جلد سیزدهم تاریخ فلسفهی گاتری. نویسنده در این جلد با نظر به نامهی هفتم افلاطون، تا حدی زندگی او و سیر تاریخی وقایعی را که پشت سر گذاشته ترسیم و محتوای کلی آثار و تقسیمبندیهای رایج محاورات را بیان میکند. در ادامه پس از پایان یافتن این مقدمه، 9 محاورهی سقراطی افلاطون که بنا برنظر نویسنده و قریب به اتفاق پژوهشگران مربوط جزء آثار ابتدایی افلاطون هستند کندوکاو میشود. شیوهی کار برای هر محاوره به این صورت است که پس از ذکر یک تاریخچه در مورد محاورهی مورد نظر، زمینهی تاریخی و خلاصهای از متن محاوره بیان میشود و آنگاه نوبت به شرحش میرسد. با توجه به سقراطی بودن این بخش، عموما مخاطب با بخشهای پیچیدهی اندیشهی افلاطون روبرو نمیگردد و از این رو فهم این محاورات دشوار نیست. از سوی دیگر اینها بهترین منابع افلاطونی جهت شناخت سقراط هستند، زیرا از نظر زمانی مقدم بر سایر محاورات بوده و مربوط به زمانیاند که اندیشهی مستقل افلاطون هنوز به طور کامل شکل نگرفته و او هنوز از استاد خود فراتر نرفته است