حرفۀ من

by Sergei Obraztsov, فریده مرادی (Translator)

سرگئی ولادیمیروویچ اوبرا تسوف، بازیگر، عروسک گردان، عروسک ساز، کارگردان و سرپرست تئاتر، در سال 1901 در روسیه زاده شد. او فعالیت هنری اش را نخست در عرصه ی هنر نقاشی و گرافیک آغاز کرد و سپس در تئاتر موزیکال نمیروویچ دانچنکوی مشهور و تئاتر آوانگارد «هنر» مسکو به کار بازیگری پرداخت. اوبراتسوف با بیش از شصت سال فعالیت هنری، در اکثر کشورهای جهان به اجرای نمایش پرداخت و به هر جا که می رفت با استقبال کم نظیری مواجه می شد و شیوه ی هنری اش چه در زمیه ی ساخت عروسک و گزینش متن و چه در زمینه ی پرداخت و کارگردانی، الگوی بسیاری از گروه های عروسکی همان جا قرار می گرفت
نمایش های اوبراتسوف که هر دو طیف کودک و بزرگ سال را در بر می گرفت، با جهانی از تخیل شگرف، پیوندی تنگاتنگ با واقعیت های زندگی داشت. اوبراتسوف ساختار نمایش عروسکی را از یک روند صرفا سرگرم کننده و یک نواخت به مقوله ای بسیار جدی و خلاقانه جهت داد. او با بهره گیری از سنت های نمایش عروسکی کشورش و سایر نقاط جهان، این نوع از هنر تئاتر را تعمیم بخشید. او نه تنها در ساختن عروسک، بلکه در عروسک گردانی و کارگردانی نیز صاحب سبک بود

حرفه ی من، زندگی نامه ی هنری اوبراتسوف است که در آن شیوه ی کارش را چنان جذاب به تصویر می کشد که هر خواننده ی غیر متخصص و علاقه مند را نیز به سر شوق می آورد

اوبراتسوف در سال 1992 درگذشت

Genres: Nonfiction

492 pages, Paperback

First published January 1, 1950

About the author

Sergey Vladimirovich Obraztsov (Cyrillic: Серге́й Владимирович Образцов) was a Soviet and Russian puppeteer who is credited by the Encyclopædia Britannica with "establishing puppetry as an art form in the Soviet Union." Rod theaters in many countries of the world owe their establishment to Obraztsov's influence. His collection of exotic puppets was the largest in Russia and one of the largest in the world.

Reviews

[Zek · Rating 4 out of 5]

“Everybody works according to his ability, some doing more, some doing less, but everyone ought to know whether he is doing good or harm. Artists are not released from that obligation, especially as there are no works of art which do neither harm nor good. If a book, a picture or a melody is accepted by a reader, a spectator or a listener, it means that the reader, spectator or listener has had his emotions stirred; and emotions must be either harmful or useful. They cannot be neutral.”
― Sergei Obraztsov