกัน ทั้งที่ฝ่ายหนึ่งรู้ว่าอีกฝ่ายหมดรักแต่ก็เลือกที่จะรอ ในขณะเดียวกันอีกฝ่ายก็ทรมานเกินที่จะตัดขาดแม้จะไม่เหลือความรู้สึกอะไรแล้ว เป็นความรู้สึกที่ยื้อยุดและยืดเยื้อ เพราะทั้งคู่ต่างพยายามปฏิเสธการเลิกราแต่ข้างในต่างก็รู้สึกว่าไปต่อกันไม่ได้
ทำได้แค่รอวันที่ต่างฝ่ายจะ ”เติบโตไปจากกัน” จริงๆ
แต่ก็หลอมรวมเป็นเรื่องเดียวกันได้ แต่พอชินแล้วก็อ่านสนุกดี
เล่มนี้เล่าเรื่องราวความรักของคนสองคนที่ภายนอกพยายามแสดงออกถึงความมั่นคง แต่ข้างในสึกกร่อนและผุพัง คนสองคนที่คิดถึงกันอย่างท้วมท้นในความสัมพันธ์ที่เบาบาง คนสองคนที่ไขว่คว้าและโหยหากันและกัน ทั้งที่ฝ่ายหนึ่งรู้ว่าอีกฝ่ายหมดรักแต่ก็เลือกที่จะรอ ในขณะเดียวกันอีกฝ่ายก็ทรมานเกินที่จะตัดขาดแม้จะไม่เหลือความรู้สึกอะไรแล้ว เป็นความรู้สึกที่ยื้อยุดและยืดเยื้อ เพราะทั้งคู่ต่างพยายามปฏิเสธการเลิกราแต่ข้างในต่างก็รู้สึกว่าไปต่อกันไม่ได้
ทำได้แค่รอวันที่ต่างฝ่ายจะ ”เติบโตไปจากกัน” จริงๆ
June 23, 2020
กวีและเรื่องสั้นว่าด้วยความรักระยะไกล
เจ็บปวดร้าวลึกมากครับ ชอบการจับอารมณ์แล้วอธิบายด้วยธรรมชาติ อ่านแล้วหวามไหวไปตามผู้เขียนเลย
เจ็บปวดร้าวลึกมากครับ ชอบการจับอารมณ์แล้วอธิบายด้วยธรรมชาติ อ่านแล้วหวามไหวไปตามผู้เขียนเลย
Displaying 1 - 5 of 5 reviews