Book leest als 1 lange Wikipedia-pagina en beperkt zich tot een ellenlange opsomming van de prestaties van VDB. Geen nieuwe inkijken of inzichten tov vorige biografieën, geen aanrader.
Ongelofelijk vlot lezend boek. Alleen jammer dat de laatste 50 pagina's een weinig omkaderde constante herhaling zijn van 'geeft op', 'gerechtelijk onderzoek', 'depressie' en 'nieuwe start'. Blijft een intriest verhaal.
Precies wat de anderen zeggen: opsomming van feiten en nieuwsberichten. Citaten van VDB komen gemaakt over: hij is een tiener maar heeft de woordenschat van een volleerd politicus. Diepgang ontbreekt volledig, waaromvragen blijven onbeantwoord. Tot grote verbazing zat er een originele rouwcirculaire bij het boek - weet niet wat ik daarvan moet vinden, luguber. Schrijfstijl matig en kinderachtig, veel beletseltekens - mogen auteur en uitgever zichzelf kwalijk nemen. VDB wordt constant in een slachtofferrol geduwd, met voortdurend zinnen als 'Stopt de pech dan nooit?' zonder kritisch durven te zijn over VDB's beslissingen; nauwelijks ophef en reflectie over het plots verlaten van zijn eerste vrouw Clotilde, en de affaire-Gaumont/Cofidis wordt afgedaan met 'op het verkeerde moment op de verkeerde plek' om VDB van alle verantwoordelijk te zuiveren en alles op Gaumont te gooien. Afrader. Omslag is dan wel weer mooi. Vooraf wordt gepocht met dat voor het eerst de familie meewerkte aan een boek over VDB. Fijn, denk je, krijgen we verhalen en te lezen die we nog niet kenden en een volledig beeld van hem. Maar helaas leidt het ertoe dat niemand echt iets semi-negatiefs over hem durft te zeggen, want dan zouden ze ook hun eigen rol in VDB's leven kritisch onder ogen moeten zien, en dat durven of kunnen ze niet. Gemiste kans.
Ik heb de pagina’s van dit boek gedraaid als was het een spannende thriller. Maar dat is in de eerste plaats omdat het VDB verhaal een ongelofelijk “larger than life” verhaal is, en dat alles met zijn poten in de klei die mijn geboortegrond is. Naarmate het boek vordert, groeit ook de suspens om eindelijk eens antwoorden te krijgen op de enorme waarom-vraag die zich in je hersenen nestelt. En dan laat het boek je gigantisch in de steek. De eerste 100 pagina’s, het verhaal van de opgang, weten te boeien, omdat de adoratie van de auteur dan het verhaal steunt. Maar zoals zo vaak in sportboeken gaat die adoratie in de laatste 200 pagina’s, het verhaal van de teloorgang, in de weg zitten. De auteur beperkt zich dan maar tot een eindeloze opsomming van feiten. Daardoor lijkt het wel of je meekijkt over de schouder van moeder Chantal die haar knipselboek bekijkt. Maar potverdorie, zet die kop koffie aan de kant, kijk haar diep in de ogen en vraag: “hoe is dat nu toch in godsnaam mogelijk geweest?” Veel verder dan een “het zit een beetje in de familie” van Frank’s vader komt dit boek niet. Jammer, want op deze manier wordt dit enkel voor die-hard fans her beoogde eerherstel.
Mooi naslagwerk over VDB die vooral in het begin enorm boeit en duidelijk toont wat voor talent en volksfiguur hij was. Het boek wil wat van VDB's blazoen oppoetsen, en dat lukt. Er wordt nooit in detail getreden over zijn teloorgang, met scherp geschoten op kranten en media en politie die hem naar de ondergang duwden. Als VDB-fan ben ik blij dat mijn held van weleer toch weer wat dichter bij me kwam en dat ik veel over hem leerde over de periode tot 1999. Als fan wil ik vooral die onthouden. Ik ben vooral blij voor zijn ouders en dochters dat hun zoon en papa het eerherstel krijgt dat hij verdient.
Ik lees niet veel sportboeken, maar deze biografie van de meest tragische van alle recente Belgische wielrenners van de hand van mijn oud-collega Stijn Vanderhaeghe heb ik met plezier op enkele dagen uitgelezen. Al was het voor deze lezer van geschiedenis- en politieke boeken soms wat wennen: ik miste hier en daar een voetnoot - waar kwam deze info of deze quote vandaan? - en soms kon het deze sportnitwit echt gestolen worden met hoeveel minuten achterstand VDB in deze of gene kermiskoers weer over de meet kwam bollen. Al heb ik vooral hard meegeleefd met alle verhalen en ups downs van VDB. “‘k ga niet ontgoochelen, ‘k ga d’er staan.”
Vooral informatief. Wellicht teveel een opsomming van feiten. De uitslagen van kermiskoersen inclusief het benoemen van achterstanden op de ritwinnaars is voor mij minder van toegevoerde waarde. Verder blijft het een triest verhaal.
Het leven van VDB blijft lezen als een pageturner, dit boek over zijn leven jammer genoeg niet. Dit is gewoon een opsomming van feiten, zonder noemenswaardige nieuwe inzichten. Een gemiste kans