ลายราชสีห์

นักสืบสตรีศรีอยุธยา #3

by พงศกร

แสร์ไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตอันสุขสงบของเธอ ในฐานะของคุณข้าหลวงในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าปราสาททองจะต้องพบกับความเดือดเนื้อร้อนใจ
เมื่อออกหลวงวิไชยราชกิจกระทำการที่อาจจะเรียกได้ว่าย่ำยีหัวใจและความรักของเธอ ทำลายความเชื่อมั่นที่แสร์มีต่อเขาลงโดยสิ้นเชิง
แต่...
แต่...เรื่องทั้งหมดอาจไม่เป็นอย่างที่แสร์ เจ้าจอมสารภี และพ่อโหมดคิด ด้วยยังมีอะไรบางอย่างที่ซับซ้อนเกินกว่าสิ่งที่ทุกคนรู้เห็น
อาจจะมีเพียงเศษผ้าลายราชสีห์ในมือของเจ้าจอมดอกแก้วชิ้นนั้นเพียงชิ้นเดียว ที่จะสามารถไขความลับอันดำมืดที่แผ่ปกคลุมวังหลวงและหัวใจของแสร์ลงได้ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายจนเกินการณ์

411 pages, Paperback

Published March 1, 2018

About the author

พงศกร เป็นทั้งชื่อจริงและนามปากกาของ นายแพทย์พงศกร จินดาวัฒนะ
จบการศึกษาจาก คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น และอบรมเป็นผู้เชี่ยวชาญสาขา เวชศาสตร์ครอบครัวจาก Pennsylvanin State University ประเทศสหรัฐอเมริกา

เคยรับราชการเป็นแพทย์ ประจำอยู่ที่กลุ่มงานเวชกรรมสังคม โรงพยาบาลราชบุรี ปัจจุบันทำงานในตำแหน่ง Senior Director of Communication ประจำอยู่ที่ศูนย์การแพทย์ โรงพยาบาลกรุงเทพ

พงศกร ได้รับการสนับสนุนและส่งเสริมจากบิดามารดา จึงรักการอ่าน และชอบขีดเขียนมาตั้งแต่เรียนชั้นประถม ผลงานเรื่องสั้นเรื่องแรกชื่อ ปุกปุย ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารสวิตา เมื่อตอนอายุ 11 ปี จากวันนั้นถึงวันนี้ ก็วนเวียนเขียนหนังสือมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสั้น เรื่องยาว สารคดี รวมทั้งบทความทางการแพทย์ และคอลัมน์ตอบปัญหาสุขภาพในนิตยสาร

ปัจจุบันยังคงมีผลงานตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสาร สกุลไทย หญิงไทย พลอยแกมเพชร และ volume โดยมีสำนักพิมพ์เป็นของตนเองร่วมกับ นายอรรถรัตน์ จันทรวรินทร์ ในนาม groove publishing

Reviews

[อุ้มสม · Rating 4 out of 5]

“ลายราชสีห์” คือนวนิยายแนวสืบสวนสอบสวนเล่มสุดท้ายในชุด “นักสืบสตรีศรีอยุธยา” ซึ่งสองเรื่องก่อนหน้านี้คือ ลายกินรี และ ลายเหมราช แต่สามารถเริ่มอ่านจากลายราชสีห์ก็ได้ เพราะตามไทม์ไลน์แล้ว “ลายราชสีห์” เหตุการณ์เกิดขึ้นก่อน (เป็นเรื่องราวของรุ่นพ่อแม่อีกสองลายฯ สมัยยังเป็นหนุ่มสาว)

เรื่องราวของ “ลายราชสีห์” เกิดขึ้นในกรุงศรีอยุธยา รัชสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง พ.ศ.2197 คดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นในวังหลวง ปมการสังหาร “เจ้าจอมดอกแก้ว” คดีฆาตกรรมที่มีหลักฐานให้ “แม่หญิงแสร์” นางเอกของเรื่องได้สืบค้นความจริง ไม่ว่าจะผ้าลายราชสีห์ เพลงยาว แต่ยิ่งสืบค้น ก็ยิ่งพบว่าผู้ต้องสงสัยคือ “ออกหลวงวิไชยราชกิจ” ชายผู้ที่เธอมีใจและเขาก็มีใจให้เธอ ทว่ารักครั้งนี้มิอาจสมหวังได้ หากออกหลวงหนุ่มเป็นผู้สังหารเจ้าจอมดอกแก้วจริงๆ เพราะนั่นหมายความว่าเขาคือชายชู้ของเจ้าจอมผู้วายชนม์!

“ฆาตกรรม เพลงยาว เจ้าจอม” นี่คือสิ่งสำคัญที่ทำให้เกิดเรื่องราววุ่นวายใน “ลายราชสีห์” ด้วยนี่คือการตายของเจ้าจอมคนโปรดในสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง ยิ่งมีเพลงยาวเป็นหลักฐาน ยิ่งชัดเจนว่าต้องมีบุรุษมาเกี่ยวพัน มากกว่านั้นคือต้องมีบุรุษแอบย่างกรายมาในวังหลวง จึงกลายเป็นเรื่องใหญ่ที่ส่งผลกระทบไปถึงหลายชีวิต แม้กระทั่งพระนาง ความสัมพันธ์ที่กระท่อนกระแท่นอยู่แล้วยิ่งเกือบจะแตกหักเป็นทวี

การสร้างฉากท้องเรื่อง นั้นสมจริง เห็นภาพของกรุงศรีอยุธยาในยุคนั้นชัดเจน ไม่ว่าจะเป็น ชีวิตความเป็นอยู่ สถานที่ วัดวาอาราม ชาวต่างชาติที่มาอยู่กรุงศรีฯ แขก ฝรั่ง เขมรโยม ข้าโยม บางเรื่องเราก็เป็นความรู้ใหม่สำหรับเราจากการอ่านนิยายเรื่องนี้ (สองเรื่องก่อนหน้าก็เช่นกัน ผู้เขียนใส่เรื่องราวแปลกใหม่ลงไป ให้คนอ่านได้รู้ว่าแบบนี้ก็มีนะที่กรุงศรี! ซึ่งสิ่งนี้แหละที่เรามองว่าเป็นเสน่ห์ของนิยายพีเรียด เป็นการทำเรื่องพีเรียดให้แปลกใหม่ น่าสนใจ ด้วยการแทรกเรื่อง ความรู้ที่นักอ่านอาจไม่เคยรู้มาก่อน ถ้าเอาให้เห็นภาพชัดเจน ก็อย่างเช่นละครเรื่อง หนึ่งด้าวฟ้าเดียว ที่สร้างจากนิยายของวรรณวรรธน์ เรื่องนั้นก็บอกเล่าเรื่องราวของจารบุรุษ หรือขันทีในสมัยกรุงศรีฯ)

มากกว่าการเป็นฉากหลัง เป็น SETTING ของตัวละคร แต่ฉากท้องเรื่องใน “ลายราชสีห์” ยังทำหน้าที่สะท้อนอารมณ์ ความรู้สึกของตัวละครในเรื่องได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะคู่พระนาง

ดวงหน้าของออกหลวงวิไชยราชกิจเต็มไปด้วยความอึดอัด วินาทีนั้นมีแต่ความเงียบสงัดเข้ามาปกคลุม

สายลมรอบบริเวณเหมือนจะหยุดนิ่ง ปราศจากแม้เสียงนกกาและใบไม้ไหว

อึดใจต่อมา เสียงกลองย่ำพระทิวาราตรีรอบสุดท้าย ก็ดังถี่กระชั้นแหวกความเงียบสงัดของยามสนธยาขึ้นมา เป็นสัญญาณบอกให้รู้ว่าประตูพระราชวังชั้นใน กำลังจะปิดลงในอีกไม่กี่อึดใจข้างหน้านี้แล้ว

เสียงกลองที่กระชั้นและรัวเร็ว ไม่ต่างอันใดกับเสียงหัวใจเต้นของชายหนุ่มและหญิงสาวที่ยืนเผชิญหน้ากันอยู่ (หน้า 195)

“ออกหลวงวิไชยราชกิจ” หรือ “พ่อไชย” พระเอกของเรื่อง ผู้เขียนสร้างตัวละครตัวนี้ได้อย่างมีเสน่ห์ ทั้งเสน่ห์จากรูปลักษณ์ภายนอก จากตอนพ่อออกหลวงหนุ่มผู้นี้อาบน้ำอยู่ริมคลอง หรือด้วยท่วงทีท่าทาง จึงมิแปลกใจเลยว่าทำไมเจ้าจอมดอกแก้วจึงมีใจปฏิพัทธ์ หรือแม้กระทั่งจากลักษณะนิสัยของเขา ความเป็นชายชาติทหารที่ดุดัน เข้มแข็ง ติดจะเอาแต่ใจตัวเองเล็กน้อย (อันที่จริงก็ไม่น้อย!) อยากได้อะไรก็ต้องได้ แต่ความเป็นผู้ชายร้ายๆ ของเขากลับมีเสน่ห์อย่างยิ่งยวด

“แม่หญิงแสร์” นางเอกก็เด่นเรื่องความเฉลียวฉลาด ในด้านการสืบสวน สืบหาความจริง เก็บรายละเอียด เก็บหลักฐานได้ทุกเม็ด แต่พอเป็นเรื่องความรัก บางครั้งก็ปากกับใจไม่ตรงกัน บางครั้งก็ทำในสิ่งที่ค้านกับความรู้สึกของตัวเอง รักของพ่อไชยกับแม่แสร์ไม่ราบรื่น เพราะคำครหาว่าพ่อไชยเป็นชู้กับเจ้าจอมดอกแก้วนั่นแล ด้วยหลักฐานที่ชี้ชัดว่าเป็นเขา ยากที่จะทำให้แม่แสร์ไม่เชื่อ

ช่วงครึ่งหลังแม้บทบาทพระเอกจะลดน้อยลง แต่บทบาทของแม่หญิงแสร์แอนด์เดอะแก๊ง (เจ้าจอมสารภี พ่อโหมด แม่เฮง แม่พิกุล แม่สุ่น) กลับยิ่งโดดเด่น โดยเฉพาะแม่แสร์ เพราะนี่คือการสืบสวนที่มีเวลาอันกระชั้นชิด 7 วันอันตรายของผู้ชายที่เธอรัก 7 วันที่เธอต้องเร่งพยายามตามหาความจริง ไม่ใช่แค่ทวงความยุติธรรมให้กับดวงวิญญาณเจ้าจอมดอกแก้ว แต่ยังเป็นการช่วยให้พี่ชายได้พ้นจากอาญา

สิ่งที่ชอบในเรื่องนี้คือนางเอกไม่ได้ดำเนินการคนเดียว ขบวนการนักสืบสตรีศรีอยุธยาเค้าทำงานกันเป็นทีมจ้า! (มีหนึ่งบุรุษคือพ่อโหมด หมอเทวดา) แต่ละคนนี่โดดเด่นไม่เบา ตัวละครที่เราชอบที่สุดคือ “เจ้าจอมสารภี” ชอบนางมากกว่าแม่แสร์ที่เป็นนางเอกอีกนะ แม่แสร์ออกแนวโผงผาง ตรงไปตรงมา แต่เราชอบความสุขุมเยือกเย็น ความฉลาดเฉลียว และไม่หลงกลผู้ประสงค์ร้ายของเจ้าจอมสารภี

ฉากหลังที่เป็นวังหลวง การปะทะคารม การทำสงคราม การห้ำหั่นของเหล่าเจ้าจอม ที่ไม่ใช่การตบตี แต่ด้วยปัญญา ใครพลั้งพลาดก็ยากที่จะกลับมาผงาดได้ดังเดิม ในส่วนนี้ถ้านำไปทำเป็นละคร เราว่าต้องสนุกมากแน่ๆ ส่วนกลุ่มคนร้ายในเรื่อง ทั้งคนร้ายฝ่ายชายและฝ่ายหญิงค่อนข้างเดาได้ง่ายว่าเป็นใคร แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ความสนุก ความน่าติดตามของ “ลายราชสีห์” ลดน้อยลง

ในส่วนของหลักฐานที่นำมาสู่การคลี่คลายท้ายเรื่อง ที่สำคัญๆ ก็คือผ้าลายราชสีห์ กับเพลงยาว ซึ่งที่เราประทับใจเป็นพิเศษก็คือเพลงยาว เพลงยาวที่เป็นมากกว่าเพลงยาวบอกรัก มากกว่าการที่เจ้าจอมดอกแก้วเขียนถึงพ่อไชยด้วยความเสน่หา แต่มันกลับเป็นกุญแจสำคัญที่นำไปสู่ความจริง ซึ่งในขณะที่อ่านเพลงยาวไปก็ขบคิดตามแม่หญิงแสร์ไปด้วย

“ลายราชสีห์” เป็นการปิดซีรีส์ “นักสืบสตรีศรีอยุธยา” ที่เราตามมาหนึ่งปีได้อย่างสมบูรณ์ (แม้ว่าจะมีหยอดนิดหยอดหน่อย ให้คนอ่านอยากรู้เรื่องของ “นักสืบบุรุษศรีอยุธยา” คนหนึ่งบ้างก็ตามที) ถ้าถามความชอบส่วนตัวของเรา ซีรีส์ชุดนี้เราชอบ “ลายราชสีห์” เรื่องนี้ที่สุด รองลงมาก็คือ ลายเหมราช และลายกินรี ตามลำดับ

ถือเป็นแนวพีเรียดยุคกรุงศรีฯ ที่น่าสนใจ เพราะหัวใจสำคัญคือการสืบสวนสอบสวน การตามหาความจริงในคดีฆาตกรรม...ที่ไม่ค่อยได้พบเห็นสักเท่าไรสำหรับนิยายพีเรียดยุคสมัยนี้

[Kamon SecondAccount · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้จัดเป็นอันดับ 3 ในนิยายชุดสตรีนักสืบศรีอโยธยา เราอ่านเล่มนี้ก่อนสองเล่มหน้าเพราะเห็นว่าเป็นเหตุการณ์ในรุ่นพ่อแม่ จะได้เรียงตามลำดับเวลา
.
เรื่องเริ่มจากเหตุเจ้าจอมดอกแก้วเกิดคลุ้มคลั่งโดดตึกตายในเขตพระราชฐานชั้นใน ในมือกำเศษผ้าลายเหมราชอันเป็นผ้าพระราชทานแก่ขุนนางเท่าน��้น เจ้าจอมสารภีและแสร์..สองสหายมั่นใจว่านี่ไม่ใช่อัตนิวิบาตกรรม จึงลากเอาพ่อโหมด..น้องชายเจ้าจอมสารภีที่เป็นแพทย์มือดี รวมถึงแม่สุ่นบุตรสาวออสุตผู้ทรงอิทธิพลมาร่วมวงสืบด้วย
.
การลอบตรวจศพทำให้พบว่าเจ้าจอมตั้งครรภ์ได้แล้วสามเดือน อันเป็นช่วงที่ไม่ได้ตามเสด็จไปต่างจังหวัด อีกทั้งยังมีร่องรอยการโดนวางยาพิษมาระยะหนึ่งแล้ว ผู้ต้องสงสัยรายแรกคือออกหลวงวิไชยราชกิจ ซึ่งเพิ่งมีข่าวลือว่าลอบส่งเพลงยาวกับเจ้าจอมดอกแก้ว ทั้งยังเคยมีข่าวคบหากันก่อนเจ้าจอมถวายตัว
แสร์สนิทกับออกหลวงไชยฯ มานานและเมียงมองกันอยู่ เมื่อเกิดข่าวลือเพลงยาวนั้น แสร์ก็เริ่มวางตัวห่างเหินออกมา แต่สุดท้ายออกหลวงก็พยายามแถลงความในใจจนแสร์กับพรรคพวกเชื่อว่าเขาเป็นผู้บริสุทธิ์ในคดีนี้
.
การเดินเรื่องฉับไว บทสนทนาในเรื่องไม่ให้ความรู้สึกโบราณประเภทคุยกันยืดยาวกว่าจะเข้าประเด็น การจะไปไหนมาไหนสักทีก็ดูว่องไวต่างจากที่เคยอ่านมาเช่นกัน ตัวละครแทบทุกตัวหัวไว ร่วมวงสืบสวนหรือรับฟังรายละเอียดได้รู้เรื่องกันแทบจะทันที
.
คดีในเรื่องค่อนข้างอุกฉกรรจ์ โดยส่วนตัว อ่านแล้วพอจะเดาได้ลางๆ ว่าตัวการเป็นใคร (ดีใจ ทุกทีเดาคนร้ายไม่ค่อยถูก) อีกทั้งคนเขียนยังตัดฉากและใส่เหตุการณ์ให้ลุ้นตลอด ตัวละครผลัดกันออกโรงสืบกันคนละด้าน มีเรื่องให้ติดตามไม่หยุด ทำให้โทนเรื่องโดยรวมไม่น่าเบื่อเลย
.
สรุปว่าอ่านติดหนึบและอ่านง่ายดี ถึงจะใช้ฉากโบราณแต่การเดินเรื่องและตัวละครเป็นแบบสมัยใหม่ แทรกเกร็ดประวัติศาสตร์ไว้พองาม

[Patrawan Dear]

#ลายราชสีห์ / พงศกร

เล่มปิดท้ายของชุดนักสืบสตรีศรีอยุธยาเล่มนี้สนุกดีค่ะ อ่านไม่เบื่อเลย ผู้เขียนเดินเรื่องได้รวดเร็วทันใจ เพราะผูกเรื่องให้นางเอกกับผองเพื่อนต้องสืบคดีช่วยพระเอกที่ถูกใส่ร้ายในคดีลักลอบส่งเพลงยาวกับเจ้าจอมให้ได้ภายในเจ็ดวัน

ตัวละครหลักแทบทุกตัวเป็นตัวละครที่เราคุ้นเคยมาจากลายกินรีและลายเหมราชอยู่แล้ว เล่มนี้เป็นเล่มสุดท้าย แต่เหตุการณ์ย้อนไปเกิดขึ้นก่อนหน้าลายกินรีประมาณสามสิบสามปี ซึ่งแม้เราจะรู้เรื่องราวบทสรุปในรุ่นพ่อรุ่นแม่จากทั้งสองเรื่องก่อนหน้ามาแล้ว แต่ก็ยังคงอ่านสนุกได้ลุ้น ผู้เขียนทำได้ดีขึ้นในแง่การหยอดปม หยอดคลูให้คนอ่านได้คิดตาม รวมไปถึงจังหวะการคลายปมที่มาแบบรวบรัดตัดความชนิดม้วนเดียวจบ

จะว่าไปเล่มนี้บรรยายภาพชีวิตความเป็นอยู่และวิทยาการสมัยโบราณไม่มากเท่าสองเล่มแรก ตัวคนร้ายเดาได้ง่ายมาก ชนิดไม่สงสัยคนอื่นเลย และการเดินเรื่องสรุปเรื่องที่รวดเร็ว ทำให้ผู้เขียนย้อนกลับมาย้ำปิดปมต่าง ๆ ไม่ครบถ้วน หายไปเรื่องเพลงยาว ซึ่งคนอ่านอ่านเองก็เข้าใจดี แต่คิดว่าถ้ามีบทสรุปย้ำอีกทีเหมือนปมอื่น ๆ น่าจะสวยสมบูรณ์กว่า

จัดว่าเป็นเล่มปิดชุดที่ใช้ได้เลยทีเดียว เล่มต่อไปอาจจะเป็นนักสืบบุรุษยุคอยุธยาบ้าง เห็นมีแอบหยอด ๆ ไว้หน่อยแล้วค่ะ :)

[Pika Cruz · Rating 4 out of 5]

4.5 ⭐️ ‘บัดสีบัดเถลิง’ เท่านี่พอแล้ว อยากจะ spoil มากกว่านี้แต่เดี๋ยวไม่หนุกหนาท่านทั้งหลาย อยากรู้ต้องอ่านเอง บอกคร่าวๆพอเรื่องนี้สืบสวนเข้มข้นกว่ารักของพระนาง อุ้ยแม่~ ไม่ใช่จ้า พระนางเค้ารักกันแหละ ดูออก~ พระเอกนี่รักมั่นคงหนึ่ง แต่แหมจะใช่มือที่สองรึสามรึเปล่าที่ทำให้นางเอกเราโกรธ เพลงยาวที่เป็นประเด็นมาจากสองสามรึเปล่า จะใช่เพลงยาวรักจริงรึเปล่าน้า พระเอกจะเป็นแพะรับปาบแบบไหน ใครจะช่วยไม่ใช่นางเอก แต่จะทำได้ไม ทำได้รึเปล่า จะทำได้ไม จะได้รึเปล่า ต้องไปอ่านนะคุณ ดี แนะนำค่ะ

[Natt · Rating 4 out of 5]

ตื่นเต้น เข้มข้น กว่าสองเรื่องก่อนในชุด
ดูสมจริงสมจัง และได้บรรยากาศบ้านเมืองอยุธยา
ควรอ่านให้ครบชุดนะ

[Paksiree Isarankura · Rating 4 out of 5]

📍สนุกมากกกกกกกก นักสืบสตรีศรีอยุธยาเรื่องนี้มาแบบแทคทีม สมาร์ท & สตรอง 💪🏻

📍”ลายราชสีห์” เล่มสุดท้าย ในเซ็ตสามเล่ม นักสืบสตรีศรีอยุธยา แต่เหตุการณ์ในเรื่องเกิดขึ้นก่อนเล่มอื่น เป็นเรื่องราวรุ่นพ่อแม่ของ หลวงอินทร์ และพุดซ้อนจาก ลายกินรี

📍 4.5 ⭐️⭐️⭐️⭐️💫 ชอบมากว่าทุกเล่ม สนุกตั้งแต่เริ่มเรื่อง อาจจะเพราะเรารู้แบคกราวด์มาบ้างคร่าวๆ จาก ลายกินรี และ ลายเหมราช แต่เล่มนี้เน้นดราม่าในราชสำนักฝ่ายในของผู้หญิงชาววังเจ้าจอมหม่อมห้ามทั้งหลาย รวมทั้งสอดแทรกเกร็ดประวัติศาสตร์ เนียนๆ ในช่วงปีท้ายๆ ของรัชสมัยพระเจ้าปราสาททอง เพิ่งเคยได้ยินและเข้าใจความหมายของคำว่า เขมรโยมพระ - ข้าโยมพระ ก็จากเรื่องนี้

📍นางเอกของเรื่องจะว่าไปเด่นทั้งสองคนคือ เจ้าจอมสารภี (ป้าของพุดซ้อนในลายกินรี) และ แม่แสร์ (คุณหญิงแม่ของหลวงอินทร์ในลายกินรี) สุภาพสตรีศรีอยุธยาทั้งสองคนเป็นเพื่อนรักกัน คนหนึ่งเป็นเจ้าจอมในพระเจ้าปราสาททอง ส่วนอีกคนเป็นคุณข้าหลวงรับราชการในพระราชเทวีของพระเจ้าปราสาททอง ทั้งคู่ช่วยกันสืบหาหลักฐานการตาย (ที่เหมือนฆ่าตัวตาย) ของเจ้าจอมดอกแก้ว ซึ่งคนร้ายวางแผนให้ไปพัวพันกับพระเอก คือ ออกหลวงวิไชยราชกิจ ที่ผูกพันพึงใจอยู่กับแม่แสร์

📍การเดินเรื่องสนุก ตื่นเต้น กระชับ บทเด่นให้น้ำหนักที่ตัวละครผู้หญิงของเรื่องเกือบ 80% เช่นเดียวกับ ลายกินรี และ ลายเหมราช แต่เรื่องนี้ นอกจากพระเอกแล้ว ก็มีพ่อหมอโหมด มารับบทโดดเด่นอยู่หลายตอน (น้องชายเจ้าจอมสารภี เป็นพ่อของพุดซ้อนในลายกินรี)

📍ตัวละครอื่นก็โลดแล่นในบทบาทของตัวเองอย่างลงตัว ทั้ง แม่สุ่น แม่เฮง และเด็กหญิงพิกุลหัวจุก ตาแป๋ว (น่ารัก😍) ต่างก็มีส่วนช่วยในการสืบหาหลักฐานการฆาตกรรมต่างมุมต่างหน้าที่กันไป และคุณหมอได้นำบุคคลจริงในประวัติศาสตร์มาสอดแทรกในเนื้อเรื่องได้กลมกลืนมาก และบรรยายฉากหลัง ชีวิตความเป็นอยู่ บ้านเรือน ของชาวอยุธยาในสมัยนั้นเห็นภาพชัดเจน อีกด้วย
(ยกเว้นสำนวนภาษาพูด ที่คุณหมอบอกไว้ก่อนแล้วว่าจะไม่โบราณอยุธยาจ๋า แต่ก็ไม่ขัดหูขัดตาเวลาอ่าน)

📍ผูกปมทุกปมโยงกันได้น่าติดตาม “ว่านเลือด” ก็ยังคงเป็นอาวุธสังหารเหมือนในลายกินรี และการชันสูตรพลิกศพ - นิติเวชในสมัยอยุธยาน่าสนใจมากๆ พอๆ กับดูซีรีส์ CSI เลยทีเดียว ด้วยเนื้อเรื่องทำให้เดาตัวผู้ร้ายที่ฆ่าเจ้าจอมดอกแก้วได้ไม่ยาก แต่เดาแรงจูงใจ และตัวผู้ร้ายที่อยู่เบื้องหลังจริงๆ ไม่ถูกว่าเป็นใคร เกี่ยวเนื่องกับผ้าลายราชสีห์ในมือของเจ้าจอมดอกแก้วอย่างไร จนมาเฉลยในตอนท้าย คือ ผู้ร้ายคนนี้ซ่อนอยู่ในบทบาทที่ไม่น่าสงสัยเลย แม้จะมีการเอ่ยถึง แต่ก็นึกไม่ถึงว่าเป็นคนนี้ มาทำให้ร้องอ๋อชัดๆ ตอนจบ ตรงนี้คือดี
ติดนิดเดียวตอนอธิบายคลายปมแต่ละปม รวดเดียวจบ รู้สึกเหมือนรีบ และ รวบรัดเกินไป

📍นี่แอบคิดง่ายๆ ว่าถ้าจะช่วยให้ออกหลวงวิไชยราชกิจพ้นข้อกล่าวหาตั้งแต่แรกๆ ทำไมไม่ขอดูผ้าลายราชสีห์ที่เขาได้รับพระราชทานมา ว่ายังอยู่ในสภาพดีไม่มีรอยฉีกขาด นั่นก็น่าจะพอยืนยันได้ว่า ผ้าลายราชสีห์ในมือเจ้าจอมดอกแก้ว ไม่ใช่ของพระเอก แล้วค่อยไปสืบหาตัวเลขหมวดผ้าหาเจ้าของผ้าผืนนั้นทีหลัง 🤔

📍📍อย่าว่าโง้นงี้เลยนะ ห่างกันถึง 300 กว่าปี ตำรวจที่ทำคดีฆ่าผัวเมียช่างตีดาบโมรา กับตำรวจ (บางคน) ในปัจจุบันทุกวันนี้ ไม่ค่อยต่างกันสักเท่าไหร่เลย 😒

❓ว่าแต่ บทเฉลยความหมายเพลงยาวของเจ้าจอมดอกแก้ว อยู่ตรงไหน ❓

📍📍แอบเสียดายนิดๆ ว่า พระเอกเรื่องนี้ คือ ออกหลวงวิไชยราชกิจ อยู่ครองรักไปกับแม่แสร์ได้ไม่ทันได้เห็นลูกชาย คือ หลวงอินทร์แต่งงานกับพุดซ้อนใน ลายกินรี คุณหมอแต่งเรื่องให้ออกหลวงวิไชยราชกิจสิ้นไปเสียก่อน ถ้าได้มีอายุยืนยาวไปจนถึง ลายกินรี คงฟินแบบเต็มร้อย 😅

[daoluvftcat · Rating 3 out of 5]

เจ้าจอมฝ่ายในกระโดดตึกฆ่าตัวตาย แต่มีจุดน่าสงสัยบางอย่างทำให้แสร์กับเจ้าจอมสารภีสืบหาความจริง โดยมีหมอโหมดช่วยด้วยอีกคน แถมผู้ต้องสงสัยก็เป็นคนรักของแสร์เองด้วย เรื่องนี้ความซับซ้อนกว่าจะเจอฆาตกรดีกว่าเรื่องลายเหมราช พาร์ทความรักของแสร์กับขุนไชยแทบไม่มีเลย เป็นเรื่องปกติของงานคุณพงศกรด้วยที่เราว่าพาร์ทความรักจะเรื่อยๆ ไม่หวานมาก ยิ่งชุดนักสืบฯนี่เน้นไปทางสืบหาตัวคนร้าย พาร์ทพระนางเลยยิ่งจืดไปอีก โดยรวมทั้ง 3 เล่มในชุดนี้ พาร์ทสืบสวนให้ 3.5/5 ไม่ได้ซับซ้อนซ่อนเงื่อนมากจนเดาคนร้ายไม่ออก แต่ก็ลุ้นดีว่าจะเฉลยออกมาในแนวไหน เหตุจูงใจคืออะไร

[Ploy · Rating 2 out of 5]

Not written beautifully, reading it just to kill time.

[Meena Narag · Rating 4 out of 5]

สนุกไม่แพ้ ลายกินรี และ ลายเหมราช แม้จะเดาได้เนื้อหาได้ แต่รายละเอียดต่างๆที่สอดแทรกก็ทำให้นิยายเรื่องนี้ยังคงความน่าสนใจอยู่ไม่น้อย

[Nattawan Teeraneaw · Rating 5 out of 5]

สนุกๆๆๆๆๆๆๆ​ เป็นเรื่องแนวย้อนยุคอิงประวัติศาสตร์​อย่างที่ชอบ​ การสืบสวน​น่าติดตาม​ และภาษาอ่านแล้วลื่นไหลไม่สะดุดตรงไหนเลย​