Saabyes cirkus

by Lars Saabye Christensen

Paris, 2005. En forfatter faller fra scenen på en bokmesse. I dette grusomme øyeblikket, mens han strekker armene i været og vinker farvel for godt, ser han seg selv stå utenfor Bruns Musikk & Noter i Bygdøy allé og beundre en rød Fender Stratocaster. Han er 13 år gammel, og vet at gitaren må bli hans. Han har 43 kroner på konto og gitaren koster kr. 2250. En ny verden åpner seg da han får jobb som blomsterbud hos Finsens Flora på Frogner. Boka handler om en forfatter som følger sine spor tilbake til byen han vokste opp i.

This is a triple ISBN first edition (same physical volume, three ISBNs). This page has the publisher, Cappelen's ISBNs. The first book club ISBN is 82-02-26634-3 / 978-82-02-26634-9. The other book club ISBN is 82-525-6406-2 / 978-82-525-6406-8.

Genres: Fiction, Scandinavian Literature, Novels, Roman

208 pages, Hardcover

First published January 1, 2006

About the author

Lars Saabye Christensen is a gifted storyteller, a narrator who is imaginative, but equally down to earth. His realism alternates between poetic image and ingenious incident, conveyed in supple metropolitan language and slang that never smacks of the artificial or forced. His heroes possess a good deal of self-irony. Indeed, critics have drawn parallels with the black humour of Woody Allen. But beneath the liveliness of his portrayal melancholy always lurks in the books.
Since his début in 1976 Saabye Christensen has written ten collections of poetry, five collections of short stories and twelve novels. His great break through came with the novel Beatles in 1984. The book store sale of over 200,000 copies of the Norwegian edition has made this one of the greatest commercial successes in Norway, and it was voted the best novel of the last 25 years by Dagbladet's readers in 2006.

Reviews

[Marievelde · Rating 5 out of 5]

Nok en femstjerners fra Saabye

[Liv Mari · Rating 3 out of 5]

Da jeg var ferdig med Herman lurte jeg på hvorfor jeg ikke leser Lars Saabye hele tida. Svaret på det er at det faktisk kan bli nok av oppvekstskildringer fra enebarn på Frogner. Og denne var ikke den beste av dem.

[osoi · Rating 5 out of 5]

Я стал писателем, потому что электрогитара была похожа на цветок.

Я продолжаю следовать своей логике — читаю перед чем-то эпическим у автора что поменьше да попроще. Вслед за Лакснессом — Кристенсен.

Цирк Кристенсена. Потрясная зарисовка. Журчащий ручеек, наполненным серебристыми рыбками. Мальчик живет в Осло, работает цветочным курьером, копит на Фендер Стратокастер. Маленький мальчик с большой и дорогой мечтой, от которой легко отказаться, как только задашь себе вопрос «а оно тебе на самом деле нужно?».
Автор бесстыдно поностальгировал, но без соплей. Я вдыхала события и названия улиц, чертила для себя карту, удивлялась, умилялась, умиротворялась. Хорошее воздействие на головушку.

Она маленькая, настоящая и немножко про фефект фикции. Лододендло меня в свое время постигло точно так же, поэтому за одно это люблю Кристенсена нежно.

[Olena Brazhnyk · Rating 5 out of 5]

Саундтреком до Осло 1965 р у думках 13-річного героя звучить "Do You Wants to Knows a Secret" Beatles, популярні шлягери у виконанні Свистуна, що живе поверхом вище, та важкий гуркіт каміння, яке запускає кьорлінгіст у сусідній квартирі. Це історія про мрію, яка з'являється нізвідки та наполегливість у її втіленні. Це вулиці міста, що гудять іменами письменників та королів, глухий запах квітів магазину "Флора", дружба, яка існує тільки влітку та школа, де ви разом і безмежно далеко водночас. Це спогади відомого письменника про осінню декаду у передчутті зими, коли місяці звучать десятиліттями, а рік закінчується, щойно почавшись.

[Steven Christensen · Rating 3 out of 5]

Mye jeg liker ved boken, men den ble til tider for ufokusert etter min smak.

[Uli Vogel · Rating 5 out of 5]

It took me some time to get into this volume. Usually it's the overall topic that draws me into a story. This time its clearly the fine ironic tone that is probably typical for good Scandinavian literature.

Wow what a surprise...two thirds into the book it might turn out to be one of the ten volumes that I'd take to the lonely island. This is a must for all baby boomers.
..

[Hortense · Rating 2 out of 5]

I somehow missed the dramaturgical arch.. There was a story-circle connecting beginning and end of the book, but somehow I missed the why-he-told-me-the-story in the middle part, or the importance of the happenings.

[Bodil Sixhøj · Rating 4 out of 5]

Fin lille fortælling om dengang forfatteren i 1965 forelskede sig i en rød Fender Stratocaster-guitar, som han ikke har råd til. Han tager derfor arbejde som blomsterbud for Finsen Selv. Han kommer på den måde byen rundt, lærer gadenavnene (og navnene bag dem) at kende, møder ukendte og kendte personer, men især gør Aurora Stern indtryk på ham. Første gang giver hun ham en elefant i drikkepenge, anden gang fortæller hun, at hun er/har været luftakrobat i cirkus, men da hun tredje gang som lovet vil fortælle ham, hvad der skete og har kaffen klar, må han svigte hende og hurtigt vende tilbage til Finsen Selv, der for en gangs skyld har kørt ham rundt i goggomobil. Dette svigt råder blomsterbuddet bod på juleaften ved - fremfor at købe Fender’en på afbetaling - at købe en buket til hende. Ved dette julebesøg fortæller hun ham sin triste historie om cirkusfamilier, der blev splittet og delvis udryddet under 2.Verdenskrig, og om at hun efter krigen fandt sammen med Bruno, som hun udviklede et show med. Da de skulle optræde med det, faldt Bruno ned og døde. Hun tager hans hænder og siger: “Men dig slipper jeg ikke”. Fortællingen begynder med, at forfatteren på en bogmesse i Paris falder ud over kanten på scenen - og den slutter med, at han netop ikke falder ned derfra. Han er grebet - og man er grebet. Forfatteren var inviteret til at tale om den norske roman. Hans stikord på en lap papir var: tid, tavshed og melankoli. Denne lille roman foregår mest i tilbageblikket over et efterår i 1965, hvor drengen udvikler sig bl.a. gennem mødet med Aurora Stern. Drengen har en talefejl, som gør, at han ikke kan udtale r. Selv om han lærer det, beholder han talefejlen i skolen, hvor han ellers er udsat nok, men han vil gerne undgå at vække mere opmærksomhed. Over hele romanen, i forholdet mellem drengen og hans forældre, drengen og klassekammeraterne, drengen og hans sommerferiekammerat, Aurora Sterns skæbne og blomsterhandlerparret hviler en melankoli, der forstærkes af ensomme beboere i ejendommen, regnvejr og sur tobakslugt. En meget nordisk, lille roman.

[Albemarle · Rating 5 out of 5]

I love Lars Saabye Christensen's imaginative yet realistic descriptions - the protagonist’s thoughts about others, especially the backdrop in the Oslo streets I know. Christensen's descriptions are realistic, yet alternate easily between poetic images and simple incidents. I love the boy’s dark self-irony, in a novel with its necessary portion of melancholy. Incidentally, Saabye Christensen’s breakthrough came with Beatles (1984), a huge commercial success in Norway.

[Evi · Rating 2 out of 5]

Onderhoudend. Maar ook niet meer dan dat.

[themimegirl · Rating 5 out of 5]

one of the funniest and wisest books i’ve ever read. absolutely superb and crucially funny. 10/10 would recommend

[SnezhArt · Rating 5 out of 5]

Ничто не опишет этот текст лучше, чем финальная строчка из романа: "Я стал писателем, потому что электрогитара была похожа на цветок".

[Randi Berg · Rating 5 out of 5]

Aldeles nydelig 🙌

[Sigrid · Rating 4 out of 5]

It was a coming of age book. I annotated it and its ful of penmarks becouse there was sooo much good about it. And it was short so u should read it.

[Heleen · Rating 4 out of 5]

het boek werd aangeraden door Jannah Loontjens.

zinnen doen mij ophouden met lezen daarom:
Maar verhalen zijn lek. Verhalen zijn niet waterdicht. Het verhaal is een zeef waar de seconden doorheen stromen.
En weet je waarom hij voor geluk staat? Dat is omdat een olifant nooit iets vergeet.
En dan duiken De Doors steeds op in het verhaal met de song Strange Days.
Een boek dat ik nog een keer wil lezen omdat het speelt met de tijd, het maken van verhalen en de stijl.

[Tjibbe Wubbels · Rating 4 out of 5]

This is the first book I read by Lars Saabye Christensen. Probably it will not be the last, since I highly enjoyed this one. It's written as one big sentence without paragraphs or even chapters. This gives it great speed and dynamic. You can tell that Christensen is a great storyteller by all the detail and all the short side-stories.

[Jacomine Nortier · Rating 5 out of 5]

Wat een fantastische wervelwind, een kunststukje, dat boek! Dit is echt mijn favoriete schrijver. Ik vind dat iedere keer weer, bij elk boek dat ik van hem lees, vanaf de allereerste (De Halfbroer). Behalve misschien Bernhard Hvals forsnakkelser (niet vertaald).

[De Ongeletterde · Rating 4 out of 5]

In een lange adem verteld (naar het schijnt heel autobiografisch) verhaal van Lars Saabye Christensen, van wie ik eerder "Yesterday" las. Doordat alles één grote bijzin lijkt (en bijzinnen van die bijzin) leest het heel vlot.

[Vivi Renate Audsdotter · Rating 5 out of 5]

Denne lille, flotte romanen minnet meg på hvorfor jeg elsker Lars Saabye Christensen. De små underfundige vendingene, det uventede, artige, detaljene fra en svunnen tid føyd sammen med vår egen.
Jeg ble glad av denne boka.
Det er lenge siden sist det skjedde.

[Aninha · Rating 4 out of 5]

Sprankelend, origineel, een aangename verrassing

[Michael Krarup · Rating 3 out of 5]

http://bogbrokken.blogspot.dk/2013/02...

[Juni Palmstrøm · Rating 3 out of 5]

ganske fin, men mye symbolsk, og satte meg ikke så godt inn i hva som lå mellom linjene, så ble litt vel absurd