Μια ζωή χωρίς άλλοθι

by Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ

Από τα προσφυγικά σπίτια στον Βύρωνα, όπου εξακολουθεί να μένει, και τα βουνά της Στερεάς, ως Επονιτάκι, στο κέντρο του Παρισιού, Πρύτανης όλων των Πανεπιστημίων του Παρισιού, η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ είχε μια ταραχώδη όσο και ενδιαφέρουσα ζωή. Η ίδια την τιτλοφορεί «χωρίς άλλοθι» γιατί πολλές φορές κινήθηκε στα όρια των εποχών με ρίσκο και θράσος. Μέσα από την αφήγησή της διακρίνουμε μια αγωνίστρια της ζωής αλλά και της επιστήμης. Είτε ως γραμματέας της ΕΠΟΝ Βύρωνα είτε ως καθηγήτρια στη Σορβόννη στη διάρκεια των γεγονότων του Μάη του ’68 , αυτή η μικρόσωμη γυναίκα είχε βαθιά πίστη στον εαυτό της και στις δυνάμεις της. Οι έρευνες για το Βυζάντιο είναι η μεγάλη προσφορά της στον νεότερο ελληνισμό, καθώς συνέδεσε το όνομά της με την ανάδειξη μιας εποχής που για χρόνια θεωρούνταν «σκοτεινή». Ένα κείμενο καταβύθιση στο παρελθόν που την καθόρισε και ένα μάθημα ζωής για τους νέους που θέλουν, όπως θα πει η ίδια, «να έχουν τα πόδια στη γη και τα μάτια στον ουρανό». «Όταν με ρωτάνε ποιος είναι ο τίτλος που χρησιμοποιώ, λέω πρύτανης, δεν μπορείς να βάλεις τίποτε άλλο. Είναι αυτό που μένει. Μαζί με τα καθηγήτρια και μάνα». «Για μένα η Ελλάδα είναι η Ιστορία της, ύστερα ο τόπος της και βέβαια οι φίλοι μου».

168 pages, Paperback

Published January 1, 2017

About the author

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ γεννήθηκε το 1926. Σπούδασε στην Αθήνα και στο Παρίσι και ειδικεύτηκε στη μελέτη του κόσμου της χριστιανικής Ανατολής, και ειδικότερα του κράτους και της κοινωνίας του Βυζαντίου. Μια σειρά εργασίες της πάνω στο Βυζάντιο την έκαναν γνωστή. Αναφέρουμε εδώ μονάχα μερικές: "Έρευνες για τη διοίκηση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας τον ένατο - δέκατο αιώνα" (1960), "Το Βυζάντιο και η θάλασσα" (1966), "Μελέτες για τη διοικητική και κοινωνική διάρθρωση του Βυζαντίου" (1971), "Βυζάντιο, η χώρα και τα εδάφη" (1976), κ.λπ. Έλαβε μέρος σε διάφορα παγκόσμια συνέδρια ιστορίας και προσκλήθηκε για διαλέξεις στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου ενώ έχει τιμηθεί με πολλές διακρίσεις. Το 1967 έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης και το 1976 εκλέχτηκε Πρύτανης στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης (η πρώτη γυναίκα να τιμηθεί με μια τέτοια θέση στα 700 χρόνια παράδοσης του Πανεπιστημίου). Έχει διατελέσει, μεταξύ άλλων, Πρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου, Πρόεδρος του Πανεπιστημίου του Παρισίων και του Κέντρου Τέχνης και Πολιτισμού Ζωρζ Πομπιντού-Μπομπούρ. Είναι αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και είναι επίτιμη πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου των Δελφών. Θεωρείται μια απ' τις πλέον εξέχουσες πανεπιστημιακές και πνευματικές προσωπικότητες του τόπου μας που τιμούν πραγματικά την πατρίδα μας στο εξωτερικό. Η εργογραφία της είναι ιδιαιτέρως σημαντική και παραμένει σημείο αναφοράς των μελετητών.

Reviews

[MTK · Rating 3 out of 5]

Ουσιαστικά πρόκειται για μια παράθεση σκόρπιων περιστατικών από τη ζωή της Αρβελέρ, ειπωμένα σε τόνο προφορικής αφήγησης. Κάποια από αυτά έχουν εξαιρετικά ενδιαφέρον, άλλα είναι χωρίς ιδιαίτερη σημασία. Ενδιαφέρον ανάγνωσμα, αλλά το κείμενο δεν έχει συνοχή.

[Christos · Rating 2 out of 5]

Το βιβλίο διαβάζεται εύκολα και γρήγορα, καθότι και μικρό σε μέγεθος, αλλά πρόκειται ουσιαστικά για πολύ σύντομες και σκόρπιες αναμνήσεις από τη ζωή της συγγραφέως χωρίς κάποια ιδιαίτερη συνοχή και με ελαφρώς κουτσομπολίστικη διάθεση. Περίμενα να διαβάσω κάτι πιο ενδιαφέρον και ουσιαστικό.

[Vassiliadi · Rating 4 out of 5]

Μια ολόκληρη ζωή, που διαβάζεται σε λίγες ώρες ευχάριστα. το βιβλίο δεν δρεπει δάφνες αυτοβιογραφίας, αλλά αποσπασματικά εικόνες, σκηνικά και αναμνήσεις.

[Eva Nissioti · Rating 4 out of 5]

Αποσπασματικες μαρτυρίες μιας γυναίκας που πρέπει να μας εμπνεύσει, ασυμβίβαστη μέχρι τέλους και με το θάρρος της γνώμης της.

[Fani · Rating 3 out of 5]

Διαβάζεται εύκολα και γρήγορα. Είναι μικρό και γραμμένο σε προσωπική αφήγηση.

[PastaFlora · Rating 2 out of 5]

Το διάβασα πολύ μέσα σ’ ένα απόγευμα, χωρίς να καταλάβω τίποτα ουσιαστικό για την ζωή της, την σχέση της με την ΕΠΟΝ, τη Σορβόνη, την ακαδημαϊκή της καριέρα και τόσα τόσα άλλα. Δυστυχώς, δεν υπήρχε καμία συνοχή.

[Afroula Z · Rating 3 out of 5]

Ευκολοδιαβαστο αλλά χωρίς κάποια ροη η συνοχή - πιο πολύ σαν να κρυφακούς μια συζήτηση θα έλεγα ….

[T Dm · Rating 3 out of 5]

-Αυτοί οι οποίοι δεν άφησαν τον Σαρτρ να μιλήσει στη Σορβόννη, δεν άφησαν στο Odeon να μιλήσει ο Αραγκόν κτλ. Ο Ζαν Λουί Μπαρώ είπε μιλώντας στο Odeon: "Εγώ είμαι πεθαμένος". Την επόμενη μέρα απολύθηκε με την αιτιολογία: "Δεν πληρώνουμε νεκρούς".
σελ. 100

- Συνομιλία Γλύκατζη με Λάτση για Σκόπια, αγορά και George Soros, σελ. 140

Μια ζωή χωρίς άλλοθι, Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ