เจ็ดชาติภพ หนึ่งปรารถนา

by Jiu Lu Fei Xiang, จิ่วลู่เฟยเซียง, 九鹭非香

เรื่องราวความรักสนุกสนานระหว่างเสี่ยวเสียงจื่อ เซียนน้อยเมฆมงคลกับเทพชูคง
ที่ทำให้ด้ายแดงยุ่งเหยิงจนถูกลงโทษให้ลงมาเกิดยังโลกมนุษย์ถึงเจ็ดชาติภพ
ทั้งคู่ต่างหมายมั่นปั้นมือที่จะเป็นเมฆดำในชีวิตของกันและกัน

ยามที่ข้ายังเป็นเพียงเมฆมงคลที่ไร้ความรู้สึกการเวียนว่ายตายเกิดย่อมไร้ความหมาย
เมื่อผู้เฒ่าจันทราเมาสุราข้าจึงมีวาสนาได้เป็นเซียน
ตลอดหลายร้อยปี ทุกๆวันก็เป็นเหมือนเช่นเดิม
แต่มิรู้ว่าเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อใด...
ดูเหมือนจะเป็นยามที่ชายหนุ่มชุดแดงร่วงลงมาจากสวรรค์
ชีวิตของข้าก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

“ข้าจะทำให้ชีวิตเจ้าดำมือเป็นเมฆดำจงเตรียมเนื้อเตรียมตัวไว้ซะ เจ้าหนุ่มน้อย”
“สาวใช้ตัวเล็กๆ ที่บำเพ็ญเพียรเพียงไม่กี่ร้อยปี
ถึงกับกล้ามาท้าทายข้ารึ เฮอะกล้าดีอย่าง...”

Genres: China, Fantasy, Novels, Romantic, Romance, Comedy

384 pages, Paperback

First published January 14, 2014

About the author

Associated Names:
* Jiu Lu Fei Xiang (English)
* 九鹭非香 (Chinese)
* จิ่วลู่เฟยเซียง (Thai)

Reviews

[Ning · Rating 4 out of 5]

ในยุคที่จิ่วลู่กระจายขึ้นมายังกะดอกเห็ด (โผล่แทบทุกสนพ) เราชอบเรื่องนี้ที่สุดค่ะ
อย่างด้ายแดงนั่นก็ชอบ แต่ด้วยความที่มันยาว เลยมีช่วงเบื่อๆบ้าง แต่เล่มนี้คือสนุกทุกหน้า

ทุกชาติที่ไปเกิดคือมีเรื่องราว ไม่มีแบบ ตัดภาพ ขี้เกียจแต่งอะไรงี้ ทุกชาติน่าสนใจ มีผลต่อเรื่อง โยงเรื่องได้ดี

อ่านแล้วไม่อยากให้จบ อยากให้เพิ่มอีกสัก ชาติ สองชาติ ..

อ่านเพลินดีจริงๆ

[Uminaka16 · Rating 4 out of 5]

รู้สึกเหนื่อยแทน ชูคง และ เสี่ยวเสียงจื่อ ที่ต้องไปเกิดเพื่อผจญวิบากรักถึง 7 ชาติ ช่วงที่ทั้งสองมีความทรงจำติดไปสนุกดี ส่วนชาติที่ไม่มีความทรงจำจะเบื่อๆ หน่อย เพราะรู้ว่ายังไงเดี๋ยวก็ต้องตาย และรู้ว่ายังเหลืออีกหลายชาติมันเลยไม่ค่อยลุ้น

แต่ถึงยังไง นักเขียนได้วางพล็อตให้แต่ละชาติส่งผลต่อมาเรื่อยๆ เลยไม่ทำให้ 7 ชาติภพกลายเป็นเจ็ดเรื่องสั้นไป

คาแรกเตอร์ พระเอก นางเอก ชัดเจนมาก ชูคงปากแข็ง เสี่ยวเสียงจื่อนิสัยเสีย (นางเอกของจิ่วลู่เป็นแบบนี้ทุกคน) สองคนนี้เวลาทะเลาะกันคือต่อยตีกันจริง โนสแตนอิน ก็ฮาดี

[Wduffsnk - ดัฟฟ์ · Rating 5 out of 5]

#เจ็ดชาติภพหนึ่งปรารถนา
By #九鹭非香 #จิ่วลู่เฟยเซียง
.
ข้าจำได้ว่าก่อนเกิดเรื่องวิวาท ข้าเคยพูดกับเขาว่า "ข้าจะทำให้ชีวิตเจ้าดำมืดและกลายเป็นเมฆดำ" แต่พอมาตระหนักดูเอาตอนนี้แล้วปรากฏว่า เราทั้งคู่ "ต่างเป็นเมฆดำในชีวิตของกันและกัน"
นี่เขากับข้าต้องตามจองล้าง ผลาญรักกันไปถึงเจ็ดภพชาติเลยรึเนี่ย?!
.
เสี่ยวเสียงจื่อ เซียนเมฆมงคลที่ได้เป็นเซียนแบบฟลุ๊ค ๆ ใช้ชีวิตไปวัน ๆ เฝ้าตำหนักผู้เฒ่าจันทรา ดันไปทะเลาะกับเทพปากร้าย แถมเย่อหยิ่งมาก ๆ อย่างชูคง และโดนทำโทษไปชดใช้วิบากรักร่วมกันถึงเจ็ดชาติ ความฮาจึงบังเกิดขึ้น พีคจริงค่าาาา คู่นี้แม่งมวยถูกคู่ กัดกันไปเจ็ดชาติจริงจัง...
ตอนแรกนี่คิดว่าจะมาแค่ไม่กี่ชาติหลัก ๆ แล้วชาติหลัง ๆ ก็บรรยายเอาสรุปความไป ไม่คิดว่าจะมาครบทั้งเจ็ดชาติจริง ๆ ถถถ
บอกได้คำเดียวสำหรับเราว่า ชอบบบ สนุกมากก จิ่วลู่ยังผูกเรื่องได้โดนใจเราเสมออ ปกตินิยายของจิ่วลู่ นางเอกแม่งจะแปลก ๆ บวม ๆ แต่ได้ผู้หล่อแสนดีไปกินเสมอ มาเรื่องนี้ทั้งพระนางบ้าบวมพอกันทั้งคู่!!
นางเอกของเราเรื่องนี้...ไม่ได้ฉลาดมาก แต่ไม่ได้โง่นะ แค่ทำความเข้าใจช้า พอชาติที่โดนแกล้งหนักจนเอ๋อมากด้วยแล้ว เราก็ไม่คิดว่านางโง่เลย แค่สมองนางไม่สามารถคิดเรื่องที่ซับซ้อนเกินไปได้เท่านั้นเอง และก็เป็นที่มาของความฮาอย่างยิ่งยวดดด ขำจนกุมท้อง
ความรักของนางเอกแบบ จากที่ไม่เข้าใจว่ารัก แล้วก็ค่อยซึมลึกด้วยความผูกพัน จากข้าไม่ติดแค้นเจ้า เจ้าคอยปกป้องข้า ถึงแม้จะแกล้งข้าอยู่คนเดียว ถถถ กลายเป็นน้ำพึ่งเรือเสือพึ่ง...ป่า ทุกอย่างที่ปรากฏขึ้นมามันค่อย ๆ หนาแน่นจนไม่อาจปฏิเสธว่า นางได้เผลอรักเข้าซะแล้ว นางก็ยืดอกยอมรับแมน ๆ #เออชอบ!!
ด้านพระเอก #พี่ชูคงคนโคตรซึนนนน แม้ยันจบพี่แกก็ยังซึนมากกก!!
หุหุ เผลอรักเขาไปโดยไม่รู้ตัว ทั้งตามหึงเขา เหวี่ยงเขา พูดอะไรทีนางเอกต้องตีความสองรอบ ถึงจะอ๋อ เป็นห่วงแต่ปากแข็งมากจาาา พอโดนนางเอกรุกหนักเข้าก็เขินหน้าแดงงง ป่วยไปเลยยย
เจ็ดชาติของพี่แกนั้นช่างไบโพล่าร์เต็มขั้น เป็นพระเอกผู้ไม่ใจกว้าง แต่ก็รักนางเอกถึงแก่นลึกมากทุกชาติเลย ยอมใจจิ่วลู่แต่ละชาติจบแบบโคตรพีค
.
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่อ่านแล้วเพลินมากวันเดียวจบ สนุกสนานเฮฮา แต่ความบ่อน้ำตาแตกสำหรับเราก็มากกกกเช่นกัน แต่ ๆ มันไม่ได้เศร้าขนาดนั้นค่ะ อีนี่แค่บ่อน้ำตาตื้น ถถถถ
เนื้อเรื่องมีการทิ้งปมให้สงสัย และพอมาถึงจุดเฉลย ก็เหมือนเอาแต่ละชิ้นส่วนที่หลงเหลือในแต่ละชาติมาต่อเข้าหากัน อื้ม ไม่ได้มีแค่ลงไปชดใช้กรรมรัก เอ้ย ผ่านวิบากรักร่วมกันอย่างเดียว นอกจากนี้การเล่าเรื่องเป็นแบบผ่านจากความคิดมุมนางเอเราถึงรู้สึกซึมลึกไปกับความรู้สึกของเสี่ยวเสียงจื่อมาก บางทีจุด ๆ เล็กเองอ่ะ ที่ก่อเกิดขึ้นในใจนาง แต่กลับโคตรสร้างอิมแพคให้น้ำตาเราไหลไม่หยุด ออกแนวแบบร้องไป อึนไปไม่รู้ตัว
ฮรือออ แต่คู่รองนี่กระชากไตเรามาก สัจธรรมไปมั้ย ตอนพิเศษของจื่อฮุย เราเข้าใจนะ แต่ยังไงเราก็สงสารอยู่ดี เพราะบนโลกนี้ไม่มีนางอีกต่อไปแล้ว ไม่ว่าจะที่แห่งไหนเลย เราเลยรู้สึกว่า ไม่อยากรู้บทสรุปอันปวดใจแบบนี้ จริง ๆ แต่ก็ต้องยอมรับว่าชีวิตก็ต้องก้าวเดินต่อไป ...
สรุป จิ่วลู่ยังคงเป็นนักเขียนที่เราชอบอ่านงานของเขามากทุกเรื่องเหมือนเดิม ไม่มีเพิ่มเติม เพราะยังติ่งต่อไป 555555
.
.
30.11.17
Wduffsnk

[Noina Katty · Rating 5 out of 5]

ชื่อของจิ่วลู่เฟยเซียง ไม่เคยทำให้ผิดหวังจริง ๆ ค่ะ อ่านแบบติดหนึบ
เรื่องนี้ยังคงเป็นแนวเทพเซียน โครงเรื่องมีความคล้ายกับสามชาติผูกพันธ์แม่น้ำลืมเลือน แนว ๆ ว่าต้องลงมาเกิดเพื่อเจอวิบากกรรมรักร่วมกัน ลงไปเกิดซ้ำ ๆ ตกหลุมรักกันเพราะชาติที่ไปเกิด แถมความเกรียนก็ไม่แพ้ท่านยายซานเซิงเลยค่ะ
เจ็ดชาติภพหนึ่งปรารถนาเป็นเรื่องของเซียนเมฆมงคลเสี่ยวเสียงจื่อ กับ เทพชูคง ด้วยความเกรียนของนางเอกกับความท่ามากปากแข็งของพระเอก เลยทะเลาะกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง #งี่เง่าสุดๆ แต่ผลการทะเลาะนั้นทำให้ทั้งคู่ต้องเจอวิบากกรรมรักไปเจ็ดชาติภพ
แต่ด้วยความเกรียนของพระนางนี่แหล่ะ ทำให้เนื้อหาเรื่องนี้มันไม่หนักมาก ยิ่งเวลากลับลงมาปรภพเพื่อไปเกิดใหม่นี่ยิ่งฮา 555+ #ตีกันมันดี
ในส่วนของความดราม่าก็มีค่ะ วิบากกรรมรักที่ต้องมาพบเจอกัน บางตอนทำเอาเราปวดใจหนึบ ๆ ตามไปด้วยเลยค่ะ แต่ว่าด้วยความี่ Character พระนาง เน้นเกรียน เลยช่วยดึงอารมณ์ของเรื่องออกมาให้กลมกล่อมเลยทีเดียว
สรุปว่าชอบค่ะ ชอบทุกชาติภพที่ลงมาเกิดเลย #เราจะเป็นติ่งจิ่วลู่ ต่อไปค่ะ
เอาไปเลย 4.8 คะแนน

[Patrawan Dear]

# เจ็ดชาติภพ หนึ่งปรารถนา / จิ่วลู่เฟยเซียง

งานของผู้เขียนยังคงมีเอกลักษณ์ อ่านสนุกเช่นเคยค่ะ เรื่องนี้เป็นแนวเทพเซียนที่พระนางต้องโทษมาเกิดเจ็ดชาติภพบนโลกมนุษย์ เนื่องจากตอนเป็นเซียนอยู่บนสวรรค์ทะเลาะกันจนสวรรค์ปั่นป่วนไปหมด และแม้มาเกิดแล้วเกิดเล่าก็ยังคงเป็นคู่กัดกันเหมือนเดิม ความสนุกก็เลยอยู่ตรงนี้ล่ะค่ะ นางเอกทั้งเกรียนทั้งฮา เป็นต้นเหตุที่ทำให้เกิดเรื่องน่ารัก ๆ อ่านไปหัวเราะไป แม้พระนางรวมถึงตัวละครอื่น ๆ จะมีคาแรกเตอร์ที่ล้นจนเกินพอดี แต่องค์รวมของเรื่องกลับดูกลมกลืน ไม่เยอะเกิน ต้องชมผู้เขียนตรงจุดนี้ค่ะ

เมื่ออ่านงานของผู้เขียนบ่อยครั้งเข้า แม้จะยังสนุกสนานและชื่นชอบทุกครั้ง แต่เราเริ่มรู้สึกว่าแนวเรื่องเริ่มจะซ้ำ ทำให้นึกถึงเรื่องเดิม ๆ ของผู้เขียน เช่น เรื่องนี้ทำให้คิดถึงท่านยายซานเซิง ทั้งพล็อตและการดำเนินเรื่อง อย่างไรก็ตาม รายละเอียดและโทนอารมณ์ที่ต่างออกไปก็ช่วยให้เรื่องยังคงน่าติดตามเช่นเคย

หรือจิ่วลู่เฟยเซียงจะเขียนอะไรก็สนุก ?

[mmm _md · Rating 5 out of 5]

ชอบเรื่องนี้มากกว่าเรื่อง สามชาติ อีกนะ
ส่วนตัวคิดว่าเขียนได้ลื่นไหลกว่า อ่านแล้วไม่เอ้ะ

สนุกทุกชาติ ไม่มีความเอื่อยเฉื่อยน่าเบื่อไม่ยืดเยื้อเนื้อเรื่องมาก ชาติที่ไปเป็นเสือกับหมูนี่ตลกจัด ดีที่ไม่อยู่นาน รีบตายรีบเกิดใหม่ ช่วงหลังแอบมีหน่วงนิดหน่อยแต่ไม่มาก

พระนางตีกันได้น่ารักดี ทะเลาะกันทุกครั้งที่จะไปเกิด สงสารคนตักน้ำแกงยายเมิ่ง พยายามหนีกันทุกชาติ ทำไงดีวะที่จะไม่เจอกันรีบตายดีไหมหรือฆ่าอีกฝ่ายเลยดีจะได้ไม่ต้องเกิดพร้อมกัน 55555555 อ่านไปขำไป ภารกิจก็ต้องทำ งานตีกันก็ต้องมี งานรักกันก็ต้องมา มีความสับสนปนเปในตัวเองทั้งคู่ ไม่รู้ว่าชอบเขาหรือยัง หรือชอบแล้ว หรือยังไม่ชอบ เถียงกับตัวเองไม่หยุดแต่การกระทำสวนทางคำพูดกันสุด

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – เจ็ดชาติภพ หนึ่งปรารถนา (一时冲动，七世不祥)
ผู้แต่ง – จิ่วลู่เฟยเซียง (九鹭非香) เขียน เสี่ยวหวา แปล


ตัวละคร
เซียนเสี่ยวเสียงจื่อ
ท่านเทพชูคง


รีวิวหลังอ่าน

อ่านงานของจิ่วลู่เฟยเซียงแบบต่อเนื่องเลย ฮ่าๆๆ สนุกมากเลยนะ แต่เหมือนไม่สุดแฮะ เรารู้สึกว่าเล่มนี้สนุกช่วงครึ่งเล่มแรก ช่วงชาติแรกๆ ที่พระนางลงไปเกิดกันนั่นแหละ ส่วนช่วงหลังๆ ออกไปทางดราม่า แต่เราแอบไม่ค่อยดราม่าตาม แค่เสียดายว่าทำไมต้องดราม่า น่าจะเล่นประเด็นอื่น ทำเอาเสียเวลาพระนางสวีทกันเลย ฮ่าๆๆๆ เราเลยแอบหักคะแนนตรงนี้เบาๆ

ชอบพระนางอ่ะ กร๊ากๆ เป็นคู่มวยที่ถูกคู่กันมาก โอ๊ยยย ช่วงแรกที่ทะเลาะกันและเตะต่อยกันแบบสุดๆ ไหนจะถีบลงไปเกิดไรงี้ ฮามากๆ อ่านไปหัวเราะไป คือต้องสองคนนี้เท่านั้นแหละ ถึงจะเข้าคู่กันดีมากๆ

ในบรรดาแต่ละชาติที่เกิดมา เราชอบชื่อลู่ไห่คงในชาติแรกที่สุดเลยอ่ะ อย่างที่เสี่ยวเสียงจื่อขำที่ว่าชื่อนี่มาครบทั้งทหารบก ทหารเรือ ทหารอากาศ เราเองก็ขำตาม ฮ่าๆๆๆ เป็นชื่อที่เพราะแหละ และนิสัยของลู่ไห่คงก็น่ารักจริงๆ

ส่วนชาติที่ 2 เราก็ชอบนะ ขำจริงๆ คือมันอ่านไปฮาไปกับความไม่รู้เรื่องของนางเอก โอ๊ยยยย ตลกมาก ทำเอาท่านอาจารย์หน้าเขียวหน้าแดงบ่อยมาก ฮ่าๆๆๆๆๆ

ตอนแรกก็กลัวใจนะว่าอรุณจะแปลออกมายังไงหว่า สรุปว่าแปลออกมาได้ดีเลยค่ะ ไม่รู้สึกติดขัดอะไร เชิงอรรถที่ควรจะมีก็มีมาให้ตลอด ทำให้การอ่านสนุกสนานยิ่งขึ้น

อ่านๆ ไปบางทีก็งงๆ นะว่า บางชาติภพที่ไปเกิด ทำไมนางเอกตายไรงี้ คือจู่ๆ ก็บอกว่าตาย เราก็เลยงงๆ คือแบบช่วยมีสาเหตุหน่อยได้ไหม เสียใจจนขาดใจตายเหรอ หรือว่าอะไร

แอบขำเวลาที่ชูคงทำเป็นปากแข็ง แล้วก็ชอบบอกว่าเจ้ากล้าทำแบบนี้กับคุณชายอย่างข้าเหรอ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โอ๊ยย ฮาสุดๆ นึกภาพตามแล้วยิ่งขำอ่ะ เป็นพระเอกปากแข็งปากร้าย แต่แอบอ่อนโยนที่น่ารักมากๆ จริงๆ นะ

โดยรวมแล้วเราชอบเรื่องนี้นะคะ พระนางเกรียนกันโคตรๆ ไหนจะท่านยมบาล ท่านตุลาการ ไหนจะท่านเฒ่าจันทราอีก ฮ่าๆๆๆๆ คือตลกมากๆ อ่ะ ชอบในส่วนของครึ่งเรื่องแรกมากกว่าช่วงท้าย ถึงมีตอนพิเศษปิดท้าย เราก็ยังรู้สึกไม่ค่อยเต็มอิ่มสักเท่าไร อาจจะเป็นเพราะเราชอบช่วงพระนางทะเลาะกันก็ได้ กร๊ากๆ แล้วทำเป็นปากแข็งไม่ยอมรับว่ารักอีกฝ่าย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ น่ารักดีอ่ะ

[สปอยล์]

ชาติที่ 1 ซ่งอวิ๋นเสียง (5-20) + ลู่ไห่คง (0-28)
ชาติที่ 2 หยางเสี่ยวเสียง (5 8 13 15) + ท่านอาจารย์ชูคง (8 11 16 18)
ชาติที่ 3 เสือ + หมูป่า
ชาติที่ 4 แม่ทัพฉู่ชิงฮุย + องค์หญิงฝูอิ๋ง (มีการสลับร่างกันในตอนหลัง)
ชาติที่ 5 ลงไปอุดหินกัน
ชาติที่ 6 ภารกิจสู้กับจิ่นเหลียน
ชาติที่ 7 เสี่ยวเสียงจื่อทำตัวเป็นท่านอาจารย์ของชูคงที่เหลือแค่หนึ่งดวงจิตและหนึ่งวิญญาณเท่านั้น

ชาติแรกขำมากเลยจ้าาา เพราะเสี่ยวเสียงจื่อทะเลาะกับชูคงตอนจะดื่มน้ำแกงยายเมิ่ง ทำให้ยายเมิ่งโมโหชูคง ชูคงก็อยู่รับโทษในนั้น 5 ปี เสี่ยวเสียงจื่อแอบชิงมาเกิดก่อน โดยไม่ได้ดื่มน้ำแกงยายเมิ่ง ทำให้นางเกิดก่อนเขา 5 ปี ในบ้านของเสนาบดีที่สนิทสนมกับแม่ทัพและฮ่องเต้

ลู่ไห่คงคือชูคงที่มาเกิดเป็นลูกแม่ทัพ และถูกวางเป็นคู่หมายของอวิ๋นเสียงตั้งแต่แรกเกิดเลย อวิ๋นเสียงพยายามหาวิธีกำจัดเขาให้ตายไปก่อน ฮ่าๆ แบบว่าจะได้ไม่ต้องเจอกันในชาติต่อไปไรงี้ แต่ทุกครั้งก็ทำไม่ลง แบบว่าลู่ไห่คงมองด้วยสายตาแบบอ้อนๆ ไรงี้ด้วย

แต่แล้วเกิดเหตุกับบ้านของลู่ไห่คง เมื่อเสนาบดีหันมาสนับสนุนท่านอ๋องให้เป็นฮ่องเต้ แล้วก็มีส่วนเผาบ้านแม่ทัพวอดวาย ทุกคนตายหมด ลู่ไห่คงติดอยู่ตรงช่องหมาลอด อวิ๋นเสียงช่วยไว้ได้ และหนีไปทางเหนือกัน ลู่ไห่คงพาไปอยู่กับแม่ทัพลู่ที่เป็นอาของเขา โดยลู่ไห่คงตาบอดข้างซ้าย แล้วก็บอกว่าจะพยายามปกป้องอวิ๋นเสียงของเขา

โตขึ้นมา ลู่ไห่คงพยายามฝึกฝนตัวเองจนเก่ง แล้วก็จะหาทางเอาคืนที่เขาโดนทำร้าย เขาขออวิ๋นเสียงแต่งงาน แต่เธอไม่ได้รับปากอะไร เพราะว่าตอนนั้นเองมีคนของเสนาบดีมาเจอเธอ แล้วบอกว่าเธอต้องกลับไปแต่งกับองค์ชายสามที่ปัญญาอ่อน เธอจำต้องกลับไป แต่แล้วพอกลับมาถึง กลับพบว่าท่านพ่อป่วยใกล้ตาย และจริงๆ ตอนที่หนีไปกับลู่ไห่คงเป็นเพราะพ่อแอบช่วยไว้ ส่วนคนของพ่อที่ไปรับนั้นคือตัวปลอม เพราะตัวจริงตายไปแล้ว

พอถึงวันแต่งงาน ลู่ไห่คงพาอวิ๋นเสียงหนี แต่เธอโดนลูกศรอาบยาพิษขององค์ชายสามยิง ทำให้ตายจากไป ลู่ไห่คงเสียใจหนักมาก ส่วนเธอพอกลับปรโลกก็ต้องอยู่ทำงานตักน้ำแกงยายเมิ่งแทนยายเมิ่งที่โมโหจนพักงานตัวเองไป

พอชูคงโผล่มา ก็โมโหเธอมาก เธอโดนกรอกน้ำแกงยายเมิ่งไปสองสามชามเลยมั้ง พอมากไปก็จะทำให้ปัญญาอ่อน ส่วนเขาก็โดดลงไปเกิดโดยไม่ได้ดื่มน้ำแกงยายเมิ่ง

ชาติ 2 เธอเกิดเป็นลูกสาวของบ้านที่ถูกฆ่าล้างตระกูล เธอเจอกับชูคง แล้วเข้าใจว่ากำลังฆ่าไก่ (จริงๆ คือเลือดของคนที่บ้าน) ชูคงเอาตัวกลับไปเลี้ยงดู และให้เธอเรียกเขาว่าอาจารย์ ฮ่าๆ ค���ยสอนวิชาให้ และชอบแกล้ง ชอบหยิกแกล้มนาง นางชอบพูดให้ชูคงตกใจ เช่นว่าจะฝึกวิชาด้วยการทำหยินหยางกัน ฮ่าๆๆๆๆ ไหนจะบอกว่าจะเอาภูตโสมมาทำไก่ตุ๋นโสม พอเขาไม่ให้ทำก็หนีออกจากบ้านไป พอเจอจื่อฮุยก็คุยกันสนิทสนม เขาก็เริ่มแสดงท่าทีหึงหวง

ต่อมานางอยากมีสามี เขาก็ทำเป็นยอมจัดงานเลือกคู่ให้ แต่ก็โมโหหึงบ่อยๆ แหละ 555+ พองานจับคู่ จื่อฮุยก็โผล่มานั่นแหละ เขาก็โมโหมากๆๆๆ ส่วนเธอคิดว่าการมีสามีคือมีคนไปช่วยงานอาจารย์อีกคนนั่นเอง ฮ่าๆๆๆๆ

จื่อฮุยเหมือนจะวางยานาง นางเลยไม่สามารถขยับตัวไปไหน ต่อมาก็บอกว่าต้องการหัวใจของชูคง เพราะเป็นมนุษย์กึ่งเซียน ชูคงยอมควักหัวใจให้ แล้วก็ตายจากไป ตรงนี้เรางงๆ ว่าทำไมเสี่ยวเสียงจื่อถึงได้ตายตามไปด้วย โดนอะไรหว่า 555+

พอเจอกันก่อนจะลงไปเกิด ทะเลาะกันอีกจ้าาา นางทำให้เขาตกลงไปในบ่อเกิดเป็นเดรัจฉาน เขาเองก็คว้านางไว้เช่นกัน นางเลยเกิดเป็นเสือ เขาเกิดเป็นหมูป่า 555+ นางฝึกจนพูดภาษามนุษย์ได้ พอมาเจอกันตอนแรกก็บอกว่าจะแบ่งแยกดินแดนกัน แต่แล้วก็เจอชายสองคนที่พอเจอเสือก็ตกใจกลัว แต่พอนางกับเขาเข้าไปในถ้ำ กลับเจอว่ามีชายอีกคนเป็นเครื่องสังเวยมีชีวิต เลยรีบเก็บเรื่องนี้ไปรายงานท่านยมบาล

และแล้วชายที่วิ่งหนีไป ก็พาคนมากำจัดเสือกับหมูป่า ชาตินี้เลยจบอย่างไว ฮ่าๆ พอชูคงนำเรื่องไปบอก ก็คุยกันว่าน่าจะเป็นเทพที่เสื่อมเซียนแล้วไปทางมารแน่ๆ รอบนี้เขาและนางโดนขู่ว่าให้ไปเกิดใหม่และอยู่ให้เกิน 20 ปี เพราะท่านหลี่คนเขียนชะตาชีวิตโกรธที่พวกเขาไม่ยอมทำตามชะตาที่เขียนไว้ หากทำไม่ได้จะต้องกลับมาหอมแก้มท่านยมบาล ฮ่าๆๆๆๆๆ โอ๊ยยย ฮาอ่ะ

นางโผล่มางงเลยทำไมโดนมีดปักอก แถมกลายเป็นแม่ทัพ ส่วนเขากลายเป็นองค์หญิงที่เป็นภรรยาของแม่ทัพ กำลังจะตายเพราะโดนวางยาพิษ สรุปแล้วแม่ทัพโดนจับแต่งงานกับองค์หญิง มีผู้หญิงอีกคนเป็นเมียที่มาก่อนองค์หญิง วางแผนใส่ร้ายว่าองค์หญิงทำให้เมียที่มาก่อนแท้งลูก ชื่อชิงอวิ๋นมั้งนะ

ต่อมาชูคงรู้ว่าตัวเองท้องก็ตกใจ ฮ่าๆๆๆๆ ขำหนักมากอ่ะ แล้วก็แท้งลูกไปจ้าา เพราะเลือดออกหนักมาก แถมต่อมามีบ่นกับนางว่าข้าคงแท้งลูกอีกคน (จนนางต้องบอกว่านั่นประจำเดือนจ้าา) แล้วก็พยายามหาข่าวเกี่ยวกับชิงอวิ๋น พบว่าเป็นสายลับต่างแคว้นนั่นเอง และในถ้ำที่แม่ทัพกับองค์หญิงก็เกิดเหตุสลับร่างกัน ฮ่าๆๆๆ

คราวนี้แม่ทัพเป็นชูคงก็สู้เต็มที่เลยจ้าาา วางแผนจะเอาชนะอีกแคว้นให้ได้ องค์หญิงโดนทำร้ายจนตาย ก่อนตายชูคงห้ามนางไปหอมแก้มท่านยมบาล ฮ่าๆๆ ตลกอ่ะ คือแบบว่าเออออ หึงหวงได้น่ารักมาก แถมบอกว่าให้รอเขาก่อน ฮ่าๆๆๆ

กลับลงไปปรโลกสรุปว่าท่านยมบาลไม่อยู่ มีการพนันขันต่อว่าทั้งคู่จะลงเอยกันไหม นางเองก็ลงว่าไม่ลงเอย ฮ่าๆ ทุ่มหมดหน้าตักเลยแหละ พอนางย้อนไปดูกระจก ก็พบว่าเขาที่เป็นแม่ทัพก็ยังคงบ่นพึมพำว่าห้ามไปหอมแก้มนะ ฮ่าๆๆๆๆ

พอชูคงกลับมา คราวนี้ได้ภารกิจใหม่จ้าา ให้เอาหินไปอุดรอยรั่วในถ้ำที่ตอนเกิดเป็นเสือกับหมูป่าไปเจอนั่นแหละ ถ้าทำสำเร็จอีกสองชาติไม่ต้องไปเกิด แถมลงไปคราวนี้ไปแบบร่างเซียนนี่แหละ ก็เลยไปด้วยกัน

มีโมเม้นท์เจอกับจื่อฮุยอีกครั้ง จื่อฮุยคือภูตศิลาที่โดนควักหัวใจ เมื่อได้หัวใจของชูคงมาก็ทำให้เป็นหนี้บุญคุณกันไรงี้ จื่อฮุยให้เหล้าที่หมักเองกับนาง นางดื่มไปก็คิดว่าโดนวางยาปลุกกำหนัด ให้ชูคงช่วยนาง นางกับเขาเลยได้จูบกัน ฮ่าๆๆๆ สุดท้ายนางยอมบอกรักก่อน แล้วชูคงก็ยอมเปิดปากพูดสักที และบอกว่าจบภารกิจจะแต่งงานกัน แอร๊ยยยยย ฮ่าๆ นางเสียดายเงินพนันขันต่อที่ลงไว้ กร๊ากๆ เลยบอกว่าเขาต้องชดใช้ในส่วนนั้นให้ด้วย

เขาต่อสู้กับปีศาจที่เฝ้าหินที่เอาไปอุดรอยรั่ว ซึ่งปีศาจนั่นมีพลังเพลิงสูง ก็ให้นางไปเก็บหินมา เขาจะช่วยป้องกันไว้เอง สุดท้ายก็อุดหินทัน แล้วก็เจอกับจิ่นเหลียน ผมทองโรคจิตเกือบจะเอาวิญญาณชูคงไว้ได้ ส่วนนางเกือบโดนทำลายแก่นวิญญาณ ดีที่ชูคงช่วยไว้ทัน อาจจะเพราะนางได้รับไอมารตอนที่เป็นเสือนั่นเอง แล้วก็ไม่เคยบอกเขา เขาก็เคืองอีก ฮ่าๆๆ

และคราวนี้เกือบจะไม่รอดกัน พบว่าผมทองจื่อเหลียนเคยเป็นอาจารย์ของชูคง แล้วมีน้องสาวชื่อจื่อหลัว ตรงกับวิญญาณสาวที่พระนางไปเจอในถ้ำ ที่บอกให้ตามหาจื่อฮุย (โดยบอกว่าชื่ออาหลัว) แท้จริงจื่อเหลี่ยนต้องการทำของวิเศษ และให้น้องสาวไปหา พอนางไปหาก็พบรักกับจื่อฮุย พี่ชายสั่งให้เอาหัวใจจื่อฮุยมา นางได้มาก็จริง แต่เอาหัวใจนางให้พี่ชายแทน ทำให้พี่ชายโกรธจนฆ่าน้องตาย วิญญาณน้องแทบจะไม่เหลือเลยจริงๆ แล้วพี่ชายก็ธาตุไฟแทรก เลยทำให้กลายเป็นมาร

พอลงไปกันชาติที่ 6 ก็ต่อสู้กับจิ่นเหลียน เพื่อทำให้จิ่นเหลียนตาย ชูคงยอมพลีชีพไปด้วย ก่อนจากไปก็บอกให้นางแต่งงานใหม่ได้เลย ใจร้ายที่สุดเลย สุดท้ายแล้วชูคงสูญสลายไป โชคดีที่จื่อหลัวใช้ไข่มุกที่จื่อฮุยเคยให้ไว้ เก็บหนึ่งดวงจิตและหนึ่งวิญญาณของชูคงได้ทัน เลยมอบให้เสี่ยวเสียงจื่อ

นางเสียใจมาก แล้วก็ตั้งใจว่าจะลงไปตามหาชูคง สรุปว่าก็เจอชูคงในวังหลวง เป็นองค์ชายปัญญาอ่อน เพราะมีแค่หนึ่งดวงจิตและหนึ่งวิญญาณเท่านั้น นางเลยใช้ไข่มุกที่ได้มาในการไล่ตามหาดวงวิญญาณของชูคงต่อไป แล้วก็พาหนีออกมา ตั้งตัวเองเป็นอาจารย์ เลี้ยงดูอย่างดี ให้ฝึกเป็นเซียนให้ได้

ชูคงโตขึ้นมาไม่อยากเป็นเซียน แต่สุดท้ายนางก็พูดจนเขายอมฝึก แล้วพอจากบ้านไปนานๆ ตอนหลังๆ ก็แทบไม่ได้กลับมาเลย เพื่อพบว่าตอนที่กลับมากลายเป็นว่าจื่อเหลียนใส่ดวงวิญญาณอีกหนึ่งดวงที่ขาดหายลงไป เขาเลยเป็นกึ่งเซียนกึ่งมาร ต่อต้านตัวเองในตัว เขาเลยพยายามหนีไปจากนาง

นางเคยทำให้ปีศาจเขากวางเขาหัก แต่รู้ว่ากวางสามารถดูดวิญญาณได้ เลยเอามาใช้ดูดวิญญาณจื่อเหลียนออกมา ชูคงทำร้ายนางด้วยแหละ แถมบอกว่าให้นางรักเขาที่เป็นเขาได้ไหม ไม่ใช่เทพชูคงที่นางเฝ้ารอไรงี้

นางกลับมาที่ปรโลก โดยตายในอ้อมแขนของชูคง ที่เศร้าเสียใจกับการจากไปของนาง นางทำใจแล้วว่าชูคงคงจะเป็นมนุษย์ธรรมดา ไม่มีเทพเซียนอีกต่อไป แต่ผ่านไป 5 วัน (5 ปีในโลกมนุษย์) มีเทพใหม่เข้ามา สรุปว่าเป็นชูคง พยายามฝึกฝนจนได้กลายเป็นเทพอีกครั้ง แล้วก็คืนความจำทั้งหมด และได้แต่งงานกับนาง

มีตอนพิเศษ 3 ตอน ตอนแรกเล่าเรื่องของลู่ไห่คงหลังจากอวิ๋นเสียงตายจากไป ว่าฮีปฏิเสธลูกบุญธรรมของท่านอา รักแต่อวิ๋นเสียง ออกรบกับองค์ชายสาม ก็พบว่าอวิ๋นเสียงโดนเอากระดูกไปตอกตะปู และโดนปล่อยให้ทหารทั้งกองทัพเหยียบย่ำ สุดท้ายฆ่าองค์ชายสามตาย และไม่นานลู่ไห่คงก็ตายจากไป

ตอนพิเศษตอน 2 คือเรื่องราวของจื่อฮุยที่เกิดเป็นหลวงพี่ แล้วได้พบรักกับสาวคนหนึ่งที่มาปฏิบัติธรรม ต่อมาสาวเจ้าโดนจับแต่งงาน เลยมาบอกรักเขา แล้วก็พากันหนีตามกันไป ต้นไม้ที่เขามักจะเหม่อมองไป แล้วก็ฝันเห็นจื่อหลัวบ่อยๆ ก็ไม่ค่อยได้มอง จื่อหลัวที่เป็นวิญญาณ (สรุปว่ายังอยู่เหรอ เห็นว่าดับสลายไปหมดแล้ว) ก็มองตามไป

ตอนพิเศษ 3 คือตอนที่ชูคงกับเสี่ยวเสียงจื่อแต่งงานกันแล้ว และนางตั้งท้อง ก็เล่าย้อนไปว่าน่าจะเกิดขึ้นในวันที่นางเมามากๆ เมาจนพูดพร่ำถึงแต่ละชาติที่ผ่านมา แล้วก็ยั่วยุจนเขาทนไม่ไหว ฮ่าๆๆๆ เช้าวันต่อมาเทพที่ผลิตเหล้าก็โดนรุมด่าจ้าาาา เพราะแต่ละคนโดนกันหนักมาก ก็จบที่เขาลูบท้องเมียรัก ฮ่าๆๆๆ

Start 17.33 น. Wed 15 Nov 2017
End 13.16 น. Thu 16 Nov 2017
Review Date 17.16 น. Thu 16 Nov 2017

[Chompoo Choti · Rating 5 out of 5]

เจ็ดชาติภพหนึ่งปรารถนาเป็นงานของนักเขียนที่ถือว่าเราอ่านงานเค้าเยอะสุดแล้วมั้งสำหรับแปลจีนค่ะ เพราะเป็นงานเขียนที่มีความเด่นในเรื่องของแฟนตาซี เทพเซียน แล้วก็ความอึนมึนเกรียนๆ ของเหล่าตัวละคร เรื่องนี้ก็เป็นอีกเรืองที่ออกแนวแฟนตาซีคล้ายๆ กับ สามชาติผูกพันในแง่ของการเกิดใหม่ เรื่องนี้ก็ไม่ได้มีแค่ชาติสองชาติแต่มันมีตั้ง 7 ชาติ ก่อนอ่าน���็เหมือนจะเริ่มเบื่อ แต่อ่านไปอ่านมาจะมากี่ชาติเราว่าก็อ่านได้เรื่อยๆ นะ

เรื่องนี้อ่านแล้วอย่าคิดมากอะไรค่ะอ่านได้ออกแนวสนุกสนาน มีความตลกฮาตั้งแต่การเจอกันของตัวเองสองตัวนั่นคือ เซียนเมฆน้อย #เสี่ยวเสียงจื่อ กับ #ท่านเทพชูคง ตัวละครเอกสองตัวที่เจอกันแล้วก็ทะเลาะตบตีกันด้วยเรื่องราวบางอย่างในครั้งแรกที่เจอจนทำให้ตัวเอกทั้งสองตัวนี้ต้องไปรับโทษถึงเจ็ดชาติภพ แต่มีหรือว่ามันจะง่ายสำหรับสองคนที่เหมือนว่าจะไม่กินเส้นกันเหลือเกิน การเกิดและตายในแต่ละชาติภพมันก็จะมีความขำๆ ฮาๆ และเรืองราวของแต่ละชาติ ที่เราอ่านแล้วเราตลกคือทั้งสองคนนี้เหมือนจะมีความเกรียนทันกันในทุกรูปแบบ แต่ละชาติมันก็จะสลับความปั่นป่วนของทั้งคู่ เพราะปกติการจะกลับมาเกิดในโลกมนุษย์เพื่อรับเคราะห์รับโทษทันนั้นมันต้องผ่านการดื่มน้ำแกงยายเมิ่งก่อน แต่เรื่องนี้มีความฮาที่ว่า ไม่พระเอกก็นางเอกกระโดดลงไปไม่ดื่มเพราะฉะนั้นเมื่อเกิดเป็นมนุษย์ก็ต้องมีคนใดคนหนึ่งยังจำได้กับความแค้นเบื้องบน ฮาๆ หรือว่าไม่ก็ดันลงมาโดยมีความทรงจำทั้งคู่ และวนเวียนไปมาให้มีเรื่องราว แล้วสุดท้ายมันก็คือ เบื้องบนก็ได้สมใจกับการลงโทษของเซียนน้อยและก็เทพที่สร้างความปั่นป่วนให้กับสวรรค์ 5555555555555

เรื่องนี้สำหรับเราแล้วต้องบอกว่าถูกในในแง่ของความสนุกค่ะ ไม่คิดมากดี อ่านแล้วไมมีอะไรติดขัดมากนักในอารมณ์ของคนอ่านได้เรื่อยๆ อย่างเรานะ แต่จะมีอย่างหนึ่งแต่คือนิดเดียวจริงๆ ที่ว่าบางประโยครูปแบบของการแปลเหมือนวางผิดอ่านแล้วก็แปลกดีแต่ว่ารวมๆ แล้วถือว่ามันไม่ได้สร้างความรู้สึกขัดในในการอ่านอะไรนะคะออกจะดีมากกว่าเรื่องอื่นเลยมั้งที่เห็นคนติงเรืองการแปลของอรุณค่ะ หรือว่าถ้ายังมีก็อาจจะเป็นเพราะเราไม่มีโดยถือว่าเป็นติ่งนักเขียนเค้าก็ได้เราเลยอ่านอย่างใจปลอดโปร่ง แล้วคิดว่า นี่ล่ะ ผลงานของจิ่วลูที่เราจะอ่านกันต่อไปเรื่อยๆ เขียนมาเหอะค่ะ สนพ.อะไรเอามาก็จะอ่านหมดละ ปวารณาตัวอย่างเต็มที่กันเลยทีเดียวกับงานของพี่จิ่วคนนี้ 5555+

[M · Rating 5 out of 5]

โอย ขำ
เรื่องนี้เกรียนมาก (ของจิ่วลู่เรื่องไหนไม่เกรียน?) เป็นเรื่องแรกของจิ่วลู่ที่พระเอกไม่นิ่ง แต่เวลาลงมาเกิดน่าเอ็นดูม๊ากกก
สองคนพระนางเริ่มจากความเกลียดกัน ทะเลาะกันจนด้ายแดงของผู้อื่นพันกันวุ่นวาย เลยถูกลงโทษไปเกิดเจ็ดชาติเป็นคู่กันเพื่อสร้างความสัมพันธ์... แน่นอนว่าต่างคนต่างเกลียดชังกันเป็นอย่างยิ่ง เจ็ดชาติที่จะต้องคู่กับคู่เวรคู่กรรม พวกเค้าจะยอมกันง่ายๆ
ก็ใช่ที่ แน่นอนปกโลกย่อมต้องวุ่นวายมีแต่หายนะ

ความฮาคือ...ต่างคนต่างทำอีกฝ่ายไม่ลง 5555 เพราะทั้งสองคนเป็นพวกแข็งนอกอ่อนใน เวลาเจออีกฝ่ายที่จำอะไรไม่ได้เลย แล้วเอาแต่ออดอ้อน ออเซาะ ใจก็อ่อนยวบกันทันที

พระเอกเรื่องนี้ปากแข็ง ปากร้าย
ส่วนนางเอก แน่นอนว่าหน้าหนา ทึ่มทื่อ ปากร้ายเช่นกัน

มันฮาที่ทั้งสองคนเริ่มชอบอีกฝ่าย แต่ก็ปากแข็งกันเหลือเกิ๊น ขนาดมีมือทีสาม? มากระตุ้นแล้วนะ แต่ก็ทำเอาแค่พระเอกคิ้วกระตุก จริงๆ พระเอกชาติที่สองโคตรซวย ดันไม่ยอมกินน้ำแกงยายเมิ่ง แล้วดั๊นนน ไปกรอกน้ำแกงยายเมิ่งให้นางเอกเกินขนาด 5555555555555 จริงๆ คือกรรมตามสนอง ตัวเองเป็นตัวเอง ปากร้าย ปากแข็ง ส่วนนางเอกเป็นเด็กโง่ ที่ตามพระเอกต้อยๆๆๆ

แน่นอนคำว่าโง่ในที่นี่คือทึ่มแบบบ้าบอ
อะไรคือการชวนพระเอกประสานหยินหยาง พระเอกไม่ทำ?
จะไปทำกับภูติโสม อีบ้าาาาา พอพระเอกปรี๊ดไม่ให้ทำกับภูติโสม นางน้อยใจมาก บอกอาจารย์ไม่รักนาง อาจารย์รักภูติโสม ไม่ยอมให้นางเอาภูติโสมตุ๋นน้ำแกง ไม่ยอมให้นางประสานหยินหยางกับภูติโสม....แล้วหนีออกจากบ้านพร้อมประโยคที่ว่า "ข้าไม่เอาไก่ตุ๋นโสมก็ได้ ข้าจะไปหาไก่ตุ๋นเห็ด"

แล้วๆๆๆๆ ยังจะเรื่องหาผัวอีก โอ้ยยย ความปากแข็งของพระเอกทำตัวเองขมขื่นได้ขนาดนั้น ช่วยสำเหนียกด้วยว่านางเอกเอ๋อ นี่ยังจะไปหึงอีก นางเอกจะหาสามีเพราะเข้าใจว่าคุณสาจะมาช่วยรับใช้อาจารย์ เลยไปพูด แน่นอนว่าเกิดเหตุการณ์เข้าใจผิดไปเรื่อยๆ จนพระเอกจัดงานเลือกคู่ให้นางเอก 55555555

คิดว่าชาติแรกกับชาติสอง พระ-นางสลับกันน่าเอ็นดู (เพราะสลับกันไม่มีความทรงจำ)
แต่เดี๋ยว ชาติที่สามที่กลายเป็นเสือกับหมูป่า?? 555555 โอ้ยยยยยๆๆๆๆๆ คารวะพี่จิ่วลูหนึ่งจบ ถึงจะสั้น แต่ไร้สาระและจุดฉนวนปมที่เหลือของทั้งเรื่องได้ดี

สรุปว่าอ่านได้แบบไม่หยุด ขำได้ทุกชาติภพในความเกรียนของพระ-นาง
พี่จิ่วลู่ ชั้นรักพี่ ชั้นจะเป็นแฟนคลับพี่ไปเรื่อยๆ ค่ะ

[Polyj · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้มาแนวฮา รั่ว อย่าหวังอะไรจริงจัง ขนาดพญายมยังมีอิมเมจสุดฮา
พระเอกนางเอกนี่มันช่างกวนโอ๊ยพอๆกันเลยทีเดียว

[Mancho283 · Rating 4 out of 5]

เรื่องน่ารัก ปากแข็งโป๊กกันทั้งคู่ แถมทุกถึงกับพนันขันต่อว่าจะลงเอยกันไหม ฮ่าาา

นางเอกเป็นเมฆมงคล ล่องลอยอยู่ดีๆจับพลัดจับพลูโดนท่านเทพจันทราทำให้กลายเป็นเซียน เลยกลายเป็นเด็กรับใช้ท่านเทพจันทรา อยู่มาวันหนึ่งก็มีท่านเทพองค์หนึ่งตกปุ๊ลงมาที่ตำหนัก เลยเกิดการทะเลาะเบาะแว้งกัน จนสุดท้ายถูกลงโทษให้ลงไปมีชะตาร่วมกันถึงเจ็ดชาติ ขุ่นพระะะะะ เจ็ดชาติเลย

ชาติแรก ด้วยความที่นางเอกตอนจะลงมาเกิด ได้ไปเจอกับพระเอกที่ปรโลกแล้วเกิดการทะเลาะกันอีกจ้า นางเอกขว้างน้ำแกงเมิ่งผอใส่พระเอก แล้วโวยวายว่าพระเอกเป็นคนไม่ยอมดื่ม แล้วก็กระโดดหนีลงมาเกิดเฉยเลย เป็นเหตุทำให้นางเอกจำเรื่องราวทั้งหมดได้

ชาตินี้นางเอกเป็นลูกสาวเสนาบดี พระเอกเป็นลูกแม่ทัพ หมั้นหมายกันมาตั้งแต่เด็ก(นางเอกลงมาเกิดก่อน 5 ปี เลยแก่กว่า 5 ปี) ตอนหลังครอบครัวพระเอกโดนฮ่องเต้(ที่ก่อกบฎจนได้ขึ้นเป็นฮ่องเต้) กวาดล้างครอบครัว นางเอกไปช่วยพระเอกไว้ตอนหนีรอดออกมาจากช่องหมาหนี สุดท้ายเลยหนีขึ้นเหนือไปด้วยกันจนโต

ชาติที่สอง พระเอกมาแบบเดียวกับนางเอกเลยจ้า เจอกันที่ปรโลก แล้วทะเลาะกัน จับนางเอกกรอกน้ำแกง แล้วตัวเองก็กระโดดหนีลงมาเกิดใหม่ นางเอกเกิดมาชาตินี้เลยซื่อๆเพราะโดนจับกรอกไปสามชาม (กินน้ำแกงมากเกิดมาจะปัญญาอ่อน) แต่นางเอกออกแนวซื่อมากกกกกกกก พระเอกชาตินี้เป็นอาจารย์นางเอก ขึ้นเขาไปฝึกวิชาด้วยกัน ปกติตอนขากลับนางเอกจะเหนื่อยจนเดินไม่ไหวพระเอกจะแบกขึ้นหลังเอากลับมา มีอยู่วันนึงพระเอกไม่ยอมแบก บอกนางเอกว่าถ้าเดินไม่ไหวก็นั่งอยู่ตรงนี้แหละ นางเอกก็นั่งอยู่ตรงนั้นจริงๆ สุดท้ายพระเอกก็ต้องกลับขึ้นมาแบกนางเอกกลับลงไป ตอนนางเอกหาสามี ก็โคตรน่ารักเลย นางเอกถามท่านอาที่ฆ่าหมูว่า สามีคืออะไร พอได้คำตอบว่า สามีก็คือคนที่คอยหาเงินมาเลี้ยงดูครอบครัวให้ภรรยามีชีวิตที่สบาย นางก็คิดไปว่าถ้าตัวเองมีสามี ต่อไปเวลาทำงานบ้านก็จะมีคนมาช่ว��� เลยรีบกลับไปบอกพระเอกที่เป็นอาจารย์ของตัวเองในชาตินี้ว่าจะหาสามี พระเอกก็น๊า เหมือนจะไม่สนใจ อารมณ์อยากหาก็หาไปสิ แต่ที่ไหนได้ คอยตามนางเอกทุกฝีก้าว สุดท้ายคนที่นิกายเทพไม่มีใครกล้าคุยกับนางเอกสักคน ฮ่า คือพระเอกนางหวงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

เนื้อเรื่องน่ารักดีอ่ะ อ่านเพลิน

[My · Rating 5 out of 5]

ชอบมากกกกกกกก

พระเอกเป็นหนึ่งในเทพดาวลูกไก่ที่ดันไปทะเลาะกับนางเอกที่เป็นเทพเฝ้าด้ายแดง
เลยโดนลงโทษให้ไปเกิดบนโลกมนุษย์ด้วยกัน 7 ชาติ
แรกๆ แค้นกันแกล้งกันสุดฤทธิ์ แต่ไปๆ มาๆ กลับรักกันซะงั้น
ติดที่ปากแข็งทั้งคู่เลยดึงเกมกันไป ไม่มีใครยอมรับ

นิสัยพระเอกนางเอกถูกใจเรามากค่ะ
เนื้อเรื่องไม่ได้เน้นเล่าถึงความรักมากมายเลย ทั้งๆ ที่ถูกลงโทษให้ไปเกิดเป็นคู่สามีภรรยา
นักเขียนเน้นการไปเกิดใหม่แล้วมีเรื่องกันมากกว่า ไม่ได้เขียนให้เรารู้โต้งๆ ว่าเค้ารักกันนะ
แต่จะเป็นเหมือนความรักที่ค่อยๆ ก่อตัวซึมลึกลงไป รู้ตัวอีกทีก็ชอบเค้าไปแล้ว

แนะนำค่ะ ไม่ผิดหวังเลยยยย

[Misspharaoh · Rating 4 out of 5]

สนุก ซึ้ง ฮา ถึงแม้พล็อตจะแอบคล้ายๆกับเรื่องยัยก้อนหินไปหน่อย นางเอกแบบได้ใจรุกก่อนบอกรักก่อน ว้าวชอบ
ส่วนพระเอกก็ซึนแท้ (ทั้งที่ชอบเขาตั้งแต่ชาติแรก 555) แต่เจอนางเอกสายรุกก็ไปไหนไม่ได้ไง 555
และชาติที่ชอบที่สุดคือชาติแรก สงสารพระเอกซึ้งดี
เขาเขียนดีนะ แต่ละชาติเนี่ย สนุก ไม่น่าเบื่อ เรื่องราวความรู้สึก ความสัมพันธ์มีการพัฒนา ไม่ได้ set zero เอาใหม่เริ่มใหม่อย่างที่คิดตอนแรก

[Wanyiwa · Rating 5 out of 5]

เรื่องของคู่กัดระหว่างเทพชูคงกับเซียนเมฆมงคลเสี่ยวเสียงจื่อ ที่ตีกันจนทำให้ด้ายแดงในตำหนักของผู้เฒ่าจันทรายุ่งเหยิง และถูกเง็กเซียนฮ่องเต้ทำโทษให้ทั้งคู่ต้องลงไปประสบวิบากกรรมชีวิตคู่ร่วมกันเจ็ดภพชาติบนโลกมนุษย์ ก็เลยทำให้ทั้งคู่ต้องไปเผชิญชะตากรรมแห่งความรักร่วมกันถึงเจ็ดชาติ เป็นลูกแม่ทัพกับเสนาบดีบ้าง เป็นแม่ทัพกับองค์หญิงบ้าง แม้แต่เป็นสัตว์เดรัจฉานก็ยังมี ไปแบบจำได้บ้าง (เพราะไม่ได้ดื่มน้ำแกงยายเมิ่ง) ลืมบ้าง (เพราะดื่มน้ำแกงยายเมิ่ง) โง่เกินบ้าง (เพราะดื่มน้ำแกงยายเมิ่งเยอะเกิน) พอไปเกิดและผจญชะตากรรมร่วมกัน ก็เลยกัดกันไป ดูแลกันไป จนกลายเป็นความผูกพันขึ้นมา

นักเขียนเล่าได้สนุกมาก ตัวละครเกรียนทั้งตัวพระและตัวนาง พระเอกจะออกแนวปากร้ายกวนประสาท แต่เก่ง ฉลาด และคอยปกป้องดูแลตลอด ส่วนนางเอกจะออกแนวจริงใจ ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึก ไม่ค่อยคิดอะไรมาก ขี้แกล้งและขี้เกียจ และไม่ชอบใช้สมองเท่าไหร่ เวลาตีกันเขาก็ตีกันจริง ตาบวมปากช้ำกันจริง แต่เวลาเขารักและดูแลกัน เขาก็รักและดูแลกันจริง (แม้จะเป็นแบบเกรียน ๆ บ้าง) ดังนั้น เวลาที่ทั้งคู่ต้องเผชิญกับเคราะห์รักในแต่ละชาติ มันก็ชวนให้อ่านแล้วปวดใจและน้ำตาซึมไปกับพวกเขาได้ ความสนุกที่ชอบอีกอย่างคือชาติภพทั้งหมดของคู่พระนาง มันไม่ได้เป็นเรื่องสั้นจบแล้วจบกันไป แต่มันผูกโยงกันจนเป็นภาพใหญ่ของเรื่องราวทั้งหมดด้วย อาจจะมีบ้างที่บางครั้งก็จะรู้สึกรำคาญตัวละครบ้างนิดหน่อย แต่โดยรวมคือชอบมากค่ะ

[Nok Yung · Rating 4 out of 5]

สนุกตามสไตล์จิ่วลู่เฟยเซียง!! พระเอกนางเอกเป็นเทพเซียนบนสวรรค์ แต่ว่าทะเลาะกันจนต้องมาเผชิญวิบากกรรมร่วมกัน 7 ชาติ ซึ่งในแต่ละชาติ'พล็อต'ไม่ได้แปลกใหม่อะไร ถ้าอ่านงานของจิ่วลู่เฟยเซียงมาก็จะรู้สึกคุ้นเคย (เหมือนเคยอ่านพล็อตแบบนี้มาก่อน 5555) ส่วนคาแรกเตอร์ตัวละครก็จะเกรียนนิดๆ บทก็จะฮาหน่อยๆ อ่านเพลินดีค่ะ สรุปว่า..เรายังคงรู้สึกชอบงานของจิ่วลู่เฟยเซียงเหมือนเดิม :)

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

สนุกมากค่ะ ชอบเลย อ่านได้เพลิดเพลินมาก เพราะว่าเป็นเล่มเดียวจบ เนื้อเรื่องเลยกระชับ เดินเรื่องได้เร็ว ไม่มีส่วนที่อ่านแล้วน่าเบื่อเลย เราชอบชาติแรกที่สุดเลย ประทับใจ นางเอกดูเกรียนดี ขำความคิดของนางแต่ละอย่าง วางไม่ลงเลยเล่มนี้

[merlyn · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องแรกที่อ่านของจิ่วลู่ ขึ้นหิ้งอีกหนึ่งเล่ม สนุกจนต้องตามเก็บทุกเรื่องของชี มันดือมากกกก เจ็ดชาติเหมือนเยอะแต่สนุกทุกชาติ ไอเลิ้บมาก มีเสน่ห์สุดๆ🥹💖💖👍🏻

[Jidapa · Rating 4 out of 5]

สนุกมาก สามร้อยกว่าหน้าแต่อัดแน่นไปด้วยเรื่องราวมากมาย มีครบทุกรสจริงๆ เรื่องนี้จิ่วลู่ขยันปล่อยมุกสุดๆ อ่านไปหัวเราะไป 4.5 ดาว หักนิสนึงตรงเนื้อเรื่องออกทะเลไปหน่อยท้ายๆ แต่ก็ยังสนุกอยู่ดี ยกให้เป็นโบว์แดงเล่มนึง

[Wanmata · Rating 5 out of 5]

เป็นนิยายที่ตลกมาก ตลกกว่าสามชาติผูกพันธ์ซะอีก

วางพล็อตให้พระเอกนางเอกเป็นคู่กัดกัน ทะเลาะกันจนโดนลงโทษให้ไปเกิด
แถมทะเลาะกันจนไปเกิดเป็นอะไรประหลาดๆ อีก 555 ขำมาก

ชอบการวางเนื้อเรื่อง มีการขมวดปมตัวละครที่ผ่านๆ มา ไว้ในตอนจบ

พระเอกซึนมาก นางเอกแก่นเซี้ยวมาก การวางเนื้อเรื่องให้ค่อยๆ รักกันทำได้ดี

ตลกมากจริงๆ อ่านเพลินมาก ไม่เสียดายเวลา

[Or_O · Rating 4 out of 5]

จำได้ว่าซื้อตอนออกใหม่ ๆ เลย เห็นคำว่าพิมพ์ครั้งที่ 1 ก็ยิ่งแน่ใจ เปิดไปเจอ พิมพ์ครั้งที่ 1 ตุลาคม 2560 ...นี่ฉันดองข้ามปีเลยทีเดียว ทั้งที่ตั้งใจจะอ่าน ก็มีเหตุให้ผัดไปเรื่อย


เจ็ดชาติภพ หนึ่งปรารถนา เป็นเรื่องแนวเทพเซียนค่ะ เสี่ยวเสียงจื่อ นางเอก เป็นเมฆมงคลที่ผู้เฒ่าจันทราเมาแล้วนึกคึก เสกให้นางเป็นเซียน ส่วนเทพชูคง พระเอก เป็นเทพบริวารของเทพดาวลูกไก่ วันหนึ่งพระเอกหัวทิ่มตกลงมาหน้าตำหนักผู้เฒ่าจันทราที่นางเอกเฝ้า ทั้งคู่จึงมีปากมีเสียงกัน พระเอกก็ยโส อวดดี นางเอกก็แก่นกล้า ผลคือไม่มีใครยอมใคร ทะเลาะกันจนถึงขั้นลงไม้ลงมือ ทำให้ด้ายแดงของผู้เฒ่าจันทรายุ่งเหยิง เดือดร้อนถึงเง็กเซียนฮ่องเต้ผู้เป็นนายใหญ่ของสวรรค์ต้องมาจัดการลงโทษ ให้ทั้งคู่ต้องไปเกิดเป็นมนุษย์ที่มีวิบากกรรมชีวิตคู่ร่วมกันเจ็ดชาติ โดยให้โลกบาลหลี่เทียนอ๋องเป็นผู้รับผิดชอบเขียนชะตาวาดชีวิตในแต่ละชาติ

แต่คนหัวแข็งทั้งคู่หรือจะยอมให้ใครมาบงการชีวิตง่าย ๆ ยังไม่ทันลงไปเกิดในชาติแรก เสี่ยวเสียงจื่อก็แผลงฤทธิ์ออกอุบายไม่ยอมดื่มน้ำแกงเมิ่งผอเพื่อลืมอดีต แล้วโยนความผิดให้เทพชูคงรับไป ผลที่ออกมา คือ ชาติแรก นางเอกจำทุกอย่างได้ ส่วนพระเอกไม่มีความทรงจำสมัยเป็นเทพเซียนเหลืออยู่เลย เกิดเป็นมนุษย์บริสุทธิ์สมบูรณ์

ทั้งที่ตั้งใจจะกลั่นแกล้งเทพชูคง แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้ เพราะลู่ไห่คง หรือเทพชูคงในชาติแรกนั้น แตกต่างจากเทพชูคงที่อวดดีคนนั้นมาก แถมยังต้องพึ่งพาเสี่ยวเสียงจื่อในหลายครั้งหลายครา ชีวิตของทั้งคู่ผูกพันไม่มีวันแปรผัน

ชาติแรกหมดไปกับการเลี้ยงต้อย แค็ก ความรู้สึกพึ่งพา แต่เมื่อกลับไปยังปรโลก ความทรงจำก็กลับมา เทพชูคงโกรธเสี่ยวเสียงจื่อมาก จึงกรอกน้ำแกงเมิ่งผอให้เสี่ยวเสียงจื่อหลายชาม ส่วนตัวเองไม่ยอมดื่มน้ำแกง ผลคือ ชาติที่สอง พระเอกจำทุกอย่างได้ ส่วนนางเอกกลายเป็นคนปัญญาอ่อน เพราะดื่มน้ำแกงเมิ่งผอมากเกินไป

จากที่ตั้งใจจะกลั่นแกล้งใช้แรงงานเสี่ยวเสียงจื่อ แต่เพราะนางเป็นคนปัญญาอ่อน เทพชูคงจึงไม่อาจไม่ดูดำดูดีนางจนเกินไป นอกจากสั่งสอนดูแลแล้ว เขายังต้องรับมือกับความนึกคิดของนางที่ผิดแปลกไปจากคนปกติ

ชาติที่สองหมดไปกับความเหน็ดเหนื่อยหัวใจ และเช่นเดิม เมื่อถึงปรโลก ทั้งคู่ก็ทะเลาะกันหนักอีกครั้ง ส่วนชาติที่สามจะเป็นอะไรนั้น ไปอ่านในเล่มนะคะ


เป็นแนวตลกที่รู้สึกว่าคู่นี้ทะเลาะกันแบบไม่มีใครยอมใครจริง ๆ ทะเลาะจนสวรรค์ปั่นป่วนนรกสะเทือน สร้างความวุ่นวายไม่หยุดหย่อน แต่นอกจากความฮาแล้ว ก็มีอารมณ์ที่ลึกซึ้งเข้ามาปนอยู่เหมือนกัน อย่างที่เราทราบกันว่าการจะไปเกิดใหม่แต่ละชาติได้นั้น ก็ต่อเมื่อตายในชาติก่อน ซึ่งฉากตายในแต่ละชาติทำได้สั่นสะเทือนหัวใจไม่น้อย

ส่วนความสัมพันธ์ก็ค่อย ๆ พัฒนา เริ่มเข้าใจ ยอมรับ และพึ่งพากันในแต่ละชาติที่ผ่านไป เกิดใหม่แม้จะเป็นอีกคน แม้นิสัยหรือหน้าตาไม่เหมือนเดิม แต่ก็เป็นตนในอีกรูปแบบหนึ่ง เป็นส่วนหนึ่งของเซียนเมฆมงคลเสี่ยวเสียงจื่อ และเป็นส่วนหนึ่งของเทพชูคง

โอคิดว่าผู้เขียนทำได้ดีในเรื่องของการทำให้คนสองคนที่เดิมเป็นคนเดียวกัน เปลี่ยนไป แต่ก็มีส่วนที่เหมือนกันบางอย่าง เสี่ยวเสียงจื่อจะรักความสบาย ชอบหนทางลัด รักการเสพสุขดื่มกินของอร่อย ส่วนชูคงจะใจอ่อนง่ายถ้าอีกฝ่ายยอมอ่อนข้อให้ รับผิดชอบต่อหน้าที่ มีความคิดเป็นของตัวเอง

ส่วนที่เสียดายคือแผ่วปลาย น่าจะดึงเร้าอารมณ์ร่วมได้ดีกว่านี้ อยากให้เก็บรายละเอียดแต่ละชาติมาสรุป นี่เหมือนหวิดจะเป็นเรื่องใหม่ อารมณ์เลยหักเหไป

โอลังเลระหว่าง 3.5 กับ 4 ดาว

อืม 4 ดาวละกัน

ว่าแต่โอสงสัย ในจักรวาลนี้มีเรื่องไหนเกี่ยวข้องกันบ้างมั้ยคะ เหมือนมันจะมีเรื่องที่เกี่ยวกันใช่ไหม

[รำพึง ลำพัง · Rating 4 out of 5]

'แพนด้า' 'สาธารณะ' 'มือไม่พายเอาเท้าราน้ำ' 'กินปูนร้อนท้อง'

หน้า 138 大庭广众的 ธารกำนัล



เกือบๆ สี่ละกัน คะแนนเนื้อเรื่องนะ ไม่ใช่การแปล
ถึงจะบอกว่าอ่านเรื่องนี้หลายรอบ แต่พอมาอ่านแปลไทย วางแล้ววางอีก
มีช่วงที่เนือยๆ จนอยากอ่านข้ามด้วยแหละ


###############################
ตอนแรกตั้งใจว่าจะซื้อแม้เป็นของค่ายนี้ก็ตาม แต่พออ่านตัวอย่าง เออ ไม่เอาก็ได้
แต่สุดท้ายก็ซื้อมาอ่าน(ไม่ใช่เงินเราหรอก ><)

ก่อนอื่น ขอบคุณที่เปลี่ยนคำว่า 'หนูทดลอง' ให้นะเจ้าคะ
ถามว่ามองข้ามได้มั้ย ได้ แต่ตอนนั้นมีคนไล่ให้ไปอ่านอย่างอื่น
เลยได้มีโอกาสเทียบทั้งอังกฤษเทียบทั้งจีนมันไม่ใช่คำนี้
แต่คงเป็นคงานสุดท้ายแหละ พอกันที ลงตัวอย่างแล้วมาบอกว่ายังไม่ไฟนอล
อารมณ์แบบ แค่อ่านตัวอย่างทดลองยังสะดุดขนาดนี้แล้วที่เหลือล่ะ

คลับคล้ายคลับคราว่าชื่อนางเอกมันไปพ้องหรืออะไรยังไงตรงกับคำว่าขันทีนี่แหละ

Edit: ไปค้นมาละ อ้างอิงจากคุณแฮมเตอร์

Her name means ‘lucky baby girl’, but the format used is similar to how a eunuch would typically be named, starting with Xiao (little) and ending with Zi (child).

เสี่ยวเสียงจื่อ คือลักษณะการตั้งชื่อของขันทีนี่เอง ขึ้นต้นด้วย 'เสี่ยว' ลงท้ายด้วย 'จื่อ'
นักเขียนอุตส่าห์เล่นคำ คนแปลดันเก็บดีเทลไม่ครบซะงั้น น่าเสียดายจังเลยน้~า


หน้า ๓ ถ้าเราเอาไปเทียบกับprologue ของคุณแฮมเตอร์ เขาจะหาว่าเราจับผิดมากไปมั้ยเนี่ย 555
เอาเถอะ บางทีฉบับหนังสืออาจจะตัดส่วนนี้ออก ไว้เราสั่งจากเถาเป่าก่อนค่อยเทียบดู
.
หน้า ๑๒ แพนด้า ?????????????
.

你个小王八蛋 เพราะมีคำว่าเสี่ยวหรอ ถึงแปลว่าลูกไข่เต่า เห้อๆ
(ได้คำตอบแล้ว ไอ้ลูกเต่า กับลูกไข่เต่าความหมายเดียวกัน~)
.
สาธารณะ 🤔🤔🤔🤔🤔
.
หน้า ๒๔๙ ".....แต่เจ้ากลับไม่ฉวยโอกาสนี้เบียดเข้ามาหาเรื่องเอาเปรียบข้า" คำว่า 'ไม่' ควรจะเป็น 'ได้' รึป่าว ?
.


ถ้าชีวิตคนเราเป็นหนึ่งชาติภพ ดื่มน้ำแกงแล้วลืมเลือน
เวียนว่ายก่อเกิด สร้างวาสนาชะตาไปแต่ละชาติ...
ก็อาจจะ..... ดี ล่ะมั้ง

[Kamon SecondAccount · Rating 5 out of 5]

พล็อตเทพเซียนที่ต้องลงมาเกิดด้วยกันหลายชาติภพ คล้าย "สามชาติผูกพัน แม่น้ำลืมเลือน" ผลงานเล่มก่อนของคนแต่งค่ะ

'เสี่ยวเสียงชื่อ' เป็นเมฆมงคลที่กลายเป็นเซียนด้วยฤทธิ์ของเฒ่าจันทรา วันหนึ่งเทพ 'ชูคง' ตกลงมาแล้วสองคนนี้เกิดทะเลาะตีกันจนด้ายแดงของเฒ่าจันทราพันกันยุ่ง สองคนนี้เลยโดนลงโทษให้ไปใช้ชะตาคู่กันบนโลกเจ็ดชาติภพ

เทพเซียนสองคนนี้นิสัยแรงกันทั้งคู่ ไม่มีใครยอมกัน แต่หลายชาติภพที่ได้มาเจอกัน ไม่ว่าในฐานะคู่หมั้นหมายวัยเด็ก อาจารย์กับศิษย์ปัญญาอ่อน สัตว์สี่ขา แม่ทัพกับองค์หญิง.. ค่อยๆ สร้างแง่มุมใหม่ที่แต่ละฝ่ายมองกัน จนสุดท้ายกลายเป็นความผูกพันลึกซึ้ง

การเดินเรื่องมีทั้งฉากฮาและซึ้งสะเทือนใจ โดยส่วนตัวแล้วคิดว่าคนแต่งผูกเรื่องและเดินเรื่องเล่มนี้ได้ดีกว่า "สามชาติผูกพันฯ" เสียอีก (ขนาดว่าเล่มนั้นก็ขึ้นหิ้งนิยายสุดเลิฟไปแล้วนะ) น่าจะเป็นเพราะเจ็ดชาติมันเยอะกว่าสามชาติ เลยมีมุกและจุดประทับใจเยอะกว่า แถมยังชอบใจช่วงท้ายที่ตัวละครต้องพิสูจน์ความรักแบบจริงจังด้วย

โดยรวมแล้ว แนะนำสำหรับคนชอบแนวเทพเซียนค่ะ จัดเป็นเล่มห้ามพลาดเลย

[AMPARE-Mimi · Rating 5 out of 5]

ประทับใจขึ้นหิ้ง!! อ่านรวดเดียวจบเลย เป็นเรื่องที่ชอบคาแรคเตอร์ของนางเอกมากกวนเกรียน ตลก พระเอกก็ปากแข็งซะ
ชอบทุกชาติเลย มีซึ้ง มีตลกครบรสมาก

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

ผลงานจิ่วลู่จะกลิ่นอายแบบหนึ่งคือ พระเอกไม่เกรียน ก็นางเอกเกรียน หรือบางทีก็เกรียนคู่ ส่วนเรื่องนี้ผลงานการแปลของอรุณถือว่าแปลได้ดีขึ้นค่ะ อาจจะมีบางคำที่ค่อยข้างแปลกๆในด้านการวางรูปประโยค แต่โดยรวมดีกว่าเล่มที่ผ่านมา ในส่วนของเนื้อหาเรื่องนี้จะมีความคล้ายเล็กน้อยกับเรื่องซานเซิง ทว่าด้วยความพระนางไม่ถูกกันสร้างความวุ่นวายกันตั้งแต่สวรรค์จนถึงนรกเลยทีเดียว ถูกลงโทษให้ไปเกิดโลกมนุษย์ึง 7 ชาติ

นิสัยตัวละครปากแข็ง ชอบก็ว่าไม่ รักก็บอกว่าเกลียด หาเรื่องกันตลอด จนหลายๆชาติเข้ามันก็ปฏิเสธหัวใจของตัวเองไม่ได้ นอกจากความวุ่นวายยังต้องมาช่วยครอยปราบปีศาจอีกด้วย ถือว่าสนุกระดับนึงเลยค่ะ แต่เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่ชอบที่สุดของจิ่วลู่เท่านั้นเอง

[Cinnamon · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้ให้ 3 เพราะอ่านแล้วมันไม่สุดสักทาง สำนวนมันทื่อ ๆ ทั้ง ๆ ที่ตัวละครมันเกรียนมากทั้งพระเอก นางเอกนะ แถมความปั่นป่วนวุ่นวายที่เเกิดขึ้นน่าจะชวนฮาเอาเรื่องอยู่ แต่เราว่าไม่ถึงใจ ส่วนดราม่าก็ดึงอารมณ์มาไม่สุด มันน่าจะมีจุดพีคหนักกว่านี้อีกหน่อย กำลังคิดว่าหรือสนพ. อรุณจะมีปัญหาเรื่องการแปลจริง ๆ เพราะงานของจิ่วลู่เฟยเซียงที่แปลโดยแจ่มใส กับห้องสมุดมันทำให้เราชอบได้มากกว่านี้ แต่โดยรวมก็ดีแหละ ชวนลุ้นชวนติดตามจนแทบจะอ่านรวดเดียวจบ นี่ถ้าดึงความฮาและดราม่าได้แรงกว่านี้น่าจะเป็นเรื่องที่สนุกที่สุด กับพระเอกนี่เฉย ๆ เป็นจำพวกปากแข็ง ก็เลยไม่มีโมเม้นหวาน ๆ เท่าไร

[B.B. the Short Legs · Rating 5 out of 5]

ไม่ได้เป็นแฟนสายเทพเซียนเท่าไหร่ แต่เรื่องนี้อา่นแล้ววางไม่ลงจริง ๆ เนื้อหามีความผสมผสานทั้งความฮา ความซึน ความหวานแบบมึน ๆ บทจะซึ้งก็ทำได้ประทับจิตไม่น้อย ส่วนตัวคิดว่าผู้เขียนตั้งใจใส่รายละเอียดในแง่ของอารมณ์และความผูกพันในสองชาติแรกเป็นพิเศษ ทำให้เป็นปฐมบทและรากฐานของเรื่องราวให้กับชาติอื่น ๆ จนกระทั่งขมวดปมจบได้อย่างสมบูรณ์แบบ (ในตอนศิษย์ - อาจารย์นี่กรี้ดหนักมาก สายซึนกับสายอ้อนมันแพ้ทางกันจริง ๆ ให้ตายสิ) ชอบเรื่องนี้มากกว่าปฐพีไร้พ่ายของคนเขียนเดียวกันนี้ซะอีก คงต้องฝากตัวเป็นแฟนคลับของจิวลู่เฟยเซียงอีกคนด้วยละ

[nattiz · Rating 3 out of 5]

ซื้อมาตอนแรกนึกว่าจะเฉยๆ ปรากฏว่าชอบความคู่กัดของพระนางมาก โดยเฉพาะพระเอกที่มีความขี้หึงแต่ก็ช่างซึนอยู่ในตัว ส่วนนางเอกถ้าให้เปรียบก็เหมือนกับหมาบ้าที่ชอบกัดกับพระเอกซะเหลือเกิน ใจจริงอยากจะให้ยาวกว่านี้ มีหลายส่วนที่อยากอ่านต่อแต่ก็คิดว่าถ้ามากไปอาจน่าเบื่อก็เป็นได้ มีตอนพิเศษให้อ่านกันเล็กน้อยแต่เราอยากอ่านบทโศกของลู่ไห่คงจริงๆเลยย งื้อออ

[Saicharot · Rating 5 out of 5]

คือทะเลาะกันด้วยเรื่องไม่เปนเรื่องมาก แต่ละชาติโคตรฮา น่ารักสุดคือชาติหมูป่ากับเสือ คือนึกภาพเอาอุ้งๆตะปบตูดหมูป่าทีไรก็โอ้ยยย พลังความโมเอ้นั้น

เอาจริงๆชอบให้มันเฮฮาไปเรื่อยๆมากกว่าไคลแมกซ์ตอนหลังอีก ไม่ชอบให้เนื้อเรื่องมีตัวร้ายเลย จิ่นเหลียงอะไรนั่นน่าปวดหัวมาก

เรื่องนี้ยิ่งอ่านยิ่งนึกถึงสามชาติผูกพัน แม่น้ำลืมเลือน

ก็ชอบงานของจิ่วลู่ทุกเรื่องนั่นแหละนะ

[Mink · Rating 5 out of 5]

ส่วนเนื้อเรื่องนั้นค่อนข้างชอบมาก งานของจิ่วลู่ดีงามจิงๆ ถึงแม้เป็นการไปเกิดใหม่แต่ละชาติภพ แถมมีตั้ง 7 ชาติแต่ก็ๆม่ได้รุ้สึกว่าบางชาติเรื่องหยาบเกินไป คาแรคเตอร์ตัวละครพระเอกนางเอกก้น่ารักมาก ชอบมากๆ ด้านการแปลรุ้สึกว่าอรุณเริ่มแปลได้ดีขึ้น

[Tkpslc. · Rating 4 out of 5]

เทียบกับมังกรผูกพันที่แปลไทยออกช่วงเดียวกันเราว่าเรื่องนี้สนุกกว่า
มีความตลกหน้าตายตามแบบจิ่วลู่มาเป็นระยะ ส่วนตัวชอบชาติที่1สุดแล้ว เอาจริงๆเราก็รู้สึกสับสนตัวตนในแต่ละชาติกับตัวตนจริงๆเหมือนกันนะ เราว่าเรื่องนี้นักเขียนยังทำออกมาได้ไม่ดีทำให้เราเชื่อไม่ได้ว่าเป็นคนๆเดียวกัน แต่สนุกค่ะแนะนำ