Een botsing op het spoor

by Joris van Casteren

Het is nog donker, een stoptrein rijdt van Nijmegen naar Roermond. Bij een overgang in het bos bij Malden gaan een moeder en haar dochter met vijf honden op de rails staan. Het ochtendlicht onthult een gruwelijke ravage, één hond heeft zich losgerukt, agenten treffen het dier zachtjes jankend aan.

Joris van Casteren sprak met de machinist, reizigers, rechercheurs, ooggetuigen, nabestaanden, medewerkers van de uitvaartonderneming en talloze anderen over de ochtend van maandag 28 november 2016. In Een botsing op het spoor wekt hij hun verhalen in zijn kenmerkende literair-journalistieke stijl op meesterlijke wijze tot leven.

Genres: Nonfiction, Journalism

48 pages, Kindle Edition

Published November 28, 2017

About the author

Joris van Casteren (1976) publiceerde In de schaduw van de Parnassus, gesprekken met vergeten dichters (2002) en Zeg mijn lezers dat ik doorschrijf, portretten van vergeten schrijvers (2006). In 2003 verscheen de reportagebundel De man die 2½ jaar dood lag, berichten uit het nieuwe Nederland, in 2007 de reportagebundel Requiem voor een pitbull. Hij is samensteller van de bloemlezing Een vreselijk land, de mooiste journalistieke verhalen van Nederland (2005) en schreef de dichtbundel Grote atomen (2001). Aan het Netherlands Institute for Advanced Study (NIAS) te Wassenaar was hij in 2007 journalist-in-residence. In september 2008 verscheen Lelystad. In 2011 Het zusje van de bruid, een ophefmakend verslag van zijn relatie met een steenrijke borderliner. In zijn laatste, veelgeprezen boek, Het been in de IJssel (2013), gaat hij op zoek naar de eigenaar van een onderbeen dat in 2005 door een visser werd gevonden.

Reviews

[Gijs Zandbergen · Rating 4 out of 5]

Zakelijke beschrijving van een dubbele zelfmoord op het spoor, inclusief de nasleep en de voorgeschiedenis. Van Casteren heeft alle betrokkenen gesproken, waardoor een mooi beeld ontstaat van iets dat zo'n tweehonderd keer per jaar plaatsvindt. Een fascinerende documentaire op papier.

[Ekmef · Rating 5 out of 5]

Prachtig. Prachtig verteld, prachtig taalgebruik. Een beschrijving van een tragedie maar dan zonder sentimenteel gewauwel. Een graphical novel maar dan zonder plaatjes.

Ik ben het met de andere reviewer eens dat het te kort is - en toch zit 'm daar de kracht in. Het zijn maar n paar pagina's maar het houdt je vast. Ik wil echt meer van Van Casteren lezen, en ik hoop dat hij nog heel veel van dit soort boeken gaat schrijven.

[Monique · Rating 4 out of 5]

Indrukwekkend & pijnlijk relaas over wat een spoorsuïcide doet met de betrokkenen.

[Marcel Uljee · Rating 4 out of 5]

‘Ze wilde naar de machinist toe gaan, om hem te troosten. ‘Maar ik deed het niet, omdat ik niet wist of dat wel mocht.’’

[Grada (BoekenTrol) · Rating 3 out of 5]

Interessant om te lezen wat er allemaal bij komt kijken wanneer iemand ervoor kiest om zelfmoord te plegen met behulp van een trein.

Doordat het zo'n kort verhaal was, voelde het wel, alsof er iets miste, alsof het niet helemaal af was. Maar goed, kijkend naar de gebeurtenis: wat had er nog meer in gemoeten dan? En die vraag kan ik ook niet echt beantwoorden.

[Aquilegia · Rating 5 out of 5]

Niet lezen het boekje als gevoelig bent, het bevat schokkende beschrijvingen.

Goed opgebouwde, rustig to the point - in de Nederlandse niet-meer-woorden-dan-nodig-stijl - zonder kil te worden, opgeschreven. Literaire fictie. De omstanders wordt gevraagd wat er gebeurde (soms) indirect krijg je mee wat ze ervan vonden en welke nasleep het gebeurde had. Diverse soorten reacties.

[_marloes_81 · Rating 3 out of 5]

Kort verhaal over alle betrokkenen bij een "aanrijding met een persoon" op het spoor. Leest snel weg, maar blijft vervolgens wel door je hoofd spoken: het grote aantal betrokkenen, wat er allemaal bij komt kijken en de wijdverspreide impact op een dorp.

[Hanneke · Rating 2 out of 5]

meer een novelle, erg kort, maar boeiende geschreven. Ik vond het te kort echter.

[Sandra van Bergen · Rating 1 out of 5]

Mij een raadsel waarom dit geschreven is.

[Carin van de Sande · Rating 3 out of 5]

Een dag opgetekend vanuit diverse invalshoeken. Knap en soms ben je zelf bijna voelbaar aanwezig.

[Lauren · Rating 2 out of 5]

2.5/5 stars ⭐️⭐️💫

[Leo · Rating 5 out of 5]

Prachtig getimde vertelling van een zelfdoding op het spoor uit alle betrokken perspectieven. Leest als een trein.

[Aurora · Rating 3 out of 5]

Een novelle over een gevoelig onderwerp. Alle gezichtspunten komen aan bod, zodat je een breed beeld krijgt van het leed dat zelfdoding door voor de trein te springen voor alle betrokkenen betekent. Het is een verslag van een ware gebeurtenis. Door omstandigheden zijn de motieven van de slachtoffers gebaseerd op giswerk, wat jammer maar begrijpelijk is.
Ik ben blij dat het laatste hoofdstuk is toegevoegd, het heeft iets aandoenlijks.

[Anne de Loos · Rating 4 out of 5]

Ontroerend boek dat ooggetuigenverslagen verzameld rond 1 gebeurtenis. Het boek is bijzonder in het samenbrengen van die stemmen, van machinist tot autobestuurder tot treinreiziger. Blijft onduidelijk waarom dit incident.

[Jasper O. · Rating 3 out of 5]

Het is zeker interessant om een keer te lezen wat er allemaal komt kijken bij een aanrijding met een persoon, zoals onze spoorwegen dat altijd zo eloquent benoemen. Vanuit het perspectief van de machinist, passagiers, ooggetuigen, politie- en ambulancepersoneel, lijkschouwers, opruimdienst, familie van slachtoffers en nog meer wordt de aanrijding in het oosten van Nederland door Joris van Casteren beschreven.

Interessant? Ja. Heftig? Ik vond zelf van niet, vond dat de geïnterviewden vaak heftiger reageerden dan ik logisch voor hen achtte, maar ik kan dan ook niet in de psychen van anderen kijken. De informatie was wel erg interessant, en de schrijfstijl van Van Casteren is vlot waardoor je het boekje in een middagje uit hebt. De epiloog over de overlevende van de botsing, het hondje Rosso, is een nuttige toevoeging en beantwoordt vragen die veel lezers over dit nieuwsitem hadden.

[Marijn Sikken]

Dit is een menswaardige reconstructie van een bizarre en ongelooflijk trieste gebeurtenis, en de registrerende camera die Van Casteren hanteert werkt uitstekend. Op voorhand was er nog enige twijfel: waarom zou een mens dit willen lezen, wat zegt dat over je? Maar het antwoord ligt in het kleine werk verscholen: om alle betrokkenen, maar vooral moeder en dochter, hun gezicht terug te geven, hun menszijn.
Alleen dat nawoord. Wie Frank Westerman is weet ik niet maar na dit ‘ik ik ik’ stukje tekst, dat zo pijnlijk haaks staat op de respectvolle rest, lijkt het me beter dat zo te houden.