ลายเหมราช

นักสืบสตรีศรีอยุธยา #2

by พงศกร

เมื่อร่างทรงของพระนางเทพทองถูกสังหารอย่างเหี้ยมโหดและศพถูกทิ้งไว้กลางทุ่งนา ลูกจันและพ่อแสนจึงต้องเข้าไปเกี่ยวข้องโดยมิอาจหลีกเลี่ยงได้
ด้วยผู้ตายคือนวล ญาติผู้พี่ของลูกจัน และฆาตกรอาจเป็นใครสักคนในราชสำนักฝ่ายใน โดยเฉพาะเมื่อหลักฐานเดียวที่พบก็คือผ้าลายเหมราชที่ใช้กันในวังเท่านั้น
เงื่อนงำต่างๆ เริ่มขมวดเกลียวแน่นขึ้นทุกขณะ นั่นอาจทำให้ความรักที่มีอุปสรรคของลูกจันและออกหลวงแสนอริพ่าย ยิ่งสับสนวุ่นวายกว่าเก่า
เขาและเธอจะผ่านอุปสรรคทั้งหลายไปได้อย่างไร...

Genres: Suspense

352 pages, Paperback

Published October 1, 2017

About the author

พงศกร เป็นทั้งชื่อจริงและนามปากกาของ นายแพทย์พงศกร จินดาวัฒนะ
จบการศึกษาจาก คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น และอบรมเป็นผู้เชี่ยวชาญสาขา เวชศาสตร์ครอบครัวจาก Pennsylvanin State University ประเทศสหรัฐอเมริกา

เคยรับราชการเป็นแพทย์ ประจำอยู่ที่กลุ่มงานเวชกรรมสังคม โรงพยาบาลราชบุรี ปัจจุบันทำงานในตำแหน่ง Senior Director of Communication ประจำอยู่ที่ศูนย์การแพทย์ โรงพยาบาลกรุงเทพ

พงศกร ได้รับการสนับสนุนและส่งเสริมจากบิดามารดา จึงรักการอ่าน และชอบขีดเขียนมาตั้งแต่เรียนชั้นประถม ผลงานเรื่องสั้นเรื่องแรกชื่อ ปุกปุย ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารสวิตา เมื่อตอนอายุ 11 ปี จากวันนั้นถึงวันนี้ ก็วนเวียนเขียนหนังสือมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสั้น เรื่องยาว สารคดี รวมทั้งบทความทางการแพทย์ และคอลัมน์ตอบปัญหาสุขภาพในนิตยสาร

ปัจจุบันยังคงมีผลงานตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสาร สกุลไทย หญิงไทย พลอยแกมเพชร และ volume โดยมีสำนักพิมพ์เป็นของตนเองร่วมกับ นายอรรถรัตน์ จันทรวรินทร์ ในนาม groove publishing

Reviews

[Paksiree Isarankura · Rating 4 out of 5]

ลายเหมราช … ยังคงเกี่ยวเนื่องกับ ผ้าลายอย่าง เรื่องนี้เป็นผ้าลายเหมราช เดินเรื่องหลังจากการผลัดแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์ มาเป็นพระเพทราชาต้นราชวงศ์บ้านพลูหลวง ด้วยเนื้อหาประวัติศาสตร์ช่วงเวลานี้คุกรุ่น น่าติดตามอยู่แล้ว คุณหมอบรรยายได้เห็นภาพและรู้สึกได้ถึงความอึมครึมของบรรยากาศแวดล้อม และ เพิ่มเหตุฆาตกรรมเข้าไปอีก ให้ “ลูกจัน” เป็นตัวเอก ซึ่งเวลานี้ลูกจันออกมาใช้ชีวิตนอกวังตามเจ้าจอมสารภี และ มาเรียนหมอฝึกหัดกับแม่พุดซ้อน และ “หลวงแสน” ที่ชอบพอแม่ลูกจันจากเรื่องก่อนก็มาเป็นตัวเอกในเรื่องนี้ ตัวละครจากลายกินรี มากันครบ

นางเอกยังคงเป็นแนวที่ถูกจริตเรา เก่ง กล้า มั่นใจที่จะแสดงความเห็น เป็นตัวของตัวเอง ดูซุกซนกว่าแม่พุดซ้อน มีเสน่ห์แบบแก่นๆ ผิดหญิงยุคสมัยอยุธยา แต่ก็ไม่ทำลายบริบทแวดล้อม บทเด่นให้น้ำหนักกับลูกจัน มากกว่าหลวงแสน

เราว่าพล็อตเรื่อง สนุก ซับซ้อน มีขึ้นมีลงมากกว่า ลายกินรี สร้างตัวละครคนใกล้ชิดตัวเอก โยงไปมาให้เราคิดตามสงสัยกันเองได้ดี บรรยายรายละเอียดของเรื่องราวของผู้คนในยุคสมัยได้เห็นภาพ

สำหรับปมฆาตกรรม มีการเข้าเจ้าเข้าทรงมาเกี่ยวข้อง การสืบ การหาหลักฐานคล้ายๆ กับลายกินรี ก็เลยพอจะเดาทางได้ แต่เรื่องนี้มีตัวละครมาเกี่ยวข้องเยอะกว่า ทำให้น่าติดตาม บทของพุดซ้อนก็มีไม่น้อยในเรื่องนี้นำไปสู่ตอนจบที่ลงตัวของ สามหมอหญิงเชลยศักดิ์ … ห้านักสืบสตรีศรีอยุธยา

ชอบที่คุณหมอย่อยรายละเอียดเกร็ดประวัติศาสตร์ในรั้วในวังสมัยนั้นมาให้เราอ่านเข้าใจง่ายๆ ผ่านแม่พิม และลูกจัน อ่านสนุกไม่รู้สึกยัดเยียดเลย

😂 เอ็นดู พ่อมี ที่รู้ว่าตัวเองกะโหลกกะลา ยังคงเป็นสีสัน แอบสร้างความฮาเล็กๆ
🤣 ขำตอนที่ลูกจัน บอกกับออกพระเทพบริบาลว่า มาหาสมุนไพร แต่ในตะกร้าคือหญ้าแห้วหมู …ว่าแต่หญ้าแห้วหมูมีสรรพคุณเป็นยาจริงๆ หรือเปล่านะ ??

[Patrawan Dear]

#ลายเหมราช / พงศกร

เรื่องนี้เป็นเล่มที่สองของชุดนักสืบสตรีศรีอยุธยา เป็นเรื่องราวที่ต่อเนื่องมาจาก “ลายกินรี” ค่ะ พระนางเป็นตัวละครที่เรารู้จักมาจากเรื่องแรกอยู่แล้ว เนื้อเรื่องยังคงเป็นแนวสืบสวนเช่นเดิม คราวนี้เป็นการสืบคดีการตายของหญิงคนทรง โดยมีผ้าลายเหมราชเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญ

แม้เราจะค่อนข้างชอบหนังสือชุดนี้ของผู้เขียน เนื่องจากมีความต่างจากเรื่องอื่น ๆ ที่มักจะเป็น pattern เดียวกันไปหมด แต่เรื่องนี้ก็ไม่ได้หนีจาก”ลายกินรี”เท่าไหร่ จึงอ่านแบบไม่ค่อยมีลุ้นอะไร คดีในเรื่องก็ไม่ซับซ้อน ชนิดที่เรียกว่าเปิดเรื่องมาก็เดาตัวร้ายได้เลย

แต่จุดที่ชอบมากคือการย่อยข้อมูลทางประวัติศาสตร์สอดแทรกเข้ามาในเรื่อง โดยเฉพาะเป็นประวัติศาสตร์ในยุคพระเพทราชา ซึ่งเป็นยุคที่มีความอึมครึมในหลาย ๆ ด้าน เรื่องราวทางประวัติศาสตร์จึงดึงความสนใจเราไปจากพระนางได้ทั้งหมด และเช่นเคยที่ผู้เขียนไม่เคยทำให้เราอินกับความรักของพระนางได้เลย ไม่ว่าจะเป็นพระนางจากเรื่องใด

โดยรวมแล้วจัดว่าอ่านได้สนุก และได้ความรู้ทางประวัติศาสตร์แบบไม่รู้สึกว่าถูกยัดเยียดค่ะ :)

[Apinya · Rating 4 out of 5]

ไม่เคยอ่านงานของคุณพงศกรมาก่อน เพราะไม่ชอบแนวผีๆ เรื่องนี้เรื่องแรก ติดใจตรงที่บอกว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับนักสืบสตรีศรีอยุธยา เห็นพล็อตแหวกแนวเลยอยากรู้ว่าจะเป็นยังไง
เป็นเรื่องที่ไม่หวือหวามาก แต่อ่านแล้วชวนติดตาม อ่านแล้วติดลมค่ะ พอจะวางก็ขออีกนิดนึง อีกนิดนึงตลอด พอจบเรื่องนี้ถึงกับทนไม่ได้ ต้องไปกดซื้ออีบุ๊กเรื่องลายกินรีมาอ่านต่อเพราะอยากรู้เรื่องแม่พุดซ้อน 
ยอมรับว่าคุณพงศกรเก่งมากที่ทำให้เรากดซื้ออีบุ๊กได้อย่างไวโดยไม่ยั้งคิดเลย ปกติเราชอบอ่านเล่มค่ะ -_-" นี่ยังคิดอยู่ว่าสุดท้ายจะต้องเสียเงินให้เรื่องลายราชสีห์ด้วยใช่ไหม #พงศกรนายแน่มาก

[Pika Cruz · Rating 3 out of 5]

ยังมีเงาซ้อนระหว่างลายกินรีเข้ามาในเรื่องนี้ ทำให้ตัวละครหลักในเรื่องไม่เด่นเท่าเลย (คหสต)ค.รักพระนาง คือเเม่พระเอกไม่ปลื้มเพราะเก่งเกินหญิงยุคนั้นไป มาจากครอบธรรมดาด้วย แม่มองหาลูกสะใภ้ให้พ่อแสนเเล้ว แต่เขามีใจให้ลูกจันคนเดียว
คดีผ้าฆ่าคนตายก็มาพลิก ไม่หวือหวาเท่าลายกินรี

[Iggyizzy2000 · Rating 3 out of 5]

พล็อตเรื่องใน ลายเหมราช นั้นยังคงยึดตามแบบฉบับเดียวกับ ลายกินรี
นั่นคือการวางปมฆาตกรรมที่ต้องเริ่มสืบค้นจากลายผ้า
โดยมีผู้สืบเป็นผู้หญิงที่เก่งแต่ได้รับการข่มจากสังคมในสมัยนั้นๆ
ส่งผลให้ต้องมีตัวละครชาย หรือ พระเอกคอยให้ความช่วยเหลือสนับสนุน
และ ตัวละครชายยังทำหน้าที่เป็นคู่รักที่สามารถสร้างเป็นพล็อตย่อยๆเกี่ยวกับพ่อแง่แม่งอนได้เป็นอย่างดี
โดยมีแบ็คกราวน์เป็นประวัติศาสตร์เข้ามาเจืออย่างเข้มข้นแต่ไม่ลุกลาม
ดังนั้นผู้อ่านจึงสามารถได้อรรถรสทั้ง การสืบหาปมคดีฆาตกรรม เรื่องรักกุ๊กกิ๊กของพระ-นาง
และ เรื่องราวอ้างอิงทางประวัติศาสตร์
ได้อย่างสนุกสนานพอสมควร

จุดด้อยของ ลายเหมราช คือ การดำเนินเรื่องและการใช้องค์ประกอบที่คล้ายๆ ลายกินรี มากไป
จะต่างกันก็แค่ประวัติศาสตร์ฉากหลัง
นอกนั้นยังเล่าเรื่องการสืบโดยใช้การแพทย์ซึ่งเป็นจุดแข็งของพุดซ้อนเอามาใส่ลูกจันอีกที
ทำให้ความโดดเด่นของลูกจันนั้นมีไม่มากนักในเล่มนี้
เพราะถือว่าดำเนินรอยทางเดียวกับพุดซ้อยเลยทีเดียว

[Meena Narag · Rating 4 out of 5]

เนื้อหาดีไม่ต่างจาก ลายกินรี แม้จะไม่ซับซ้อนและคาดเดาคอนจบได้ แต่ก็ยังมีปมบางอย่างที่รอการเฉลย บทเข้าพระเข้านางไม่มีเพราะเป็นนิยายสืบสวนพีเรียด ที่จริงก็เป็นธรรมชาติดีนะ เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานใครจะมีอารมณ์มาจีบกัน แค่มองตาแล้วรู้ใจกันก็พอ

[อุ้มสม · Rating 4 out of 5]

ลายเหมราชคือนวนิยายเรื่องที่สองในซีรีส์ “นักสืบสตรีศรีอยุธยา”

หลังจากที่รีวิวครั้งที่แล้ว เราได้มาแนะนำนิยาย “บันทึกปิ่น” เรื่องสืบสวนจีนโบร���ณ มาคราวนี้เป็นสืบสวนไทยโบราณกันบ้าง กับเรื่องราวคดีฆาตกรรมในสมัยสมเด็จพระเพทราชา ที่ดำเนินเรื่องโดยตัวละครฝ่ายหญิง

ถึงแม้จะเป็นเล่มที่สอง แต่จะบอกว่าลายเหมราชคือเล่มจบของซีรีส์ชุดนี้ก็ว่าได้ เพราะทั้งสามเล่มประกอบด้วย ลายกินรี ลายเหมราช และ ลายราชสีห์ (เล่มสุดท้ายถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด น่าจะออกประมาณเดือนมีนาปีหน้า แต่ถ้าเรียงตามลำดับเหตุการณ์ คือเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนอีกสองเล่ม)

อ้อ บอกก่อนเลยนะว่าไม่ต้องกังวลว่าจะต้องอ่านทุกเล่ม อ่านตามลำดับ เพราะทั้งสามเรื่องจบในเล่มของตัวเอง ไม่ค้างคา แต่ถ้าสนุกจนอยากตามต่อให้ครบก็ไม่ว่ากัน อิอิ

สำหรับเรา “ลายเหมราช” เป็นอีกเรื่องของคุณหมอพงศกรที่เราอยากบอกว่า “ชอบมาก” ปมสืบสวนที่เข้มข้น ข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจ ฆาตกรที่ใครหลายคนอาจคาดไม่ถึง และเรื่องรักสุดละมุนของพระนาง

อันดับแรกคือเรื่องสำนวน เราชอบสำนวนในลายเหมราชมากกว่าลายกินรี แม้ว่าผู้เขียนจะยังคงคอนเซปต์ของการเป็นนิยายร่วมสมัย อ่านง่าย อ่านสนุก แต่บทสนทนา บทบรรยายในเรื่องนี้ได้บรรยากาศความเป็นนิยายพีเรียด ได้บรรยากาศในสมัยกรุงศรีอยุธยา ยกตัวอย่างเช่น

“น่าประหลาดใจนัก…นวลอดนึกในใจมิได้…ยิ่งพินิจพิศดู หล่อนยิ่งมั่นใจว่าชายหนุ่มจะต้องเป็นผู้มีบารมี ท่าทางของเขาไม่ใช่เพียงไพร่ฟ้าฝุ่นเมืองแน่”

เพิ่งเคยได้ยินคำว่า “ไพร่ฟ้าฝุ่นเมือง” เป็นครั้งแรก ชอบมากเลย ที่ขัดใจเล็กน้อยก็คงเป็นเรื่องความไม่คงที่ของสรรพนามที่ตัวละครเรียกตัวเอง เช่น เดี๋ยวก็ฉัน เดี๋ยวก็ดีฉัน ทั้งที่อยู่ในช่วงเวลาเดียวกัน พูดกับคนคนเดียวกัน หรือยังมีคำศัพท์บางคำที่เรารู้สึกว่าค่อนข้างทันสมัยกว่าการเป็นนิยายพีเรียดสมัยอยุธยา เช่นคำว่าเข้าคิว คำว่าโรงพยาบาล (ถ้าเป็นในยุคนั้นเรานึกถึงคำว่าโรงหมอมากกว่า) แต่ข้อติติงเหล่านี้ก็เป็นเพียงรายละเอียดปลีกย่อยเล็กน้อยเท่านั้น

ที่เราชอบมากคือการนำเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ยุคสมัยสมเด็จพระเพทราชา มาเชื่อมโยงกับปมฆาตกรรมในเรื่อง ด้วยความที่เราชอบศึกษาประวัติศาสตร์ไทยมาก แต่พอมาอ่านลายเหมราช ประวัติศาสตร์ยุคพระเพทราชาหลายเรื่องหลายประเด็น ก็เป็นสิ่งที่เราไม่เคยรู้มาก่อน มันเจ๋งตรงผู้เขียนศึกษาค้นคว้าจากตำราหลายเล่ม (จากที่อ่านคำบอกเล่าช่วงท้ายเรื่อง) แต่สามารถนำมาย่อยให้คนอ่านเข้าใจง่าย และสนุกสนานกับเหตุการณ์ในยุคนั้น

ต่อมาคือเรื่องคดีฆาตกรรม ที่ถือเป็นหัวใจสำคัญของลายเหมราชเลย ผู้ตายคือ “แม่นวล” หญิงสาวร่างทรงพระนางเทพทอง ผู้ที่ชาวกรุงศรีอยุธยาให้ความศรัทธานับถือ การเปิดเรื่องบทที่ 1 และบทที่ 2 ทำได้ดีมาก สนุก และ “เอาอยู่” ในการที่จะตามอ่านให้จบ ด้วยจู่ๆ เธอก็ถูกขุนนางพาตัวให้ไปพบผู้หญิงคนหนึ่ง เพื่อสอบถามเรื่องกบฏเจ้าฟ้าอภัยทศ ทว่าแม่นวลถูกปิดตาไม่ให้มองเห็นผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงที่ขุนนางหนุ่มเรียกว่า “พระอัครมเหสี” !

ใช่ครับ คดีฆาตกรรมแม่นวลที่มีหลักฐานคือผ้าลายเหมราช มีผู้ต้องสงสัยคือพระอัครมเหสีของพระเพทราชา แต่พระเพทราชาก็มีอัครมเหสีถึงสามพระองค์ คือฝ่ายขวา กลาง และฝ่ายซ้าย ตอนอ่านนี่คือเราอึ้งกับความกล้าของผู้เขียนมาก เชิญชวนให้นักอ่านตามหาความจริงเรื่องนี้ด้วยกันครับ

ชอบรายละเอียดปลีกย่อยในเรื่องนี้มาก คือรู้สึกเหมือนอยู่ในยุคสมัยนั้นจริงๆ ไม่ว่าจะเป็น การชันสูตรศพ ตำราโอสถพระนารายณ์ การเข้าทรง การแสดงละครชาตรี สมุทรโฆษคำฉันท์ เป็นต้น เรียกได้ว่าผู้เขียนทำการบ้านมาดี

อันนี้จริงเราค่อนข้างเดาปมคดีฆาตกรรมเรื่องนี้ออกนะ ว่าฆาตกรตัวจริงจะมาไม้ไหน ช่วงแรกๆ ยังไม่ค่อยมั่นใจมาก แต่หลังจากที่วิญญาณแม่นวลมาบอกใบ้ สำหรับเราแล้วคือ โป๊ะเชะ! ใช่แน่ๆ และในที่สุดก็เดาถูก ค่อนข้างภูมิใจในตัวเอง (ฮาาา) แต่ในส่วนรายละเอียดเล็กๆ ที่ฆาตกรดึงตัวละครอื่นๆ เข้าไปเอี่ยว เข้าไปมีส่วนร่วม อันนี้คาดไม่ถึง

เรื่องราวความรักของพระนาง “พ่อแสน” หรือ “ออกหลวงแสนอริพ่าย” และ “แม่หญิงลูกจัน” น่ารักดีครับ สองคนนี้รักกันมาตั้งแต่ลายกินรีแล้ว ลายเหมราชจะเป็นช่วงเวลาของการพัฒนาความสัมพันธ์ ช่วงฝ่าฟันอุปสรรคความรักทั้งจากคนรอบข้างและจากตัวของพระนางเอง

พ่อแสนดูเป็นหนุ่มสุขุมนุ่มลึก พูดน้อย แต่จริงใจรักจริง พอมาเรื่องความรัก พ่อเจ้าประคุณขี้หึงมาก ในขณะที่แม่หญิงลูกจัน ที่ดูนุ่มนวล อ่อนหวาน เรียบร้อย บทจะทะเลาะกับพ่อแสนก็ปากไว ไม่ยอมกัน ถือเป็นหนุ่มสาวที่ใจร้อนเพราะความรัก

แต่ชอบความเป็นธรรมชาติของพระนางเรื่องนี้ ความตรงไปตรงมา รู้สึกอะไรก็แสดงออกมาแบบนั้น คือไม่มีอะไรซับซ้อน ในเมื่อทะเลาะกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง ก็ไม่สมควรที่จะโกรธเคืองกัน พระนางคู่นี้ไม่มีทิฐิครับ บทจะง้อก็ง้อพร้อมกัน น่ารักมาก

แต่แอบเสียดายที่บทบาทความเป็น “นักสืบสตรีศรีอยุธยา” ของแม่หญิงลูกจันมีน้อยและไม่โดดเด่น ด้วยความที่เธอเป็นผู้หญิงเรียบร้อย แน่นอนว่าโดน “แม่หญิงพุดซ้อน” ผู้ใจกล้าบ้าบิ่นจากลายกินรีขโมยซีนบ่อยมาก แม่หญิงลูกจันไม่มีโอกาสได้ฉายเดี่ยวมากเท่าที่ควร นักสืบสตรีศรีอยุธยาในเรื่องนี้หมายถึงการสืบเป็นทีมมากกว่า ทั้ง เจ้าจอมสารภี คุณหญิงแสร์ แม่หญิงพุดซ้อน แม่หญิงลูกจัน และอะมีนะห์ แต่เสน่ห์ของลูกจันคือความใจเย็น ความใฝ่รู้ใฝ่เรียน การรู้จักปรับตัวให้เข้ากับเหตุการณ์บ้านเมืองในปัจจุบัน

เป็นเรื่องสืบสวนที่ไม่ค่อยเครียด มีเรื่องรักของพระนางผ่อนคลาย มีความคอเมดี้เล็กน้อยให้คนอ่านได้อมยิ้ม โดยเฉพาะจากตัวละครที่ชื่อ “พ่อมี” พี่ชายของพุดซ้อนที่ทำอะไรก็มีแต่โดนด่า เราชอบตอนพ่อมีเถียงกับวิญญาณแม่นวล ฮาดี

โดยรวมแล้วคือนิยายพีเรียดบอกเล่าคดีฆาตกรรม การสืบสวนสอบสวนได้ดี ชวนติดตาม แนะนำทั้งคอพีเรียดและคอสืบสวน

[Natt · Rating 4 out of 5]

ซับซ้อนและมีชั้นเชิงมากกว่าเรื่องแรกในชุด
และมีความหึงหวงในแง่มุมความรักมากกว่าด้วย

[daoluvftcat · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เป็นเรื่องของลูกจันกับขุนแสน ซึ่งได้เลื่อนยศแล้ว เกิดเหตุฆาตกรรมร่างทรง ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของลูกจันกับพุดซ้อน ไม่มีหลักฐานอะไรนอกจากผ้าลายเหมราชในบ้านของเหยื่อ ทีมนักสืบ (ต้องเรียกว่าทีมแหละ มีทั้งลูกจัน ขุนแสน พุดซ้อน หลวงอินทร์ พี่มี พ่อเพชร อะมีนะห์)ช่วยกันคนสืบ แถมผู้ต้องสงสัยก็ดันเป็นถึงพระอัครมเหสี เล่มนี้เรื่องราวซับซ้อนน้อยกว่าลายกินรี แต่เดาตัวคนร้ายยากกว่า พาร์ทความรักไม่ค่อยมีอะไรให้ลุ้นเพราะพระนางรักกันมาตั้งแต่เรื่องลายกินรีแล้ว แค่มีเรื่องให้ปรับตัวปรับความเข้าใจกันนิดหน่อย ให้ 4/5

[Ploy · Rating 2 out of 5]

2.5 stars, just readable.

[thep.gmr · Rating 4 out of 5]

วิธีเล่า การดำเนินเรื่องมีกลิ่นอายของเรื่องลายกินรี แต่ลายเหมราชเล่าได้กระชับและน่าติดตามมากกว่า

[Chanaddarin Harivel · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้ให้5 ดาวเพราะความซับซ้อนเลย คาดไม่ถึง เลยรู้สึกประทับใจ

[Kaew Violetta · Rating 3 out of 5]

ก็สนุกดีนะ ถึงจะเป็นเรื่องราวสมัยอยุธยาก็เถอะ แต่เรื่องราวภายในเล่มบางอย่างน่าจะเกิดหลังสมัยนั้น ทำให้ดูขัดๆนิดนึง แต่ภาพรวมก็ยังดูโอเคอยู่