Нор — талантливая бегунья, упрямая и целеустремленная. Ей восемнадцать, и все кругом, включая тренера, твердят одно и то же: рано сейчас бежать марафон, надо несколько лет подождать. Но Нор некогда ждать: ведь марафон — это ее жизнь, ее Эверест, на который она должна взойти. Как бы ни было трудно. «Беги и живи» — книга о дружбе, о первой любви, о взрослении. И о том, как найти в себе силы, чтобы пережить утрату и не стать заложником собственного чувства вины.
Els Beerten werd geboren op 27 maart 1959 te Hasselt. Ze bracht haar kindertijd en jeugd door in Koersel.
Aan de KU Leuven studeerde ze Nederlands en Engels (1977-1981) en volgde tegelijkertijd een lerarenopleiding aan dezelfde universiteit. Daarna liep ze een aantal jaren dagschool aan de Toneelacademie van Maastricht. Sinds 1985 onderwijst ze Nederlands, Engels en Creatief Schrijven aan het Sint-Jozefscollege van Aarschot.
Tomorrow I would run again until I became the wind, I would whizz through everything and nothing could stop me, nothing could cut me to pieces anymore.
Noor is stubborn. Barely eighteen, she is running her first marathon. Noor loves to run until her head is empty, almost like an exorcism. During that marathon, memories and thoughts of her friends swirl through her head. Flashbacks lead to a dark, traumatic day from Noor's childhood. What went so terribly wrong and what exactly happened to Linda is revealed little by little. Beerten manages to maintain the tension until the very end. A moving story about friendship and love, thrilling, without pathos, written in a clear and sober style. Awarded De Gouden Zoen 2004.
* * *
Morgen zou ik weer rennen tot ik wind werd, overal zou ik doorheen suizen en niets zou me kunnen tegenhouden, niets zou me nog aan stukken kunnen snijden.
Noor is koppig. Amper achttien loopt ze voor het eerst een marathon. Noor houdt ervan te lopen tot haar hoofd leeg is, bijna als een duiveluitdrijving. Tijdens die marathon kolken de herinneringen en gedachten aan haar vrienden door haar hoofd. Flashbacks leiden naar een duistere, traumatische dag uit Noors kinderjaren. Wat er zo verschrikkelijk fout liep en wat er precies met Linda gebeurde, wordt mondjesmaat onthuld. Beerten weet er tot het einde toe de spanning in te houden. Een aangrijpend verhaal over vriendschap en liefde, spannend, zonder pathos, helder en sober geschreven. Bekroond met De Gouden Zoen 2004.
Simply written (as the most of YA literature), but quite motivating book. Before it I didn't know that in the middle of the 20th century women in some countries (including Belgium) were still not allowed(!) to take part in marathons. I found myself almost in tears reading the last pages. Then I closed a book and went for a run. Not marathon. Not yet ;)
Opzich vond ik het wel een goed boek, maar de zogezegde plottwist of hoe je het ook wilt noemen was wel te verwachten, en soms snapte ik de chronologie niet goed omdat alle stukken door elkaar verteld worden.
Появляется Она. Девочка, которая начинает бегать рядом. Ей от 13 до 18, сразу не определишь: лифчик слишком плотный, а бёдра слишком узкие. От нее тоже пахнет потом. И она пока не поняла, зачем ей сдался этот бег.
Я не держу ее темп, поэтому узнаю о ней клочками, когда мы бежим рядом несколько минут. У неё полная семья (в этом ей повезло больше, чем мне), и в голове постоянно роятся мысли и люди (дай пять! мы с тобой одной крови). Она тоже скучает по детству и тоже не сделала ничего плохого, но в 10 лет хоронила того, кого не должна была.
Вот так просто на бегу я и влюбилась в нее. А можно было иначе? Повелась на ее скорость и упрямство. "Скатилась" до самой себя, которую не нужно уговаривать или стращать. "Беги и живи", - сказала я себе. И предложила ей дружить.
Dit boek las ik op mijn 15e, nu herlees ik het voor mijn studie. Nog altijd een prachtig boek en dezelfde gevoelens bij het lezen komen weer naar boven. De intense ervaring van hardlopen ken ik, daarom is het zo bijzonder om over Noor te lezen. Ik merk wel dat ik het anders lees, want stoor mij nu aan het ontbreken van hardlooptijden, de weinig uitgediepte karakters en het ontbreken van echte liefde tussen Mattia en Noor: ook al zegt ze na de zoen op haar 18e verjaardag, 'dat een mens zo van een ander mens kan houden'. Daar merkte ik nu veel minder van, dan toen ik het 8 jaar geleden las.
Een verhaal dat vertelt wordt in korte hoofdstukjes waarin heden en verleden elkaar afwisselen. Langzaamaan krijg je een steeds beter beeld van Noors gevoelens, ondanks dat ze er zelf weinig over loslaat. Dit boek zat vol sympathieke personen, buurjongen Mattia en trainer Toni waren mijn favoriet. Ook Noor zelf vond ik een fijn personage. Ook al zou ik me waarschijnlijk niet altijd hetzelfde gevoelt hebben op bepaalde momenten, toch kon ik me goed in haar inleven. Ondanks dat er weinig heftige of spannende dingen gebeuren in dit boek, wist het me toch erg te raken. Ik ben zeker van plan om meer van Els Beerten te lezen.
Het verhaal gaat over een tiener Noor die een grote passie heeft voor hardlopen. Een bepaalde gebeurtenis zorgt er voor dat Noor met een schuldgevoel rondloopt, die haar achtervolgt door de jaren heen. Ik vond dat het boekje vlot las en het gaf de lezer veel nieuwsgierigheid mee. Anderzijds vond ik het soms onduidelijk wie wat heeft gezegd en waarover sommige gespreken gingen. Er was wel oog voor detail bij een paar fragmenten, waardoor je je beter kon inleven in het hoofdpersonage. De auteur haar schrijfstijl vond ik wat aan de eenvoudig kant, zeker wanneer ze een dialoog voerden. Ik zag het plot al aan komen, maar wist natuurlijk niet wat er precies ging gebeuren. Het was dus een origineel plot. Al bij al was het een leuk en makkelijk boek om te lezen.
Ik vind de verwijzing naar de ring geniaal, het loslaten, overwinnen van de marathon en de pijn, gedachten aan linda. Ik heb dit boek voor school moeten lezen en het is tot nu toe bij verre het beste dat ik al verplicht heb moeten lezen.
De verhaal lijn zit goed, is iets anders. En vooral de schrijftaal is niet te kinderachtig zoals anders. Het las vlot.
Wat ik ook vind is dat de manier van schrijven veranderde met de tijd sprong. Het kan goed zijn dat ik me dat inbeeld maar in mijn hoofd werden de gedachten van Noor ‘kinderachtiger’ wanneer we een flashback kregen naar VROEGER en wanhopiger/twijfelen der wanneer we in haar tienerjaren zaten.
Soms had ik wel het gevoel dat het ongeval met Linda gewoon ontrafelt mocht worden en het mocht stoppen met de tienertijdsprongen maar uiteindelijk moet ik zeggen dat de spanning zeer goed is opgebouwd. Ik was niet zeer geschokt met het ongeval maar ik voelde het wel effe binnenkomen, de spanning, de angst. Wat ik wel nog steeds raar vind is heel het kus ding met Rosie. Waarom was dat nodig? 10 jarigen die tongzoenden, maar kijk ik zeg me er over.
Alhoewel mattia een zeer deftige en goede gast is ben ik toch meer voor viktor. Ik weet niet waarom waar hij was cocky en respectvol (mijn vriendin vind dit ook) ik weet niet of de schrijfster hier besef van heeft of niet aangezien viktor ook niet echt SUPER belangrijk was voor de plot. Maar het was dus wel een goed boek.
Goed boek, vlot geschreven. Hoe mensen dezelfde gebeurtenis op andere manieren verwerken.
Samenvatting: Noor en Rosie zijn op 10-jarige leeftijd door een ongelukkig toeval een vriendin verloren, waarvan ze alletwee het gevoel hebben er schuldig aan te zijn. Het boek schetst hoe beiden dit op een heel andere manier verwerken. Noor zoekt een uitlaatklep in de sport en begint fanatiek te hardlopen, met als uiterste doel de marathon. Rosie doet het niet meer goed op school, heeft het ene na het andere vriendje en steelt. Het boek toont hoe ze doorheen de tijd uit elkaar groeien en het hen niet meer lukt om de vriendschap van voorheen te herstellen. Het boek is zo opgevat dat je Noor haar gedachten volgt tijdens de marathon: tijdens het lopen denkt ze terug aan vroeger.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Клевая книжка о взрослении, сексуальном определении, травматике и ее преодолении, а расписывать мне лень.
Зато не лень добавить цитаты!
"Мне нужна была дорога, по которой можно бежать и ни на что не натыкаться, и я ее нашла".
"– Когда бежишь, нужно выкладываться целиком, – говорил Тони. – То есть почти целиком, небольшой резерв все же должен оставаться. А ты не отдаешь и половины. Ты не работаешь в поте лица. Немного пота не повредит, Нор.
Потеть. Отдавать себя целиком. Выворачивать себя наизнанку. Открываются все поры и дышат вместе с тобой. Дают тебе новую энергию".
"Мне очень нравился окружающий его запах, и я задумалась, могут ли запахи лю��ей, находящихся так близко, смешаться в один. И становитесь ли вы оба этим запахом".
"Когда у него был день рождения, я хотела подарить ему подарок. Но что бы я ни придумала, все было такое классное, у меня бы не хватило смелости это подарить".
"– Рваной ране требуется время, – сказал он, – и, скорее всего, у тебя останется некрасивый шрам на ноге".
"– Потому что, если бояться мечтать, часто ничего и не происходит. Человек не должен бояться мечтать, Нор, не должен бояться строить грандиозные планы. Пусть даже в душе он знает, что его мечты могут сбыться всего лишь на одну десятую часть. Или на сотую. Но зато это будет сотая часть только его мечты или десятая, если повезет. Это дорогого стоит, Нор".
"И все остававшееся между нами пространство исчезло. Мы поцеловались. Мои губы сами разомкнулись. Я чуть не улыбнулась. Как все просто. Как человек может так сильно любить другого человека".
I usually don’t like Dutch books because they often make me cringe for no reason, for this book was that at first also the case but when you start reading it further and get into it, it’s actually really beautifully written. I find the story to be interesting, probably the most interesting book I’ve had to read for my Dutch classes. Though sometimes the writing or events were weird and got me confused, that didn’t stop me from reading. I recommend this book if you ever have to choose a book for your Dutch assignment. :D
Heerlijk boek. Ik las het even snel uit als Noor lopen kan. Het is geweldig om als loper de gevoelens en gedachten te volgen die gepaard gaan met hardlopen.
Hardlopen is zodanig universeel dat ik pas na enkele hoofdstukken doorhad dat het boek zich in een andere tijdsgeest afspeelde. De jaren '70: een periode die ik zelf niet meegemaakt heb. Mijn mond viel dan ook open toen ik las dat hardlopen destijds uitsluitend een mannensport was en voor vrouwen absoluut not-done was. Wat ben ik dankbaar voor alle dappere vrouwen die net zoals Noor toonden dat mannen en vrouwen net zo hard kunnen genieten van hardlopen. Dankzij hen kan en màg ik nu ook hardlopen. Zij hebben het taboe doorbroken met als gevolg dat duizenden andere vrouwen - waaronder ikzelf - er nu ook van kunnen genieten.
Naast het hardlopen komen ook thema's als liefde en vriendschap aan bod. Heden en verleden lopen door elkaar. De verhaallijn is niet chronoligsch, maar net dat vond ik geweldig. Dat maakt het boek realistisch, maar ook de spanning bij de lezer bouwt hierdoor op. Ik bleef maar verder lezen om te weten wat er met Linda gebeurd is en hoe de relatie tussen Noor en haar Italiaans buurmeisje -en jongen gaat en uiteraard: om te weten te komen of Noor de marathon heeft uitgelopen.
Het laat me ook over een marathon dromen. Wie weet...
It was great reading this book again after such a long time. I remembered it as a really great read, and it was confirmed just a few moments ago that this feeling was a justified one. I feel as amazing as I remember reading this book for the first time. I read this book again because I'm attending a reading by Els Beerten in a few weeks and I wanted to refresh my mind and remember what I thought was good about her books. I will certainly get this copy signed!
Tijdens het lopen van haar eerste marathon verwerkt de 18-jarige Noor haar traumatische kinderjaren en alle moeilijkheden die daaruit voortvloeiden. Het mooie is dat naarmate de nog te lopen afstand slinkt, Noor ook meer greep krijgt op wat er nu eigenlijk gebeurd is. Een louterende loop. Pakkend jongerenboek.
Het tweede boek van Els Beerten dat ik lees en wederom erg meeslepend. Episodes van de marathon worden afgewisseld met terugblikken naar jeugdvriendschappen en een trauma. De marathon is de (onbedoelde) trauma-verwerking.
Ik vond het extra leuk om te lezen, omdat ik zelf bezig ben trainen voor een marathon (gelukkig wel zonder een trauma om te verwerken).
Ik heb dit boek beoordeeld als young adultboek, en in dat genre heeft het me positief verrast. Het boek leest fijn, moeilijke zaken worden lichtvoetig beschreven. Ik zou dit boek zeker aanraden aan mijn leerlingen.
Quick, fun read, makes you file like running. But the plot is a bit underdeveloped and the timeline is at times a bit confusing, with a lot of flashbacks and flashforwards and not always clear descriptions where in time you are transported.
Super tof hoe een tijdsbeeld in een mooi tijdspanne afgewisseld met terugblikken zo mooi de heftige emoties uitschrijven van 10 tot 18 jaar. Met een pracht hoogtepunt aan het eind.