خواهران این تابستان

by بیژن نجدی

مجموعه شعر
چاپ ۱۳۸۱

Genres: Poetry, Literature

248 pages, Paperback

First published April 1, 2002

About the author

بیژن نجدی (۲۴ آبان ۱۳۲۰ در خاش - ۳ شهریور ۱۳۷۶ در لاهیجان) شاعر و نویسنده معاصر ایرانی، کارشناس ارشد رشته ریاضیات و دبیر دبیرستانهای لاهیجان بود.‏

Reviews

[مجید اسطیری · Rating 5 out of 5]

معلم ادبیات دوم دبیرستانم آدم عاشقی بود. وقتی یه داستان بهش دادم که بخونه چند صفحه برام مطلب نوشت و تشویقم کرد. وقتی از تهران انتقالی گرفت به ساری با ایشون نامه نگاری داشتم. گاهی منتظر جواب نامه ش نمیشدم و نامه بعدی را مینوشتم
آقای حسن محمودی صاحبی
یه بار بابام را خواست مدرسه که نصیحت کنه من را بندازن تو خط ادبیات. اما بابام تقریبا نفهمیده بود اصلا چکارش داشته
یه بار که تلفنی با آقای صاحبی صحبت کردم گفت داستانهای بیژن نجدی را بخون.
این اسم در خاطرم موند و چند وقت بعد که اتفاقی گذرم به انقلاب افتاد اسم نجدی را روی جلد این کتاب دیدم. به عنوان یه نوجوون خجالتی کتاب را خریدم بدون این که حتی بپرسم کتاب شعره یا داستان
اون سالها از خوندن چنین شعرهایی فقط تعجب میکردم اما چند سال بعد ارزش این شعرها را درک میکردم

[Negar · Rating 3 out of 5]

دریا با این همه آب
رودخانه با این همه آب
تنگ بلور حتی با این همه آّ
رخصت نمی دهد این همه آب
تا بنگریم ماهی ها چگونه میگریند؟

سبز آبی شدم با خواهران تابستانت گیله مرد!!!

[Sakineh · Rating 4 out of 5]

کدام پرنده با بوی تن تو پرواز می کند
که باران را اینگونه عاشقانه می نوشم؟

[Amir · Rating 3 out of 5]

هر بار که من و پروانه
جلوی آینه می‌رویم
و هم‌دیگر را می‌بوسیم
یکی چون من، یکی مثل پروانه
به آغوش هم می‌روند در آینه
و هم‌دیگر را می‌بوسند
بی‌آن‌که بدانند که چه طعمی می‌دهد بوسه
بی‌آن‌که وجود داشته باشند
من و همسرم
خیلی غمگین می‌شویم

[Hadis Bagheri · Rating 4 out of 5]

سرزمین من همین قالی‌ست زیر پایه‌های مبل
که بوی گل‌هایش
از پوست پاهای شما راه می‌رود تا دل تان.
آینه‌ی من، این آلبوم مقوایی‌ست
گشوده روی میز
با گریه‌های مقوایی،
لبخند و چشم‌های مقوایی.
آسمان من، گچ بری‌ها و سقف مسجدهاست.
می‌بینید؟
که من چگونه‌ام؟ مرا می‌بینید؟
که موسیقی من
صدای شماست که از کوچه می‌گذرید؟
-نجدى

[Amir Javadi · Rating 4 out of 5]

راضی‌ام از خوندنش، کتاب خوب و قشنگی بود.

لحظه‌های زیبایی رو بهم داد.

-چهارپایان
بر چهار پای و چهار ناخن
من بر دو پای برهنه‌ام در آب و
پشت گاوآهن آواز می‌خوانم
و درخت بر یک پای
ایستاده هیچ نمی‌گوید.

[ZaRi]

من از انتهای جهان نهراسیده ام هرگز
که پایان همین واژه های سیمانی ست
شبی از یک شنبه ها
روزی از پاییز
و غروبی سوخته با آتش زرتشت
و این به زیارت انتهای جهانم کشانده
که آنجا هیچ چیز نیست مگر پرسشی ساده
من آغاز جهان شده ام آری
و پایان من گریه ای ست که دیگران
نمی بارند
دانه ای آب است که
می چکد از ساقه های علف بر خاک.

[Hamed Hosseinikhah · Rating 4 out of 5]

اشعاري بسيار زيبا و زنده از ادمي نازنين

[مهسا · Rating 3 out of 5]

هنگام/ که انگشتی به پنجره/ خواب و تخدیرم را می‌شکند/ و از نیمه‌راه دالان مرطوب پستان‌هایت/ برمی‌گردم/ گیج بوی پوست تو/ به لُختی گیاه/ خواهم رفت

[Naghmeh Taba]

"دریا با این‌همه آب
رودخانه با این‌همه آب
تُنگِ بلور حتّا با این‌همه آب
رخصت نمی‌دهد این‌همه آب
تا بنگریم که ماهی‌ها چگونه می‌گریند."

[تیهو · Rating 4 out of 5]

گویا باید بیژن نجدی را بیش‌تر دریابم.

[محمد یوسفی‌شیرازی · Rating 2 out of 5]

نجدی برخلاف موفقیتش در داستان، در شعر چندان توفیقی نیافته است و جز چند شعر درخشان در شعرهایش چیز دندان‌گیری پیدا نمی‌شود. اصل تبحر او در داستان است و البته داستان‌هایی که ازلحاظ نزدیکی به شعر، در زبان فارسی بی‌نظیرند. داستان‌های او شعرتر از شعرهایش است.

[Mohammad Sadegh Rasooli · Rating 5 out of 5]

لا و لا
والله که لا اله الا الله
موسیقی تدفین ایرانی ‌ست

[Mona · Rating 4 out of 5]

با کدام تکه از تن من،تن من عاشق جهان شده است؟