Η Νέρεζα είναι µια κοπέλα χωρίς οικογένεια, µόνη στον κόσµο. Κανένας δεν νοιάστηκε ποτέ για εκείνη. Είναι στη φυλακή για ένα έγκληµα που δεν θυµάται αν έκανε, που δεν ξέρει πότε το έκανε. Όλα αυτά τα χρόνια, δεν υπήρξε κανένας που να της µιλήσει για το παρελθόν της, την ταυτότητά της. Μοναδική της περιουσία ένα µικρό µαύρο βιβλίο, χωρίς τίτλο, που δεν γνωρίζει πώς βρέθηκε στην κατοχή της και που περιγράφει έναν άλλο κόσµο, τελείως διαφορετικό από τον δικό της. Μία µέρα, εντελώς απρόβλεπτα, ελευθερώνεται από τη φυλακή και αναγκάζεται να ζήσει µια καινούρια ζωή σε ένα άγνωστο σπίτι, σε µια άγνωστη πόλη, ανάµεσα σε άγνωστους ανθρώπους. Και πάνω που έχει αρχίσει να συνηθίζει στους νέους ρυθµούς, το βιβλίο εξαφανίζεται. Έτσι, χάνει το µοναδικό κοµµάτι που τη συνέδεε έως τώρα µε τον εαυτό της. Η απώλειά του είναι ένα τροµερό χτύπηµα για εκείνη και το γεγονός αυτό τη βυθίζει στο χάος. Και τότε, εµφανίζεται η Σκιά…
Η Μυρτώ Μαραγκού γεννήθηκε στην Αθήνα το 1993. Σπούδασε Γλωσσολογία στο τμήμα Μεσογειακών Σπουδών, στην πόλη της Ρόδου. Η επιλογή των σπουδών, εν μέρει καρμική, οφείλεται στο μεγάλο της ενδιαφέρον για τις γλώσσες. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια γραφολογίας, επικοινωνίας, αυτογνωσίας και δραστηριοποιείται στον χώρο της επιμέλειας-διόρθωσης κειμένων. Κληρονόμησε από την οικογένειά της το μικρόβιο της αγάπης για τα βιβλία και έκτοτε δεν μπορεί να τα αποχωριστεί. Η συγγραφή βιβλίων ξεκίνησε κατά τα φοιτητικά της χρόνια και όχι από τότε που θυμάται τον εαυτό της. Όμως, κατέληξε να γίνει ανάγκη και τρόπος έκφρασης. Το πρώτο της μυθιστόρημα εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 2017, με τον τίτλο «Κυνηγός» (Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή). Όταν δεν γράφει, της αρέσει να μελετά αρχαία κείμενα, ψυχολογία και φιλοσοφία, να ζωγραφίζει με διάφορες τεχνικές και να χάνεται µε τις ώρες σε ατελείωτο gaming και διάβασμα.
Δυστυχώς δεν είναι καθόλου το στυλ μου αυτό το βιβλίο. Είναι μεν βιβλίο που ανήκει στην κατηγορία των fantasy, αλλά έχει πολύ περισσότερα στοιχεία βιβλίου αυτοβοήθειας, με αρκετά τσιτάτα κτλ. Δεδομένου ότι δεν τα πάω καλά με τέτοια βιβλία, δυστυχώς δεν με κέρδισε και το συγκεκριμένο. Παρόλα αυτά, αυτό δεν σημαίνει πως δεν διάβαζα κάτι άλλο από την συγγραφέα στο μέλλον. Να πω κάπου εδώ πως αγάπησα το εξώφυλλο πάνω από όλα!
Το βιβλίο «Κυνηγός» είναι το πρώτο συγγραφικό πόνημα της Μυρτούς Μαραγκού, από τις Εκδόσεις Πηγή, με ηρωίδα της ιστορίας, μια μοναχική και μελαγχολική κοπέλα, την Νέρεζα.
Ο φόβος κυριαρχεί στις σκέψεις της Νέρεζας και κατ` επέκταση και στη ζωής της. Στην κατοχή της έχει ένα μαύρο βιβλίο, το οποίο διηγείται μια σκοτεινή ιστορία σε έναν άλλον, φανταστικό και διαφορετικό κόσμο. Μέσω αυτού του βιβλίου, θα συναντήσει μια Σκιά, που κάποτε ήταν ένας άντρας, και θα προσπαθήσουν να λύσουν τα μυστήρια που τους απασχολούν, αλλά και τους ενώνουν. Μεταφέρονται σε ένα άλλο μέρος, πιο όμορφο, πιο ζωντανό, πιο χαρούμενο και εκεί ερευνούν διάφορα τα μυστικά και αναζητούν τα «κλειδιά» για τη λύση των προβλημάτων τους. Παράλληλα γίνονται πολύ καλοί φίλοι και έρχονται κοντά. Η Νέρεζα και η Σκιά νιώθουν ευγνωμοσύνη για τη γνωριμία και την αλλαγή στη ζωή τους και για το γεγονός ότι πρώτη φορά νοιάστηκε κάποιος, πραγματικά, γι’ αυτούς.
Το βιβλίο, με την πρώτη ματιά στην περίληψη και το υπέροχο εξώφυλλο, δείχνει να είναι μια ιστορία φαντασίας, δεν είναι όμως μόνον αυτό. Είναι και ένα βιβλίο με ψυχολογικούς προβληματισμούς και κοινωνικές προεκτάσεις. Διδακτικό, σαν ένας οδηγός διαβίωσης. Η Μυρτώ Μαραγκού μας δείχνει τον δρόμο, πως να διώξουμε τη θλίψη και να κάνουμε ειρήνη με τον εαυτό μας. Πρέπει να τολμάμε να αλλάξουμε, να είμαστε αισιόδοξοι για να έχουμε θετικά αποτελέσματα.
«Δε μπορούσε να καταλάβει γιατί ο κόσμος σπαταλούσε τόσο χρόνο για να αρέσει. Εκείνη δεν την απασχολούσε. Δεν την ένοιαζε να αποδείξει κάτι. Αυτό που την ενδιέφερε ήταν η δική της ηρεμία, η δική της άνεση. Η δική της ψυχολογία. Γι αυτό έκανε πάντα ό,τι ένιωθε καλό για εκείνη, ό,τι είχε πιθανότητες να της προσφέρει χαρά. Έστω και προσωρινή. Θα έβρισκε κάποια στιγμή τον τρόπο να την κάνει μόνιμη. Δεν θα τα παρατούσε ποτέ. Αυτός ήταν ο στόχος της. Να προστατεύσει τον εαυτό της. Με λίγη αγάπη θα τα κατάφερνε. Είναι όμως η αγάπη από μονή της αρκετή;».
Εδώ υπάρχει μια μεγάλη αντίθεση: το νεαρό της ηλικίας της συγγραφέως με την ωριμότητα της σκέψης της και την ικανότητα αποτύπωσης των συναισθημάτων. Σίγουρα η πλειοψηφία των αναγνωστών θα βρούμε κομμάτια που να απευθύνονται στον εαυτό μας. Δεν είναι κάτι που δεν ξέρουμε, αλλά ο τρόπος που αποτυπώνονται οι σκέψεις-συμβουλές της κυρίας Μαραγκού, θα έλεγα είναι μαγικός. Τα περισσότερα κεφάλαια ξεκινούν μελαγχολικά και τελειώνουν με αισιοδοξία, κάτι που αποτελεί ένα δύσκολο λογοτεχνικό τέχνασμα. Μας χαρίζει πανέμορφες περιγραφές, από σκοτεινές και γκρίζες εικόνες, μέχρι φωτεινές και λαμπερές.
Το μικρό σε όγκο μυθιστόρημα της Μυρτώς Μαραγκού –μόλις 166 σελίδες– έχει σύντομα κεφάλαια και πολύ γρήγορη ροή. Είναι ένα ονειρικό και ελπιδοφόρο ταξίδι, που μας βάζει να αποδεχτούμε και να αγαπήσουμε τον εαυτό μας, να σκεφτούμε και να προβληματιστούμε. Με έναν συγκλονιστικό επίλογο, ασυνήθιστο και συγκινητικό. 🔮 📔💫💜
Πάντα με προβληματίζει το ντεμπούτο ενός συγγραφέα. Για κάποιο περίεργο λόγο έχω πάντα υψηλές προσδοκίες οι οποίες συνήθως δεν ικανοποιούνται. Mea culpa…
Ο Κυνηγός λοιπόν φαινόταν πολύ καλός (I know, you cannot judge a book by its cover but anyway…) αλλά τελικά δεν ήταν αυτό που περίμενα/ήθελα. Δεν θα το χαρακτήριζα φαντασίας, αλλά καλύτερα αυτοβελτίωσης. Φαίνεται η απειρία της συγγραφέως αλλά είμαι σίγουρος ότι το επόμενο θα είναι πολύ καλύτερο. Έχει πολλά στοιχεία μέσα που δείχνουν ότι η Μυρτώ Μαραγκού μπορεί να γράψει και να γράψει καλά οπότε θα ήθελα να διαβάσω ένα δικό της ολοκληρωμένο μυθιστόρημα φαντασίας.
Τα 2 αστέρια δεν σημαίνουν ότι δεν μου άρεσε. Σημαίνουν ότι ήταν ok όπως εξηγεί και το Goodreads. Όμως ελπίζω πραγματικά, πως σύντομα θα ξαναδούμε βιβλίο με το όνομα της συγγραφέως!
Υ.Γ. Οι εκδόσεις Πηγή κάνουν απίστευτη δουλειά τόσο με τα εξώφυλλα όσο και μην ποιότητα του χαρτιού! Χίλια μπράβο!!!
Βλέπουμε την πορεία που έχει η Νέρεζα από τη φυλακή στην καινούρια της καθημερινότητα και σε ότι νέο προκύπτει καθώς και πως αλλάζει η ζωή της όταν εμφανίζεται η Σκιά. Οι τελευταίες σελίδες του βιβλίου δίνουν εξηγήσεις, δημιουργώντας στον αναγνώστη έντονα συναισθήματα. Έτσι τελικά, το βιβλίο σου αφήνει μια γεύση λύπης, χαράς και ελπίδας και πολλές σκέψεις για τη ζωή. Έχει μικρά κεφάλαια και γρήγορη ροή, κάτι που με έκανε να το διαβάσω πολύ γρήγορα. Η αλήθεια όμως είναι ότι, αν και πρόκειται για ένα βιβλίο φαντασίας με μεταφυσικά κομμάτια, έχει έντονο το στοιχείο της ενδοσκόπησης και της αυτοβελτίωσης και αυτό δεν ήταν κάτι που περίμενα. Περισσότερα εδώ https://wp.me/p6W83D-1c2.
Περισσότερο νουβέλα παρά μυθιστόρημα. Μοιάζει και με ''ταξίδι αναζήτησης απαντήσεων'' της ηρωίδας κάπως. Θεωρητικά όχι του στυλ μου, αλλά στην πράξη αποδείχθηκε ότι ήταν και με το παραπάνω. Το τέλος ήταν όλα τα λεφτά, με συγκίνησε και δεν θα το ξεχάσω.
Είναι ένα βιβλίο που πιάνει φιλοσοφικά θέματα για την ζωή και μπορεί να φτάσει και στα όρια της ενδοσκόπησης και τις αυτοβελτίωσης αλλά μέχρι εκεί. Δεν λέω, η συγγραφέας γράφει πολύ όμορφα αλλά πιστεύω ότι το ταλέντο της χάθηκε μέσα σε αυτό το βιβλίο.
Γιατί το λέω αυτό; Επειδή με άφησε ανικανοποίητη.
Έχει διαμορφώσει μια πανέμορφη ιστορία χωρίς όμως να την αναπτύσσει. Τα γεγονότα τρέχουν υπερβολικά γρήγορα σε σημείο να αναρωτιέσαι τι διαβάζεις. Το τέλος άξιζε πολύ και ήταν πανέμορφο αλλά μέχρι εκεί.
Μια μικρή ιστορία. Μοιάζει με παραμύθι, όμως θα μπορούσε να είναι φτιαγμένη από το υλικό που έχουν οι εφιάλτες. Σκοτεινή, κρυμμένη πίσω από τη σκιά και με ίχνη από στάχτη να οδηγούνε εκεί που το φως προσπαθεί να λάμψει για να βοηθήσει τα λουλούδια να ανθίσουν. Ένα βιβλίο που, για εμένα, έχει αλληγορική σημασία. Μπορείς να βρεις τον εαυτό σου μέσα στις σελίδες. Ή και να τον χάσεις...
Διάβασα το βιβλίο «Κυνηγός» της Μυρτούς Μαραγκού, από τις Εκδόσεις Πηγή, και έμεινα έκπληκτη. Η λογοτεχνία του φανταστικού, το παραδέχομαι, δεν είναι το «φόρτε» μου και δεν την κυνηγάω. Αυτό εδώ, όμως, το βιβλίο και ενώ ανήκει σε αυτό το είδος, εύκολα θα το ονόμαζα και ψυχολογικό… στοχαστικό.
Η ιστορία αφορά μια νεαρή κοπέλα την Νέρεζα, που μεταφέρεται σε έναν μαγικό κόσμο από την σκιά ενός νεαρού άντρα με το όνομα Ωρίωνας, ο οποίος δεν γνωρίζει πως έχασε την υλική του υπόσταση και ψάχνει, αγωνιωδώς, για χρόνια να βρει την λύση και να ανακτήσει το σώμα του. Η Νέρεζα και το μικρό της μαύρο βιβλίο φαίνεται να κρατούν την λύση.
Νομίζω η μεγαλύτερή μου έκπληξη ήταν η ηλικία της συγγραφέως. Είναι δύσκολο να πιστέψεις ότι όλη αυτή η στοχαστικότητα, η αντιμετώπισης της ζωής, η πρόταση λύσεων βγαίνουν από τα χείλη ή την πένα μιας τόσο νεαρής κοπέλας. Το βιβλίο είναι ολιγοσέλιδο, αλλά μεστό σε νοήματα και έννοιες. Θα σταθώ ειδικά στην πένα της κας Μαραγκού και στην ικανότητα της να γράφει όχι μόνο όμορφα, αλλά και με υψηλά νοήμα��α. Μια ικανότητα μοναδική στο να διατυπώνει τις ανησυχίες ενός απλού ανθρώπου, αλλά και να δηλώνει με τόση άνεση και ευκολία προτάσεις για μια θετική ζωή. Μπορώ να σκεφτώ μόνο φύση θετική και αισιόδοξη η συγγραφέας, που το περνάει στον αναγνώστη της και τον οδηγεί στην σκέψη ότι η ζωή, τελικά, είναι τόσο εύκολη και πρέπει να την αρπάξει και να αρχίσει να την ζει.
Είμαι σίγουρη ότι οι αναγνώστες αυτού του μικρού διαμαντιού, ουδόλως θα ασχοληθούν τόσο με την ιστορία και όσο με το νόημα που θα αποκομίσουν. Σίγουρα, το τελευταίο που θα σκεφτεί κανείς, διαβάζοντας αυτό το βιβλίο, είναι ότι ανήκει στην φανταστική λογοτεχνία και, εύκολα, θα την χαρακτήριζε ένα όμορφο παραμύθι. Αλλά και η ζωή, αν μάθεις να την ζεις, θα μπορούσε να είναι ένα όμορφο παραμύθι για όλους μας.
Τέλος, θα προσπεράσω όποιες αστοχίες ή παραλήψεις κάποιος θα μπορούσε να βρει, λόγω μεγέθους (εγώ δεν βρήκα πάντως) και θα σχολιάσω και την καταπληκτική πένα της κας Μαραγκού. Γραφή μεστή, με ροή, βαθυστόχαστη και όμορφα διατυπωμένη, με εμφανείς επιρροές από την ψυχολογία, που, όπως δηλώνει στο βιογραφικό της, της αρέσει να μελετάει.
Από τα βιβλία – έκπληξη της φανταστικής λογοτεχνίας, που αξίζει να «κυνηγάς».
Επειδή αυτό το πρώτο Σ/Κ του Οκτωβρίου λαμβάνει χώρα το festival του fantasticon,θα μου επιτρέψετε οι επόμενες -ως επί το πλείστον- κριτικές μου να αφορούν βιβλία που να ανήκουν στο είδος του φανταστικού. Θα ξεκινήσω λοιπόν με το βιβλίο ''ΚΥΝΗΓΟΣ'' από την συγγραφέα κυρία Μυρτώ Μαραγκού. Ένα βιβλίο που μου άρεσε αρκετά καί το διάβασα με μεγάλη ευχαρίστηση σε πολύ λίγο χρόνο. Όχι,γιατί δεν έχει ουσία,αλλά εξαιτίας των μικρών αλλά περιεκτικών του κεφαλαίων που δίνουν έναν τόνο ξεγνοιασιάς κι οικειόητας. Η γραφή του είναι απλή καί σύγχρονη,χωρίς κουραστικές επαναλήψεις ή χρήση υπερβολών από την μεριά της συγγραφέως με σκοπό απλά καί μόνο τον εντυπωσιασμό του αναγνώστη. Ένα ακόμη στοιχείο του που μου άρεσε,ήταν η μικρή ''εισαγωγή'' πρίν την έναρξη κάποιου κεφαλαίου που λειτουργούσε καταλυτικά τόσο για την κατανόηση της υπόθεσης όσο καί του νοήματος του βιβλίου. Στο βιβλίο δεν θα βρούμε πολλούς πρωταγωνιστές αλλά λίγους καί καλούς,οι οποίοι με την σειρά τους θα βοηθήσουν να προχωρήσει η ιστορία καί να μάθουμε την κατάληξη. Πιστεύω ότι οι αναγνώστες ίσως να δούν κάποια στοιχεία του εαυτού τους μέσα από την κύρια πρωταγωνίστρια,είτε είναι άντρες είτε γυναίκες. Την θεωρώ αρκετά καλή κίνηση αυτή από την συγγραφέα. Απευθύνεται σε ευρύ κοινό έτσι κι όχι μόνο σε μία μερίδα αυτού. Το νόημα του βιβλίου για μένα είναι η εσωτερική αναζήτηση καί η αποδοχή καί καλυτέρευση του εαυτού μας. Όπως η πρωταγωνίστρια με την φαντασία της έκανε ένα ταξίδι σε έναν κόσμο μαγικό για να αποδεχτεί κι αγαπήσει τελικά τον εαυτό της,με όμοιο τρόπο πρέπει κι εμείς να κάνουμε ένα ''πνευματικό'' ταξίδι μέχρι τα βάθη της ψυχής μας για να καταφέρουμε το ίδιο. Εγώ σας το προτείνω να το διαβάσετε καί να κάνετε μία πρώτη γνωριμία με βιβλία αυτού του είδους. Καλά σας αναγνώσματα!
5 σελίδες πριν το τέλος και ήδη αισθανόμουν άσχημα με το να δώσω ένα αστέρι. Δεν έχω δώσει ποτέ ένα αστέρι και έχω διαβάσει πολύ κακογραμμένα βιβλία. Και όμως. 5 σελίδες πριν το τέλος η δεσποινίδα Μαραγκού κατάφερε να ανατρέψει όλη την άποψη μου για το βιβλίο της. Κατάλαβα άπο την αρχή ότι ήταν ένα ιδιαίτερο βιβλίο, λίγο περίεργο για τα γούστα μου, λίγο απότομο, λίγο γρήγορο. Όλα όμως εξυπηρετούν τον σκοπό τους. Δεν κατάλαβα για πότε έτρεξαν δάκρυα στα μάγουλα μου, ούτε πότε ξεκίνησα να τρέμω από την ένταση των τελευταίων λέξεων της συγγραφέως. Το βιβλίο με άγγιξε βαθιά. Γέμισε κομμάτια της ψυχής μου με μια ελπίδα για το αύριο. Μια αγάπη που δεν γνωρίζει σύνορα και σύμπαντα.