司命

ผูกพัน #2

by Jiu Lu Fei Xiang, 九鹭非香

A ""Three Lives Series"" blockbuster of popular author Jiulu Feixiang in Jinjiang, whose aggregate score has totaled 0.

Genres: China, Fantasy, Romance, Novels

256 pages, Paperback

First published August 1, 2015

About the author

Associated Names:
* Jiu Lu Fei Xiang (English)
* 九鹭非香 (Chinese)
* จิ่วลู่เฟยเซียง (Thai)

Reviews

[Monaliz Juang · Rating 5 out of 5]

มาถึงภาคต่อจากซานเซิง คราวนี้เป็นเรื่องราวของเทพชะตาซือมิ่ง ผู้ซึ่งต้องเผชิญกับโชคชะตาของตนเองบ้าง ได้พบกับเทพมังกรบรรพกาล ที่ก่อให้เกิดเรื่องราวตามมา ใครคิดถึงโมซีกับซานเซิง เรื่องนี้ก็มีปรากฎออกมาหลายฉากอยู่ค่ะ แต่ไม่ได้มาแย่งซีนแต่อย่างใด ซือมิ่งมีความเกรียนและซื่อมากยามลงไปเกิดเป็นเออร์ซี เป็นเรื่องราวความรักที่พาให้สุข ตลก เศร้าเกือบเคล้าน้ำตา แต่ไม่ต้องกลัวค่ะ จบแฮปปี้แน่นอน แต่ก็พาให้เกลียดท่านประมุขสวรรค์แบบสุดๆ น่าจะจับไปเกิดเป็นมนุษย์สักหลายๆชาติ

ในเรื่องก็มีบางจุดไม่กระจ่างบ้าง เช่น หนอนที่เออร์ซีชอบกินคืออะไร ผักที่กินคืออะไร แต่ก็ข้ามไปได้แหละค่ะ แค่สงสัย เพราะด้วยฝีมือจิ่วลู่เฟยไม่ผิดหัวงอยู่แล้วค่ะนิยายของนักเขียนคนนี้ เป็นแฟนคลับเก็บทุกเรื่องไปโดยปริยาย

สุดท้ายแล้วขอจบด้วยคำถาม คนที่คิดว่าลิขิตโชคชะตาได้ แท้จริงแล้วไม่มีใครลิขิตแต่เป็นเราลิขิตเองต่างหาก แต่นั่นมันเรื่องจริงหรือเปล่า? ลองไปอ่านเรื่องนี้ดูค่ะ บางครั้งคำตอบมันก็ช่างคลุมเครือ

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – ลิขิตผูกพัน มังกรหวนคืน (司命) ชุดผูกพัน 2
ผู้แต่ง – จิ่วลู่เฟยเซียง (九鹭非香) เขียน คืนฝัน แปล


ตัวละคร
เทพดาราซือมิ่ง, เอ่อร์เซิง อายุ 14 ปี ⇒ 17 ปี
ฉางยวน


รีวิวหลังอ่าน

ในที่สุดก็อ่านเรื่องราวความรักของซือมิ่งจบแล้ว หนามากๆ เลยจ้าาา ปกงามมาก เข้าชุดกับซานเซิงสุดๆ แต่เราแอบคิดว่าเรื่องนี้เอื่อยๆ ช่วงต้นๆ ถึงกลางเรื่องเลย มาเริ่มติดเครื่องและอ่านจนหยุดไม่ได้ก็ตอนครึ่งเรื่องมาแล้ว และพอจบเรื่องก็จบเร็วไปซะงั้น 555+

สำหรับเราความรู้สึกชอบเรื่องซานเซิงมากกว่านิดหน่อย แต่ก็ชอบซือมิ่งนะ นางเป็นคนตรงไปตรงมาดี คิดจะทำอะไรก็ลงมือทำเลย ไม่กังวลว่าจะไม่เป็นไปอย่างที่คิดไรงี้

ตอนอ่านซานเซิงเราแทบจะไม่รู้จักว่าโม่ซีเป็นคนยังไง เราก็เลยเฉยๆ กับโม่ซี แต่เป็นติ่งซานเซิง ฮ่าๆ มาเล่มนี้จะเห็นว่าโม่ซีช่างเปย์เมียหนักมาก กร๊ากๆ เอาเป็นว่าเราชอบทั้งซือมิ่งและซานเซิงเลยแหละ เป็นนางเอกที่เราขอยกมือเป็นแฟนคลับจ้าาา ฮ่าๆๆๆ

ส่วนฉางยวน โอ๊ยยยย ฮีดีงาม ฮีเป็นเทพมังกรเวอร์จิ้นพันปีอย่างที่พี่พีดีบอกไว้แหละ ฮ่าๆ ฮีดีงาม ชอบความทุ่มเทที่ฮีมีให้กับเอ่อร์เซิงและซือมิ่ง คือไม่ว่าจะเอ่อร์เซิงหรือซือมิ่ง ฮีก็ยอมทำตามที่อีกฝ่ายต้องการ

ช่วงเวลาที่พระนางสวีทกัน แอร๊ยยยยย มันอ่านแล้วขำนะ ฮ่าๆ แต่ก็ชอบอ่ะ จูบกันเรียกว่า “กัด” กร๊ากๆ อ่านแล้วเลยฮาจริงๆ เป็นการเข้าคู่กันอย่างลงตัวมาก เอ่อร์เซิงนำ ฉางยวนตาม ฮ่าๆๆๆ

ด่านเคราะห์ที่เอ่อร์เซิงต้องเผชิญช่างมากมายจริงๆ อ่านไปก็เห็นใจนางสุดๆ ยิ่งเป็นซือมิ่งที่จำอะไรไม่ได้เลย นางก็จะใสซื่อ แต่ก็เป็นคนมีความตั้งใจดี แค่ขาดการวางแผนอย่างรอบคอบเท่านั้นเอง พอกลับมาเป็นซือมิ่ง เลยยังคงนิสัยเดิม แต่มีการวางแผนเพิ่มเติมขึ้นมา ก่อนจะลงมือทำในสิ่งที่ตั้งใจจะทำ

เรื่องนี้ให้แง่คิดที่ดีเกี่ยวกับชะตาฟ้าลิขิต ว่าทุกอย่างไม่ได้เป็นไปตามฟ้าลิขิตเสมอไป แต่อยู่ที่เราตัดสินใจเลือกทางเดินของเราเองด้วย ตอนแรกเราก็สงสัยว่าทำไมฉางอันผู้น่ารัก (เหมือนเคยจีบซานเซิงป่ะ จำไม่ค่อยได้ แต่เป็นศิษย์ของจ้งหวา) ถึงได้เสื่อมจากเซียนเป็นเสื่อมเซียนฉางอันถึงสามครั้ง คือแบบเราบ่นเลยว่าคนเขียนโคตรใจร้ายกับฉางอันเลย แต่พออ่านจบแล้ว ก็เข้าใจในสิ่งที่คนเขียนตั้งใจใส่ลงไปให้ฉางอันเจอแบบนี้ น่าสงสารแหละ แต่ฉางอันจะมาโทษฟ้าดินและซือมิ่งอย่างเดียวไม่ได้ อยู่ที่การเลือกตัดสินใจของตัวเองด้วย

ทำไมคนเขียนช่างใจร้ายกับคนอ่านอย่างเราๆ ด้วย ฮ่าๆๆๆ แบบเปิดเรื่องมาเอื่อยๆ ดำเนินเรื่องมาแบบเรื่อยๆ แต่พอจะจบก็เหมือนเราโดนเท กร๊ากๆ เอาจริงๆ ก็ควรจะชินตั้งแต่ซานเซิงล่ะนะ แต่ก็ยังแอบไม่ชินสักเท่าไร ฮ่าๆ แบบว่าฉันอยากขอให้มีต่ออีกสักบทสองบทได้ไหม เอาช่วงเอื่อยๆ ช่วงแรกมาทบกับช่วงท้ายได้ไหม

คือยังคาใจในหลายๆ อย่าง สงสัยด้วยว่าพอจบเรื่องราวแล้ว คนอื่นๆ ล่ะจะเป็นไงกันต่อ ไม่เห็นมีเอ่ยถึงเลย แล้วเท่าที่อ่านรีวิวคนอื่นมา (เหมือนจะเป็นพี่โมมั้ง) สงสัยประเด็นเดียวกันเลย คือเอ่อร์เซิงชอบกินหนอนหมายความว่ายังไงหว่า เราก็ยังงงๆ ต่อไป

ตัวละครบางทีมากเกินไป มากจนพอเอ่ยถึงในตอนท้าย เราก็จำไม่ได้แล้วว่าเป็นใคร นอกจากคนที่เด่นๆ อย่างข่งเหม่ยเหริน หนี่ว์ย่วน ฉางอัน ไรงี้ แต่พอเฉินจู่โผล่มา เรางงจ้าา ฮีคือใครฟระ ฮ่าๆ ไหนจะปีศาจนกยูงนี่คืออะไร ข้าลืมเว้ยเฮ้ยยย จะย้อนกลับไปอ่านใหม่ ก็ยาวเกินไป 555+

ที่แน่ๆ เราเกลียดประมุขสวรรค์มากๆ นิสัยแย่ น่าจะขยี้ความรู้สึกของฮีช่วงท้ายๆ ให้เราสะใจหน่อย ฮ่าๆๆๆๆ การกระทำแย่มากจริงๆ แย่จนแบบว่าอยากถีบค่ะ ฮ่าๆๆๆ

โม่ซีกับซานเซิงโผล่มาเป็นระยะๆ น่ารักกกกกกกกก ขำที่โม่ซีเป็นเหมือนทาสเมียที่แท้ทรู กร๊ากๆ ออกมาทีไรเรียกสีสันได้ตลอดจ้า อ่านไปขำไป ขำตอนซานเซิงบอกว่าไม่รู้ลูกจะเป็นคนหรือก้อนหิน โอ๊ยยยยย ฮาไปไหนคะ ว่าแต่ออกมาเป็นคนหรือก้อนหินล่ะ เราก็อยากรู้แฮะ

โดยรวมแล้วคือชอบแหละค่ะ แต่ไม่มากเท่าซานเซิง อาจจะเพราะการดำเนินเรื่องที่เราคิดว่าแอบเอื่อยไปนิด เอื่อยจนเราวางไปช่วงหนึ่ง เพราะทั้งหนาแล้วก็จำตัวละครหรือเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ไม่ได้ แล้วมาเครื่องติดเอาตอนท้ายๆ แต่ถึงจะว่าเอื่อยๆ ความสนุกแบบฉบับจิ่วลู่เฟยเซียงก็ยังมีให้คนอ่านที่เป็นแฟนคลับอย่างเราๆ รู้สึกชอบและประทับใจกับผลงานของคนเขียนค่ะ

สุดท้ายนี้โคตรอยากอ่านเรื่องของหลันฮวาเลย เป็นกล้วยไม้น้อยที่ซือมิ่งชุบชีวิตขึ้นมาจากกล้วยไม้ โอ๊ยย นางฮา นางน่ารัก นางบ่นซือมิ่งแบบไม่กลัวซือมิ่งเลย ฮ่าๆๆๆ แอบเสียดายแรงเหมือนกันที่แจ่มไม่ได้แปลเล่มหลันฮวา เง่อออ อยากอ่านจริงๆ นะ

[สปอยล์]

ซือมิ่งเมาเหล้าตกสระไปหลังจากทะเลาะกับซานเซิง ไปเกิดเป็นเอ่อร์เซิง เด็กกำพร้าในหมูบ้านที่เกิดโรคระบาด (ใช่ป่ะหว่า) แห่งหนึ่ง ได้เจอกับฉางยวน โดยที่นางไม่รู้ว่าฉางยวนคือเทพมังกรบรรพกาล แต่ฉางยวนจำได้ว่านี่คือเทพดาราซือมิ่งที่เคยมาคุยเล่นกับเขาที่ซากแผ่นฟ้า (ที่เขาถูกกักขังไว้)

เราลืมแล้วว่าทำไมฉางยวนถึงได้หลุดออกมาได้ แต่เขาเป็นเทพมังกรที่เหลืออยู่เพียงตัวเดียว ญาติๆ ถูกกำจัดไปจนหมด เขาอยู่อย่างเปล่าเปลี่ยวและเดียวดาย ที่ซากฟ้าก็มืดมิด มองอะไรไม่เห็นด้วย ด้วยการโดนมองจากประมุขสวรรค์แล้วว่า อนาคตเขาคงจะทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นในโลก เล��กักขังเอาไว้

เอ่อร์เซิงต้องออกเดินทางไปทั่ว เดี๋ยวก็ได้ไปไหนมาไหนพร้อมกับฉางยวน เดี๋ยวก็พลัดพรากจากกัน ตอนเจอฉางยวนที่บาดเจ็บจนไม่สามารถกลายร่างเป็นคน คือเจอในร่างงูดำน้อย (จริงๆ คือมังกรนะ ฮ่าๆ) เอ่อร์เซิงก็จำไม่ได้ แล้วก็มีไล่เตะทุบตีงูดำน้อยอีก ฉางยวนก็บอกอะไรไม่ได้ ได้แต่มองดูอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ

เอ่อร์เซิงเจอคนดีบ้างไม่ดีบ้างปนๆ กันไป เจอข่งเหม่ยเหรินก็โดนยัดมุกที่มีปราณมารลงไปในร่างกาย (แต่นางเรียกมุกว่าหมู 555+ ออกเสียงว่า “จู” เหมือนกันไง เลยบ่นโวยวายว่าหมูลงไปในท้องแล้ว) เจอประมุขสวรรค์ (เทียนตี้) ก็โดนร่ายคาถาที่มือ แถมยังบ่นเกี่ยวกับการเพิ่มบุตร (เพราะคำว่าเทียนตี้พ้องเสียงกับความหมายนี้ ฮ่าๆๆ) เจอฉางอันที่มีทีท่าแค้นนางมาก นางก็งงๆ ว่าทำไมหว่า

ต่อมาก็ได้ฝากตัวเป็นศิษย์ของสำนักอู๋ซาง มีอาจารย์ชื่อเสิ่นจุ้ย และศิษย์พี่คือจี้หลิง เอ่อร์เซิงก็พยายามตั้งใจศึกษาวิชา วันหนึ่งเมื่อมีการต่อสู้ขึ้นมา ก็โดนดีดลงไปในที่เร้นลับจนเจอกับฉางยวนอีกครั้ง

ฉางยวนกับเอ่อร์เซิงต่างเรียกกันว่าเป็นสามีภรรยากันนานแล้ว และเวลาที่จะแสดงความรักกัน ก็ม้กจะบอกว่ากัดปากกันนะ 555+ นอกจากนั้นก็จะทำอะไรกันไม่ถูก ขนาดจะใช้ลิ้นเพื่อแลกจูบกัน ยังไปต่อกันไม่เป็นเลย

เอ่อร์เซิงกับฉางยวนตกลงไปในเมืองร้างไร้ขอบเขต เจอกับหนี่ว์ย่วน ที่เวลาเห็นสองคนหวานใส่กัน ก็จะพลั้งมือจะทำร้ายตลอด บอกว่าตัวเองรวมพลังความแค้นของผู้หญิงทั้งหมดไว้ เพราะเอ่อร์เซิงไม่ได้ทำอะไรผิดจริง ฉางยวนก็เจรจาจนนางยอมที่จะปล่อยให้ออกไป เอ่อร์เซิงกับฉางยวนรู้มาว่าหนี่ว์ย่วนมีสามีคือฉางอัน ซึ่งกลายเป็นเสื่อมเซียนฉางอันไปแล้ว เสื่อมเซียนทั้งหมด 3 ครั้ง จนกลายเป็นมารเต็มตัวนั่นเอง

เกิดเหตุอะไรสักอย่างเราก็จำไม่ได้ น่าจะข่งเหม่ยเหรินโผล่มาเป็นท่านราชครูมั้งนะ แล้วเอ่อร์เซิงก็สู้จนตัวเองตายไป จิตชั่วร้ายที่เป็นมุกปราณมารทำให้เอ่อร์เซิงอยากฟื้นขึ้นมาเพื่อจะได้ช่วยฉางยวนและอยู่กับฉางยวนต่อไป เอ่อร์เซิงเลยได้ฟื้นขึ้นมา โดยไม่ได้บอกอะไรฉางยวน

เหมือนเอ่อร์เซิงจะโดนขับออกจากสำนัก เพราะจวนเป็นมารแล้ว แล้วผู้วิเศษบอกว่าให้อยู่ต่อสองเดือน ถ้าขับความเป็นมารออกไปได้ ก็จะรับเป็นศิษย์ต่อไป ก็หาข้อมูลไป พบว่าสำนักอู๋ซางเคยเป็นสำนักหลิวโปมาก่อน แล้วเอ่อร์เซิงก็เจอจิตวิญญาณหนังสือพาไปอดีต ทำให้ได้เจอกับอดีตของฉางอันในช่วงที่จ้งหวาจากไปนานแล้ว และฉางอันกำลังจะกลายเป็นมารในครั้งที่ 3 โดยก่อนหน้านี้ฉางอันมีภรรยาคืออาอู๋ (ซึ่งก็คือหนี่ว์ย่วน) แต่แล้วเพราะเป็นปีศาจนั่นแหละ และตอนนางท้อง ฉางอันไม่รู้ ฉางอันได้ฆ่าพี่ชายของอาอู๋ไป (จริงๆ พี่ชายไม่ยอมที่จะโดนกักขัง เลยฆ่าตัวตายตอนโดนจับตััว และสู้ไม่ไหวแล้ว) อาอู๋โกรธแค้นมาก เลยกลายเป็นหนี่ว์ย่วน

แล้วต่อมาฉางยวนกับเอ่อร์เซิงโดนขุนนางราชสำนักกำจัด สุดท้ายฉางยวนโดนยาพิษกำจัดมังกรเข้าไป ขงเหม่ยเหรินซึ่งเป็นราชครูได้ยื่นข้อเสนอว่าถ้าหากเอ่อร์เซิงยอมเป็นมารเต็มตัว จะให้ยาถอนพิษ เอ่อร์เซิงตกลงโดยไม่ได้บอกฉางยวน แล้วก็พาฉางยวนไปตามนัดกับข่งเหม่ยเหริน

ในตอนนั้นเองสำนักอู๋ซางก็ตามมาไล่ฆ่าเอ่อร์เซิง เพราะนางฆ่าเฉินจู่ (ศิษย์หลานของเอ่อร์เซิง คือใครเราก็ลืม) เฉินจู่แอบชอบเอ่อร์เซิงด้วยนะ แต่เอ่อร์เซิงก็ไม่ได้ฆ่าด้วย แค่หักข้อมือเฉยๆ คนฆ่าคือข่งเหม่ยเหริน เพื่อหลอกล่อให้เอ่อร์เซิงยอมมาหาและเป็นมารเต็มตัว ข่งเหม่ยเหรินเอายาแก้พิษให้ฉางยวนกิน เพื่อช่วยเอ่อร์เซิง

สุดท้ายเอ่อร์เซิงไม่พ้นเป็นมาร แล้วก็เกือบจะฆ่าฉางยวน แต่ฉางยวนก็เอาดาบแทงนางตายไป โอ๊ยยย สงสารฉางยวน โม่ซีลงมาจับตัวฉางยวนไปขังไว้ที่ซากฟ้าเช่นเคย ฉางยวนยอมแบบไม่เรียกร้องอะไรเลย

ซือมิ่งตื่นขึ้นมา ประมุขสวรรค์แอบเอาความทรงจำตอนเป็นเอ่อร์เซิงไป แล้วต่อมาก็ขอซือมิ่งแต่งงาน นางก็ทำเป็นตกลงไปก่อน แต่มีแผนการแล้ว ถึงซิือมิ่งจะจำไม่ได้ แต่ก็เจอสมุดบันทึกชะตานางที่เขียนว่า “มังกรหวนคืน” (น่าจะเป็นซานเซิงทำตกไว้) ก็เลยทำให้รู้เรื่องราวทั้งหมด

ซือมิ่งชุบชีวิตกล้วยไม้ที่ตัวเองเลี้ยงมาเป็นเซียนขึ้นมาคือหลันฮวา แล้วก็ให้ปลอมเป็นนาง หลันฮวาไม่ยอมก็ทำอะไรไม่ได้ ก็จำต้องปลอมเป็นนางลองชุดแต่งงานไป แล้วซือมิ่งก็ลงไปโลกมนุษย์ จัดการแผนการที่วางไว้

นางไปเมืองร้างไร้ขอบเขต คุยกับหนี่ว์ย่วนว่าจะทำลายเมืองร้างไร้ขอบเขต สุดท้ายซือมิ่งถึงได้รู้ว่าหนี่ว์ย่วนตกลง เพราะอยากจะตายจากไปสักที ฉางอันมาหน้าเมือง ใช้ชีวิตตัวเองสังเวยผนึกของเมือง และก่อนตายฉางอันก็เข้าใจแล้วว่าที่แท้ชะตาอยู่ที่ตัวเองลิขิต จะไปโทษฟ้าโทษซือมิ่งก็ไม่ได้ ทุกอย่างอยู่ที่เราเอง

ซือมิ่งทำลายซากฟ้า เพื่อช่วยฉางยวนออกมา ประมุขสวรรค์รู้เข้าก็เลยนำทหารสวรรค์ออกมาสู้กัน ตอนที่จะสู้ไม่สำเร็จ และซือมิ่งกำลังจะไม่ไหวแล้ว เพราะโดนประมุขสวรรค์กำกับด้วยคาถาที่เสกในมือตอนเป็นเอ่อร์เซิง แถมลูกแก้วความทรงจำก็โดนทำลายไปแล้ว แต่ซือมิ่งรู้เรื่องราวเพราะในสมุดบันทึก

ซานเซิงก็โผล่มาจ้า ฮ่าๆๆๆ ขำอ่ะ นางโวยว่าประมุขสวรรค์ต้องกลับไปเดี๋ยวนี้ เพราะพรรคมารมาบุกแล้ว โม่ซีไม่ไหวแล้ว นางด่าประมุขสวรรค์ด้วยนะ สุดท้ายประมุขสวรรค์จำต้องปล่อยซือมิ่งกับฉางยวนไป โดยยอมทำตามที่ซานเซิงบอกว่าให้ปลดคาถาในมือออกด้วย แล้วพอซือมิ่งเรียกร้องขอไปอยู่ซากฟ้ากับฉางยวน ฮีก็โอเค เฮ้ยยย จบง่ายไปไหม

ฉางยวนแท้ที่จริงเป็นพลังความแค้นของเทพมังกรที่ตายจากไปทั้งหมด เลยรวมกลายเป็นฉางยวนขึ้นมา แต่ถึงฉางยวนจะเป็นใครยังไง ซือมิ่งก็รักคนนี้คนเดียว ส่วนประมุขสวรรค์ที่นางเคยชอบ แล้วก็บอกรักหลายรอบ กว่าจะแสดงท่าทีว่ารักนาง และแต่งนางเป็นมารดาแห่งสวรรค์ก็ช้าไปซะแล้ว มารู้ตัวตอนนางเกิดเป็นเอ่อร์เซิงอ่ะนะ เสียใจด้วยนะ สมน้ำหน้าหนักมาก ฮ่าๆ อยากให้ฮีได้รับผลการกระทำมากกว่านี้ด้วยซ้ำ

ก่อนซือมิ่งจะไปอยู่ในนั้น ซานเซิงมอบพู่กันให้ เพื่อให้ซือมิ่งพบว่าสามารถเขียนอะไรออกมาก็ได้ นางเลยวาดโลกที่น่าอยู่ แล้วอยู่ด้วยกันกับฉางยวนอย่างมีความสุข จนมีลูก ก็ลุ้นว่าจะเป็นคนหรือไข่มังกร ฮ่าๆ สุดท้ายได้ลูกชาย ฉางยวนบอกว่าไม่อยากให้คลอดลูกแล้ว เจ็บปวดแทน แต่ซือมิ่งบอกว่าอยากได้ลูกสาวอีกหนึ่งคน

ว่าแต่งานดูแลชะตากลายเป็นของซานเซิงไปเลยป่ะหว่า ขำตอนซานเซิงบอกโม่ซีว่าท้อง แล้วบอกว่าลืมบอกไป ฮ่าๆๆๆๆ แถมทิ้งท้ายว่าไม่แน่ใจว่าลูกจะเป็นคนหรือก้อนหิน กร๊ากๆๆๆ

ปิดท้ายตอนพิเศษของฉางอันกับหนี่ว์ย่วนที่เกิดใหม่เป็นอี้อันกับชิงอู๋ โดยคราวนี้อี้อันเป็นฝ่ายตามตื๊อล่ะ เพราะเขามาช่วยนางปลดจากการเป็นทาสรับใช้ และรับตัวไปอยู่ด้วย รวมถึงรักแรกพบอีก แต่นางกลับบอกว่าไม่อยากไปอยู่กับเขา ไม่ได้ชอบเขา เขาก็บอกว่าลองดูก่อนแล้วกัน ฮ่าๆ อยากอ่านต่ออ่ะ ท่าทางจะสนุกแฮะ

Start 16.09 น. Sun 1 Oct 2017
End 12.16 น. Wed 15 Nov 2017
Review Date 15.32 น. Wed 15 Nov 2017

[Nok Yung · Rating 5 out of 5]

เพราะว่าชอบแนวเทพเซียนอยู่แล้ว อ่านเรื่องนี้เลย..ชอบมาก!! (เราชอบเรื่องนี้มากกว่าซานเซิงอีก 55) เนื้อเรื่องสนุกดี มีการผจญภัยที่เจอทั้งผีดิบ มาร ปีศาจ มีฉากที่หลากหลาย หลากอารมณ์ (ช่วงที่บีบคั้นนี่ทำเอาเราน้ำตาซึมเลย T_T )

..ชะตาฟ้าลิขิตแต่ไรมาล้วนกลั่นแกล้งคน! แต่ไม่ว่าฟ้าดินจะลิขิตเช่นไร แต่ผู้ที่เลือกกระทำกลับเป็นตัวเราทั้งสิ้น!!.. อ่านแล้วได้ข้อคิดดีนะ

ฉางยวนนี่ถึงจะดูทึ่มทื่อ แต่ก็น่าเอ็นดู ชอบตอนเป็นเจ้าดำกับเจ้าดำน้อยมาก พูดไม่ได้ ได้แต่ส่งสายตากับเบือนหน้า สื่อสารอะไร เอ่อร์เซิงก็เข้าใจผิดตลอด 5555

[Wduffsnk - ดัฟฟ์ · Rating 5 out of 5]

#ลิขิตผูกพันมังกรหวนคืน
By จิ่วลู่เฟยเซียง (九鹭非香）
.
ในที่สุดก็ได้อ่านแล้ว ภาคต่อของ #สามชาติผูกพันแม่น้ำลืมเลือน ของยายซานเซิง คราวนี้เป็นทีของซือมิ่งพบรักบ้างแล้ว แต่...เอ แล้วพระเอกคนนั้นของเธอ จะใช่คนที่เธอแอบหลงรักไว้ ตอนเล่มก่อนหรือไม่ ชะตาด่านเคราะห์ของฉางอันจะเป็นอย่างไรต่อ เมื่อมันตกลงไปในสระที่ซือมิ่งตกลงไปแล้วหลับใหลไปนับพันปี มาหาคำตอบได้ในเล่มของเธอค่ะ
.
ต้องยอมใจกับตัวละครของจิ่วลู่ ไม่เคยมีตัวไหนทำให้ไม่ประหลาดใจเลย ถ้าหากว่ายายซานเซิงจะเลี้ยงต้อย เอ่อร์เซิงก็เป็นยัยเด็กแก่แดดที่แอ๊วผู้ได้น่าหยิกมากก เธอมาพร้อมความบ้าบิ่น มุทะลุ แก่นเฮี้ยว เพราะใช้ชีวิตอยู่ตามลำพังมาตลอด เมื่อเจอฉางยวนก็เหมือนได้เจอรักแรกพบและรักมาตลอด ไม่ว่าความเชื่อใดก็สั่นคลอนใจนางไม่ได้ แต่สุดท้ายชะตาก็เล่นตลกให้นางไม่อาจมีทางเลือก
มาถึงฉางยวน พ่อยอดขมองอิ่ม ผู้แสนน่ารัก ใสซื่อที่สุดของเรา โอ้ยย แด้ดิ้นค่าา เอ่อร์เซิงอยากให้เป็นแบบไหนก็ได้ตลอด ไม่เคยขัด อีนี่เขินและกรีดร้องมากกเวลาฉากหวานแบบใส ๆ ถึงพ่อมังกรคนนี้จะมีชีวิตอยู่มายาวนานมาก แต่เพราะถูกขังไว้ ความเข้าใจเรื่องความรัก เลยเป็น 0 นาจาา ถึงจะพูดไม่ค่อยเก่ง แต่การกระทำแสดงออกชัดเจนว่ารักและต้องการปกป้อง ต้องอ่านแล้วจะรักฉางยวนมากจริง ๆ เมื่อทั้งสองที่ต่างโดดเดี่ยวมาตลอดมาเจอกัน คู่นี้จึงเป็นเหงาฟ้าประทานที่แท้ทรู ที่พร้อมจะออกไปเผชิญโลกข้างนอกด้วยกัน
อีกคนนึงที่ลืมไม่ได้คือ ประมุขสวรรค์ ผู้ชายที่เป็นต้นเหตุแห่งความเหงา และผิดหวังของซือมิ่ง เข้าทำนองตอนเขารักกลับเห็นเขาเป็นของตายไร้ค่า พอเขาก็เปลี่ยนหัวร้อน ไหน้ำส้มแตกขึ้นมาทันที จ่ะ โง่เง่า ดื้อดึงมาตั้งนานเนอะ น่าจะโดนยายจับไปตบกะโหลกสักที!! และเรื่องฉางอันน้อยในอดีตกับเรื่องราวของเขานี่ให้ตายเหอะ!!
.
โอ้ยชอบ สนุกมากจนวางไม่ลง อ่านมาราธอน เรื่องนี้เปิดมาด้วยความบ้าบอของซือมิ่งที่ได้เพื่อนใหม่มาแบบเหงา ๆ และก็จบไปแบบเหงา ๆ มาก แต่ไม่ใช่ไม่แฮปปี้นะ เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งคิดไปไกล เพราะเล่มนี้หนาามาก ดังนั้นหนทางระหว่างเป็นเอ่อร์เซิงของซือมิ่งก็คงไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเช่นกัน ถึงเนื้อเรื่องจะไปเรื่อย ๆ เหมือนเล่าการผจญภัยเสปะสปะของเอ่อร์เซิงและฉางยวน แต่ตอนเราอ่าน เราไม่สามารถเดาทางได้เลยว่าจะเป็นแบบใดต่อไป จิ่วลู่ยังคงแฝงปม และดีเทล ความบีบคั้นและดราม่าบ่อน้ำตาแตกมาตลอดการเดินทาง ไม่ว่าจะเป็นการแฝงความหยันของคนที่มีต่อลิขิตฟ้า ความหยันในความเชื่อของคนบางกลุ่มที่มีต่อคำทำนาย หรือความเชื่อแบบผิด ๆ ของกลุ่มตนและตัดสินไปว่าอีกฝ่ายต้องชั่ว ต้องเลว โดยที่เขาไร้ความผิด และทุกสิ่งทุกอย่างที่ดำเนินมาจนถึงสุดปลายทางนี้ ก็จะย้อนกลับสู่จุดเริ่มต้นของหน้าปกเรื่องด้วยคำว่า 'มังกรหวนคืน'
.
สุดท้ายต่อให้ลิขิตฟ้าเล่นตลกกับเราแค่ไหน แต่ถ้าเราเชื่อมั่นในลิขิตที่ตัวเองสร้าง และเลือกเอง ลิขิตไหน ๆ ก็ไม่อาจเทียบเคียงได้เลย
.
.
05.10.17
Wduffsnk

[sisilovekiki · Rating 2 out of 5]

เป็นเรื่องที่จะเรียกว่าต่อจากสามชาติผูกพันแม่น้ำลืมเลือนได้ แต่อ่านแยกได้หรือจะไม่อ่านก็ได้เหมือนกัน 😅 เรื่องนี้น่าเสียดายที่เส้นเรื่องนั้นแตกต่างจากสามชาติมาก (ก็ไม่ได้ต่อกันน่ะนะ) แต่คือเหมือนนักเขียนอยากให้มีปมเยอะ ๆ เลยใส่ ๆ มาโดยที่แต่ละปม/จุดเปลี่ยนของเรื่องเหมือนจะยังไม่คลายดีเลย เลยกลายเป็นความไม่ประติดประต่อในความคิดเรา

อ่านไปแล้วรู้สึกเนือยมากใช้พลังในการอ่านมาก ตั้งแต่ต้นจนค่อนไปทางปลายเรื่องมีความรู้สึกว่าต้องเข็นอ่านให้จบ จนไปถึงปลายเรื่องถึงค่อยรู้สึกว่าเออน่าติดตามหน่อย พระนางในเรื่องนี้ให้ความรู้สึกซาบซึ้งน้อยกว่าเรื่องสามชาติ ทั้ง ๆ ที่เล่มนี้จำนวนหน้ามากกว่าแต่มัวแต่ขึ้นเขาลงห้วยอยู่ ตอนพิเศษมีบทพระนางอือ ๆ อา ๆ มาเหมือนเซอร์วิซแฟน กรุบ ๆ กริบ ๆ อ่านจบแล้วคือถอนใจ จบซักที 😮‍💨

[Ning · Rating 4 out of 5]

ช่วงต้นๆ ค่อนข้างเอื่อยๆสำหรับเราค่ะ
มันไม่ค่อยมีอะไีรมากมาย นอกจากความมึนของพระนาง และความอ้อนหลัว

แต่ก็อ่านได้เรื่อยๆค่ะ มาเริ่มสนุกตอนเข้าทางมาร
ถึงเริ่มอิน ..

ตอนจบดูรวบๆไปหน่อย ตอนพิเศษน่ารักดี
สรุปว่าอ่านได้เพลินมั่ง ไม่เพลินมั่ง
แต่ก็ไม่ได้ประทับใจมากมายค่ะ

[Hammu · Rating 3 out of 5]

อ่านซือมิ่งแล้วรู้สึกเฉยมาก รู้สึกว่าเรื่องไปไม่สุดซักทาง ติดว่าจะเนือยๆ เหมือนจะเน้นไปที่น้ำซะเยอะมากกว่า แต่ที่ยังอ่านต่อจนจบได้นั้นเป็นเพราะว่า การบอกเล่าเรื่องราวของเล่มนี้มันทำให้รู้สึกว่าจับทางคนเขียนไม่ค่อยถูก ไม่รู้ว่าเรื่องจำดำเนินต่อไปทางไหน คาดเดาไปทีไรก็พลาดทุกที

ในส่วนของลิขิตผูกพัน มังกรหวนคืน กลับไม่ค่อยทำให้รู้สึกอินกับตัวละคร เนื้อเรื่องหลักของเรื่องเท่าไหร่เลย แต่ที่อ่านไปกลับรู้สึกไปชอบ อินกับเรื่องราวอย่างคู่กับฉางอัน-หนี่ว์ย่วน มากกว่า หรือตอนที่ท่านยายซานเซิงกับแม่ทัพโม่ซีปรากฏตัวออกมาในเรื่อง


เรื่องนี้ รู้สึกว่าตัวละครเยอะมาก แต่ผู้เขียนก็ฆ่าตัวละครทิ่งไปง่ายดาย โดยเฉพาะบทของข่งเหมยเหริน ที่ดูแล้วน่าจะมีบทบาท หรือชั่วได้มากกว่านี้ แต่ก็ถูกฉางยวนกำจัดลงไปได้อย่างง่ายดาย ง่ายจนรู้สึกว่าเหมือนคนเขียนต้องการเร่งเนื้อเรื่องให้จบๆ ลงไปเสียที

ตอนจบของเรื่อง ตอนแรกคิดว่า จะจบที่ประมุขสวรรค์จะเลิกกักขังเทพมังกรแล้ว แต่กลายเป็นว่า เทพมังกรก็ยังเป็นที่ไม่ยอมรับอยู่ดี ทำให้ซือมิ่งกับฉางยวนต้องกลับไปอยู่ในซากหมื่นฟ้าดังเดิม ถึงแม้ว่าก็ค่อนข้างเข้ากับทั้งคู่ที่อยู่ที่ไหนก็ได้ อะไรก็ได้ ขอแค่มีกันและกันก็พอใจแล้ว แต่มันก็ยังดูติดขัดอยู่ดีว่า สิ่งที่ซือมิ่งต้องการคือปลดปล่อยฉางยวนออกจากการพันธนาการ ให้ฉางยวนได้รับอิสระ แต่กลายเป็นว่า สุดท้ายทั้งคู่ก็มาจบอยู่ที่การกักขังด้วยก���นแทนซะงั้น


อ่านจนจบแล้วก็รู้สึกว่า เหมือนโดนตัดจบยังไงก็ไม่รู้ สรุปคือ อ่านแล้วไม่ค่อยประทับใจเท่าที่ควร แต่ก็ไม่ถึงขั้นว่าอ่านไม่ได้เลย

[Mook Woramon · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้อยู่ในจักรวาลเดียวกับ สามชาติผูกพัน แม่น้ำลืมเลือน เป็นจักรวาลเทพ เซียน มนุษย์ มาร ปีศาจอยู่ร่วมกัน

ชอบเล่มแรกมากกว่า เล่มนี้ดูสะเปะสะปะไปหน่อย เนื้อเรื่องยืดๆหดๆยังไงไม่รู้ สร้างตัวละคร สร้างปมมาเยอะ ตอนจบเหมือนหน้ากระดาษหมด คลายปมไม่ทัน ตัดไปดื้อๆซะงั้น แต่อ่านเอาสนุกก็พอได้อยู่

เรื่องย่อคือเป็นเรื่องของเทพซือมิ่งผู้ลิขิตชะตาของสรรพสัตว์ แต่กลับมิอาจลิขิตชะตาตนเองได้ ต้องปล่อยให้ฟ้าดินลิขิต ซือมิ่งตกหลุมรัก ไล่ตามจีบประมุขสวรรค์อยู่พันปี วันดีคืนดี เมาตกสระหลับไปพันปีอีก จนถอดวิญญาณไปจ๊ะเอ๋กับเทพมังกรที่ถูกขังอยู่

ซือมิ่งตั้งจิตมั้นจะช่วยมังกร โดนลงไปผจญคราวเคราะห์ที่โลกมนุษย์ กลายเป็นเด็กสาวที่ถูกทอดทิ้ง ไปเจอเทพมังกรฉางยวนที่หนีออกมาเช่นกันเลยผูกจิตตั้งมั่นเป็นสามี ลืมคนรักกันมาพันปีเฉย ซือมิ่งเจอเคราะห์หนัก พยายามบำเพ็ญเพียร แต่มีปราณมารฝังในร่าง เลยกลายเป็นศัตรูกับคนทั้งโลก มีเพียงฉางยวนเคียงข้าง

พอมารเริ่มครอบงำมากขึ้น ควบคุมไม่อยู่ ฉางยวนเลยฆ่าทิ้ง ซือมิ่งกลับไปเป็นเทพ ส่วนเวรกรรมที่ฆ่าคนบริสุทธิ์ไปเยอะก็ล้างทิ้งไปเฉย กลับมาเป็นเทพก็ทำผิดกฏสวรรค์ สรุปอยู่ไหนไม่ได้ เลยไปอยู่ในที่คุมขังกับฉางยวน แฮปปี้เอนดิ้ง

[Boong · Rating 3 out of 5]

สนุก

แต่รู้สึกว่า ตัวละครหลายตัวโดนตัดจบไงไม่รู้
อย่างฉางอันกับอาอู๋ น่าจะมีตอนพิเศษยาวๆ อ่านมาตอนนี้ยังไม่เข้าใจว่าทำไมฉางอันถึงหมกมุ่นกับการเป็นเซียนขนาดนั้น
ข่นเหมยเหรินก็น่าสนใจ
ฮวาหลันก็อยากรู้เรื่องนางต่อ

คู่นี้ตอนแรกนึกว่าไม่หวาน แต่เป็นความเข้าใจผิดมหัน
เป็นความเก้ๆกังๆที่น่ารัก ชุ่มชื่นใจ

เหนือสิ่งอื่นใด อยากอ่านเรื่องประมุขสวรรค์ ท่านผู้นำหน้าไม่อายผู้นั้นน่าสนใจดี

[Polyj · Rating 4 out of 5]

นางเอกยังคงมีความรั่วและฮา

[รำพึง ลำพัง · Rating 3 out of 5]

อ่านจบแล้ว
3.5 分

ชอบฉากท่านยาย โม่ซี เสี่ยวหลันฮวาร่างผอมบางไม่อวบอ้วน ที่โผล่ออกมาสร้างสีสันในเรื่อง
เพึ่งอวตารเป็นเซียนได้ไม่นานก็ต้องมาเจอความเกรี้ยวกราดของประมุขสวรรค์
ต่อด้วยวิญญาณดันไปสลับกับจอมมารที่ถูกขังในคุก
(ทำไมแจ่มไม่ได้ลิขสิทธิ์เรื่องนี้!? ครบเซ็ตปกจะได้เป็นชุดเดียวกัน สวยงาม )



ไม่ได้ร้องไห้หนักหรือซาบซึ้งเท่าท่านยายอ่ะ แต่ก็ไม่ได้แย่
ช่วงต้นกับช่วงก่อนท้ายก็ดีอยู่
หักคะแนนตรงพระเอกไม่ใช่คนแต่กำเนิดจากไอมาร ความแค้นบลาๆ มุกซ้ำ
ถ้าจะเล่นแบบนี้ก็ไม่ไหวนะ แต่แน่นอนว่าดีกว่าเจาเหยา
ให้อภัยความไร้เดียงสาของฉางยวน น่ารักดี ชอบบ ><
พระเอกเขาจะออกแนวนิ่งๆ ขรึมๆ ดูไม่มีเล่ห์เหลี่ยมเหมือนโม่ซี เอ๊ะ รึป่าว

ไม่อยากเปรียบเทีบกับท่านยาย ที่จริงก็ไม่ได้คาดหวังด้วยเลย ก็ดีไป
ลาสบอสตายง่ายดี
ตลคนึงตายง่ายไปป๊ะ
ช่วงที่แยกจากพระเอกจนมาถึงตอนเอ่อร์เซิงตาย ค่อนข้างเนือย จากนั้นก็ดีขึ้น แล้วความเนือยก็มาเยือน ;^;
ที่สำคัญ จุดบางจุดดันไปเหมือนกับเจาเหยาอีก ก็เลยเซ็งๆ
ไม่อินกับความรักฉางอัน
แต่ล้วนให้อภัย เพราะฉางยวน




▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪


ได้คุณคนนี้มาแปลอีก โอ๊ยดีใจเหลือหลาย
น่าจะสองเล่มจบ จะกี่เล่มเราก็จะรอ
(ถึงแม้อยากอ่านให้คุณคนนี้แปลเรื่องของ小兰妖ด้วยก็เถอะ ;_;)

[Kanye · Rating 2 out of 5]

Way too boring

[Kris · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวเล่มต่อจาก สามชาติผูกพัน แม่น้ำลืมเลือน แต่สามารถอ่านแยกได้ เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของ ซื่อมิ่ง..เทพลิขิตชะตา พลัดตกสระในแดนเทพทำให้หลับไหล มาเกิดในโลกมนุษย์เป็นเด็กสาวนาม เอ่อร์เซิง วัยสิบสี่ปี ผู้ไม่เหมือนใคร ไม่มีครอบครัว ไม่มีบิดามารดา อาหารการกินก็เน้นกินหนอนกินผักในพื้นที่ต้องห้าม ซึ่งภายหลังจึงรู้ว่าหนอนเรานั้นมีปราณที่ช่วยสร้างพลัง

นางพบ ฉางยวน เทพมังกรผู้ถูกผนึกอยู่ในซากหมื่นฟ้าครั้งแรกในช่วงที่นางคือเทพซื่อมิ่ง นางมักเล่าเรื่องราวต่างๆของโลกให้เทพมังกรผู้ถูกกักขังเป็นหมื่นปีฟัง แต่ครั้นเมื่อนางเป็นเอ่อร์เซิง นางกลับไม่มีความทรงจำในชาติเดิม รู้จักเพียงฉางยวน หนุ่มรูปงาม ในโลกมนุษย์ เมื่อมีโอกาสช่วยเขาจากอาการบาดเจ็บ นางมุ่งมั่นตั้งใจจะเป็นภรรยาตัวน้อยของฉางยวนให้ได้ ซึ่งเทพมังกรก็ไม่ปฏิเสธ เพราะเขารู้ว่านางคือใคร

ทั้งคู่ประสบปัญหาต่อสู้ฝ่าฝันด้วยกันทั้งเรื่องของปราณมาร สำนักเซียน และ ประมุขแดนเทพที่ล้วนต้องการเทพมังกรดำด้วยเป้าหมายที่แตกต่างกันไป สำหรับประมุขสวรรค์เกิดจิตริษยาเมื่อซื่อมิ่งในอดีตเคยตามสารภาพรักเขามาตลอด กลับมาตกลงปลงใจกับเจ้ามังกรดำ เช่นนี้ย่อมยอมไม่ได้ การต่อสู้ระหว่างเทพกับมารก็เกิดขึ้นเป็นช่วงๆ แต่ไม่ทำให้ความรักระหว่างเอ่อร์เซิงและฉางยวนจืดจาง มีแต่จะคอยปกป้องดูแลกันและกัน

ความรู้สึกหลังอ่าน

นิยายเล่มเดียวจบ แต่ยาวกว่าสามชาติผูกพันแม่น้ำลืมเลือน เรื่องราวไม่สนุกเท่าเรื่องแรก อ่านๆวางๆตลอด แต่ก็ไม่ถึงกับเท มีเรื่องราว และ ตัวละครค่อนข้างมาก สุดท้ายหายไปก็เยอะ ด่านเคราะห์ของเอ่อร์เซิง วุ่นวายหลากหลายอุปสรรค มีบทที่ได้ข้อสรุปอย่างหนึ่งคือ “ทุกอย่างไม่ได้เป็นไปตามฟ้าลิขิตเสมอไป แต่อยู่ที่การตัดสินใจเลือกทางเดินด้วยตัวเราเอง”

มีเรื่องราวของ ฉางอัน นักพรตน้อยจากสามชาติผูกพัน อาฆาตแค้นซื่อมิ่ง เพราะคิดว่านางเป็นเทพลิขิตชะตา ทำให้เขาเป็นเซียนสามครั้ง กลายเป็นมารสามหน จนสุดท้ายได้ชื่อว่า “เสื่อมเซียนฉางอัน” แต่สุดท้ายจึงรู้ว่าซื่อมิ่งมิได้เป็นคนเขียนลิขิตชะตา แต่เป็นชะตาฟ้าแช่นเดียวกับเอ่���ร์เซิง และ ได้บทเรียนว่าในทุกการกระทำล้วนเป็นสิ่งที่เขาเลือกด้วยตัวเองทั้งสิ้น

ชอบความหวานของพระนางเวอร์จิ้น ไม่รู้ว่าควรแสดงบทรักอย่างไร เริ่มด้วยเอ่อร์เซิงรู้สึกอยากกัดฉางยวน นางเริ่มกัดไหล่ กัดแขน แต่ฉางยวนขอกัดปากแทน และ นั่นเป็นจุดเริ่มให้ทั้งคู่เริ่มพัฒนาการกัดปากให้อ่อนหวาน นุ่มนวลขึ้น จนบ่อยครั้งที่ไม่อาจละเลิก 55

มีฉากของโม่ซี และ ซางเซิน พระนางจากสามชาติฯที่มีชีวิตคู่ดีงามอยู่บนสวรรค์ โม่ซีเป็นทาสเมียจนเป็นที่กล่าวขานไปทั่ว บทที่กล่าวถึงทั้งคู่เป็นฉากที่สนุก เรียกรอยยิ้มได้ทุกรอบ

จากสามเรื่องในชุดนี้ เรียงจาก สามชาติผูกพันแม่น้ำลืมเลือน / ลิขิตผูกพันมังกรหวนคืน / ของรักของข้า เราชอบเรื่องแรกมากที่สุด เรื่องที่ 2 และ 3 ชอบน้อยพอๆกัน แต่ก็อ่านได้เรื่อยๆ แบบไม่ติดพัน

[M · Rating 5 out of 5]

น่ารักมากกก
ฉางยวนมีความมุ้งมิ้ง อารมณ์น้ำแข็งไสสีชมพู คือดูเย็นๆ แต่จริงๆ แล้วหวานฉ่ำกระโปรงบานมาก
มังกรไร้เดียงสากับเด็กน้อยอ่อนต่อโลก ย่อมไม่มีอันใดเกิดขึ้น ถึงกับต้องข่มขู่ขอคำแนะนำจากตัวประกัน ณ กลางเรื่อง
ชอบการพูดความในใจทื่อๆ ของฉางยวนมากกกก มันดูใสซื่อน่ารักดี
จิ่วลู่เป็นคนเขียนนิยายได้ไม่น่าเบื่อ ฉากที่รู้สึกไม่ต้องมีก็ได้ก็ไม่น่ารำคาญ กลายเป็นดีเทลเล็กๆ น้อยๆ ที่กลับทำให้รู้สึกว่ามีก็ดีนะ อาจเป็นเพราะเสน่ห์ของตัวละคร และเคมีที่สร้างไว้อย่างดี

ความฮาของพี่จิ่วลู่ยังคงเดิม สร้างคาแรกเตอร์ซือมิ่งได้แก่นเซี้ยวเปรี้ยวเผ็ดได้ดีนัก
เพียงแต่ตอนมาเป็นเอ่อร์เซิง จะดูใสๆ และโง่กว่าตอนเป็นเทพมาก 5555
นางเอกพี่แกจะไม่ค่อยอายเท่าไหร่ หน้าหนาและภูมิต้านทานชายงามต่ำยิ่ง ดังนั้นไม่แปลกใจที่เมื่อเจอพระเอกจะทาบทามและรวบรัดฉางยวนเป็นสามีทันที แต่แน่นอน ...มังกรไร้เดียงสากับเด็กน้อยอ่อนต่อโลก ย่อมไม่มีอันใดเกิดขึ้น...
ยิ่งพี่มังกรที่เพิ่งมาเจอโลกภายนอกยิ่งรู้สึกว่าแต่งกันไม่ได้แน่นอน เพราะถึงจะมีร่างเป็นมนุษย์ แต่เค้าเป็นมังกร จะเพิ่มเขา เพิ่มเกล็ด เพิ่มความเป็นมังกรต้องใช้พลังขนาดไหนนะ....
แล้วยังมีอะไรเล็กๆ น้อยๆ ที่ทำให้อมยิ้ม ในความพยายามจะทะลึ่งของฉางยวน 55555 น่าเอ็นดู
ชอบการพัฒนาความรู้สึกของตัวละคร จริงๆ ฉางยวนคงชอบซือมิ่งมานานแล้ว แต่ไม่รู้ตัว รู้อีกทีก็ชอบกัดนางเอกแล้ว 55555
ความน่ารักของพี่อยู่ในประโยคทึ่มๆ จริงๆ นะ พี่ฉาง

ในขณะเดียวกันนี่ก็เลื่อมใสในความกลัวของนางเอกอย่างยิ่ง
ยามนางเอกเฉาะฟันตัวเองหลุดไปหลายซี่ นางร้องไห้เพราะกลัวกินข้าวไม่ได้ จะหิวตาย
ยามมีปราณมาร เอ่อ... นางฟังพิษเป็นหมู ร้องไห้เพราะไม่รู้ว่าตัวเองกินหมูทั้งตัวเข้าไปได้ยังไง
ยามถูกกระบี่ปัก นางอุทานออกมาว่าไม่อยากเป็นคนพิการอกยื่น
เป็นนางเอกอีกคนที่ขอยกนิ้วในความบ้าให้จริงๆ

[Ple Suthasinee · Rating 3 out of 5]

ลิขิตผูกพัน มังกรหวนคืน
โดย จิ่วลู่เฟยเซียง
599 หน้า

ก่อนอื่นขอบ่นแจ่มใสก่อน ถ้านิยายจะหนาเกือบ 600 หน้า แบ่ง 2 เล่มก็ได้นะ ข้อมือจะหัก หนักเหลือเกิน😏😏😏

กลับมาอ่านแนวเทพเซียนซะหน่อย อ่านรีวิวมาก่อน ร้อยละเก้าสิบชอบจะเทพสงครามโม่ซี ตอนอ่านสามชาติผูกพัน แม่น้ำลืมเลือน ก็ชอบโม่ซี แต่ตอนนี้เปลี่ยนใจละ หลังจากอ่านลิขิตผูกพัน มังกรหวนคืน ตัดสินใจเรียบร้อยว่าชอบ ฉางยวน เทพมังกรบรรพกาล มากกว่าโม่ซี นิดนึง

เรื่องราวของ เทพดาราซือมิ่ง กับ เทพมังกรบรรพกาลฉางยวน วิเคราะห์แล้ว ยังไงเทพมังกรต้องแอบชอบเทพดาราซือมิ่งมาก่อน แต่สมองช้า ไม่รู้ตัวว่าชอบเทพดาราซือมิ่ง

ตามประสาเทพ ต้องมีลงไปเกิดแดนมนุษย์ ต้องเผชิญคราวเคราะห์แสนสาหัสซักหนึ่งชาติ นั่นก็ทำให้ เทพมังกรบรรพกาล พบกับ เอ่อร์เซิง นางเอกของเราเดินหน้าจีบฉางยวนเป็นสามีอย่างแน่วแน่ ระหว่างนั้นก็เจอเผ่ามารก่อนกวนเป็นระยะ เข้าสำนักฝึกตนบ้าง โดนไอมารเข้าแทรกบ้าง

สุดท้าย นี่ยังสงสัย ว่าประมุขสวรรค์ ชอบเทพดาราซื่อมิ่งจริงๆ หรือแค่รู้สึกว่ากำลังจะสูญเสียคนที่เป็นของตาย

เนื้อเรื่องอ่านได้เรื่อยๆ ไม่มีจุดพีค เหมือนค่อยๆตามดูชีวิตเทพดาราซือมิ่ง ว่าลิขิตฟ้ากำหนดจะนำพาไปยังไง สุดท้ายก็แฮปปี้ เอนดิ้ง

ส่วนอีกคู่ มาน่ารักเอาตอนพิเศษ ขอบคุณที่ให้ได้กลับมาคู่กัน คนอ่านก็สบายใจ

อ่านก็ได้ ไม่อ่านก็ได้ แต่ถ้าจะตามเก็บนามปากกา จิ่วลู่ให้ครบ ก็ควรอ่าน ถ้าชอบโม่ซี กับ ซานเซิง ก็ควรอ่านให้หายคิดถึง

ปล. ตามเก็บ จิ่วลู่ฯ ครบละ ยกเว้นY😌😌

[หยดน้ำผึ้ง · Rating 4 out of 5]

ภาคต่อของซานเชิงที่เคยอ่านแล้วชอบมาก เล่มนี้มีความเกี่ยวข้องเพียงเล็กน้อย

เนื้อเรื่องหลักคือ เทพดาราซือมิ่งลงมาจุติเพื่อ ปลดปล่อยมังกรบรรพกาลที่ถูกขังอยู่อย่างเดียวดาย ด้วยความสงสาร เห็นใจหรืออะไรซักอย่าง ในฐานะ "เพื่อน" แต่พอมาเกิดใหม่แล้วกลับลืมเรื่องราวทั้งหมด พอเห็นหน้าฉางยวนปุ๊บก็รู้เลยว่าคนนี้แหละ ต้องเป็นสามีของนาง ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จึงเกิดการเปลี่ยนแปลงไป

มีตัวละครที่เกี่ยวข้องกับ เล่มแรกอีกตัวคือ "เสื่อมเซียนฉางอัน" ในเล่มซานเชิงจะได้รู้จักกับฉางอันสมัยเด็ก ในชาติที่ 2 ของโม่ซี พอมาเล่มนี้คือเรื่องราวหลังจากนั้น ที่ทำให้เขาเป็นเซียนแล้วกลับดำดิ่งสู่ทางมาร กลับไปกลับมาถึงสามครั้ง และความรักที่แหลกสลายของฉางอัน ถ้ามาเขียนเป็นเรื่องยาวก็น่าจะได้อีกซักเรื่องนึง

ความรู้สึกหลังอ่านคือ อ่านได้เพลินๆ ขำขันกับความไร้เดียงสาของเอ่อร์เซิง(ซือมิ่ง) และฉางยวน ซาบซึ้งไปกับความรักของทั้งคู่ ถือว่าเป็นเรื่องที่สนุกอีกเรื่องของจิ่วลู่เฟยเซียง นักเขียนคนนี้เป็นอีกชื่อที่การันตีได้เลยว่าหนังสือเล่มที่อ่านนั้น ไม่เสียเวลาอ่าน ไปเปล่าๆ แน่นอน

[Noina Katty · Rating 5 out of 5]

คุยกันหลังอ่าน
ลิขิตผูกพัน มังกรหวนคืน คือภาคต่อของท่านยายซานเซิง สามชาติผูกพัน แม่น้ำลืมเลือน เรื่องราวของเทพดารา #ซือมิ่ง ผู้มีหน้าที่เขียนชะตาชีวิตคน กับเทพมังกรบรรพกาลตนสุดท้าย #ฉางยวน ซึ่งซือมิ่งเองก็เกรียนไม่ได้แพ้ซานเซิงหรอกนะ 555+
เริ่มจากซือมิ่ง สารภาพรักกับประมุขสวรรค์รอบที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ แล้วโดนปฏิเสธกลับมา ต้องกลับมากินเหล้าย้อมใจเมามาย หลับจนจิตหลุดไปเจอเทพบรรพกาลฉางยวน ซึ่งถูกขังอยู่ในซากหมื่นฟ้า มืดมิดและเดียวดาย ทำให้ซือมิ่งคิดจะช่วยฉางยวนออกมา
เป็นเหตุให้ซือมิ่งต้องเจอลิขิตฟ้า เพื่อทำให้ #มังกรหวนคืน
จริงๆ เล่มนี้หยิบๆวางๆมาหลายรอบแล้ว เพราะความหนา แต่พอเริ่มอ่านก็ทำให้เราติดหนึบได้ไม่ยากค่ะ
Character ของพระนางมีสเน่ห์มากมาย นางเอกคือเกรียน พระเอกคือ���บบ ดีงาม เป็นพวกไม่พูดแต่แสดงออกด้วยการกระทำ
เอาจริงๆ พระนางนิสัยแบบนี้คือลายเซ็นของจิ่วลู่เลย ซานเซิงกับโม่ซีก็คล้ายๆกัน แต่เพราะพระนางเป็นแบบนี้แหล่ะ ถึงได้อ่านแบบติดหนึบ...
ถ้าใครหลุดเข้ามาในจักรวาลเทพเซียนของจิ่วลู่แล้ว ไม่ควรพลาดเรื่องนี้ค่ะ

[Tkpslc. · Rating 3 out of 5]

สรุปรีวิวสั้นๆ : เรื่องบนโลกมนุษย์เกือบอ่านไม่จบ แต่เรื่องบนสวรรค์สนุกมาก

ให้3 กลางๆ ความรู้สึกเราต่อเรื่องนี้จะย้อนแย้งอยู่หน่อย คือเราไม่ชอบภาคตอนเอ่อร์เซิงเลยแต่ดันชอบพาร์ทซือมิ่งมากๆ ตอนอยู่โลกมนุษย์เนือยมาก นางเอกตลกนะแต่เนื้อเรื่องมันง่วงๆดีนะยังอยากเจอซือมิ่งที่เป็นซือมิ่งอยู่
ส่วนพระเอกนี่น่ารักกกมากกกพ่อหนุ่ม เจอคนแบบนี้ชั้นก็อยากจีบเขาเหมือนกัน
ส่วนคู่อื่นๆในเรื่องนี่ก็ชอบ เรื่องหนี่ว์ย่วนเกือบดีแล้วไม่ติดว่ามันดูไม่สมบูรณ์ยังไงไม่รู้ เหมือนคนเขียนอยากใส่แต่ก็กลัวเด่นเกินไปรึเปล่าไม่แน่ใจ
เรื่องของจี้หลิงงี้บทวางเรื่องคู่มาดีแล้วนะแต่ตอนหลังเลือนไปง่ายๆซะงั้น
ตัวประกอบ ท่านยาย โม่ซี น่ารักมากก ชอบทุกครั้งที่มีท่านยายโผล่มา
เนื้อเรื่องมีให้วิเคราะห์คิดตามเยอะดี

[Nancy · Rating 4 out of 5]

มังกรทึ่มทื่อน่ารักเหลือเกิน .....เป็นอีกเรื่องของจิ่วลู่ที่อ่านจบไป หนึ่งในซีรี่ส์เทพเซียนโหมดภาคต่อท่านยายซานเซิง ดูเหมือนจิ่วลู่จะชอบมังกรดำ เจอมา3เรื่อง แต่มังกรดำสามเรื่องก็คนละบุคลิกกันเลย รอบนี้มังกรดำเราทื่อๆ ส่วนนางเอกก็เทพดาราซือมิ่ง ที่ลงไปพบเคราะห์ในโลกมนุษย์พร้อมกับพรี่มังกร แต่เทพดาราเรามาแบบกินน้ำแกงยายเมิ่งมาด้วย เลยเป็นสาวน้อยสุดแสบที่โคตรมุทะลุ กะมังกรซื่อๆแสนน่ารัก จิ่วลู่ยังเก่งเรื่องวาง Character และพล๊อตเรื่อง แถมคราวนี้ิพล็อตรองก็หนักทีเดียว ที่เซอร์ไพรส์อย่างนึงคือเรื่องนี้ไม่จบห้วนเหมือนทุกเรื่อง จบแบบสบายใจอิ่มเอม แต่ด้วยความรู้สึกแล้วเรื่องนี้ทำทุกอย่างอยู่กลางๆ ไม่พีค ไม่บีบ แต่ก็ไม่จืด ทำได้ดี แต่ไม่ดีมาก อะไรแบบนี้ แต่ถ้าเป็นแฟนจิ่วลู่ก็อ่านเถอะ มังกรน่ารัก

[Cinnamon · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้แม้จะไม่ทำให้ร้องไห้น้ำหูน้ำตาไหลได้เท่า สามชาติผูกพันแม่น้ำลืมเลือน แต่ก็นับว่าสนุกไม่น้อย จิ่วลู่เฟยเซียงยังคงอารมณ์ขันปนกับอาการปวดหน่วง ๆ ในใจไว้ได้ สเน่ห์ของตัวละครเอกก็ดึงดูดและเสริมเรื่องให้สนุกน่าสนใจ ฉางยวนเป็นพระเอกที่น่ารักมาก ทึ่ม ๆ ซื่อ ๆ ในเรื่องความรัก แต่กลับกร้าวแกร่ง โหดเหี้ยมในการต่อสู้ ฉลาดทุกเรื่องยกเว้นเรื่องหัวใจ 555 ส่วนนางเอกก็แก่แดดเสียจนอยากจะบิดหูนางสักหน่อย แต่ก็ซื่อตรง มุ่งมั่นจนทำคนใจสั่นไหว คนสองคนที่แท้จริงกลัวความโดดเดี่ยวที่สุด จึงเข้าใจและถนอมกันอย่างถึงแก่น เป็นความรักที่ซื่อตรง เรียบง่าย และชัดเจนปานนั้น

[IB Nungruthai · Rating 2 out of 5]

เป็นเล่มเดียวที่ไม่ค่อยชอบของจิ่วลูเฟยเซียงตั้งแต่อ่านงานของนางมามั้งเนี่ย
ดันชอบนางเอกตอนเป็นซือมิ่งมากกว่า คือชอบตอนใกล้ๆ จบ แต่ไม่ชอบช่วงเอ่อร์เซิงเลย
ส่วนเนื้อเรื่องก็ยังไม่โดนค่ะ เทียบกับสามชาติฯ แม่น้ำลืมเลือน อันนั้นมีร้อยให้ร้อยเลย อินกว่า
ขนาดในเรื่องก็ยังชอบซานเซิงกับโม่ซีตอนเป็นตัวละครเสริมเหมือนเดิม
พระเอกมีบทบาทน้อย เรากลับลุ้นประมุขสวรรค์มากกว่าอีก
แต่ถ้ามีเรื่องอื่นของนางเราก็อ่านแหละ ถึงจะชอบน้อยแต่ก็อ่านจบไม่เท

[Gigi W · Rating 3 out of 5]

สนุกเป็นช่วงๆ มีบ้างช่วงที่รู้สึกว่าอืดๆ แต่ก็พอเข็นไปได้เรื่อยๆ พระเอกน่ารักมาก มีความอินโนเซนต์ นิ่งๆ แต่ไม่ได้อ่อนแอนะคะ คือก็มีพลังเทพยิ่งใหญ่ แต่พระเอกคือนางจิตใจดีอะ ตลกเวลานางเอกชอบเข้าใจพระเอกผิดว่าเป็นงูยักษ์บ้าง งูดำตัวน้อยบ้าง แล้วพระเอกก็อาย + น้อยใจ

ประมุขสวรรค์คือแบบนางร้ายทั้งสองเรื่องเลยนะ เรื่องนี้ + ของรักของข้า คือแบบนางจะมีนางเอกเป็นของตัวเองไหม อยากให้นางโดนบทเรียนหนักๆ

ชอบตอนจบที่มีตอนพิเศษให้คู่ของฉางอัน + อาอู๋ จริงๆ อยากให้ยาวกว่านั้น

[Mari · Rating 5 out of 5]

จักรวาลเทพเซียนของจิ่วลู่เฟยเซียง ยังสุดยอดเหมือนเดิม เป็นเรื่องต่อจากสามชาติผูกผัน ในตอนแรกเริ่มมาแบบตลก ฉางยวนอะไรจะซื่อขนาดนั้น 5555 ดำเนินเรื่องเข้มข้นดี มีจุดที่รู้สึกเนื่องๆไปบ้าง รู้สึกตัดจบไปบ้าง แต่ก็ยังชอบมาก มีตอนท้ายที่รู้สึกจบแฮปปี้แต่ยิ้มไม่สุด ถึงพระนางในเรื่องจะมีความสุขสุดๆก็เถอะ แต่เราดันยิ้มเหมือนเห็นแฟนเก่าแต่งงาน มีตอนพิเศษมาช่วยเยียวยาจิตใจได้บ้าง อ้อ ดีที่เห็นซานเซิงกับโม่ซีอีก รู้สึกจะมีบทเยอะอยู่นะ 4.8

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

สนุกมากค่ะ เนื้อเรื่องน่าติดตาม อ่านได้เพลินมากเลย

เล่มนี้ดองมานานเพราะเห็นความหนาของหนังสือ อ่านปกหลังแล้วก็เฉยๆ แต่ที่หยิบมาอ่านเพราะจะอ่านอีกเรื่อง แต่พอหาข้อมูลเลยรู้ว่าเล่มนี้เป็นเล่มก่อนหน้า เลยต้องหยิบมาอ่านก่อน อ่านแล้วก็ผิดคาดเลย สนุกมาก เนื้อเรื่องแนวเทพเซียน มาร เนื้อเรื่องคือสนุกเลย คาแรคเตอร์นางเอกก็กวนๆ ไม่ค่อยเรียบร้อย ตามสไตล์ผู้แต่ง

เรื่องความรักพระนาง สำหรับเรายังไม่ถึงกับประทับใจเท่าไหร่ เราชอบแนวดราม่า เลยชอบคู่รองในเรื่องมากกว่า

[Noo · Rating 4 out of 5]

สนุก....แต่เหมือนยังไม่สุด
ช่วงกลางๆ เนือยมากตอนที่นางเอกขึ้นเขา ฝึกวิชา เริ่มจะเป็นมาร มันยาวและไม่สนุกด้วย
ช่วงแรกๆ ตอนเด็ก นางเอกเกรียนสุด เจอกับพระเอก เรียกสามีๆ 555 จะพาไปออกลูกอย่างเดียวเลย และช่วงท้ายกลับมาเป็นซือมิ่งสนุกมาก แต่ตอนท้ายจบห้วนเชียว กำลังจะอินกับฉางอันและอาอู๋ เฮ้ออ...

[B.B. the Short Legs · Rating 4 out of 5]

ใช้เวลาอ่านเรื่องนี้นานกว่าเรื่องอื่น ๆ ของจิ่วลู่ฯ ไปนิดนึง เพราะเกิดอาการเลี่ยนไปความรักของซือมิ่งและเทพมังกร
ตัวละครที่เราแอบเทใจเชียร์กลายเป็นโอรสสวรรค์แทนซะงั้น และจะฟินกว่านี้หากแถมตอนพิเศษของฉางอันและอาอู๋ให้ยาวกว่านี้หน่อย

[Lily Whiterose · Rating 4 out of 5]

แอบมีเนือยๆช่วงแรกเพราะค่อนข้างปูเนื้อเรื่องในส่วนที่เอ่อร์เซิงยังเป็นเด็กค่อนข้างนาน แต่ก็มีความตลกสอดแทรกในความเป็นเด็กของเอ่อร์เซิง เรียกฉางยวนว่าสามีๆตั้งแต่อายุสิบสาม ฮ่าๆ เทพซื่อมิงเป็นเทพสุดโต่งจริงๆ แต่ชอบที่สุดก็เทพมังกรฉางยวนนี่แหละ ใสที่สุดถูกขังจนไม่รู้จักโลกแล้ว บริสุทธิ์เหลือเกินนน

[Satang Cottoncandy · Rating 3 out of 5]

ก็เรื่อยๆดี มีทั้งตลก เศร้า ซึ้ง ตอนจบก็ยอมรับได้แต่มันยังไม่สุด TT

[Anida · Rating 4 out of 5]

สนุกสไตล์จิ่วลู่จริงๆค่ะ เล่มนี้หนามาก แต่ก็วางไม่ลง

[AppleJii Punchanard · Rating 5 out of 5]

ภาคต่อจากสามชาติผูกพันแม่น้ำลืมเลือน มีตัวละครจากภาคที่แล้วมาโชว์หวานให้พอหายคิดถึง เนื้อเรื่องฮา เศร้า ซึ้ง สไตล์จิ่วลู่ จบงดงามถึงจะลุ้นหน่อยๆ สรุปชอบมากกกกก