استاد پیرنیا برای زنده کردن معماری ایران زحمتهای بسیار شایان توجه ای کشید. اما واقعا نتونستم با کتاب ارتباط برقرار کنم. نوشتار کتاب های خصوصا تاریخی باید بگونه ای نوشته بشه که بیطرفی کامل در نوشتار آن دیده بشه که امری 100 درصد امکان پذیر نیست ولی خب نگارنده میتواند سعی خودش را بکند. کسانی که تصمیم به نوشتن تاریخ میکنن نباید عقاید مذهبی و ملی خود را در کتابشان وارد کنند که شدیدا در قضاوت درست خودشان و خواننده هایشان کج فهمی ایجاد می کنند که به نظر من از این نظر کتاب بسیار ضعیفی بود.