Ίσως την επόμενη φορά

by Κωνσταντίνος Τζαμιώτης

Πέτρος και η Βασιλική, οι ήρωες της ιστορίας, αν και φορτωµένοι πανίσχυρες βεβαιότητες, βολικά στερεότυπα και κοινές νευρώσεις, είναι ακόµη πολύ νέοι και λαίµαργοι για ζωή. Συναντιούνται, θαµπώνονται, παρασύρονται, ονειρεύονται, ερωτεύονται ο ένας τον άλλο, κάνουν σχέδια, και ύστερα... αρκεί µια παρεξήγηση και όλα πάνε στραβά.

Επιτέλους, αξίζει να τιµωρηθεί όποιος τολµά να ζητήσει λίγη αποδοχή χωρίς να κινδυνεύει να χάσει τον εαυτό του; Και µε τον έρωτα; Τι γίνεται µε τον έρωτα; Αν λίγη αποδοχή κοστίζει σε κάποιον ό,τι έχει και δεν έχει, ποιος µπορεί να ελπίζει πως διαθέτει αρκετή θέληση για να διεκδικήσει µια ιδέα έρωτα;

Το "Ίσως την επόμενη φορά" είναι ένα µυθιστόρηµα για την ερωτική επιθυµία που φτωχαίνει µπροστά στην ολοένα µειούµενη ικανότητα των ανθρώπων σήµερα να συνυπάρξουν, εξαιτίας του φόβου πως θα χάσουν την ταυτότητά τους.

Εν ολίγοις, µια ερωτική ιστορία για τη µαζικότερη ασθένεια της εποχής, την αποµάγευση του κόσµου, και το συνηθέστερο σύµπτωµά της, την εµµονή στη µοναχικότητα.

Το βιβλίο είναι γραμμένο με τον εξής ευρηματικό τρόπο: πρώτα διαβάζουμε την εκδοχή του Πέτρου, πώς δηλαδή μάς αφηγείται την ερωτική του ιστορία του με τη Βασιλική. Κι ύστερα ακολουθεί η Βασιλική με τη δική της εκδοχή.

240 pages, Paperback

First published October 19, 2017

About the author

Ο Κωνσταντίνος Τζαμιώτης γεννήθηκε στη Λάρισα το 1970 και σήμερα ζει στην Αθήνα. Σπούδασε κινηματογράφο. Εργάστηκε στην τηλεόραση, στη διαφήμιση και στον κινηματογράφο. Διηύθυνε την πολιτιστική έκδοση "Highlights". Το θεατρικό έργο του "Μια εξαιρετικά απλή δουλειά" περιλήφθηκε στην Ευρωπαϊκή Ανθολογία Θεάτρου. Κείμενά του καθώς και άρθρα για θέματα πολιτισμού και σύγχρονης τέχνης έχουν μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες.

Reviews

[Maria Bikaki · Rating 4 out of 5]

«Η μοναχικότητα είναι μια παθητική μορφή εγωτισμού άπαξ και περάσει κανείς ένα σημείο αποκλειστικής συναναστροφής με τον εαυτό του δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής. Όταν ξεχνάει κανείς πως είναι να ζει με τους άλλους, μαθαίνει να τους αποφεύγει. Αν ισχύει κρατάει την απάντηση για πολλά που την προβληματίζουν μαζί του».

«Επιτέλους ας βάλει κάποιος τα πράγματα σε μια σειρά. Τόσο τραγικό είναι να θέλει κανείς να είναι ο εαυτός του; Αξίζει να τιμωρηθεί όποιος τολμά να ζητήσει λίγη αποδοχή χωρίς να κινδυνεύει να χάσει τον εαυτό του; Και με την αγάπη; Τι γίνεται με την αγάπη; Αν λίγη αποδοχή κοστίζει σε κάποιον ότι έχει και δεν έχει, ποιος μπορεί να ελπίζει ότι διαθέτει αρκετά για ν διεκδικήσει μια ιδέα αγάπης; Όχι πως τη χρειάζονται όλοι, η ζωή παραμένει ζωή και χωρίς αυτή. Ένα σωρό κόσμος τη βγάζει μια χαρά και χωρίς αυτό το μπελά. Η ίδια δε συμμερίζεται όσους μιλούν για μισή ζωή».

Αυτό το βιβλίο το αγόρασα πραγματικά από σπόντα. Λίγο στα τυφλά, λίγο κάτι μου κάνε το εξώφυλλο, κάτι με τσίγκλησε στην περίληψη του και μάλιστα είναι και από τα λίγα βιβλία που πήρα τώρα τελευταία και ξεκίνησα να το διαβάζω αμέσως. Λοιπόν δικαιώθηκα θα έλεγα για την επιλογή μου. Και λέω δικαιώθηκα όχι γιατί πρόκειται για ένα βιβλίο τόσο τρομερά ωραίο που σαν και αυτό δεν υπάρχει άλλο αλλά γιατί βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα τη προσέγγιση που έκανε ο συγγραφέας και στον τρόπο που διάλεξε να διηγηθεί μια ερωτική ιστορία. Έχουμε συνηθίσει ιδιαίτερα στα βιβλία ελληνικής λογοτεχνίας να διαβάζουμε για μεγάλους έρωτες και πάθη που περνάνε τα πάνδεινα και συνήθως συνοδεύονται και από το απαραίτητο χάπι έντ. Αν μάλιστα διαδραματίζονται και στη Σμύρνη ακόμα καλύτερα. Τι γίνεται όμως όταν ένας έρωτας όσο δυνατός και αν είναι μπορεί να σε κάνει να χάσεις τον εαυτό σου και κυρίως γιατί πολλοί από μας επιλέγουμε να παραμένουμε δέσμιοι της μοναχικότητας μας? Τούτο δω το βιβλίο δεν είναι για άτομα που δεν έχουν χάσει μια φορά τον εαυτό τους, που δεν έχουν καταπιέσει τα θέλω και τα συναισθήματα τους προς τέρψη κάποιου άλλου. Τούτο το βιβλίο δεν είναι για άτομα που δεν έχουν βιώσει τη μοναξιά η οποία μετουσιώνεται σε μοναχικότητα χρόνο με το χρόνο και σε οδηγεί σε άλλα προσωπικά αδιέξοδα αν και θεωρώ ότι σα βιβλίο μας αφορά πολύ περισσότερο από άλλα.
Τελικά αναρωτιέμαι υπάρχει αυτό που λέμε το κατάλληλο τάιμινγκ η κατάλληλη στιγμή ώστε η φλόγα ενός έρωτα να παραμένει ζωντανή και αν υπάρχει ποια είναι αυτή και γιατί κάποιοι από μας επιλέγουμε τον άλλο δρόμο? Είναι κάποια κατάρα; Βλάβη στο μυαλό τι? Από την άλλη αξίζει να συμβιβαστείς γνωρίζοντας ότι δε θα σαι πια ποτέ αυτός που θες? Τις απαντήσεις δε θα τις βρει κανείς σε τούτο εδώ το βιβλίο. Τις απαντήσει οφείλει κανείς να τις δώσει μόνος του ανάλογα με τα θέλω και τις ανάγκες του. Αν πήρα κάτι αν θέλετε από αυτό το βιβλίο είναι ότι δυστυχώς είμαστε πολλοί εκεί έξω γεμάτοι φορτία, ιδέες, δίψα για ζωή αλλά ταυτόχρονα εγκλωβισμένοι στις δυσκολίες της εποχής μας και σε όλα τα σύνδρομα που προκαλεί αυτή. Δε μου άρεσε να το διαβάζω. Με πλήγωσε. Ένιωσα ότι ηθελα να πω αντίο σε πολλές σκιές του παρελθόντος.Ο έρωτας αυτό το όμορφο αγαθό θα πρεπε να ταν αγνός, καθαρός και όχι βασανιστήριο. Η προσωπική μας ευτυχία θα πρεπε να ταν ζητούμενο. Ποιος ξέρει ίσως την επόμενη φορά.....

[Maria Papadaki · Rating 2 out of 5]

Ομολογώ πως είναι η πρώτη φορά που έπιασα στα χέρια μου βιβλίο του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη και το μόνο σίγουρο είναι πως θα ψάξω και άλλα βιβλία του. Αυτό που με εντυπωσίασε ιδιαίτερα, σε αυτό το βιβλίο, είναι η γλώσσα του συγγραφέα και η επιλογή λέξεων που χρησιμοποίησε. Φαίνεται ότι ξέρει να χειρίζεται την ελληνική γλώσσα άπταιστα.

Το μυθιστόρημα αναφέρεται στην ερωτική επιθυμία, την οποία οι άνθρωποι στις μέρες μας φοβούνται να την δείξουν στον άλλο, στο άτομο που τους ενδιαφέρει. Προτιμούν να μείνουν μόνοι τους ή να ζήσουν με κάποιον άλλο μία τυπική σχέση, παρά να διακινδυνέψουν, να ρισκάρουν για την ευτυχία τους.

Ο Πέτρος, ένας συγγραφέας με όχι και τόσο πολύ μεγάλη επιτυχία. γνωρίζει με έναν ιδιαίτερα χαριτωμένο τρόπο την Βασιλική. Η Βασιλική, είναι ένα γλυκύτατο πλάσμα, που ασκεί επάνω του επιρροή μεγαλύτερη των αντιστάσεων του. Μαζί θα ζήσουν ένα μεγάλο έρωτα, θα ονειρευτούν, θα αρχίσουν να κάνουν σχέδια κοινά, αλλά δυστυχώς θα ηττηθούν από την μάστιγα της εποχής μας. Τον φόβο πως θα χάσουν την ταυτότητα τους, αν αποδεχτούν κάποιον άλλο στη ζωή τους, να συνυπάρξουν μαζί και όχι μόνοι τους.

Την πιο κρίσιμη στιγμή του ερωτά τους, τι δρόμο θα επιλέξουν να διανύσουν; Τον δύσκολο επίμονο, αλλά μεγάλο έρωτα; Ή την ευκολία της μοναχικότητας και τον συμβιβασμό μίας άλλης αγκαλιάς;

Ένα βιβλίο, που εστιάζει στη μοναξιά που προτιμούν πλέον οι άνθρωπο, από το να ρισκάρουν για την ευτυχία τους, με ένα πολύ προσεγμένο τρόπο από τη μεριά του συγγραφέα. Η γραφή του Τζαμιώτη είναι πάρα πολύ απλή, χωρίς να είναι απλοϊκή και δεν σε κουράζει καθόλου. Όσο το διάβαζα, ένιωθα πόσο είχε μελετήσει ο συγγραφέας το πρόβλημα που ήθελε να μας αναδείξει και τελειώνοντας το κατάλαβα πως όσα μηνύματα ήθελε να μου περάσει το κατάφερε πραγματικά.

[Agapi · Rating 2 out of 5]

Ενδιαφέρουσα γραφή, αλλά πολύ χολυγουντιανό το σενάριο για τα δικά μου γούστα. Οι πρωταγωνιστές επικοινωνούν μεταξύ τους χειρότερα απ' ό,τι 2 ερωτευμένα άτομα στην εφηβεία. Επίσης, άκρως κουραστικές οι γενικεύσεις του τύπου "οι περισσότερες γυναίκες αυτό" και "οι περισσότεροι άνδρες το άλλο".

[Sevi Salagianni · Rating 4 out of 5]

Πολύ καλή χρήση της ελληνικής γλώσσας, σίγουρα θα αναζητήσω και άλλους τίτλους από τον συγγραφέα.

[Κατερίνα Μαλακατέ · Rating 4 out of 5]

http://diavazontas.blogspot.gr/2018/0...
Τα τελευταία χρόνια μοιάζει να είναι σχεδόν ταμπού να γράψει ένας καλός συγγραφέας μια ερωτική ιστορία. Αφήσαμε ένα από τα πιο σοβαρά θέματα της λογοτεχνίας, τον έρωτα, στις πιο λάιτ εκδοχές της. Για αυτό και μόνον, είναι ανατρεπτικό που ο Κωνσταντίνος Τζαμιώτης τολμά να γράψει μια ιστορία αμιγώς ερωτική. Εξάλλου ο Τζαμιώτης δεν μπορεί να ξεχάσει τον εαυτό του και δώσει μια επιδερμική πλοκή, στηρίζει με όλα του τα λογοτεχνικά όπλα το βιβλίο, κι αυτό κάνει το αποτέλεσμα πολύ ενδιαφέρον.

Ο Πέτρος είναι ένας σαραντάχρονος συγγραφέας που τον ξέρουν ελάχιστοι. Όταν μια μέρα στο Μετρό δει μια γυναίκα να διαβάζει το βιβλίο του, θα την ακολουθήσει και θα την ερωτευτεί. Οι συμπτώσεις, που καθορίζουν τον έρωτα αλλά και τη ζωή μας, παίζουν μεγάλο ρόλο σε αυτήν την ιστορία, είναι γοητευτικές και ανατρεπτικές. Το ίδιο γοητευτικό είναι και το παιχνίδι της αφήγησης. Ο συγγραφέας δεν αρκείται σε έναν από τους αφηγητές, δίνει τον λόγο και στους δυο.

Ο έρωτας του Πέτρου και της Βασιλικής πάσχει από τις ασθένειες των καιρών μας. Ο καθένας τους, παρόλο που είναι ανοιχτός στο πρώτο βήμα, έπειτα κλείνεται στην ατομικότητα και τη μοναξιά του, δεν μπορεί να κάνει το δεύτερο βήμα, να θεωρήσει τον άλλο δικό του. Αφήνονται στα γεγονότα γιατί ο δεσμός τους δεν βαθαίνει, μένει στην αρχική επιθυμία των κορμιών, στο πρώτο θέλω. Ο Πέτρος και η Βασιλική δυσκολεύονται στο αφήγημα του εαυτού τους να βάλουν κι άλλον αφηγητή.

Ο έρωτας είναι πράξη πολιτική. Ο έρωτας είναι κάβλα και σεξ. Ο έρωτας είναι κορμί και σωματικότητα. Ο έρωτας δεν είναι μόνο κορμί και σωματικότητα. Τα κλισέ δεν μας ορίζουν- εξάλλου από τους δυο τους η Βασιλική ενδιαφέρεται πιο πολύ για την εμφάνιση του συντρόφου της. Μας ορίζει η αίσθηση πως είμαστε μοναδικοί. Αυτή δεν είναι μια ιστορία με καλό τέλος. Δεν είναι καν μια ιστορία με τέλος. Αλλά εύχομαι τώρα που (ξανά)έγινε η αρχή από έναν γνωστό συγγραφέα, οι ερωτικές ιστορίες να είναι δίχως τέλος στην ελληνική πεζογραφία. Όχι μόνον στην πιο ελαφριά εκδοχή της, αλλά και στην άλλη, που μας αφορά περισσότερο.

[Georgia Retetakou · Rating 4 out of 5]

Ίσως την επόμενη φορά ένας δυνατός τίτλος, που α��ήνει αιχμές, αμφιβολίες και μια τελεσίδικη χροιά. Είναι σαν αμφιταλαντεύεται, σαν να αιωρείται ανάμεσα σε αυτό που θέλει να πει ο συγγραφέας και σε αυτό που έχει ανάγκη να φανταστεί ο αναγνώστης.Το διάλεξα ανάμεσα σε πολλά βιβλία, αποκλειστικά από τον τίτλο του. Δεν κοίταξα καν το οπισθόφυλλο για να διαβάσω την υπόθεση. Είναι κάτι που σπάνια κάνω μιας και το πρώτο πράγμα που κοιτάω σε ένα βιβλίο είναι η περίληψη του. Αυτό το βιβλίο μάλλον με επέλεξε και πολύ καλά έκανε γιατί και μου άρεσε πολύ και έβαλε στην λίστα μου έναν ακόμα συγγραφέα που θα ακολουθήσω στα επόμενα βήματα του ή θα ψάξω να βρω κάποιο προηγούμενο του κείμενο για να το εντάξω στα επόμενα αναγνώσματα μου.

Μια ξεχωριστή ερωτική ιστορία που ξεδιπλώνεται με μια ιδιόμορφη πλοκή που εστιάζει στις σκέψεις και στις εμμονές των πρωταγωνιστών. Που εμβαθύνει στις διαφορετικές προσδοκίες και φανερώνει
τις πραγματικές εγωιστικές τους προθέσεις που δημιουργούν είτε οι συνθήκες είτε οι λανθασμένοι υπολογισμοί τους. Οι συμπτώσεις και οι αναπάντεχες συγκυρίες.

Ο Πέτρος είναι ένας συγγραφέας όχι πολύ γνωστός. Μια μέρα έχει μια σημαντική υποχρέωση. Αγουροξυπνημένος και αργοπορημένος πηγαίνοντας στο Μετρό για να πάει στον προορισμό του βλέπει μια γυναίκα στην αποβάθρα να διαβάζει το βιβλίο του. Θα την ακολουθήσει, θα την γνωρίσει και θα την ερωτευθεί. Η Βασιλική αυτό είναι το όνομα της γυναίκας θα γοητευθεί απο τον Πέτρο. Θα τον βάλει στην ζωή της και θα ονειρευτεί μαζί του μια άλλη ζωή γεμάτη έρωτα.

Το Βιβλίο χωρίζεται σε δυο κομμάτια. Στην περιγραφή της γνωριμίας και της σχέσης από την πλευρά του Πέτρου. Και σε αυτή της περιγραφής του ίδιου σκηνικού από την πλευρά της Βασιλικής. Άραγε πόσο διαφορετικά μπορούν να δουν δυο άτομα που είναι τα δυο σκέλη μιας σχέσης τα ίδια γεγονότα και τα ίδια στιγμιότυπα; Πόσο διαφορετικά μπορούν να αντιληφθούν τον έρωτα και να βιώσουν την επίδραση του; Μια εξαιρετική προσέγγιση μιας ερωτικής σχέσης που την βιώνουν με την ίδια δύναμη αλλά την διαχειρίζονται με διαφορετικό τρόπο. Η προσμονή, η αναμονή, η υπομονή ή ανοχή. Η εσκεμμένη εξαπάτηση για να κερδίσεις τις εντυπώσεις. Η απαρχή μιας σχέσης. Μετά η έλξη, η σαρκική απόλαυση, η επιθυμία, τα όνειρα που περιορίζονται στην ατομικότητα και εκλαμβάνονται με έναν τρόπο εκ διαμέτρου αντίθετο. Και αργότερα αρκεί μια παρεξήγηση να αλλάξει τα συναισθήματα και την καθολική εικόνα που έχουμε για τον άνθρωπο που έχουμε ερωτευτεί. Μπορεί ο έρωτας να αλλάξει κάτω απο το πρίσμα μιας άλλης πραγματικότητας;

Ο συγγραφέας παρατηρεί. Ανιχνεύει και τονίζει καταστάσεις. Αλιεύει και κατευθύνει συναισθήματα, μπλοκάροντας τον αναγνώστη σε μια αλήθεια που θα ανατρέψει κάθε δικιά του σκέψη. Αναγκάζοντας τον να δει με μια άλλη οπτική τις δυο διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος. Ξεμπροστιάζοντας τα συμπλέγματα της άνισης μάχης του εγωισμού και της ανώφελης υπεροχής. Σε ποια σχέση σωστή άραγε αξίζει να υπερέχεις;

"Από την δυσάρεστη αίσθηση πως είναι κανείς μονίμως στο λάθος μέρος, έως την ακόρεστη επιθυμία να βρίσκεται ταυτόχρονα παντού και πουθενά, μεσολαβεί ακριβώς μια συνηθισμένη ζωή "

Η κάθε λέξη εύστοχα επιλεγμένη περιγράφει με απόλυτη ευκρίνεια την κάθε εικόνα και το κάθε συναίσθημα. Λιτό και απόλυτα προσηλωμένο στον σκοπό του δεν αναλώνεται σε περιττές περιγραφές και ανώφελα σχόλια.

Ένα ιδιαίτερο Βιβλίο που στοχεύει αποκλειστικά στο κτίσιμο μιας ερωτικής ιστορίας και στην αντίληψη της από δυο διαφορετικές πλευρές. Αυτή του άντρα και αυτή της γυναίκας. Η ίδια ερωτική ιστορία πόσο διαφορετικά εκλαμβάνεται όταν επεξεργάζεται εντελώς διαφορετικά στο μυαλό ενός αρσενικού και ενός θηλυκού; Όταν ειδικά θα μπει ανάμεσα τους μια παρεξήγηση που ο καθένας θα την αντικρίσει με τον δικό του τρόπο. Ο καθρέπτης του μυαλού σε μια ερωτική αντιπαράθεση των δύο φύλων.

Ρεαλιστικό και απόλυτα συμβατό με την πραγματικότητα που υπάρχει σε πολλές σχέσεις σήμερα και πάντα. Παίζει με τον χρόνο και την αξία της στιγμής. Την εικόνα που μπορεί να αλλάξει απόχρωση ανάλογα με το σημείο που θα την συναντήσεις ή την συναισθηματική κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι.

Δυνατά συναισθήματα και εμφατικές αντιφάσεις συνθέτουν ένα ξεχωριστό μυθιστόρημα που εγώ το ξεχώρισα και πιστεύω πως και εσείς με την σειρά σας αξίζει να το ψάξετε και να αναζητήσετε την δικιά σας αλήθεια μέσα στις σελίδες του.

https://vivlionerga.blogspot.gr/2018/...

[Γιώργος Μπελαούρης · Rating 5 out of 5]

Αυτό μάλιστα! (κάποιες σκέψεις το ‘’Ίσως την επόμενη φορά’’ του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη)

Η πρώτη μου επαφή με την πένα του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη ήταν με το έργο του ‘’η πόλη και η σιωπή’’ το οποίο με είχε αφήσει ενδεή. Μου είχε δώσει την εντύπωση ενός σύγχρονου Ουγκώ, δίχως υπερβολές, καθώς η περιγραφή της καθημερινότητας και της ανθρωπότητας από την ματιά του, είναι ωμή, ανατριχιαστική, μα λίγο φως υπάρχει εδώ κι εκεί.

Η πρώτη μου επαφή με τον άνθρωπο Κωνσταντίνο Τζαμιώτη ήταν όταν δέχτηκε να παρουσιάσει την Lenore μου στην Πάντειο. Περιττό να πω ότι δεν μπορούσα να το πιστέψω ότι είχε δεχτεί –εξ αρχής- ή ότι –αργότερα- είχε ‘’δει κάτι’’ στο κείμενό μου, μα όσα άκουσα και στην παρουσίαση με άφησαν να αισθάνομαι αιώνια ευγνώμων.

Είχα καιρό να διαβάσω κάποιο κείμενό του, δυστυχώς. Οι μέρες, οι μήνες και τα χρόνια (!) περνάνε δίχως να το καταλάβεις, όταν είσαι χαμένος στους κόσμους σου, μα ψες, αποφάσισα να πιάσω το ‘’ρομαντικό’’ του. Και εδώ μπαίνει ο τίτλος που έβαλα άνωθεν. Καλώς ή κακώς, με τα αμιγώς αισθηματικά και με τα αμιγώς αστυνομικά… δεν τα πάω καλά. Ίσως αυτός να ήταν και ο λόγος που ανέβαλλα την ανάγνωση του συγκεκριμένου τόσο καιρό. Μα με διέψευσε πανηγυρικά και οφείλω πω ότι έφυγε μονορούφι. Ούτε διάλλειμα για τσιγάρο και κάποιοι από εδώ ξέρουν με τι ρυθμό καπνίζω…

Στο δια ταύτα:

ΠΡΟΣΟΧΕΙ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΟΜΙΧΛΩΔΗ ΣΠΟΙΛΕΡΣ

Ο Πέτρος βιώνει το όνειρο κάθε συγγραφέα: συναντά μία κοπέλα που διαβάζει το βιβλίο του στο μετρό, αποφασίζει να την ακολουθήσει, πιάνουν κουβέντα και ξεκινά μια ερωτική σχέση. Οι περιγραφές του φοβικού ανθρωπάκου, οι μαίανδροι της σκέψης του, το γλυκό βασανιστήριο που περνάει με την Βασιλική (που δεν παραδέχεται ποτέ ότι τον διαβάζει) και τα πρώτα ραντεβού είναι τρομερά. Όταν το βιβλίο γίνεται πιο πικάντικο, πάλι ο λόγος και οι λεπτομέρειες είναι ακριβώς όσα χρειάζονται. Η πρώτη ανατροπή, στην κουβέντα με τον κολλητό του, μου ήρθε σαν χαστούκι. Η αντίδρασή του, προσωπικά, δεν μου φάνηκε υπερβολική. Οποιοσδήποτε ένιωθε ότι γκρεμίζεται κάτι τόσο υπέροχο, έτσι θα αντιδρούσε. Η δεύτερη ανατροπή όμως, με κατέστρεψε! Πραγματικά, έφτασα στην μέση του βιβλίου μονοκοπανιά και όταν γυρνάω σελίδα τι βλέπω;

Αλλαγή οπτικής. Και το ότι βρισκόμαστε ακριβώς στην μέση του βιβλίου, το βρήκα απλά τέλειο. Τώρα δηλαδή θα περάσουμε τον ίδιο χρόνο με την Βασιλική; Γαμώ!

Αρχίζουμε να βλέπουμε την ιστορία από την μεριά της Βασιλικής και το πρώτο που μου έκανε τρομερή εντύπωση δεν είναι το γεγονός ότι το πήρε στην τύχη το βιβλίο μαζί της εκείνη την μέρα ή το γεγονός ότι πράγματι την προσέλκυσαν οι διαφορετικές κάλτσες του Πέτρου (αν και ήταν πολύ όμορφες ανατροπές αυτές) μα το γεγονός ότι ενώ στο πρώτο κομμάτι κάθε φράση της Βασιλικής μας μεταφέρεται δίχως εισαγωγικά και περιφραστικά, τώρα συμβαίνει το ίδιο στην αφήγησή της, αλλά… με τον Πέτρο. Και όντως, πόσες φορές στην ζωή, θυμόμαστε ακριβώς τι είπαμε, μα όχι τι μας είπαν και το μεταφέρουμε στο περίπου; Οι συγκυρίες που ο Πέτρος είχε εκλάβει ως κλεισίματα του ματιού στα κείμενά του, ήταν τελικά εντελώς καρμικές, ενώ το παρελθόν της και η κατάληξη με δεύτερο ‘’τρελό’’ σύντροφο, δικαιολογούν απόλυτα και την δική της οπτική στην σχέση.

Πέντε κεφάλαια με τον έναν, λοιπόν, και πέντε με τον άλλο. Δύο όψεις ενός νομίσματος και δύο έξτρα κεφάλαια πριν κλείσεις το βιβλίο. Γλυκόπικρο τέλος. Ίσως η ιδανική σχέση, που η μοίρα, η τύχη, το πεπρωμένο δεν ήθελαν να συμβεί. Συγκινητικό και αληθινό. Προτείνεται ανεπιφύλακτα!

[Eleni · Rating 2 out of 5]

Σαν πρώτη εικόνα η πλοκή μού φάνηκε ότι κάτι είχε να περάσει στον αναγνώστη κι έτσι αποφάσισα να αγοράσω το βιβλίο. Ξεκινώντας το διάβασμά μου αντιμετώπισα δυσκολίες κατανόησης ορισμένων προτάσεων. Αρκετά μακροσκελείς, και στην προσπάθεια να περάσει κάποιο μήνυμα ο συγγραφέας, εγώ προσωπικά όχι μόνο δεν το έλαβα αλλά είχα πλήρη άγνοια της ύπαρξής του με αποτέλεσμα να χρειαστεί να ξανά διαβάσω αυτές τις προτάσεις. Πέρα από αυτό όμως (που ίσως απαιτεί μια κάποια εξοικείωση από πλευράς μου με τη γραφή του συγγραφέα), η δομή της πλοκής ήταν πολύ καλά φτιαγμένη για τα γούστα μου. Πρώτα η εκδοχή του Πέτρου, μετά της Βασιλικής και κλείσιμο με δύο μικρά κεφάλαια ελάχιστων σελίδων που αφορούσαν και τις δύο πλευρές.
Να τονίσω βέβαια πως ένα σημαντικό σημείο που θα προτιμούσα να αποφύγει ο συγγραφέας είναι η χρήση συγκεκριμένων λέξεων για την περιγραφή των ερωτικών σκηνών. Λέξεις όπως "πηδιούνται", για μένα, υποβαθμίζουν την ποιότητα του έργου. Θα μπορούσαν να είχαν αντικατασταθεί από άλλες ή να μη δινόταν τόσο έμφαση στις ερωτικές σκηνές (εντάξει, δεν αφιέρωσε και σελίδες σε αυτές, μερικές προτάσεις μόνο). Δεν είναι θέμα πουριτανισμού ή συντηρητισμού, απλά εγώ το έχω συνδέσει με την ποιότητα ενός βιβλίου και είναι κρίμα μια τέτοια πλοκή να περιγράφεται, για μένα, με αυτόν τον τρόπο. Παρ' όλα αυτά συνέχισα να το διαβάζω χωρίς να με επηρεάσουν ιδιαίτερα αυτές οι λέξεις.
Εν κατακλείδι, ως σύνολο το βιβλίο είναι αρκετά καλό. Κατάφερε μάλιστα να με εκπλήξει με την εξέλιξη των γεγονότων και να με μάθει πως χωρίς επικοινωνία μια σχέση δε στεριώνει.

[Antonio Papadourakis · Rating 4 out of 5]

Μια όμορφη ερωτική ιστορία, που αρχίζει, τρέφεται και τελειώνει άδοξα μέσα από παρερμηνείες εκφράσεων, συμπεριφορών και λεγομένων. Ουσιαστικά όλη η σχέση του Πέτρου και της Βασιλικής ενώ δείχνει ιδανική, βασίζεται στην παρεξήγηση! Ο συγγραφέας την αναδεικνύει πολύ πρωτότυπα μέσω των αυτοτελών αφηγήσεων των δύο πρωταγωνιστών!
"Έτσι κι αλλιώς, όταν το πάθος του καινούργιου καταλαγιάζει και η λογική της καθημερινότητας αναλαμβάνει ξανά τα ηνία, όταν οι φοβίες, οι μικρότητες, τα στερεότυπα και η φυσική ροπή προς μια βολική καθημερινότητα ανακτούν την ισχύ τους, πολλά από όσα στην αρχή έμοιαζαν επιθυμητά ή ακόμη και χαριτωμένα, αποδεικνύονται για τους περισσότερους μπελάς που τους στερεί την ηρεμία τους. Είναι ζήτημα αντοχής των υλικών του καθενός, τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο."
"Η αποθέωση των μέσων όρων έγκειται στη βεβαιότητα ότι η μετριότητα δεν αποτελεί κανένα έγκλημα για το οποίο πρέπει να ντρέπεται κανείς. Η κοινή λογική διδάσκει πως η συνετή διαχείριση του ελάχιστου κάνει θαύματα."
"Τ γεγονός πως δεν διαθέτει καμιά συγκεκριμένη πρόταση για τον τρόπο με τον οποίο τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα για όλους ίσως να οφείλεται στην αδυναμία της να παραδεχθεί πως δεν θεωρεί απαραίτητο να απολαμβάνουν όλοι τις ίδιες ευκαιρίες με αυτήν ή με τος ανθρώπους που της μοιάζουν και ούτε βέβαια είναι όλοι άξιοι μιας τέτοιας εύνοιας.... να αποκτήσει την ειλικρίνεια που απαιτείται για να ομολογήσει πως υπερασπίζεται το δίκιο των λιγότερο τυχερών όσο οι διεκδικήσεις τους δεν στρέφονται εναντίον των δικών της προνομίων."

[Tania · Rating 4 out of 5]

Ο Κωνσταντίνος Τζαμιώτης στο τελευταίο βιβλίο του με τίτλο -Ίσως την επόμενη φορά- περιγράφει μια ερωτική ιστορία. Ένα ευφυέστατο μυθιστόρημα με μια εναλλαγή στην οπτική γωνία, που ενθουσιάζει και απογυμνώνει και σε παρασέρνει σε τρεις διαφορετικούς κόσμους, εκείνον του Πέτρου, της Βασιλικής αλλά και του συγγραφέα.
Τα πράγματα συνωμοτούν, άλλοτε υπέρ μας και άλλοτε εναντίον μας. Το σύμπαν αρέσκεται σε συνωμοσίες, που μαγεύουν στα πρώιμα στάδια, που αφοπλίζουν στα πρώτα λεπτά, που ενώνουν αιωνίως. Πόθοι, που πραγματώνονται, όταν η σκέψη κυριαρχεί επάνω τους. Αλήθειες, που αποκαλύπτονται γιατί έτσι είναι η ζωή κι ο φαύλος κύκλος της ψευδαίσθησης. Φοβίες, που αποκρυσταλλώνονται και τρομάζουν. Συναισθήματα, που βυθίζονται ολοένα και περισσότερο στο σκοτάδι γιατί η αλήθεια απαιτεί θάρρος κι αντοχή και γενναιότητα και σεβασμό. Η ζωή θέλει μοιρασιά μα ο κόσμος στενεύει και οι φόβοι φυτοζωούν εκεί, όπου υπάρχει χώρος μόνο για την ελπίδα. Η επόμενη στιγμή είναι ένας άλλος δρόμος. Το θέμα είναι να παραμείνεις στον δικό σου δρόμο, διεκδικώντας όλη την ομορφιά, που σου αναλογεί. Η διάκριση απαιτεί μια νηφαλιότητα βουτηγμένη στη μαγεία. Πώς αλλιώς; Η μοναξιά για να κατακεραυνωθεί θέλει προσπάθεια και η επόμενη φορά δεν θα μοιάζει σε τίποτα με την προηγούμενη.

[Fotini Rizou · Rating 3 out of 5]

Βάζω τέσσερα αστέρια επειδή ήταν αξιοπρεπής ερωτική ιστορία αλλά και για το plot twist, το οποίο αφήνει κάποια κενά αλλά κατανοητά. Επιπλέον, ο σχοινοτενης λόγος δε με κούρασε κι οι κάπως στερεοτυπικες φράσεις, μάλλον παρέπεμπαν στο σκεπτικό του ήρωα κι όχι σε γενικές αλήθειες. Διαβάζεται πολύ εύκολα και κάποια σημεία σε κάνουν να σκεφτείς πράγματα πέραν της ίδιας της ιστορίας και των σχέσεων. Ευτυχώς το τέλος δεν ήταν αναμενόμενο . Δίνει μια ελπίδα για το ελληνικό μυθιστόρημα πως δεν αναλώνεται σε μελό και βαρύ εσωτερικο δράμα.

[Tassos Bog · Rating 5 out of 5]

Ένα πολύ όμορφο και καλογραμμένο βιβλίο που αποτυπώνει την πραγματικότητα των σχέσεων. Δύο άνθρωποι συναντιούνται τυχαία στο μετρό της Αθήνας και μια σχέση αρχίζει να αναπτύσσεται, όμως μια σειρά από γεγονότα αλλάζουν τα πάντα και ο Πέτρος και η Βασιλική δεν μπορούν να ακολουθήσουν την πορεία αυτή. Ίσως την επόμενη φορά να είναι πιο τυχεροί...

[Billio V · Rating 3 out of 5]

Πολύ καλή γραφή και χρήση της ελληνικής γλώσσας. Ο συγγραφέας φαίνεται ότι έχει δυνατότητες.
Ευστροφος ο τρόπος παρουσίασης της ιστορίας από την οπτική γωνία και των δύο πρωταγωνιστων. Ωστόσο το τέλος του βιβλίου ήταν λίγο απότομο και με άφησε με μια αίσθηση ανικανοποιητου για την μετεπειτα πορεία των χαρακτήρων και για την εξέλιξη τους μετά από το κοινό τους βίωμα.

[Γιώργος Μαντάς · Rating 5 out of 5]

Αυτό το μυθιστόρημα το αγάπησα πολύ.
Διαβάζουμε την ερωτική ιστορία του Πέτρου και της Βασιλικής από τη διαφορετική οπτική γωνία των δύο εραστών, εξαιρετικά ενδιαφέρον λογοτεχνικό εύρημα ενώ το τέλος του βιβλίου είναι εξίσου ανατρεπτικό.
Καλογραμμένο μυθιστόρημα, γραφή που ρέει και απολαυστικό όσο και άβολο γιατί αποκαλύπτει τον κυνισμό με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τις ερωτικές σχέσεις.

[Booklists_ Catherine · Rating 3 out of 5]

Πολύ ανατρεπτικό, οριακά δεν προλαβαίνεις όσα συμβαίνουν και σε κρατάει σε μεγάλη εγρήγορση. Διαφωνώ λίγο με κάποιες γενικότητες, για να το πω λαϊκά "τσουβαλιασμα" αντρών και γυναικών και κάπως με μπερδευε η γραφή του ενώ χρησιμοποιουσε ωραίες λέξεις. Θα διάβαζα και άλλο δικό του παντως.

[Sophie · Rating 4 out of 5]

Πάρα πολύ καλή γραφή.