ناجی العلی کاریکاتوریست فلسطینی مشهورترین کاریکاتوریست خاورمیانه و جهان عرب بود، که در سال ۱۹۸۷ در لندن به قتل رسید. حنظله (به معنی سیب تلخ) یک شخصیت کارتونی برساخته ناجی علی کاریکاتوریست فلسطینی است که نماد مصور مردم فلسطین و نشانگر سرنوشت تلخ و اندوهبار آوارگان فلسطینی است. او یک کودک ۱۰ ساله فلسطینی است که نخستین بار در سال ۱۹۶۹ در روزنامه کویتی السیاسه به تصویر کشیدهشد. ناجی علی از سال ۱۹۷۳ به این سو حنظله را همواره پشت به بیننده و با دستان قلاب شده در پشت ترسیم کردهاست. دهسالگی سنیست که او مجبور به ترک فلسطین شد و دهساله ماندنش ناشی از آن است که جز در سرزمین خودش نمیتواند رشد کند. حنظله همیشه پیراهن ژنده و پابرهنه است و در کاریکاتورهای تازهتر گاه در حال سنگپرانی یا شعارنویسی است ...ناجی العلی نام سازمانی فلسطین است و به مثابه نقاشی متحرک انقلاب است؛ انقلابی که راه بازگشت به فلسطین، نیل به آزادی و پایان شب سیاه استعمار، فقط از آن میگذرد. او، فلسطین است؛ میهن است؛ چادر آوارگان اردوهاست و آرمان است. آرمانی که انسان را به خویشتن خویش فرا میخواند و نقشه کوچک او را به اندازه منظومه کهکشانها وسعت میبخشد... و چون در این فراخنا، جایی برای ابراز روح عدالت خواهی، در مصاف با ستمگران نیابد، احساس تنگی میکند.
Naji Salim al-Ali (1938–87) was a Palestinian cartoonist, noted for the political criticism in his work. He drew over 40,000 cartoons, which often reflected Palestinian and Arab public opinion and were sharply critical commentaries on Palestinian and Arab politics and political leaders. He is perhaps best known as creator of the character Handala, pictured in his cartoons as a young witness of the satirized policy or event depicted, and who has since become an icon of Palestinian defiance. Naji al-Ali was shot by unknown assailants outside the offices of “al-Qabas”, a Kuwaiti newspaper in London on July 22, 1987 and died 5 weeks later.
كان الصحفي والأديب الفلسطيني غسان كنفاني قد شاهد ثلاثة أعمال من رسوم ناجي في زيارة له في مخيم عين الحلوة فنشر له أولى لوحاته وكانت عبارة عن خيمة تعلو قمتها يد تلوّح، ونشرت في مجلة "الحرية" العدد 88 في 25 سبتمبر 1961. في سنة 1963 سافر إلى الكويت ليعمل محررا ورساما ومخرجا صحفيا فعمل في الطليعة الكويتية، السياسة الكويتية، السفير اللبنانية، القبس الكويتية، والقبس الدولية.
حنظلة: حنظلة شخصية ابتدعها ناجي العلي تمثل صبياً في العاشره من عمره، ظهر رسم حنظلة في الكويت عام 1969 في جريدة السياسة الكويتية، أدار ظهره في سنوات ما بعد 1973 وعقد يداه خلف ظهره، وأصبح حنظلة بمثابة توقيع ناجي العلي على رسوماته. لقي هذا الرسم وصاحبه حب الجماهير العربية كلها وخاصة الفلسطينية لأن حنظلة هو رمز للفلسطيني المعذب والقوي رغم كل الصعاب التي توجهه فهو شاهد صادق على الاحداث ولا يخشى أحد. ولد حنظلة في 5 حزيران 1967، ويقول ناجي العلي بأن حنظلة هو بمثابة الأيقونة التي تمثل الانهزام والضعف في الأنظمة العربية
کاریکاتورهای ناجی العلی عنوان سال 1371 توسط سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با مقدمه طلال سلمان منتشر شد. کتابی که دربرگیرنده گزیدهای از بهترین کاریکاتورهای سیاسی این هنرمند بینظیر فلسطینی است. کتابی که دیگر منتشر نشد و قطعا دیگر منتشر نخواهد شد
ناجی العلی آنقدر بزرگ بود که نمیتوانستند انکارش کنند و نامش را به کلی به فراموشی بسپارند؛ اما با بازنشر پیاپی بعضی از آثار او و جلوگیری از انتشار آثار دیگرش سعی کردند چهرهای مخدوش و سانسورشده از او به ما ارائه دهند
در تماشای کاریکاتورهای این کتاب، جالبتر از مبارزه هنری ناجی العلی با اسرائیل و آمریکا ،برایم هوشیاری او و هجوهای طنزآمیزش نسبت به خیانت رژیمهای عربی فاسد و وابسته جالب بود. ناجی العلی در این کتاب اعراب فاسد و خائن را به صورت انسانهای ناقصالخلقه، نیمه انسان نیمه حیوان، با چهرهای گنگ و ابله و بدنی فربه، ناتوان و بدون پا تصویر کرده است. چه آنهایی که با خیانتشان به فلسطین و آرمان قدس ضربه میزنند، چه آنان که با جهالت خیانتآمیزشان. چنانچه انگار این کاریکاتورها همین امروز کشیده شدهاند و نمایانگر وضعیت حکام کشورهایی چون عربستان سعودي ، مصر ، بحرين و امارات است. .
ناجي العلي خود جایی در مورد حکام عرب بود: «رژیم های عرب، مرتکب جرم هایی علیه ما و علیه انقلاب فلسطینیان شده اند. این شرایط، بسیاری از آن چه در طول تهاجم اسرائیل به لبنان رخ داد را هم توضیح می دهد.... رژیم های عرب و دیگر احزاب، بخشی از یک توطئه برای پاک سازی جنوب لبنان بودند، برای نابود کردن قدرت نظامی فلسطینی و برای تحمیل راه حل «صلح آمیز». این، همان «هویج»ب بود که ما را دنبالهروی راه حل آمریکایی نمود. من معتقدم که ما می توانستیم ضربههای جدیای را به نیروی نظامی اسرائیل تحمیل کنیم، اما اردوگاه ها رهبری نداشتند. مردم اردوگاه ها چه گونه می توانستند با ماشین نظامی اسرائیل و بمباران هرروزه از زمین، هوا و دریا مقابله کنند؟»