Self-Knowledge

by The School of Life

In Ancient Greece, when the philosopher Socrates was asked to sum up what all philosophical commandments could be reduced to, he replied: 'Know yourself'. Self-knowledge matters so much because it is only on the basis of an accurate sense of who we are that we can make reliable decisions – particularly around love and work. This book takes us on a journey into our deepest, most elusive selves and arms us with a set of tools to understand our characters properly. We come away with a newly clarified sense of who we are, what we need to watch out for when making decisions, and what our priorities and potential might be.

Genres: Psychology, Nonfiction, Philosophy, Self Help, Personal Development, Essays, Mental Health

93 pages, Hardcover

First published November 1, 2018

About the author

The School of Life is a global organisation helping people lead more fulfilled lives.

We believe that the journey to finding fulfilment begins with self-knowledge. It is only when we have a sense of who we really are that we can make reliable decisions, particularly around love and work.

Sadly, tools and techniques for developing self-knowledge and finding fulfilment are hard to find – they’re not taught in schools, in universities, or in workplaces. Too many of us go through life without ever really understanding what’s going on in the recesses of our minds.

That’s why we created The School of Life; a resource for helping us understand ourselves, for improving our relationships, our careers and our social lives - as well as for helping us find calm and get more out of our leisure hours. We do this through films, workshops, books and gifts - as well as through a warm and supportive community.

Reviews

[Mohamadreza Moshfeghi]

کتابی دیگر از سری کتابهای مدرسه زندگی نوشته آلن دوباتن با عنوان و موضوع"خودشناسی"که با بیان شاخص هایی مثل از خود بی خبری،تعمق فلسفی،قضاوت در باب خویشتن و… به خواننده کتاب کمک می کند به درک و شناخت بهتری ازخویش دست پیدا کند و با طرح پرسش هایی همچون برای چه اظطراب داریم؟،چرا عصبانی هستم؟وبرای چه هیجان دارم؟می کوشد خواننده را به درک و تفکر بیشتر در درون خود تشویق کند و همچنین بیان می کند که بعضی از این عوامل استرس زا،هیجانات و ترس ریشه در رسوم،فرهنگ و نیاکان ما دارد و در دنیای امروز جایگاهی ندارد.و اینکه از اساسی ترین مشخصه های شخصیت هر فرد"هویت عاطفی"است که عامل اصلی آن عشق به خویشتن است که باعث می شود مرزی بین احساس وعمل ایجاد کنیم.

از متن کتاب؛
وقتی سطح عشقمان به خویشتن به قدر کافی باشد،می توانیم به سهولت به دیگران نه بگویم،دیگر دیوانه بار سعی نخواهیم کرد دیگران را راضی نگاه داریم

[Peiman]

خودشناسی کتابیه که صفحات کم سعی داره به شما کمک کنه خودتون رو بشناسید، چرا؟ چون اعتقاد داره اولین و مهمترین کلید حل مشکلات انسان و رسیدن به یک زندگی بهتر، شناخت خودتون و ریشه‌ی مشکلات هست. کتاب مفیدیه اما برای من جدید نبود و البته یه مشکلی که معمولاً با کتابهای روانشناسی دارم اینه که بسیاری از صحبت‌های مطرح شده در حرف ساده و در عمل بسیار سخته! مثلا میگه بشینید فکر کنید ریشه‌ی اضطرابتون چیه؟ خیلی ساده میگه اما رسیدن به جواب این سوال کار ساده‌ای نیست. در مجموع خوندنش بد نیست.ه

[Farimah]

کتاب حجم خیلی کمی داره. مزیت این حجم کم اینه که مطالب خلاصه بیان شده و خیلی تیتر وار و دسته بندی شده تو ذهن آدم میمونه و برگشتن بهش و مرور نکاتش ساده تره ولی از طرفی آدم دوست داره تو یه سری از مباحثش توضیح بیشتری باشه یا برای تمریناتش مثالی باشه تا بفهمی دقیق چی مد نظره و چیکار باید بکنی.
در کل کتاب خوبیه و اگر برای سوال هاش وقت بذاری و بهشون جواب بدی میتونه راهگشا باشه برای یه سری مسائل. میتونه تو رو نسبت به چیزهایی که هرگز بهشون فکر هم نمیکردی و حتی ازشون خبر هم نداشتی آگاه کنه. در کنار همه‌ی این‌ها حس خوبی هم بهت القا میکنه چون پی بردن به یه سری مسائل ممکنه واست سخت باشه ولی همونطور که تو کتاب هم بهش اشاره شده دروغ گفتن به خودمون راحته اما صادق و رو راست بودنه که بهمون درک و بینشی میده که بتونیم پیشرفت کنیم.

[Salamon]

عجب کتاب کوچک شگفت‌انگیزی!

من دوست عزیزی دارم از مریدان حضرت آلن دو باتن که با هم کتاب رد وبدل می‌کنیم و در موردشون حرف می‌زنیم. با این حساب برای خودم عجیبه که این اولین کتابی از دو باتنه که تا حالا خوندم. البته ازش سخنرانی و مصاحبه دیده و شنیده بودم ولی کتاب خب خیر.

ویژگی اصلی کتاب و دو باتن اینه که کار اضافی انجام نمیدن و در واقع تا جای ممکن سعی میکنن تا حدی کم هم انجام بدن. کتاب عنوان سنگین "خودشناسی" رو به دنبال میکشه اما در عمل پرمدعا نیست. در عین حال حرف‌های بسیار مهمی داره که شاید نوع بیان‌شون نقش بیشتری در تأثیرگذاری‌شون داره تا خود حرف‌ها. موضوعاتی که در کتاب مطرح شدن رو هر روز بارها و بارها می‌بینیم و می‌شنویم تا جایی که بعضی‌هاشون مثل لباس بارها شسته شده از رنگ و رو افتادن و به چشم نمیان در حالی که ما همچنان نیازمند توجه کردن بهشون هستیم. برای نمونه موضوع "عشق به خود" که به انواع ادا و اصول در هر کتاب خودیاری مورد دستمالی قرار گرفته ولی کمتر ماهیتش برای ما روشن شده. بنابراین یک مرز باریکی بین روانشناسی زرد و حرف حسابِ به درد بخور هست که به گمان حقیر گذر جناب دو باتن بهش افتاده.

یکی از کارهای مهمی که دو باتن انجام میده اظهار عجز و نادانیه. باتن خیلی جاها فقط سؤال مطرح میکنه و از مخاطبش هم درخواست‌ میکنه احتمال ندانستن و هرگز ندانستن رو هم در نظر بگیره و گیج‌شدن رو به عنوان بخشی ذاتی از وضعیت انسان به رسمیت بشناسه.

خلاصه‌ی داستان اینکه این کتاب به من کمک کرد تا با ذهن بازتری با خودم برخورد کنم.





بریده‌هایی از کتاب


_________________________________________________________________________



"هنگامی که به غم‌های کوچک و بزرگمان رو می‌کنيم، انگار می‌توانیم خودمان را تصور کنیم که داریم با شخصی بسیار مهربان و صبور درباره‌ی آن‌‌ها صحبت می‌کنیم؛ کسی که به ما فرصت می‌دهد درد ناشی از غم‌هایمان را با جزئيات تمام بروز دهیم؛ کسی که وقتی با او هستیم هیچ فشاری روی ما نیست که شتاب به خرج دهیم یا ژست قوی و شجاع به خودمان بگیریم؛ کسی که به ما مجال می‌دهد بی ترس و واهمه به چیزهای فراوانی اذعان کنیم که باعث خشم ما می‌شوند."

"...اگر این تجربه‌ی جذاب (شاید یک منظره، یک کتاب، یک محل، یک زندگی‌نامه) می‌توانست زبان باز کند، چه حرفی برای گفتن داشت؟ اگر دیگر بخش‌های زندگی‌ام بیشتر با این تجربه شباهت داشت، آنگاه اوضاع چگونه می‌بود؟ هر چیزی که در ما کنجکاوی برانگیزد یا باعث لذتی خاص شود، در حال ارائه‌ی داده‌هایی _ نسبتاً ناخوانا _ درباره‌ی ما است، درباره‌ی چیز مهمی که در زندگی‌مان از قلم افتاده است یا کمتر از میزان لازم در زندگی‌مان وجود دارد. باید لحظه‌ای درنگ کنیم تا متوجه جهتی شویم که، به شکل ناخودآگاه اما چه بسا به درستی، به سویش راهنمایی‌مان کرده‌اند."

"چقدر حاضریم در حضور دیگران کماکان چیزی جدید بیاموزیم؟ آیا لازم است همیشه دور خودمان سنگری دفاعی بکشیم، و هر گونه نقد به یکی از جنبه‌های وجودمان را به منزله‌ی حمله‌ای به تمام وجودمان تلقی کنیم؟ وقتی از سوی دیگری بازخوردی دریافت می‌کنیم، با چه سرعتی دور خودمان حصار می‌کشیم؟ با توجه به این که درس‌های ارزشمند اغلب در لفافه‌های دردناک در اختیارمان قرار می‌گیرد، چقدر حاضریم کماکان چیزهای جدید بیاموزیم؟"

"اگر امکانات فراوانی برای عشق به خویشتن داشته باشیم، احساس خواهیم کرد واجد این توان هستیم که به اشتباه‌های خودمان اذعان کنیم و کماکان به عزت نفس خودمان باور داشته باشیم. اما اگر عشقمان به خویشتن بسیار شکننده باشد، اصلاً به خودمان اجازه نمی‌دهیم کوچک‌ترین خطا یا اشتباهی را از جانب خودمان بپذیریم؛ در این حالت ته‌مانده‌های عزت نفسمان را هم از دست می‌دهیم. آنقدر شکننده می‌شویم که هیچکس نباید اطرافمان بپلکد."

"...آیا می‌توانیم واقعاً تصورش را بکنیم که دیگران لزوماً انسان‌هایی شرور یا احمق نیستند؟ آیا می‌توانیم به قدر کافی آرام باشیم تا به دیگران چیزی بیاموزیم؟ تا چه حدی پذیرای این واقعیت هستیم که دیگران حق دارند ما را درک نکنند؟..."

"...معدودی از ما این شانس را می‌یابند که از دوره‌ی کودکی به شکلی سالم و سلامت خارج شوند.
روان‌درمان‌گران برای بیان وراثت عاطفی از گذشته، اصطلاح ویژه‌ای پرورده‌اند:《ترابرد》(transference). از نگاه آنان، هر یک از ما همواره در معرض این خطر هستیم که الگوهای رفتاری و احساسی را از گذشته به حال حاضر《ترابرد》کنیم، در حالی که شرایط کنونی به هیچ وجه طالب چنین الگوهایی نیست. احساس می‌کنیم باید افرادی را تنبیه کنیم که در واقع تقصیری ندارند؛ نگران تحقیری هستیم که اصلاً محتمل هم نیست؛ اضطراری درونی به خیانت کردن احساس می‌کنیم، زیرا سه دهه قبل به ما خیانت شده است."
According to the Longman dictionary of contemporary English
Transference: the process of beginning to have the same unconscious feelings about someone in the present that you had for someone such as your parents in the past

"برای این که شجاعتمان به حدی برسد که روراست‌تر با خودمان روبه‌رو شویم، به درک گسترده‌تری از معنای امر بهنجار نیازمندیم که به ما قوت قلب ببخشد. همه‌ی این‌ها بهنجار است: این که دچار حسادت شویم، بی‌مزه باشیم، دچار عطش جنسی باشیم، ضعیف باشیم، نیازمند دیگران باشیم، مثل بچه‌ها رفتار کنیم، متظاهر باشیم، وحشت‌زده یا خشمگین باشیم. این بهنجار است که از دیدن افرادی جوان‌تر یا مسن‌تر از خودمان به هیجان بیاییم، یا حتی در وصلت‌های عاشقانه و متعهدانه مشتاق ماجراجویی‌های تصادفی باشیم. این بهنجار است که هر گونه نشانه‌ی طرد از جانب دیگری آزارمان دهد، یا هر گونه شواهدی مبنی بر بی‌اعتناییِ همسرمان باعث شود احساس ناامنی کنیم."

"...اما به رسمیت شناختنِ یک احساس به این معنا نیست که باید آن را تا انتها پی بگیریم. لزومی ندارد که اذعان به یک فانتزی یا یک میل، به تحقق عملی بینجامد؛..."

"به سادگی می‌توان سرمنشأ ندای این قاضی درونی را ردیابی کرد: این ندا حاصل درونی‌سازیِ صدای افرادی است که زمانی بیرون از ما بوده‌اند. ما لحن یک مراقب مهربان و لطیف را جذب کرده‌ایم، که دوست داشت به نقاط ضعف ما بی‌امان بخندد و اسم‌هایی دوست‌داشتنی روی ما می‌گذاشت؛ یا این که صدای پدر و مادری خسته و عصبانی را جذب کرده‌ایم؛ یا تهدیدهای رعب‌آور یکی از اعضای بزرگ‌تر خانواده که هر لحظه در پی تحقیر ما بود؛ یا حرف‌های قلدر کلاس یا معلمی که هر کاری می‌کردیم از ما راضی نمی‌شد. به این دلیل این صداها را درونی کرده‌ایم که در لحظاتی کلیدی در گذشته به نظرمان بسیار متقاعدکننده و تردیدناپذیر می‌رسیده‌اند. افرادی که بر ما تسلط داشته‌اند پیام‌های خود را آنقدر تکرار کرده‌اند که سرانجام، چه خوب چه بد، در شیوه‌ی تفکر ما جای گرفته‌اند."

"نکته‌ی طنزآمیز اما اساساً امیدبرانگیز این است که ما اغلب خیلی خوب می‌دانیم که چطور برای غریبه‌های اطرافمان دوستان خوبی باشیم، اما به خودمان که می‌رسد نابلد هستیم. وجه امیدبرانگیز این واقعیت آن است که بنابراین پیشاپیش واجد مهارت‌های لازم برای دوستی هستیم."

"اگر جستجوی‌مان برای خودشناسی موفقیت‌آمیز باشد، در نهایت باعث خواهد شد که اذعان کنیم چقدر شناخت کمی از خودمان داریم و شاید حتی هرگز نتوانیم به شناخت کامل و بی‌نقصی از خودمان برسیم. این پارادوکسی است که سقراط آن را صورت‌بندی کرده است: من حکیم نیستم به این دلیل که می‌دانم، بلکه حکیم هستم چون می‌دانم که نمی‌دانم."

"مغز ما دچار نقایصی است که عموماً حضورشان را به ما اعلام نمی‌کنند و از این‌رو، سرنخ‌های بسیار معدودی به ما می‌دهند که چگونه باید درباره‌ی فرآیندهای ذهنی‌مان گوش‌به‌زنگ باشیم. اکثر نقص‌های این گردو را می‌توان ناشی از نحوه‌ی تکامل یافتنِ این ابزار طی میلیون‌ها سال دانست. مغز ما به شکلی تکامل (تحول یا فرگشت) یافته است که بتواند در برابر تهدیدها کارایی داشته باشد، در حالی که از برخی از آن تهدیدها دیگر هیچ خبری نیست؛ و در عین حال، مغز ما فرصت این را نداشته است که برای هزاران چالشی که جوامع پیچیده‌ی انسانی به بار آورده‌اند، واکنش‌های مناسب را در خود پرورش دهد."

پ.ن: پرانتز رو خودم اضافه کردم.


"گردوی مغز به شدت دچار این نقص است که نمی‌تواند بفهمد چرا چنین افکار و ایده‌هایی در آن جریان دارند. عادتش این است که سرچشمه‌ی آن‌ها را شرایط عینی و بیرونیِ جهان بداند، به جای این که این گزینه را نیز لحاظ کند که شاید ناشی از تأثیر بدن بر ذهن باشد. معمولاً متوجه نقشی نیست که میزان خواب، قند خون، هورمون‌ها و دیگر فاکتورهای بیولوژیک روی شکل‌گیری عاطفه‌ها دارند. گردوی مغز ما به تصویری عقلانیت‌محور از طرح‌ها و چشم‌اندازهای ذهنی می‌چسبد که در اصل به طور عمده سرچشمه‌ای فیزیولوژیک دارند."

[Zahra Zarrinfar]

اگر جستجوی‌مان برای خودشناسی موفقیت‌آمیز باشد، در نهایت باعث خواهد شد که اذعان کنیم چه قدر شناخت کمی از خودمان داریم و شاید حتی هرگز نتوانیم به شناخت کامل و بی‌نقصی از خودمان برسیم

کتاب خودشناسی یکی دیگر از کتاب‌های مدرسه‌ی زندگی است که کتاب‌سرای نیک اصرار داره روی همه‌ی جلد‌های آن نویسنده رو آلن دوباتن بزنه و ارزش یک کار تیمی رو در نظر نگیره.
این کتاب بسیار کوتاه و کم حجمی است که سعی می‌کنه توضیحات مختصری درباره‌ی عواملی که در شناختن خودمان به ما کمک می‌کند بدهد و اما بخش اصلی کتاب تمرین‌هایی است که در اون وجود داره و بدون اون برای کسی که مطالعات روان‌شناسی خوبی داشته باشه حرف زیادی برای گفتن نداره پس به هیچ وجه نباید از تمرین‌ها سرسری گذشت.
توی این کتاب به جای این که تو رو با یک تست خودشناسی محدود کنه ازت می‌خواد که به تعمق فلسفی در باب هیجاناتت بپردازی بعد ازون هویت عاطفی خودت رو بررسی کنی یعنی شیوه‌ی خاص بروز امیال و ترس‌هایمان و شیوه واکنش شخصیت ما به رفتار دیگران سپس میزان روراستی با خودمان و همین طور قضاوت‌هایی در باب خویشتن می‌کنیم. و در آخر هم درباره‌ی شک‌گرایی عاطفی می‌گه.
شک‌گرایی عاطفی یعنی این که همواره نسبت به غرایز، رانه‌ها، عقاید و عواطف شدیدمان بسیار محتاط و مشکوک باشیم.
و این رو بدونیم که مغز ما برای تصمیم‌گیری‌های سریع و غریزی تکامل یافته که بتونه در برابر تهدید‌ها کارایی داشته باشه؛ نه برای غربال‌گری صبورانه و درون‌نگرانه‌ی ایده‌ها و عواطف.
----------
پ ن: فقط منم که فکر می‌کنم امتیازدهی بخش هویت عاطفی مشکل داشت؟ نمی‌دونم مشکل مترجم بوده یا اصل کتاب ولی معمولا شک اولم به سمت مترجم می‌ره باید زبان اصلیش رو چک کنم.

[ثمین پذیرائی]

« باید بدانیم که عشق شرافتمندانه به خویشتن با خودخواهی فرق دارد: عشق به خویشتن یعنی احساس صحیح احترام به خودمان . »


« اگر جستجوی مان برای خودشناسی موفقیت آمیز باشد، در نهایت باعث خواهد شد که اذعان کنیم چقدر شناخت کمی از خودمان داریم و شاید حتی هرگز نتوانیم به شناخت کامل و بی نقصی از خودمان برسیم .»


(من حکیم نیستم با این دلیل که میدانم ،بلکه حکیم هستم چون میدانم که نمیدانم )
-سقراط-

[Jessica]

Self-Knowledge is a useful quick read with helpful exercises. I liked how the exercises were built in the book because I tend to read self help books and then not change anything.

Fiona Buckland did a decent job narrating, but I would've preferred more emotion in her voice.

I recommend Self-Knowledge to anyone looking for a quick self help book. I feel like this is a good book to read to start changing your life.

Thank you NetGalley and Publisher Spotlight Audio/The School of Life for Self-Knowledge.

[Sajede]

به نظرم برای کسی که در این زمینه مطالعه داشته، مطالب خیلی تکراری هست، برای باقی افراد هم جمله‌بندی جالب و ملموس نیست.

[Melika]

اکثر مطالبی که توش نوشته شده بود همون خلاصه شده تله های فکری و جلسات تراپی بود که قبلا خوندم و گذروندم. چیز جدیدی برای من نداشت. ولی اگه با تله های فکری آشنایی ندارید و یا از این کتاب خوشتون اومده و میخواین بیشتر در این مورد مطالعه کنین توصیه میکنم کتاب زندگی خود را دوباره بیافرینید از نشر ارجمند رو بخونین.

[Ali Ebrahimi]

مختصر و مفید. آلن دوباتن میخواد کمک کنه با خودمون آشتی کنیم. اینقدر تو سر خودمون نزنیم. هویت عاطفی خودمون رو بشناسیم و بپذیریم که شکل‌گیریش دست خود ما نبوده. صدای قاضی درون خودمون رو همیشه جدی نگیریم.
امیدوارم اثرش کوتاه‌مدت نباشه. سعی میکنم دوباره بهش برگردم.

[Haniye]

بنظرم کتاب مختصر و مفیدی بود و لازمه که همه اطلاعاتی که داده رو دریافت کنن و البته مفصل تر درموردش بخونن و آگاه بشن
شاید اگه قبلا میخوندمش بهتر بود اما توی بازه زمانی‌ای خوندمش که کاملا بهش نیاز داشتم و به موقع بود.
پیشنهادش میکنم با 5 ستاره که لیاقتش رو داره

[Donya]

.
خیلی مفصل و بدون هیچ سردرگمی کمک می کنه به کم کردن استرس و سردرگمی البته اگر تمرین هاش درست انجام بشه.
برام خیلی جالب بود چون بار اولی بود که کتاب روانشناسی می خواندم و وسط اش سردرگم نمی شدم و متوجه حرف نویسنده نمی شدم یا متوجه نمی شدم اصلا این چیزی که میگه برای چیه‌؟ کل کتاب پر از حرف بود .
ناخودآگاه رو نمیشه بدون روان شناس درک کرد ولی با این حال دو جا توانستم ناخوداگاه ام رو درک کنم.

[Asal]

مثل همیشه ساده سازی هوشیارانه و بی نظیر دوباتن.

پ ن:من برای خودم آیینی برقرار میکنم تا این کتاب رو هر چند وقت یکبار باز مرور کنم.

[Ilgar Adeli]

حس میکنم خوندن این کتاب برای هر ادمی واجبه
ولی کاش بیشتر بود خیلی خلاصه نوشته

[MohammadHossein Khoshmehr]

خوندن این کتاب برای من حدود ۶ ماه طول کشید. سر هر کدوم از تمرین‌ها مدت‌ها زمان می‌گذاشتم و هر چند وقت یک بار دوباره برمی‌گشتم و دوباره به سوال‌ها جواب می‌دادم و جواب‌هام رو مقایسه می‌کردم. تلاش برای خودشناسی، آدم رو تغییر میده.

کتاب خیلی ساده و روانه. شاید تو یک روز هم بشه خوندش. ولی هر چی بیشتر برای انجام تمرین‌های ساده‌ش وقت بذاریم و تو خودمون عمیق بشیم و شخصیتمون رو شخم بزنیم، بیشتر از کتاب استفاده می‌کنیم.
من ۶ ماهه خوندمش و فعلا به دلایلی تصمیم گرفتم که ببندمش. ولی می‌تونست بیشتر هم طول بکشه. کلا (به نظر من) خودشناسی یه مسیره نه یه نقطه و چیزی که برای یه بار بخوایم بهش برسیم‌. یه طرز نگاه و روش فکر کردنه. این که آدم نگاهش اول به خودش باشه (نه برای بیشتر خواستن و مقدم دونستن خودش به بقیه، برای این که اولین مسئول زندگیشو خودش ببینه) نحوه زندگی آدم رو تغییر میده و با هر اتفاق شناختش هم به خودش بیشتر میشه.

[Sahba]

یه ریویوی خیلی "خوب" نوشته بودم ولی حال ندارم پستش کنم😭

[Somayeh Fatemi]

اگر کسی نیاز به مشاوره بالینی داره یا داره جلساتش رو می‌گذرونه خوندن این کتاب رو توصیه می‌کنم. همون حرف ها به زبان ساده تر بیان شده. و واقعا باهاش موافقم که ۱ خودت را بشناس جمله به شدت مهمیه و ۲ تا خودت رو دوست نداشته باشی هیچی درست نمیشه از حال و احوالت گرفته تا کار و بار و ....

[Karolína]

reread 2022
still important stuff
---

Self-Knowledge, jak už název napovídá, v pár krátkých kapitolách radí, jak skrz sám sebe a své myšlenky poznat své podvědomí, vnitřní hlas, a nám neviditelné normy a pravidla, které je často skryté za našimi řečmi, touhami a frustrací. Na konci každé kapitoly je i "dotazník", díky němuž se člověk může dobrat odpovědí na otázky, které pak slouží k hlubšímu poznání.
Ke knížce se určitě budu vracet, protože to, o čem píše je proces, ne jednorázová záležitost.

[Stefan Bruun]

A super nice short read. The book is excellent at summing up the key concepts of emotional awareness and self-knowledge. I'd recommend it for anyone wanting to understand how to better handle their own brain.

[Anastasiia Mozghova]

this is not just a cute tiny book to look through, it is a tool that can turn out to be both enlightening and useful if you take the time to think, answer the questions, and process the outcome. it took me two days to do that, and i feel satisfied and hopeful.

[Mostafa Ghaemi]

مثل همیشه دوست‌داشتنی :)
و از ملزومات زندگی در این دنیا.

موقع خوندنش به این فکر می‌کردم که آلن دو باتن با خداناباوری‌ش حتی، می‌تونه پیامبری باشه برای اهل زمین که زندگیِ بهتر رو، بهشون یاد می‌ده :)

[Miles]

This is more than a self-help book. It is a way of navigating life
through realizing that we are its perpetual students,
it, our history, our environment, our relationships - the teachers,
our minds - the judge, jury and persecutor/savior.

Truth of the matter is, we have more control than we think. We just need to know ourselves better. The inner selves we push away or bury under a thick blanket because we are too fearful or wary to confront them or know them, flaws and all.

What i liked about this book is that it approaches self-awareness/knowledge in a light, compassionate, and non judgmental manner. Just shy of 100 pages, this slim book does not fail to have adequate substance. With bite-sized ideologies, they are easily digestible and not overwhelming though the subject matter is quite deep.

Most notable and refreshing for me is that the content is not cliche or things i’ve already heard a million times. In fact, some of the concepts are ones i’ve only learned through therapy, research, science, personal experiences or anecdotes from friends/known professionals.

[Nicole Miles]

Fantastic introduction with helpful exercises for how to start knowing yourself–and your faulty mind–better. Like all books of this nature, it is likely not for everyone, but fans of School of Life's Youtube channel (of which I am one) will surely appreciate this little volume. It's one I will likely go back to every now and again to remember to ask myself certain probing questions that might help me to clarify my thoughts and actions. It's a great book for the start of the year in particular for those who like resolutions and clean slates and self development and so on, but also a great book for anyone who would like to gain a greater understanding of themselves, be a little calmer, be a little more OK with themselves and others, be a little less manic and speculate about what others must be experiencing as well. I would highly recommended it.

[Alvand]

یه کتاب خوب دیگه از مجموعه عالی مدرسه زندگی.
نویسنده در ابتدا به این موضوع اشاره می‌کنه که چرا باید خودمونو بهتر بشناسیم و احساساتمونو بلد باشیم، و در فصل‌های بعدی ابعاد مختلفی از روان ما رو بررسی می‌کنه و پیشنهاد میده که چطوری به این ابعاد در مورد خودمون بیشتر آگاه باشیم و در نهایت میگه که شاید هیچوقت نتونیم بطور کامل خودمونو بشناسیم ولی هرچقدر بیشتر با خودمون آشناتر باشیم، زندگی اجتماعی بهتری خواهیم داشت.

[Y_falahati]

این سری کتاب های مدرسه زندگی واقعا خوبه، خیلی کاربردیه، خیلی دقیقه، خیلی کمک میکنه.
کتاب راجع به خودشناسی و عزت نفسه(از نظر من)
خیلی دقیق میاد توضیح میده که چرا مهمه خودمون رو بشناسیم، چرا خیلی موفق نیستیم و چیکار کنیم که بهتر بشناسیم خودمون رو.
چندتا راهکار میده، و مثال میزنه و چندتا سوال هم داره به عنوان تمرین.
خیلی کوتاه، خیلی مفید.
حتما دوباره سر میزنم بهش.

[Alireza]

The book is relatively short, but it is packed with the essential wisdom to navigate this world.

[Kimia Monfared]

کتابی که با گفتاری جذاب، خودشناسی رو به زیر ذره‌بین می‌کشونه و مطالبی هرچند ساده ولی قابل تامل در باب این موضوع ارائه می‌کنه.

[Zohreh]

کتاب کم‌حجم ولی مفیدی بود خیلی زیاد دوستش داشتم به نظرم بیان نویسنده هم منطقی و واقع‌گرایانه بود هم همدلانه. راهکارهای عملی و تمرین هم داره. دوستش داشتم.

[Gita Swasti]

…we are condemned by nature to address the world and shape our lives via the mechanisms of an at times catastrophically faulty brain.

Lebih mudah mengenali planet lain daripada mengenali lipatan otak sendiri.
Hari ini saya menemukan diri saya yang bergidik ngeri melihat sederet semut berjalan di permukaan meja. Sejak kapan saya alergi dengan semut?

Kita lebih mudah mengatakan "Saya kerja untuk melatih keahlian dan potensi yang ada." padahal kalau ditelisik lebih dalam lagi, mungkin bekerja hanyalah bagian dari mendapat kestabilan finansial. Belum lagi kalau ada orang lain yang bilang, "Saya kerja untuk membeli beberapa petak rumah di kawasan Menteng Jakarta Pusat." Kita cenderung mudah rentan terhadap rencana orang lain yang lebih kuat. Kita cenderung menghindar untuk melihat sesuatu yang lebih dekat. Lebih mudah memahami ketidakberartian hidup kita dibanding mencari cara supaya tetap terkoneksi dengan satu sama lain.

Buku ini mengangkat isu kesadaran diri dan identitas emosional. Bagaimana manusia menghadapi banyak pilihan, berada dalam keterasingan, atau ingin terbebas dari kekacauan. Bukunya praktikal, tidak bertele-tele, dan mudah dicerna.

[pj]

it's a short read, essentially to learn more about ourselves and discover all parts of us that we consciously and unconsciously avoid. each chapter and topic has a detailed definition and example of potential problems faced and also includes steps to counter the problems (most of the steps involves answering questions that are provided from the book, which is honestly tough for someone like me who avoids pain and ignore all my fatal problems lol).

it might not be vv ideal for some people, but honestly it's quite perfect for me. school of life books tends to focus on emotional aspects of every human experience, and for me, someone who has depression and failed to recognise basic emotions after being numb for a long time, this is a very useful book to bring me back on path — on what emotions are supposed to be in general, be more conscious & recognising them, and how to tackle it with proper techniques that doesn't confuse us.

i really recommend people to read this book, even if it's for self reflection. you can be taken aback by the things that you dont notice about yourself, and it's a great start to a better you.