What do you think?
Rate this book
Το μυστικό της μπλε πολυκατοικίας
Τη δεκαετία του ’70, σε κεντρικό δρόμο της πόλης διαπράττεται ο τέλειος φόνος.
Πολλά χρόνια αργότερα, το 2016, η δημοσιογράφος Ελσινόρη Χατζή λαμβάνει ένα ανώνυμο mail με τρία στοιχεία που θα την οδηγήσουν στην ανατομία ενός εγκλήματος. Ο άγνωστος αποστολέας διψάει για δικαίωση και εκδίκηση.
Στη μία άκρη της αττικής γης, το υπέρλαμπρο αρχοντικό της Κηφισιάς. Στην άλλη άκρη, η εμβληματική Μπλε Πολυκατοικία στα Εξάρχεια. Αν οι τοίχοι τους είχαν φωνή θα φανέρωναν πολλά: μυστικά και ψέματα, πάθη και λάθη, φόνους και πόνους κι αγάπες κόκκινες σαν αίμα. Μια τεθλασμένη γραμμή, ραγισμένη σαν καρδιά, συνδέει τους ήρωες της τραγωδίας. Ο αναρχοαυτόνομος Ντίλαν, η καταθλιπτική αρχόντισσα, η ερωτευμένη κομμώτρια, το κορίτσι με τα τατουάζ, όλοι στοιχειώνονται από βαθιά θαμμένες αλήθειες.
Η Ελσινόρη ξεκινάει μια επικίνδυνη έρευνα στα παρασκήνια της πολιτικής ζωής· μια έρευνα που θα τη φέρει σε σύγκρουση με τα συμφέροντα του «ιδεολόγου» πολιτικού, ο οποίος πατάει επί πτωμάτων. Ο χρόνος κυλάει αντίστροφα... Όταν ανοίξει το κουτί της Πανδώρας, τότε θ’ απειληθεί η ζωή της και οι ζωές όσων αγαπάει.
Πολλά χρόνια αργότερα, το 2016, η δημοσιογράφος Ελσινόρη Χατζή λαμβάνει ένα ανώνυμο mail με τρία στοιχεία που θα την οδηγήσουν στην ανατομία ενός εγκλήματος. Ο άγνωστος αποστολέας διψάει για δικαίωση και εκδίκηση.
Στη μία άκρη της αττικής γης, το υπέρλαμπρο αρχοντικό της Κηφισιάς. Στην άλλη άκρη, η εμβληματική Μπλε Πολυκατοικία στα Εξάρχεια. Αν οι τοίχοι τους είχαν φωνή θα φανέρωναν πολλά: μυστικά και ψέματα, πάθη και λάθη, φόνους και πόνους κι αγάπες κόκκινες σαν αίμα. Μια τεθλασμένη γραμμή, ραγισμένη σαν καρδιά, συνδέει τους ήρωες της τραγωδίας. Ο αναρχοαυτόνομος Ντίλαν, η καταθλιπτική αρχόντισσα, η ερωτευμένη κομμώτρια, το κορίτσι με τα τατουάζ, όλοι στοιχειώνονται από βαθιά θαμμένες αλήθειες.
Η Ελσινόρη ξεκινάει μια επικίνδυνη έρευνα στα παρασκήνια της πολιτικής ζωής· μια έρευνα που θα τη φέρει σε σύγκρουση με τα συμφέροντα του «ιδεολόγου» πολιτικού, ο οποίος πατάει επί πτωμάτων. Ο χρόνος κυλάει αντίστροφα... Όταν ανοίξει το κουτί της Πανδώρας, τότε θ’ απειληθεί η ζωή της και οι ζωές όσων αγαπάει.
360 pages, Paperback
Published May 10, 2017
5 people are currently reading
101 people want to read
About the author
Έλενα Ακρίτα
30 books87 followersΗ Έλενα Ακρίτα γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι κόρη του Λουκή Ακρίτα (από την πόλη Μόρφου της Κύπρου) και της Σύλβας Ακρίτα (από τη Θεσσαλονίκη, με μικρασιατική καταγωγή). Ως δημοσιογράφος συνεργάστηκε με το περιοδικό Ταχυδρόμος και τις εφημερίδες Το Βήμα, Έθνος, Έθνος της Κυριακής, Ειδήσεις και Τα Νέα όπου, μέχρι τώρα, αρθρογραφεί κάθε Σάββατο. Συνεργάστηκε με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς ΕΡΑ1, Αθήνα 9,84, Flash και ΑΝΤ1. Επίσης, έχει παρουσιάσει τηλεοπτικές δημοσιογραφικές και ψυχαγωγικές εκπομπές (Κυριακάτικα, Ο πιο Αδύναμος Κρίκος, Φώτα Πορείας κ.λπ.) και έχει γράψει σενάρια για την τηλεόραση. Έχει μεταφράσει και διασκευάσει από τα αγγλικά και τα γαλλικά πολλά θεατρικά έργα, πρόζες και μιούζικαλ. Το θεατρικό της έργο Η Δίαιτα του Αστροναύτη ανέβηκε την περίοδο 2000-2001 σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή. Βιβλία της: Από την Έλενα με Xαμόγελο, Ραντεβού με την Έλενα, Η Έλενα στη Xώρα των θαυμάτων, Η Διαθήκη, Τα Φλου, εκδ. Κάκτος. Γεννήθηκα Ξανθιά, Και οι Ξανθιές έχουν Ψυχή, Χτυποκάρδια στο Κρανίο, εκδ. Καστανιώτη. Το Μήλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο, Φόνος 5 Αστέρων, Το Μυστικό της Μπλε Πολυκατοικίας, εκδ. Διόπτρα. Ζει στο σπίτι όπου γεννήθηκε.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 59 reviews
July 12, 2017
Μπαίνω κατευθείαν στο ψητό.
Έλληνας (duh) πολιτικός, πρωτοστάτης στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, παντρεμένος με κόρη αρχοντοσογιού (μέχρι και οικόσημο έχει-αμέ, τι μόνο στο GoT νόμιζες;) αποφασίζει να θέσει υποψηφιότητα για ΠτΔ μετά από μερικά χρόνια απουσίας από την πολιτική σκηνή. Ωραία ως εδώ. Η πρωταγωνίστριά μας όμως, η Ελσινόρη/Ελεονόρα Χατζή, την οποία γνωρίσαμε στον Φόνο 5 Αστέρων –ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΤΗΣ ΕΦΤΑΣΑΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ- λαμβάνει ανώνυμα email που στοχοποιούν τον εν λόγω κύριο για βρωμιές του παρελθόντος και έτσι λοιπόν αποφασίζει να το ψάξει περαιτέρω.
Εδώ θα κάνω μια μικρή παρένθεση για να πω ότι τον κύριο αυτό τον λένε Σκιαδά στο επίθετο και θα μου πείτε τι μας νοιάζει εμάς, well, ήθελα απλώς να σχολιάσω ότι Σκιαδά έλεγαν και τον φυσικό μου στο Λύκειο, ο οποίος -για να σας δώσω να καταλάβετε γιατί το αναφέρω- ήταν ο Super Mario με σάρκα και οστά. Καταλαβαίνετε πως όσο κύρος και να προσπάθησε να του δώσει η Ακρίτα, κάθε φορά που διάβαζα «ο Σκιαδάς αυτό, ο Σκιαδάς εκείνο» μου ερχόταν στο μυαλόσέξυ παχουλά μουστάκια. Και ηλεκτρομαγνητισμός.
Επανέρχομαι λοιπόν στον διεφθαρμένο (;) μας πολιτικό, ο οποίος επιδιώκει την επάνοδό του στην πολιτική, ενώ μία νέα δημοσιογράφος προσπαθεί να ξεσκεπάσει το μυστήριο γύρω από το όνομά του μέσω των emails που είπαμε πιο πάνω. Hmm, that sounds familiar. Πού το έχω δει ρε γαμώτο…
Θα μου πείτε οκ, το House of Cards περίμενε η Ακρίτα για να εμπνευστεί τέτοιο σενάριο, λες και δε ζει στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Συμφωνώ. Ωστόσο, ακριβώς επειδή είμαι fan του HoC, η υπόθεση μου φάνηκε σχεδόν ανιαρή. Δε συνέβη κάτι που δεν το έβλεπα να ‘ρχεται, καμία έκπληξη. Απολύτως καμία.
Ήμουν κοντά στο 3άρι από άποψη βαθμολογίας, αλλά θα γίνει 2άρι, γιατί πραγματικά δε βρήκα κάποιο ενδιαφέρον, μόνο ίσως στις τελευταίες 70 σελίδες που δεν προλαβαίνεις τις εξελίξεις. Εξηγώ το δυάρι μου: βρήκα κάποιες (μικρές;) τρύπες στην υπόθεση, οι sidekicks χαρακτήρες πέρα από τραβηγμένα στερεοτυπικοί ήταν οριακά αδιάφοροι και ίσως ρε παιδί μου κι εγώ να είχα σχετικά υψηλές προσδοκίες γιατί μου είχε αρέσει αρκετά ο Φόνος Πέντε Αστέρων.
Τέλος, θέλω να πω ότι κάποια στιγμή πρέπει να πάψει να υπάρχει το φαινόμενο «διάλογοι απογευματινής σειράς» γιατί καταντά γραφικό και γελοίο. Παραθέτω:
ΧΑΧΧΑΧΑΧΑ ΡΕ ΠΑΤΕ ΚΑΛΑ; ΠΟΙΟ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΗΛΙΚΙΑΣ 50+ ΜΑΛΩΝΕΙ ΜΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΤΑΚΕΣ; Σοβαρά τώρα. Αν είστε παντρεμένο (ή και όχι) ζευγάρι και μαλώνετε με παρόμοιο τρόπο, θα ήθελα πάρα πολύ να σας γνωρίσω. ΤΟΝ ΨΥΧΟΛΟΓΟ ΜΟΥ.
Θα μου πεις, καλή μου, Ακρίτα διάβασες, όχι Νέσμπο, χαλάρωσε λίγο (εν τω μεταξύ δεν έχω αξιωθεί να διαβάσω ακόμη Νέσμπο, αλλά κάτι έπρεπε να πω). Και θα σου πω:
(Η τελευταία γραμμή αφιερωμένη στην καλύτερη bookbuddy, Clementine Sunshine την οποία ευχαριστώ πολύ που μου το δάνεισε και δεν κλαίω τώρα τα λεφτά μου.)
Έλληνας (duh) πολιτικός, πρωτοστάτης στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, παντρεμένος με κόρη αρχοντοσογιού (μέχρι και οικόσημο έχει-αμέ, τι μόνο στο GoT νόμιζες;) αποφασίζει να θέσει υποψηφιότητα για ΠτΔ μετά από μερικά χρόνια απουσίας από την πολιτική σκηνή. Ωραία ως εδώ. Η πρωταγωνίστριά μας όμως, η Ελσινόρη/Ελεονόρα Χατζή, την οποία γνωρίσαμε στον Φόνο 5 Αστέρων –ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΤΗΣ ΕΦΤΑΣΑΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ- λαμβάνει ανώνυμα email που στοχοποιούν τον εν λόγω κύριο για βρωμιές του παρελθόντος και έτσι λοιπόν αποφασίζει να το ψάξει περαιτέρω.
Εδώ θα κάνω μια μικρή παρένθεση για να πω ότι τον κύριο αυτό τον λένε Σκιαδά στο επίθετο και θα μου πείτε τι μας νοιάζει εμάς, well, ήθελα απλώς να σχολιάσω ότι Σκιαδά έλεγαν και τον φυσικό μου στο Λύκειο, ο οποίος -για να σας δώσω να καταλάβετε γιατί το αναφέρω- ήταν ο Super Mario με σάρκα και οστά. Καταλαβαίνετε πως όσο κύρος και να προσπάθησε να του δώσει η Ακρίτα, κάθε φορά που διάβαζα «ο Σκιαδάς αυτό, ο Σκιαδάς εκείνο» μου ερχόταν στο μυαλό
Επανέρχομαι λοιπόν στον διεφθαρμένο (;) μας πολιτικό, ο οποίος επιδιώκει την επάνοδό του στην πολιτική, ενώ μία νέα δημοσιογράφος προσπαθεί να ξεσκεπάσει το μυστήριο γύρω από το όνομά του μέσω των emails που είπαμε πιο πάνω. Hmm, that sounds familiar. Πού το έχω δει ρε γαμώτο…
Θα μου πείτε οκ, το House of Cards περίμενε η Ακρίτα για να εμπνευστεί τέτοιο σενάριο, λες και δε ζει στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Συμφωνώ. Ωστόσο, ακριβώς επειδή είμαι fan του HoC, η υπόθεση μου φάνηκε σχεδόν ανιαρή. Δε συνέβη κάτι που δεν το έβλεπα να ‘ρχεται, καμία έκπληξη. Απολύτως καμία.
Ήμουν κοντά στο 3άρι από άποψη βαθμολογίας, αλλά θα γίνει 2άρι, γιατί πραγματικά δε βρήκα κάποιο ενδιαφέρον, μόνο ίσως στις τελευταίες 70 σελίδες που δεν προλαβαίνεις τις εξελίξεις. Εξηγώ το δυάρι μου: βρήκα κάποιες (μικρές;) τρύπες στην υπόθεση, οι sidekicks χαρακτήρες πέρα από τραβηγμένα στερεοτυπικοί ήταν οριακά αδιάφοροι και ίσως ρε παιδί μου κι εγώ να είχα σχετικά υψηλές προσδοκίες γιατί μου είχε αρέσει αρκετά ο Φόνος Πέντε Αστέρων.
Τέλος, θέλω να πω ότι κάποια στιγμή πρέπει να πάψει να υπάρχει το φαινόμενο «διάλογοι απογευματινής σειράς» γιατί καταντά γραφικό και γελοίο. Παραθέτω:
«Ξέρεις ποια μου θυμίζεις; Εκείνη στο παραμύθι με τους πάγους που δε λιώναν. Τη βασίλισσα του χιονιού.»
«Δεν ήμουν πάντα η βασίλισσα του χιονιού, Αντώνη. Όχι πάντα. Εσύ μου κάρφωσες ένα κρύσταλλο στη θέση της καρδιάς. Όχι πάντα.»
ΧΑΧΧΑΧΑΧΑ ΡΕ ΠΑΤΕ ΚΑΛΑ; ΠΟΙΟ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΗΛΙΚΙΑΣ 50+ ΜΑΛΩΝΕΙ ΜΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΤΑΚΕΣ; Σοβαρά τώρα. Αν είστε παντρεμένο (ή και όχι) ζευγάρι και μαλώνετε με παρόμοιο τρόπο, θα ήθελα πάρα πολύ να σας γνωρίσω. ΤΟΝ ΨΥΧΟΛΟΓΟ ΜΟΥ.
Θα μου πεις, καλή μου, Ακρίτα διάβασες, όχι Νέσμπο, χαλάρωσε λίγο (εν τω μεταξύ δεν έχω αξιωθεί να διαβάσω ακόμη Νέσμπο, αλλά κάτι έπρεπε να πω). Και θα σου πω:
(Η τελευταία γραμμή αφιερωμένη στην καλύτερη bookbuddy, Clementine Sunshine την οποία ευχαριστώ πολύ που μου το δάνεισε και δεν κλαίω τώρα τα λεφτά μου.)
August 21, 2025
"Αστυνομικό" με old money βλαχάρες (γραμμένο από old money βλαχάρα) meets Στο Παρά Πέντε (χωρίς την ευφυΐα του Καπουτζίδη) με τρίμματα από ρομαντικό μυθιστόρημα του κώλου (old money παντρεύεται άξεστο λεφτά για να σώσει τα οικόσημα) και διαλόγους cheezy ελληνικής σαπουνόπερας για λοβοτομημένες.
Πασπαλίζουμε με φτηνή αντιμνηνονιακή προπαγάνδα (σε σαμπλοτ δράστης ενδοοικογενειακής βίας ψηφίζει ΝΑΙ στο δημοψήφισμα και θεωρεί τον Τσίπρα "τσογλάνι" -γκες γουάτ μωρή χαρχάλω, πολλοί ακόμη Έλληνες- αλλά σαπίζει ταυτόχρονα την γυναίκα του στο ξύλο, ενώ η ατρόμητη δημοσιογράφος/ντετέκτιβ από τα Λιντλ ψηφίζει ΟΧΙ), φτηνό διχαστικό τέχνασμα και αχρείαστο στην πλοκή, αλλά η Έλενα Ακρίτα, aka άγαμη θυγατέρα, είναι η αναγεννημένη στην κολυμπήθρα του Τσιπρωάμ. Κόρη του Λουκη Ακρίτα, σε μια δίκαια ζωή θα έγραφε τα φαρμακεία και τους σινεμάδες, αλλά βλέπεις έχουμε αναρχοτύπισσα στην πλοκή να σχολιάζει για "έγκυρες" εφημερίδες-τα εισαγωγικά της συγγραφέως, όχι δικά μου. Λες και η συγγραφέας δεν ήταν που έγραφε σε "έγκυρες" εφημερίδες επιφυλλίδες του κώλου. Ακόμη θυμάμαι που χρόνια πριν έγραψε ΔΥΟ χρονογραφήματα στα Νέα για το πως έμαθε να δένει γραβάτα ο γιος της για την αποφοίτηση από (το ιδιωτικό φυσικά) σχολείο του. ΤΟ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΝΑ ΔΕΝΕΙΣ ΓΡΑΒΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΡΕΤΣΙΝΙΑ ΟΛΟΙ ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ ΑΥΤΟ.
Όχι ότι οι κάτοικοι Εξαρχείων δεν παρουσιάζονται με στερεότυπα της κακιάς ώρας, αλλά που να κατεβαίνει μεγάλη γυναίκα από εκεί που μένει; Στο μεταξύ η περίφημη Μπλε Πολυκατοικία των Εξαρχείων κανένα μυστικό δεν έχει. Κάποιοι από τους ήρωες μένουν εκεί.
Κατά τα άλλα τρύπες της πλοκής ολούθε, από την εκτέλεση του φόνου (πυροβολισμός σε δεξίωση πολιτικού προσώπου) και το βασικό κόνσεπτ (μα θα μπορούσε χρόνια πριν να στείλει τα αποδεικτικά στοιχεία στις αρχές και της εφημερίδες και όχι να στήσει ένα παιχνίδι γάτας και ποντικιού!), μέχρι και λεπτομέρειες που ενοχλούν πολύ (το πιο εύκολο πράγμα είναι να μπεις στη βίλα πολιτικού ντυμένη κειτεραντζού , φτιάχνοντας μόνη τη στολή σου που την είδες στο ιντερνετ -όλες οι εταιρίες ανακοινώνουν που θα σερβίρουν και έχουν σαμπλ των στολών τους, όλοι το ξέρουν αυτό), για να μη μιλήσω για το φινάλε βγαλμένο από αμερικάνικο b movie
Κατά τα άλλα γελοία χρήση σοσιαλ μυδια -ας πει κάποιος στην Ακρίτα, ότι κάποιος που προαλείφεται για ΠτΔ δεν προσλαμβάνει επικοινωνιολόγο να του φτιάξει twitter, όποιος πάει για ΠτΔ, παίζουν άλλα παιχνίδια (ας ρωτήσει τους φίλους της γιατί δεν ψήφισαν τον Σταύρο Δήμα, μήπως δεν είχε followers στο twitter ;)
Μα είναι ευκολοδιάβαστο ! Την ακολουθώ στο Facebook ! Αυτό είναι το πρόβλημα κουκλίτσα μου. Είναι ευκολοδιάβαστο σαν ποστ στο Facebook. Λογοτεχνική αξία ποπ (με την κακή έννοια) για να ξεχαστεί την επόμενη μέρα.
Και ενώ κανονικά της αρμόζει ένα αστεράκι, είχε δυο καλές ανατροπούλες (ειδικά η τελευταία), ε δεν βαριέσαι, πάρε δύο αστεράκια.
EDIT : της δίνω τελικά το ένα αστεράκι που και της αξίζει άλλωστε. Η συνεχής ενασχόληση της με τα "κοινά", δηλαδή βλέπε από Σεφερλή μέχρι Αλεξίου (στον έναν έχει άποψη, στην άλλη πως τολμάτε και σχολιάζετε την ιερή μας αγελάδα), με το υφάκι-τα-ξέρω-όλα (ανάθεμα αν κατάλαβε στην υπόθεση Γεωργιάδη στη Μολδαβία τι σχολίασε στο κείμενο του Καρύπογλου), λέιτ συριζαία που την ξέβρασε το κύμα, κόρη διάσημου και αυτή, αν δεν ήταν η κόρη του Λουκη Ακριτα, θα έγραφε τα φαρμακεία. Και φυσικά ένα αστεράκι, όχι μόνο "εκδικητικά", αλλά σαν γνήσια διχαστική και ακραία που είναι παρουσιάζει τους "καλούς" στο βιβλίο να ψηφίζουν ΟΧΙ στο δημοψήφισμα και τους "κακούς" ΝΑΙ. Κατά τα άλλα στην ροή ενός "αστυνομικού". Οι μόνες που θα σε υποστηρίζουνστο τέλος θα είναι κάτι κότες στο Facebook.
Πασπαλίζουμε με φτηνή αντιμνηνονιακή προπαγάνδα (σε σαμπλοτ δράστης ενδοοικογενειακής βίας ψηφίζει ΝΑΙ στο δημοψήφισμα και θεωρεί τον Τσίπρα "τσογλάνι" -γκες γουάτ μωρή χαρχάλω, πολλοί ακόμη Έλληνες- αλλά σαπίζει ταυτόχρονα την γυναίκα του στο ξύλο, ενώ η ατρόμητη δημοσιογράφος/ντετέκτιβ από τα Λιντλ ψηφίζει ΟΧΙ), φτηνό διχαστικό τέχνασμα και αχρείαστο στην πλοκή, αλλά η Έλενα Ακρίτα, aka άγαμη θυγατέρα, είναι η αναγεννημένη στην κολυμπήθρα του Τσιπρωάμ. Κόρη του Λουκη Ακρίτα, σε μια δίκαια ζωή θα έγραφε τα φαρμακεία και τους σινεμάδες, αλλά βλέπεις έχουμε αναρχοτύπισσα στην πλοκή να σχολιάζει για "έγκυρες" εφημερίδες-τα εισαγωγικά της συγγραφέως, όχι δικά μου. Λες και η συγγραφέας δεν ήταν που έγραφε σε "έγκυρες" εφημερίδες επιφυλλίδες του κώλου. Ακόμη θυμάμαι που χρόνια πριν έγραψε ΔΥΟ χρονογραφήματα στα Νέα για το πως έμαθε να δένει γραβάτα ο γιος της για την αποφοίτηση από (το ιδιωτικό φυσικά) σχολείο του. ΤΟ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΝΑ ΔΕΝΕΙΣ ΓΡΑΒΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΡΕΤΣΙΝΙΑ ΟΛΟΙ ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ ΑΥΤΟ.
Όχι ότι οι κάτοικοι Εξαρχείων δεν παρουσιάζονται με στερεότυπα της κακιάς ώρας, αλλά που να κατεβαίνει μεγάλη γυναίκα από εκεί που μένει; Στο μεταξύ η περίφημη Μπλε Πολυκατοικία των Εξαρχείων κανένα μυστικό δεν έχει. Κάποιοι από τους ήρωες μένουν εκεί.
Κατά τα άλλα τρύπες της πλοκής ολούθε, από την εκτέλεση του φόνου (πυροβολισμός σε δεξίωση πολιτικού προσώπου) και το βασικό κόνσεπτ (μα θα μπορούσε χρόνια πριν να στείλει τα αποδεικτικά στοιχεία στις αρχές και της εφημερίδες και όχι να στήσει ένα παιχνίδι γάτας και ποντικιού!), μέχρι και λεπτομέρειες που ενοχλούν πολύ (το πιο εύκολο πράγμα είναι να μπεις στη βίλα πολιτικού ντυμένη κειτεραντζού , φτιάχνοντας μόνη τη στολή σου που την είδες στο ιντερνετ -όλες οι εταιρίες ανακοινώνουν που θα σερβίρουν και έχουν σαμπλ των στολών τους, όλοι το ξέρουν αυτό), για να μη μιλήσω για το φινάλε βγαλμένο από αμερικάνικο b movie
Κατά τα άλλα γελοία χρήση σοσιαλ μυδια -ας πει κάποιος στην Ακρίτα, ότι κάποιος που προαλείφεται για ΠτΔ δεν προσλαμβάνει επικοινωνιολόγο να του φτιάξει twitter, όποιος πάει για ΠτΔ, παίζουν άλλα παιχνίδια (ας ρωτήσει τους φίλους της γιατί δεν ψήφισαν τον Σταύρο Δήμα, μήπως δεν είχε followers στο twitter ;)
Μα είναι ευκολοδιάβαστο ! Την ακολουθώ στο Facebook ! Αυτό είναι το πρόβλημα κουκλίτσα μου. Είναι ευκολοδιάβαστο σαν ποστ στο Facebook. Λογοτεχνική αξία ποπ (με την κακή έννοια) για να ξεχαστεί την επόμενη μέρα.
Και ενώ κανονικά της αρμόζει ένα αστεράκι, είχε δυο καλές ανατροπούλες (ειδικά η τελευταία), ε δεν βαριέσαι, πάρε δύο αστεράκια.
EDIT : της δίνω τελικά το ένα αστεράκι που και της αξίζει άλλωστε. Η συνεχής ενασχόληση της με τα "κοινά", δηλαδή βλέπε από Σεφερλή μέχρι Αλεξίου (στον έναν έχει άποψη, στην άλλη πως τολμάτε και σχολιάζετε την ιερή μας αγελάδα), με το υφάκι-τα-ξέρω-όλα (ανάθεμα αν κατάλαβε στην υπόθεση Γεωργιάδη στη Μολδαβία τι σχολίασε στο κείμενο του Καρύπογλου), λέιτ συριζαία που την ξέβρασε το κύμα, κόρη διάσημου και αυτή, αν δεν ήταν η κόρη του Λουκη Ακριτα, θα έγραφε τα φαρμακεία. Και φυσικά ένα αστεράκι, όχι μόνο "εκδικητικά", αλλά σαν γνήσια διχαστική και ακραία που είναι παρουσιάζει τους "καλούς" στο βιβλίο να ψηφίζουν ΟΧΙ στο δημοψήφισμα και τους "κακούς" ΝΑΙ. Κατά τα άλλα στην ροή ενός "αστυνομικού". Οι μόνες που θα σε υποστηρίζουνστο τέλος θα είναι κάτι κότες στο Facebook.
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 29, 2017
Την κυρία Ακρίτα την συμπαθώ πολύ. Πολλές φορές εχω διαβάσει ή ακούσει πράγματα από τα χείλη της τα οποία θα μπορούσα να έχω σκεφτεί ή πει και εγώ η ίδια. Αγαπώ το βιτριολικό της χιούμορ μου λείπει από την τηλεόραση αλλά συγγραφικά ποτέ δεν κατάφερε να μου δώσει αυτό που θα περίμενα από μια γυναίκα με τόσο δυνατή πένα που έκανε εκατομμύρια τηλεθεατών να πίνουν νερό στο όνομα της με τις περιπέτειες των ηρώων της στις τηλεοπτικές της δουλειές. Στο δια ταύτα για να μην σας κουράζω πέρα από αυτές λοιπόν τις δόσεις χιούμορ και καυστικής ειρωνείας που λατρεύω να διαβάζω και τις συνάντησα και εδώ το υπόλοιπο βιβλίο το βρίσκω κάτω του μετρίου και σίγουρα απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί αστυνομικό μυθιστόρημα. Σε κανένα σημείο του δε σου δημιουργεί αγωνία για το τι θα γίνει στη συνέχεια. Μάλλον κακογραμμένο χωρίς κάποια ιδιαίτερη πλοκή που να σου κόβει την ανάσα. Προσωπικά δε θα ταν από ιστορίες που εγω προσωπικά θα επέλεγα ως εκδοτικός οίκος να εκδώσω. Βέβαια θα μου πείτε δεν τους λένε όλους τους επίδοξους συγγραφείς Έλενα Ακρίτα. Ούτε για να περάσει η ώρα. Pass
June 22, 2017
Ένα κακογραμμένο, κοινότυπο και διανθισμένο με ψευδοεξυπνάδες βιβλίο που απέχει παρασάγγας απ' το να χαρακτηριστεί αστυνομικό μυθιστόρημα. Μην ξοδέψετε τα χρήματά σας για να το αγοράσετε.
December 4, 2018
Βαρετό, κλισεδιάρικο και αναμενόμενο.
January 2, 2018
4,5- 5 αστέρια.
Σελ.338
«Συνήθως όταν μπαίνει ο Ιούλιος (και δεν έχουμε δημοψηφίσματα, κρίσιμα γιούρογκρουπ και ξυλοδαρμούς στην Ευελπιδων) οι ρυθμοί στην Ελλάδα χαλαρώνουν. Η καλοκαιρινή ραστώνη απλώνεται γλυκά παντού και οι συρμοί του μετρό αραιώνουν. Όσοι έχουν ακόμα κάποια δουλειά, μετράνε αντίστροφα μέχρι την άδεια, ψάχνοντας παράλληλα τις σουπερ προσφορές του booking.com για τις διακοπές τους.
Εκείνον, όμως, τον Ιούλιο του 2016 η χώρα είχε καταληφθεί από τον πυρετό της πολύκροτης υπόθεσης Σκιαδά. Μια υπόθεση στην οποία η κοινή γνώμη δεν μπορούσε να αντισταθεί. Τα είχε όλα: πολιτικά σκάνδαλα, διαφθορά, δολοφονίες, σεξ, μυστικά, αποκαλύψεις, κι άπλετο χώρο για ταξικές αντιπαραθέσεις.» .
Ό, τι διαβάσετε στο πάνω quote αυτά και θα συναντήσετε σε αυτό το βιβλίο. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο κατ’εμε. Παραδέχομαι ότι μόλις το πήρα στα χέρια μου μέσα σε δυο- τρεις μέρες το διάβασα απνευστί. Γενικά και το γράψιμο αλλά και το χιούμορ της Ακρίτα σε συνδυασμό δεν σε κάνουν να το βαρεθείς, μα ούτε και να κουραστείς. Πραγματικά είναι ευκολοδιάβαστο.
Στοιχείο το οποίο όμως με ψιλοεκνεύρισε ήταν το cliffhanger στο τέλος. Πραγματικά το τέλος αυτό ήταν unexpected.
Αλλά τέλος πάντων, δεν θα πω όμως παραπάνω διαβάστε το βιβλίο!
Γενικά αυτά τα δυο βιβλια ("Φόνος 5 αστέρων" και "Το μυστικό της Μπλε πολυκατοικίας") θα έπρεπε να είναι σειρά βιβλίων και μαζί με αυτά να βγουν και άλλα βιβλία με της περιπέτειες της Ελσινόρης Χατζή (της δημοσιογράφου/ντεντέκτιβ).
Σελ.338
«Συνήθως όταν μπαίνει ο Ιούλιος (και δεν έχουμε δημοψηφίσματα, κρίσιμα γιούρογκρουπ και ξυλοδαρμούς στην Ευελπιδων) οι ρυθμοί στην Ελλάδα χαλαρώνουν. Η καλοκαιρινή ραστώνη απλώνεται γλυκά παντού και οι συρμοί του μετρό αραιώνουν. Όσοι έχουν ακόμα κάποια δουλειά, μετράνε αντίστροφα μέχρι την άδεια, ψάχνοντας παράλληλα τις σουπερ προσφορές του booking.com για τις διακοπές τους.
Εκείνον, όμως, τον Ιούλιο του 2016 η χώρα είχε καταληφθεί από τον πυρετό της πολύκροτης υπόθεσης Σκιαδά. Μια υπόθεση στην οποία η κοινή γνώμη δεν μπορούσε να αντισταθεί. Τα είχε όλα: πολιτικά σκάνδαλα, διαφθορά, δολοφονίες, σεξ, μυστικά, αποκαλύψεις, κι άπλετο χώρο για ταξικές αντιπαραθέσεις.» .
Ό, τι διαβάσετε στο πάνω quote αυτά και θα συναντήσετε σε αυτό το βιβλίο. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο κατ’εμε. Παραδέχομαι ότι μόλις το πήρα στα χέρια μου μέσα σε δυο- τρεις μέρες το διάβασα απνευστί. Γενικά και το γράψιμο αλλά και το χιούμορ της Ακρίτα σε συνδυασμό δεν σε κάνουν να το βαρεθείς, μα ούτε και να κουραστείς. Πραγματικά είναι ευκολοδιάβαστο.
Στοιχείο το οποίο όμως με ψιλοεκνεύρισε ήταν το cliffhanger στο τέλος. Πραγματικά το τέλος αυτό ήταν unexpected.
Αλλά τέλος πάντων, δεν θα πω όμως παραπάνω διαβάστε το βιβλίο!
Γενικά αυτά τα δυο βιβλια ("Φόνος 5 αστέρων" και "Το μυστικό της Μπλε πολυκατοικίας") θα έπρεπε να είναι σειρά βιβλίων και μαζί με αυτά να βγουν και άλλα βιβλία με της περιπέτειες της Ελσινόρης Χατζή (της δημοσιογράφου/ντεντέκτιβ).
April 17, 2018
Αγαπημένη Έλενα Ακρίτα!
Πόσο μου αρέσει ο τρόπος που γράφει.. Τι καυστικό χιούμορ.. Ατάκες που θέλεις να τις αντιγραψεις σε ενα χαρτάκι και να τις λες στους φίλους σου να ξεκαρδιζεστε παρεα... Εξαιρετικό μυαλό η κυρία Ακρίτα!
3 αστέρια λοιπόν για την υπέροχη γραφή της. Η ιστορία δεν μπορώ να πω πως με συγκλονισε..Δεν με άφησε και αδιάφορη βέβαια. Έχοντας διαβάσει αρκετά βιβλία μυστηρίου μπορώ να πω ότι Το μυστικό της Μπλε πολυκατοικίας ήταν αρκετά προβλεψιμο. Ήλπιζα για μια ανατροπή αλλά δυστυχώς δεν ήρθε ποτε. Ίσως φταίει το γεγονός οτι όλοι οι νέοι χαρακτήρες πάντα ειναι ενοχοι one way or another.. Ξέρεις οτι η Ελσινορη ειναι καλο παιδί οπότε με λίγη προσοχή στον κάθε νέο χαρακτήρα στις 150 σελίδες εχεις ενώσει τις τελείες και έχεις λύσει το μυστήριο. Αν θυμάμαι καλα την ίδια αίσθηση μου ειχε αφήσει και το Φονος 5 αστέρων.
Ειμαι φαν της οπως και να χει.. Θα συνεχιζω να διαβαζω βιβλία της. Παω στοίχημα το επόμενο θα ειναι ακομα καλύτερο!
Πόσο μου αρέσει ο τρόπος που γράφει.. Τι καυστικό χιούμορ.. Ατάκες που θέλεις να τις αντιγραψεις σε ενα χαρτάκι και να τις λες στους φίλους σου να ξεκαρδιζεστε παρεα... Εξαιρετικό μυαλό η κυρία Ακρίτα!
3 αστέρια λοιπόν για την υπέροχη γραφή της. Η ιστορία δεν μπορώ να πω πως με συγκλονισε..Δεν με άφησε και αδιάφορη βέβαια. Έχοντας διαβάσει αρκετά βιβλία μυστηρίου μπορώ να πω ότι Το μυστικό της Μπλε πολυκατοικίας ήταν αρκετά προβλεψιμο. Ήλπιζα για μια ανατροπή αλλά δυστυχώς δεν ήρθε ποτε. Ίσως φταίει το γεγονός οτι όλοι οι νέοι χαρακτήρες πάντα ειναι ενοχοι one way or another.. Ξέρεις οτι η Ελσινορη ειναι καλο παιδί οπότε με λίγη προσοχή στον κάθε νέο χαρακτήρα στις 150 σελίδες εχεις ενώσει τις τελείες και έχεις λύσει το μυστήριο. Αν θυμάμαι καλα την ίδια αίσθηση μου ειχε αφήσει και το Φονος 5 αστέρων.
Ειμαι φαν της οπως και να χει.. Θα συνεχιζω να διαβαζω βιβλία της. Παω στοίχημα το επόμενο θα ειναι ακομα καλύτερο!
April 23, 2019
B.R.A.CE. 2019
4 βιβλία για τα οποία θα έχεις μια ευφάνταστη δική σου κατηγορία (4 βιβλία συγγραφέων που τα μικρά τους ονόματα σχηματίζουν το ακρωνύμιο ΣΕΚΕ)
Μην έχοντας διαβάσει το πρώτο, θα αναφέρω ότι δεν μου έγινε σπόιλερ για την υπόθεση του, σε περίπτωση που ήθελα να το διαβάσω.
Θα πω μόνο 2 πράγματα:
i) Είναι μόνο για να περάσει η ώρα, χωρίς να προσφέρει τίποτα.
ii) Αν γινόταν σήριαλ, θα ήταν πολύ καλύτερο
Από την πένα της Κας Ακρίτα, ειλικρινά περίμενα πολλά παραπάνω.
*Ενώ το διάβαζα στο πίσω μέρος του μυαλού μου έπαιζε αυτό το τραγούδι Γόβα Στιλέτο - Έλλη Πασπαλά
Μην έχοντας διαβάσει το πρώτο, θα αναφέρω ότι δεν μου έγινε σπόιλερ για την υπόθεση του, σε περίπτωση που ήθελα να το διαβάσω.
Θα πω μόνο 2 πράγματα:
i) Είναι μόνο για να περάσει η ώρα, χωρίς να προσφέρει τίποτα.
ii) Αν γινόταν σήριαλ, θα ήταν πολύ καλύτερο
Από την πένα της Κας Ακρίτα, ειλικρινά περίμενα πολλά παραπάνω.
*Ενώ το διάβαζα στο πίσω μέρος του μυαλού μου έπαιζε αυτό το τραγούδι Γόβα Στιλέτο - Έλλη Πασπαλά
May 19, 2017
Ε ναι λοιπόν πέντε αστεράκια. Γιατί εκπληρώνει πλήρως το σκοπό του. Ευχάριστο γρήγορο,εξυπνο ,γραμμένο με χιούμορ, καλοστημένη πλοκή, συνεπές ως προς τις προθέσεις του.
July 11, 2018
Τίμιο ανάγνωσμα παραλίας. Και καλογραμμένο, όσο καλογραμμένο μπορεί να είναι ένα βιβλίο γραμμένο από δημοσιογράφο.
May 26, 2017
Δύο χρόνια μετά την περιπέτεια που έζησε στο πρώτο βιβλίο της σειράς, «Φόνος πέντε αστέρων», η μαχόμενη δημοσιογράφος Ελσινόρη Χατζή δέχεται στο γραφείο της την επίσκεψη μιας κοπέλας λίγο gothic, λίγο yolo, που θέλει η εφημερίδα να ασχοληθεί με τον σφετερισμό της κτηματικής περιουσίας του πατέρα της. Με αυτήν την επίσκεψη ξεκινάει μια σειρά αλυσιδωτών γεγονότων που εμπλέκουν την αγαπημένη πρωταγωνίστρια σε μια νέα περιπέτεια, γεμάτη ανατροπές, φόνους, σκοτεινά μυστικά και μια ματωμένη νύχτα, σαν εκείνη του Πολυτεχνείου το 1973. Δύο χρόνια μετά την πρώτη ιστορία, ο σύντροφος της Ελσινόρης, Αντρέας, μετακόμισε σε ένα διαμέρισμα στην Μπλε Πολυκατοικία των Εξαρχείων, γιατί ο ιδιοκτήτης της το νοίκιαζε πάμφθηνα. Μαζί το ζευγάρι αγωνίζεται να ξεπεράσει τις δυσκολίες που κουβαλούν τα ψυχικά τραύματα από το συμβάν στη λίμνη Στυμφαλία, σύντομα όμως θα μπλεχτούν σε μια νέα δίνη γεγονότων, ικανών να τους χωρίσουν οριστικά ή να τους ενώσουν διά παντός.
Η κυρία Έλενα Ακρίτα, με το νέο της αστυνομικό μυθιστόρημα, έχει προοδεύσει σε μεγάλο βαθμό ως προς το στυλ, την αφήγηση και τις κεντρικές ιδέες της. Παρατήρησα ότι έχει αφήσει λίγο στην άκρη το δηκτικό της χιούμορ και τις πολλές, έξυπνες και χιουμοριστικές ατάκες της, ρίχνοντας το βάρος της στα γεγονότα αυτά καθαυτά. Όχι ότι έχουμε στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών, απλώς εδώ εναρμονίζονται ακόμη καλύτερα η αστυνομική πλοκή με την ελαφρότητα της ατάκας και του σαρκασμού. Η αστική τάξη αποδομείται ανελέητα ως προς τις κοινωνικές και οικογενειακές σχέσεις και δίνει άλλο ένα καλό έρεισμα για μια ικανοποιητική ιστορία μυστηρίου. Ο Αντώνης Σκιαδάς, που είχε εξαφανιστεί από την πολιτική για ένα χρονικό διάστημα, παρ’ όλο που είχε χρηματίσει από βουλευτής μέχρι υπουργός, επιστρέφει τώρα στην αρένα, με δήλιο στόχο την Προεδρία της Δημοκρατίας. Θα τα καταφέρει; Υπάρχει μήπως στο παρελθόν του κάτι αρκετά σοβαρό και επιλήψιμο για την καριέρα του ή κατάφερε να σκεπάσει τα πάντα; Η σύζυγός του, Ρεγγίνα, μια γυναίκα που αναγκάστηκε να τον παντρευτεί λίγο μετά το Πολυτεχνείο επί Δικτατορίας, γιατί εξακολουθεί να τον αποφεύγει στις ιδιωτικές τους συναντήσεις; Η κόρη τους, Πέρσα, πώς κατάφερε να μεγαλώσει και τι ερεθίσματα απέκτησε σε αυτό το περιβάλλον πλούτου και ευμάρειας;
Στο άλλο άκρο, πιο κοντά στη ζωή της Ελσινόρης, έχουμε τον Αντρέα, τον έρωτα της ηρωίδας και τον τρόπο που προσπαθούν να επικοινωνήσουν στην καθημερινότητά τους, με τα διαφορετικά ενδιαφέροντα και των δύο και τα ακατάστατα ωράρια εκείνης. Ποιος είναι ο Ντίλαν, ο νοικάρης του διαμερίσματος της Μπλε Πολυκατοικίας, και από πού γνωρίζεται με τον Αντρέα; Γιατί μιλάνε συνέχεια για ένα κοινό παρελθόν, το οποίο εσκεμμένα δεν αναλύουν περισσότερο; Ποια είναι η Γιολάντα, το κορίτσι που ζήτησε τη βοήθεια της Ελσινόρης, και πώς συνδέεται η δική της ιστορία με την πλοκή του μυθιστορήματος;
Το «Μυστικό της Μπλε Πολυκατοικίας» το διάβασα απνευστί, αδιαφορώντας και αγνοώντας για άλλη μια φορά τα πάντα γύρω μου. Φαΐ καμμένο, γατί γραμμένο, κρεβάτι ξεστρωμένο, αβέβαιο το πεπρωμένο (άσχετο!). Πρόκειται για μια ιστορία σύγχρονη, μοντέρνα, με λέξεις και φράσεις που εξακολουθώ ν’ ακούω στην καθημερινότητά μου είτε αφορούν την κυβερνητική πολιτική του πρωθυπουργού είτε τις κομμένες συντάξεις είτε την ασφάλεια της νιρβάνας που χαρίζουν τα τούρκικα (και όχι μόνο) σίριαλ είτε τον τρόπο που ξεσπούν τα επεισόδια κάθε τρεις και λίγο στα Εξάρχεια. Άνθρωποι αληθινοί, σωστά τοποθετημένοι σε καίριες θέσεις της ιστορίας, μυστικά καλά κρυμμένα και έξυπνος τρόπος αποκάλυψής τους και των συνεπειών τους, δέθηκαν σε ένα ομοειδές σύνολο που δε με άφησε να πάρω ανάσα. Στην πορεία της ανάγνωσης, τα μυστικά πληθαίνουν, τα πτώματα αυξάνονται, οι μάσκες ��έφτουν και τα κομμάτια του παζλ μπαίνουν στη θέση τους. Η κυρία Ακρίτα δείχνει καταφανώς και αληθοφανώς τη σαπίλα που μπορεί να υπάρχει στην πολιτική ζωή του τόπου, με διακριτικές αιχμές και ολοζώντανα παραδείγματα.
Μέσα από το κείμενο βγαίνουν διαχρονικές αλήθειες για τις οικογενειακές σχέσεις, για τη φαυλότητα όσων αποκτούν ξαφνικά, ανεξέλεγκτα και χωρίς εφόδια την εξουσία, και πάνω από όλα για τους ανθρώπινους δεσμούς και για το πόσο εύκολα αυτοί σπάνε. Η επιμέρους ιστορία του Ντίλαν με τη νοικάρισσα του άλλου διαμερίσματος που έχει, μια γυναίκα που πέφτει θύμα βιαιοπραγίας από τον άντρα της, ήταν άκρως συγκινητική και δοσμένη με υπέρμετρη ευαισθησία. Το σύνολο του βιβλίου δε θα το ξεχάσω, όμως η ιστορία της Άννας και του Ντίλαν με συγκίνησε λίγο πα��απάνω. Επίσης, η Ελσινόρη παραμένει πιστή στις ηθικές της αρχές και, παρ’ όλες τις δυσκολίες που συναντά, θέλει να φτάσει την ιστορία ως το τέλος όχι για την ίδια την τιμωρία αλλά για την ηθική ικανοποίησή της.
«Το μυστικό της Μπλε Πολυκατοικίας», αυτού του διάσημου κτίσματος των Εξαρχείων, είναι μια συναρπαστική περιπέτεια, με αγωνία, ανατροπές, εκπλήξεις και εύστοχες πανανθρώπινες αλήθειες. Η ιστορία με ταξίδεψε από το μακρινό 1974, με παραστατικότατες σκηνές της εισβολής στο Πολυτεχνείο, ως το σήμερα, όπου η ιδεολογία εκείνης της εποχής έχει φύγει ανεπιστρεπτί από την καθημερινότητά μας. Πρόκεται για μια εξίσου δυνατή συνέχεια του «Φόνου πέντε αστέρων», την οποία συνιστώ ανεπιφύλακτα.
Η κυρία Έλενα Ακρίτα, με το νέο της αστυνομικό μυθιστόρημα, έχει προοδεύσει σε μεγάλο βαθμό ως προς το στυλ, την αφήγηση και τις κεντρικές ιδέες της. Παρατήρησα ότι έχει αφήσει λίγο στην άκρη το δηκτικό της χιούμορ και τις πολλές, έξυπνες και χιουμοριστικές ατάκες της, ρίχνοντας το βάρος της στα γεγονότα αυτά καθαυτά. Όχι ότι έχουμε στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών, απλώς εδώ εναρμονίζονται ακόμη καλύτερα η αστυνομική πλοκή με την ελαφρότητα της ατάκας και του σαρκασμού. Η αστική τάξη αποδομείται ανελέητα ως προς τις κοινωνικές και οικογενειακές σχέσεις και δίνει άλλο ένα καλό έρεισμα για μια ικανοποιητική ιστορία μυστηρίου. Ο Αντώνης Σκιαδάς, που είχε εξαφανιστεί από την πολιτική για ένα χρονικό διάστημα, παρ’ όλο που είχε χρηματίσει από βουλευτής μέχρι υπουργός, επιστρέφει τώρα στην αρένα, με δήλιο στόχο την Προεδρία της Δημοκρατίας. Θα τα καταφέρει; Υπάρχει μήπως στο παρελθόν του κάτι αρκετά σοβαρό και επιλήψιμο για την καριέρα του ή κατάφερε να σκεπάσει τα πάντα; Η σύζυγός του, Ρεγγίνα, μια γυναίκα που αναγκάστηκε να τον παντρευτεί λίγο μετά το Πολυτεχνείο επί Δικτατορίας, γιατί εξακολουθεί να τον αποφεύγει στις ιδιωτικές τους συναντήσεις; Η κόρη τους, Πέρσα, πώς κατάφερε να μεγαλώσει και τι ερεθίσματα απέκτησε σε αυτό το περιβάλλον πλούτου και ευμάρειας;
Στο άλλο άκρο, πιο κοντά στη ζωή της Ελσινόρης, έχουμε τον Αντρέα, τον έρωτα της ηρωίδας και τον τρόπο που προσπαθούν να επικοινωνήσουν στην καθημερινότητά τους, με τα διαφορετικά ενδιαφέροντα και των δύο και τα ακατάστατα ωράρια εκείνης. Ποιος είναι ο Ντίλαν, ο νοικάρης του διαμερίσματος της Μπλε Πολυκατοικίας, και από πού γνωρίζεται με τον Αντρέα; Γιατί μιλάνε συνέχεια για ένα κοινό παρελθόν, το οποίο εσκεμμένα δεν αναλύουν περισσότερο; Ποια είναι η Γιολάντα, το κορίτσι που ζήτησε τη βοήθεια της Ελσινόρης, και πώς συνδέεται η δική της ιστορία με την πλοκή του μυθιστορήματος;
Το «Μυστικό της Μπλε Πολυκατοικίας» το διάβασα απνευστί, αδιαφορώντας και αγνοώντας για άλλη μια φορά τα πάντα γύρω μου. Φαΐ καμμένο, γατί γραμμένο, κρεβάτι ξεστρωμένο, αβέβαιο το πεπρωμένο (άσχετο!). Πρόκειται για μια ιστορία σύγχρονη, μοντέρνα, με λέξεις και φράσεις που εξακολουθώ ν’ ακούω στην καθημερινότητά μου είτε αφορούν την κυβερνητική πολιτική του πρωθυπουργού είτε τις κομμένες συντάξεις είτε την ασφάλεια της νιρβάνας που χαρίζουν τα τούρκικα (και όχι μόνο) σίριαλ είτε τον τρόπο που ξεσπούν τα επεισόδια κάθε τρεις και λίγο στα Εξάρχεια. Άνθρωποι αληθινοί, σωστά τοποθετημένοι σε καίριες θέσεις της ιστορίας, μυστικά καλά κρυμμένα και έξυπνος τρόπος αποκάλυψής τους και των συνεπειών τους, δέθηκαν σε ένα ομοειδές σύνολο που δε με άφησε να πάρω ανάσα. Στην πορεία της ανάγνωσης, τα μυστικά πληθαίνουν, τα πτώματα αυξάνονται, οι μάσκες ��έφτουν και τα κομμάτια του παζλ μπαίνουν στη θέση τους. Η κυρία Ακρίτα δείχνει καταφανώς και αληθοφανώς τη σαπίλα που μπορεί να υπάρχει στην πολιτική ζωή του τόπου, με διακριτικές αιχμές και ολοζώντανα παραδείγματα.
Μέσα από το κείμενο βγαίνουν διαχρονικές αλήθειες για τις οικογενειακές σχέσεις, για τη φαυλότητα όσων αποκτούν ξαφνικά, ανεξέλεγκτα και χωρίς εφόδια την εξουσία, και πάνω από όλα για τους ανθρώπινους δεσμούς και για το πόσο εύκολα αυτοί σπάνε. Η επιμέρους ιστορία του Ντίλαν με τη νοικάρισσα του άλλου διαμερίσματος που έχει, μια γυναίκα που πέφτει θύμα βιαιοπραγίας από τον άντρα της, ήταν άκρως συγκινητική και δοσμένη με υπέρμετρη ευαισθησία. Το σύνολο του βιβλίου δε θα το ξεχάσω, όμως η ιστορία της Άννας και του Ντίλαν με συγκίνησε λίγο πα��απάνω. Επίσης, η Ελσινόρη παραμένει πιστή στις ηθικές της αρχές και, παρ’ όλες τις δυσκολίες που συναντά, θέλει να φτάσει την ιστορία ως το τέλος όχι για την ίδια την τιμωρία αλλά για την ηθική ικανοποίησή της.
«Το μυστικό της Μπλε Πολυκατοικίας», αυτού του διάσημου κτίσματος των Εξαρχείων, είναι μια συναρπαστική περιπέτεια, με αγωνία, ανατροπές, εκπλήξεις και εύστοχες πανανθρώπινες αλήθειες. Η ιστορία με ταξίδεψε από το μακρινό 1974, με παραστατικότατες σκηνές της εισβολής στο Πολυτεχνείο, ως το σήμερα, όπου η ιδεολογία εκείνης της εποχής έχει φύγει ανεπιστρεπτί από την καθημερινότητά μας. Πρόκεται για μια εξίσου δυνατή συνέχεια του «Φόνου πέντε αστέρων», την οποία συνιστώ ανεπιφύλακτα.
July 10, 2020
Ευτυχως που υπάρχουν και οι εκδοσεις Διοπτρα και εκδιδονται τετοια σκουπίδια, διοτι περι σκουπιδιου προκειται. Ουτε καν σκουπιδι. Φτηνο μεσο αποτυχημενης κομματικης προπαγανδας.
Η Ακριτα μπέρδεψε στην κυριολεξια την βουρτσα με την πουτσα. Οτι της ελειπε δηλαδη σαν αγαμη θυγατερα που δηλωνε. Θυμηθηκε τα Εξαρχεια και την επανασταση στα 70 της μετα από μια σειρα αποτυχημενων προσπαθειων να γινει ηθοποιος, σεναριογραφος, παρουσιαστρια, θεατρική συγγραφέας κ.ο.κ. Τωρα πια, ενα βημα πριν την γεροντικη ανοια, βλεπει στο προσωπο του Αλ6 ενα ηγετη τεραστιου διαμετρηματος και φυσικα οχυρωνεται απεναντι από ολους τους κακούς που διαβουλεύονται τον μεγαλο ηγετη.
Η υποθεση προκαλει γέλια. Μάλλον είναι καλύτερο από παράσταση του Σεφερλη (που τολμησε και να τον κατηγορησει). Πιο πολύ γέλιο ριχνει κανεις με το βιβλιο της Ακριτα παρα με τις παραστασεις του Σεφερλη. Και νομιζω δεν πρεπει να εχει καταλαβει πως το κοινο του Σεφερλη ειναι ακριβως το ιδιο με το δικο της. Αυτο το κοινο που διψά για χιούμορ τουαλέτας διψας και για κομματικα ξεκατινιασματα αλλα και αγιοποιηση πολιτικων.
Παμε παλι στο βιβλιο και στην δολοφονια πολιτικου προσωπου, αυτο το τοσο πρωτοτυπο σεναριο. Τόσο κακοφτιαγμενο και τοσο προβλεψιμο που πραγματικα σαν σεναριο αξιζει να το γυρισει ταινια ο Σεφερλης. θα το απογείωνε.
Τοσο προβλεψιμο σαν τα αρθρα της αγαμης. Υπερ Ζακ κατα Σεφερλη. Υπερ Παπαδημουλη κατα Τσιοδρα.
Αν πραγματικα ο Αλ6ς δεν ειναι αχαριστος ας της δωσει μια θεση διπλα στον αλλο κολοσσο της δημοσιογραφιας τον Βλαξεβανη και ας κανουν δυο τους πια το γραφειο προπαγανδας του ΣΥΡΙΖΑ μηπως και σωσουν το κομμα οπα την πολιτικη κατρακυλα που του αξιζε.
Η Ακριτα μπέρδεψε στην κυριολεξια την βουρτσα με την πουτσα. Οτι της ελειπε δηλαδη σαν αγαμη θυγατερα που δηλωνε. Θυμηθηκε τα Εξαρχεια και την επανασταση στα 70 της μετα από μια σειρα αποτυχημενων προσπαθειων να γινει ηθοποιος, σεναριογραφος, παρουσιαστρια, θεατρική συγγραφέας κ.ο.κ. Τωρα πια, ενα βημα πριν την γεροντικη ανοια, βλεπει στο προσωπο του Αλ6 ενα ηγετη τεραστιου διαμετρηματος και φυσικα οχυρωνεται απεναντι από ολους τους κακούς που διαβουλεύονται τον μεγαλο ηγετη.
Η υποθεση προκαλει γέλια. Μάλλον είναι καλύτερο από παράσταση του Σεφερλη (που τολμησε και να τον κατηγορησει). Πιο πολύ γέλιο ριχνει κανεις με το βιβλιο της Ακριτα παρα με τις παραστασεις του Σεφερλη. Και νομιζω δεν πρεπει να εχει καταλαβει πως το κοινο του Σεφερλη ειναι ακριβως το ιδιο με το δικο της. Αυτο το κοινο που διψά για χιούμορ τουαλέτας διψας και για κομματικα ξεκατινιασματα αλλα και αγιοποιηση πολιτικων.
Παμε παλι στο βιβλιο και στην δολοφονια πολιτικου προσωπου, αυτο το τοσο πρωτοτυπο σεναριο. Τόσο κακοφτιαγμενο και τοσο προβλεψιμο που πραγματικα σαν σεναριο αξιζει να το γυρισει ταινια ο Σεφερλης. θα το απογείωνε.
Τοσο προβλεψιμο σαν τα αρθρα της αγαμης. Υπερ Ζακ κατα Σεφερλη. Υπερ Παπαδημουλη κατα Τσιοδρα.
Αν πραγματικα ο Αλ6ς δεν ειναι αχαριστος ας της δωσει μια θεση διπλα στον αλλο κολοσσο της δημοσιογραφιας τον Βλαξεβανη και ας κανουν δυο τους πια το γραφειο προπαγανδας του ΣΥΡΙΖΑ μηπως και σωσουν το κομμα οπα την πολιτικη κατρακυλα που του αξιζε.
August 21, 2025
Εκνευριστικά κομματοποιημένο και λιγότερο πολιτικοποιημένο βιβλίο (χωρίς όμως ποτέ να αναφέρει ονομαστικά κάποια πολιτική παράταξη), από μία κυρία εμφανώς "καλής οικογενείας" που -μεταξύ άλλων- 'υλογάει λίγο και τα γένια των γόνων "καλών οικογενειών" (εισαγωγικά γιατί δεν μπορώ να πάρω ποτέ στα σοβαρά αυτή τη φράση που σίγουρα επινοήθηκε από τις "καλές οικογένειες" και διαιωνίστηκε από τους γλείφτες τους). Αξέχαστη θα μου μείνει η φράση της φτωχιάς (πλην τίμιας;) Γιολάντας "Έχουν γούστο αυτοί οι πλούσιοι" δοκιμάζοντας το ακριβό κρασί της δεξίωσης.
Όπως ομολογεί πάνω κάτω και το ίδιο το βιβλίο, η ιστορία έχει και ίντριγκα, σεξ, μυστήριο, έγκλημα και τιμωρία, σασπένς, ταξικές διαμάχες, πολιτικό ενδιαφέρον. Μολαταύτα, το ποιο είναι το τάργκετ γκρουπ του βιβλίου, για εμένα θα παραμείνει ένα μυστήριο, γιατί όπως το διάβασα μου φαίνεται ότι στόχευε στην αναντάμ-παπαντάμ πλούσια Αθηναία σοσιαλίτ, που όμως είναι και ψυχοπονιάρα (όποτε θυμάται δηλαδή), είναι και ακριβοδίκαιη αριστερή (από αυτές με τις τσέπες μόνο στη δεξιά μεριά του παντελονιού, μη γελιέστε). Δεν μπορεί όμως αυτό να είναι το τάργκετ γκρουπ του βιβλίου γιατί θα είχαν εκδοθεί 3 αντίτυπα για καλοντυμένες κυρίες με αυταπάτες.
Η συγγραφέας έχοντας επινοήσει μία ιστορία άξια βιβλίου, που είχε εξαιρετικές δυνατότητες να αποτελέσει ένα πρώτης κλάσης μυθιστορηματάκι, αποφασίζει να μας χώσει στο λαιμό μέσω του πονήματός της την αγάπη της για την μετριοπαθή αριστερά, ενώ παράλληλα κάθε αριστερόφρων του βιβλίου είναι μετενσάρκωση του Αδέκαστου Μπάρα αλλά και του σούπερμαν, σώζοντας με έναν υποβόσκων σεξιστικό τρόπο αδύναμες κορασίδες δώθε-κείθε (βλ. Ελσινόρη από τον Άγγελο, Γιολάντα και Μαρία από τον Ντίλαν). Επίσης αν εσείς έχετε γνωρίσει ποτέ Ελσινόρη, Γιολάντα, Ρεγκίνα και Μάρκελλο, θα ήθελα να μάθω πού κυκλοφορείτε. Δεν έχω πειστεί καν ότι το Ελσινόρη είναι υπαρκτό όνομα.
Η ιστορία έχει μια σειρά από λογικά κενά τα οποία θα μπορούσαν να είχαν μπαλωθεί σχετικά εύκολα, αλλά λογικά το βιβλίο όχι μόνο περιγράφει ένα καλοκαίρι αλλά γράφτηκε μέσα σε ένα καλοκαίρι, με πολλή ζέστη, χαλασμένο ανεμιστήρα και πολλούς, πολλούς αντιπερισπασμούς. Η πρόζα είναι ανεκδιήγητη, καθόλου φυσική και πραγματικά πολύ κρίμα γιατί η ιστορία η ίδια είχε ένα στοιχειώδες βάθος, αρκετό για να αποτελέσει ένα διασκεδαστικό ανάγνωσμα. Το (τα;) -δήθεν- πλοτ τουίστ φώναζε από χιλιόμετρα και μάλλον θα ήταν καλύτερο να μην υπήρχε καθώς αφαιρεί της αληθοφάνειας.
Για παραλία είναι πολύ καλό αν δεν σας αρέσουν τα σταυρόλεξα και τα sudoku.
Όπως ομολογεί πάνω κάτω και το ίδιο το βιβλίο, η ιστορία έχει και ίντριγκα, σεξ, μυστήριο, έγκλημα και τιμωρία, σασπένς, ταξικές διαμάχες, πολιτικό ενδιαφέρον. Μολαταύτα, το ποιο είναι το τάργκετ γκρουπ του βιβλίου, για εμένα θα παραμείνει ένα μυστήριο, γιατί όπως το διάβασα μου φαίνεται ότι στόχευε στην αναντάμ-παπαντάμ πλούσια Αθηναία σοσιαλίτ, που όμως είναι και ψυχοπονιάρα (όποτε θυμάται δηλαδή), είναι και ακριβοδίκαιη αριστερή (από αυτές με τις τσέπες μόνο στη δεξιά μεριά του παντελονιού, μη γελιέστε). Δεν μπορεί όμως αυτό να είναι το τάργκετ γκρουπ του βιβλίου γιατί θα είχαν εκδοθεί 3 αντίτυπα για καλοντυμένες κυρίες με αυταπάτες.
Η συγγραφέας έχοντας επινοήσει μία ιστορία άξια βιβλίου, που είχε εξαιρετικές δυνατότητες να αποτελέσει ένα πρώτης κλάσης μυθιστορηματάκι, αποφασίζει να μας χώσει στο λαιμό μέσω του πονήματός της την αγάπη της για την μετριοπαθή αριστερά, ενώ παράλληλα κάθε αριστερόφρων του βιβλίου είναι μετενσάρκωση του Αδέκαστου Μπάρα αλλά και του σούπερμαν, σώζοντας με έναν υποβόσκων σεξιστικό τρόπο αδύναμες κορασίδες δώθε-κείθε (βλ. Ελσινόρη από τον Άγγελο, Γιολάντα και Μαρία από τον Ντίλαν). Επίσης αν εσείς έχετε γνωρίσει ποτέ Ελσινόρη, Γιολάντα, Ρεγκίνα και Μάρκελλο, θα ήθελα να μάθω πού κυκλοφορείτε. Δεν έχω πειστεί καν ότι το Ελσινόρη είναι υπαρκτό όνομα.
Η ιστορία έχει μια σειρά από λογικά κενά τα οποία θα μπορούσαν να είχαν μπαλωθεί σχετικά εύκολα, αλλά λογικά το βιβλίο όχι μόνο περιγράφει ένα καλοκαίρι αλλά γράφτηκε μέσα σε ένα καλοκαίρι, με πολλή ζέστη, χαλασμένο ανεμιστήρα και πολλούς, πολλούς αντιπερισπασμούς. Η πρόζα είναι ανεκδιήγητη, καθόλου φυσική και πραγματικά πολύ κρίμα γιατί η ιστορία η ίδια είχε ένα στοιχειώδες βάθος, αρκετό για να αποτελέσει ένα διασκεδαστικό ανάγνωσμα. Το (τα;) -δήθεν- πλοτ τουίστ φώναζε από χιλιόμετρα και μάλλον θα ήταν καλύτερο να μην υπήρχε καθώς αφαιρεί της αληθοφάνειας.
Για παραλία είναι πολύ καλό αν δεν σας αρέσουν τα σταυρόλεξα και τα sudoku.
January 26, 2023
Αδιάφορο, άχρωμο και ανευρο, τόσο πολύ που από κάποια στιγμή και μετά ποσώς με ενδιέφερε η Ελσινορη και η παρέα της. Οφείλω να παραδεχτώ πως αυτό που με κράτησε ήταν η ζωντανή και απολαυστική πένα της κας Ακρίτα, αν έλειπε αυτή, θα είχα εγκαταλείψει πολύ νωρίς αυτό το βιβλίο που με έκανε να πλήξω, απίστευτα. 2 μικρά, άχρωμα αστεράκια και πάμε γι'αλλα!
July 10, 2017
Άψογο. Πολύ ενδιαφέρουσα υπόθεση, πολύ καλή οικονομία στην εξέλιξη της ιστορίας, με σταθερή πρόοδο. Μια πρωταγωνίστρια που φαντάζει πραγματικός καθημερινός άνθρωπος, απόλυτα προσιτή στον αναγνώστη, τέλεια μέσα στις ατέλειές της. Και τελος, έκταση "τόσο-όσο". Δεν σε κουράζει, αλλά δεν μένεις ανικανοποίητος!
(Μακάρι να συνεχιστεί η σειρά με την Ελσινόρη!)
(Μακάρι να συνεχιστεί η σειρά με την Ελσινόρη!)
August 15, 2018
Δημοσιογράφος - ντετέκτιβ προσπαθεί να φέρει στο φως ένα έγκλημα που έγινε πριν σαράντα χρόνια, για χάρη της δημοσιογραφικής αλήθειας. Γρήγορο, καλογραμμένο, με χιούμορ και σύμφωνα με τον παλμό της εποχής. Το συστήνω ανεπιφύλακτα σε όσους θέλουν να διαβάσουν ένα όμορφο, αστυνομικό μυθιστόρημα.
July 21, 2018
Δείτε επίσης και στο Chill and read
Τη νύχτα του Πολυτεχνείου συνέβησαν πολλά πράγματα. Μεταξύ αυτών κι ένας φόνος που ποτέ δεν αναγνωρίστηκε, αλλά θάφτηκε ανάμεσα στα θύματα της δύσκολης εκείνης νύχτας.
Χρόνια αργότερα, η δημοσιογράφος Ελσινόρη Χατζή θα λάβει στο e-mail της κάποια στοιχεία που δημιουργούν ερωτηματικά για το τι πραγματικά έγινε εκείνη τη νύχτα και ποιος είναι ο θύτης ενός φόνου που ποτέ δεν ήρθε στο φως. Η Ελσινόρη θα ακολουθήσει το ένστικτό της και θα αρχίσει μια έρευνα που θα τη βάλει βαθιά μέσα σε πολιτικά παιχνίδια και ιστορίες του παρελθόντος.
Πολλοί οι χαρακτήρες που μπλέκονται στην ιστορία, καθένας από τη δική του σκοπιά. Φαίνεται πως η συγγραφέας, με την ιδιότητα της δημοσιογράφου, κινείται στο γνωστό της χώρο και στις διαδικασίες που πολύ καλά γνωρίζει. Έτσι ο χαρακτήρας της ηρωίδας είναι πολύ καλά δομημένος, όπως και ο χώρος στον οποίο κινείται.
Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα κινείται ανάμεσα στα Εξάρχεια και στην Κηφισιά. Περνώντας από την πλατεία Εξαρχείων και τη γύρω περιοχή, τους γνωστούς αγνώστους, τα άτομα που θα βρει κανείς να συναθροίζονται εκεί, μέχρι τη λεγόμενη υψηλή κοινωνία, τα μεγάλα τζάκια στην παλιά Κηφισιά και την πολιτική σκηνή.
Η έρευνα της δημοσιογράφου οδηγεί και την πλοκή της ιστορίας, η οποία δεν υπολείπεται της καυστικής γλώσσας και του χιούμορ της συγγραφέως. Ο γνωστός της λόγος, ο γνωστός τρόπος γραφής την ακολουθεί και σε αυτό το βιβλίο όπως και στα προηγούμενα αλλά και στα άρθρα της.
Τη νύχτα του Πολυτεχνείου συνέβησαν πολλά πράγματα. Μεταξύ αυτών κι ένας φόνος που ποτέ δεν αναγνωρίστηκε, αλλά θάφτηκε ανάμεσα στα θύματα της δύσκολης εκείνης νύχτας.
Χρόνια αργότερα, η δημοσιογράφος Ελσινόρη Χατζή θα λάβει στο e-mail της κάποια στοιχεία που δημιουργούν ερωτηματικά για το τι πραγματικά έγινε εκείνη τη νύχτα και ποιος είναι ο θύτης ενός φόνου που ποτέ δεν ήρθε στο φως. Η Ελσινόρη θα ακολουθήσει το ένστικτό της και θα αρχίσει μια έρευνα που θα τη βάλει βαθιά μέσα σε πολιτικά παιχνίδια και ιστορίες του παρελθόντος.
Πολλοί οι χαρακτήρες που μπλέκονται στην ιστορία, καθένας από τη δική του σκοπιά. Φαίνεται πως η συγγραφέας, με την ιδιότητα της δημοσιογράφου, κινείται στο γνωστό της χώρο και στις διαδικασίες που πολύ καλά γνωρίζει. Έτσι ο χαρακτήρας της ηρωίδας είναι πολύ καλά δομημένος, όπως και ο χώρος στον οποίο κινείται.
Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα κινείται ανάμεσα στα Εξάρχεια και στην Κηφισιά. Περνώντας από την πλατεία Εξαρχείων και τη γύρω περιοχή, τους γνωστούς αγνώστους, τα άτομα που θα βρει κανείς να συναθροίζονται εκεί, μέχρι τη λεγόμενη υψηλή κοινωνία, τα μεγάλα τζάκια στην παλιά Κηφισιά και την πολιτική σκηνή.
Η έρευνα της δημοσιογράφου οδηγεί και την πλοκή της ιστορίας, η οποία δεν υπολείπεται της καυστικής γλώσσας και του χιούμορ της συγγραφέως. Ο γνωστός της λόγος, ο γνωστός τρόπος γραφής την ακολουθεί και σε αυτό το βιβλίο όπως και στα προηγούμενα αλλά και στα άρθρα της.
August 20, 2017
https://georgette60.blogspot.gr/2017/...
Ένα είναι σίγουρο,όταν ξεκινάς να διαβάσεις βιβλία της κυρίας Ακρίτα δεν θέλεις να το αφήσεις από τα χέρια παρά μόνο για να το τελειώσεις άμμεσα.Με την γνωστή γραφή της και το χιούμορ της εκεί όπου χρειάζεται και μέσω της αστυνομικής πλοκής και όχι μόνο αφήνει αιχμές για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης,την εξουσία,τους πολιτικούς και την διαφθορά γύρω από αυτούς αλλά κάνει λόγο και για την σημερινή κατάσταση της χώρας μας.Πρόκειται για ένα ακόμη σύγχρονο αστυνομικό μυθιστόρημα όπου η ηρωίδα είναι πάλι η δημοσιογράφος Ελσινόρη όπου και καλείται να εξιχνιάσει μία δολοφονία και να αποδοθεί δικαιοσύνη σύμφωνα με τις αρχές της αλλά και για μία ηθική ευχαρίστηση.Μία κινηματογραφική περιπέτεια με αγωνία,ανατροπές,εκπλήξεις χωρίς να λείπουν και οι ερωτικές σχέσεις,η τρυφερότητα και η γλυκύτητα που τον συνοδεύουν.Ανασκόπηση γεγονότων του παρελθόντος από το 1974 και φθάνουν μέχρι σήμερα με μία καλή σκιαγράφηση χαρακτήρων,χωρίς κενά και όμορφοι διάλογοι και γεγονότα που διαδραματίζονται με πειστικότητα η ιστορία εξελίσσεται στο κέντρο της Αθήνας και σε προάστιά της όπου καταγράφεται η ζωή απλών,αλλά και σύνθετων ανθρώπων που καθορίζουν την συγκεκριμένη εποχή και συγχρόνως εστιάζεται στις γενεαλογικές σχέσεις με τα όποια επακόλουθα,αλλά και στους ανθρώπινους δεσμούς.Αξίζει να διαβασθεί και παρ'όλο που ο δολοφόνος είναι εμφανής από την αρχή,εν τούτοις όμως οι εξελίξεις τρέχουν και στο τέλος αφήνει το υπονοούμενο μίας συνέχειας,ίσως.
Ένα είναι σίγουρο,όταν ξεκινάς να διαβάσεις βιβλία της κυρίας Ακρίτα δεν θέλεις να το αφήσεις από τα χέρια παρά μόνο για να το τελειώσεις άμμεσα.Με την γνωστή γραφή της και το χιούμορ της εκεί όπου χρειάζεται και μέσω της αστυνομικής πλοκής και όχι μόνο αφήνει αιχμές για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης,την εξουσία,τους πολιτικούς και την διαφθορά γύρω από αυτούς αλλά κάνει λόγο και για την σημερινή κατάσταση της χώρας μας.Πρόκειται για ένα ακόμη σύγχρονο αστυνομικό μυθιστόρημα όπου η ηρωίδα είναι πάλι η δημοσιογράφος Ελσινόρη όπου και καλείται να εξιχνιάσει μία δολοφονία και να αποδοθεί δικαιοσύνη σύμφωνα με τις αρχές της αλλά και για μία ηθική ευχαρίστηση.Μία κινηματογραφική περιπέτεια με αγωνία,ανατροπές,εκπλήξεις χωρίς να λείπουν και οι ερωτικές σχέσεις,η τρυφερότητα και η γλυκύτητα που τον συνοδεύουν.Ανασκόπηση γεγονότων του παρελθόντος από το 1974 και φθάνουν μέχρι σήμερα με μία καλή σκιαγράφηση χαρακτήρων,χωρίς κενά και όμορφοι διάλογοι και γεγονότα που διαδραματίζονται με πειστικότητα η ιστορία εξελίσσεται στο κέντρο της Αθήνας και σε προάστιά της όπου καταγράφεται η ζωή απλών,αλλά και σύνθετων ανθρώπων που καθορίζουν την συγκεκριμένη εποχή και συγχρόνως εστιάζεται στις γενεαλογικές σχέσεις με τα όποια επακόλουθα,αλλά και στους ανθρώπινους δεσμούς.Αξίζει να διαβασθεί και παρ'όλο που ο δολοφόνος είναι εμφανής από την αρχή,εν τούτοις όμως οι εξελίξεις τρέχουν και στο τέλος αφήνει το υπονοούμενο μίας συνέχειας,ίσως.
September 3, 2017
2 μερες.Τοσο μου πηρε για να το τελειωσω.Αν και πριν τη μεση ειχα μυριστει τι παιζει,δεν μου εκανε καρδια να το αφησω.
December 27, 2017
Ενα βιβλιο που διαβαζεται ευχαριστα,καμια αμφιβολια σε αυτο.
Αν ο συγγραφεας ηταν αλλος,θα ημουν πιο επιεικης, αλλα απο τη κυρια Ακριτα περιμενω κατι παραπανω,παντα.
Τα τελευταια της 2 βιβλια μου θυμισαν κατι αμερικανικα home video που προβαλλουν τα τηλεοπτικα καναλια απεναντι απο αγωνες Champions league:κατι να χαζεψεις αν δε σου αρεσει το ποδοσφαιρο.
Με ενοχλησε και κατι ακομα: ο απλοϊκος της λογος (η χρηση του μ.λ..@ς καθε λιγο για παραδειγμα) μου φανηκε μια προσπαθεια να μπει στο καλουπι της εκφρασης της νεας γενιας,προφανως θελει να καταγραψει τη συγχρονη επικοινωνια,διαδικτυακη γραφη,απλοποιηση και εκπτωχευση των ελληνικων λεξεων(;).
Με πειραζει, ειδικα σε βιβλιο της Ακριτα.
Θα μπορουσε να βελτιωσει λιγο τη γραφη της (γιατι ΜΠΟΡΕΙ) και να εκανε λιγοτερο επιδειξη των γνωσεων της σε ιστορια,λογοτεχνια,ζωγραφικη,μουσικη. Χτυπαει παραταιρο.
Τελειωνω οπως αρχισα : Ευχάριστο βιβλιο,για Χριστουγενα,Πασχα,καλοκαιρι.
Αν ο συγγραφεας ηταν αλλος,θα ημουν πιο επιεικης, αλλα απο τη κυρια Ακριτα περιμενω κατι παραπανω,παντα.
Τα τελευταια της 2 βιβλια μου θυμισαν κατι αμερικανικα home video που προβαλλουν τα τηλεοπτικα καναλια απεναντι απο αγωνες Champions league:κατι να χαζεψεις αν δε σου αρεσει το ποδοσφαιρο.
Με ενοχλησε και κατι ακομα: ο απλοϊκος της λογος (η χρηση του μ.λ..@ς καθε λιγο για παραδειγμα) μου φανηκε μια προσπαθεια να μπει στο καλουπι της εκφρασης της νεας γενιας,προφανως θελει να καταγραψει τη συγχρονη επικοινωνια,διαδικτυακη γραφη,απλοποιηση και εκπτωχευση των ελληνικων λεξεων(;).
Με πειραζει, ειδικα σε βιβλιο της Ακριτα.
Θα μπορουσε να βελτιωσει λιγο τη γραφη της (γιατι ΜΠΟΡΕΙ) και να εκανε λιγοτερο επιδειξη των γνωσεων της σε ιστορια,λογοτεχνια,ζωγραφικη,μουσικη. Χτυπαει παραταιρο.
Τελειωνω οπως αρχισα : Ευχάριστο βιβλιο,για Χριστουγενα,Πασχα,καλοκαιρι.
April 13, 2018
[4.5/5]
Αυτό το βιβλίο με έβγαλε από reading slump μηνών και το ευχαριστώ πολύ :ρ
Μου άρεσε πολύ και μου κράτησε το ενδιαφέρον σε όλη τη διάρκεια. Και πάλι ήταν γραμμένο ακριβώς όπως μου αρέσει ένα βιβλίο.
Το μόνο πρόβλημα που είχα (και γι αυτό έκοψα μισό αστεράκι) είναι ότι είχα προβλέψει το plot twist αρκετά νωρίς..
Αυτό το βιβλίο με έβγαλε από reading slump μηνών και το ευχαριστώ πολύ :ρ
Μου άρεσε πολύ και μου κράτησε το ενδιαφέρον σε όλη τη διάρκεια. Και πάλι ήταν γραμμένο ακριβώς όπως μου αρέσει ένα βιβλίο.
Το μόνο πρόβλημα που είχα (και γι αυτό έκοψα μισό αστεράκι) είναι ότι είχα προβλέψει το plot twist αρκετά νωρίς..
November 15, 2022
Τα αστέρια για τη ρεαλιστική τοποθέτηση της ιστορίας στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα. Όχι αστέρια για την κλισεδιάρικη ιστορία και για το εξωφρενικά χάπι εντ ,(που δείχνει το κοινό που απευθύνεται)
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 26, 2018
Μετά τον Φόνο 5 αστέρων, που έδωσα ένα αστεράκι, δεν περίμενα και πολλά. Έδωσα, όμως, μια ευκαιρία και διαψεύστηκα. Αυτό ήταν πραγματικά καλό. Και 3,5* ίσως.
May 16, 2017
Στο καινούργιο μυθιστόρημα της Έλενας Ακρίτα, η δημοσιογράφος Ελσινόρη - η αγαπημένη ηρωίδα του φόνου των 5 αστεριών - ο Ανδρέας, η Γιόλο με το Ραδίκι - ένα γατί απροσδιόριστου φύλου - ένας πολιτικός, και μια κοντέσα, με φόντο τη μπλε πολυκατοικία – την επώνυμη παλιά πολυκατοικία των Eξαρχείων – και ένα μεγαλόπρεπο παλιό αρχοντικό στην Κηφισιά εμπλέκονται, σε μια ιστορία που φέρνει στο φως μυστικά, ψέματα, πάθη, και … φόνους.
Ανάμεσά τους ο αμετανόητος 60άρης ροκάς Ντίλαν, η κ. Άννα - η γλυκιά και φοβισμένη κομμώτρια, συνδυασμός ασορτί φόρεμα-παπούτσι-χαμόγελο - ο κύριος Τέτοιος με τη γκρι ροζέ πιτζαμούλα σε μίνιμαλ συνδυασμό με λευκό αμάνικο φανελάκι, η κ. Αναστασία με τα γεμιστά της και την 3η σεζόν των τούρκικων σήριαλ καταπόδας, εμπλέκονται άλλος πιο ενεργά και άλλος λιγότερο, φτιάχνοντας ένα πολύχρωμο μωσαϊκό με άλλοτε έντονα σκοτεινά χρώματα και άλλοτε γλυκά και τρυφερά, ακριβώς, όπως είναι η κοινωνία μας.
Ένα mail, με άγνωστο αποστολέα και παραλήπτη την Ελσινόρη, είναι το εφαλτήριο λάκτισμα για να ξετυλιχτεί μία ιστορία με πάρα πολλές ανατροπές, με πρόσωπα να αλλάζουν ρόλους και με το μυστήριο να πυκνώνει ειδικά από τη μέση του βιβλίου και μετά.
Η Έλενα Ακρίτα με το γνωστό καυστικό χιούμορ της, δοσμένο πινελιές-πινελιές, όπου απαιτείται – ανάσα μέσα στο καλοδουλεμένο κείμενο – με την αμεσότητα της γραφής της, και με τη σωστή χρήση της ελληνικής γλώσσας, μας δίνει μια ιστορία που δεν θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε αμιγώς αστυνομική.
Η συγγραφέας δεν εστιάζει την προσοχή της στο να ανιχνεύσει τον τρόπο που ο φόνος έγινε ή στη διελεύκανσή του βάσει των πειστηρίων που βρίσκονται στον τόπο του εγκλήματος.
Δεν προχωρά στα βήματα ενός κλασικού αστυνομικού μυθιστορήματος, φόνος, θύμα, έρευνα, καταδίωξη, σύλληψη. Την απασχολεί το κίνητρο και όχι η κλασική διαδικασία, εστιάζοντας παράλληλα στην εικόνα της σημερινής κοινωνίας, θίγοντας καυστικά το πολιτικό γίγνεσθαι και τονίζοντας την αποσύνθεση μέσα στους κόλπους της πολιτικής και του τύπου.
Το σκηνικό, λοιπόν, είναι καθαρά κοινωνικό- πολιτικό και στήνεται στη δεκαετία του 70 και σ΄αυτή που ζούμε. Η συγγραφέας δράττεται της ευκαιρίας να αναδείξει τη διαφθορά στον πολιτικό κόσμο και να θίξει μια σειρά από κοινωνικά θέματα, όπως φτώχεια, βία κατά των γυναικών, εκμετάλλευση, αλλά ακόμη και μια σειρά μικρών καθημερινών προβλημάτων.
Η αναπαράσταση της Ελληνικής πραγματικότητας, γίνεται με σαφήνεια και αμεσότητα ταυτόχρονα με τη μυθοπλασία, χωρίς να κουράζει στιγμή τον αναγνώστη. Το κείμενο προχωρά άνετα, όντας σφιχτοδεμένο στην πλοκή του, χωρίς να αφήνει κενά και να αναλώνεται σε περιττές φλυαρίες.
Οι διάλογοι είναι αληθοφανείς και αναγνωρίσιμοι μιας και η χρήση της γλώσσας και των ιδιωμάτων της, ακολουθεί τους ήρωες και όχι οι ήρωες αυτή.
Η συγγραφέας έχοντας ως βάση το μεσογειακό αστυνομικό μυθιστόρημα, και συνεχίζοντας τη διαδρομή που χάραξε με το φόνο των 5 αστεριών, πιστεύω πως εγκαινιάζει έτσι ένα νέο είδος μυθιστοριογραφίας.
Δεν φτιάχνει έναν ήρωα επιθεωρητή, αστυνομικό ή ιδιωτικό ντετέκτιβ για να λύσει το μυστήριο του φόνου, αλλά μια μαχητική δημοσιογράφο την Ελσινόρη. Η δημοσιογράφος προχωρά στη λύση του φόνου, και το κάνει όχι για τη δημοσιογραφική επιτυχία μόνο, αλλά γιατί θέλει να κινηθεί κυρίως στις ηθικές αρχές για το σωστό και το δίκαιο που είναι γερά θεμελιωμένα μέσα της. Παράλληλα – όπως ανέφερα και πιο πάνω – θίγονται τα κοινωνικώς και πολιτικώς κακώς κείμενα.
Κι όλα αυτά διανθισμένα με το απαλό ή καυστικό – ανάλογα με τις περιπτώσεις - χιούμορ της Έλενας Ακρίτα.
‘’ Αν ο Αντρέας της ήταν φτυστός ο μικρός αδελφός του Χίου Τζάκμαν, ο Ντίλαν ήταν φτυστός ο μεγάλος αδελφός του Βενσάν Κασέλ. Μάλλον η ‘’ μπλε πολυκατοικία ‘’ ήταν το νέο πρότζεκτ της Netflix. ‘’
Στο φόνο των 5 αστεριών το τέλος κάπως με ξένισε. Αν ήταν βιαστικό ή απλά αν ήθελα κι άλλο να απολαύσω την ιστορία, δεν θα το αναλύσουμε τώρα.
Όμως στο μυστικό της μπλε πολυκατοικίας η Έλενα Ακρίτα με αποζημίωσε και με παραπάνω. Το τέλος απρόσμενο, πλήρως ανατρεπτικό, με εξίταρε και με έκανε να περιμένω το επόμενο βιβλίο της.
Θετικά στοιχεία :
1.Εστίαση σε θέματα πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου.
2. Σφιχτοδεμένη πλοκή , ��όγος σωστός χωρίς περιττές φλυαρίες και διάλογοι αληθοφανείς.
3. Ανατροπές και εκπλήξεις.
4. Απρόσμενο και ανατρεπτικό τέλος.
Ανάμεσά τους ο αμετανόητος 60άρης ροκάς Ντίλαν, η κ. Άννα - η γλυκιά και φοβισμένη κομμώτρια, συνδυασμός ασορτί φόρεμα-παπούτσι-χαμόγελο - ο κύριος Τέτοιος με τη γκρι ροζέ πιτζαμούλα σε μίνιμαλ συνδυασμό με λευκό αμάνικο φανελάκι, η κ. Αναστασία με τα γεμιστά της και την 3η σεζόν των τούρκικων σήριαλ καταπόδας, εμπλέκονται άλλος πιο ενεργά και άλλος λιγότερο, φτιάχνοντας ένα πολύχρωμο μωσαϊκό με άλλοτε έντονα σκοτεινά χρώματα και άλλοτε γλυκά και τρυφερά, ακριβώς, όπως είναι η κοινωνία μας.
Ένα mail, με άγνωστο αποστολέα και παραλήπτη την Ελσινόρη, είναι το εφαλτήριο λάκτισμα για να ξετυλιχτεί μία ιστορία με πάρα πολλές ανατροπές, με πρόσωπα να αλλάζουν ρόλους και με το μυστήριο να πυκνώνει ειδικά από τη μέση του βιβλίου και μετά.
Η Έλενα Ακρίτα με το γνωστό καυστικό χιούμορ της, δοσμένο πινελιές-πινελιές, όπου απαιτείται – ανάσα μέσα στο καλοδουλεμένο κείμενο – με την αμεσότητα της γραφής της, και με τη σωστή χρήση της ελληνικής γλώσσας, μας δίνει μια ιστορία που δεν θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε αμιγώς αστυνομική.
Η συγγραφέας δεν εστιάζει την προσοχή της στο να ανιχνεύσει τον τρόπο που ο φόνος έγινε ή στη διελεύκανσή του βάσει των πειστηρίων που βρίσκονται στον τόπο του εγκλήματος.
Δεν προχωρά στα βήματα ενός κλασικού αστυνομικού μυθιστορήματος, φόνος, θύμα, έρευνα, καταδίωξη, σύλληψη. Την απασχολεί το κίνητρο και όχι η κλασική διαδικασία, εστιάζοντας παράλληλα στην εικόνα της σημερινής κοινωνίας, θίγοντας καυστικά το πολιτικό γίγνεσθαι και τονίζοντας την αποσύνθεση μέσα στους κόλπους της πολιτικής και του τύπου.
Το σκηνικό, λοιπόν, είναι καθαρά κοινωνικό- πολιτικό και στήνεται στη δεκαετία του 70 και σ΄αυτή που ζούμε. Η συγγραφέας δράττεται της ευκαιρίας να αναδείξει τη διαφθορά στον πολιτικό κόσμο και να θίξει μια σειρά από κοινωνικά θέματα, όπως φτώχεια, βία κατά των γυναικών, εκμετάλλευση, αλλά ακόμη και μια σειρά μικρών καθημερινών προβλημάτων.
Η αναπαράσταση της Ελληνικής πραγματικότητας, γίνεται με σαφήνεια και αμεσότητα ταυτόχρονα με τη μυθοπλασία, χωρίς να κουράζει στιγμή τον αναγνώστη. Το κείμενο προχωρά άνετα, όντας σφιχτοδεμένο στην πλοκή του, χωρίς να αφήνει κενά και να αναλώνεται σε περιττές φλυαρίες.
Οι διάλογοι είναι αληθοφανείς και αναγνωρίσιμοι μιας και η χρήση της γλώσσας και των ιδιωμάτων της, ακολουθεί τους ήρωες και όχι οι ήρωες αυτή.
Η συγγραφέας έχοντας ως βάση το μεσογειακό αστυνομικό μυθιστόρημα, και συνεχίζοντας τη διαδρομή που χάραξε με το φόνο των 5 αστεριών, πιστεύω πως εγκαινιάζει έτσι ένα νέο είδος μυθιστοριογραφίας.
Δεν φτιάχνει έναν ήρωα επιθεωρητή, αστυνομικό ή ιδιωτικό ντετέκτιβ για να λύσει το μυστήριο του φόνου, αλλά μια μαχητική δημοσιογράφο την Ελσινόρη. Η δημοσιογράφος προχωρά στη λύση του φόνου, και το κάνει όχι για τη δημοσιογραφική επιτυχία μόνο, αλλά γιατί θέλει να κινηθεί κυρίως στις ηθικές αρχές για το σωστό και το δίκαιο που είναι γερά θεμελιωμένα μέσα της. Παράλληλα – όπως ανέφερα και πιο πάνω – θίγονται τα κοινωνικώς και πολιτικώς κακώς κείμενα.
Κι όλα αυτά διανθισμένα με το απαλό ή καυστικό – ανάλογα με τις περιπτώσεις - χιούμορ της Έλενας Ακρίτα.
‘’ Αν ο Αντρέας της ήταν φτυστός ο μικρός αδελφός του Χίου Τζάκμαν, ο Ντίλαν ήταν φτυστός ο μεγάλος αδελφός του Βενσάν Κασέλ. Μάλλον η ‘’ μπλε πολυκατοικία ‘’ ήταν το νέο πρότζεκτ της Netflix. ‘’
Στο φόνο των 5 αστεριών το τέλος κάπως με ξένισε. Αν ήταν βιαστικό ή απλά αν ήθελα κι άλλο να απολαύσω την ιστορία, δεν θα το αναλύσουμε τώρα.
Όμως στο μυστικό της μπλε πολυκατοικίας η Έλενα Ακρίτα με αποζημίωσε και με παραπάνω. Το τέλος απρόσμενο, πλήρως ανατρεπτικό, με εξίταρε και με έκανε να περιμένω το επόμενο βιβλίο της.
Θετικά στοιχεία :
1.Εστίαση σε θέματα πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου.
2. Σφιχτοδεμένη πλοκή , ��όγος σωστός χωρίς περιττές φλυαρίες και διάλογοι αληθοφανείς.
3. Ανατροπές και εκπλήξεις.
4. Απρόσμενο και ανατρεπτικό τέλος.
December 4, 2018
Για μια ακόμα φορά, η Έλενα Ακρίτα αποδεικνύει ότι ξέρει να γράφει. Με το γνωστό της δημοσιογραφικό ύφος και χρησιμοποιώντας απλή, καθημερινή γλώσσα αλλά συγχρόνως κοφτερή και χρωματισμένη με αποχρώσεις ελαφριάς ειρωνείας, που σε σημεία σημεία βαθαίνει και σκοτεινιάζει (όπου πρέπει, όσο πρέπει), η συγγραφέας συνθέτει μια περιπέτεια που δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει, από τις αντίστοιχες των ξένων συναδέλφων της.
Με την ιστορία της, η Ακρίτα μας μεταφέρει στην Αθήνα της κρίσης, κάνα-δυο-τρία μόλις χρόνια πριν, με επίκεντρο, την περιβόητη Μπλε Πολυκατοικία των Εξαρχείων. Αυτό το ιστορικό κτήριο, το οποίο υπήρξε κέντρο αναφοράς στην δεκαετία του 70, και καταφύγιο επιφανών αστών, όπως ο Μινωτής κι η Παξινού, κρύβει πολλά ίσως μυστικά. Ένα από αυτά τα μυστικά, ίσως το μεγαλύτερο, έρχεται να σκαλίσει μια νέα και δυναμική δημοσιογράφος η Ελσινόρη Χατζή. Στις προσπάθειες της να ξεμπερδέψει το κουβάρι, η Ελσινόρη έχει στο πλευρό της τον σύντροφο της Ανδρέα και τον φίλο τους τον Ντίλαν. Αντίστοιχα, στο δρομο της έρχεται αντιμέτωπη, με φυσιογνωμίες παράξενες, αλλά συνηθισμένες μορφές των Εξαρχείων. Σκοντάφτει πάνω στην Γιόλο με το Ραδίκι και κινδυνεύει από μπρατσαράδες skinheads, που κυκλοφορούν με μπλουζάκια σικέ φιρμάτα.
Αγαπημένος μου ήρωας ο Ντίλαν. Ένας βίντατζ αλλά συγχρόνως διαχρονικός τύπος, που δεν μασάει τα λόγια του εκτός κι αν έχει μπροστά του την Άννα. Τότε διαλέγει μια μια τις λέξεις... Προσεκτικά. Φράσεις σαν αυτή... "Η Άννα ήταν φτυστή η Ρόμι Σνάιντερ, άσχετο αν δεν της μοιάζει καθόλου...", αφήνουν να εννοηθούν πολύ περισσότερα για τον ψυχισμό του Ντίλαν και τον τρόπο που αισθάνεται για το συγκεκριμένο άτομο. Ένας σοφός των σύγχρονων καιρών, ο Ντύλαν επισημαίνει ότι, "Το κακό με τα λάθη δεν είναι ότι τα κάνουμε. Το κακό είναι ότι δεν τα αγκαλιάζουμε για να μας δείξουν πως θα μας βοηθήσουν".
Η Μπλε Πολυκατοικία είναι ένα κοινωνικό-πολιτικό θρίλερ, με αρκετά ιστορικά στοιχεία, τα οποία αποδεικνύουν την εκτεταμένη έρευνα που έχει γίνει για την συγγραφή της. Ο σαρκασμός και η ειρωνική διάθεση που υπάρχει διάχυτη στις σελίδες του βιβλίου, εμπλουτίζονται συχνά με το οξύ χιούμορ της Ακρίτα, που προσωπικά αγαπώ πολύ.
Μειονέκτημα κατά την προσωπική μου κρίση είναι το αναμενόμενο τέλος. Όλες οι πτυχές του. Δεν ήταν έκπληξη για μένα και αυτό μου έλλειψε. Κατά τα άλλα όλα τέλεια!
Από μένα 8/10!
Καλες αναγνώσεις!!!
Με την ιστορία της, η Ακρίτα μας μεταφέρει στην Αθήνα της κρίσης, κάνα-δυο-τρία μόλις χρόνια πριν, με επίκεντρο, την περιβόητη Μπλε Πολυκατοικία των Εξαρχείων. Αυτό το ιστορικό κτήριο, το οποίο υπήρξε κέντρο αναφοράς στην δεκαετία του 70, και καταφύγιο επιφανών αστών, όπως ο Μινωτής κι η Παξινού, κρύβει πολλά ίσως μυστικά. Ένα από αυτά τα μυστικά, ίσως το μεγαλύτερο, έρχεται να σκαλίσει μια νέα και δυναμική δημοσιογράφος η Ελσινόρη Χατζή. Στις προσπάθειες της να ξεμπερδέψει το κουβάρι, η Ελσινόρη έχει στο πλευρό της τον σύντροφο της Ανδρέα και τον φίλο τους τον Ντίλαν. Αντίστοιχα, στο δρομο της έρχεται αντιμέτωπη, με φυσιογνωμίες παράξενες, αλλά συνηθισμένες μορφές των Εξαρχείων. Σκοντάφτει πάνω στην Γιόλο με το Ραδίκι και κινδυνεύει από μπρατσαράδες skinheads, που κυκλοφορούν με μπλουζάκια σικέ φιρμάτα.
Αγαπημένος μου ήρωας ο Ντίλαν. Ένας βίντατζ αλλά συγχρόνως διαχρονικός τύπος, που δεν μασάει τα λόγια του εκτός κι αν έχει μπροστά του την Άννα. Τότε διαλέγει μια μια τις λέξεις... Προσεκτικά. Φράσεις σαν αυτή... "Η Άννα ήταν φτυστή η Ρόμι Σνάιντερ, άσχετο αν δεν της μοιάζει καθόλου...", αφήνουν να εννοηθούν πολύ περισσότερα για τον ψυχισμό του Ντίλαν και τον τρόπο που αισθάνεται για το συγκεκριμένο άτομο. Ένας σοφός των σύγχρονων καιρών, ο Ντύλαν επισημαίνει ότι, "Το κακό με τα λάθη δεν είναι ότι τα κάνουμε. Το κακό είναι ότι δεν τα αγκαλιάζουμε για να μας δείξουν πως θα μας βοηθήσουν".
Η Μπλε Πολυκατοικία είναι ένα κοινωνικό-πολιτικό θρίλερ, με αρκετά ιστορικά στοιχεία, τα οποία αποδεικνύουν την εκτεταμένη έρευνα που έχει γίνει για την συγγραφή της. Ο σαρκασμός και η ειρωνική διάθεση που υπάρχει διάχυτη στις σελίδες του βιβλίου, εμπλουτίζονται συχνά με το οξύ χιούμορ της Ακρίτα, που προσωπικά αγαπώ πολύ.
Μειονέκτημα κατά την προσωπική μου κρίση είναι το αναμενόμενο τέλος. Όλες οι πτυχές του. Δεν ήταν έκπληξη για μένα και αυτό μου έλλειψε. Κατά τα άλλα όλα τέλεια!
Από μένα 8/10!
Καλες αναγνώσεις!!!
November 11, 2017
«Το μυστικό της μπλε πολυκατοικίας»: η Έλενα Ακρίτα στα καλύτερά της…
Για την Έλενα Ακρίτα δε χρειάζεται να πούμε πολλά. Έχει γράψει άπειρα δημοσιογραφικά και συγγραφικά χιλιόμετρα. Στο αστυνομικό μυθιστόρημα εδραιώθηκε με το «Φόνο 5 αστέρων» που κέρδισε τις εντυπώσεις και πρωτοέκανε την εμφάνισή της η Ελσινόρη Χατζή. Η νεαρή δημοσιογράφος τελικά ήρθε για να μείνει (και μεταξύ μας πολύ καλά θα κάνει!), αφού πρωταγωνιστεί και στο παρόν βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα θέτοντας μέχρι και τη ζωή της σε κίνδυνο.
Επικαιροποιημένα μέρη και καταστάσεις, σε συνδυασμό με μια ιστορία που εκτυλίσσεται τη δεκαετία του 1970, στοιχειοθετούν την πλοκή, στην οποία ενυπάρχουν αφειδώς η ένταση, η δράση, η μεταφορά από το τώρα στο τότε και τούμπαλιν, αλλά και τα έντονα ανθρώπινα συναισθήματα.
«Το κακό με τα λάθη δεν είναι ότι τα κάνουμε. Το κακό είναι ότι δεν τα αγκαλιάζουμε για να μας δείξουν πώς θα μας βοηθήσουν».
Ειδική μνεία γίνεται σε ένα καταλυτικό γεγονός της δεκαετία του 1970, που η Ακρίτα το αποδίδει τόσο εύστοχα, κάνοντας τον αναγνώστη να νιώθει αυτόπτης μάρτυρας, στα ήδη γνώριμα μέρη και γεγονότα για αυτόν.
Πολιτική, Τύπος, έρωτας, προδοσία, βία «χορεύουν» χορό κυκλωτικό γύρω από τους πρωταγωνιστές μας, οι οποίοι δέσμιοι του χαρακτήρα και των πράξεών τους ακολουθούν πιστά τα βήματα.
«Ο Λένιν έλεγε ότι ελευθερία σε ένα καπιταλιστικό κράτος ισοδυναμεί με την ελευθερία στην αρχαία Ελλάδα. Δηλαδή, όλοι είναι ελεύθεροι να έχουν σκλάβους».
Το γνωστό πια και αγαπημένο ύφος της Ακρίτα, αυτό το μίγμα ρεαλισμού, σαρκασμού, αλλά και ρομαντισμού σε ισόποσες δόσεις, με γαρνιτούρα το χιούμορ της, κάνουν το παρόν βιβλίο μεστό, ευανάγνωστο και ενδιαφέρον.
Άλλωστε «Το μυστικό της μπλε πολυκατοικίας» δικαιώνει εκείνους που ισχυρίζονται πως διανύουμε μια περίοδο άνθησης του ελληνικού αστυνομικού μυθιστορήματος.
http://www.clevernews.gr/to-mistiko-t...
Για την Έλενα Ακρίτα δε χρειάζεται να πούμε πολλά. Έχει γράψει άπειρα δημοσιογραφικά και συγγραφικά χιλιόμετρα. Στο αστυνομικό μυθιστόρημα εδραιώθηκε με το «Φόνο 5 αστέρων» που κέρδισε τις εντυπώσεις και πρωτοέκανε την εμφάνισή της η Ελσινόρη Χατζή. Η νεαρή δημοσιογράφος τελικά ήρθε για να μείνει (και μεταξύ μας πολύ καλά θα κάνει!), αφού πρωταγωνιστεί και στο παρόν βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα θέτοντας μέχρι και τη ζωή της σε κίνδυνο.
Επικαιροποιημένα μέρη και καταστάσεις, σε συνδυασμό με μια ιστορία που εκτυλίσσεται τη δεκαετία του 1970, στοιχειοθετούν την πλοκή, στην οποία ενυπάρχουν αφειδώς η ένταση, η δράση, η μεταφορά από το τώρα στο τότε και τούμπαλιν, αλλά και τα έντονα ανθρώπινα συναισθήματα.
«Το κακό με τα λάθη δεν είναι ότι τα κάνουμε. Το κακό είναι ότι δεν τα αγκαλιάζουμε για να μας δείξουν πώς θα μας βοηθήσουν».
Ειδική μνεία γίνεται σε ένα καταλυτικό γεγονός της δεκαετία του 1970, που η Ακρίτα το αποδίδει τόσο εύστοχα, κάνοντας τον αναγνώστη να νιώθει αυτόπτης μάρτυρας, στα ήδη γνώριμα μέρη και γεγονότα για αυτόν.
Πολιτική, Τύπος, έρωτας, προδοσία, βία «χορεύουν» χορό κυκλωτικό γύρω από τους πρωταγωνιστές μας, οι οποίοι δέσμιοι του χαρακτήρα και των πράξεών τους ακολουθούν πιστά τα βήματα.
«Ο Λένιν έλεγε ότι ελευθερία σε ένα καπιταλιστικό κράτος ισοδυναμεί με την ελευθερία στην αρχαία Ελλάδα. Δηλαδή, όλοι είναι ελεύθεροι να έχουν σκλάβους».
Το γνωστό πια και αγαπημένο ύφος της Ακρίτα, αυτό το μίγμα ρεαλισμού, σαρκασμού, αλλά και ρομαντισμού σε ισόποσες δόσεις, με γαρνιτούρα το χιούμορ της, κάνουν το παρόν βιβλίο μεστό, ευανάγνωστο και ενδιαφέρον.
Άλλωστε «Το μυστικό της μπλε πολυκατοικίας» δικαιώνει εκείνους που ισχυρίζονται πως διανύουμε μια περίοδο άνθησης του ελληνικού αστυνομικού μυθιστορήματος.
http://www.clevernews.gr/to-mistiko-t...
September 24, 2017
http://meareseitobiblioafou.blogspot....
Δύο χρόνια μετά το Φόνο 5 αστέρων στη Φιλοθέη, βρίσκουμε τη δημοσιογράφο Ελσινόρη Χατζή(πρωταγωνίστρια του βιβλίου) να εργάζεται σε μεγάλη συστημική εφημερίδα και να συζεί με τον αγαπημένο της Ανδρέα στην ιστορική μπλε πολυκατοικία των Εξαρχείων.Ένα ανώνυμο mail το οποίο υποδεικνύει τον γνωστό πολιτικό Αντώνη Σκιαδά ως δολοφόνο θα την οδηγήσει σε νέες περιπέτειες που ενέχουν μεγάλο κίνδυνο για την ίδια και τον αγαπημένο της.Με κεντρικό άξονα την προσπάθεια της Ελσινόρης να εξιχνιάσει μια δολοφονία που διαπράχθηκε το 1973 στη διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου η κ.Ακρίτα μας παρουσιάζει με την μοναδική γραφή της την ζωή στην σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα.Διαφθορά στην πολιτική και κοινωνική ζωή,γάμοι συμφέροντος,κυνήγι δόξας-αναγνώρισης-χρήματος με θεμιτά και αθέμιτα μέσα,σχέσεις ανάμεσα στα μέλη μιας οικογένεια- σε φίλους- σε εραστές και πως αυτές διαμορφώνονται ανάλογα των συνθηκών της ζωής,η επιβίωση,η κακοποίηση της γυναίκας στο γάμο,η μοναξιά και τόσα άλλα.Γρήγορη πλοκή,έξυπνοι διάλογοι με δόσεις καυστικού χιούμορ που προσωπικά λατρεύω(θεωρώ πως ήταν πιο έντονοι στο φόνο 5 αστέρων οπότε θα ήθελα περισσότερες...δόσεις!!!)ανατροπές που με κράτησαν δέσμια ως την τελευταία σελίδα.Ένα μυθιστόρημα με ήρωες γήινους, με αδυναμίες και πάθη που αποκαλύπτονται σιγά-σιγά, και φέρνουν την ανατροπή στην πλοκή και την ζωή της Ελσινόρης.Αγάπησα την ηρωίδα της κ.Ακρίτα και ανυπομονώ να την δω σε νέες περιπέτειες οι οποίες προβλέπονται ακόμα πιο ...περίπλοκες μια και στον επίλογο του βιβλίου,απ'ότι κατάλαβα, μια νέα έρευνα ξεκινά για την Ελσινόρη.....
Δύο χρόνια μετά το Φόνο 5 αστέρων στη Φιλοθέη, βρίσκουμε τη δημοσιογράφο Ελσινόρη Χατζή(πρωταγωνίστρια του βιβλίου) να εργάζεται σε μεγάλη συστημική εφημερίδα και να συζεί με τον αγαπημένο της Ανδρέα στην ιστορική μπλε πολυκατοικία των Εξαρχείων.Ένα ανώνυμο mail το οποίο υποδεικνύει τον γνωστό πολιτικό Αντώνη Σκιαδά ως δολοφόνο θα την οδηγήσει σε νέες περιπέτειες που ενέχουν μεγάλο κίνδυνο για την ίδια και τον αγαπημένο της.Με κεντρικό άξονα την προσπάθεια της Ελσινόρης να εξιχνιάσει μια δολοφονία που διαπράχθηκε το 1973 στη διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου η κ.Ακρίτα μας παρουσιάζει με την μοναδική γραφή της την ζωή στην σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα.Διαφθορά στην πολιτική και κοινωνική ζωή,γάμοι συμφέροντος,κυνήγι δόξας-αναγνώρισης-χρήματος με θεμιτά και αθέμιτα μέσα,σχέσεις ανάμεσα στα μέλη μιας οικογένεια- σε φίλους- σε εραστές και πως αυτές διαμορφώνονται ανάλογα των συνθηκών της ζωής,η επιβίωση,η κακοποίηση της γυναίκας στο γάμο,η μοναξιά και τόσα άλλα.Γρήγορη πλοκή,έξυπνοι διάλογοι με δόσεις καυστικού χιούμορ που προσωπικά λατρεύω(θεωρώ πως ήταν πιο έντονοι στο φόνο 5 αστέρων οπότε θα ήθελα περισσότερες...δόσεις!!!)ανατροπές που με κράτησαν δέσμια ως την τελευταία σελίδα.Ένα μυθιστόρημα με ήρωες γήινους, με αδυναμίες και πάθη που αποκαλύπτονται σιγά-σιγά, και φέρνουν την ανατροπή στην πλοκή και την ζωή της Ελσινόρης.Αγάπησα την ηρωίδα της κ.Ακρίτα και ανυπομονώ να την δω σε νέες περιπέτειες οι οποίες προβλέπονται ακόμα πιο ...περίπλοκες μια και στον επίλογο του βιβλίου,απ'ότι κατάλαβα, μια νέα έρευνα ξεκινά για την Ελσινόρη.....
August 13, 2023
Η Ελσινόρη Χατζή, η γνωστή μας πλέον δημοσιογράφος, την οποία γνωρίσαμε στο προηγούμενο βιβλίο της κ. Ακρίτα, «Φόνος 5 αστέρων», μπαίνει ξανά δυναμικά στο παιχνίδι και αναλαμβάνει δράση, όταν δέχεται στο κινητό της ένα e-mail με τίτλο: «Φόνος υπεράνω πάσης υποψίας». Το μήνυμα έλεγε πως ο γνωστός πολιτικός Αντώνης Σκιαδάς είναι δολοφόνος και ο αποστολέας του μηνύματος είχε ατράνταχτες αποδείξεις.
Το δημοσιογραφικό της ένστικτο βροντοφωνάζει πως τα γεγονότα που πληροφορήθηκε είναι αληθινά, όμως πρέπει να κινηθεί πολύ προσεκτικά και γρήγορα, γιατί ο χρόνος δεν είναι με το μέρος της. Πρέπει να συλλέξει στοιχεία και ακλόνητες αποδείξεις πριν προχωρήσει στην δημοσιοποίηση της ιστορίας. Ο κίνδυνος παραμονεύει… Κάποιος ξέρει. Κάποιος την παρακολουθεί στενά. Η ζωή της, αλλά και οι ζωές των ανθρώπων που αγαπά βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο. Κάποιος δεν θέλει η αλήθεια να μαθευτεί, γιατί διακυβεύονται πολλά...
❓Ποιον σκότωσε ο Σκιαδάς, πότε και γιατί;
❓Γιατί ο αποστολέας του e-mailαποκάλυψε στην Ελσινόρη αυτό το γεγονός;
❓Γιατί επέλεξε εκείνη;
❓Ποιο είναι το κίνητρό του και τι έχει να κερδίσει;
⁉️Τι σχέση μπορεί να έχουν το υπέρλαμπρο αρχοντικό του Σκιαδά στην Κηφισιά με την θρυλική Μπλε Πολυκατοικία στα Εξάρχεια, εκεί όπου στο παρελθόν έμενε όλη η καλλιτεχνική, πολιτική και δημοσιογραφική αφρόκρεμα, όπως: Χορν, Βέμπο, Κύρκος,, Μινωτής και Παξινού, Λιλή Ζωγράφου και Φρέντυ Γερμανός;
Όταν το παρόν συναντήσει το παρελθόν, το κουτί της Πανδώρας θα ανοίξει και θα ξεχυθούν από μέσα μυστικά κρυμμένα στα βάθη του χρόνου. Η αποκάλυψή τους θα ανατρέψει τα πάντα, θα καταστρέψει ζωές αλλά θα φέρει και την πολυπόθητη δικαίωση…
«Το μυστικό της μπλε πολυκατοικίας» είναι ένα κράμα αστυνομικού μυθιστορήματος και μυστηρίου, ευκολοδιάβαστο, καλογραμμένο, με το χαρακτηριστικό ��λέον σαρκαστικό - ειρωνικό ύφος της κ. Ακρίτα, με ωραία υπόθεση και πλοκή, αναπάντεχες εξελίξεις και απρόσμενες ανατροπές, που θα σας κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι τέλους. Πολύ ωραίο βιβλίο, μου άρεσε και σας το προτείνω. 9 / 10
Το δημοσιογραφικό της ένστικτο βροντοφωνάζει πως τα γεγονότα που πληροφορήθηκε είναι αληθινά, όμως πρέπει να κινηθεί πολύ προσεκτικά και γρήγορα, γιατί ο χρόνος δεν είναι με το μέρος της. Πρέπει να συλλέξει στοιχεία και ακλόνητες αποδείξεις πριν προχωρήσει στην δημοσιοποίηση της ιστορίας. Ο κίνδυνος παραμονεύει… Κάποιος ξέρει. Κάποιος την παρακολουθεί στενά. Η ζωή της, αλλά και οι ζωές των ανθρώπων που αγαπά βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο. Κάποιος δεν θέλει η αλήθεια να μαθευτεί, γιατί διακυβεύονται πολλά...
❓Ποιον σκότωσε ο Σκιαδάς, πότε και γιατί;
❓Γιατί ο αποστολέας του e-mailαποκάλυψε στην Ελσινόρη αυτό το γεγονός;
❓Γιατί επέλεξε εκείνη;
❓Ποιο είναι το κίνητρό του και τι έχει να κερδίσει;
⁉️Τι σχέση μπορεί να έχουν το υπέρλαμπρο αρχοντικό του Σκιαδά στην Κηφισιά με την θρυλική Μπλε Πολυκατοικία στα Εξάρχεια, εκεί όπου στο παρελθόν έμενε όλη η καλλιτεχνική, πολιτική και δημοσιογραφική αφρόκρεμα, όπως: Χορν, Βέμπο, Κύρκος,, Μινωτής και Παξινού, Λιλή Ζωγράφου και Φρέντυ Γερμανός;
Όταν το παρόν συναντήσει το παρελθόν, το κουτί της Πανδώρας θα ανοίξει και θα ξεχυθούν από μέσα μυστικά κρυμμένα στα βάθη του χρόνου. Η αποκάλυψή τους θα ανατρέψει τα πάντα, θα καταστρέψει ζωές αλλά θα φέρει και την πολυπόθητη δικαίωση…
«Το μυστικό της μπλε πολυκατοικίας» είναι ένα κράμα αστυνομικού μυθιστορήματος και μυστηρίου, ευκολοδιάβαστο, καλογραμμένο, με το χαρακτηριστικό ��λέον σαρκαστικό - ειρωνικό ύφος της κ. Ακρίτα, με ωραία υπόθεση και πλοκή, αναπάντεχες εξελίξεις και απρόσμενες ανατροπές, που θα σας κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι τέλους. Πολύ ωραίο βιβλίο, μου άρεσε και σας το προτείνω. 9 / 10
August 23, 2017
'Επειτα από το φοβερό πλοτ τουίστ στον ΦΟΝΟ ΠΕΝΤΕ ΑΣΤΕΡΩΝ, η Ακρίτα επανέρχεται με το ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΜΠΛΕ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ.
Θα αρχίσω λέγοντας πως μετά βίας διαβάζω Έλληνες συγγραφείς. Μιάς και η ελληνική λογοτεχνία πρέπει να είναι ρομαντική, και εγώ δε τα πάω καθόλου, έχω διαβασει ελάχιστα. Δηλαδη, το αστυνομικό της Μαντά, μερικές σελίδες της Δημουλίδου όταν ήμουν 11 και- ε, αυτα.
'Οταν πρωτοείδα ότι Έλληνιδα έγραψε αστυνομικό, ήμουν έτοιμη να το πετάξω. Γιατί; Γιατί ήμουν έτοιμη για ένα ρομαντικό βιβλίο που είχε αμυδρά μια υποψία αστυνομικού, και για να τραβήξουν κόσμο, το βάφτισαν έτσι.
Για να μη σας κουράσω, το λάτρεψα.
Όταν η Διόπτρα ανακοίνωσε την μπλε πολυκατοικία, δε μπορούσα να περιμένω. Το πήρα πρωί, το τέλειωσα απόγευμα.
Θα ξαν' αρχίσω λέγοντας: Ήταν καλύτερο και από μερικά αστυνομικά που έχω διαβάσει. Εντάξει, δεν είναι επίπεδο M. J. Arlidge, αλλά τα καταφέρνει.
Οί χαρακτήρες ήταν αρκετά καλά φτιαγμένοι. Η πλοκή είχε αρκετά πλοτ τουίστς, αν και μερικά από αυτά ήταν εύκολα να τα βρει κάποιος.
Γενικά ήμουν ενθουσιασμένη να ξαναδώ την Ελσινόρη και σε τι μπελάδες θα μπλέξει. (πάλι) Οι διάλογοι ήταν έξυπνοι, απλοί και γρήγοροι.
Και, όπως και το ΦΟΝΟΣ, η Ακρίτα δεν μπορεί να ζήσει χωρίς να μας κάνει την ζωή δύσκολη, βάζοντας αυτές τις καταραμένες τελευταίες αράδες του βιβλίου. ΜΑ ΓΙΑΤΊ; Τώρα πρέπει να περιμένω το επόμενο βιβλίο, και να εύχομαι να γράφει κάτι για αυτό. Αν δεν γράφει, θα πάρω πλοίο για Πειραιά και θα ζητήσω εξηγήσεις.
Για να κλείσω αυτή την κριτική, θα ήθελα να δώσω ένα μπράβο στην Έλενα Ακρίτα για το βιβλίο. Ήταν ακαταμάχητο, γρήγορο και σου έκοβε την ανάσα. Δεν ξέρω αν όντως μπορώ να περιμένω για το νέο βιβλίο.
Θα αρχίσω λέγοντας πως μετά βίας διαβάζω Έλληνες συγγραφείς. Μιάς και η ελληνική λογοτεχνία πρέπει να είναι ρομαντική, και εγώ δε τα πάω καθόλου, έχω διαβασει ελάχιστα. Δηλαδη, το αστυνομικό της Μαντά, μερικές σελίδες της Δημουλίδου όταν ήμουν 11 και- ε, αυτα.
'Οταν πρωτοείδα ότι Έλληνιδα έγραψε αστυνομικό, ήμουν έτοιμη να το πετάξω. Γιατί; Γιατί ήμουν έτοιμη για ένα ρομαντικό βιβλίο που είχε αμυδρά μια υποψία αστυνομικού, και για να τραβήξουν κόσμο, το βάφτισαν έτσι.
Για να μη σας κουράσω, το λάτρεψα.
Όταν η Διόπτρα ανακοίνωσε την μπλε πολυκατοικία, δε μπορούσα να περιμένω. Το πήρα πρωί, το τέλειωσα απόγευμα.
Θα ξαν' αρχίσω λέγοντας: Ήταν καλύτερο και από μερικά αστυνομικά που έχω διαβάσει. Εντάξει, δεν είναι επίπεδο M. J. Arlidge, αλλά τα καταφέρνει.
Οί χαρακτήρες ήταν αρκετά καλά φτιαγμένοι. Η πλοκή είχε αρκετά πλοτ τουίστς, αν και μερικά από αυτά ήταν εύκολα να τα βρει κάποιος.
Γενικά ήμουν ενθουσιασμένη να ξαναδώ την Ελσινόρη και σε τι μπελάδες θα μπλέξει. (πάλι) Οι διάλογοι ήταν έξυπνοι, απλοί και γρήγοροι.
Και, όπως και το ΦΟΝΟΣ, η Ακρίτα δεν μπορεί να ζήσει χωρίς να μας κάνει την ζωή δύσκολη, βάζοντας αυτές τις καταραμένες τελευταίες αράδες του βιβλίου. ΜΑ ΓΙΑΤΊ; Τώρα πρέπει να περιμένω το επόμενο βιβλίο, και να εύχομαι να γράφει κάτι για αυτό. Αν δεν γράφει, θα πάρω πλοίο για Πειραιά και θα ζητήσω εξηγήσεις.
Για να κλείσω αυτή την κριτική, θα ήθελα να δώσω ένα μπράβο στην Έλενα Ακρίτα για το βιβλίο. Ήταν ακαταμάχητο, γρήγορο και σου έκοβε την ανάσα. Δεν ξέρω αν όντως μπορώ να περιμένω για το νέο βιβλίο.
Read
November 6, 2019Απο τον Ελληνικό Κύκλο Βιβλιόφιλων Λονδίνου. Για περισσότερες πληροφορίες, συναντήσεις κτλ επισκεφτείτε την σελίδα τους στο Facebook
Περισσότερες βιβλιοκριτικές εδώ
Περισσότερες βιβλιοκριτικές εδώ
Displaying 1 - 30 of 59 reviews