"..Αγκάλιασε τον φόβο σου, αγκάλιασέ τον.
Παιδί και αυτός της στάχτης σου που απόμεινε στα χείλη,
νήμα αόρατο από τη γή μέχρι τον ουρανό σου...."
Πόσα μα πόσα ταξίδια έχω κάνει μαζί σου? Με τον άνεμο, την καταιγίδα, τη φωτία, το νερό... έχω φτασει μακριά, σε τόπους γεμάτους σκοτάδια, αλλά και απλέτο φως, σε τόπους όπου εχω βρεί τη γαλήνη και τον έρωτα, σε ευωδιαστους και μυρωδάτους, αλλά και ανατριχιαστικά αποπνικτικούς και μυστηριώδης... και πάντα μα πάντα σε όλα αυτά τα ταξίδια του νου και της ψυχής ο προορισμός είναι ένας... η απόλυτη, μοναδική Αγάπη!!!!.
Έτσι και αυτό το ταξίδι μου ... έφτασε στο τέλος του, στον προορισμό του.. βαθιά μεσα στην ψυχή μου..!!!! Άργησα λίγο να φτάσω .. γιατι ήταν πολλές οι φορες που ανέτρεξα πίσω, διαβάζοντας ξανά και ξανά αποσπάσματα, που ενω ίσως δε θα επρεπε με κράτησαν γερα στη γή, όταν η καρδιά μου είχε ήδη ξεκινήσει το ταξιδι για τον ουρανό. Λυπήθηκα, βούρκωσα, συγκινήθηκα, γέλασα, θυμήθηκα, αλλά κυρίως θαύμασα την επιμονή αλλά και την υπομονή του Κόνδορα και του Σκίουρου, γιατί μερικοί άνθρωποι όταν αγαπούν είναι... για πάντα και είναι ικανοι να θυσιάσουν πολλά στο όνομα της αγάπης...να ζήσουν το συγκλονιστικό λάθος απορριπτοντας το βαρετό σωστο... διαλέγουν τον δύσκολο δρόμο αντι την εύκολη λύση.. γιατί στο δικό τους λεξικό αυτο σημαίνει αγάπη... Μένω στην αγάπη, γιατι αυτη από μονη της είναι ικανή να εξολοθρεύσει τις κακες αναμνήσεις, να επουλώσει τις πληγες, να δείξει το δρόμο προς.. τον ουρανό, εκει που ο Κονδορας πετάει ελεύθερος, έχοντας στις φτερουγες του το πιο απίθανο πλάσμα.. τον Σκίουρο...ένα Αόρατο Νήμα τοσο αρραγές που ενώνει τον ουρανό με τη γη.... Το έζησα αυτό το ταξίδι, το βίωσα πραγματικά σε κάθε κυτταρό μου.. από τη Ρουμανία, στην Αμερική, στην Ελλάδα και πάλι πίσω στην Ρουμανια.. ένας αέναος κυκλος και ένα κλειδί που γίνεται πυξιδα για να καταλήξει στο τέλος να γίνει η ανάσα και ο δρόμος προς την ολοκλήρωση...
Με ξέρεις καλά πλέον Ευαγγελία μου... αυριο θα ανοίξω και πάλι το Νήμα σου, θα βιώσω για μια ακόμα φορά τόσα και αλλα τόσα, θα δω πίσω από τις γραμμές, πίσω από τις λέξεις και θα το λατρέψω ακόμα πιο πολύ... γιατί όπως λέει και ένας "κοινός γνωστός" μας..(Σεμπάστιαν).... είναι πάντα καλύτερο τη δευτερή φορα..😊Ένα τεράστιο και βροντερό ευχαριστώ για αυτό το υπέροχο ταξίδι... και μην ξεχνάς...
Εμαι εδώ.. εκεί.. ολογυρά σου!!!💞